Τελευταίες εγγραφές

Δημοσιευμένες Αντιαιρετικές Μελέτες Γεωργίου Τσιμπιρίδη (0 comments)
...

607 π.Χ. - 1914 μ.Χ. Γιατί είναι λάθος οι προφητείες τής Εταιρίας Σκοπιά; (0 comments)
...

Περί Χριστιανικής κλίσης Μέρος 2ο: (0 comments)
...

Ενημερωτικό φυλλάδιο για την εταιρία Σκοπιά τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά (0 comments)
...

Αντιφατικές διδασκαλίες τού Ρόδερφορδ (0 comments)
...

Historical Dictionary of Jehovah's Witnesses (0 comments)
...

Μέλος ηγεσίας παραθρησκευτικής ομάδας προτρέπει νεαρούς να ΜΗΝ σπουδάζουν.Τυχαίο (0 comments)
...

Τι δεν θα σας πουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά (0 comments)
...

To βιβλίο Crisis of Concience (Κρίση Συνείδησης) σε ηλεκτρονική μορφή (0 comments)
...

Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας και η λέξη Ιεχωβά: (0 comments)
...

Η προφητεία τού Ιησού Χριστού για τη γενιά τού 70 μ.Χ. (0 comments)
...

Καλό καλοκαίρι (1 comments)
...

Η ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΣΚΟΠΙΑ (10 comments)
...

ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΗΦΕΙΑ ΣΤΗ ΜΑΛΑΚΑΣΑ: ΙΟΥΛΙΟΣ 2011 (3 comments)
...

Μου φαίνεται παντελώς αδιανόητο πως (17 comments)
...

Νέο Βίντεο: "ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΚΑΙ Η ΠΛΑΝΗ ΤΟΥΣ" (0 comments)
...

Γιατί η Σκοπιά απομονώνει τους οπαδούς της από όσους ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ (0 comments)
...

Ενημερωτικό φυλλάδιο για την εταιρία Σκοπιά τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά (0 comments)
...

Μάρτυρες του Ιεχωβά: Μια Ιστορία Απογοητεύσεων (0 comments)
...

Ένας χρόνος από τον θάνατο του Ρέημοντ Φραντς (3 comments)
...

Παλινωδίες τής εταιρίας Σκοπιά για τις Μεταμοσχεύσεις (4 comments)
...

Η εμπειρία ενός πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά (55 λεπτά) (29 comments)
...

Το 2ο βιβλίο του Ρέϋμοντ Φρανς, "In search of christian freedom" σε pdf! (0 comments)
...

Βρίσκοντας Αληθινή Ελευθερία στον Ιησού Χριστό (0 comments)
...

Το νέο όνομα τής Σκοπιάς και το όνομα: "Χριστιανοί" (0 comments)
...

Με τι τεχνάσματα επιβιώνει η ψευδοπροφητική "Θεοκρατία" τής Σκοπιάς (0 comments)
...

Η Εταιρεία Σκοπιά σας εύχεται "Καλά Χριστούγεννα" από το "Μπέθελ"! (1926) (0 comments)
...

ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (CRISIS OF CONSCIENCE) (2 comments)
...

‘Αυτή η γενεά’ Και πώς η Εταιρία Σκοπιά εμπαίζει τους οπαδούς της (0 comments)
...

Γιατί οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά πιστεύουν ότι έχουν την αληθινή θρησκεία; 1ο Μέρος (2 comments)
...

Ένα ντοκυμαντέρ για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά που πρέπει να δείτε ΠΡΙΝ ασχοληθείτε μαζί τους! (0 comments)
...

Εκδόσεις τής εταιρίας Σκοπιά που αποδεικνύουν το λάθος τού 607 π.Χ. και τού 1914!!! (0 comments)
...

Η Εταιρία Σκοπιά ("Μάρτυρες του Ιεχωβά") σε σήψη (0 comments)
...

To "Τετελεσμένο Μυστήριο" (1917) Ένα ιστορικό βιβλίο τής εταιρίας Σκοπιά (2 comments)
...

Αμήν σοι λέγω σήμερον ή Aμήν σοι λέγω, σήμερον; (0 comments)
...

Πίσω Από τους Τοίχους των "Αιθουσών Βασιλείας" (0 comments)
...

Τι περιλαμβάνει η πρακτική της "Αποκοπής" από τη Σκοπιά (0 comments)
...

Πίνακας ψευδοπροφητειών της Σκοπιάς για το "τέλος" (0 comments)
...

Πώς ο Θεός εκθέτει τους ψευδοπροφήτες (0 comments)
...

Οι ψευδοπροφήτες της Σκοπιάς (0 comments)
...

Recommended Reading On Cult Issues (0 comments)
...

Η εταιρία Σκοπιά κατά τών... εμβολίων! (0 comments)
...

Οι Μαύροι και η Σκοπιά (0 comments)
...

BAKΙΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ-Πρώην Μάρτυρας του Ιεχωβά (5 comments)
...

TEΛEΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ-Μεταφερόμαστε στο Blogspot (0 comments)
...

FACEBOOK (Group)-Δίκτυο υποστήριξης πρώην μελών της καταστροφικής αυτής αίρεσης (0 comments)
...

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ ΠΑΣΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ; (0 comments)
...

1889_Studies_in_the_Scriptures_2 +Μillions now Living (PDF) (0 comments)
...

Η ηθική υποχρέωση των πρώην Μαρτύρων του Ιεχωβά (33 comments)
...

KNOCKING-Ένα βραβευμένο ντοκυμαντέρ για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά (0 comments)
...

Δημοσιευμένες Αντιαιρετικές Μελέτες Γεωργίου Τσιμπιρίδη

http://www.i-m-sidhrokastrou.blogspot.com/2012/01/blog-post.html



  1. Η πλάνη τής Σκοπιάς εις τα άζυμα τού Αναμνηστικού Δείπνου τού Κυρίου (ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΕΤΗ)
    Η μελέτη που απέδειξε την ΜΙΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ εορτή τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά ως καθαρά αντιγραφική!
    Εις την μελέτη μας αυτή διεξήχθη επί έναν μήνα διάλογος με δύο (2) αντιφρονούντες τα ψευδώνυμα τών οποίων είναι 'Δήκτης' και 'Αντίχειρας' εκ τών οποίων ο δεύτερος είναι Μάρτυρας τού Ιεχωβά! Μετά από εξήμισι μήνες οι Μάρτυρες του Ιεχωβά απήντησαν εις τη συγκεκριμένη μελέτη με δική τους έρευνα που εδημοσιεύθη εδώ. Επιφυλασσόμεθα για δική μας απάντηση.
    Η συγκεκριμένη μελέτη δημοσιεύθηκε επίσης κι εδώ: [ΟΟΔΕ] [Scribd] και εδώ η Αγγλική της μετάφραση από μεταφραστικό πρόγραμμα.

  2. Κοινώνησε ο Χριστός τον Ιούδα; Προγνώριζε το ηθικό ποιον του; Τί κρύβεται πίσω από την άρνηση τής Σκοπιάς; (ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΕΤΗ)
    Γιατί, ενώ το Ευαγγέλιο μαρτυρεί ξεκάθαρα ότι ο Ιούδας μετέσχε τών Εμβλημάτων τής Αναμνήσεως, η Εταιρία Σκοπιά το αρνείται πεισματικά; Τί κρύβεται πίσω από αυτήν την άρνηση;

  3. Είναι 'ο Υιός τού Θεού' Θεός Αληθινός; Ποία η έννοια τής ονομασίας 'ο Υιός τού Θεού'; (ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΕΤΗ) [Scribd]
    Ο Χριστός ως Υιός τού Θεού είναι απλά και μόνον άνθρωπος ή ταυτοχρόνως και Θεός Αληθινός; Ποιά είναι η πραγματική σημασία τής έννοιας 'Υιός τού Θεού';

  4. Η προσκύνηση τού αγγέλου από τον Απόστολο Ιωάννη

  5. Απαγορεύει ο Μέγας Αθανάσιος την τιμητική προσκύνηση κτισμάτων;
    Ερμηνεία τού δυσκόλου, γριφώδους κι αινιγματικού λόγου Κατά Αρειανών τού Μεγ.Αθανασίου: «Ει γαρ ως υπερέχων τη δόξη προσεκυνείτο, έδει και έκαστον τών υποβεβηκότων τον υπερέχοντα προσκυνείν. Αλλ' ουκ έστιν ούτω? κτίσμα γαρ κτίσματι ου προσκυνεί, αλλά δούλος δεσπότην, και κτίσμα Θεόν».

  6. Ποία είναι η ορθή έννοια τού πορευθέντες μαθητεύσατε... βαπτίζοντες...διδάσκοντες;
    Η συγκεκριμένη μελέτη αποδεικνύει, ότι όχι μόνο το συγκεκριμένο χωρίο είναι κατά τού Νηπιοβαπτισμού, όπως πιστεύουν οι ετερόδοξοι, αλλά αντιθέτως ενισχύει και υποστηρίζει τον Νηπιοβαπτισμό!

  7. Η Τριαδικότης τού Θεού κατά τα μυστηριώδη ΙΗ και ΙΘ κεφάλαια τής Γενέσεως. Ο περίφημος 'Άγγελος Κυρίου' τής Παλαιάς Διαθήκης και οι εμφανίσεις αυτού.
    Η μελέτη που αναδεικνύει και αποδεικνύει το μυστήριον τής Τριαδικότητος τού Θεού εις τα περίφημα και μυστηριώδη κεφάλαια ΙΗ και ΙΘ τής Γενέσεως
    Η τελευταία αφορά Ορθόδοξο αναγνωστικό κοινό, η καθαρώς αντιαιρετική (με παραπομπές δηλαδή εις έντυπα τής Εταιρίας Σκοπιά) ευρίσκεται εδώ και εδώ.

  8. «Ουχ αρπαγμόν ηγήσατο το είναι ίσα Θεώ» (ΦΙΛΙΠ. Β:6)
    Συντακτικές παρατηρήσεις επί τού ανωτέρω χωρίου τής Αγίας Γραφής, που αναδεικνύουν την πραγματική του έννοια και αναιρούν την παραχάραξη και διαστρέβλωσή του από τούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά.

  9. Χριστός, ο Κύριος (ή Γιαχβέ) τού οποίου η οδός ητοιμάσθη υπό τού Προδρόμου
    Η μελέτη που αποδεικνύει την ταύτιση τού Χριστού με τον Γιαχβέ τής Παλαιάς Διαθήκης. Αποδεικνύει δηλαδή ότι ο Χριστός είναι ο Γιαχβέ τής Παλαιάς Διαθήκης που έγινε άνθρωπος. Άρα ο Χριστός είναι Αληθινός Θεός!

  10. Η εσφαλμένη χρονολόγηση τής Σκοπιάς εις το αστρονομικό ημερολόγιο VAT 4956 (Μέρος Α΄)
    Το «μοντάζ» που επεχείρησε να εφαρμόσει η Σκοπιά για να εξαπατήσει τούς αναγνώστες, όσον αφορά τα Αστρονομικά Ημερολόγια VAT 4956 και ΒΜ 38462 για να αποδείξει, ότι η Ιερουσαλήμ κατεστράφη το 607 π.Χ., κι έτσι να επιβεβαιώσει την δήθεν Β΄ Παρουσία τού Χριστού εις το 1914!

  11. Η εσφαλμένη χρονολόγηση τής Σκοπιάς εις το αστρονομικό ημερολόγιο VAT 4956 (Μέρος Β΄)
    Η σύγχυση τού εμπνευστή τών άρθρων τής Σκοπιάς Rolf Furuli, ως προς την ημερομηνία τού συγκεκριμένου Αστρονομικού Ημερολογίου.

  12. Περί Αγγέλων και Γιγάντων: Συμβολή εις την ερμηνείαν τής μυστηριώδους ενότητος ΓΕΝ. ΣΤ:1-4 (ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΕΤΗ)
    Aυτό είναι το πρώτο μας βιβλίο εις το οποίο, με την χάρη τού Θεού, προσεγγίσαμε, εμβαθύναμε κι ερμηνεύσαμε, με έναν εντελώς διαφορετικό και πρωτότυπο τρόπο, την όντως μυστηριώδη ενότητα τών τεσσάρων πρώτων χωρίων τού έκτου κεφαλαίου τής Γενέσεως η οποία δυστυχώς έχει κυριολεκτικά κατακρεουργηθεί από Έλληνες και ξένους ερμηνευτ

607 π.Χ. - 1914 μ.Χ. Γιατί είναι λάθος οι προφητείες τής Εταιρίας Σκοπιά;

607 - 1914

To 1914 είναι θεμελιώδης χρονολογία για την ύπαρξη της Εταιρίας Σκοπιά, καθώς από αυτήν αντλεί την ιδέα ότι ο Ιησούς εξέλεξε την εταιρία Σκοπιά το 1919 ως την οργάνωσή του και μοναδικό αγωγό σωτηρίας. Εάν το 1914 είναι ανακριβές δεν υπάρχει ανάγκη να γίνει κάποιος Μάρτυρας του Ιεχωβά για να επιβιώσει στον επικείμενο πόλεμο του Αρμαγεδδώνα. Για το λόγο αυτό, η ακόλουθη πληροφορία για το αν ο Ιησούς άρχισε την αόρατη διακυβέρνησή του το 1914 είναι κρίσιμη πληροφορία για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

 

Αυτό το άρθρο δείχνει ότι το 4ο κεφάλαιο της προφητείας του Δανιήλ δεν αποδεικνύει ότι ο Ιησούς άρχισε να κυβερνά το 1914 για τους παρακάτω λόγους:

 

·         Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ είχε αυτές τις δύο εκπληρώσεις ούτε ότι αποτελεί μια προφητεία του τέλους.

·         Η Ιερουσαλήμ δεν έπεσε το 607 π.Χ.

·         Η μεθοδολογία ερμηνείας αυτής της προφητείας από την εταιρία Σκοπιά είναι ασυνεπής και ελαττωματική σε πολλούς τομείς.

 

Ένα άτομο οφείλει να είναι ρεαλιστικό σχετικά με την ικανότητα της εταιρίας Σκοπιά να ερμηνεύει προφητείες. Η Εταιρία έχει μια προϊστορία αποδεδειγμένων χρονολογικών αποτυχιών στις προφητικές προβλέψεις της σε ποσοστό 100%. Όπως έχει αναλυθεί σε άλλες μελέτες η εταιρία Σκοπιά χρησιμοποίησε τη Βιβλική προφητεία για να εξηγήσει ότι οι παρακάτω χρονολογίες είχαν ιδιαίτερη σημασία: 1780, 1799, 1829, 1844, 1846, 1872, 1874, 1875, 1878, 1880, 1881, 1891, 1906, 1914, 1915, 1918, 1920, 1925 και 1975.

 

Η κάθε μια από αυτές τις ερμηνείες είναι τώρα παραδεκτό από την ίδια την εταιρία Σκοπιά ότι ήταν λάθος! Ακόμη και το 1914 και το 1918 δεν εκπληρώθηκαν οι προσδοκίες που είχαν διατυπωθεί και στη συνέχεια δόθηκαν διαφορετικές ερμηνείες. Εμπνέει αυτό το γεγονός εμπιστοσύνη ότι η τρέχουσα κατανόηση για το 1914 είναι σωστή και ότι το Άγιο Πνεύμα καθοδηγεί την προφητική ερμηνεία της Σκοπιάς;

 

Το 4ο Κεφάλαιο του Δανιήλ δεν έχει τη δεύτερη εκπλήρωση

Η κάθε μια από τις προφητείες που περιέχει το βιβλίο του Δανιήλ έχει μια εκπλήρωση και όμως η Σκοπιά ισχυρίζεται ότι το Δανιήλ 4: 9-32 πρέπει να έχει και δεύτερη εκπλήρωση.

 

Δανιήλ κεφ. 2: Μια τεράστια εικόνα που αντιπροσωπεύει Βασιλείες.

 

Δανιήλ κεφ. 4: Οι επτά καιροί αντιπροσωπεύουν τον Ναβουχοδονόσορα.

 

Δανιήλ κεφ. 5: Η γραφή στον τοίχο προλέγει την άμεση καταστροφή της Βαβυλώνας.

 

Δανιήλ κεφ. 7: Τέσσερα θηρία αντιπροσωπεύουν Παγκόσμιες Δυνάμεις.

 

Δανιήλ κεφ. 9: Εβδομήντα εβδομάδες που προεσκίαζαν τον έρχομό του Μεσσία.

 

Δανιήλ κεφ. 11: Οι Βασιλείς του Βορρά και του Νότου.

 

Το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ προφητεύει ότι ο Ναβουχοδονόσορ θα συμπεριφερόταν σαν θηρίο επί επτά χρόνια. Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε δεύτερη εκπλήρωση και χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να συμπεράνει κάποιος ότι υποδεικνύει την εποχή μας.

 

«Βαλτασάσαρ, αρχηγέ των μάγων ιερέων, επειδή εγώ γνωρίζω καλά ότι το πνεύμα των αγίων θεών είναι σε εσένα και ότι δεν υπάρχει κανένα μυστικό που να σε προβληματίζει, πές μου τα οράματα του ονείρου μου, το οποίο είδα, και την ερμηνεία του.

 

10 Έβλεπα, λοιπόν τα οράματα του κεφαλιού μου στο κρεβάτι μου, και ορίστε! Ένα δέντρο στο μέσο της γής, το ύψος του οποίου ήταν τεράστιο. 11 Το δέντρο μεγάλωσε και έγινε ισχυρό, και το ύψος του έφτασε τελικά ως τους ουρανούς, και ήταν ορατό ως την άκρη ολόκληρης της γής. 12 Το φύλλο του ήταν ωραίο και ο καρπός του άφθονος, και υπήρχε τροφή για όλους σε αυτό. Κάτω από αυτό ζητούσαν ίσκιο τα ζώα του αγρού, και στα κλαριά του κατοικούσαν τα πουλιά των ουρανών, και από αυτό τρεφόταν κάθε σάρκα. 13 Συνέχιζα να βλέπω, στα οράματα του κεφαλιού μου στο κρεβάτι μου, και ορίστε! ένας επιτηρητής, ένας άγιος, που κατέβαινε από τους ουρανούς. 14 Φώναζε δυνατά και έλεγε τα εξής: «Κόψτε το δέντρο και αποκόψτε τα κλαριά του. Τινάξτε το φύλλωμά του και σκορπίστε τους καρπούς του. Ας φύγουν τα ζώα από κάτω του και τα πουλιά από τα κλαριά του. 15 Το στέλεχος των ριζών του, όμως, αφήστε το στη γη, και μάλιστα με δεσμά σιδερένια και χάλκινα μέσα στο χορτάρι του αγρού, και με τη δροσιά των ουρανών ας βρέχεται και με τα ζώα ας είναι η μερίδα του μέσα στο χόρτο της γής. 16 Η καρδιά του ας αλλάξει από ανθρώπινη και ας του δοθεί καρδιά ζώου, και εφτά καιροί ας περάσουν από πάνω του. 17 Με διάταγμα επιτηρητών είναι το πράγμα και με λόγο αγίων είναι αυτό που ζητείται, προκειμένου να γνωρίσουν αυτοί που ζούν ότι ο Ύψιστος είναι ΄Αρχοντας στη βασιλεία των ανθρώπων και ότι σε όποιον θέλει τη δίνει και εγκαθιστά σε αυτήν ακόμη και τον πιο ασήμαντο των ανθρώπων. «18 Αυτό ήταν το όνειρο που είδα εγώ, ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ, και εσύ, Βαλτασάσαρ, πές ποια είναι η ερμηνεία, εφόσον όλοι οι σοφοί του βασιλείου μου δεν μπορούν να κάνουν γνωστή την ερμηνεία σε εμένα. Αλλά εσύ είσαι ικανός, γιατί το πνεύμα των αγίων θεών είναι σε εσένα.

 

19 Τότε ο Δανιήλ, του οποίου το όνομα είναι Βαλτασάσαρ, έμεινε κατάπληκτος για μια στιγμή και οι σκέψεις του τον τρόμαξαν. Ο βασιλιάς αποκρίθηκε και είπε: «Βαλτασάσαρ, ας μη σε τρομάζει το όνειρο και η ερμηνεία». Ο Βαλτασάσαρ αποκρίθηκε και είπε: «Κύριέ μου, είθε το όνειρο να εφαρμοστεί σε εκείνους που σε μισούν και η ερμηνεία του στους αντιδίκους σου.

 

20 «Το δέντρο το οποίο είδες, που έγινε μεγάλο και ισχυρό και το ύψος του έφτασε τελικά ως τους ουρανούς και ήταν ορατό σε όλη τη γή, 21 και το φύλλωμά του ήταν ωραίο και ο καρπός του άφθονος και υπήρχε σε αυτό τροφή για όλους, κάτω από το οποίο κατοικούσαν τα ζώα του αγρού και στα κλαριά του φώλιαζαν τα πουλιά των ουρανών, 22 είσαι εσύ, βασιλιά, επειδή εσύ έχεις γίνει μεγάλος και ισχυρός και το μεγαλείο σου αυξήθηκε και έφτασε ως τους ουρανούς, και η εξουσία σου για διακυβέρνηση ως την άκρη της γής. 23 Και επειδή ο βασιλιάς είδε έναν επιτηρητή, έναν άγιο που κατέβαινε από τους ουρανούς, ο οποίος και έλεγε: «Κόψτε το δέντρο και καταστρέψτε το. Το στέλεχος των ριζών του, όμως, αφήστε το στη γή, αλλά με δεσμά σιδερένια και χάλκινα, μέσα στο χορτάρι του αγρού, και με τη δροσιά των ουρανών ας βρέχεται και με τα ζώα του αγρού ας είναι η μερίδα του, ώσπου να περάσουν εφτά καιροί από πάνω του», 24 αυτή είναι η ερμηνεία, βασιλιά, και το διάταγμα του Υψίστου είναι εκείνο που θα έρθει πάνω στον κύριό μου το βασιλιά. 25 Και εσένα θα σε διώξουν από τους ανθρώπους, και με τα ζώα του αγρού θα είναι η κατοικία σου, και χόρτο θα σου δίνουν να τρώς όπως οι τράγοι, και με τη δροσιά των ουρανών θα βρέχεσαι, και εφτά καιροί θα περάσουν από πάνω σου, ώσπου να γνωρίσεις ότι ο Ύψιστος είναι Άρχοντας στη βασιλεία των ανθρώπων και ότι σε όποιον θέλει τη δίνει. 26 «Και επειδή ειπώθηκε να αφήσουν το στέλεχος των ριζών του δέντρου, η βασιλεία σου θα είναι βέβαιη για εσένα αφού γνωρίσεις ότι οι ουρανοί κυβερνούν. 27 Γι' αυτό, βασιλιά, ας σου φανεί καλή η συμβουλή μου και αφαίρεσε τις αμαρτίες σου μέσω δικαιοσύνης και την αδικία σου δείχνοντας έλεος στους φτωχούς. Ίσως να υπάρξει παράταση στην ευημερία σου.

 

«28 Όλα αυτά ήρθαν πάνω στον Ναβουχοδονόσορα το βασιλιά. 29 Αφού πέρασαν δώδεκα σεληνιακοί μήνες, περπατούσε πάνω στο βασιλικό ανάκτορο της Βαβυλώνας. 30 Και αποκρίθηκε ο βασιλιάς και είπε: «Δεν είναι αυτή η Βαβυλώνα η Μεγάλη, την οποία εγώ έχτισα για το βασιλικό οίκο με την ισχύ της κραταιότητάς μου και για την αξιοπρέπεια της μεγαλειότητάς μου; «31 Ενόσω ο λόγος ήταν ακόμη στο στόμα του βασιλιά, μια φωνή ήρθε από τους ουρανούς: «Σε εσένα αναγγέλεται Ναβουχοδονόσορ βασιλιά: «Η βασιλεία σου έφυγε από εσένα, 32 και σε διώχνουν από τους ανθρώπους, και με τα ζώα του αγρού θα είναι η κατοικία σου. Χόρτο θα σου δίνουν να τρως όπως οι ταύροι, και εφτά καιροί θα περάσουν από πάνω σου, ώσπου να γνωρίσεις ότι ο Ύψιστος είναι Άρχοντας στη βαλεία των ανθρώπων και ότι σε όποιον θέλει τη δίνει».

 

Υπάρχει κάτι για να συμπεράνουμε ότι πρέπει να υπάρχει αυτή η δεύτερη εκπλήρωση; Δεν υπάρχει καμιά αναφορά σε δεύτερη εκπλήρωση, ούτε αναφορά σε «καιρούς των εθνών», ούτε αναφορά σε «έσχατες ημέρες», ούτε αναφορά στους Ισραηλίτες. Παρ' όλα αυτά, η «προφητεία των επτά καιρών» είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στα πιστεύω της εταιρίας Σκοπιά και η μόνη Γραφική περικοπή που χρησιμοποιείται για να αποδείξει ότι ο Ιησούς άρχισε να κυβερνά συγκεκριμένα το έτος 1914!

 

Η τρέχουσα κατανόηση της Σκοπιάς είναι ότι αυτή η προφητεία υποδηλώνει ότι το 607 π.Χ. τερματίστηκε η διακυβέρνηση των Ιουδαίων από τον Θεό με την ολοκληρωτική καταστροφή της Ιερουσαλήμ από την Βαβυλώνα. Τα επόμενα 2520 χρόνια ήταν ο καιρός της απρόσκοπτης διακυβέρνησης των εθνών έως ότου ο Θεός εγκαθίδρυσε εκ νέου τη Βασιλεία του στον ουρανό το 1914.

 

Η ερμηνεία έχει ως εξής:

 

Η κοπή του δέντρου αντιπροσωπεύει την καταστροφή του βασιλείου του Ιούδα από τον Ναβουχοδονόσορα το 607 π.Χ.

 

Οι επτά καιροί απαρτίζονται από 2520 χρόνια, επτά σεληνιακά έτη 360 ημερών το καθένα.

 

Η αρχή «μία ημέρα αντί ενός έτους» μετατρέπει τις 2520 ημέρες σε 2520 χρόνια.

 

Τα 2520 χρόνια των «καιρών των εθνών» τελείωσαν το 1914, συμπίπτοντας με την έναρξη της ουράνιας διακυβέρνησης του Ιησού.

 

Ακόμη κι' αν το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ επρόκειτο να έχει μια δεύτερη εκπλήρωση κάθε σημείο βασίζεται σε παρανοήσεις.

 

Το 607 π. χ. είναι εσφαλμένη χρονολογία

Η Ιερουσαλήμ έπεσε μεταξύ του 586 και 587 π.Χ. Έτσι λένε όλες οι εγκυκλοπαίδειες του κόσμου και αυτό υποστηρίζεται από ένα συντριπτικό όγκο πληροφοριών. Η Σκοπιά, για να φτάσει στο 1914, ισχυρίζεται ότι αυτό είναι λάθος και ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 607 π.Χ. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Εάν οι καιροί των εθνών δεν τελείωσαν το 1914 τότε η εταιρία Σκοπιά δεν εξελέγη από τον Ιησού το 1919, και η εξουσία που υποτίθεται ότι της ανέθεσε ο Ιησούς δεν είναι απλά μετέωρη, είναι ανύπαρκτη.

 

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που χρησιμοποιούνται για να καθοριστεί ότι η Ιερουσαλήμ έπεσε το 587 π.Χ. Αυτοί περιλαμβάνουν τον Κανόνα του Πτολεμαίου, το Χρονικό του Ναβονίδη, της Χαράν, την στήλη της Χιλλά και τον συγχρονισμό με την Αιγυπτιακή χρονολογία. Το Λεξικό της Βιβλικής Αρχαιολογίας, σελίδα 24, αναφέρει: Οι αρχαιολογικές αποδείξεις για την καταστροφή του [Ιουδαϊκού] βασιλείου το 586 π.Χ. προέρχονται από την Ιερουσαλήμ, τη Λαχείς, το Τέλ Μπάϊτ Μιρσίμ και άλλες τοποθεσίες. Δεκάδες χιλιάδες λεπτομερών οικονομικών, διαχειριστικών και νομικών πήλινων εγγράφων έχουν ανασκαφεί που περιγράφουν τα καθημερινά, μηνιαία και ετήσια συμβάντα κατά τη διάρκεια της Νέο-Βαβυλωνιακής περιόδου που καλύπτει μόνο 87 χρόνια από το 625 έως το 539 π.Χ. Μνημειώδης είναι η εργασία που ολοκλήρωσε και εξέδωσε σε βιβλίο ο Σουηδός Μάρτυρας του Ιεχωβά Κάρλ Όλαφ Γιόνσον. Στο βιβλίο του με τίτλο «Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι» (1983) αναλύει 17 ανεξάρτητες σειρές αποδείξεων ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 586-587 π.Χ.

 

Η ιστορική προσωπογραφία καθιστά την εκ μέρους της Σκοπιάς προσθήκη είκοσι (20) ετών Βαβυλωνιακής ιστορίας απίθανη διότι επεκτείνει τη διάρκεια ζωής των Βαβυλώνιων βασιλέων που έχουν ανακαλυφθεί. Μια σύγκριση της χρονολογίας της Σκοπιάς με την επαγγελματική δραστηριότητα του Βαβυλωνιακού εμπορικού οίκου Εγκίμπ, για παράδειγμα, θα απαιτούσε οι άνθρωποι που μνημονεύονται σ' αυτά τα αρχεία να εργάζονταν μέχρι την ηλικία των 100 ετών και πάνω. Παρόμοια η στήλη Αντάντ-Γκούπι, θα απαιτούσε η μητέρα του Ναβονίδη να είχε ζήσει μέχρι την ηλικία των 121 ετών.

 

Η απόλυτα προβλεπτή φύση των κινήσεων των άστρων και των πλανητών καθιστά τις αστρονομικές παρατηρήσεις ανεκτίμητες στη χρονολόγηση προηγούμενων γεγονότων. Οι Βαβυλώνιοι απέδιδαν μεγάλη σημασία στην αστρολογία και τα χιλιάδεε πήλινα αρχεία που ανακαλύφθηκαν αποδεικνύουν με ακρίβεια τα έτη και τις χρονολογίες της βασιλείας των Βαβυλώνιων βασιλέων. Ο VAT 4956 (πήλινη επιγραφή) παρέχει 30 παρατηρήσεις 5 από τις οποίες τοποθετούν το 37ο έτος της βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα στο 586-587 π.Χ. καθιστώντας το απόλυτη χρονολογία. Αυτό είναι πολύ σημαντικό καθώς το 2 Βασιλ. 25: 2, 8 τοποθετεί «το ενδέκατο έτος του βασιλιά Σεδεκία» στο «δέκατο ένατο έτος του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα», αποδεικνύοντας πέραν πάσης αμφιβολίας τη χρονολογία για την πτώση της Ιερουσαλήμ.

 

Η ανασκευή της Σκοπιάς

Η Σκοπιά προβάλλει την αξίωση ότι όλες αυτές οι αποδείξεις είναι άνευ σημασίας και εσφαλμένες, τις οποίες δεν μπορεί κάποιος να εμπιστευθεί, «διότι διαφωνούν με την ερμηνεία της προφητείας» (που δίνει η Σκοπιά φυσικά).

 

«Εάν ακολουθήσουμε την ακριβή χρονομέτρηση του Ιεχωβά Θεού όπως καταγράφεται στο Λόγο του, βλέπουμε ότι η ερήμωση του Ιούδα διήρκεσε από το 607 έως το 537 Π.Κ.Χ., και ως εκ τούτου, αποφεύγουμε να κάνουμε το λάθος των χρονολόγων του Χριστιανικού κόσμου οι οποίοι αγνοούν την προφητεία της εβδομηκονταετούς ερήμωσης και χρονολογούν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 587 Π.Κ.Χ. Αυτοί περιορίζουν την ερήμωση της Ιερουσαλήμ και της γής του Ιούδα σε μόλις πενήντα χρόνια, αποδεχόμενοι τους αναξιόπιστους υπολογισμούς ειδωλολατρών ιστορικών μάλλον, παρά τον αλάνθαστο Λόγο του Θεού. «Σκοπιά 15-9 1965, σ. 569.

 

«Εντούτοις, όταν η ερμηνεία αυτών των ανακαλύψεων συγκρούεται με σαφείς δηλώσεις της Αγίας Γραφής, εμείς δεχόμαστε με πεποίθηση αυτά που λένε οι Άγιες Γραφές, είτε σχετίζονται με ζητήματα που αφορούν τη χρονολόγηση είτε με οποιοδήποτε άλλο θέμα» Σκοπιά 15 Μαρτίου 1989, σελ. 22.

 

Αυτή η αβάσιμη επιχειρηματολογία είναι αναποτελεσματική, καθώς η Σκοπιά στηρίζεται στα ίδια ιστορικά υπομνήματα για να φτάσει στο 607 π.Χ.

 

Το 607 μπορεί 'μόνο' να καθοριστεί χρησιμοποιώντας ιστορικά αρχεία που υπολογίζουν πότε έπεσε η Βαβυλώνα. Τα αρχαιολογικά τεκμήρια που υπάρχουν για να αποδείξουν ότι η καταστροφή της Ιερουσαλήμ έγινε το 586-587 π.Χ. είναι τα ίδια τεκμήρια που χρησιμοποιεί η εταιρία Σκοπιά για να αποδείξει ότι το 539 έγινε η καταστροφή της Βαβυλώνας.

 

Επιπλέον, ο ισχυρισμός ότι το 587 συγκρούεται με τη Βιβλική προφητεία είναι ένα άσχετο επιχείρημα, καθώς υπάρχουν ιστορικά αποδεκτοί τρόποι που συμφιλιώνουν την προφητεία με την ιστορία όπως θα καταδειχθεί περαιτέρω.

 

Δεν εκπλήσσει, λοιπόν, το γεγονός ότι πληροφορίες που εκτίθενται στα περιοδικά Σκοπιά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δείξουν ότι το 607 είναι λάθος, εφόσον η Σκοπιά στηρίζεται σε ιστορικές αποδείξεις για να καθορίσει πότε έπεσε η Βαβυλώνα.

 

Απλός υπολογισμός

Ακολουθεί ένας απλός υπολογισμός του πότε έπεσε η Ιερουσαλήμ, παρμένος μόνο από έντυπα της Σκοπιάς. Ανασκοπώντας τον υπολογισμό να θυμάστε ότι όλα πηγαίνουν προς τα πίσω όταν υπολογίζουμε χρόνια π.Χ.

 

Η Βαβυλώνα έπεσε «Η Βαβυλώνα έπεσε το 539 π.Χ. «Βιβλίο «Η Βαβυλώνα η Μεγάλη Έπεσε--Η Βασιλεία του Θεού Κυβερνά» 539 π.Χ.

 

Ναβονίδης «Επί τη βάσει σφηνοειδών επιγραφών πιστεύεται ότι κυβέρνησε κάπου δέκα επτά χρόνια» Βοήθημα προς Κατανόηση Της Βίβλου, Ναβονίδης, σελ. 1195 17 έτη.

 

Λαμπασί-Μαρντούκ «Ο Λαμπασί--Μαρντούκ ...;ήταν ένας βίαιος νέος, και μέσα σε εννέα μήνες ένας δολοφόνος του έκοψε το λαιμό. «Η Βαβυλώνα η Μεγάλη Έπεσε-η Βασιλεία του Θεού Κυβερνά, σελ. 184. 1 έτος.

 

Νεριγκλισσάρ «Ο Νεριγκλισσάρ ...;.. βασίλευσε τέσσερα χρόνια» Η Βαβυλώνα η Μεγάλη Έπεσε ...; σελ. 184. 4 έτη.

 

Εβίλ-Μερωδάχ «Αφού βασίλευσε δύο χρόνια ο βασιλιάς Εβίλ-Μερωδάχ δολοφονήθηκε» Η Βαβυλώνα η Μεγάλη Έπεσε ...;. σελίδα 184. 2 έτη

 

Ναβουχοδονόσορ «Ο Ναβουχοδονόσορ κυβέρνησε σαν βασιλιάς επί 43 χρόνια. «Ενόραση στις Γραφές, Τόμος 2, σελ. 480. 43 έτη.

 

Έναρξη βασιλείας Ναβουχοδονόσορα Υπολογίζεται με την πρόσθεση των ανωτέρω ετών βασιλείας ενός εκάστου βασιλέως. 606 π.Χ.

 

Μείον 19 έτη βασιλείας 2 Βασιλέων 25: 8-9 «Στο δέκατο ένατο έτος του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα ...;. ο υπηρέτης του βασιλιά της Βαβυλώνας, ήρθε στην Ιερουσαλήμ. Και έκαψε τον οίκο του Ιεχωβά».

 

Με τον ανωτέρω απλό υπολογισμό έτος καταστροφής της Ιερουσαλήμ: 587 π.Χ.

 

Λεπτομερής υπολογισμός

Το εδάφιο 2 Βασιλέων 34: 1 καταγράφει ότι ο Ιωακείμ έδινε φόρο υποτελείας στη Βαβυλώνα επί τρία έτη. Το Βαβυλωνιακό υπόμνημα (τα αρχεία) επιβεβαιώνει αυτό το γεγονός για τα έτη 604, 603 και 602 π.Χ. με τον φόρο να συλλέγεται το Νοέμβριο/Δεκέμβριο. Όταν ήρθε ο καιρός να συλλέξει το φόρο το επόμενο έτος, η Αίγυπτος και ο Ιούδας στασίασαν. Τα Βαβυλωνιακά αρχεία δείχνουν ότι αρχίζοντας το Νοέμβριο του 601 π.Χ. ο Ναβουχοδονόσορ έκανε μεγάλο πόλεμο με την Αίγυπτο, τον οποίο ίσα που κέρδισε, με βαριές απώλειες και για τις δύο πλευρές. Ήταν τότε που η Βαβυλώνα ήταν σε αδύναμη κατάσταση όταν ο Ιωακείμ επαναστάτησε εναντίον του Ναβουχοδονόσορα, όπως αναφέρεται στο 2 Βασιλέων 24: 1, 2.

 

«Στις ημέρες του ανέβηκε ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, και ο Ιωακείμ έγινε υπηρέτης του επί τρία χρόνια. Ωστόσο, στράφηκε και στασίασε εναντίον του. Και ο Ιεχωβά άρχισε να στέλνει εναντίον του ληστρικές ομάδες από Χαλδαίους και ληστρικές ομάδες από Συρίους και ληστρικές ομάδες από Μωαβίτες και ληστρικές ομάδες από γιούς του Αμών, και τους έστελνε εναντίον του Ιούδα για να τον καταστρέψει, σύμφωνα με το λόγο του Ιεχωβά τον οποίο είχε πεί μέσω των υπηρετών του των προφητών».

 

Καθώς ο Ναβουχοδονόσορ ήταν προσωπικά απασχολημένος με τον πόλεμο κατά της Αιγύπτου, χρησιμοποιήθηκαν τα υποτελή σ' αυτόν έθνη της Συρίας και της Παλαιστίνης για να τιμωρήσουν την Ιερουσαλήμ εξαιτίας της επανάστασης του Ιωακείμ. Η καταστροφή που προκάλεσαν αυτά στον Ιούδα το Νοέμβριο/Δεκέμβριο του 601 π.Χ. ήταν αρκετά σοβαρή ώστε ειπώθηκε ότι είχαν εκπληρωθεί τα λόγια των προφητών ότι η Ιερουσαλήμ θα καταστρεφόταν. Αυτή ήταν η πρώτη καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τη Βαβυλώνα. Η πασίγνωστη δεύτερη και τελική καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τη Βαβυλώνα έγινε δέκα επτά χρόνια αργότερα, το 587 π.Χ.

 

Το 601 π.Χ. θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως η χρονολογία καταστροφής της Ιερουσαλήμ, μολονότι γενικά χρησιμοποιείται το 587 π.Χ. καθώς τότε καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Σε κάθε περίππτωση το 607 π.Χ. είναι αστήρικτο. Εάν η Εταιρία αποφάσιζε να χρησιμοποιήσει τη μια ή την άλλη χρονολογία θα έπρεπε να μετακινήσει την έναρξη των Εσχάτων Ημερών είτε στο 1920 είτε στο 1934.

 

Οι εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να καταδειχθεί ότι η χρονολογία καταστροφής της Ιερουσαλήμ είναι το 587 π.Χ. απλά προσθέτοντας το μήκος των βασιλειών των Βασιλέων της Βαβυλώνας που αυτές οι ίδιες έχουν δώσει.

 

«Ο Αμέλ-Μαρντούκ (Εβίλ-Μερωδάχ) ως ο μεγαλύτερος γιός διεδέχθη τον Ναβουχοδονόσορα στον θρόνο το 581 Π.Κ.Χ. Αυτός έκανε μια πράξη καλοσύνης σε έναν από τους αιχμαλώτους του Ιούδα με την οποία καλοσύνη ακούσια εκτέλεσε το σκοπό του Ιεχωβά. Το Δεύτερο Βασιλέων 25: 27-30 αναφέρει: «Εν δε τω τριακοστώ εβδόμω έτει της μετοικεσίας του Ιωαχείν βασιλέως του Ιούδα, τον δωδέκατον μήνα (το 580 Π.Κ.Χ.) ...;.. ο Εβίλ Μερωδάχ βασιλεύς της Βαβυλώνος, κατά το έτος καθ' ό εβασίλευσεν, ύψωσε εκ της φυλακής την κεφαλή του Ιωαχείν βασιλέως του Ιούδα, και ελάλησεν ευμενώς μετ' αυτού, και έθεσεν τον θρόνον αυτού επάνωθεν του θρόνου των βασιλέων των μετ΄αυτού έν Βαβυλώνι, και ήλλαξε τα ιμάτια της φυλακής αυτού και έτρωγεν άρτον πάντοτε μετ' αυτού πάσας τας ημέρας της ζωής αυτού. «Ο Ιωαχείν (ή Ιεχονίας) είχε επτά γιούς στη Βαβυλώνα, περιλαμβανομένου του Σαλαθιήλ, του οποίου ο γιός Ζοροβάβελ έγινε Κυβερνήτης της ανοικοδομημένης Ιερουσαλήμ, και μέσω της γενεαλογικής του γραμμής ήλθε ο Χριστός. (1 Χρον. 3: 17-19 Αγγαίος 1: 1, και 2: 23, Έσδρας 5: 1, 2 Ματθ. 1: 12) Ο Εβίλ Μερωδάχ βασίλευσε δύο χρόνια και δολοφονήθηκε από τον κουνιάδο του Νεριγκλισσάρ, ο οποίος βασίλευσε τέσσερα χρόνια, διάστημα που δαπάνησε σε οικοδομικά έργα. Ο ανήλικος γιός του Λαμπασί-Μαρντούκ, ένας βίαιος νέος, τον διεδέχθη και δολοφονήθηκε μέσα σε εννέα μήνες. Ο Ναβονίδης, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως Κυβερνήτης της Βαβυλώνος και ο οποίος ήταν ο ευνοημένος θετός γιός του Ναβουχοδονόσορος έλαβε τον θρόνο και είχε μια δίκαιη και ένδοξη βασιλεία μέχρις ότου η Βαβυλων έπεσε το 539 Π.Κ.Χ. «Σκοπιά 1 Ιανουαρίου 1965, σελ. 29.

 

Αυτό το άρθρο δείχνει ότι η εταιρία Σκοπιά αποδέχεται τη λόγια άποψη της βαβυλωνιακής γραμμής των Βασιλέων. Τον Ναβουχοδονόσορα διαδέχθηκαν οι:

* Εβίλ Μερωδάχ 2 έτη.

* Νεριγκλισσάρ 4 έτη.

* Λαμπασί--Μαρντούκ 9 μήνες.

* Ναβονίδης μέχρι το 539 π.Χ.

 

Εκεί που η εταιρία Σκοπιά διαφέρει με την ιστορία είναι ότι λέει πως ο Ναβουχοδονόσορ παρέδωσε το θρόνο το 581 π.Χ. Η ιστορία δείχνει ότι αυτό έγινε το 562 π.Χ. Συνεπώς οι δύο χρονολογικές γραμμές είναι:

 Βασιλείς

Διακυβέρνηση Σκοπιάς

Χρονομέτρηση Σκοπιάς

Διακυβέρνηση ιστορίας

Χρονομέτρηση Ιστορίας

Ναβουχοδονόσορ

43 έτη

624 - 581

43 έτη

605 - 562

Εβίλ-Μερωδάχ

2 έτη

581 - 579

2 έτη

562 - 560

Νεριγκλισσάρ

4 έτη

579 - 575

4 έτη

560 - 556

Λαμπασί-Μαρντούκ

9 μήνες

575 - 575

9 μήνες

556 - 556

Ναβονίδης

36 έτη υποθ.

575 -539

17 έτη

556 - 539

 

Για να είναι σωστή η χρονολογική γραμμή της Σκοπιάς θα πρέπει ο Ναβοβίδης να έχει κυβερνήσει επί 36 χρόνια, εντούτοις, η Εταιρία παραδέχεται ότι η αρχαιολογία δείχνει ότι κυβέρνησε μόνο 17 χρόνια.

 

«Άλλοι ερευνητές λένε αυτό: «Το Χρονικό το Ναβονίδη ...;. αναφέρει ότι η Σιπάρ έπεσε στις Περσικές δυνάμεις VII/14/17 (υποσημειώσεις) Τον 7ο Εβραϊκό μήνα Τισρί, την 14η ημέρα, το 17ο έτος της βασιλείας του Ναβονίδη (10 Οκτωβρίου 539), ότι η Βαβυλώνα έπεσε VII/16/17 (12 Οκτωβρίου), και ότι ο Κύρος εισήλθε στη Βαβυλώνα VII/3/17 (29 Οκτωβρίου). Αυτό προσδιορίζει το τέλος της βασιλείας του Ναβονίδη και την αρχή της βασιλείας του Κύρου». Σκοπιά 15 Αυγούστου 1968, σελ. 491.

 

«Ναβονίδης. Ο τελευταίο ανώτατος μονάρχης της Βαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας και πατέρας του Βαλτάσαρ. Βάσει ορισμένων κειμένων σφηνοειδούς γραφής πιστεύεται ότι κυβέρνησε περίπου 17 χρόνια. (556-539 Π.Κ.Χ.) Επιδόθηκε στα γράμματα, στις τέχνες και στη θρησκεία». Ενόραση, Τόμος Β΄, σελ. 411 (Ελληνική).

 

Υπάρχει ένα επιπλέον πρόβλημα που δημιουργείται από την χρονολογική γραμμή της Σκοπιάς. Το παρακάτω απόσπασμα προχωρεί και λέει ότι υπήρχαν δύο Ναβονίδηδες εξαιτίας επιγραφών που δείχνουν ότι ο Ναβονίδης κυβερνούσε πάνω σε μια πόλη στο όγδοο έτος του Ναβουχοδονόσορα. Ο λόγος για τον οποίο η Σκοπιά αναγκάσθηκε να δημιουργήσει έναν ανεπιβεβαίωτο δεύτερο Ναβονίδη ήταν ο ισχυρισμός της ότι ο Ναβουχουδονόσορ άρχισε να κυβερνά το 624 π.Χ. καθιστώντας τον Ναβονίδη πολύ νέο για να κυβερνά εκείνη την εποχή. Ωστόσο, εφόσον η αρχαιολογία δείχνει ότι ο Ναβουχοδονόσορ άρχισε να κυβερνά το 605 π.Χ. γίνεται απόλυτα αποδεκτό ότι ο Ναβονίδης μπορεί να κυβερνούσε μια πόλη το 597 π.Χ. και να είναι ακόμη ζωντανός το 539 π.Χ.

 

«Πινακίδες σφηνοειδούς γραφής από το όγδοο έτος του Ναβουχοδονόσορα (Νισάν 617--Νισάν 616 Π.Κ.Χ.) αναφέρουν κάποιον Ναμπού-νάϊντ τον οποίον χαρακτηρίζουν «κυβερνήτη της πόλης», και μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι αυτός είναι ο ίδιος Ναβονίδης που έγινε αργότερα βασιλιάς, Κάτι τέτοιο, όμως, θα σήμαινε πως ο Ναβονίδης ανέλαβε πολύ νέος αυτή τη διοικητική θέση και πως, όταν έπεσε η Βαβυλώνα, περίπου 77 χρόνια αργότερα (539 Π.Κ.Χ.), ήταν πολύ ηλικιωμένος». «Ενόραση», Τόμος Β΄, σελ. 457, Ελληνική.

 

Είναι εκπληκτικό ότι ακόμη και με την πληροφόρηση που παρέχει η εταιρία Σκοπιά μπορεί να φανεί ότι το 607 π.Χ. δεν είναι το έτος που έπεσε η Ιερουσαλήμ. Υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός τεκμηρίων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αποδείξουν ότι αυτή η χρονολογία είναι λανθασμένη. Από το 1929 ο Ρέϊμοντ Φίλιπ, στο βιβλίο του 'Ναβονίδης και Βαλτάσαρ' (Yale University Press), σελίδα 10, έδειξε ότι η γνώση για τη διάρκεια των βασιλειών αυτών των βασιλέων «βασίζεται πάνω σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρονολογημένα έγγραφα σφηνοειδούς γραφής. Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει αποδεκτή ως το τελικό κριτήριο για τον καθορισμό των Νέο-βαβυλωνιακών ζητημάτων».

 

539 π.Χ.

Ο Ρώσσελ πίστευε ότι το τέλος των εβδομήντα ετών ήταν το 536 π.Χ.

 

«ΤΑ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΗΜΩΣΗΣ. Αυτό μας φέρνει στην περίοδο ερήμωσης της γής η οποία διήρκεσε εβδομήντα χρόνια, και τελείωσε με την αποκατάσταση του λαού του από τη Βαβυλώνα, το πρώτο έτος του Κύρου, το 536 π.Χ. «Γραφικές Μελέτες, τόμος 2, 'Ο Καιρός Είναι Εγγύς', σελ. 51.

 

Ο Ρώσσελ μέτρησε 70 χρόνια πίσω και κατέληξε στο 606 π.Χ. Όταν η Σκοπιά κατήργησε στους υπολογισμούς της το έτος μηδέν στα μέσα της δεκαετίας του '40, διατήρησε το 1914 μετακινώντας την ερήμωση της Ιερουσαλήμ από το 606 π.Χ. στο 607 π.Χ. Αυτό απαιτούσε από την εταιρία Σκοπιά να τελειώνει τα 70 χρόνια το 537 π.Χ. από το 536 π.Χ. Ωστόσο, μέχρι το '40 οι ιστορικοί είχαν αποδείξει ότι η Βαβυλώνα είχε πέσει το 539 και η Σκοπιά έπρεπε να συμφωνήσει ότι αυτή η χρονολογία ήταν ιστορικά ένα έτος καμπής. Αντί να αλλάξει την έναρξη των 70 ετών στο 609 π.Χ. διατήρησε το 1914 διατυπώνοντας την εξήγηση ότι οι Ιουδαίοι προφανώς απελευθερώθηκαν δύο χρόνια μετά τη πτώση της Βαβυλώνας. Ωστόσο, αν λάβουμε υπ' όψη τα λόγια του Ιερεμία 25: 12 πρέπει να δεχτούμε το έτος 539 π.Χ. Αυτά αναφέρουν ότι τα εβδομήντα χρόνια θα συμπληρώνονταν όταν θα κετεστρέφετο η Βαβυλώνα, και όχι το έτος που θα απελευθερώνονταν, κατ' εκτίμηση, οι Ιουδαίοι. Αλλά για τη Σκοπιά το φλέγον ζήτημα ήταν να διατηρήσει πάση θυσία τη φόρμουλα 537+70=607+2520=1914 μ. Χ.

 

Ιερεμίας 25: 12, «Και όταν συμπληρωθούν εβδομήντα χρόνια, θα ζητήσω λογαριασμό από το βασιλιά της Βαβυλώνας, και από εκείνο το έθνος, λέει ο Ιεχωβά, «για το σφάλμα τους, από τη γή των Χαλδαίων», και θα την κάνω να είναι ερημότοπος στον αιώνα».

 

Ο Ιώσηπος συμφωνεί με τις αρχαιολογικές πηγές και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδειχθεί ότι η Ιουδαϊκή καταστροφή έγινε το 587 π.Χ.

 

Αναφέρει ότι η Ιερουσαλήμ ήταν ερημωμένη μόνο για 50 χρόνια, στο 1ο βιβλίο του «Κατά Απίωνος», κεφάλαιο 21, όπου λεέι:

 

«Ο Ναβουχοδονόσορ, στο δέκατο όγδοο έτος της βασιλείας του, ερήμωσε το Ναό μας και τον έθεσε σε κατάσταση αφανισμού για πενήντα χρόνια, αλλά στο δεύτερο έτος της βασιλείας του Κύρου ετέθησαν τα θεμέλιά του, και ολοκληρώθηκε πάλι στο δεύτερο έτος του Δαρείου».

 

Προκαλεί έκπληξη ότι η εταιρία Σκοπιά προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τον Ιώσηπο για να αποδείξει ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 607 π.Χ.

 

Στο Παράρτημα της έκδοσης της Σκοπιάς «Ελθέτω η Βαιλεία Σου» παραθέτει από το βιβλίο του Ιώσηπου αριθμός ΧΙ «Αρχαιότητες των Ιουδαίων, Κεφάλαιο Ι (μολονότι το απόσπασμα είναι από το βιβλίο Χ):

 

«Όλη η Ιουδαία και η Ιερουσαλήμ, και ο ναός, εξακολούθησαν να είναι μια έρημος για εβδομήντα χρόνια».

 

Και ο Ιώσηπος «Κατά Απίωνος», Βιβλίο Ι, κεφ. 19:

 

«Η πόλη μας ήταν ακατοίκητη κατά το διάστημα των εβδομήντα ετών, μέχρι τις ημέρες του Κύρου». (τα πλάγια γράματα της Σκοπιάς).

 

Τονίζοντας τη λέξη ακατοίκητη η Σκοπιά αποκρύπτει τη σημασία της πρότασης. Εάν η έμφαση μετακινηθεί στη φράση κατά το διάστημα τότε η πρόταση δείχνει ότι ο Ιώσηπος υπονοούσε πως ήταν ακατοίκητη μόνο σε ένα τμήμα αυτής της περιόδου.

 

Η ερμηνεία της Σκοπιάς καθιστά τα έργα του Ιώσηπου αντιφατικά. Δεν υπάρχει αντίφαση όταν κατανοήσουμε αυτές τις δηλώσεις ότι σήμαιναν πως η Ιερουσαλήμ θα ήταν ακατοίκητη για μια περίοδο 50 ετών κατά τη διάρκεια της εβδομηκονταετούς ερήμωσης των γύρω εθνών. Τότε θα συμφωνεί και με τη Βιβλική προφητεία, με την ανωτέρω εξήγηση των 70 ετών, και επίσης με την ιστορία.

 

Προέβλεψε η Εταιρία Σκοπιά το 1914 ή το 1874 μ.Χ.;

Οι τρέχουσες εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά δεν περιγράφουν με ειλικρίνεια την ιστορία της σχετικά σχετικά με την ερμηνεία που είχε δοθεί στο 1914. Και πρίν και μετά το 1914, ανέφεραν σταθερά επί πενήντα και πλέον χρόνια ότι η βασιλική διακυβέρνηση του Ιησού άρχισε το 1874 μ.Χ.

 

Τώρα ισχυρίζεται ότι πρίν το 1914, η Σκοπιά έλεγε ότι αυτή ήταν η ημερομηνία (το 1914) που θα άρχιζε η διακυβέρνηση και η παρουσία του Ιησού. Φυσικά, αυτό δεν είναι αληθές όπως αποδεικνύουν τα παρακάτω αποσπάσματα που είναι λίγα από τα χιλιάδες που υπάρχουν στις διάφορες εκδόσεις της Σκοπιάς:

 

«Ο Κύριός μας, ο διορισμένος βασιλεύς, είναι τώρα παρών από τον Οκτώβριο του 1874 μ.Χ. σύμφωνα με την μαρτυρία των προφητών, προς εκείνους που έχουν αυτιά για να ακούσουν, και τα επίσημα εγκαίνια του βασιλικού αξιώματος χρονολογούνται από τον Απρίλιο του 1878 μ.Χ.». Γραφικές Μελέτες, Τόμος 4, (1897) σελ. 621.

 

«Η Γραφική απόδειξη είναι ότι η Δευτέρα παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού άρχισε το 1874 μ. Χ.».

 

«Από το 1874 και εντεύθεν είναι ο καιρός της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω ...;.. η απόδειξις της επίσημης Παρουσίας του είναι τα φυσικά γεγονότα, και είναι απόδειξις επιβεβαιωτική της Παρουσίας του Κυρίου από το 1874.

 

... Η Παρουσία του αρχίζουσα από το 1874 έχει εκπλρώσει το έργο του θερισμού από το 1874 και εντεύθεν. «Η Επάνοδος του Κυρίου μας (1929) σελίδες 27, 33, 37.

 

Ο Ρώσσελ και ο Ρόδεφορδ πίστευαν ότι η αόρατη Παρουσία του Ιησού άρχισε το 1874 και η βασιλική του διακυβέρνηση από το 1878. Το τέλος των Καιρών των Εθνών θα υποδήλωνε ότι η Βασιλεία του Θεού θα αναλάμβανε εκ νέου την αόρατη διακυβέρνηση της γης, που θα άρχιζε με τον Αρμαγεδδώνα. Αυτό ίσχυε μέχρι την ημέρα που στο περιοδικό «Χρυσούς Αιών» του 1930, σελ. 503, ο Ρόδερφορδ ανέφερε για πρώτη φορά ότι η επάνοδος και η παρουσία του Χριστού έγινε το 1914 αντί του 1874. Αυτή η νέα ερμηνεία δεν μνημονεύθηκε πάλι μέχρι το 1943. Από το 1943 και εντεύθεν αναφέρεται σταθερά ότι η έναρξη των Εσχάτων Ημερών και η αρχή της Παρουσίας και της διακυβέρνησης του Ιησού σημειώθηκαν το 1914.

 

Γνωρίζοντας αυτές τις εξελίξεις της «κατανόησης», είναι αποκαλυπτικό να βρίσκουμε άρθρα της Σκοπιάς που ισχυρίζονται ότι η Οργάνωση πάντοτε κατανοούσε ότι το 1914 ήταν το έτος που άρχισε η Παρουσία του Ιησού και η διακυβέρνησή του.

 

«Γιατί, λοιπόν, τα έθνη δεν αναγνωρίζουν και δεν αποδέχονται ότι το αποκορύφωμα της κρίσης πλησιάζει; Είναι διότι δεν έχουν προσέξει την παγκόσμια διακήρυξη και διαφήμιση της Επανόδου του Χριστού και της Δευτέρας Παρουσίας του. Πολύ καιρό πρίν τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υπέδειξαν το 1914 ως τον καιρό κατά τον οποίον το μεγάλο αυτό γεγονός θα συνέβαινε». (Σκοπιά 15 Ιουνίου 1954, σελ. 370).

 

«Παρόμοια, με θεϊκή πρόνοια, μια προφητεία έγινε αιτία να βρίσκονται σε αναμονή ειλικρινείς σπουδαστές της Αγίας Γραφής που ζούσαν τον 19ο αιώνα. Συνδέοντας τους «επτά καιρούς» του εδαφίου Δανιήλ 4: 25 με τους «καιρούς των εθνών», αυτοί ανέμεναν ότι ο Χριστός θα λάβαινε βασιλική δύναμη το 1914». [Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1998, σελ. 15, (Ελληνική)].

 

Ποια εντύπωση προκαλούν οι προηγούμενες αναλήθειες για την εντιμότητα και ακεραιότητα της εταιρίας Σκοπιά; Εάν η Εταιρία δεν έχει ενδοιασμούς να παραποιεί και να διαστρεβλώνει τη δική της ιστορία τότε δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι αγνοεί ή και παραποιεί τα ιστορικά γεγονότα σχετικά με τη χρονολογία του 607 π.Χ. για να τα ταιριάξει στα δόγματά της.

 

Η αρχική προσδοκία ότι ο Ιησούς επέστρεψε αόρατα το 1874, και ότι η αόρατη επάνοδός του θα σημείωνε το τέλος των καιρών των εθνών ήταν πολύ πιο λογική από την τρέχουσα άποψη ότι αυτή άρχισε αόρατα. Εάν η προφητεία των επτά καιρών επρόκειτο να υποδηλώσει τον καιρό του τέλους της αόρατης διακυβέρνησης του Θεού, τότε επίσης, θα ανεμένετο ότι θα υποδήλωνε τον καιρό που η ορατή διακυβέρνηση του Θεού θα αντικαθιστούσε τους βασιλείς της γής. Με την τρέχουσα ερμηνεία, δεν υπάρχει τρόπος να αποδειχθεί εάν η ορατή βασιλεία του Θεού άρχισε να κυβερνά ή όχι.

 

Ιούλιο ή Οκτώβριο;

Πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι η έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου σημείωσε το τέλος των Καιρών των Εθνών και την έναρξη των Εσχάτων Ημερών. Μετά την πτώση του Σατανά από τον ουρανό στη γή, ο Σατανάς άρχισε να προκαλεί «ουαί στη γη» ξεκινώντας τον πόλεμο, μια σαφής ένδειξη ότι τώρα ήταν περιορισμένος στη γη. Αυτό είναι ανακριβές.

 

Η εταιρία Σκοπιά διδάσκει ότι ο Ιησούς άρχισε να κυβερνά στις 2 Οκτωβρίου 1914 μ.Χ.

 

«Αυτός ήταν ένας καιρός μεγάλου ενδιαφέροντος διότι λίγοι από εμάς πίστευαν σοβαρά ότι επρόκειτο να πάμε στον ουρανό στη διάρκεια της πρώτης εβδομάδος εκείνου του Οκτωβρίου. «Βιβλίο του Έτους 1975, σελ. 72.

 

Ωστόσο, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε 2 μήνες πριν από αυτό. Γενικά θεωρείται ότι άρχισε στις 28 Ιουλίου. Συνεπώς, η έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως σημείο της Παρουσίας του Ιησού καθώς αυτός άρχισε πρίν την έναρξη των Εσχάτων Ημερών.

 

Η εταιρία Σκοπιά δίνει την εξήγηση ότι η έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένα «προπέτασμα καπνού» εκ μέρους του Σατανά ώστε να εκτρέψει την προσοχή από την έλευση της Βασιλείας του Χριστού. Αυτό δεν προκαλεί αίσθηση καθώς η Βασιλεία του Ιησού είναι προς το παρόν αόρατη. Εκείνη την περίοδο, λοιπόν, δεν συνέβαινε τίποτε ορατό στη γη ώστε να χρειάζεται κάποιο «προπέτασμα καπνού». Και αυτή η λογική δεν διαθέτει Γραφική υποστήριξη καθώς η Αποκάλυψη λέει ότι θα υπήρχαν «ουαί στη γη και τη θάλασσα» μετά την πτώση του Σατανά, όχι πριν από αυτήν.

 

Οι Εβδομήντα Εβδομάδες και οι Επτά Καιροί

Οι 70 Εβδομάδες είναι μια προφητεία του Δανιήλ που χρησιμοποιήθηκε για υποδείξει το χρόνο που ο Χριστός επρόκειτο ν' αρχίσει τη διακονία του. Μερικοί Μάρτυρες αισθάνονται ότι δεν μπορούν να εμπιστεύονται την ερμηνεία για τους Επτά Καιρούς διότι σ' αυτήν εφαρμόζεται η ίδια ερμηνευτική μέθοδος όπως και στην προφητεία των 70 Εβδομάδων.

 

Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι μετέωρος και δεν υπάρχει λογική βάση αφού ο υπολογισμός των δύο προφητειών διαφέρει αξιοσημείωτα. Εκείνο που είναι κοινό μεταξύ τους είναι ότι χρησιμοποιούν την ίδια φόρμουλα αντικατάστασης της μιας ημέρας από ένα έτος. Μετά απ' αυτό οι μεθοδολογίες χωρίζουν τους δρόμους τους.

 

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ. Η εταιρία Σκοπιά αποδέχεται την κοινή Χριστιανική κατανόηση ότι οι 70 Εβδομάδες υποδείκνυαν τον Ιησού. Απ' την άλλη μεριά, η ερμηνεία της Σκοπιάς για τους «επτά καιρούς», συναντάται μόνο σε μικρό αριθμό αιρέσεων, που όλες έχουν τις ρίζες τους στο Κίνημα των Αντβεντιστών του 19ου αιώνα.

 

ΜΟΝΑΔΙΚΗ «ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ». Η εταιρία Σκοπιά συμφωνεί ότι η προφητεία των Εβδομήντα Εβδομάδων είχε μία μόνο εκπλήρωση, την έλευση του Μεσσία, ενώ ισχυρίζεται ότι οι Επτά Καιροί πρέπει να έχουν δύο εφαρμογές. Οι Επτά Καιροί σαφώς εκπληρώθηκαν με την επταετή παραφροσύνη του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα. Η Σκοπιά είναι μια απ' τις λίγες θρησκείες που προσπαθούν εφαρμόσουν μια δεύτερη εκπλήρωση και σημασία σ' αυτήν.

 

ΑΣΥΝΕΠΕΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Το μήκος των Εβδομήντα Εβδομάδων εύκολα υπολογίζεται ότι είναι 490 ημέρες και κατόπιν εφαρμόζεται η αρχή «μια ημέρα αντί για ένα έτος» για να επεκταθεί στα 490 χρόνια. Οι Επτά Καιροί δεν υπολογίζονται μ' αυτή τη μέθοδο. Με παραπομπές σε άλλα εδάφια ένας «καιρός» λέγεται ότι αντιπροσωπεύει ένα σεληνιακό έτος 360 ημερών ή 365 ημερών ανάλογα με το αποτέλεσμα που επιθυμεί να επιτύχει. Στους Επτά Καιρούς χρησιμοποιείται ένα σεληνιακό ημερολόγιο για να φτάσει στα 2520 χρόνια, αλλά κατόπιν εφαρμόζει ένα ηλιακό ημερολόγιο για να φτάσει στο 1914.

 

ΑΝΕΠΙΒΕΒΑΙΩΤΗ. Ο Ιησούς ήταν ορατά παρών τον καιρό που υπεδείχθη από την προφητεία των 70 Εβδομάδων και έτσι η εκπλήρωσή της είναι επιβεβαιωμένη. Υπολογίζεται τώρα ότι η εκπλήρωση των Επτά Καιρών έλαβε χώρα με τρόπο αόρατο, και ως τέτοια δεν μπορεί να παρατηρηθεί ή να επιβεβαιωθεί από κανέναν άλλον εκτος από τους ακολούθους των διδασκαλιών του Ρώσσελ.

 

Σεληνιακή ημέρα για ένα Ηλιακό Έτος

Η αρχή «μία ημέρα αντί ενός έτους» εχρησιμοποιείτο τακτικά από τον Ρώσσελ αλλά μόνο περιστασιακά στους προφητικούς υπολογισμούς του Ρόδερφορδ. Για παράδειγμα, οι προφητείες του Δανιήλ για τις 1260, 1290 και 1355 ημέρες, επί του παρόντος λέγεται ότι υποδηλώνουν «μία ημέρα για μία ημέρα». Όχι «μία ημέρα για ένα έτος». Προηγουμένως ο Ρώσσελ είχε ερμηνεύσει αυτές τις προφητείες σύμφωνα με την αρχή «μία ημέρα για ένα έτος», με αποτελέσματα εντελώς άσχετα με την τρέχουσα ερμηνεία.

 

Τα 2520 χρόνια υπολογίζονται με τη χρήση ενός σεληνιακού ημερολογίου 360 ημερών, με την υποστήριξη της σύγκρισης χρονικών πλαισίων του Δανιήλ με την Αποκάλυψη. Κατόπιν, όμως, η Σκοπιά εφαρμόζει τα 2520 σεληνιακά έτη σε ένα ηλιακό ημερολόγιο 365 1/4 ημερών για να φτάσει στο 1914. Αυτό αντιστοιχεί σε 2556 σεληνιακά έτη. Μερικοί λόγιοι προτιμούν τη συνεπή χρήση του σεληνιακού ημερολογίου και μετατρέπουν τα 2520 σεληνιακά έτη σε 907.200 ημέρες. Οι 907.200 ημέρες από το 607 π.Χ. τελείωσαν το 1878 μ.Χ.

 

Τι ήταν τα 70 χρόνια;

Η εταιρία Σκοπιά υποστηρίζει ότι εάν δεχτούμε ότι η Ιερουσαλήμ έπεσε το 587 π.Χ. πρέπει να συμβιβάσουμε τη Βιβλική προφητεία. Άλλοι, όμως, πιστοί Χριστιανοί είναι σε θέση να συμφιλιώσουν την 70ετή περίοδο με τη Βιβλική προφητεία χωρίς την επινόηση του έτους 607.

 

Διάφοροι Βιβλικοί συγγραφείς αναφέρονται σε μια 70ετή περίοδο, και μια προσεκτική ανάγνωση δείχνει ότι υπήρχαν περισσότερες από μία περίοδοι 70 ετών που αναφέρονται. Συνιστάται η ανάγνωση διαφόρων μεταφράσεων για να γίνει κατανοητή η σημασία των παρακάτω περικοπών, καθώς η Μετάφραση Νέου Κόσμου περιλαμβάνει ιδιαίτερες παρεκκλίσεις για να υποστηρίξει την επιθυμητή συγκεκριμένη κατανόηση κατά περίπτωση.

 

Το 25ο κεφάλαιο του Ιερεμία εφαρμόζει τα 70 έτη και στα γύρω έθνη και στην Ιερουσαλήμ. Τα 70 έτη ήταν ολόκληρη η περίοδος που οι Βαβυλώνιοι είχαν κατακτήσει «αυτά τα έθνη».

 

«Ιερεμίας 25: 11, 12 «Και όλη αυτή η γή θα γίνει ερημωμένος τόπος, αντικείμενο κατάπληξης, και αυτά τα έθνη θα υπηρετήσουν το βασιλιά της Βαβυλώνας εβδομήντα χρόνια. Και όταν συμπληρωθούν εβδομήντα χρόνια θα ζητήσω λογαριασμό από το βασιλιά της Βαβυλώνας και από εκείνο το έθνος. «Ο Ιερεμίας λέει ότι τα 70 έτη τελειώνουν «όταν ζητηθεί λογαριασμός από το βασιλιά της Βαβυλώνας». Η Βαβυλώνα έπεσε το 539 π.Χ. δείχνοντας ότι η έναρξη αυτής της 70ετούς περιόδου εναντίον «αυτών των εθνών» μπορούσε να είναι το 609 π.Χ.

 

Σε μια ξεχωριστή περικοπή ο Ιερεμίας στο 29:10 αναφέρει ότι οι Ισραηλίτες θα δαπανούσαν 70 χρόνια στη Βαβυλώνα. Μια ανάγνωση από το εδάφιο 1 δείχνει ότι αυτά περιλαμβάνουν την περίοδο χρόνου κατά την οποίαν οι Ισραηλίτες είχαν μεταφερθεί στη Βαβυλώνα πρίν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Οι Ιστορικοί συμπεραίνουν ότι αυτό συνέβη το 605 π.Χ.

 

Το Ζαχαρίας 1: 12 και 7: 4, 5, το 2 Χρονικών 36: 20-23 και το Δανιήλ 9: 2, όλα αναφέρονται σε μια περίοδο 70 ετών.

 

Δανιήλ 9: 2 «Το πρώτο έτος της βασιλείας του, εγώ ο Δανιήλ διέκρινα από τα βιβλία τον αριθμό των χρόνων σχετικά με τα οποία είχε έρθει ο λόγος του Ιεχωβά στον Ιερεμία τον προφήτη για τη συμπλήρωση των ερημώσεων της Ιερουσαλήμ, δηλαδή, εβδομήντα χρόνια» 7 Ο Δανιήλ μπορεί να υπονοούσε την περίοδο από την πρώτη καταστροφή το 601 π.Χ. Εναλλακτικά, 70 έτη ήταν το μήκος της περιόδου που ο ναός ήταν σε φάση επισκευών, από τη έναρξη της πολιορκίας της Ιερουσαλήμ το 589 π.Χ. ως την ολοκλήρωση του νέου ναού το 519 π.Χ.

 

Οποιαδήποτε κι' αν είναι η περίοδος αυτή, καμία από αυτές δεν υποδεικνύει το 607 π.Χ. και όμως η Βιβλική προφητεία μπορεί να συνεχίσει να επαληθεύεται αποδεχόμενη την καλά υποστηριζόμενη κοσμική ιστορία. Δεδομένου ότι το Δανιήλ κεφάλαιο 4 δεν ειναι μια προφητεία του καιρού του τέλους δεν έχει σημασία η ακριβής έναρξη και η λήξη των 70 ετών.

 

Ο πραγματικός λόγος για τον οποίον η Σκοπιά απορρίπτει το 587 π.Χ. είναι απλά διότι αυτό υπονομεύει τη βάση της για το 1914. Ως απόδειξη ότι το μοναδικό κίνητρο της αξίωσης για μια κατά γράμμα 70ετή περίοδο είναι η ευκολία της, εξετάστε το διαφωτιστικό κομμάτι του τρόπου σκέψης της Σκοπιάς όταν εξηγεί γιατί η προφητευθείσα 70ετής ερήμωση της Τύρου, που συμπίπτει ακριβώς με αυτήν της Ιερουσαλήμ, δεν ήταν κατά γράμμα 70ετής.

 

«Ο Ησαϊας προφητεύει στη συνέχεια: «Εκείνη την ημέρα η Τύρος θα ξεχαστεί επί εβδομήντα χρόνια, όσες είναι οι ημέρες ενός βασιλιά. «(Ησαϊας 23: 15α)... Λέει: «αυτά τα έθνη θα υπηρετήσουν το βασιλιά της Βαβυλώνας εβδομήντα χρόνια». (Ιερεμίας 25: 8-17, 22, 27). Ομολογουμένως, η νησιωτική πόλη της Τύρου δεν παραμένει υποτελής στη Βαβυλώνα επί 70 πλήρη χρόνια, εφόσον η Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία πέφτει το 539 Π.Κ.Χ. Φαίνεται ότι τα 70 χρόνια αναφέρονται στην περίοδο κατά την οποία η Βαβυλωνία ασκεί τη μεγαλύτερη κυριαρχία--όταν η Βαβυλωνιακή βασιλική δυναστεία καυχιέται ότι έχει υψώσει το θρόνο της ακόμη και πάνω από τα άστρα του Θεού». Διάφορα έθνη έρχονται κάτω από αυτή την κυριαρχία σε διάφορες εποχές. Αλλά στο τέλος των 70 χρόνων, αυτή η κυριαρχία θα συντριφτεί». «Η Προφητεία του Ησαϊα» Τόμος Α', σελ. 253.

 

Πρόκειται για την ίδια 70ετή περίοδο με αυτή της Ιερουσαλήμ. Πρόκειτα για τον ίδιο κατακτητή, τη Βαβυλώνα. Με το ίδιο τέλος, την πτώση της Βαβυλώνας το 539 π.Χ. Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτή η ίδια εξήγηση να μην εφαρμοστεί και στην Ιερουσαλήμ, εκτός από το ότι θα υπονόμευε το δόγμα του 1914. Αυτήν την εξήγηση δίνουν όλοι οι λόγιοι και για την Ιερουσαλήμ. Αυτή την εξήγηση δίνει η Σκοπιά για την Τύρο αλλά την αρνείται για την Ιερουσαλήμ. Ο νοών νοήτω.

 

 

Η ιστορία της προφητείας

Δεν είναι το Άγιο Πνεύμα που απεκάλυψε την κατανόηση των Επτά Καιρών στον Πάστορα Ρώσσελ. Η κατανόηση αυτή προωθήθηκε στη διάρκεια του 19ου αιώνα πρώτα από τον Ακουίλα Μπράουν, και μετά από τον Ουίλιαμ Μίλλερ, τον Ε. Β. Έλιοτ, τον Ρόμπερτ Σίλεϊ, τον Ιωσήφ Σάϊς και τον Νέλσονα Μπάρμπουρ.

 

Το 1823 ο Ακουίλα Μπράουν δημοσίευσε στο THE EVEN-TIDE ότι οι «επτά καιροί» του 4ου κεφαλαίου του Δανιήλ ήταν προφητικοί αποτελούμενοι από 2520 χρόνια που διαρκούν από την αρχή της βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα το 604 π.Χ. έως το 1917 μ.Χ. Δεν τους ταύτισε με το τέλος των Καιρών των Εθνών που ανέφερε ο Ιησούς. Τη δεκαετία του 1830 ένας γεωργός ονόματι Ουίλιαμ Μίλλερ εξήγησε ότι ένας αριθμός προφητειών επρόκειτο να τελειώσουν το 1843, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι και το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ θα εκπληρωνόταν το 1843. Για να γίνει αυτό ισχυρίσθηκε ότι οι «επτά καιροί» άρχισαν όταν ο Μανασσής, σύρθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα το 677 π.Χ. Οι «καιροί αυτοί» υποδήλωναν τον «καιρό του τέλους», την καταστροφή της Μεγάλης Βαβυλώνας και το πότε θα ανασταίνονταν οι νεκροί. Ο Απολλώς Χέιλ και ο Συλβέστερ Μπλις διόρθωσαν αυτή την χρονολογία αφαιρώντας το έτος μηδέν που ο Μίλλερ είχε χρησιμοποιήσει στον υπολογισμό του, προωθώντας το έτος 1844 ως τον καιρό του τέλους. Με εισήγηση του Μίλλερ ο Σάμιουελ Σνόου υπολόγισε ότι το τέλος θα έφτανε στις 22 Οκτωβρίου. Αυτό έγινε για να αντιστοιχεί με τη δέκατη ημέρα του έβδομου Ιουδαϊκού μήνα, την Ημέρα της Εξιλεώσεως του 1844. Αντί να χρησιμοποιήσει το ισχύον Ιουδαϊκό ημερολόγιο χρησιμοποίησε ένα αρχαιότερο ημερολόγιο που επινοήθηκε από τους Καραϊτες Ιουδαίους. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά χρησιμοποιούν ακόμη το ημερολόγιο των Καραϊτών στους υπολογισμούς τους, περιλαμβανομένης και της ημέρας της Ανάμνησης.

 

Το 1840 ο Τζων Ντόουλινγκ προέβλεψε ότι η προφητεία του Μίλλερ δεν θα επαληθευόταν το 1843/1844. Στη διατριβή του «Μια Αναλυτική Παρουσίαση των Προφητειών--Των Υποτιθέμενων Προβλέψεων του Ουίλιαμ Μίλλερ για την Δευτέρα Έλευση του Χριστού το 1843», έγραψε τα εξής που εφαρμόζονται εξίσου και στην εταιρία Σκοπιά:

 

«Ο κ. Μίλλερ δεν είναι ο πρώτος κήρυκας μιας προφητείας που προσπάθησε δογματικά να προσδιορίσει το ίδιο το έτος της έλευσης του Χριστού. Δεν θα δαπανήσω αυτές τις σελίδες για να αναφερθώ στις ατομικές ιστορίες των συγκεκριμένων σοφών ερμηνευτών των προφητικών καιρών που έχουν προηγηθεί του κ. Μίλλερ στον καθορισμό του έτους της Κρίσεως. Οι ιστορίες τους ήταν όλες ίδιες. Πέτυχαν όπως και ο κ. Μίλλερ να ξυπνήσουν ένα συναγερμό στα στήθη μερικών απλών ανθρώπων, οι οποίοι ξέχασαν ότι ο Χριστός έχει πει πως «περί εκείνης της ημέρας και της ώρας ουδείς άνθρωπος γνωρίζει» ...;. Ο καιρός πλησίασε, το έτος ήρθε και πέρασε και ο προφήτης και το δόγμα του ξεχάστηκαν ...;.. Ο αναγνώστης που δεν είναι πλήρως εξοικειωμένος με την ιστορία του κόσμου, και δεν είναι ενήμερος του τρόπου με τον οποίον ο κ. Μίλλερ συνεχίζει να κάνει τους υπολογισμούς του που όλοι συμπίπτουν στο έτος 1843, μελετώντας το βιβλίο του νομίζει ότι υπάρχουν κάποιες εντυπωσιακές συμπτώσεις και διεγείρεται αρκετά αν δεν πείθεται κιόλας ...;.. Ας μελετήσει ο αναγνώστης και την περικοπή και το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ από το οποίο είναι παρμένη, και ας φανταστεί αν μπορεί, με ποια υπερβολή της επινοητικότητας ο κ. Μίλλερ αντλεί από αυτήν απόδειξη της έλευσης του Χριστού για Κρίση το 1843... Τότε κοιτάζει μέσα στη Βιβλική χρονολογία, και βρίσκει ότι το έτος 677 π.Χ. ένας απ' τους βασιλείς του Ιούδα, ονόματι Μανασσής, φέρθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα και λέει, 'Τώρα πρέπει να αρχίζει η τιμωρία των «επτά καιρών».

 

Όταν το 1844 απεδείχθη εσφαλμένη προφητεία, την επεξεργάστηκαν εκ νέου οι Αντβεντιστές όπως ο Μπάρμπουρ και αργότερα προωθήθηκε από τον Ρώσσελ. Η χρονολογία έναρξης μετακινήθηκε στο 606 π.Χ. και η χρονολογία του τέλους στο 1914 μ.Χ. Αναμενόταν να καταλήξει στον Αρμαγεδδώνα. Όταν το τέλος δεν ήλθε το 1914 οι περισσότερες ομάδες των Αντβεντιστών συνειδητοποίησαν ότι το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ δεν είχε, ούτε υπονοούσε κάποια δεύτερη εκπλήρωση, και έπαυσαν να αναφέρονται σ' αυτό.

 

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα προέκυψε σωρός αποδείξεων που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η καταστροφή της Ιερουσαλήμ συνέβη μεταξύ του 586 και 587 π.Χ. Μια αντικειμενική ανάγνωση της Αγίας Γραφής και της ιστορίας καθιστά αυτό το συμπέρασμα αποδεκτό χωρίς δυσκολία. Η εταιρία Σκοπιά έχει ένα κεκτημένο συμφέρον για το 1914 και συνεπώς και για το 607, και έτσι, με έντονο τρόπο προσπαθεί να ξεφορτωθεί οποιαδήποτε απόδειξη υπέρ του αντιθέτου.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όλες οι παραπομπές είναι από Αγγλικές εκδόσεις εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.

http://www.oodegr.com/oode/istoria/ierus2.htm




Περί Χριστιανικής κλίσης Μέρος 2ο:

Η Χριστιανική κλήση και ο "Πολύς Όχλος"

Μιχάλης Μαυροφοράκης

 
 
Απομαγνητοφώνηση από εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας, της σειράς εκπομπών: "Ορθοδοξία και Αίρεση", του Β΄ Βιβλικού και των συνεργατών του.
 

Ομιλία Νο 9.(ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ // ΕΠΟΜΕΝΗ)

(Εκφωνήθηκε για πρώτη φορά: 26/7/1991).

Κατεβάστε την από την ΟΟΔΕ και σε ηχητικό αρχείο MP3

1. Σύνδεση με το προηγούμενο

Ξεκινήσαμε να εξετάζουμε το θέμα αυτό εξ αφορμής της κακοδοξίας των Μ.τ.Ι., ότι δήθεν υπάρχουν δύο διαφορετικές χριστιανικές κλήσεις η με άλλα λόγια, προσκλήσεις. Η μία απευθύνεται μόνον σε 144.000 χριστιανούς όλων των εποχών, από τους οποίους όσοι έζησαν τα τελευταία 100 χρόνια είναι όλοι τους Μ.τ.Ι., και οι οποίοι προσκαλούνται σε ουράνια ελπίδα, αιώνιας, άφθαρτης και αθάνατης ζωής.

Η άλλη κλήση, απευθύνεται μέσω του κηρύγματος των Μ.τ.Ι.  σε όλους τους υπολοίπους ανθρώπους που ζουν σήμερα. Η πρόσκληση αυτή είναι για μια επιβίωση από τον Αρμαγεδδώνα και για μια ζωή επίγεια, δηλαδή επάνω στη γη που βλέπουμε, όχι απαλλαγμένη από την φθορά και τον θάνατο. Όσοι μετέχουν σ' αυτήν την κλήση ελπίζουν σε μια αισθητή απόλαυση των υλικών αγαθών της γης.

Αυτή λοιπόν την πρωτοφανή και ανίερη αλλοίωση του Χριστιανικού Ευαγγελίου και της Χριστιανικής κλήσεως έχουμε ξεκινήσει από την προηγούμενη εκπομπή ήδη να εξετάζουμε, και θα συνεχίσουμε και σήμερα. Άλλωστε, η πλάνη των Μ.τ.Ι. όσον αφορά το ζήτημα της Χριστιανικής κλήσεως, απετέλεσε και το πρώτο βήμα του ανθρώπου που εξετάσαμε στην προηγούμενη σειρά εκπομπών στο δύσκολο δρόμο της επιστροφής από την αίρεση στο χώρο της γνήσιας και αυθεντικής Χριστιανικής Εκκλησίας.

Είδαμε στην προηγούμενη εκπομπή, ότι οι Μ.τ.Ι. προσπαθούν να υποστηρίξουν την επίγεια κλήση πάνω σε τρεις κυρίως ερμηνευτικούς ισχυρισμούς.

Πρώτον, στα «άλλα πρόβατα» της παραβολής του Καλού Ποιμένος, που αναφέρεται στο 10ο κεφ. του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου‡ δεύτερον, στον «πολύ όχλο» που αναφέρεται σε ένα όραμα του 7ου κεφαλαίου του βιβλίου της Αποκαλύψεως του Ιωάννου, και τρίτον, στην «νέα γη», που αναφέρεται αλληγορικά σε χωρία της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, προκειμένου να περιγραφεί με κατανοητό τρόπο η κατάσταση της πνευματικής μακαριότητας που θα επικρατεί στον Μέλλοντα αιώνα.

Την περασμένη φορά εξετάσαμε με αρκετή λεπτομέρεια το πρώτο σκέλος, δηλαδή τα χωρία που αφορούσαν το μικρό ποίμνιο και τα άλλα πρόβατα. Σήμερα θα ασχοληθούμε αναλυτικά με το δεύτερο σκέλος. Έτσι, η σημερινή εκπομπή έχει τίτλο «Η χριστιανική κλήσις και ο πολύς όχλος της Αποκαλύψεως».

 

2. Οι ρευστές δογματικές θέσεις τών ΜτΙ για τον Πολύ Όχλο

Όπως και στο προηγούμενο θέμα περί άλλων προβάτων, έτσι και σήμερα, θα ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας αναπτύσσοντας πρώτα τις δογματικές θέσεις των Μ.τ.Ι. τις οποίες στη συνέχεια θα αναιρέσουμε μία προς μία. Βέβαια, η ανάπτυξη των δογματικών θέσεων των Μ.τ.Ι. για οποιοδήποτε θέμα, αλλά ιδιαίτερα για το ζήτημα του «πολύ όχλου» δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα, διότι κάθε τόσο τις αλλάζουν. Δεν έχουν σταθερή δογματική, αλλά κάθε τόσο αναιρούν τις προηγούμενες απόψεις τους και τις αντικαθιστούν με νέες, πολλές φορές αντιδιαμετρικά αντίθετες με τις πρώτες. Κάτι τέτοιο είναι οφθαλμοφανώς απαράδεκτο για την γνήσια χριστιανική Εκκλησία, η οποία άπαξ και αποφανθεί εν σώματι για κάτι, όπως για παράδειγμα στην Αποστολική Σύνοδο, δεν είναι δυνατόν ύστερα να το αναιρέσει. Το Πνεύμα το Άγιο που βρίσκεται στην Εκκλησία δεν είναι δυνατόν να ψευσθεί. Μόνον ανθρώπινες οργανώσεις ψεύδονται. Ας μην μας διαφεύγει το γεγονός, πως η Εκκλησία είναι «ο οίκος του Θεού» και ο «στύλος και το εδραίωμα της αληθείας» (Α΄ Τιμ. γ΄ 15). Παρόλα αυτά, οι Μ.τ.Ι. όπως και το σύνολο των Χριστιανικών αιρέσεων, όχι μόνο δεν αισχύνονται να αλλάζουν κάθε τόσο δογματικές απόψεις σε μεγάλα και μικρά θεολογικά και πρακτικά ζητήματα, αλλά θρασύτατα δικαιολογούν αυτή τους την πράξη επικαλούμενοι το εδάφιο στις Παροιμίες (δ΄ 18), ότι το φως λάμπει «επί μάλλον και μάλλον». Το εδάφιο όμως αυτό κάθε άλλο παρά άλλοθι τους παρέχει, διότι είναι άσχετο με την εφαρμογή που θέλουν να του δώσουν. Συγκεκριμένα λέει τα εξής: «η οδός όμως των δικαίων είναι ως το λαμπρόν φως το φέγγον επί μάλλον και μάλλον εωσού γίνει τελεία η ημέρα». Είναι σαφές ότι το χωρίο αυτό αφορά την προσωπική πορεία ζωής του κάθε ανθρώπου που ακολουθεί τον δρόμο της δικαιοσύνης, και όχι την ιστορική πορεία της Χριστιανικής Εκκλησίας και τα θεμελιώδη της δόγματα πίστεως τα οποία «άπαξ» παρεδόθησαν «τοις αγίοις» (Ιούδ. 3). (5:14/37:36).

Δεν μπορεί κανείς ευσεβής να στηρίζεται σ' αυτό το εδάφιο και να αλλοιώνει το χριστιανικό Ευαγγέλιο και την χριστιανική πρόσκληση και ελπίδα. Αλλά, κι αν είχαν έτσι τα πράγματα, όπως τα θέλουν οι Μ.τ.Ι., πάλι το εδάφιο αυτό δεν δικαιολογεί τις αυθαιρεσίες τους. Διότι όλοι γνωρίζουμε, ότι όταν το φως φέγγει περισσότερο και περισσότερο, εκείνο που κάνει είναι να αποκαλύπτει περισσότερες λεπτομέρειες στο αντικείμενο που φωτίζει, και όχι να το αναιρεί τελείως και στη θέση του να παρουσιάζει ένα νέο. Για παράδειγμα, όταν χαράζει η αυγή και το φως είναι λιγοστό, οι άνθρωποι που παρατηρούν ένα σπίτι βλέπουν το περίγραμμά του αλλά δεν διακρίνουν τις λεπτομέρειες. Όταν φέξει λίγο περισσότερο, τότε διακρίνουν και πόσα παράθυρα έχει, και ούτω καθ' εξής. Όταν πια βγει ο ήλιος, τότε βλέπουν όλες τις λεπτομέρειες (6:12), π.χ. το χρώμα του, αν τα παράθυρα είναι ξύλινα η πλαστικά κ.τ.λ. Δεν βλέπουν την μία στιγμή σπίτι, την άλλη μια γάτα και την τρίτη ένα βουνό. Όμως οι αλλαγές που έχουν κάνει οι Μ.τ.Ι. στην δογματική τους είναι τραγικότερες απ' αυτό το παράδειγμα. Έτσι, έχουν δηλώσει στο παρελθόν, ότι ο Αβαδδών ο άγγελος της αβύσσου που αναφέρεται στο Αποκάλυψις (θ, 11) είναι ο διάβολος, ο άρχων της εξουσίας του αέρος (Γραφικές Μελέτες τόμ. Ζ, σ. 199). Ύστερα που έλαμψε περισσότερο φως το άλλαξαν, και έλεγαν ότι είναι ο Χριστός (Σκοπιά 1970, σ.143). Δηλαδή, από το μαύρο στο άσπρο.

Υπάρχουν πάμπολλα τέτοια παραδείγματα στην δογματική ιστορία της εταιρείας «Σκοπιά». Μάλιστα, σε μερικά από αυτά επιστρέφουν και πάλι αργότερα στις παλαιές απόψεις (7:16), όπως στην περίπτωση του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Στην αρχή έλεγαν πως είναι ο Χριστός. Μετά έλεγαν πως είναι ο Αντίχριστος, και ύστερα πάλι ξαναλένε, πως είναι ο Χριστός. Ας μην πλανώμεθα. Δεν μπορεί ποτέ η χριστιανική Εκκλησία να κάνει τέτοια τρομερά λάθη και τέτοιες παλινδρομήσεις. Τον άγγελο να τον κάνει Χριστό, μετά να τον κάνει αντίχριστο και μετά να τον ξανακηρύττει για Χριστό. Ας κλείσουμε όμως εδώ αυτή την παρένθεση, μια και θα έπρεπε να αφιερώσουμε ολόκληρη εκπομπή ή εκπομπές για να αναφερθούμε στην πληθώρα αυτών των δογματικών αλληλοαναιρέσεων και αντιθέσεων που έχουν υπάρξει στην ιστορία της δογματικής των Μ.τ.Ι., και ας περιοριστούμε σε ό,τι αφορά το θέμα μας.

Έτσι, πληροφοριακά αναφέρουμε, ότι στο παρελθόν οι Μ.τ.Ι. δεν κήρυτταν δύο κλήσεις αλλά τέσσερεις. Δύο επίγειες και δύο ουράνιες. Μάλιστα, η μία από αυτές αφορούσε τον πολύ όχλο που μας ενδιαφέρει, ο οποίος τότε ονομαζόταν «μεγάλη ομάς» και για τον οποίο εδήλωναν ότι έχει ουράνια ελπίδα (Γρ. Μελ. τ. Ζ΄, σ. 726). Μάλιστα υποστήριζαν πως τα μελη του είναι «αι μωραί παρθένοι» και πως «εις μίαν παραβολήν ο Κύριος ονομάζει την τάξιν ταύτην «πονηρόν και οκνηρόν δούλον» (Γρ. Μελ. Ζ΄, σ169).

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει και λένε, ότι ο «πολύς όχλος» έχει επίγεια ελπίδα και ταυτίζεται με το σύνολο σχεδόν των Μ.τ.Ι. Για να δούμε λοιπόν αναλυτικά την τρέχουσα διδασκαλία τους και να την αναιρέσουμε σημείο προς σημείο στη συνέχεια. Θα προστρέξουμε στο τελευταίο τους βιβλίο για το θέμα αυτό που έχει τίτλο «Αποκάλυψη. Το μεγαλειώδες αποκορύφωμά της πλησιάζει» εκδ. 1988.

 

3. Το εξεταζόμενο χωρίο

Πριν όμως από αυτό ας αναγνώσουμε το επίμαχο κομμάτι της Αγ. Γραφής από την Αποκάλυψη  (Απ. ζ΄, 1-17): «ΚΑΙ μετά τούτο είδον τέσσαρας αγγέλους εστώτας επί τας τέσσαρας γωνίας της γης, κρατούντας τους τέσσαρας ανέμους της γης, ίνα μη πνέη άνεμος επί της γης μήτε επί της θαλάσσης μήτε επί παν δένδρον. και είδον άλλον άγγελον αναβαίνοντα από ανατολής ηλίου, έχοντα σφραγίδα Θεού ζώντος, και έκραξε φωνή μεγάλη τοις τέσσαρσιν αγγέλοις, οις εδόθη αυτοίς αδικήσαι την γην και την θάλασσαν, λέγων‡ μη αδικήσητε την γην μήτε την θάλασσαν μήτε τα δένδρα, άχρις ου σφραγίσωμεν τους δούλους του Θεού ημών επί των μετώπων αυτών. Και ήκουσα τον αριθμόν των εσφραγισμένων‡ εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες εσφραγισμένοι εκ πάσης φυλής υιών Ισραήλ‡ εκ φυλής Ιούδα δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμένοι, εκ φυλής Ρουβήν δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Γάδ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Ασήρ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Νεφθαλείμ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Μανασσή δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Συμεών δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Λευί δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Ισσάχαρ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Ζαβουλών δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Ιωσήφ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Βενιαμίν δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμένοι.

Μετά ταύτα είδον, και ιδού όχλος πολύς, ον αριθμήσαι αυτόν ουδείς εδύνατο, εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών, εστώτας ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του αρνίου, περιβεβλημένους στολάς λευκάς, και φοίνικες εν ταις χερσίν αυτών‡ και κράζουσι φωνή μεγάλη λέγοντες‡ η σωτηρία τω Θεώ ημών τω καθημένω επί του θρόνου και τω αρνίω. και πάντες οι άγγελοι ειστήκεισαν κύκλω του θρόνου και των πρεσβυτέρων και των τεσσάρων ζώων, και έπεσαν ενώπιον του θρόνου επί τα πρόσωπα αυτών και προσεκύνησαν τω Θεώ λέγοντες‡ αμήν‡ η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμις και η ισχύς τω Θεώ ημών εις τους αιώνας των αιώνων‡ αμήν. Και απεκρίθη εις εκ των πρεσβυτέρων λέγων μοι‡ ούτοι οι περιβεβλημένοι τας στολάς τας λευκάς τίνες εισί και πόθεν ήλθον; και είρηκα αυτώ‡ κύριέ μου, συ οίδας. και είπέ μοι‡ ούτοί εισιν οι ερχόμενοι εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του αρνίου. δια τούτό εισιν ενώπιον του θρόνου του Θεού και λατρεύουσιν αυτώ ημέρας και νυκτός εν τω ναώ αυτού. και ο καθήμενος επί του θρόνου σκηνώσει επ αυτούς. ου πεινάσουσιν έτι ουδέ διψήσουσιν έτι, ουδ ου μη πέση επ αυτούς ο ήλιος ουδέ παν καύμα, ότι το αρνίον το ανά μέσον του θρόνου ποιμανεί αυτούς, και οδηγήσει αυτούς επί ζωής πηγάς υδάτων, και εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον εκ των οφθαλμών αυτών». (9:40-13:10).

Αυτή λοιπόν την περικοπή από την Αποκάλυψη έχουν πάρει οι Μ.τ.Ι. για να υποστηρίξουν τις δύο χριστιανικές κλήσεις που κηρύττουν, λέγοντας χονδρικά πως οι πρώτοι 144.000 Ισραηλίτες που σφραγίζονται είναι κατά γράμμα 144.000 άνθρωποι, που όμως δεν είναι κατά γράμμα Ισραηλίτες, αλλά ανήκουν στον πνευματικό Ισραήλ, δηλαδή στην χριστιανική Εκκλησία. Μόνο αυτοί έχουν ουράνια πρόσκληση. Ο πολύς όχλος που εμφανίζεται στην επόμενη εικόνα του οράματος, λένε ότι είναι όλοι οι Μ.τ.Ι. που θα επιβιώσουν της μάχης του Αρμαγεδδώνος και ισχυρίζονται ότι αυτοί θα ζήσουν στην γη απολαμβάνοντας τα υλικά αγαθά.

 

4. Χρήση ασαφών χωρίων

Καταρχήν θέλουμε να παρατηρήσουμε, ότι οι Μ.τ.Ι. προκειμένου να υποστηρίξουν θεολογικά ένα τόσο σημαντικό δόγμα που αφορά μια επιπλέον χριστιανική κλήση, επικαλούνται χωρία της Αγ. Γραφής, τα οποία είναι ασαφή‡ όπως τμήματα και λεπτομέρειες παραβολών, όπως για τα άλλα (14:14) πρόβατα, η προφητικές εικόνες και μάλιστα από το δυσερμήνευτο βιβλίο της Αποκάλυψης, προκειμένου για τον πολύ όχλο. Αγνοούν τα τόσο σαφή, αδιαμφισβήτητα, τελεσίδικα και πάμπολλα συνάμα χωρία της Κ.Δ., και καταφεύγουν σε ελάχιστα αλληγορικά και παραβολικά χωρία που είναι ασαφή και δυσερμήνευτα. (14:38) Αυτά τα διαστρεβλώνουν για να ικανοποιήσουν τους σκοπούς τους. Μας έρχεται στον νου το εδάφιο στην Β΄ Πέτρου, γ΄ 16, μεταξύ των οποίων είναι «ως και εν πάσαις ταις επιστολαίς λαλών εν αυταίς περί τούτων, εν οις εστι δυσνόητά τινα, α οι αμαθείς και αστήρικτοι στρεβλούσιν ως και τας λοιπάς γραφάς προς την ιδίαν αυτών απώλειαν». Εκεί βέβαια ο απόστολος Πέτρος αναφερόταν κυρίως στις επιστολές του απ. Παύλου, αλλά ισχύουν κατά μείζονα λόγον για την Αποκάλυψη.

 

5. Ένα οικοδόμημα χωρίς κολώνες

Η δεύτερη γενική παρατήρηση που έχουμε να κάνουμε, είναι ότι εάν διαβάσει κανείς αβίαστα το κείμενο περί πολλού όχλου οδηγείται φυσιολογικά στο συμπέρασμα, ότι αυτή η τάξη δεν είναι επίγεια αλλά ουράνια. Ο Ιωάννης την βλέπει ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του Αρνίου, όπως βλέπει και τους αγγέλους που είναι κύκλω του θρόνου του Θεού, και τους πρεσβυτέρους και τα τέσσερα ζώα. Αντίθετα, στην προηγούμενη εικόνα δεν είδε τους 144.000, οι οποίοι ήταν ακόμη στη γη. Εύλογα λοιπόν μπορεί κανείς να αναρωτηθεί και να πει: «τότε γιατί οι Μ.τ.Ι. ισχυρίζονται ότι ο Ιωάννης τους είδε στη γη και ότι πρόκειται για επίγεια τάξη;». Από που το συμπεραίνουν; Η απάντηση είναι απλή και ταυτόχρονα κωμικοτραγική.

Παλαιότερα, δεσμευμένοι βέβαια από την θέση που είχαν ότι οι 144.000 είναι ο κατά γράμμα αριθμός των πνευματικών Ισραηλιτών, και αντιμετωπίζοντας το μεγάλο πλήθος της επόμενης εικόνας, πήραν τα εδάφια 16 και 17, όπου ο πρεσβύτερος χρησιμοποιεί ορισμένες προφητικές εικόνες από τον Ησαία για να προσδιορίσει στον Ιωάννη την ταυτότητα αυτού του πλήθους, λέγοντάς του ότι δεν θα πεινάσουν και δεν θα διψάσουν πλέον, και τα ερμήνευσαν κατά γράμμα. Είπαν δηλαδή, ότι ναι μεν θα διψούν και θα πεινάνε, αλλά ο Χριστός θα τους τρέφει και θα τους ποτίζει, δηλαδή θα τους καλύπτει αυτές τις υλικές τους ανάγκες (16:45). Άρα λοιπόν, θα ζουν επί της γης που βλέπουμε σήμερα. Πρόκειται δηλαδή για μια επίγεια τάξη. Τραγικό ερμηνευτικό σφάλμα. Βέβαια, τώρα τελευταία, δηλαδή πριν από 3 η 4 χρόνια, έπαψαν να ερμηνεύουν τα εδάφια 16 και 17 κατά γράμμα, και αυτό φαίνεται στο βιβλίο που προηγουμένως αναφέραμε. Ωστόσο, κράτησαν ολόκληρο τον υπόλοιπο συλλογισμό.

Το δόγμα λοιπόν του «πολλού όχλου» μοιάζει με ένα κτίριο που κατασκεύασε η εταιρεία «Σκοπιά», το στήριξε ολόκληρο πάνω σε μία κολώνα, και στη συνέχεια γκρέμισε αυτήν την κολώνα. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο καλά στηρίζεται. Επ' αυτού όμως θα επανέλθουμε να το εξετάσουμε αναλυτικότερα, όταν θα έλθει η σειρά αυτών των εδαφίων.

 

6. Μετά ταύτα

Και ας αρχίσουμε από το πρώτο εδάφιο που αναφέρεται στον πολύ όχλο, δηλαδή το Αποκ. ζ΄ 9. «Μετά ταύτα είδον, και ιδού όχλος πολύς, ον αριθμήσαι αυτόν ουδείς εδύνατο, εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών, εστώτας ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του αρνίου, περιβεβλημένους στολάς λευκάς, και φοίνικες εν ταις χερσίν αυτών».

Στον στίχο αυτό περιγράφεται η εικόνα που είδε ο αγαπημένος Μαθητής ο Ιωάννης, σε σχέση με τον «πολύ όχλο». Ο στίχος ξεκινά με την φράση «μετά ταύτα». Οι Μ.τ.Ι. λένε ότι το «μετά ταύτα» δείχνει, ότι ο πολύς όχλος συγκεντρώνεται, αφού πρώτα έχουν σφραγιστεί, δηλαδή συγκεντρωθεί οι 144.000 που περιγράφονται στους προηγούμενους στίχους 1-8. Αυτό όμως είναι εσφαλμένο (18:35), διότι το «μετά ταύτα» υπάρχει και στον στίχο 1, δηλαδή πριν την σφράγιση των 144.000. «ΚΑΙ μετά τούτο είδον τέσσαρας αγγέλους ..» κ.τ.λ., στους οποίους λέει ο πέμπτος άγγελος στον στίχο 3: «μη βλάψητε μη αδικήσητε την γην μήτε την θάλασσαν μήτε τα δένδρα, άχρις εως ου σφραγίσωμεν τους δούλους του Θεού ημών επί των μετώπων αυτών».  Αλλά τι αναφέρεται πριν από αυτό το «μετά ταύτα»; Ας διαβάσουμε από το εδάφιο 12 του προηγουμένου κεφαλαίου «Και είδον ότε ήνοιξε την σφραγίδα την έκτην, και σεισμός μέγας εγένετο, και ο ήλιος μέλας εγένετο ως σάκκος τρίχινος, και η σελήνη όλη εγένετο ως αίμα και οι αστέρες του ουρανού έπεσαν εις την γην, ως συκή βάλλουσα τους ολύνθους αυτής, υπό ανέμου μεγάλου σειομένη, και ο ουρανός απεχωρίσθη ως βιβλίον ελισσόμενον, και παν όρος και νήσος εκ των τόπων αυτών εκινήθησαν». Και στη συνέχεια αναφέρει τον κοπετό όλων των ανθρώπων, διότι «ήλθεν η ημέρα η μεγάλη της οργής αυτού. Και τις δύναται να σταθή».

Για να προσδιορίσουμε αυτήν την χρονική στιγμή ακριβέστερα, ας διαβάσουμε το παράλληλο χωρίο από το κατά Ματθ. ευαγγέλιο κδ΄ 29-30 και εξής. «Ευθέως δε μετά την θλίψιν των ημερών εκείνων ο ήλιος σκοτισθήσεται και η σελήνη ου δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες πεσούνται από του ουρανού, και αι δυνάμεις των ουρανών σαλευθήσονται. και τότε φανήσεται το σημείον του υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε κόψονται πάσαι αι φυλαί της γης και όψονται τον υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής». Είναι λοιπόν φανερό, ότι αυτά συμβαίνουν μετά την μεγάλη θλίψη. Οι Μ.τ.Ι. όμως αρνούνται ότι οι 144.000 σφραγίζονται μετά την μεγάλη θλίψη. Έτσι οδηγούνται σε αντίφαση. Το «μετά ταύτα» λοιπόν που αναφέρεται στους στίχους 1 και 9, δεν δηλώνει χρονολογική ακολουθία ιστορικών γεγονότων, αλλά απλώς χρονολογική ακολουθία προφητικών εικόνων. Το όραμα που είδε για τους 144.000, το ακολούθησε το όραμα για τον «πολύ όχλο». Δεν συγκεντρώνεται ο «πολύς όχλος» μετά το σφράγισμα των 144.000.

 

7. Αναρίθμητο σπέρμα

Το πρώτο χαρακτηριστικό του «πολλού όχλου» είναι ότι "ουδείς ηδύνατο να τον αριθμήσει", και το δεύτερο, ότι προερχόταν «εκ παντός έθνους και φυλών και γλωσσών» στ.9. (21:31)

Λέγουν λοιπόν οι Μ.τ.Ι., ότι αυτοί δεν ανήκουν στην Χριστιανική Εκκλησία, δεν είναι χρισμένοι, σύμφωνα με την ορολογία τους, διότι αυτοί είναι αναρίθμητοι, ενώ οι χρισμένοι είναι μόνο 144.000. Αλλά ας δούμε, αν έτσι έχουν τα πράγματα. Με τις φράσεις αυτές μας έρχεται στον νου η Αβραμιαία επαγγελία. Την διαβάζουμε από την Γένεση, κεφ. κβ΄ και στίχοι 16-18: « ...; ώμοσα, λέγει Κύριος, ου είνεκεν εποίησας το ρήμα τούτο, και ουκ εφείσω του υιού σου του αγαπητού δι εμέ, η μην ευλογών ευλογήσω σε, και πληθύνων πληθυνώ το σπέρμα σου, ως τους αστέρας του ουρανού και ως την άμμον την παρά το χείλος της θαλάσσης, και κληρονομήσει το σπέρμα σου τας πόλεις των υπεναντίων‡ και ενευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γης ...;».

Παρατηρούμε λοιπόν, ότι ο Θεός αναφέρει για ένα σπέρμα το οποίο αφενός θα επληθύνετο και θα γινόταν αναρίθμητο σε πλήθος όπως η άμμος η παρά το χείλος της θαλάσσης και επίσης μέσω αυτού θα ευλογούντο όλα τα έθνη της γης, και αφετέρου ότι αυτό το σπέρμα θα κυρίευε τις πύλες των εχθρών του. Μια παραλλαγή της επαγγελίας αναφέρεται στο Γένεσις κδ΄ 60: «και ευλόγησαν Ρεβέκκαν και είπαν αυτή‡ αδελφή ημών ει‡ γίνου εις χιλιάδας μυριάδων, και κληρονομησάτω το σπέρμα σου τας πόλεις των υπεναντίων». Βλέπουμε και εδώ τα δύο στοιχεία, μόνο που το αναρίθμητο εδώ εκφράζεται σαν χιλιάδες μυριάδων, δηλαδή δεκάδες εκατομμυρίων και όχι μόνο 144.000, όπως θέλουν οι Μ.τ.Ι. Όλα τα έθνη της γης τα οποία ευλογούνται μέσω του σπέρματος του Αβραάμ δεν είναι επίγεια τάξη, όπως ισχυρίζονται οι Μ.τ.Ι., αλλά οι ευλογίες που παίρνουν είναι για επουράνια ελπίδα. Αυτή την ερμηνεία και εφαρμογή έκανε ο απ. Πέτρος σε μια ομιλία του προς τους Ιουδαίους λίγο μετά την Πεντηκοστή στην Ιερουσαλήμ λέγοντας: «υμείς εστε υιοί των προφητών και της διαθήκης ης διέθετο ο Θεός προς τους πατέρας ημών, λέγων προς Αβραάμ‡ και εν τω σπέρματί σου ενευλογηθήσονται πάσαι αι πατριαί της γης. Υμίν πρώτον ο Θεός αναστήσας τον παίδα αυτού Ιησούν απέστειλεν αυτόν ευλογούντα υμάς εν τω αποστρέφειν έκαστον από των πονηριών υμών» (Πράξ. γ. 25 και 26).

Βλέπουμε λοιπόν, ότι ο απ. Πέτρος λέγει ότι το σπέρμα είναι ο Ιησούς Χριστός δια του οποίου ευλογούνται όλα τα έθνη της γης. Και πρώτο έθνος είναι οι Ιουδαίοι.

Ας δούμε όμως την εφαρμογή της Αβραμιαίας επαγγελίας, αυτήν την φορά όμως από τον απ. Παύλο. «Γινώσκετε άρα ότι οι εκ πίστεως, ούτοί εισιν υιοί Αβραάμ. προϊδούσα δε η γραφή ότι εκ πίστεως δικαιοί τα έθνη ο Θεός, προευηγγελίσατο τω Αβραάμ ότι ενευλογηθήσονται εν σοί πάντα τα έθνη. ώστε οι εκ πίστεως ευλογούνται συν τω πιστώ Αβραάμ» (Γαλ. γ΄ 7-9). Παρατηρούμε και εδώ ότι τα έθνη που ευλογούνται είναι εκείνοι που τελικά γίνονται υιοί Αβραάμ. Γίνονται όμως και υιοί Θεού «πάντες γαρ υιοί Θεού εστε δια της πίστεως εν Χριστώ Ιησού‡» (Γαλ. γ΄ 26).

Όσο για το σπέρμα του Αβραάμ αυτός είναι ο Χριστός. «Προς δε το Αβραάμ ελαλήθησαν αι επαγγελίαι και προς το σπέρμα αυτού». Δεν λέγει και προς τα σπέρματα, ως περί πολλών, αλλά ως περί ενός, και προς το σπέρμα σου, όστις είναι  ο Χριστός (Γαλ. γ΄ 16). Όποιοι λοιπόν από τα έθνη πιστέψουν στον Χριστό, χωρίς χρονικό η αριθμητικό περιορισμό, έρχονται σ' αυτούς οι ευλογίες και γίνονται «υιοι του Αβραάμ» και «υιοι του Θεού». Έτσι γίνονται και αυτοί, δευτερευόντως πλεόν, «σπέρμα του Αβραάμ», και σαν τέτοιοι γίνονται και κληρονόμοι. «Εάν δε είστε του Χριστού, ...; (Γαλ. γ΄ 29).

Έτσι λοιπόν παρατηρούμε, (26:14) από τα πρώτα κιόλα χαρακτηριστικά της ταυτότητάς τους, ότι αυτοί που αποτελούν τον πολύ όχλο, που είναι αναρίθμητοι και προέρχονται από όλα τα έθνη, δεν είναι άλλοι από το σπέρμα του Αβραάμ και οι κατά την επαγγελία κληρονόμοι.

 

8. Ενώπιον τού θρόνου

Το επόμενο χαρακτηριστικό τους είναι ότι «ίστανται ενώπιον του θρόνου» και «ενώπιον του αρνίου» (Αποκ. ζ΄ 9). Εδώ για να αποφύγει η εταιρεία Σκοπιά το γεγονός ότι  ο Ιωάννης είδε τον «πολύ όχλο» μπροστά στον θρόνο του θεού που είναι στον ουρανό, και κατά συνέπεια να παραδεχθεί ότι ο «πολύς όχλος» είναι ουράνια και όχι επίγεια τάξη, ακούστε σε τι σοφιστείες καταφεύγει. Υποστηρίζει ότι το «ενώπιον» εδώ σημαίνει μπροστά στα μάτια και άρα είναι κάτω από την εποπτεία του Θεού. Βέβαια, ακόμη και αυτό δεν αποδεικνύει ότι είναι στην γη, απλώς προσπαθούν να αναιρέσουν το κατάδηλο γεγονός ότι ο Ιωάννης τους βλέπει στον ουρανό. Βέβαια αγνοούν το γεγονός ότι ο Ιωάννης βλέπει μια εικόνα, ένα όραμα. Η φυσική και αβίαστη ερμηνεία του «ενώπιον», όταν πρόκειται για περιγραφές έχει την έννοια του «εμπρός από».

Ας δούμε όμως κάποιο ακριβώς ανάλογο χωρίο που δηλώνει ότι το ενώπιον του θρόνου σημαίνει στον ουρανό. Διαβάζοντας από το ιδ΄ κεφ. τους στίχους 2 και 3. «και ήκουσα φωνήν εκ του ουρανού ως φωνήν υδάτων πολλών και ως φωνήν βροντής μεγάλης‡ και η φωνή ην ήκουσα, ως κιθαρωδών κιθαριζόντων εν ταις κιθάραις αυτών. και άδουσιν ωδήν καινήν ενώπιον του θρόνου και ενώπιον των τεσσάρων ζώων και των πρεσβυτέρων‡...». Υπάρχουν πάρα πολλές τέτοιες εικόνες στην Αποκάλυψη όπου το «ενώπιον του θρόνου» σημαίνει μπροστά στον θρόνο του Θεού, στον ουρανό. Πιστεύουμε πως και αυτό το σημείο είναι ένα από τα πολλά για τα οποία, ή θα πρέπει να κατηγορηθεί η εταιρεία Σκοπιά για άγνοια της ελληνικής γλώσσας, ή για δόλο. Για να γίνει όμως αυτό σαφέστερο επιτρέψτε μας ένα σύντομο παράδειγμα. Εάν κάποιος σας περιγράφει ένα σπίτι και τον κήπο του, και σας πει: «Ενώπιον της οικείας υπάρχουν τρεις μηλιές», τι θα υποθέσετε; Ότι προ οφθαλμών του σπιτιού, αλλά στο φεγγάρι ήταν οι μηλιές; Ή θα εννοήσετε ότι ήταν μπροστά από το σπίτι; Καταλαβαίνετε λοιπόν πώς ερμηνεύουν οι Μ.τ.Ι τις Γραφές.

 

9. Ντυμένοι με λευκές στολές

Το επόμενο χαρακτηριστικό είναι ότι ο πολύς όχλος ήταν "ενδεδυμένοι στολάς λευκάς" (εδάφιο 9). Μάλιστα  στο εδάφιο 14 ο πρεσβύτερος διευκρινίζει στον Ιωάννη ότι « ...; και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του αρνίου». Οι λευκές στολές αποτελούν μεγάλο πρόβλημα για τους ΜτΙ, διότι συμβολίζουν δικαίωση την οποία προσδίδουν μόνο στους 144.000 χρισμένους. Έτσι το αντιπαρέχονται με μισόλογα και ασάφειες. Η Αγ. Γραφή όμως, και ιδιαίτερα η Αποκάλυψη, είναι σαφείς για τις λευκές στολές. Καταρχήν, στολές λευκές λαμβάνουν όλοι οι Χριστιανοί Μάρτυρες:

«Και ότε ήνοιξε την πέμπτην σφραγίδα, είδον υποκάτω του θυσιαστηρίου τας ψυχάς των εσφαγμένων δια τον λόγον του Θεού και δια την μαρτυρίαν του αρνίου ην είχον‡ ...; και εδόθη αυτοίς εκάστω στολή λευκή, και ερρέθη αυτοίς ίνα αναπαύσωνται έτι χρόνον μικρόν, έως πληρώσωσι και οι σύνδουλοι αυτών και οι αδελφοί αυτών οι μέλλοντες αποκτέννεσθαι ως και αυτοί.» (Αποκ. στ΄, 9, 11).

Τις βρίσκουμε επίσης στις υποσχέσεις του Χριστού προς τις Εκκλησίες «Ο νικών ούτος περιβαλείται εν ιματίοις λευκοίς, και ου μη εξαλείψω το όνομα αυτού εκ της βίβλου της ζωής, και ομολογήσω το όνομα αυτού ενώπιον του πατρός μου και ενώπιον των αγγέλων αυτού.» (Αποκ. γ΄5). Είναι φανερό, ότι ο νικών με τα λευκά ιμάτια δεν καλείται σε επίγεια ζωή. Ταυτόχρονα όμως έχουμε μια πολύ ισχυρή μαρτυρία για τις λευκές στολές που βρίσκεται στο τελευταίο κεφ. της Αποκάλυψης, στο κβ΄ εδάφιο 14. « Μακάριοι οι πλύνοντες ...;», δηλαδή στην άνω Ιερουσαλήμ η οποία είναι επουράνια. Βλέπουμε λοιπόν καθαρά, πως και μόνο από τις λευκές στολές, μπορούμε να προσδιορίσουμε ότι ο «πολύς όχλος» έχει ουράνια ελπίδα, και όχι επίγεια.

 

10. Μέσα στον Ναό

Αν και πιστεύουμε πως έχει γίνει πλέον ξεκάθαρο πως και στην περίπτωση του πολλού όχλου οι ΜτΙ έχουν τελείως εσφαλμένες αντιλήψεις, ωστόσο ας σταθούμε σε ένα ακόμη χαρακτηριστικό αυτής της τάξης:

«Λατρεύουσιν αυτώ ημέρας και νυκτός εν τω ναώ αυτού».

Άλλο ένα εδάφιο που πονάει την εταιρεία Σκοπιά. Κατά την άποψή τους μόνον η ιερατική τάξις έχει πρόσοδο στον Ναό, και επομένως μόνον οι 144.000 χιλιάδες, οι οποίοι θεωρούνται από τους ΜτΙ, σαν οι βασιλείς και οι ιερείς της Κ.Δ. Με αυτό όμως το σκεπτικό έρχονται σε σύγκρουση και σε αντίφαση με τα λεγόμενά τους. Για να παρακάμψουν λοιπόν αυτή την κακοτοπιά, τι σοφίστηκαν; Λένε, πως ο «πολύς όχλος» δεν λατρεύει τον Θεό μέρα και νύχτα μέσα στον Ναό, αλλά στην αυλή του. Και μάλιστα στην έξω αυλή, την αυλή των εθνικών. Εύλογα κάποιος θα αναρωτηθεί, "μα το κείμενο λέει, στον Ναό «εν τω Ναώ», δεν λέει στην εξωτερική αυλή του Ναού".

 

11. Η απάτη με την έννοια τής λέξης: "ναός"

Το πρόβλημα είναι ότι οι ΜτΙ πολλές φορές ερμηνεύουν την Αγ. Γραφή πολύ πρόχειρα. Έτσι διαβάζοντας το εδάφιο στα αγγλικά συνήντησαν την λέξη «temple» με την οποία όμως μεταφράζονται δύο ελληνικές λέξεις. Η λέξη ναός και η λέξη ιερό. Δεν κοίταξαν λοιπόν το πρωτότυπο, αλλά με προχειρότητα θεώρησαν ότι εννοείται το ιερό, που σαν έννοια περιλαμβάνει τον Ναό και τα περί αυτού οικοδομήματα. Όταν αντιλήφθηκαν το λάθος τους προσπάθησαν απεγνωσμένα και με νέες σοφιστείες να υποστηρίξουν τα αστήριχτα. Έτσι λοιπόν, υπαινίχτηκαν ότι η ελληνική λέξη ναός χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει και ολόκληρο το οικοδομικό συγκρότημα, δηλαδή ότι είναι ταυτόσημος  με τη λέξη ιερόν. Κάτι τέτοιο βεβαία είναι επίσης ανυπόστατο και εσφαλμένο.

Όλα τα σημεία οπού χρησιμοποιείται η λέξη ναός στην Κ.Δ είναι ξεκάθαρο ότι αναφέρονται στο καθαυτό κτίριο του ναού και όχι στα υπόλοιπα τμήματα του ιερού. Ωστόσο οι ΜτΙ ισχυρίζονται ότι σε δύο περιπτώσεις χρησιμοποιείται η λέξη με την ευρύτερη έννοια του ιερού που περιλαμβάνει και τις αυλές. Το πρώτο εδάφιο είναι το Ματθ. κζ΄ 5. «και ρίψας τα αργύρια εν τω ναώ ανεχώρησε, και απελθών απήγξατο» (33:31). Ισχυρίζονται λοιπόν ότι επειδή ο Ιούδας δεν ήταν ιερέας δεν μπορούσε να μπει στο κτίριο του ναού για να τα ρίξει. Αυτό βέβαια, όχι μόνο δεν αποδεικνύει ότι οι δύο λέξεις είναι ταυτόσημες, αλλά για μια ακόμη φορά κάνει φανερή την άγνοια που έχουν γύρω από τη γλώσσα της Κ.Δ., ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι έχουν επιχειρήσει μετάφρασή της και δογματίζουν και θεολογούν με τις έννοιες, με έννοιες που παρερμηνεύουν. Στο εδάφιο που αναφέραμε προηγούμενα υπάρχουν οι λέξεις «ρίψας» και η πρόθεση «εις».  Η πρόθεση «εις» δηλώνει κατεύθυνση και όχι στάση εντός. Στη δεύτερη περίπτωση έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί η πρόθεση «εν». Επί παραδείγματι, όταν λέμε «πηγαίνω εις το στάδιον», δεν εννοούμε ότι: «βρίσκομαι μέσα στο στάδιο», αλλά μπορεί να είμαι 50 χιλιόμετρα μακριά και να κατευθύνομαι προς τα εκεί. Ταυτόχρονα χρησιμοποιείται η λέξη «ρίψας», που σημαίνει ρίψη. Όταν λέμε «έριξε τον κουβά στο πηγάδι» δεν εννοούμε ότι κατέβηκε ο ίδιος στον πάτο του πηγαδιού και άφησε εκεί τον κουβά. Έτσι λοιπόν ο Ιούδας είναι φανερό ότι έριξε τα 30 αργύρια από μία απόσταση προς την κατεύθυνση του ναού και δεν μπήκε ο ίδιος μέσα. Παρατηρούμε λοιπόν, άλλο ένα σφάλμα ερμηνευτικό της εταιρείας Σκοπιά, λόγω αγνοίας της ελληνικής γλώσσας.

Δεν μας παίρνει όμως ο χρόνος να επεκταθούμε με περισσότερες λεπτομέρειες το ζήτημα αυτό, που αν μη τι άλλο, θα είχε ιστορικό ενδιαφέρον για τις μεθοδείες της πλάνης. Όσο για τα εδάφια 16 και 17, που αναφέρονται στην εκπλήρωση των προφητειών του Ησαΐα, και τα οποία στην αρχή είχαν παρερμηνεύσει, δίνοντάς τους κατά γράμμα ερμηνεία και αποδεχόμενοι υλική κάλυψη των σαρκικών αναγκών, της πείνας, της δίψας κ.τ.λ., είπαμε λίγα λόγια στην αρχή αυτής της εκπομπής. Λόγω περιορισμένου χρόνου, δεν μας δίνεται η δυνατότητα για μεγαλύτερη ανάλυση. Ωστόσο θέλουμε να προσθέσουμε, ότι ενώ στο πρόσφατο βιβλίο τους που αναφέραμε άλλαξαν αυτήν την άποψη, και έδωσαν πνευματική διάσταση σ' αυτές τις ανάγκες, λέγοντας για παράδειγμα ότι οι «ζώσες πηγές υδάτων» στις οποίες θα τους οδηγήσει το Αρνίον, είναι οι προμήθειες που κάνει ο Θεός για να κερδίσουν αιώνια ζωή, εντούτοις σε μια πολύχρωμη εικόνα - στην ίδια σελίδα - παρουσιάζουν ένα όμορφο τοπίο στο οποίο δεσπόζει ένας καταρράκτης και γύρω του έχουν μαζευτεί μερικοί άνθρωποι που μοιάζουν ευτυχισμένοι. Η λεζάντα της εικόνας αναφέρει επί λέξει: «το αρνί θα οδηγήσει το μεγάλο πλήθος σε πηγές των υδάτων της ζωής». Αφήνουμε τα συμπεράσματα σε σας.

 

Κλείνοντας και την σημερινή εκπομπή, θέλουμε να τονίσουμε, ότι και ο δεύτερος ισχυρισμός των ΜτΙ περί επίγειας κλίσης, δηλαδή ο «πολύς όχλος» της Αποκάλυψης είναι μια τάξη που δεν έχει ουράνια αλλά επίγεια ελπίδα είναι αβάσιμος, ανυπόστατος, παράλογος και έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με την Αγ. Γραφή.

Επομένως ο ισχυρισμός αυτός είναι αντιχριστιανικός και γέννημα της πλάνης και της αίρεσης.

Σας ευχαριστούμε και σήμερα που διαθέσατε την υπομονή σας και τον πολύτιμο χρόνο σας για να μας παρακολουθήσετε.

Απομαγνητοφώνηση π. Κωνσταντίνος Μ.

Ενημερωτικό φυλλάδιο για την εταιρία Σκοπιά τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Ολόκληρο το νέο βιβλιάριο τής Ι. Μ. Θεσσαλονίκης σε μορφή κειμένου PDF, με συμπυκνωμένες πληροφορίες και δογματική αναίρεση για την εν λόγω αίρεση. Πρόκειται για το πρώτο μέρος αυτού τού έργου


http://www.oodegr.com/paratir/biblia/pdf/mti_a.pdf

Αντιφατικές διδασκαλίες τού Ρόδερφορδ

Η Υπόθεση Όλιν Μόϊλ και οι παρατηρήσεις του

Το μπάχαλο τών αλληλοαναιρούμενων και αντιφατικών δογμάτων τής εταιρίας Σκοπιά δεν είναι κάτι νέο. Ανέκαθεν η οργάνωση αυτή, επεδείκνυε την ίδια προχειρότητα και ασυνέπεια στα δόγματά της, και την ίδια ασέβεια προς την αναλλοίωτη αλήθεια τού Θεού.

Η Υπόθεση Όλιν Μόϊλ και οι παρατηρήσεις του

 

Ο Όλιν Μόϊλ, η σύζυγός του κι ο γιός τους Πήτερ, το 1935, άφησαν το σπίτι τους στο Ουϊσκόνσιν για να ζήσουν στα Κεντρικά Γραφεία στο Μπέθελ της Ν. Υόρκης. Εκεί ο Μόϊλ υπηρέτησε, χωρίς αμοιβή, ως νομικός σύμβουλος της Εταιρίας Σκοπιά επί τέσσερα χρόνια. Ήταν συνταυτισμένος με το κίνημα της Σκοπιάς περισσότερο από είκοσι χρόνια όταν τόλμησε να επικρίνει κάποιες πρακτικές του Δικαστή Ρόδερφορδ (μεθύσια, βωμολοχίες και υβρεολόγια κατά του προσωπικού) σε μια επιστολή παραίτησης με ημερομηνία 21 Ιουλίου 1939. Ο γιός του, Πήτερ Μόϊλ, εξηγεί τι συνέβη:

 

Επειδή ο πατέρας μου τόλμησε να κατακρίνει ορισμένα ζητήματα πολιτικής, στιγματίσθηκε σαν προδότης, σαν Ιούδας Ισκαριώτης, και εξαναγκάσθηκε να φύγει από την οργάνωση. Εφόσον η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά δημοσίευσε στο περιοδικό της Η ΣΚΟΠΙΑ ορισμένες προσβλητικές και υποτιμητικές παρατηρήσεις εις βάρος του πατέρα μου, αυτός μήνυσε την εταιρία για λιβελογραφία. Η δίκη έλαβε χώρα στο Μπρούκλυν της Ν. Υόρκης και στον πατέρα μου επιδικάσθηκε αποζημίωση 30.000 $ δολαρίων. Η εταιρία άσκησε έφεση και το ποσόν της αποζημίωσης μειώθηκε στα 15.000 $ δολάρια, αλλά η αρχική καταδίκη υποστηρίχθηκε σε άλλους τομείς.

 

Ενώ όλα τα πρακτικά της δίκης έχουν ενδιαφέρον, εδώ θα παρατεθεί ένα μόνο μέρος, το τμήμα, "Πειστήριο D". Σ' αυτό το υπόμνημα ο Μόϊλ παραθέτει 13 παραδείγματα αλληλοσυγκρουόμενων δογματικών τοποθετήσεων του Δικαστή Ρόδερφορδ, γραμμένων από το δικό του χέρι σε βιβλία, βιβλιάρια, φυλλάδια και στο περιοδικό Η ΣΚΟΠΙΑ, οι οποίες, η μια μετά την άλλη, διαψεύσθηκαν σε μεταγενέστερες εκδόσεις που συνέγραψε ο ίδιος. Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι όλα αυτά δημοσιεύονταν ως προερχόμενα από τον Ιεχωβά Θεό. Τρία αποσπάσματα καταδεικνύουν παραστατικά αυτό το σημείο.

 

Στο βιβλίο του Ρόδερφορδ 'Ιεχωβά', (1934), αναφέρεται:

 

Δεν είναι η Σκοπιά ο διδάσκαλος του λαού του Θεού. Η Σκοπιά απλά φέρνει στην προσοχή του λαού του Θεού, εκείνα που αυτός έχει αποκαλύψει, και αποτελεί προνόμιο ενός εκάστου και όλων των τέκνων του Θεού να αποδείξουν από το Λόγο του Θεού εάν αυτά τα πράγματα προέρχονται από άνθρωπο ή από τον Κύριο. (Ιεχωβά', σελ.191, Σκοπιά 1 Μαΐου 1934, σ. 131) Στο βιβλίο του Ρόδερφορδ 'Πλούτη' (1936), ο αναγνώστης πληροφορείται:

 

Ο Κύριος με την ευσπλαχνία του προμήθευσε για τη δημοσίευση του αγγέλματός του σε μορφή βιβλίων, ώστε οι άνθρωποι να πληροφορηθούν την αλήθεια του. Στις τελευταίες σελίδες αυτού του βιβλίου θα βρείτε κατάλογο αυτών των εκδόσεων ...; Αυτά τα βιβλία δεν περιέχουν τη γνώμη οποιουδήποτε ανθρώπου. Όλα τα δεκαέξι βιβλία του Ρόδερφορδ από την Κιθάρα του Θεού (1921), μέχρι το Πλούτη, περιλαμβάνονται σ' αυτόν τον κατάλογο με τις φωτογραφίες τους. (Πλούτη, σελ. 353, 354).

 

Έξη περίπου μήνες μετά τον θάνατο του Ρόδερφορδ, (8 Ιανουαρίου 1942), οι αναγνώστες της Σκοπιάς πληροφορούνται ότι:

 

Στη διάρκεια των περασμένων είκοσι ετών αυτός [ο Θεός] τους προμήθευσε τον έντυπο αποκαλυμμένο Λόγο του σε μορφή βιβλίων, βιβλιαρίων, περιοδικών και φυλλαδίων ...;

 

Ο Όλιν Μόϊλ, ήταν άριστα ενημερωμένος γι' αυτούς τους ισχυρισμούς των εκδόσεων της Σκοπιάς και η συμπερασματική του δήλωση, που παρατίθεται στο τέλους αυτού του άρθρου, αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι δεν μπορούσε να συμφιλιώσει αυτούς τους συχνά επαναλαμβανόμενους ισχυρισμούς με τις διαθέσιμες αποδείξεις.

 

Πειστήριο D

Ο Θεός δεν Είναι Συγγραφέας Σύγχυσης

Λύτρο

1929: Για όλους. (Βιβλίο 'Ζωή', σελ. 207).

1937. Όχι για όλους. (Βιβλίο 'Εχθροί', σελ.126).

 

Ανάσταση

1938: Δεν θα γίνει στη διάρκεια των 1000 ετών. (Αντιμετωπίστε τα Γεγονότα  σ. 55).

1939: Θα γίνει στη διάρκεια των 1000 ετών. (΄Σωτηρία', σ. 355 και Σκοπιά 15/12/1939, παρ.24).

 

Αποκατάσταση

1921: Για όλους τους ανθρώπους. ('Η Κιθάρα Του Θεού', σελ. 330). (πρώτη έκδοση).

1934: Όχι για όλους τους ανθρώπους. ('Ιεχωβά', σελ. 206).

 

Μεσίτης

1928: Η Εκκλησία δεν χρειαζόταν Μεσίτη. ['Καταλλαγή' (Recοnciliation), 171, 172, 161].

1934: Η Εκκλησία χρειάζεται Μεσίτη. ('Ιεχωβά', σελ. 206).

 

Απολύτρωση του Αδάμ

1929: Απολυτρώθηκε από τον Χριστό. ('Ζωή', σελ 207, 339).

1939: Δεν απολυτρώθηκε από τον Χριστό. ('Σκοπιά 1939, σελ. 149).

 

Ο Πολυμήχανος Ναβουχοδονόσορ

1930: Αντιπροσωπεύει το Σατανά. ('ΦΩΣ', σελ.311-313).

1930: Αντιπροσωπεύει τον Θεό. ('Σκοπιά' 1930, σελ. 131, 134, 137).

 

Η Δοκιμασία του Ιησού

1928: Ο Ιησούς δοκιμάσθηκε και επιδοκιμάσθηκε στην 1η Έλευσή του. ('Κυβέρνησις' σελ. 104).

1930: Ο Ιησούς θα δοκιμασθεί κατά τη Δευτέρα Έλευσή του. ('ΦΩΣ', σελ. 324).

 

Επάνοδος του Ιησού

Επέστρεψε το 1874. ('Προφητεία', σελ. 65).

Επέστρεψε το 1914. ('Διεκδίκησις Ι,' σελ. 287).

 

Πολύς Όχλος

1933: Γεννημένος από το Πνεύμα. ('Προετοιμασία', σελ. 164).

1936: Δεν είναι Γεννημένος υπό του Πνεύματος ('Πλούτη', 324)

 

Ανάπτυξη Χαρακτήρος

1923: Έργο Θεού. (Σκοπιά 1923, σελ. 184).

1927: Έγινε πλάνη του Σατανά. (Σκοπιά 1927, σελ. 195, 196, 201.

 

1925

Το 1924, Η ΣΚΟΠΙΑ ανήγγειλε ότι όλα θα τελείωναν το 1925. (Βλέπε Η ΣΚΟΠΙΑ 1924,σελ.159).

Αλλά το 1926, ανέφερε ότι 'κάποιοι άλλοι' ανέμεναν πως τα πράγματα θα τελείωναν το 1925. (Βλέπε Η ΣΚΟΠΙΑ 1926, σελ. 232).

 

Αρχαίοι Αριστείς

Θα δοκιμάζονταν στη διάρκεια της Χιλιετίας. (Σκοπιά 1925, σελ. 23).

Θα δοκιμάζονταν πλήρως πριν τη Χιλιετία. (Σκοπιά 1926, σελ. 87).

 

Θρησκεία

Η αληθινή θρησκεία ήταν από τον Θεό. ('Πέρα από τον Τάφο', σελ. 12).

1939: Όλες οι θρησκείες ήταν του Σατανά. ('Σωτηρία', σελ. 116).

 

Συμπέρασμα [του Μόϊλ]

Δεν αποτελεί βλασφημία να αποδίδεται όλη αυτή η σύγχυση σ' ένα Πάνσοφο Θεό; Δεν εμφορούνται η Εταιρία Σκοπιά και οι ακόλουθοί της από αλληλοσυγκρουόμενα δόγματα;

 

Μετάφραση από Συνεργάτη

Historical Dictionary of Jehovah's Witnesses

Ένα βιβλίο γραμμένο από τον Έλληνα καθηγητή Χρυσσίδη του Πανεπιστημίου Μπέρμινγκχαμ


http://www.amazon.com/Historical-Dictionary-Dictionaries-Philosophies-ebook/dp/B003Z0BJJ8/ref=sr_1_21?s=books&ie=UTF8&qid=1323506016&sr=1-21


From Wikipedia, the free encyclopedia

Dr George D. Chryssides (born 1945) was a senior lecturer and Head of Religious Studies at the School of Humanities, Languages and Social Sciences of the University of Wolverhampton now working for Birmingham University.

Chryssides holds a M.A. in Philosophy and a B.D. in Systematic Theology from the University of Glasgow and a D.Phil. in Philosophy of Religion from the University of Oxford. He has a particular interest in new religious movements, on which he has published extensively.[1]




Μέλος ηγεσίας παραθρησκευτικής ομάδας προτρέπει νεαρούς να ΜΗΝ σπουδάζουν.Τυχαίο

Τι δεν θα σας πουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά

To βιβλίο Crisis of Concience (Κρίση Συνείδησης) σε ηλεκτρονική μορφή

http://shop.thegodmother.net/product_info.php?products_id=50&language=gr

crise_de_conscience_grec.png

Κρίση συνείδησης (Ε-ΒΟΟΚ)
12.00EUR
Σελίδες: 680 Συγγραφέας: Ρέυμοντ Φραντς (Raymond Franz) Μετάφραση: Μαρία Δημητριάδου Επιμέλεια πιστότητας μετάφρασης: Δημήτριος & Μαρία Κότσανη Σχέδιο εξωφύλλου: Μαρία Νασοπούλου Ηλεκτρονική έκδοση 7,3 mb Για όσους γνωρίζουν το χώρο των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ο Ρέυμοντ Φραντς και το βιβλίο του «Κρίση Συνείδησης» δεν χρειάζονται συστάσεις. Τους είναι γνωστό ότι ο συγγραφέας του είναι ανηψιός του Φρέντερικ Φράντς, τέταρτου προέδρου της Εταιρείας Σκοπιά, ότι γεννήθηκε σε οικογένεια Μαρτύρων του Ιεχωβά και υπηρέτησε την οργάνωση αυτή «σαράντα χρόνια σε ολοχρόνια υπηρεσία, ως σκαπανέας, ειδικός σκαπανέας, επίσκοπος περιφερείας, επίσκοπος περιοχής, ιεραπόστολος, επίσκοπος τμήματος, μέλος της οικογένειας "Μπέθελ" μέλος του Κυβερνώντος Σώματος», μέχρι την παραίτησή του από το Κυβερνών Σώμα το 1980 και την αποκοπή του το 1981. Στο βιβλίο «Κρίση Συνείδησης», την προσωπική του μαρτυρία που κυκλοφορεί σε 12 γλώσσες, και επιτέλους και στα ελληνικά, δεν περιέχονται πρωτίστως προσωπικές του απόψεις. Το βιβλίο είναι περισσότερο μια έκθεση συγκλονιστικών γεγονότων, καλά τεκμηριωμένων με έγγραφα και επιπρόσθετες μαρτυρίες άλλων προσώπων. Η ελληνική έκδοση περιλαμβάνει σχόλια του συγγραφέα για πρόσφατους ελιγμούς της Εταιρεία Σκοπιά σχόλια που δεν υπάρχουν στην παρούσα 4η αγγλική έκδοση του βιβλίου. Το βιβλίο ρίχνει άπλετο φως στη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέσα στην Εταιρεία Σκοπιά, στη στάση της οργάνωσης σε διάφορα σύγχρονα θέματα και στους λόγους που προκαλούν αυτή τη στάση, στη συστηματική καλλιέργεια προσδοκιών για τις έσχατες ημέρες και της εξάρτησης των οπαδών από την οργάνωση, αλλά και στον έλεγχο που ασκεί εν ονόματι του Θεού στις συνειδήσεις και στις ίδιες τις ζωές τους. Η μετάφραση βοηθά ώστε οι μεγάλες προτάσεις και τα πυκνά νοήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας να διαβάζονται άνετα, και περιλαμβάνει επεξηγηματικές υποσημειώσεις για πρόσωπα και πράγματα με τα οποία δεν είναι εξοικειωμένο το ελληνικό αναγνωστικό κοινό. **ΑΥΤΟ EINAI ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΟΣΟΣΤΑ Η ΧΗΡΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ.**


Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας και η λέξη Ιεχωβά:

Απάντηση στις θεωρίες «συνωμοσίας» των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά»

Τού Παναγιώτη

Αναδημοσίευση από: http://antiairetikos.blogspot.com/2011/09/blog-post_11.html

Εισαγωγικά

Είναι γνωστή η εμμονή των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά» (στο εξής Μ.τ.Ι.) με την τεχνητή λέξη «Ιεχωβά» (δείτε και το σχετικό άρθρο στον «Αντιαιρετικό»).

Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι:

«Χωρίς αμφιβολία ο καθένας που γνωρίζετε έχει κάποιο όνομα. Ο Θεός έχει και αυτός ένα προσωπικό όνομα που τον ξεχωρίζει από όλους τους άλλους [ ...;]η λέξη 'Θεός' είναι απλώς ένας τίτλος, όπως ακριβώς οι λέξεις 'Πρόεδρος', 'Βασιλιάς' και 'Δικαστής'»[1].

Όπως είναι αναμενόμενο, οι Μ.τ.Ι. προσπαθούν με κάθε τρόπο να δικαιολογήσουν την εμμονή τους στη λέξη «Ιεχωβά», και έτσι, το κείμενο αυτό γράφτηκε με σκοπό να ενημερώσει τους αναγνώστες για μία από τις τακτικές που ακολουθούν, με στόχο την δημιουργία απατηλής σύγχυσης σε Ορθοδόξους συνομιλητές τους.

Η τακτική αυτή έχει ως εξής:

Σε περίπτωση που κάποιος Ορθόδοξος, ασκήσει κριτική ότι το «Ιεχωβά» δεν έχει καμιά αξία για τη Σωτηρία μας, και είναι ένα όνομα τεχνητό, προϊόν της ανθρώπινης φαντασίας, και χωρίς ερείσματα στις αρχαίες πηγές, οι Μ.τ.Ι. έχουν πρόχειρες δύο φωτοτυπίες με τις οποίες τάχα «αποδεικνύουν» ότι οι Ορθόδοξοι δεν μπορούν να τους κατηγορούν, αφού χρησιμοποιούσαν αρχικά στην Καινή Διαθήκη το όνομα «Ιεχωβά» και κατόπιν το αφαίρεσαν!

 

Βεβαίως, όλ' αυτά, αποτελούν ένα ανούσιο λογοπαίγνιο των Μ.τ.Ι., το οποίο όμως διατυπώνεται με πομπώδη σοβαροφάνεια. Ποιος όμως να ξεγελαστεί; Αν είχαν στα χέρια τους ένα τόσο «συγκλονιστικό» εύρημα, θα έπρεπε να το στηρίξουν επάνω σε μαρτυρίες αρχαίων χειρογράφων που περιέχουν το πρωτότυπο, αρχαίο κείμενο της Καινής Διαθήκης. Εκείνοι όμως, αντιθέτως, μας δείχνουν φωτοτυπίες από την γνωστή ...; μετάφραση του Παναγιώτη Τρεμπέλα με τίτλο, «Η Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας» (εκδόσεις «ο Σωτήρ»)! Οι φωτοτυπημένες αυτές σελίδες, προέρχονται από την 13η έκδοση του 1973 και περιλαμβάνουν μια ερμηνεία τουΤρεμπέλα στο εδάφιΛουκ. 19,14 και την εισαγωγική παράγραφο που προηγείται του 11ου κεφαλαίου της Αποκάλυψης του Ιωάννη, γραμμένη φυσικά πάλι από τονΤρεμπέλα. Στις φωτοτυπίες αυτές φαίνεται η λέξη «Ιεχωβά», η οποία όμως σε κάποια μεταγενέστερη ανατύπωση, αντικαταστάθηκε από τους εκδότες (και πολύ σωστά) με το «Θεός». Όμως, η αλλαγή αυτή και η εμφάνιση-εξαφάνιση της λέξης «Ιεχωβά» από τη μετάφραση, θα μπορούσε να αιφνιδιάσει κάποιον μη ενημερωμένο Χριστιανό και αυτό ακριβώς εκμεταλλεύονται οι Μ.τ.Ι.

Το πρώτο μας σχόλιο επάνω σε αυτά, είναι το εξής: οι Μ.τ.Ι., επειδή διδάσκονται να διαβάζουν τη Γραφή μόνο από τη Μετάφραση του Νέου Κόσμου (δηλ. από την επίσημη μετάφραση της αίρεσης) θεωρούν αυτονόητο ότι μια μετάφραση του κειμένου της Καινής Διαθήκης είναι τόσο σημαντική όσο και το πρωτότυπο κείμενο. Όμως, στην Ορθοδοξία αυτό δεν συμβαίνει. Ουδέποτε μια μετάφραση πήρε ή θα πάρει τη θέση του πρωτοτύπου κειμένου. Βεβαίως, από το 1911 έχει οριστεί πως κάθε επίσημη μετάφραση θα πρέπει να έχει την έγκριση του Πατριαρχείου Κων/πόλεως, και αργότερα (1952) προστέθηκε η επισήμανση ότι η έγκριση μπορεί να προέρχεται και από τηνΕκκλησία της Ελλάδος[2] (ο όρος «επίσημη μετάφραση» δεν περιλαμβάνει έργα με χαρακτήρα ποιητικό-λογοτεχνικό).

Η έγκριση όμως αυτή, της Εκκλησίας της Ελλάδος ή του Πατριαρχείου, δεν θα πρέπει να παρεξηγείται ότι αποφαίνεται περί «αλαθήτου» του κάθε μεταφραστή! Η έγκριση αυτή αποτελεί μια έγκυρη «γνώμη» (όρος που χρησιμοποιείται στις εγκρίσεις αυτές) ότι η μετάφραση δεν περιέχει σοβαρά δογματικά λάθη και «συμβάλλει» (όρος που επίσης χρησιμοποιείται στις εγκρίσεις) στην κατανόηση του κειμένου της Καινής Διαθήκης.

Και βεβαίως, η Εκκλησία, ως κατεξοχήν Λειτουργικό σώμα, ουδέποτε ενέκρινε το προτεσταντικό δόγμα, «Sola Scriptura» (=«Μόνο η Αγία Γραφή»), και όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο καθηγητής Ιωάννης Γαλάνης:

«Η ασφαλέστερη χρήση και ερμηνεία της Αγίας Γραφής γίνεται μέσα στην Εκκλησία και εκφράζεται στη θεία λατρεία και γενικά σε κάθε λατρευτική της εκδήλωση. Όμως και η κατ' ιδίαν χρήση της Αγίας Γραφής εκπληρώνει το σκοπό της, όταν είναι στενά συνδεδεμένη με τη χρήση της και στη θεία λατρεία. Χωρίς αυτή βρίσκεται έξω από το πνεύμα της Εκκλησίας. Η Αγία Γραφή πρέπει ν' αναγινώσκεται, να μελετάται και να κατανοείται κατ' ιδίαν, αλλά παράλληλα να ερμηνεύεται και να βιώνεται με την ενεργό συμμετοχή του πιστού στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας»[3].

Άρα λοιπόν, η «γνώμη» της Ιεράς Συνόδου για τη «συμβολή» μιας μετάφρασης στην κατανόηση του Ιερού Κειμένου, είναι επαρκείς πληροφορίες για εκείνον τον Χριστιανό που συμμετέχει ενεργά στην Λειτουργική και Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, και έτσι σε καμία περίπτωση δεν κινδυνεύει να πλανηθεί, από μια αβλεψία που μπορεί να περιέχει μια εγκεκριμένη μετάφραση.

Από την άλλη, ο Τρεμπέλας και όποιος άλλος στη θέση του, μπορεί να είναι ένας άνθρωπος με επαρκή μαρτυρία καλών προθέσεων, όμως δεν κατέχει το «αλάθητο» και με αυτή τη σκέψη πρέπει να μελετάται οποιοδήποτε κείμενό του. Αυτό, βεβαίως, δεν το λέμε για να υπονοήσουμε ότι η χρήση του «Ιεχωβά» από τονΤρεμπέλα ήταν κάποιο «λάθος»! Σε καμία περίπτωση. Αυτό το θέμα είναι ανάξιο σοβαρής συζήτησης, και ο μόνος λόγος που το σχολιάζουμε είναι η προσπάθεια τωνΜ.τ.Ι. να ξεγελάσουν ανθρώπους.

Με το άρθρο αυτό λοιπόν, θα εξηγήσουμε όλα όσα χρειάζεται ώστε ν' αποκαλυφθεί το απλοϊκό αυτό τέχνασμα, αφού όμως πρώτα αναφερθούμε, σε κάποια βασικά πράγματα που έχουν σχέση με την ιστορία της κατασκευασμένης λέξης «Ιεχωβά».

 

Το τετραγράμματο όνομα και η σημασία του για τους Ορθοδόξους

Όπως είδαμε λοιπόν, οι Μ.τ.Ι. ισχυρίζονται ότι ο Θεός έχει ένα όνομα, όπως όλοι μας, και έτσι πρέπει να τον φωνάζουμε.

Το όνομα αυτό το βρήκαν στη βιβλική διήγηση όπου περιγράφεται η θεοφάνεια στη φλεγόμενη βάτο στο όρος Χωρήβ (Έξοδ. 3,1-16). Στη συγκεκριμένη διήγηση και στα εδάφια Έξοδ. 3,13-14 της εβραϊκής βίβλου[4], ο Μωυσής λέει στον Θεό: «αυτοί όμως [ενν. οι Ισραηλίτες] θα με ρωτήσουν ''ποιο είναι το όνομά του;'' Τι θα τους πω;». Ο Θεός τότε, αυτοπροσδιορίζεται με μια λέξη που (στο εβραϊκό κείμενο εννοείται) αποτελείται από τα τέσσερα εβραϊκά σύμφωνα YHWH (οι Ιουδαίοι δεν χρησιμοποιούσαν φωνήεντα) και η λέξη αυτή, λέγεται αλλιώς και Τετραγράμματο (στα ελληνικά, τα τέσσερα γράμματα αντιστοιχούν στα ΓΧΒΧ).

Όπως εξηγεί ο Ιερεμίας Φούντας:

«Δυστυχώς δεν μας είναι γνωστός ο αρχικός φωνηεντισμός του θείου ονόματος [ ...;] Η άγνοια αύτη προέρχεται εκ του ότι εις τους μετέπειτα χρόνους οι Εβραίοι, ένεκα θρησκευτικού δέους, απέφευγον την εκφώνησιν του ονόματος του Θεού, όπου δε συνήντων εις το ιερόν κείμενον το λεγόμενον τετραγράμματον [ ...;] οι Ραββίνοι εις την θέσιν του τετραγραμμάτου ανεγίνωσκον την λέξιν ''Αδωνάιγ'' (Κύριος)»[5].

Τελικά όμως, με την τακτική αυτή ξεχάστηκε η αρχική προφορά του Τετραγράμματου.

Με το πέρασμα των χρόνων όμως, και με τις διάφορες προσπάθειες προσθήκης φωνηέντων στα τέσσερα σύμφωνα, δημιουργήθηκε και η τεχνητή προφορά «Ιεχωβά» (μαρτυρούμενη μάλλον από το 1270[6]), χωρίς στηρίγματα σε αρχαίες μαρτυρίες, την οποία μάλιστα, σύμφωνα με την «Ιουδαϊκή Εγκυκλοπαίδεια», απορρίπτουν και οι ίδιοι οι Ιουδαίοι:

«Είναι μια χριστιανικής προέλευσης, εσφαλμένη απόδοση του εβραϊκού ΓΧΒΧσχεδόν απόλυτα περιφρονημένη από τους Εβραίους» (στο πρωτότυπο: «JEHOVAH: A mispronunciation (introduced by Christian theologiansbut almost entirely disregarded by the Jewsof the Hebrew 'Yhwh'»). Παραδόξως όμως, και παρά το γεγονός ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας, μας παρέδωσαν κάποιες εκδοχές προφοράς του Τετραγράμματου, η τεχνητή και αυθαίρετη εκδοχή «Ιεχωβά» επέζησε για αρκετούς αιώνες!

Βεβαίως, για τους Ορθοδόξους ουδεμία σημασία έχει κάποια επίκληση του Θεού με εβραϊκές λέξεις. Η επίσημη Παλαιά Διαθήκη των Ορθοδόξων είναι η λεγόμενη «Μετάφραση των Εβδομήκοντα» (ή Μετάφραση των Ο΄), εγκεκριμένη από τον ίδιο τον Ιησού και τους Αποστόλους, οι οποίοι την χρησιμοποίησαν τόσο πολύ μέσα στα Ιερά Κείμενα, ώστε να μπορούμε σήμερα να πούμε ότι «αποτελεί τη Γραφή των συγγραφέων της Καινής Διαθήκης»[7]. Και βεβαίως, ηΜετάφραση των εβδομήκοντα χρησιμοποιήθηκε όλους τους αιώνες, στη Θεία Λατρεία καθώς και στα Πατερικά και Συνοδικά κείμενα της Ορθοδοξίας[8].

Έτσι, στο εδάφιο Έξοδ. 3,14 της Μετάφρασης των εβδομήκοντα, τα τέσσερα εβραϊκά σύμφωνα YHWH αποδόθηκαν με τις ελληνικές λέξεις, «Εγώ ειμί ο Ων», με τις οποίες «εκφράζεται και η παραδοσιακή κατανόηση του θείου Ονόματος, δηλ. η αΐδια ύπαρξη και το αιώνιο παρόν του Θεού, που διατρέχει τη θεολογία στον Ιουδαϊσμό, στην Κ. Διαθήκη και στην παράδοση της Εκκλησίας»[9].

Όπως μας διδάσκει ο Μέγας Αθανάσιος:

«Όταν ακούωμεν 'Εγώ ειμι ο Ων' [ ...;] ουχ έτερόν τι αλλ' αυτήν την απλήν και μακαρίαν και ακατάληπτον του όντος ουσίαν νοούμεν»[10].

 

Αυτό σημαίνει ότι οι Ορθόδοξοι, στο Έξοδ. 3,14 και στο εβραϊκό Τετραγράμματο, δεν βλέπουν κάποιο όνομα με το οποίο πρέπει να φωνάζουμε τον Θεό (όπως π.χ. το Ιωάννης ή το Πέτρος), αλλά βλέπουν τον Θεό να αυτοπροσδιορίζεται οντολογικά:

Ο Θεός είναι «ο αιωνίως υπάρχων»[11], είναι αυτός που Υπάρχει σε αντίθεση με «τους θεούς των άλλων εθνών, οι οποίοι δεν υπάρχουν»[12], ενώδηλώνεται επιπλέον η αυθυπαρξία και η αιωνιότητά Του, σε σχέση με «την φθορά και την αλλοίωση της υλικής πραγματικότητας, που γνωρίζει ο άνθρωπος»[13].

Κάνοντας λοιπόν ένα ακόμα σχόλιο για το θέμα Τρεμπέλας-«Ιεχωβά», μπορούμε να πούμε ότι από τη στιγμή που οι Εβραίοι δέχονται ως Θεό τους μόνο τον Θεό-Πατέρα, και δέχονται ότι αυτοπροσδιορίζεται με το Τετραγράμματο, και εφόσον μία από τις προφορές του Τετραγράμματου (έστω και λάθος) ήταν το «Ιεχωβά», δεν υπάρχει τίποτε το περίεργο στη χρήση του από έναν επιστήμονα. Και βεβαίως, θυμίζουμε ότι η χρήση του «Ιεχωβά» από τον Τρεμπέλα γίνεται κυρίως για να προσδιορίσει την εβραϊκή πίστη στον Θεό, η οποία φυσικά έχει απορριφθεί από την Καινή Διαθήκη (Α΄ Ιωάν. 2,22-23).

Εάν με το Τετραγράμματο, οι Εβραίοι προσδιόριζαν τον Τριαδικό Θεό, δηλαδή, ονόμαζαν με τον τίτλο «ο Ων» (ή Γιαχβέ) και τον Πατέρα, και τον Υιό, και το Άγιο Πνεύμα, τότε η πίστη τους αυτή θα ήταν αποδεκτή από την Καινή Διαθήκη. Η ιουδαϊκή όμως πίστη (και κατ' επέκταση η πίστη των Μ.τ.Ι.) σύμφωνα με την οποία γίνεται αποδεκτό πως το Τετραγράμματο ορίζει μόνο τον Πατέρα, σαφώς απορρίπτεται ως απιστία και αθεΐα:

Διότι, οφείλουν «πάντες τιμώσι τον υιόν καθώς τιμώσι τον πατέρα. ο μη τιμών τον υιόν ου τιμά τον πατέρα» (Ιω. 5,23). Μάλιστα, «ούτός εστιν ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον πατέρα και τον υιόν· πας ο αρνούμενος τον υιόν ουδέ τον πατέρα έχει» (Α΄ Ιωάν. 2,22-23), και ακόμα περισσότερο, «πας ο προάγων και μη μένων εν τη διδαχή του Χριστού θεόν ουκ έχει» (Β΄ Ιωάν. 9).

Άρα, ακόμα και από την άποψη αυτή, οι Μ.τ.Ι. βρίσκονται εκτός χριστιανισμού, αφού υιοθέτησαν ως Θεό τους εκείνον που τους υπέδειξαν οι «αρνούμενοι τον Υιό» Ιουδαίοι! Είναι πράγματι εντυπωσιακό, μία σέκτα που θέλει να ονομάζεται χριστιανική, ν' αναζητά τον Θεό της με βάση τα δεδομένα που της δίνει ένας λαός που δεν δέχτηκε ούτε τον Υιό, ούτε την Καινή Διαθήκη! Πραγματικά, η αντιφατικότητα των Μ.τ.Ι. είναι ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά τους.

 

Η Καινή Διαθήκη ορίζει ότι κανένα απολύτως όνομα δεν επιτρέπεται να θεωρούμε ανώτερο από το «Ιησούς»

Εκτός των παραπάνω, πρέπει να προσθέσουμε ότι σε κανένα απολύτως εδάφιό της Καινής Διαθήκης, δεν συναντάμε το Τετραγράμματο, ούτε κάποια επίκληση του Θεού με το όνομα Ιεχωβά ή έστω Γιαχβέ[14]Πώς λοιπόν μια θρησκευτική ομάδα όπως οι Μ.τ.Ι., που θέλει να ονομάζεται «χριστιανική», επικαλείται ως «σωτήριο» και σημαντικό, ένα όνομα που δεν υπάρχει καν στη διδασκαλία του Χριστού και των Αποστόλων; Από πουθενά (εκτός της φαντασίας των Μ.τ.Ι.) δεν μπορεί να προκύψει ότι οφείλουμε να επικαλούμαστε τον Θεό με το όνομα «Ιεχωβά» (ή έστω τον Θεό-Πατέρα, μια που οι Μ.τ.Ι. αρνούνται την ισοθεΐα Υιού και Αγίου Πνεύματος).

Η διδασκαλία της Καινής Διαθήκης είναι σαφής:

1) «Πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» (Ματθ. 28,19)

Και όχι: «Εις το όνομα του Ιεχωβά και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».

 

2) «Ούτως ουν προσεύχεσθε υμείς· Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς»· (Ματθ. 6,9)

Και όχι: «Ιεχωβά ημών ο εν τοίς ουρανοίς».

 

3) «Όταν προσεύχησθε λέγετε· Πάτερ, αγιασθήτω τό όνομά σου»· (Λουκ. 11,2)

Και όχι: «Ιεχωβά αγιασθήτω το όνομά σου».

 

Άρα, η διαφορά και η απόστασή μας από τους Μ.τ.Ι. είναι μεγάλη.

Εκείνοι λένε:

«Παρότι δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το πώς ακριβώς προφερόταν το όνομα του Θεού, αυτό που έχει σημασία είναι ότι η χρήση του ονόματός του μας φέρνει πιο κοντά σε εκείνον. Θα θέλατε να σας αποκαλούν οι φίλοι σας «κύριε» ή «κυρία», ή σας αρέσει περισσότερο να σας φωνάζουν με το προσωπικό σας όνομα;»[15].

Οι Ορθόδοξοι όμως λένε:

Εκείνοι που ζουν έξω από το σπίτι Του, έξω από την Εκκλησία Του, μπορούν να τον φωνάζουν όπως όλοι οι ξένοι. Εκείνοι όμως που μένουν στο σπίτι Του, στην Εκκλησία Του, και είναι παιδιά Του, τον φωνάζουν με το πιο οικείο όνομα που υπάρχει: Πατέρα.

 

4) Ακόμα και όταν επικαλείται τον Πατέρα στα εβραϊκά, ο Χριστός δεν τον καλεί «Ιεχωβά», αλλά «Ηλί»: «Ηλί, Ηλί λεμά σαβαχθανί;» (Ματθ. 27,46)

Και όχι: «Ιεχωβά, Ιεχωβά, λεμά σαβαχθανί;»

Και μάλιστα, οι ευαγγελιστές αποδεικνύουν ότι καμία υποχρέωση επίκλησης του Θεού στα εβραϊκά δεν έχουμε, και γι' αυτό μας παραδίδουν το εδάφιο και σε μετάφραση:

«Τούτ' έστιν· Θεέ μου Θεέ μου, ινατί με εγκατέλιπες;» (Ματθ. 27,46)

Και όχι: «Ιεχωβά, Ιεχωβά, ινατί με εγκατέλιπες;».

 

5) Άλλωστε, εντολή της Καινής Διαθήκης είναι, ότι κανένα απολύτως όνομα δεν επιτρέπεται να θεωρούμε ανώτερο από το «Ιησούς»:

«Διό και ο θεός αυτόν υπερύψωσεν και εχαρίσατο αυτώ το όνομα το υπέρ παν όνομα, ίνα εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψη» (Φιλ. 2,9-10).

Και από κανένα άλλο όνομα εκτός από το «Ιησούς Χριστός» δεν αναμένουμε τη Σωτηρία:

 « ...; εν τώ ονόματι Ιησού Χριστού τού Ναζωραίου όν υμείς εσταυρώσατε [ ...;] ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία, ουδέ γάρ όνομά εστιν έτερον υπό τόν ουρανόν το δεδομένον εν ανθρώποις εν ώ δεί σωθήναι ημάς» (Πραξ. 4,10-12).

 

Άρα, μόνο το Ιησούς Χριστός είναι το Σωτήριο όνομα που βρίσκεται πάνω απ' όλα τα ονόματα.

 

Η προφορά του Τετραγράμματου στις αρχαίες χριστιανικές πηγές και η λέξη «Ιεχωβά» στην ελληνική βιβλιογραφία κατά τον 19ο και 20ο αιώνα

Προκειμένου να δούμε τους λόγους για τους οποίους ο Παναγιώτης Τρεμπέλας χρησιμοποίησε την λέξη «Ιεχωβά» στα κείμενά του, και για ποιον λόγο αυτή αντικαταστάθηκε αργότερα στην «Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας», χρήσιμο θα ήταν να κάνουμε μια γενική επισκόπηση της θέσης του όρου «Ιεχωβά» στη γραμματεία.

Σε σχέση με τις αρχαίες μαρτυρίες, πραγματικά το «Ιεχωβά» παρουσιάζεται εντελώς αστήρικτο στις πηγές:

«Οι Πατέρες της Εκκλησίας αποδίδουν διαφόρως το τετραγράμματον. Ούτως οι Ειρηναίος [2ος αι.] και Ωριγένης [3ος αι.] έχουν την μορφήν ''Ιαώ''. Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς [2ος - 3ος αι.] ανέγνωσε το όνομα ''Ιαού'' και ο Θεοδώρητος Κύρου [5ος αι.] μαρτυρεί ότι οι Σαμαρείται προέφερον το όνομα ''Ιαβέ''· ομοίως και ο Επιφάνιος [4ος αι.] αναφέρει ότι αίρεσις τις προέφερε το όνομα ''Ιαβέ''»[16].

Και ο Παναγιώτης Τρεμπέλας προσθέτει:

«Ο Κλήμης ... γράφει αυτό ''Ιαουέ ο μεθερμηνεύεται ο Ων και ο εσόμενος''. Ο Ωριγένης προφέρει αυτό Ιαώ ... είναι δε γνωστή εις αυτόν και η ονομασία Ιαωία ή κατ' άλλην γραφήν Ιά ... Ο Επιφάνιος αναφέρει ονομασίας την Ιά και Ιαβέ ''ός ην και έστιν ο αεί Ων''»[17].

Με το πέρασμα του χρόνου, οι ερευνητές επανεξετάζοντας τα δεδομένα, θεώρησαν περισσότερο αυθεντική την προφορά Γιαχβέ, με αποτέλεσμα, «αν και οι χριστιανοί ερευνητές μετά την Αναγέννηση και τη Μεταρρύθμιση χρησιμοποιούσαν τον όρο Ιεχωβά  ...; τον 19ο  και 20ο αι. οι βιβλικοί ερευνητές άρχισαν να χρησιμοποιούν πάλι τον τύπο Γιαχβέ»[18].

Στη χώρα μας πάντως, η τάση αυτή επιστροφής στο «Γιαχβέ» συντελέστηκε προς το τέλος της προαναφερομένης περιόδου. Από προσωπική μας έρευνα, είδαμε ότι κατά τον 19ο αιώνα, στην ελληνική βιβλιογραφία κυριαρχεί η εκδοχή «Ιεχωβά», και μάλιστα, είναι εντυπωσιακή η μαρτυρία του Ειρηναίου Ασωπίου (γνωστός λόγιος, Κέρκυρα 1825-Αθήνα 1905[19]) που σημειώνει:

«Η κατά την μασσορετικήν στίξιν προφορά Iehovha, Ιεχωβά, ως καλείται σήμερον ο θεός των Εβραίων και ή ακολουθούμεν ενταύθα ως τη μάλλον συνήθει, είναι εν χρήσει μόνον από της ΙΖ΄ μ.Χ. εκατονταετηρίδος, δι' ό και ορθώτερος θεωρείται ο σχηματισμός Iahve ή Iahwe, εις την Δ΄ [εκατονταετηρίδα]ανερχόμενος»[20].

Όπως βλέπουμε στην παραπάνω παρατήρηση, οι Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα, χρησιμοποιούν μεν το «Ιεχωβά», γνωρίζουν όμως από τότε, πως θεωρείται ορθότερη η προφορά «Ιαβέ» ή «Ιαχβέ» αφού βρίσκεται πιο κοντά στις αρχαίες μαρτυρίες.

Εφιστούμε την προσοχή του αναγνώστη και στην ορθότατη παρατήρηση του Ειρηναίου Ασωπίου, ότι η τυχόν χρήση του Τετραγράμματου στην ελληνική βιβλιογραφία, γινόταν συνήθως για να προσδιορίσει τον Θεό των Εβραίων και όχι την πίστη των Χριστιανών, όπως την όρισε ο Χριστός.

Επανερχόμενοι λοιπόν στα δεδομένα της βιβλιογραφίας, βλέπουμε ότι τουλάχιστον στη χώρα μας, η λάθος προφορά «Ιεχωβά» κυριαρχεί και στο πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. Λόγιοι όπως ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ο Σπυρίδων Λάμπρος, ο Βασίλειος Ζώτος, στις σπάνιες φορές που αναφέρονται στον Θεό με το τετραγράμματο όνομα, χρησιμοποιούν το «Ιεχωβά», κυρίως -όπως είπαμε- όταν θέλουν να αναφερθούν στην σχέση των Εβραίων με τον Θεό.

Μόνο προς το δεύτερο τέταρτο του 20ου αιώνα αρχίζει μια σταδιακή πορεία επαναφοράς του Γιαχβέ. Για παράδειγμα, ο πρωτοπρεσβύτερος Καλλίνικος Κωνσταντίνος, στα 1921 γράφει «Γιάχβε»[21] (ο τόνος στο «α»), ο σημαντικός λαογράφος και λόγιος, Γεώργιος Μέγας, (1893-1976), στα 1929 χρησιμοποιεί το «Γιαχβέ»[22] και την ίδια προφορά χρησιμοποιεί ο καθηγητής Βασίλειος Βέλλας στα 1935[23].

Εκεί όμως που σύμφωνα με τη δική μας έρευνα διαπιστώνεται η ευρεία αλλαγή, είναι από την δεκαετία του 1950 και εξής. Σε αναζήτηση που κάναμε δειγματοληπτικά, σε (θεολογική κυρίως) ελληνική επιστημονική βιβλιογραφία που εκδόθηκε κατά το διάστημα 1950-1969, βρήκαμε ότι στις περιπτώσεις που κάποιος συγγραφέας αναφέρεται στο Τετραγράμματο, η χρήση του «Γιαχβέ» φτάνει σε ποσοστό 60%, η χρήση του «Ιαβέ» στο 35% και η χρήση του «Ιεχωβά» περιορίζεται σε ποσοστό μόλις 5%.

 

Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας και το «Ιεχωβά», το «Γιαχβέ» ή το «Ιαβέ»

Για όποιον διάβασε τα παραπάνω και προκειμένου να κατανοήσει την χρήση του όρου «Ιεχωβά» από τον Παναγιώτη Τρεμπέλα, θα αρκούσε ίσως να πούμε ότι ο πολυγράφος καθηγητής γεννήθηκε στα 1886 και απέκτησε το διδακτορικό του πριν από έναν αιώνα σχεδόν, στα 1908[24]. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι πρόκειται για έναν λόγιο που ανδρώθηκε επιστημονικά μέσα σε ένα περιβάλλον που για το Τετραγράμματο, χρησιμοποιούσε ακόμη την προφορά «Ιεχωβά».

Όσον αφορά δε, την μετάφραση «Η Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας», αυτή εκδόθηκε αρχικά σε δύο τόμους, κατά τα έτη 1952 και 1953[25]. Όμως, οι αποδόσεις των περισσοτέρων βιβλίων της Καινής Διαθήκης που συμπεριλήφθησαν εκεί, ξεκίνησαν να γράφονται και να εκδίδονται πολύ νωρίτερα: η πρώτη σειρά υπομνημάτων εκδόθηκε στα 1941 («Υπόμνημα εις την προς Εβραίους και τας επτά Καθολικάς») και αρκετά αργότερα ακολούθησαν οι εκδόσεις των υπομνημάτων «εις το κατά Ματθαίον» (1951), «εις το κατά Μάρκον» (1951), «εις το κατά Λουκάν» (1952)[26].

Βεβαίως, όποιος έχει υπόψη του τα μνημειώδη αυτά υπομνήματα, μπορεί να καταλάβει ότι η προετοιμασία τους είναι έργο πολύ προγενέστερο της έκδοσής τους. Ο Τρεμπέλας τα δουλεύει σίγουρα μέσα στη δεκαετία του '40, όντας περίπου 60 ετών. Κατά συνέπεια, το να χρησιμοποιεί τη λανθασμένη λέξη «Ιεχωβά» (συνήθεια που κρατά από τον 19ο αιώνα) ως προσδιορισμό της πίστης των Εβραίων, είναι κάτι αναμενόμενο.

Όμως, ο Τρεμπέλας στην ακαδημαϊκή του πορεία δεν παρουσιάζει κάποια εμμονή ειδικά με το «Ιεχωβά». Εμείς εξετάσαμε ένα μέρος από την πολύ πλούσια βιβλιογραφία του[27]. Σύμφωνα λοιπόν με μια πρόχειρη καταμέτρηση, στα υπό εξέταση βιβλία, από τις 200 περίπου φορές που αναφέρεται στοΤετραγράμματο, σε ποσοστό σχεδόν 55% χρησιμοποιεί το «Ιεχωβά», σε ποσοστό 35% το «Γιαχβέ» και σε ποσοστό 10% το «Ιαβέ» (κυρίως όταν αντλεί από τρίτους).

Άρα, ο Παναγιώτης Τρεμπέλας, παρά το γεγονός ότι είναι ένας παλαιός λόγιος, εντούτοις ακολουθεί τα επιστημονικά βήματα της εποχής του και αποδίδει το Τετραγράμματο όχι μόνο με το «Ιεχωβά», αλλά και με το «Γιαχβέ» (βλ. εικόνα 1[28]), και με το «Ιαβέ» (βλ. εικόνα 2[29]), το οποίο διατηρεί ως έχει, ακόμα και όταν το παράθεμα από τρίτους δεν τίθεται σε εισαγωγικά ως αυτούσιο.

Ποιο είναι λοιπόν το μεγαλειώδες εύρημα των Μ.τ.Ι.;

Και για να μην ονειρεύονται κάποιου είδους «συνωμοσία», καλό είναι να γνωρίζουν ότι την απόδοση που έχουν στη φωτοτυπία τους από το Λουκ. 19,14 θα την βρουν και σήμερα ακόμα στο «Υπόμνημα εις το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον», στις σελίδες 537-538:

«Οι δε συμπολίται του, (οι Ιουδαίοι τουτέστιν) εμίσουν αυτόν (τον Ιησούν) και απέστειλαν επιτροπήν εξ αντιπροσώπων από πίσω του και έλεγαν. Δεν θέλομεν αυτόν να γίνη βασιλεύς μας. (Αύτη ήτο και είναι η περί του Ιησού ευχή των απίστων Ιουδαίων προς τον Ιεχωβά)» (βλ. εικόνα 3).

Είναι λοιπόν σαφές ότι το «Ιεχωβά» με τον τρόπο που το χρησιμοποιεί ο Τρεμπέλας δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα για όποιον έχει στοιχειώδεις γνώσεις της ιστορίας του Τετραγράμματου και της διδασκαλίας της «Σκοπιάς».

Αυτές οι γνώσεις όμως δεν είναι δεδομένες για όλους.

Άρα, από τη στιγμή που αυτούσια η εβραϊκή εκφορά του Τετραγράμματου δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο στην πίστη που διδάσκει η Καινή Διαθήκη και η Εκκλησία, και επιπλέον, ειδικά η προφορά «Ιεχωβά» αναγνωρίζεται σήμερα ως διεθνές λάθος, αυτό σημαίνει ότι η αντικατάστασή του μόνο οφέλη προσκομίζει. Διότι, με αυτόν τον τρόπο γίνεται ορθότερη επιστημονικά μια έκδοση και επιπλέον, αφαιρεί μία μέθοδο ξεγελάσματος απλοϊκών ανθρώπων από τους Μ.τ.Ι. οι οποίοι θα μπορούσαν να δείξουν τη λέξη «Ιεχωβά» σε έναν Ορθόδοξο και να πουν, «ξέρεις κάτι;» «και εμείς τα ίδια με εσάς πιστεύουμε».

Πάντως, στα υπόλοιπα συγγράμματα του Τρεμπέλα ουδείς ασχολήθηκε να διορθώσει τα «Ιεχωβά» που χρησιμοποιεί. Όμως, στην «Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας», οι εκδότες μετέγραψαν τα «Ιεχωβά» ως «Θεός», επειδή είναι η πλέον διαδεδομένη έκδοση της μετάφρασής του και βρίσκεται σε όλα τα σπίτια των Ορθοδόξων. Έτσι, με μια απλή αντικατάσταση του «Ιεχωβά» με το «Θεός» που για εμάς είναι ακριβώς το ίδιο πράγμαπήραν μέσα από τα χέρια των αιρετικών μία μέθοδο εξαπάτησης.

Σοφή λοιπόν, δίχως άλλο, ήταν η απόφαση των εκδοτών, που χωρίς κανένα απολύτως «κόστος» στις έννοιες του κειμένου, άφησαν τουςΜ.τ.Ι. με άδεια χέρια. Και βεβαίως, το επόμενο τέχνασμα που σκέφτηκαν οι αιρετικοί, να βγάζουν δηλαδή φωτοτυπίες και να λένε με επιθετικό τρόπο, «αφαιρέσατε το Ιεχωβά από την Καινή Διαθήκη» τους βοηθά πολύ λιγότερο, διότι η αντιπάθειά τους προς την Εκκλησία είναι τόσο γνωστή, που μια τέτοια επίθεση, δημιουργεί αμέσως στους συνομιλητές τους δικαιολογημένες υποψίες για απάτη.

 

Ένα παράδειγμα από τις παρεμβάσεις της Εταιρείας στο κείμενο της Καινής Διαθήκης

Σε καμία λοιπόν περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί η περιστασιακή αναφορά του Τρεμπέλα στο «Ιεχωβά», με τον βιασμό του βιβλικού κειμένου από τις συνεχείς παρεμβάσεις και προσθήκες που αλλοιώνουν το νόημα της μετάφρασης που έχει εκπονήσει η «Σκοπιά». Ο Τρεμπέλας χρησιμοποιεί το Τετραγράμματο ως προσδιορισμό που παραπέμπει στην εβραϊκή πίστη στον Θεό. Με το Τετραγράμματο άλλωστε δεν προσδιόριζαν και εκείνοι τον Θεό τους; Δεν το χρησιμοποιεί για να παραλλάξει δογματικά το κείμενο όπως κάνουν οι Μ.τ.Ι.

Και αξίζει ν' αναφέρουμε ως εντυπωσιακό, το γεγονός ότι η εμμονή της «Σκοπιάς» είναι τόσο βαθιά, που χωρίς να υπάρχει το παραμικρό στήριγμα στα χειρόγραφααπό μόνοι τους υπέθεσαν ότι το «Ιεχωβά» σίγουρα θα υπήρχε στα πρώτα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης(!), και με βάση αυτή τηφαντασίωση, πρόσθεσαν στη μετάφραση της Καινής Διαθήκης που έφτιαξαν (τη λεγόμενη Μετάφραση Νέου Κόσμου ή ΜΝΚ237 φορές το «Ιεχωβά», με σκοπό να φέρουν την Καινή Διαθήκη στα δογματικά τους μέτρα (διαβάστε και μια ενδιαφέρουσα υποσημείωση σχετικά με την παραχάραξη αυτή)!

Για να γίνει προφανές αυτό, ας δούμε ένα παράδειγμα.

Αναφερόμαστε στο εδάφιο 10,9 και 10,13 της Προς Ρωμαίους Επιστολής όπου το πρωτότυπο κείμενο αναφέρει:

«Εάν ομολογήσης εν τω στόματί σου κύριον Ιησούν και πιστεύσης εν τή καρδία σου ότι ο θεός αυτόν ήγειρεν εκ νεκρών, σωθήση [...] πας γαρ ος αν επικαλέσηται το όνομα κυρίου σωθήσεται» (Ρωμ. 10,9.13).

Το οποίο σημαίνει:

«Αν ομολογήσεις με το στόμα σου πως ο Ιησούς είναι ο Κύριος και πιστέψεις με την καρδιά σου πως ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα βρεις τη σωτηρία [...] Γιατί, οποιοσδήποτε επικαλεσθεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί»[30] (Ρωμ. 10,9.13).

Αν δε, το παραπάνω συνδυαστεί με το:

«Διό και ο θεός αυτόν υπερύψωσεν και εχαρίσατο αυτώ το όνομα το υπέρ παν όνομα, ίνα εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψη» (Φιλ. 2,9-10),

τότε, δεν μένει αμφιβολία ότι «το όνομα του Κυρίου», το οποίο «οποιοσδήποτε επικαλεσθεί», «θα σωθεί», είναι το Ιησούς.

Βεβαίως, αυτό δεν εξυπηρετεί δογματικά τους Μ.τ.Ι. οι οποίοι έχουν υποβαθμίσει τον Ιησού σε ένα απλό κτίσμα και υπηρετικό όργανο του Θεού-Πατέρα. Οπότε, για να υποβάλλουν τη δογματική θέση της Εταιρείας στους οπαδούς τους, οι οποίοι «ενθαρρύνονται» (λέξη που στα περιοδικά των Μ.τ.Ι. έχει περισσότερο την έννοια του «υποχρεώνονται») να διαβάζουν μόνο την Μετάφραση του Νέου Κόσμου, πρόσθεσαν κατά τρόπο αδιανόητο την ανύπαρκτη λέξη Ιεχωβάμέσα στο κείμενο:

«Διότι όποιος επικαλεστεί το όνομα του Ιεχωβά θα σωθεί»! (Ρωμ. 10,13).

Όπως καταλαβαίνουμε, και μόνο η προσθήκη της λέξης «Ιεχωβά» στο σημείο αυτό, δείχνει πως η Εταιρεία φοβάται το εδάφιο. Διότι, το Ρωμ. 10,13 προέρχεται από τον προφήτη Ιωήλ, ο οποίος, στο εβραϊκό κείμενο και στη φράση «πας γαρ ος αν επικαλέσηται το όνομα Κυρίου σωθήσεται» (Ιωήλ 3,5), τη λέξη «Κυρίου» την εκφράζει με το περίφημο Τετραγράμματο. Κατ' αυτό τον τρόπο όμως, δικαιώνεται η αρχαία Εκκλησία που πρέσβευε την ισοθεΐα Υιού(-Γιαχβέ) και Πατρός(-Γιαχβέ) και αυτό η Εταιρεία δεν θέλει να το δουν οι οπαδοί της!

Αρκεί να σκεφτούμε ότι πολύ νωρίς, μόλις στα 150 μ.Χ., ο Ιουστίνος, γράφει πως Εκείνος που παρουσιάστηκε στη φλεγόμενη βάτο στο περίφημο εδάφιο Εξοδ. 3,14, δεν ήταν ο Πατέρας, αλλά ο Υιός:

 «Ούτοι [οι Ιουδαίοι] έχοντες ρητώς γραμμένον εις τα συγγράμματα του Μωϋσέως, ''και έλάλησεν άγγελος του θεού εις τον Μωϋσήν εις φλόγα πυρός εις την βάτον και είπεν, Εγώ είμαι ο Ων [ ...;] λέγουν ότι ο ειπών ταύτα είναι ο Πατήρ [ ...;] Οι Ιουδαίοι λοιπόν νομίζοντες ότι ήτο πάντοτε ο Πατήρ του σύμπαντος εκείνος ο οποίος ωμίλει εις τον Μωϋσήν, ενώ ο ομιλήσας εις αυτόν ήτο ο Υιός του Θεού  ...; δικαίως ελέγχονται και από το προφητικόν Πνεύμα και από αυτόν τον Χριστόν, ότι δεν γνωρίζουν ούτε τον Πατέρα ούτε τον Υιόν» (Ιουστίνου, «Απολογία Α΄» 63,11-15)[31].

Φυσικά, αυτό επαναλαμβάνει και ο Μέγας Αθανάσιος σε άρρηκτη ενότητα με την αρχαία Παράδοση:

«Εκάλεσε Κύριος Μωϋσήν εκ της βάτου λέγων, Εγώ ειμι ο Θεός του πατρός σου, ο Θεός Αβραάμ, και ο Θεός Ισαάκ, και ο Θεός Ιακώβ [...] Α δε λαλεί ο Θεός, πρόδηλον ότι δια του Λόγου λαλεί και ου δι' άλλου. Ο δε Λόγος ου κεχωρισμένος του Πατρός, ουδέ ανόμοιος και ξένος της ουσίας του Πατρός τυγχάνων»[32]

Βλέπουμε λοιπόν πόσο αρχαίες είναι οι μαρτυρίες που ελέγχουν τις κακοδοξίες των Μ.τ.Ι. Άλλωστε έχει από χρόνια εντοπιστεί και κατακριθεί από τη βιβλιογραφία, αυτή η εξώφθαλμη παρέμβαση των Μ.τ.Ι. στο βιβλικό κείμενο:

«Το κλασικό παράδειγμα τέτοιας προκατειλημμένης μετάφρασης είναι η Μετάφραση Νέου Κόσμου που εκδίδεται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Σε πολλά τμήματα, η μετάφραση αυτή προσθέτει λέξεις στο βιβλικό κείμενο»[33].

«Όπως είναι γνωστό, οι Μάρτυρες έκαναν τη μετάφρασή τους, τη Μετάφραση Νέου Κόσμου, στην οποία άλλαξαν την έννοια βασικών εδαφίων για να συμφωνήσουν με το αντιτριαδικό τους δόγμα»[34].

«Η Μετάφραση Νέου Κόσμου, δημοσιευμένη από την Βιβλική και Φυλλαδική εταιρεία 'Σκοπιά' στα 1953 [ ...;] δείχνει πώς μια ιδιόμορφη θρησκευτική πίστη (οι Μάρτυρες του Ιεχωβά) μπορεί να μεταφράσει τη Βίβλο ώστε να ταιριάξει με τους σκοπούς της»[35].

Και ερχόμαστε πάλι στον Τρεμπέλα και στην χαρακτηριστικότερη απόδειξη που αναδεικνύει ως ανούσια την προσπάθεια των Μ.τ.Ι.

Τι θέλουν να πετύχουν άραγε με τις φωτοτυπίες που επικαλούνται; Το γεγονός ότι ο Τρεμπέλας γράφει τη λέξη «Ιεχωβά», σημαίνει ότι δεν θεωρεί αιρετικούς τουςΜ.τ.Ι.; Ας δούμε τι λέει ο ίδιος:

«Εν σχέσει δε και προς τους  ...; Σπουδαστάς των Γραφών ή οπαδούς του Ιεχωβά θα είχομεν να παρατηρήσωμεν, ότι ούτοι συνεδύασαν προς τα χιλιαστικά αυτών όνειρα ταύτα και διδασκαλίαν άλλην, επισυναγαγούσαν εις έν, πάσας τας ανέκαθεν αναφανείσας εν τη Εκκλησία και κατακριθείσας υπ' αυτής αιρέσεις [ ...;]απορρίπτουσι την πίστιν εις την αγίαν Τριάδα, τον μεν Κύριον Ιησούν ως αρχάγγελόν τινα του Ιεχωβά και κτίσμα αυτού εκλαμβάνοντες, το δε Άγιον Πνεύμα ως δύναμίν τινα θείαν και ως ενέργειαν απλήν εκδεχόμενοι [ ...;] Υπό της όλης λοιπόν διδασκαλίας αυτών και τα περί χιλιετούς βασιλείας [ ...;] παρουσιάζονται πεπλανημένα και όλως αξιοκατάκριτα»[36].

Άρα λοιπόν, σύμφωνα με τον Τρεμπέλα, οι Μ.τ.Ι.  αποτελούν ένα συνονθύλευμα «πάσας αιρέσεως» του παρελθόντος.

Και βεβαίως, αξίζει να αναρωτηθούμε: έχει μεγαλύτερη σημασία η εξωτερική μορφή μιας λέξης, ή είναι σημαντικότερο το νόημα που της δίνει αυτός που τη χρησιμοποιεί; Διότι υπάρχουν σαφείς παραθέσεις του Τρεμπέλα, στις οποίες μας δίνει το Ορθόδοξο νόημα του «Ιεχωβά», και θέλοντας να εκθέσει την πλάνη και των Εβραίων και φυσικά όλων των ιουδαϊοχριστιανικών αιρέσεων όπως οι Μ.τ.Ι., μας λέει ότι ο Υιός, είναι και αυτός «Ιεχωβά» δηλ. «ο Αιώνιος Θεός»:

«Ο προφήτης βλέπει την φοβεράν δόξαν του αοράτου Θεού, αλλ' ο ευαγγελιστής βεβαιών ενταύθα [εδάφιο Ιω. 12,41], ότι είδε την δόξαν του Χριστού, ταυτίζει τον Χριστόν μετά του Ιεχωβά. Το χωρίον λοιπόν τούτο θέτει έξω αμφισβητήσεως, ότι ο Ιησούς Χριστός, ο Λόγος της Κ.Δ., ήτο ο βασιλεύς και Κύριος Σαβαώθ της Π.Δ.»[37] (βλ. εικόνα 4).

Και σε άλλο σημείο (εδάφιο Α΄ Πέτρ. 2,3) γράφει:

«Εν τω Ψαλμώ πρόκειται περί του Ιεχωβά. Ενταύθα όμως ως εμφαίνεται σαφώς εκ των ακολούθων, περί του Χριστού, όστις ως Υιός του Θεού δεν διαφέρει του Ιεχωβά»[38] (βλ. εικόνα 5).

Και αλλού πάλι (εδάφιο Α΄ Κορ. 1,2):

«Μετά την Πεντηκοστήν το όνομα των πιστών υπήρξεν ''οι επικαλούμενοι το όνομα Κυρίου'' [ ...;] αντικατασταθέντος του ονόματος Ιεχωβά υπό του ονόματος του Ιησού Χριστού»[39] (βλ. εικόνα 6).

Τι λένε τώρα οι Μ.τ.Ι. για τον Τρεμπέλα; Το θεωρούν έξυπνη ιδέα να τον επικαλούνται;

Νομίζουμε έγινε κατανοητό πόσο επιπόλαιο είναι το τέχνασμα των Μ.τ.Ι.

Εμείς μάλιστα προτείνουμε, οι Ορθόδοξοι να εκτυπώσουν τις παραπάνω εικόνες που δείχνουν ότι ο Τρεμπέλας θεωρεί ως «Ιεχωβά» και τον Ιησού Χριστό, και όταν θα βρεθούν μπροστά σε κάποιον Μ.τ.Ι. που θα τους δείχνει τις γνωστές φωτοτυπίες, εκείνοι να του δείχνουν τις απόψεις του Τρεμπέλα για την θεολογική σημασία του «Ιεχωβά», αντιστρέφοντας ολοκληρωτικά την αρχική τους προσπάθεια για αιφνιδιασμό...

 

 


 

Σημειώσεις

[1] Στο βιβλίο που έχουν εκδώσει οι Μ.τ.Ι. με τίτλο: «Ζείτε για Πάντα» (1993), κεφ. 4 σελ. 41 παρ. 18: «Ο Θεός-Ποιος Είναι;».

[2] Βλ. Βούλγαρης Σπ. Χρήστος, «Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην», τόμ. Β΄, Αθήνα 2003, σελ. 1367-1368.

[3] Ιω. Γαλάνη, «Η κατ' ιδίαν χρήση της Αγίας Γραφής», στο συλλογικό έργο, «Η Μετάφραση της Αγίας Γραφής στην Ορθόδοξη Εκκλησία», Εισηγήσεις Δ΄ Συνάξεως Ορθοδόξων Βιβλικών Θεολόγων (Θες/νίκη, 25-28/10/1986), Θεσσαλονίκη 1987, σελ. 100.

[4] Το εβραϊκό κείμενο της Βίβλου, έτσι όπως το γνωρίζουμε σήμερα, είναι αποτέλεσμα της κριτικής εργασίας των Μασοριτών, δηλ. των Ιουδαίων λογίων που από τον 6ο έως τον 10ο αιώνα μ.Χ., προσπάθησαν να αποκαταστήσουν στην αρχική του μορφή το κείμενο αυτό (Βλ. και σχετικό λήμμα στο Ορθόδοξο Wiki).

[5] Φούντας Ιερεμίας, «Η περί Προϋπάρξεως του Ιησού Χριστού Διδασκαλία της Αγίας Γραφής κατά τον Ιερόν Χρυσόστομον», Αθήνα 2002, σελ. 166.

[6] «Ιαβέ», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), τόμ. 6 (1965), στ. 592.

[7] Καραβιδόπουλος Δ. Ιωάννης, «Εβδομήκοντα: Η Αγία Γραφή των συγγραφέων της Καινής Διαθήκης», Βιβλικές Μελέτες Δ΄, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 65.

Βεβαίως, αρκετά εδάφια της Καινής Διαθήκης παραπέμπουν και στο εβραϊκό κείμενο της Βίβλου, οπότε για εμάς δεν μπορεί να μην είναι εξίσου σεβαστά και αυτά. Η Παράδοση όμως της Εκκλησίας βαραίνει αναμφίβολα υπέρ της Μετάφρασης των εβδομήκοντα.

[8] Όπως διαβάζουμε στο ομώνυμο λήμμα στο Ορθόδοξο Wiki, στην ενότητα: «Η αξία της Μεταφράσεως των εβδομήκοντα για τους Ορθοδόξους»: 1) Τη Μετάφραση των Ο΄ χρησιμοποίησε ο Ιησούς Χριστός και οι μαθητές του, 2) αυτήν παρέδωσαν στις Εκκλησίες που ίδρυσαν οι Απόστολοι, 3) με τη χρήση της επέστρεψαν από την ειδωλολατρία τα έθνη, 4) από αυτήν προήλθαν οι μεταφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στις ανατολικές Εκκλησίες, 5) αυτή έχει χρησιμοποιηθεί κατά τη θεία λατρεία σε όλους τους αιώνες, 6) αυτή επηρέασε τη θεολογική σκέψη, τη λειτουργική ζωή, την υμνογραφία και την αγιογραφία της Εκκλησίας, η οποία τη χρησιμοποίησε στο ομιλητικό, κατηχητικό και παιδαγωγικό έργο της, 7) την Μετάφραση των Ο΄ χρησιμοποίησαν στα συγγράμματά τους και αυτήν ερμήνευσαν οι Πατέρες της Εκκλησίας, 8) αυτήν χρησιμοποίησαν και επικύρωσαν οι τοπικές και Οικουμενικές Σύνοδοι.

[9] Παπαρνάκης Γ. Αθανάσιος, «Η Επίκληση του Ονόματος του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη», Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006, σελ. 44.

[10] Αθανάσιος Αλεξανδρείας, «Επιστολή περί των γενομένων εν τη Αριμίνω της Ιταλίας», PG 26,753C.

[11] Φούντας Ιερεμίας, «Η περί Προϋπάρξεως ...;», ό.π., σελ. 168.

[12] Παπαρνάκης Γ. Αθανάσιος, «Η Επίκληση ...;», ό.π., σελ. 43.

[13] Παπαρνάκης Γ. Αθανάσιος, «Η Επίκληση ...;», στο ίδιο.

[14] Βλ. στο Ορθόδοξο Wiki το λήμμα «Γιαχβέ» και ειδικά την ενότητα: «Υπήρξε εξαρχής το Τετραγράμματο στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα ή στην Καινή Διαθήκη;».

[15] «Άρρητο Όνομα», περιοδ. «Σκοπιά», 1ο τεύχ. Ιουνίου 2008, σελ. 22.

[16] Φούντας Ιερεμίας, «Η περί Προϋπάρξεως ...;», ό.π., σελ. 167.

[17] Τρεμπέλας Ν. Παν., «Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας», τόμ. Α΄, 3η έκδ., Ο Σωτήρ, Αθήνα 1997, σελ. 166.

[18] «Γιαχβέ», εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τόμ. 17, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005 [CD-ROM].

[19] «Ασώπιος Ειρηναίος», εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τόμ. 12, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005 [CD-ROM].

[20] Ε. Κ. Ασώπιος, «Προκατακλυσμιαία», στο: Ημερολόγιον Σκώκου, τόμ. 19, αρ. 1 (1904), σελ. 18.

[21] Καλλίνικος Κωνσταντίνος (πρωτοπρεσβύτερος), «Ο χριστιανικός ναός και τα τελούμενα εν αυτώ», εκ του Πατριαρχικού Τυπογραφείου, εν Αλεξανδρεία 1921, σελ. 395.

[22] Γεώργιος Μέγας, «Αδάμ και Χριστός εις τας παραδόσεις του λαού», Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος (ιδρυτής, Γεώργιος Δροσίνης), Ι.Ν. Σιδέρης, Αθήναι 1929, σελ. 395.

[23] Βλ. Βασίλειος Βέλλας, «Η σημασία των διπλών μεταφράσεων εν τω κειμένω των Ο΄», Επιστημονική Επετηρίδα Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΕΘΣΑ), Αθήνα 1935-1936, σελ. 97.98.99.

[24] Βλ. βιογραφικό και εργογραφία στο: Θεοδώρου Ευάγγελος, «Παναγιώτης Ν. Τρεμπέλας. Σπουδαί, τίτλοι, δράσις, δημοσιεύματα», ΕΕΘΣΑ, τμήμα Θεολογίας, τόμ. 17, Αθήνα 1971, σελ. ζ΄.

[25] Θεοδώρου Ευάγγελος, «Παναγιώτης Ν. Τρεμπέλας ...;», ό.π., σελ. λστ΄.

[26] Θεοδώρου Ευάγγελος, «Παναγιώτης Ν. Τρεμπέλας ...;», ό.π., σελ. λδ΄. λε΄.

[27] Συγκεκριμένα τα εξής: «Μυστηριακαί Θρησκείαι και Χριστιανισμός» / «Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας» (τόμοι Α΄, Β΄, Γ΄) / «Αρχαί και Χαρακτήρ της Χριστιανικής Λατρείας» (τόμοι Α΄, Β΄, Γ΄) / «Εγκυκλοπαίδεια της Θεολογίας» / «Απολογητικαί Μελέται» (τόμοι Δ΄ και Ε΄) / «Υπόμνημα εις τας Επιστολάς της Κ. Διαθήκης» (τόμοι Α΄, Β΄, Γ΄) / «Υπόμνημα εις τας Πράξεις των Αποστόλων» / «Υπόμνημα εις το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον» / «Υπόμνημα εις το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον» / «Υπόμνημα εις το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον» / «Υπόμνημα εις το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον» / «Ο Προφήτης Ιωνάς» / «Το Ψαλτήριον μετά συντόμου ερμηνείας» / «Υπόμνημα εις τας Παροιμίας» / «Υπόμνημα εις την Εσθήρ» / «Υπόμνημα εις το Άσμα Ασμάτων» / «Υπόμνημα εις τον Ιώβ» / «Υπόμνημα εις τον Προφήτην Ησαΐαν» / «Υπόμνημα εις τον Προφήτην Ιωήλ» / «Υπόμνημα εις τον Προφήτην Μαλαχίαν».

[28] Η εικόνα είναι από το: Τρεμπέλας Ν. Π., «Απολογητικαί Μελέται», τόμ.  Δ΄ - Αι Προφητείαι, Ο Σωτήρ, Αθήνα 1973, σελ. 145.

[29] Η εικόνα είναι από το: Τρεμπέλας Ν. Π., «Υπόμνημα εις το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον», 4η έκδ., Ο Σωτήρ, Αθήνα 1990, σελ. 146.

[30] Σύμφωνα με τη «Μετάφραση από τα πρωτότυπα κείμενα» των καθηγητών σε έκδοση Βιβλικής Εταιρείας.

[31] Η μετάφραση είναι του πατρολόγου Παναγιώτη Χρήστου από το: Ιουστίνος, «Απολογηταί», τόμ. 1 (σειρά Ε.Π.Ε.), Πατερικαί εκδ. «Γρηγόριος ο Παλαμάς», Θεσσαλονίκη 1985, σελ. 186-189.

[32] Αθανάσιος Αλεξανδρείας, «Κατά Αρειανών» PG 26,352.

[33] Στο πρωτότυπο: «The classic example of such biased translating is the New World Translation published by Jehovah's Witnesses. In numerous places, this translation adds words to the Biblical text» (David W. Bercot, «Common Sense», Scroll Publishing Co., 1992, σελ. 126).

[34] Στο πρωτότυπο: «As is well-known, the Witnesses made their own translation, the New World Translation, in which they altered the meaning of key verses to agree with their antitrinitarian doctrine» (βλβιβλιοκρισία του Kenneth C. Fleming: «Jehovah's Witnesses, Jesus Christ and the Gospel of John», στο Emmaus Journal, Vol. 3, Emmaus Bible College, 1994, σελ. 193).

[35] Στο πρωτότυπο: «The New World Translation, published by the Watchtower Bible and Tract Society in 1953 [ ...;] indicates how a distinctive cult (Jehovah's Witnesses) can translate the Bible to suit its own purposes» (Pfeiffer, C. F., Vos, H. F., & Rea, J., λήμμαBIBLE, ENGLISH VERSIONSστο: «The Wycliffe Bible Encyclopedia», Moody Press 1975, σελ. 243).

[36] Τρεμπέλας Ν. Παν., «Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας», τόμ. Γ΄, 3η έκδ., Ο Σωτήρ, Αθήναι 2003, σελ. 450.

[37] Τρεμπέλας Ν. Παν., «Υπόμνημα εις το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον», 4η έκδ., Ο Σωτήρ, Αθήνα 1990, σελ. 469.

[38] Τρεμπέλας Ν. Παν., «Υπόμνημα εις τας Επιστολάς της Κ. Διαθήκης», τόμ. Γ΄, 3η έκδ., 'Ο Σωτήρ', Αθήνα 1982, σελ. 329.

[39] Τρεμπέλας Ν. Παν., «Υπόμνημα εις τας Επιστολάς της Κ. Διαθήκης», τόμ. Α', 4η έκδ., Ο Σωτήρ, Αθήνα 1989, σελ. 235.

Η προφητεία τού Ιησού Χριστού για τη γενιά τού 70 μ.Χ.

Ο Ιησούς Χριστός στα ευαγγέλια κατά Ματθαίον 24/κδ΄, Μάρκος 13/ιγ΄ και Λουκάς 21/κα΄ έδωσε μια εκπληκτική προφητεία, που μέχρι σήμερα εντυπωσιάζει για την ιστορική της ακρίβεια στην εκπλήρωση, αλλά και μπερδεύει όσους δεν γνωρίζουν σωστά τη Χριστιανική πίστη, εξ' αιτίας τής δεύτερης εσχατολογικής της εκπλήρωσης. Με μερικές παραμέτρους αυτής τής προφητείας θα ασχοληθούμε σε αυτό το άρθρο.

1. Η διπλή φύση τής προφητείας

Η προφητεία τού Χριστού, δόθηκε ως απάντηση στα εξής ερωτήματα τών μαθητών του: "Πες μας, πότε θα γίνουν αυτά, και ποιο το σημείο τής παρουσίας σου και τής συντέλειας τού αιώνα;" (24/κδ΄: 3).

Του έκαναν αυτές τις ερωτήσεις μαζί, επειδή νόμιζαν ότι η καταστροφή τού Ναού τής Ιερουσαλήμ για την οποία μόλις τους είχε μιλήσει, θα γινόταν μαζί με το τέλος τού κόσμου. Στα πλαίσια τής Παλαιάς Διαθήκης, ως Ιουδαίοι, δεν είχαν κατανοήσει ότι οι Παρουσίες τού Χριστού θα ήταν δύο. Νόμιζαν λοιπόν, ότι πολύ σύντομα θα γίνονταν όλα μαζί τα προφητευμένα, και ο Χριστός θα τους απελευθέρωνε από τους Ρωμαίους, μετά την καταστροφή τού Ναού.

Ο Χριστός φυσικά γνώριζε ότι η καταστροφή τού Ναού θα γινόταν πολύ πιο σύντομα, στην ίδια εκείνη γενιά. Και γνώριζε επίσης, ότι για τη συντέλεια τού αιώνος θα απαιτείτο πολύ περισσότερος χρόνος. Έτσι, άρχισε να τους απαντάει ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ και στις δύο ερωτήσεις, χρησιμοποιώντας την κατάσταση που θα αντιμετώπιζαν σε λίγα χρόνια, ως ΠΡΟΓΕΥΣΗ, ή ως ΠΡΩΤΗ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ τών μελλόντων εσχατολογικών γεγονότων που θα συνέβαιναν αργότερα. Χρησιμοποίησε λοιπόν φράσεις και προτάσεις, που στη μία περίοδο θα εκπληρώνονταν με τον ένα τρόπο, ενώ στην άλλη με άλλο τρόπο, και που και τα δύο αυτά, θα μπορούσαν να γίνουν κατανοητά από τον προσεκτικό μελετητή τών Θείων Βουλών.

 

2. Αποσπάσματα με άμεση εκπλήρωση στην Ιερουσαλήμ τού 70 μ.Χ.

Ας δούμε μερικά αποσπάσματα από την προφητεία, από τους δύο Ευαγγελιστές, που αποδείχθηκαν ζωοσωτήρια για τους Χριστιανούς τού 70 μ.Χ.:

Ματθαίος 23/κγ΄: "36 αμήν λέγω υμίν ότι ήξει ταύτα πάντα επί την γενεάν ταύτην. 37 Ιερουσαλήμ Ιερουσαλήμ, η αποκτέννουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς αυτήν! ποσάκις ηθέλησα επισυναγαγείν τα τέκνα σου ον τρόπον επισυνάγει όρνις τα νοσσία εαυτής υπό τας πτέρυγας, και ουκ ηθελήσατε..."

 Ματθαίος 24/κδ΄: "1 ΚΑΙ εξελθών ο Ιησούς επορεύετο από του ιερού· και προσήλθον οι μαθηταί αυτού επιδείξαι αυτω τας οικοδομάς του ιερού. 2 ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς· ου βλέπετε ταύτα πάντα; αμήν λέγω υμίν, ου μη αφεθή ώδε λίθος επί λίθον, ος ου καταλυθήσεται. 3 καθημένου δε αυτού επί του όρους των ελαιών προσήλθον αυτω οι μαθηταί κατ' ιδίαν λέγοντες· ειπέ ημίν πότε ταύτα έσται, και τι το σημείον της σης παρουσίας και της συντελείας του αιώνος;..."

"Λουκάς 21/κα΄: "20 όταν δε ίδητε κυκλουμένην υπό στρατοπέδων την Ιερουσαλήμ, τότε γνώτε ότι ήγγικεν η ερήμωσις αυτής. 21 τότε οι εν τη Ιουδαία φευγέτωσαν εις τα όρη, και οι εν μέσω αυτής εκχωρείτωσαν, και οι εν ταις χώραις μη εισερχέσθωσαν εις αυτήν, 22 ότι ημέραι εκδικήσεως αύταί εισι του πληρωθήναι πάντα τα γεγραμμένα. 23 ουαί δε ταις εν γαστρί εχούσαις και ταις θηλαζούσαις εν εκείναις ταις ημέραις· έσται γαρ τότε ανάγκη μεγάλη επί της γης και οργή τω λαω τούτω, 24 και πεσούνται στόματι μαχαίρας, και αιχμαλωτισθήσονται εις πάντα τα έθνη, και Ιερουσαλήμ έσται πατουμένη υπό εθνών άχρι πληρωθώσι καιροί εθνών..."

Ματθαίος 24/κδ΄: "34 αμήν λέγω υμίν, ου μη παρέλθη η γενεά αύτη έως αν πάντα ταύτα γένηται. 35 ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσι."

Αυτά τα χωρία, εφαρμόστηκαν κυρίως στην πτώση τής Ιερουσαλήμ τον πρώτο αιώνα μ.Χ., και έχουν σκιώδη εφαρμογή στην εσχατολογία. Άλλα χωρία, έχουν κυρίως εσχατολογική εφαρμογή, και σκιωδώς εφαρμόσθηκαν στην Ιερουσαλήμ τού πρώτου αιώνα. Ευελπιστούμε σε μελλοντικές μας μελέτες να τα αναλύσουμε εκτενώς, καθώς εδώ θα ασχοληθούμε ειδικά με το θέμα τής "γενιάς" που ανέφερε ο Χριστός.

 

3. Οι παρερμηνεία τής Σκοπιάς

Λόγω τής αγνοίας τους, οι αιρέσεις και οι άπιστοι, παρεξηγούν τα λόγια τού Χριστού, και τα διαστρέφουν, ο καθένας κατά το στόχο του και την επιθυμία του. Όμως τα λόγια του είναι καθαρά και σαφή, για όποιον γνωρίζει την Αγία Γραφή και τη Χριστιανική πίστη. Ας ξεκινήσουμε με την παρερμηνεία τής οργάνωσης τής Σκοπιάς.

Για χρόνια η εταιρία αυτή, δίδασκε ΜΕ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ότι η επέμβαση του Θεού στα ανθρώπινα, θα γίνει "πριν παρέλθει από τη ζωή η γενιά του 1914" ("Μπορείτε να ζείτε" σελ. 154). Μάλιστα στο περιοδικό της "Ξύπνα", για δεκαετίες το έγραφε σταθερά στην πρώτη σελίδα. Όμως απέφευγε να ορίσει χρόνο για τη λέξη γενιά. Έτσι είχε από παλιά ένα "ελαστικό" νόημα, που το επιμήκυνε όλο και περισσότερο. Ώσπου έφθασε να ορίζει τη γενιά ως την περίοδο ζωής ενός ανθρώπου, "70 και σε ευρωστία 80 χρόνια".


ΠΡΙΝ

2.JPG  

ΜΕΤΑ!!

1.JPG



 Δεν θα ασχοληθούμε εδώ με τις αλλαγές που έχει κάνει η εταιρία Σκοπιά στις πολύ παλιές περασμένες δεκαετίες όταν μιλούσε για τη γενιά του 1914. Θα δούμε την πιο πρόσφατη ψευδοπροφητεία της. (Αν ο αναγνώστης ενδιαφέρεται για τις παλαιότερες αλλαγές της εταιρίας για τη γενιά του 1914, μπορεί να βρει πληροφορίες στο βιβλίο του Ρέυμοντ Φρανς "Κρίση Συνείδησης").

Το δόγμα αυτό για τη γενιά του 1914 η εταιρία Σκοπιά  το στηρίζει σε παρερμηνεία των λόγω του Ιησού στο εδάφιο Ματθαίος 24:34:  "Αληθώς σας λέγω, δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη εωσού γείνωσι πάντα ταύτα"

Στο βιβλίο "Μπορείτε να ζείτε" σελ. 154 παρ 8, προσθέτει η εταιρία Σκοπιά τη φράση: "συμπεριλαμβανομένου και του τέλους του συστήματος". Όμως ο Χριστός δεν είπε τίποτα τέτοιο. Αυτό το υποθέτει η εταιρία Σκοπιά χωρίς να το αποδεικνύει. Στην πραγματικότητα, τα συμφραζόμενα του εδαφίου σε όλη τη συζήτηση αυτή του Χριστού, δείχνουν το αντίθετο.

Κατ' αρχήν, κανένας ομιλητής ή συγγραφέας που αναφέρεται στην Αγία Γραφή, δεν χρησιμοποίησε τη φράση "γενεά αυτή" για οποιαδήποτε άλλη γενιά εκτός από τη δική του. Αν εννοούσε άλλη γενιά, δεν θα έλεγε: "αυτή", αλλά "εκείνη". Ο ίδιος ο Χριστός χρησιμοποιούσε συχνά τη φράση "γενεά αύτη" και πάντοτε εννοούσε τη δική του, τους συγχρόνους του. Αυτό φαίνεται στα εδάφια:

Ματθαίος 11:16-19  "Τίνι δε ομοιώσω την γενεάν ταύτην; Ομοία εστίν παιδίοις καθημένοις εν ταις αγοραίς α προσφωνούντα... ήλθεν γαρ Ιωάννης μήτε εσθίων μήτε πίνων, και λέγουσιν: δαιμόνιον έχει. Ήλθεν ο Υιός του ανθρώπου εσθίων και πίνων και λέγουσιν: Ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελωνών φίλος και αμρτωλών... "

Είναι σαφές ότι ο Ιησούς με τη φράση "γενεά ταύτη" ανφερόταν στους συγχρόνους του.

Λουκάς 7:31  "τίνι ομοιώσω τους ανθρώπους της γενεάς ταύτης...;"

Μάρκος 8:38  "ος γαρ εάν επαισχυνθεί με και τους εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ, και ο Υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθει εν τη δόξη του πατρός αυτού..."

Είναι ξεκάθαρο πως η λέξη "ταύτη" προσδιορίζει τη γενεά του ομιλούντος, και όχι κάποιου μετά από 2000 έτη. Όμως, υπάρχει και πιο ξεκάθαρη απόδειξη. Στα παρακάτω εδάφια θα δούμε ότι πριν πει ο Χριστός ότι "δεν θέλει παρέλθει η γενεά αυτή" είπε κάτι άλλο:

Ματθαίος 23:34-36  "...αποστέλλω προς εσάς προφήτας... θέλετε θανατώσει... θέλετε μαστιγώσει εν ταις συναγωγαίς σας... δια να έλθει εφ υμάς (πάνω σας).... Αληθώς σας λέγω πάντα ταύτα θέλουσιν ελθεί επί την γενεάν ταύτην."

Είναι προφανές, πως εδώ ο Ιησούς μιλάει στους Εβραίους της εποχής του (Ματθαίος 23:29) και τους προφητεύει το διωγμό που θα έκαναν εναντίον των χριστιανών. Δεν θα μπορούσε να αναφέρεται σε κάποιους Φαρισσαίους μεταγενέστερης εποχής, γιατί το Ιουδαϊκό σύστημα καταστράφηκε μέσα στη δική του γενιά, το 70 μ.Χ. Πάνω σε αυτή, τη δική του γενιά, θα ερχόταν το αίμα των σφαγμένων μαρτύρων και ειδικά πάνω στην Ιερουσαλήμ, όπως φαίνεται στα επόμενα 3 εδάφια (23:37-39).

Στο ίδιο αυτό συμφραζόμενο ο Χριστός μίλησε για την καταστροφή του Ναού της Ιερουσαλήμ "Δεν θέλει αφαιθεί εδώ λίθος επί λίθον" (24/κδ΄:1-2). Και αυτά ακριβώς τα λόγια ήταν που προκάλεσαν το ερώτημα "πότε θέλουσι γίνει ταύτα;" (24/κδ΄: 3) των μαθητών του.

Σε αυτό το ερώτημα, λοιπόν, απαντούσε ο Χριστός όταν είπε τα γραμμένα στο 24ο κεφάλαιο του Ματθαίου, περιλαμβανομένου και του 24:34 που εξετάζουμε "δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, εωσού γίνωσι πάντα ταύτα."

Δεν θα μπορούσε λοιπόν να εννοεί καμία άλλη γενεά, παρά μόνο τη γενιά της εποχής του.

Έχουμε λοιπόν 3 μαρτυρίες για το ότι ο Ιησούς μιλούσε για μια γενεά που ήταν ήδη παρούσα:

α) Σύμφωνα με τη γραμματική, αν εννοούσε άλλη, θα έπρεπε να λέει "γενεά εκείνη" και όχι "αύτη"

β) Η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί τη φράση αυτή μόνο για τη γενιά του ομιλούντος.

γ) Το συμφραζόμενο στο Ματθαίος 23:36, δείχνει πως ο Χριστός μιλούσε για τη γενεά του 33-70 μ.Χ. και μάλιστα χρησιμοποιεί τις ίδιες λέξεις "πάντα ταύτα θέλουσιν ελθεί επί την γενεάν ταύτην"

Κάποια στιγμή, ακόμα και η εταιρία Σκοπιά αναγκάστηκε να παραδεχτεί με πλάγιο τρόπο, ότι ο Ιησούς εδώ μιλούσε και για τη γενιά της εποχής του και πως το αίμα που θα ερχόταν πάνω τους, θα οδηγούσε στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. πάνω σε εκείνη τη γενιά!!! Στη Σκοπιά 15/7/1985 σελ 13 γράφει: "Αλλά εκείνη η Ιερουσαλήμ δεν δέχτηκε τον Ιησού σαν Μεσσία και βασιλιά και ποτέ δεν ελευθερώθηκε. Αντίθετα καταστράφηκε από τα Ρωμαϊκά χέρια το 70 μ.Χ. φέρνοντας συμφορά στα τέκνα της". Αν και δεν αναφέρεται ευθέως εδώ στη "γενιά", (γιατί θα τους χάλαγε τότε τη συνταγή για τη γενιά τού 1914), η Σκοπιά εφάρμοσε έτσι τις προειδοποιήσεις τού Χριστού σε ΕΚΕΙΝΗ την Ιερουσαλήμ.


1914.jpg

Για χρόνια τα λέγαμε αυτά στους οπαδούς τής Σκοπιάς, και μας έλεγαν "αποστάτες" και "πλανημένους", και ότι όταν θα έρθει το τέλος στο τέλος τής γενιάς τού 1914 θα δούμε το λάθος μας...

Όμως ο χρόνος περνάει αδυσώπητα για τους ψευδοπροφήτες. Και τα 80 χρόνια τελείωσαν. Και τότε η Σκοπιά πήρε τη μεγάλη απόφαση: Να κάνει άλλη μια αλλαγή, για να μπαλώσει την ψευδοπροφητεία της. Έτσι εξαφάνισε από το περιοδικό της "Ξύπνα" την αναφορά τής δεύτερης σελίδας στη γενιά τού 1914. Και ξαφνικά η Σκοπιά "ανακάλυψε" ότι μιλάει το κακό γένος τών ανθρώπων! Διόρθωσε έτσι βέβαια την ανακολουθία τής γραμματικής, που έλεγε ότι η λέξη: "αύτη" μιλάει για κάτι που υπάρχει τη στιγμή που αναφέρεται.

Φυσικά, (όπως συμβαίνει πάντοτε με τη Σκοπιά), για μια φορά ακόμα κατάφερε να επιλέξει μια ερμηνεία που να είναι αντιδιαμετρικά αντίθετη με την ερμηνεία των αγίων της Χριστιανικής Εκκλησίας. Για τη φράση αυτή, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύει το εξής: «και μένει η γενεά των πιστών, ουδενί των ειρημένων διακοπτομένη» (Χρυσόστ. Υπόμνημα εις Ματθ. ομιλ οζ' 1). Αντίθετα λοιπόν από την ερμηνεία της Σκοπιάς, η Χριστιανική ερμηνεία του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, είναι ότι η εσχατολογική εκπλήρωση των λόγων του Χριστού, είναι για τους πιστούς, και όχι για τους απίστους! Και αυτό, υποστηρίζεται και από μία άλλη παράμετρο των προφητειών: Ενώ το γένος των πιστών ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΑΚΟΠΕΙ ΠΟΤΕ, αντιθέτως το γένος των απίστων, λίγο πριν από το τέλος των ημερών, ΘΑ ΔΙΑΚΟΠΕΙ με την επέκταση του Ευαγγελίου σε όλο τον πλανήτη. Συνεπώς δεν μπορεί να μιλάει για τους απίστους, αλλά για τους πιστούς, όπως πολύ σωστά διευκρινίζει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Πάντως, είτε κάποιος θέλει να πιστεύει ότι το εδάφιο μιλάει εσχατολογικά για το "κακό γένος τών απίστων", είτε για το "καλό γένος τών πιστών" που υπήρχαν πράγματι τότε, αυτό σε καμία περίπτωση δεν διόρθωσε το γεγονός ότι με το θέμα αυτό η Σκοπιά για δεκαετίες, υπήρξε για μια φορά ακόμα ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΗΣ.

 

4. Η αντίθετη παρερμηνεία

Όμως η εφευρετικότητα τών ασχέτων με την Αγία Γραφή, είναι εντυπωσιακή, καθώς ο καθένας προσπαθεί να προωθήσει τις δικές του ιδέες, και δεν προσπαθούν να καταλάβουν το πνεύμα τών γραμμένων. Και ενώ η Σκοπιά παρερμήνευε τόσα χρόνια ότι μιλάει για την (εσχατολογική κατά τη Σκοπιά) γενιά τού 1914, μια αντίθετη τάση, προσπαθεί να πει ότι ο Χριστός μιλούσε ΜΟΝΟ για τη δική του γενιά, και ΜΟΝΟ για το τέλος τού κόσμου, για να τον βγάλει αποτυχημένο προφήτη τού τέλους.

Οι άνθρωποι αυτοί, θέλουν να αγνοούν τρία πράγματα:

1. Ότι το πρώτο μέρος τής προφητείας τού Χριστού εκπληρώθηκε ΗΔΗ ΣΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ, κάτι που κάνει τους ισχυρισμούς τους για μόνο εσχατολογική προφητεία αστείους.

2. Ότι ο Χριστός όπως είπαμε απαντούσε ταυτόχρονα σε δύο ερωτήσεις, μία για την κοντινή τους καταστροφή τής Ιερουσαλήμ, και μία για τα έσχατα, συνεπώς τα λόγια του είχαν ΔΙΠΛΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ. (Κάτι άλλωστε συνηθισμένο στην Αγία Γραφή, και χωρίς να προηγείται διπλή ερώτηση).

3. Ότι η λέξη: "γενιά", δεν σημαίνει μόνο τους ανθρώπους τής εποχής του στα 40 προσεχή χρόνια, (όσο δηλαδή κάνει να αντικατασταθεί ο πατέρας από τον γιο), αλλά αημαίνει και το "γένος", δηλαδή μια ομάδα ανθρώπων με τα ίδια χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα: "το γένος τών απίστων", (όπως το κατανόησε η Σκοπιά), "το γένος τών Χριστιανών", (όπως το κατανόησε ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος), "το γένος τών Ιουδαίων", (όπως το κατανόησαν άλλοι), κλπ. Και τα τρία αυτά που προαναφέρθηκαν, απευθύνονται σε κάτι που ΗΔΗ υπήρχε στην εποχή τού Χριστού, άρα εξηγούν ορθότατα τη λέξη: "αύτη".

Ο Χριστός λοιπόν, μίλησε σαφέστατα με δύο έννοιες για τη λέξη γενιά, ώστε να καλύψει και τις δύο άσχετες μεταξύ τους ερωτήσεις τών μαθητών του: 1. Με την έννοια τών "συγχρόνων" του που θα έβλεπαν την πτώση τής Ιερουσαλήμ στη διάρκεια τής ζωής τους, και 2. Με την έννοια του γένους των Χριστιανών, που θα εξακολουθούσε να υπάρχει με την ίδια κακία ως τη δεύτερη εκπλήρωση μετά από χιλιάδες χρόνια.

Πιθανόν μάλιστα τα λόγια τού Χριστού να έχουν περισσότερες από δύο ερμηνείες, καθώς συνήθως υπάρχει και η πνευματική, αλλά αυτή την αφήνουμε στους έχοντες τον φωτισμό να την αναλύσουν, και παραμένουμε στα απλά και εύκολα.

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν πρέπει να μελετηθεί και και να κατανοηθεί η προφητεία τού Χριστού. Κάθε του φράση, πρέπει να εξετάζεται αν έχει πρωταρχική εκπλήρωση στην εποχή του ή στα έσχατα, και κατόπιν να αναζητηθεί στην ίδια φράση και τη δεύτερη εκπλήρωση. Αν και στην ιστοσελίδα μας έχουμε ήδη αναφερθεί σε αρκετά μας άρθρα σε παραμέτρους τής προφητείας αυτής, ευελπιστούμε κάποια στιγμή να δημοσιεύσουμε μια ερμηνευτική σειρά άρθρων, που να εξηγούν ολόκληρη την προφητεία αναλυτικά.

 

5. Η "γενεά" με την έννοια του "γένους".

Στο σημείο αυτό, είναι χρήσιμο να απαντήσουμε σε μία ένσταση: Ίσως κάποιος να πει, ότι "άλλη είναι η λέξη "γενιά", και άλλη η λέξη: "γένος", και ότι κακώς το ερμηνεύουμε έτσι. Ας απαντήσουμε λοιπόν και σε αυτό.

Πράγματι, αν κάνουμε μια αναζήτηση στην Κ.Δ., θα δούμε ότι με τη λέξη: "γενεά", προσδιορίζει τους "συγχρόνους" κάποιου, ή τα χρονικά διαστήματα 30-45 ετών. Και τη λέξη "γένος", τη χρησιμοποιεί ξεχωριστά, με αυτή τη μορφή.

Όμως, αν ανοίξουμε ένα λεξικό, θα δούμε, ότι η λέξη "γενεά", έχει ΚΑΙ τη σημασία του "γένους", ανεξαρτήτως από το ότι δεν τη χρησιμοποιεί η Κ.Δ. (ξεκάθαρα) με αυτό τον τρόπο.

ΥΠΑΡΧΕΙ όμως η χρήση της λέξης: "γενεά", με την έννοια του γένους, στην Π.Δ., και μάλιστα στους Ο΄ που χρησιμοποιούσε ο Χριστός και οι απόστολοι. Αυτό σημαίνει, ότι η χρήση της λέξης ως "γένος" κατά την έννοια, δεν ήταν κάτι άγνωστο στον Χριστό. Εύκολα θα μπορούσε να κάνει αυτό το "λογοπαίγνιο", (γιατί για λογοπαίγνιο πρόκειται, το να δίνει μια προφητεία με διφορούμενες λέξεις, που να εφαρμόζεται σε δύο διαφορετικές εποχές με απόσταση χιλιετηρίδων μεταξύ τους). Για τον γράφοντα, είναι προφανές, ότι ο Χριστός χρησιμοποιεί φανερά τη λέξη με τη συνηθέστερη έννοια των "συγχρόνων του", αλλά παράλληλα, για όσους θέλουν να διεισδύσουν στην εσχατολογική εκπλήρωση των λόγων Του, έδωσε και τη συγκαλυμμένη έννοια του "γένους", κάτι γνωστό στην Π.Δ.

Άλλωστε και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, με αυτή την έννοια την αντιλήφθηκε τη λέξη, εφαρμόζοντάς την στο "γένος" των Χριστιανών. Και η γλώσσα του αγίου Ιωάννη, ήταν πολύ κοντά στη γλώσσα συγγραφής των Ευαγγελίων, και δεν είναι δυνατόν να προσέδωσε στη λέξη μια έννοια που ήταν ανύπαρκτη.

Ας δούμε λοιπόν τρία τυχαία παραδείγματα για εδάφια της Π.Δ. που χρησιμοποιούν τη λέξη: "γενεά", με την έννοια: "γένος":

"
3 είπε δε Κύριος προς Ιακώβ" αποστρέφου εις την γην του πατρός σου και εις την γενεάν σου, και έσομαι μετά σου" (Γένεσις 31/λα: 3).

"
επηρώτησεν ημάς ο άνθρωπος και την γενεάν ημών λέγων" ει έτι ο πατήρ υμών ζη και ει έστιν υμίν αδελφός;" (Γένεσις 43/μγ: 6)

"
και εξελεύσεται τη αφέσει και τα τέκνα αυτού μετ ' αυτού και απελεύσεται εις την γενεάν αυτού, εις την κατάσχεσιν την πατρικήν αποδραμείται" (Λευιτικόν 25/κε: 41).

κλπ...


http://oodegr.com/paratir/meletes/genia70mx1.htm


Καλό καλοκαίρι

Και μην ξεχνάτε!

Η Εταιρεία Σκοπιά δεν λέει ποτέ ψέμματα!

745C30D6-9090-4C56-9B11-F6B8F21400AF.jpg

Η ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΣΚΟΠΙΑ

Από τον τακτικό μας συνεργάτη Μάνο



Σήμερα υπέπεσε στην αντίληψή μου ένα ρεπορτάζ της εφημερίδας Έθνος απο την τριήμερη Συνέλευση στη Μαλακάσα τον Ιούλιο
2Ο11, με ημερομηνία 29-7-2011. Θέλω να σχολιάσω δύο σημεία. Το πρώτο αφορά την πληροφορία ότι στη Συνέλευση "αναπτύχθη-κε προβληματισμός για τα καθημερινά προβλήματα και τη σημε-ρινή κρίση". Αυτό και άλλα σχόλια δίνουν την εντύπωση ότι έγινε κάποια συζήτηση, κάποιος διάλογος, μέσα απο τον οποίον θα μπορούσε να αναπτυχθεί "προβληματισμός για τα καθημερινά προβλήματα και την σημερινή κρίση". Μιας και παρακολούθησα όλο το πρόγραμμα, μπορώ μετά βεβαιότητος να πω ότι τίποτε τέτοιο δεν έγινε ούτε και θα μπορούσε να γίνει. Γιατί; Διότι συζη-τήσεις και διάλογος είναι ξένα στις Συνελεύσεις της Σκοπιάς. Εκεί μιλάει μόνο η Σκοπιά και κανένας άλλος. Μάλιστα, απαγορεύεται να μιλήσει κάποιος άλλος, και αυτό τονίζεται στο Πρόγραμμα της Συνέλευσης. Πώς λοιπόν, "αναπτύχθηκε προβληματισμός";
Το δεύτερο σημείο που θέλω να σχολιάσω απο το ρεπορτάζ της εφημερίδας Έθνος, είναι η συνέντευξη που πήρε ο δημοσιογράφος της απο δύο κορίτσια Μάρτυρες του Ιεχωβά μέσα στο χώρο της Συνέλευσης, τη Νάταλι και την Έβελυν (το ρεπορτάζ περιλαμβάνει και τις φωτογραφίες τους). Ρωτήθηκαν τα δύο κορίτσια (ετών 18 και 15) για τα μελλοντικά τους σχέδια. Παραθέτω τις απαντήσεις τους όπως τις δημοσιεύει το άρθρο: "Η Νάταλι τελείωσε φέτος το Λύκειο και έδωσε πανελλήνιες εξετάσεις. Ο βαθμός που έγραψε της δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσει μια θέση στη Φιλολογία Αθηνών ή στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό Τμήμα. Ερωτηθείσα για την επιλογή της, επισημαίνει ότι είναι ένας τομέας που την ενδιαφέρει πολύ και θεωρεί ότι μπορεί να συνδυαστεί με την πίστη της. 'Διά-βασα όλες τις πληροφορίες για το γνωστικό αντικείμενο των σχο-λών αυτών και πιστεύω ότι είναι μια πολύ καλή επιλογή......Είμαι βέβαιη ότι μέσω των σπουδών μου.....'. Η Έβελυν είναι 15 χρονών και έχοντας μόλις αποφοιτήσει απο το γυμνάσιο δεν έχει αποφα-σίσει για τις σπουδές της, αν και πιστεύει ότι θα ακολουθήσει τα βήματα της μεγάλης αδελφής της".
Το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων της Συνέλευσης επέλεξε να παρουσιάσει δύο κορίτσια Μ.τ.Ι που μιλούν για την πρόθεσή τους να σπουδάσουν στο Πανεπιστήμιο. Τυχαίο; ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ! Στα πλαίσια της παραπλανητικής πολιτικής της η Σκοπιά θέλει να δώ-σει την εντύπωση 'προς το κοινό', ότι και οι νεαροί Μάρτυρες έχουν
τις ίδιες έγνοιες και ανησυχίες 'όπως και όλα τα παιδιά στον κόσ-μο'. Έτσι, έστησαν το σκηνικό αυτής της δήθεν συνέντευξης με δύο υποψήφιες φοιτήτριες. Αυτά προς τα έξω.
Εντωμεταξύ, εντός των τειχών, μέσα στην Κοινότητα των Μαρ-τύρων, οι σπουδές σε Πανεπιστήμια και Κολλέγια έχουν πλήρως δαιμονοποιηθεί με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο. Το Κυβερνών Σώμα επιτίθεται μετωπικά στις σπουδές των νεαρών Μαρτύρων. Δεν υπάρχει τεύχος της Σκοπιάς που να μην καταφέρεται εναντίον των σπουδών. Οι εκπρόσωποι της Εταιρίας ωρύονται στις Συνελεύ-σεις κατά των σπουδών. Οι επίσκοποι περιοχής και οι τοπικοί πρεσβύτεροι στις εκκλησίες των Μαρτύρων μιλούν ακατάπαυστα εναντίον των σπουδών. Σύμφωνα με το Εγχειρίδιο της Εταιρίας για τους Πρεσβυτέρους, άν ένας Πρεσβύτερος στείλει το παιδί του στο Πανεπιστήμιο, ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΟΥ! Αλλά στους δημοσιογράφους της εφημερίδας Έθνος 'βάζουν δύο κορί-
τσια να μιλήσουν για τις μελλοντικές σπουδές τους'. Μία γλώσσα για τους μαντρωμένους Μάρτυρες και ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ για το κοινό που είναι απέξω. Γι αυτό το λόγο τιτλοφόρησα αυτό το σχόλιο Η ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ.


Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΗΦΕΙΑ ΣΤΗ ΜΑΛΑΚΑΣΑ: ΙΟΥΛΙΟΣ 2011

Ρεπορτάζ από αναγνώστη μας (τον ευχαριστούμε πολύ)


Μετά από χρόνια αποφάσισα να κάνω μια βόλτα στη Μαλακάσα, στο χώρο Συνέλευσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά για να παρακολουθήσω το πρόγραμμα της Περιφερειακής Συνέλευσης που διεξάγεται εκεί κάθε χρόνο. Επιστράτευσα όλες μου τις δυνάμεις αντοχής για να παραμείνω στο χώρο αυτό 3 ημέρες μέσα σε συνθήκες καύσωνα και με ένα 'παιδικό' πρόγραμμα που η Εταιρία Σκοπιά ονομάζει 'Πρόγραμμα Συνέλευσης 2011'.
Είχε, μάλιστα, προαναγγελθεί ότι θα ακουστούν "καινούργια πράγματα". Το μόνο καινούργιο πράγμα που ανακοινώθηκε ήταν μια 'προσαρμογή' (αγαπημένη λέξη της Σκοπιάς στη θέση της λέξης 'αλλαγή') στην ερμηνεία της 'εικόνας' που είδε ο Ναβουχο-δονόσορας ο βασιλιάς της Βαβυλώνας (Δανιήλ κεφ. 2) σε ό,τι αφορά τη σημασία του κάτω τμήματος της εικόνας που αναφέρεται σε πόδια και δάκτυλα 'από σίδηρο και πηλό'. Η νέα ερμηνεία είναι ασήμαντη και ανάξια σχολιασμού. Θα σταθώ μόνο στην πονηρή επιμονή του ομιλητή ότι "Η τελευταία Παγκόσμια Δύναμη είναι η Αγγλοαμερικανική και δεν θα υπάρξει άλλη". Όπως το περίμενα, ο ομιλητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, ΑΥΤΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ!
Τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου. Η Σκοπιά επί 130 τώρα χρόνια εφευρίσκει λόγους για τους οποίους οι εύπιστοι πιστοί πρέπει να πιστέψουν ότι ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ για να συνεχίσουν ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ και φυσικά την οικονομική υποστήριξη των προγραμμάτων της Εταιρίας (κυρίως ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ) Δεν μπορώ να πιστέψω οτι μπορεί οι Μάρτυρες να χάφτουν σήμερα αυτό το χιλιοειπωμένο παραμύθι-σλόγκαν. Οι άνθρωποι απλά ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ σε μια αδίστακτη αίρεση που κοροϊδεύει τα μέλη της για να ΠΛΟΥΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.
Αν επιχειρήσουν να φύγουν, θα υποστούν τις συνέπειες της αποκοπής ή της αποσυνταύτισης με ολέθριες επιπτώσεις στην οικογενειακή τους ζωή και στις σχέσεις με τους φίλους τους. Έτσι παραμένουν εκεί και κάνουν την πάπια. Βέβαια, αυτό έχει και συνέπειες για την Εταιρία. Οι δύο σπουδαιότερες ειναι η απροθυμία των Μαρτύρων ΝΑ ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΟΥΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ όπως στο παρελθόν, και η απροθυμία τους ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ. Από φίλους μου ενεργούς Μάρτυρες μαθαίνω ότι και η Εταιρία δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια μπροστά στη γενική απάθεια των μελών της. Μέσω του τεύχους της εσωτερικής Σκοπιάς ασκεί ΑΝΗΛΕΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΠΙΕΣΕΙΣ για να εξαναγκάσει τους Μάρτυρες σε δράση. Επίσης, χρησιμοποιεί τους Επισκόπους Περιοχής για να πιέζουν αφόρητα τους Μάρτυρες να παραμένουν δραστήριοι στο έργο κηρύγματος.
Στο θέμα των συνεισφορών η Εταιρία εφευρίσκει κάθε τόσο νέες μεθόδους ΑΦΑΙΜΑΞΗΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ που είναι τόσο κραυγαλέα ΤΣΕΤΣΙΠΩΤΕΣ ώστε εξοργίζει και τα πιο πιστά άτομα που επί δεκαετίες την υποστήριζαν. Το συμπέρασμά μου είναι ότι με αυτά που κάνει σήμερα η Σκοπιά, απλά, ΣΚΑΒΕΙ ΤΟ ΛΑΚΚΟ ΤΗΣ.



Σχόλιο διαχειριστή:

Φίλε χαράς το κουράγιο σου, πάντα λέω θα πάω να γελάσω λίγο με τα χάλια τους,

αλλά πάντα αλλάζω γνώμη για 2 λόγους

1.Διότι μάλλον θα χάσω την ψυχραιμία μου και δεν ξέρω τί θα γίνει

2. Προτιμώ τις βουτιές στα γαλανά νερά

Μου φαίνεται παντελώς αδιανόητο πως

μπορεί να παραμείνει κάποιος Μάρτυρας του Ιεχωβά μετά από την μελέτη αυτού εδώ του βίντεο!


Νέο Βίντεο: "ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΚΑΙ Η ΠΛΑΝΗ ΤΟΥΣ"


Eυχαριστούμε τον χρήστη

που μας το έστειλε!


Γιατί η Σκοπιά απομονώνει τους οπαδούς της από όσους ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ

Όταν κάποιος ψεύδεται και ξέρει πως μερικοί γνωρίζουν τα ψέματά του, προσπαθεί με κάθε τρόπο να τους κλείσει το στόμα. Προσπαθεί να τους απομονώσει από τα θύματά του!

Γιατί άραγε η Σκοπιά απαγορεύει στα μέλη της να μιλάνε με πρώην Μάρτυρες τής Σκοπιάς;

-"Επειδή το απαγορεύει η Αγία Γραφή!" θα μας πουν οι οπαδοί της.

Όμως ήδη έχουμε αποδείξει ότι αυτό δεν είναι αληθινό. Είναι απλώς μια πρόφαση, που στηρίζεται στην κατάφορη και εξώφθαλμη διατρέβλωση τής Αγίας Γραφής. Τι μένει λοιπόν; Τι κερδίζει η Σκοπιά από αυτή την απαγόρευση;

Αν έχεις ζήσει τη ζωή σου τρώγοντας μόνο τραχανά, και μη γνωρίζοντας τίποτα άλλο από τον τραχανά, θα νομίζεις ότι αυτό είναι το βασικό αγαθό τής ζωής. Και ποτέ δεν θα επιθυμήσεις τα ντολμαδάκια και τα μπριζολάκια και τη χωριάτικη σαλάτα. Το ίδιο συμβαίνει και με τη Σκοπιά. Οι οπαδοί της, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ τον πλούτο τής γνώσης που υπάρχει έξω από την Οργάνωση. Νομίζουν ότι μόνο αυτή είναι η πνευματική τροφή που χρειάζονται. Λιμοκτονούν πνευματικά και δεν το γνωρίζουν! Η Σκοπιά τους ρίχνει μερικά μουχλιασμένα και χαλασμένα ξεροκόμματα κάθε τόσο, και αυτοί αρκούνται σε αυτά, γιατί τους είπαν ότι μόνο εκεί υπάρχει πνευματική τροφή. Θέλει λοιπόν η Σκοπιά να τους πείσει ότι δεν υπάρχουν μπριζολάκια, μουσακάδες, και άλλα εδέσματα ανώτερα από το δικό της ξεροκόμματο. Και πώς θα το επιτύχει αυτό αν δεν τους αποκόψει από τους πρώην Μάρτυρες;

Οι πρώην Μάρτυρες, έχουν μέτρο σύγκρισης. Γνωρίζουν τη Σκοπιά από μέσα, και γνωρίζουν και τι συμβαίνει αλλού. Και έχουν κάνει τη σύγκριση τής Σκοπιάς με τους "έξω". Και γνωρίζουν ότι η Σκοπιά είναι απελπιστικά φτωχή στην παροχή γνώσης και αλήθειας. Είναι μια συμμορία αμαθών, που διδάσκουν ακόμα πιο αμαθείς! Και κατά τον λόγο τού Χριστού, "τυφλός αν οδηγεί τυφλό, αμφότεροι θα πέσουν σε βόθρο". Το θέμα είναι λοιπόν, ότι η Σκοπιά δεν θέλει σε καμία περίπτωση να αντιληφθούν οι τυφλοί οπαδοί της, ότι και αυτή είναι ΤΥΦΛΗ. Τους διαβεβαιώνει λοιπόν, ότι μόνο εκεί υπάρχει η ασφαλής οδός, μόνο εκεί είναι ο σωστός δρόμος, και ότι όλοι οι άλλοι είναι τυφλοί. Και για να είναι σίγουρη, λέει στους οπαδούς της να μη μιλούν με όσα πρώην θύματά της βρήκαν άλλο οδηγό. Γιατί τότε θα τους πουν ότι η Σκοπιά στην πραγματικότητα είναι κι αυτή τυφλή!

Οι έξω από τη Σκοπιά, δεν μπορούν να γνωρίζουν τι συμβαίνει εκεί μέσα. Φαντάζονται ότι στη Σκοπιά ζουν άνθρωποι φυσιολογικοί, και όχι λοβοτομημένοι. Δεν φαντάζονται την  τυφλή υπακοή τών τυφλών στην τυφλή ηγεσία τους. Δεν γνωρίζουν καν με τι πνευματικά σκουπίδια τους τρέφει η Σκοπιά. Έτσι όταν οι οπαδοί τής Σκοπιάς πάνε και τους μιλάνε στα σπίτια τους, οι άλλοι δεν υποψιάζονται σε τι πνευματική ένδεια βρίσκεται ο άνθρωπος αυτός. Και αυτό συμβαίνει συνήθως επειδή και ο οικοδεσπότης είναι πνευματικά νηστικός. Όχι όμως επειδή δεν υπήρχε τροφή γι' αυτόν, αλλά επειδή δεν ασχολήθηκε ποτέ να την ερευνήσει.

Όμως μερικοί οικοδεσπότες τρέφονται σωστά, με τα ζωοσωτήρια νάματα τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού και τής Εκκλησίας Του. Και όταν τους συναντάνε οι τυφλοί ευαγγελιζόμενοι τής Σκοπιάς, οι μεν αντιλαμβάνονται την πνευματική φτώχεια τών "Μαρτύρων", οι δε "Μάρτυρες", αντιλαμβάνονται ότι εδώ είναι κάποιος που γνωρίζει περισσότερα από αυτούς. Πώς αντιδρούν τότε;

Ρωτάνε τους άλλους Μάρτυρες για απαντήσεις σε όσα δεν γνωρίζουν αυτοί να απαντήσουν. Και αν συνεχισθεί αυτή η επαφή, ή ο Μάρτυρας φεύγει από τη Σκοπιά, ή σταματάει να επισκέπτεται τον άνθρωπο, επειδή του λένε από τη Σκοπιά: "Αυτός έχει μιλήσει με αποκομμένους, και δεν πρέπει να του μιλάς, γιατί είναι σαν να μιλάς με τους αποκομμένους". Και έτσι αποκόπτουν το θύμα τους από την πηγή τής αληθείας. Και τα θύματά τους αυτά, δεν έχουν τη στοιχειώδη λογική για να σκεφθούν: "Αφού η Σκοπιά μας λέει ότι δεν πρέπει να του κάνουμε παρέα, για να ντραπεί. Τι σχέση έχει αυτό με το να μη μιλάμε σε κάποιον που έστω λέει τα ίδια;" ή "Πώς ξέρει η Σκοπιά ότι ο άλλος πήρε στοιχεία από τον αποκομμένο και όχι ο αποκομμένος από τον άλλο;" ή "Τι σημασία έχει από πού προέρχεται η πληροφορία; Σημασία δεν έχει αν είναι σωστή;"

Η Σκοπιά έχει πείσει τους οπαδούς της ότι όσοι φεύγουν από αυτή, δυστυχούν, πέφτουν σε αμαρτίες, χάνουν την επιδοκιμασία τού Θεού... Αν λοιπόν οι οπαδοί της δουν ότι υπάρχει ζωή και μάλιστα ευλογημένη ζωή έξω από την Οργάνωση, καταλαβαίνουν ότι εξαπατήθηκαν. Αντιλαμβάνονται ότι τους κοροϊδεύουν, και η Σκοπιά θα τους χάσει. Δεν θέλει λοιπόν να χάσει τους οπαδούς της. Γιατί αλλιώς σε ποιους θα κυβερνάει το Κυβερνών Σώμα;

Όταν θελήσεις να κατοικήσεις σε ένα κτίριο, δεν αρκεί να το δεις μόνο από μέσα ή μόνο από έξω. Χρειάζεται πλήρης έλεγχος. Γιατί μπορεί μέσα να φαίνεται πολυτελές, έξω όμως να είναι ετοιμόρροπο. Και αντιθέτως, έξω να δείχνει παλιό, αλλά μέσα να υπάρχει μοναδική τάξη και ομορφιά. Τι κάνει λοιπόν η Σκοπιά; Δείχνει στους οπαδούς της πρώτα το καλύτερο δικό της πρόσωπο, μια βιτρίνα, που όμως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και μέσα εκεί όλα φαίνονται ωραία για όποιον δεν έχει βιώσει τη Χριστιανική ζωή και συναναστροφή. Αλλά έξω, το κτίριο είναι ραϊσμένο και ετοιμόρροπο.

Αντί λοιπόν η Σκοπιά να δείξει το δικό της σαθρό κτίριο, δείχνει στους οπαδούς της κτίρια άλλων, και μάλιστα μόνο από μακριά, για να μη φανεί ότι είναι σαν το δικό της, ή καλύτερα. Και ο οπαδός της, υποθέτει ότι και μέσα το κτίριο είναι φθαρμένο όπως έξω. Αλλά δεν έχει δει ΑΠΟ ΕΞΩ ούτε τον πύργο τής Σκοπιάς. Λένε μάλιστα σε όσους επικαλούνται μαρτυρίες τών αποκομμένων για να κατηγορήσουν τη Σκοπιά: "Αν θέλετε να μάθετε κάτι, δεν θα ρωτήσετε τους εχθρούς μας τους αποκομμένους, αλλά εμάς. Γιατί όποιος είναι μέσα, γνωρίζει καλύτερα από τον έξω".

Ο αποκομμένος όμως, γνωρίζει τη Σκοπιά καλύτερα. Γιατί την ξέρει ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΞΩ. Γνωρίζει τα καλά (γιατί βεβαίως υπάρχουν και καλά), και τα κακά τής Σκοπιάς. Και επιπλέον την έχει συγκρίνει με τους άλλους ανταγωνιστές της, και έχει μια πλήρη εικόνα, τέτοια που οι οπαδοί της δεν θα την αποκτήσουν ποτέ όσο καταπίνουν τυφλά όσα τους λέει.

Τέλος, η απομόνωση τών οπαδών της από τους αποκομμένους, εξυπηρετεί και άλλη μια σκοπιμότητα: Αφ' ενός λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας ψυχολογικής βίας στα μέλη της να διακινδυνεύσουν τα προβλήματα μιας αποκοπής, αφ' ετέρου αναγκάζει κοινωνικά αδύνατα άτομα να "ρίξουν νερό στο κρασί τους", και να επανέλθουν (ή να παραμείνουν) στην οργάνωση, έστω και αν δεν πιστεύουν πλέον σε αυτή, για να μην υποστούν τα βάσανα τής αποκοπής.

Πάντως εμείς που ελευθερωθήκαμε από αυτή την αντιχριστιανική οργάνωση, παρά το ότι εξακολουθούμε να ταλαιπωρούμαστε από τα κοινωνικά προβλήματα που δημιούργησε στις ζωές μας και στις οικογένειές μας, ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙ κάθε πρόβλημα και κακουχία, χάριν τής αλήθειας, τής πίστης στον αληθινό Θεό και τής εν Χριστώ ελευθερίας. Και μακάρι να μπορούσαν να το νιώσουν για λίγο έστω αυτό, τα θύματα τής Σκοπιάς. Μακάρι να ζούσαν έστω για λίγα δευτερόλεπτα την εν Χριστώ ελευθερία που απολαμβάνουμε όλοι εμείς οι απελευθερωμένοι από τη Σκοπιά. Θα έφευγαν  τρέχοντας, και θα τίναζαν και τη σκόνη από τα πόδια τους!

Ν. Μ.


http://www.oodegr.com/paratir/methodoi/apomonwsi1.htm



Ενημερωτικό φυλλάδιο για την εταιρία Σκοπιά τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Ολόκληρο το νέο βιβλιάριο τής Ι. Μ. Θεσσαλονίκης σε μορφή κειμένου PDF, με συμπυκνωμένες πληροφορίες και δογματική αναίρεση για την εν λόγω αίρεση. Πρόκειται για το πρώτο μέρος αυτού τού έργου (5 Μαϊου 2011).


http://www.oodegr.com/paratir/biblia/pdf/mti_a.pdf


Μάρτυρες του Ιεχωβά: Μια Ιστορία Απογοητεύσεων

Μια βιβλιοπωλική πολιτική στηριγμένη σε απογοητεύσεις θυμάτων

Του Leonard Chretien

Πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά

      Από τις 30 Σεπτεμβρίου έως και τις 3 Οκτωβρίου 1984, έλαβε χώρα μια μοναδική διαδήλωση στο Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης.

      Δεν είναι ασύνηθες να βλέπει κανείς τα μέλη μιας ένωσης να διαδηλώνουν με πανώ εναντίον του εργοδότη τους για να κερδίσουν παραχωρήσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ούτε μας προκαλεί έκπληξη όταν κάποιοι ιδεολόγοι διαμαρτύρονται μπροστά σε ένα κυβερνητικό ίδρυμα ή σε κάποια γιγαντιαία εταιρία ή νομικό πρόσωπο σχετικά με κάποια κοινωνική αδικία. Ακόμη και ορισμένοι θρησκευτικοί ακτιβιστές χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο για να στρέψουν την προσοχή της κοινωνίας σε χονδροειδείς παραβιάσεις του θελήματος του Θεού.

      Αλλά αυτή η διαμαρτυρία στο Μπρούκλυν ήταν μοναδική. Δεν επρόκειτο για απεργία κάποιας ένωσης ή διαμαρτυρία εναντίον της κυβέρνησης ή της κοινωνίας. Αυτό που συνέβαινε ήταν ότι 50 μέλη ή πρώην μέλη μιας θρησκευτικής οργάνωσης διαδήλωναν με πανώ μπροστά στα κεντρικά γραφεία της. Τα πανώ που κρατούσαν διαλαλούσαν συνθήματα όπως, 'Παραιτήθηκα απ' το να κάνω παιδιά', 'Η Θρησκεία είναι Παγίδα και Κίνδυνος', 'Από το 1884 ως το 1984: Ένας Αιώνας Ψευδοπροφητειών και Καταπίεσης', ' Ο Μεγάλος Αδελφός σας Παρακολουθεί', '50 Χρόνια: Γιατί αποχώρησα', και 'Ελεύθερος Μετά από 43 Χρόνια'. Μπροστά από το κτίριο της διοίκησης υπήρχε ένα συμβολικό φέρετρο. Το σύνθημα πάνω του έγραφε: 'Εδώ Κείται η Ελευθερία Συνειδήσεως: Φονεύθηκε από το Κυβερνών Σώμα'.

      Κάποιο απόγευμα ένα μέλος του κυβερνώντος σώματος βρέθηκε ανάμεσα σ' αυτό το πλήθος, καθώς περπατούσε βιαστικά για να πάει σε κάποιο άλλο κτίριο της Εταιρίας Σκοπιά. Ένας από τους διαδηλωτές κραύγασε: 'Είσαι κακός άνθρωπος. Θα δώσεις λόγο στον Ιεχωβά'. 'Γιατί δεν μας Ακούτε; Τι Φοβάσθε;' Είπε κάποιος άλλος, ενώ μια τρίτη φωνή πρόσθεσε: 'Είσαι ένας προδότης του ονόματος του Ιησού Χριστού'. Ποια οργάνωση προκαλούσε τέτοια θορυβώδη συνθήματα; Επίσημα ονομάζεται 'Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά'. Οι περισσότεροι άνθρωποι τη γνωρίζουν με το όνομα 'Μάρτυρες του Ιεχωβά', και οι διαμαρτυρόμενοι ήθελαν πάρα πολύ να εκφράσουν τα παράπονά τους.

      Μια από τις διαδηλώτριες ήταν η Κατερίνα Γκόλσον. Δεν πήγε στο Κολλέγιο ούτε έκανε σχέδια για κάποια σταδιοδρομία διότι 'το τέλος ήταν τόσο κοντά'. 'Μας παρότρυναν σθεναρά να μην παντρευτούμε. Όταν παντρεύτηκα, αποφασίσαμε να μην κάνουμε παιδιά επειδή νομίζαμε ότι το τέλος θα ερχόταν το 1975'.

      Ο σύζυγος της Κατερίνας, ο Φρεντ, υπέφερε ακόμη περισσότερες συνέπειες εξαιτίας της συνταύτισής του με την Εταιρία Σκοπιά. Επειδή η οργάνωση απαγορεύει στα μέλη της να εκτελούν στρατιωτική υπηρεσία, δαπάνησε τρία χρόνια στη φυλακή. Κατά ειρωνικό τρόπο, εξέτισε την ποινή του στο ίδιο αναμορφωτήριο που είχε κρατηθεί και ο πατέρας του πριν από 25 χρόνια αφού ως Μάρτυρας του Ιεχωβά είχε κι αυτός φυλακισθεί για την ίδια ακριβώς αιτία.

      Όμως, η κύρια αιτία για την απογοήτευση του Φρεντ δεν ήταν το υπόμνημα του εγκληματία που ξαφνικά απέκτησε εξαιτίας αυτής της φυλάκισης. Ως πρεσβύτερος έπρεπε να διαχειρισθεί προβλήματα της τοπικής εκκλησίας. Έτσι, έμαθε ότι ακόμη και συμπρεσβύτεροί του ήταν αναμεμειγμένοι σε ανέντιμες επαγγελματικές πρακτικές και σε ανήθικη διαγωγή. Όπως αναφέρει, 'Αρχισα να ανακαλύπτω ότι στην πραγματικότητα δεν είμασταν καλύτεροι από τους ανθρώπους έξω από την οργάνωση, όπως νομίζαμε'.

      Ένας άλλος άνδρας μίλησε για την συγκλονιστική απόφαση που αναγκάσθηκε να πάρει μεταξύ της θρησκείας του και της ζωής του παιδιού του. Το μωρό του γεννήθηκε με σοβαρή περίπτωση κήλης. Απαιτούνταν άμεση χειρουργική επέμβαση για να σωθεί η ζωή του μωρού, αλλά αυτό προϋπέθετε την χρήση μετάγγισης αίματος. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διδάσκονται ότι κάτι τέτοιο αντίκειται στο νόμο του Θεού, και η ποινή αν δεν υπακούσει κάποιος σ' αυτόν τον κανόνα είναι η απομάκρυνση από την οργάνωση και η απομόνωση απ' όλους τους φίλους και τα μέλη της οικογένειας που είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ο συγκλονισμένος κατάκαρδα πατέρας επέλεξε να υπακούσει στο 'νόμο του Θεού', και δυο μέρες αργότερα το μωρό του πέθανε.

      Άλλα άτομα που συμμετείχαν στη διαμαρτυρία είχαν ζήσει τον πόνο της βίαιης απομάκρυνσης από την οργάνωση που ονομάζεται 'αποκοπή'. Η Ντόρις Τόραν είχε αποκοπεί γιατί είχε πάει στην εκκλησία με το σύζυγό της ο οποίος δεν ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Ως αποτέλεσμα αυτού, τα παιδιά της και τα εγγόνια της δεν της μιλούσαν πλέον, εφαρμόζοντας αυτόν τον απάνθρωπο κανόνα της θρησκείας τους που αποτελεί όνειδος για τον πολιτισμό μας σήμερα. Τι είδους οργάνωση είναι αυτή, που ισχυριζόμενη ότι έχει για ηγέτη της τον Χριστό, απαγορεύει στα παιδιά και στα εγγόνια να ιδούν τη μητέρα και γιαγιά τους ή να μιλήσουν σ' αυτήν;

      Αυτές είναι λίγες μόνο από τις περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν υποστεί βλάβη από τις εκκεντρικές πολιτικές της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά. Είναι γεγονός ότι δεν μπορούμε να δούμε αυτή τη σκοτεινή πλευρά (της Σκοπιάς) όταν ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά χτυπά το κουδούνι μας ή όταν διαβάζουμε τα προπαγανδιστικά έντυπα της Εταιρίας. Αυτή η αλήθεια κρύβεται έντεχνα πίσω από την εικόνα εντυπωσιακών στατιστικών. Η καθημερινή παραγωγή έντυπης ύλης από την εκδοτική αυτοκρατορία της Σκοπιάς είναι ασύλληπτη και ξεπερνά την παραγωγή όλων των άλλων θρησκειών μαζί!!  Καυχώνται ότι έχουν 7.500.000 ενεργά μέλη σε παραπάνω από 230 χώρες και νήσους σε όλο τον κόσμο. Και το καθένα από αυτά τα μέλη δαπανά τουλάχιστον δέκα ώρες το μήνα προωθώντας το άγγελμα της Σκοπιάς και πουλώντας τις εκδόσεις της.

      Αυτό που δεν θα σας πουν ποτέ είναι ο αριθμός των ανθρώπων που αποχωρούν απ' την οργάνωση, πολλοί εκ των οποίων μετά από δεκαετίες πιστής υπηρεσίας. Τα μέλη διαρκώς εναλλάσσονται καθώς νέα μέλη εισέρχονται από τη μπροστινή πόρτα και απογοητευμένα μέλη αποχωρούν από την πίσω. Κάτι παρόμοιο με την περιστρεφόμενη πόρτα ενός καταστήματος από την οποία άλλοι μπαίνουν και άλλοι βγαίνουν. Αν αναλύσει κάποιος τον αριθμό των μελών της Σκοπιάς από τις στατιστικές των νεοβαπτιζομένων σε μια περίοδο δέκα ετών, χρησιμοποιώντας τις ετήσιες εκθέσεις που δημοσιεύονται στα 'Βιβλία του Έτους' των Μ.τ.Ι., ανακαλύπτει ένα απίστευτο έλλειμμα. Σε μια τυπική δεκαετή περίοδο, 750.000 έως 950.000 Μάρτυρες εγκαταλείπουν την «κιβωτό της σωτηρίας». Ομολογουμένως, κάποιοι θα έχουν αποκοπεί και άλλοι θα έχουν πεθάνει, αλλά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό τερματίζει τη συνταύτισή του από μόνο του.

      Ο Άλφρεντ Μπόκς ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά επί 35 χρόνια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 εγκατέλειψε την εργασία του στην αυτοκινητοβιομηχανία Φόρντ, τέσσερα μόλις χρόνια πριν τη συνταξιοδότητησή του, παραιτούμενος από όλα τα δικαιώματά του ως εργαζόμενος! Αυτός και η σύζυγός του μετακόμισαν στο βόρειο Μίσιγκαν για να συνάξουν ανθρώπους 'στη βασιλεία'.

      Γιατί ο Άλφρεντ έκανε ένα τέτοιο δραστικό βήμα; Όπως και όλοι οι Μάρτυρες εκείνο τον καιρό, πίστεψε ότι ο Αρμαγεδδώνας θα ερχόταν ανυπερθέτως το 1975, εισάγοντας μια νέα παγκόσμια τάξη. Αυτό είχε διδάξει απερίφραστα και  ξεκάθαρα η Εταιρία Σκοπιά από τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Από αυτό το ολοκαύτωμα θα επιζούσαν μόνο Μάρτυρες με καλή υπόσταση και θα απολάμβαναν τη 'νέα τάξη' στη βασιλεία. Φυσικά, το 1975 ήλθε και παρήλθε. Ο Άλφρεντ και η σύζυγός του Μάριον, εξέτασαν λίγο τα πράγματα και έμαθαν ότι αυτή ήταν η τρίτη αποτυχημένη (χρονολογική) προφητεία στην ιστορία της Σκοπιάς. Έκαναν περαιτέρω έρευνα και συνειδητοποίησαν ότι ο Χριστός που αποκαλύπτεται από την Αγία Γραφή δεν ταιριάζει με τον Χριστό που δίδασκε η Εταιρία. Τελικά, αποσυνταυτίσθηκαν από την Οργάνωση.

      Ο Άλφρεντ και η Μάριον με κανένα τρόπο δεν αποτελούν μοναδική περίπτωση. Στη διαδήλωση στο Μπρούκλυν Χάϊτς, ένας από τους διαδηλωτές είχε εγκαταλείψει την οργάνωση μετά από 50 χρόνια συμμετοχής του σ' αυτήν. Μερικοί ήταν πρεσβύτεροι στις εκκλησίες τους. Ένας άλλος είχε δαπανήσει 40 χρόνια και μερικοί άλλοι περισσότερα από 30. Τι είχαν μάθει αυτοί άνθρωποι που τους υποκίνησε να αποχωρήσουν μετά από τόσα πολλά χρόνια;

      Η Εταιρία Σκοπιά είναι μια παντοδύναμη οργάνωση που ελέγχει μια κολοσσιαία ακίνητη περιουσία και οικονομικούς πόρους. Κατέχει 23 μεγάλα κτιριακά συγκροτήματα μόνο στην περιοχή του Μπρούκλυν Χάϊτς. Υπέροχα παλαιά κτίρια αγοράζονται τοις μετρητοίς, ανακαινίζονται με εθελοντική εργασία και μετατρέπονται σε περιζήτητες επενδυτικές ευκαιρίες. Η Εταιρία έχει γίνει η μεγαλύτερη κάτοχος ακίνητης περιουσίας στην περιοχή της Νέας Υόρκης. Σε όλο τον κόσμο ανεγείρει τεράστια οικοδομικά συγκροτήματα που χρησιμοποιούνται ως Οίκοι Μπέθελ και τυπογραφικά εργοστάσια, ενώ υλοποιεί ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα ανέγερσης χιλιάδων Αιθουσών Βασιλείας για τη στέγαση των τοπικών εκκλησιών. Είναι αδύνατον να υπολογίσουμε με ακρίβεια τα κεφάλαια που διαθέτει επειδή η Εταιρία κρατάει σαν επτασφράγιστο μυστικό αυτές τις πληροφορίες. Ακόμη και η Εσωτερική Φορολογική Υπηρεσία (των ΗΠΑ) δεν έχει πρόσβαση σ' αυτά τα στοιχεία, μιας και η Εταιρία εμφανίζεται σαν Θρησκευτική Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση.

      Πώς η Εταιρία Σκοπιά έχει αποκτήσει μια τέτοια κολοσσιαία ακίνητη περιουσία και πώς έχει οικοδομήσει αυτή την εκδοτική αυτοκρατορία; Πώς μπορεί να επεκτείνεται με τόσο ταχύ ρυθμό; Η Σκοπιά ισχυρίζεται ότι η επέκτασή της αποτελεί απόδειξη της ευλογίας του Θεού. Εάν, όμως, το μέγεθος και η συσσώρευση πλούτου ήταν νομιμοποιημένο κριτήριο, πολλές από τις άλλες θρησκείες θα μπορούσαν να προβάλλουν τον ίδιο ισχυρισμό όντας πλουσιότερες και μεγαλύτερες. Στην πραγματικότητα, όμως, στα πρώτα της χρόνια η Εταιρία μείωνε τη σημασία τέτοιων πραγμάτων, τονίζοντας αντίθετα την ποιότητα του αγγέλματος της Σκοπιάς, και επικρίνοντας τα μεγέθη και τον πλούτο των θρησκειών του Χριστιανικού κόσμου.

      Η αλήθεια είναι ότι αυτός ο πλούτος έχει οικοδομηθεί πάνω στις πλάτες εκατομμυρίων ειλικρινών ανθρώπων τους οποίους η Εταιρία έχει μετατρέψει σε πωλητές των εντύπων της από πόρτα σε πόρτα. Η μέθοδος της πώλησης προϊόντων από πόρτα σε πόρτα, από ηλεκτρικές σκούπες μέχρι εγκυκλοπαίδειες, έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν αποτελεί βαρόμετρο της πνευματικότητας ούτε αποτελεί προϋπόθεση για να ευαρεστηθεί ο Θεός. Εντούτοις αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίον ο μέσος Μάρτυρας βλέπει τα πράγματα. Αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά μάλλον αποτελεί έξυπνο σχεδιασμό από την ηγεσία της Σκοπιάς, διότι αυτοί οι απλήρωτοι πωλητές εντύπων είναι σημαντική πηγή εσόδων για την αυτοκρατορία που έχει στηθεί στο Μπρούκλυν.

      Μπορεί να αποδειχθεί ότι η διακονία από πόρτα σε πόρτα είναι άκρως ανεπαρκής εάν ο σκοπός είναι να ελκυσθούν προσήλυτοι. Για παράδειγμα, οι στατιστικές για το 1986 δείχνουν ότι απαιτήθηκαν 3014 ώρες διακονικής δράσης για να αποκτηθεί ένα νέο μέλος! Αυτό ισοδυναμεί με το να εργάζεται ένας Μάρτυρας 40 ώρες την εβδομάδα επί 75 εβδομάδες για να κάνει ένα νέο μαθητή. Η ηγεσία το γνωρίζει πολύ καλά αυτό, εντούτοις, ούτε εξετάζει ούτε συνιστά άλλες μεθόδους διάθεσης των εντύπων της. Γιατί; Διότι η μέθοδος από πόρτα σε πόρτα είναι ο καλύτερος τρόπος για να διατεθούν στο κοινό. Μια γρήγορη ματιά στα έσοδα που περιλαμβάνονται μας δίνει κάποια ιδέα του πράγματος.

      Οι Μάρτυρες όταν αγοράζουν τα έντυπα της Εταιρίας από την τοπική Αίθουσα Βασιλείας για να τα διανείμουν στο κοινό, νομίζουν ότι η τιμή που πληρώνουν μόλις που καλύπτει το κόστος παραγωγής τους. Στην πραγματικότητα, όμως, για κάθε έντυπο που διατίθεται προκύπτει ένα σημαντικό κέρδος. Λόγου χάρη, τα κύρια περιοδικά Σκοπιά και Ξύπνα! έχουν ενωμένες ετήσιες πωλήσεις 900.000.000 αντίτυπα! Σε μια συνέντευξη με τον Ράνταλ Γούτερς (Randall Watters), πρώην μέλους του προσωπικού των κεντρικών γραφείων στο Μπρούκλυν, του οποίου η εργασία εκεί (ήταν υπεύθυνος τυπογραφείου) αφορούσε την ανάλυση του κόστους εκτύπωσης, μάθαμε ότι στη διάρκεια της εκεί υπηρεσίας του (το 1980), το κάθε περιοδικό πωλούνταν 20 λεπτά το τεύχος, ενώ το κόστος παραγωγής ήταν μόνο 4 λεπτά. Αργότερα (το 1990) η τιμή του περιοδικού αυξήθηκε στα 25 λεπτά. Χρησιμοποιώντας την ίδια αναλογία, το κόστος παραγωγής είναι πλέον 5 λεπτά. Σήμερα τα έντυπα της Εταιρίας υποτίθεται ότι προσφέρονται δωρεάν στο κοινό και γίνονται δεκτές μόνο εκούσιες συνεισφορές. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με την κάθε εκκλησία. Οι εκκλησίες των Μαρτύρων για την έντυπη ύλη που παίρνουν από την Εταιρία στέλνουν μια συνεισφορά κάθε μήνα η οποία, αν δεν καλύπτει το καθορισμένο για τα έντυπα που παίρνουν ποσόν, λαβαίνουν μια ωραία επιστολή από το Μπέθελ που τους ζητά να στείλουν από το ταμείο της εκκλησίας το απαιτούμενο υπόλοιπο. Συνεπώς, τα περιοδικά και λοιπά έντυπα που λαβαίνει κάθε εκκλησία πληρώνονται άμεσα τοις μετρητοίς, ανεξάρτητα από το αν διατεθούν στο κοινό ή όχι. Μ' αυτόν τον τρόπο, η πληρωμή των εντύπων είναι εξασφαλισμένη εκ των προτέρων.

      Η Εταιρία εξακολουθεί μέχρι σήμερα να αποκρύπτει τα γιγαντιαία περιθώρια κέρδους που αποκομίζει με τη χρησιμοποίηση εθελοντών εργατών στα εργοστάσιά της και στις πόρτες των ανθρώπων. Οι ηγέτες της οργάνωσης, επιθυμώντας οι ακόλουθοί της να αισθάνονται ότι το έργο τους είναι μια ιερή υπηρεσία, δηλώνουν στη Σκοπιά 1 Ιανουαρίου 1986, σελ. 22:

«Γυρολόγοι του λόγου του Θεού για ιδιοτελές όφελοςπόσο αποκρουστική σκέψη!.......Σήμερα οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μιμούνται το θαυμάσιο παράδειγμα του αποστόλου [Παύλου] με το να μην εμπορεύονται τον ανεκτίμητο Λόγο του Θεού, αλλά με το να τον κάνουν προσιτό σε όλους. Δεν εμπορεύονται ένα τέτοιο άγιο πράγμα».

      Η δήλωση αυτή είναι εξόχως υποκριτική! Εάν η Εταιρία Σκοπιά δεν είχε σκοπό να εμπορευθεί ένα τέτοιο άγιο πράγμα, δεν θα πουλούσε το κάθε περιοδικό σε πενταπλάσια τιμή απ' ό,τι κοστίζει. Επίσης, εάν το ενδιαφέρον της ήταν μόνο η πληροφόρηση του κόσμου για το άγγελμά της τι το πιο φυσικό από το να αναρτά στο διαδίκτυο την ύλη των εντύπων της αντί να τα πουλάει; Γιατί δεν το κάνει αυτό; Ας συγκρίνει ο αναγνώστης τον παραπάνω υποκριτικό ισχυρισμό της Σκοπιάς με αυτό που κάνει στην πραγματικότητα.

      Αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα του χάσματος αξιοπιστίας που έχει κάνει πολλά παλαίμαχα μέλη να εγκαταλείψουν την Εταιρία. Αυτός είναι ο λόγος που οι συγγραφείς του παρόντος βιβλίου έχουμε αποσυνταυτισθεί από αυτή τη θρησκεία. Επί 22 χρόνια ήμασταν πιστοί Μάρτυρες του Ιεχωβά. Με επιμέλεια συμμετείχαμε στην υπηρεσία αγρού από πόρτα σε πόρτα, διεξάγαμε οικιακές Γραφικές Μελέτες, και παρακολουθούσαμε όλες τις εβδομαδιαίες συναθροίσεις. Επειδή είχαμε διδαχθεί ότι μόνο Μάρτυρες με καλή υπόσταση θα επιζούσαν στον Αρμαγεδδώνα, φτάσαμε στο σημείο να πουλήσουμε μια ευημερούσα επιχείρηση το 1972, και το σπίτι μας το 1974, για να είμαστε σε θέση να κάνουμε περισσότερα υπηρετώντας τον Ιεχωβά στον λίγο χρόνο πριν το τέλος του παρόντος κόσμου το 1975.

      Φυσικά, μαζί με πολλούς άλλους Μάρτυρες απογοητευθήκαμε όταν το 1975 ήλθε και παρήλθε. Γίναμε καχύποπτοι όταν η Εταιρία Σκοπιά αρνήθηκε την ευθύνη για τις εσφαλμένες προβλέψεις που είχε διακηρύξει και είχε δημοσιεύσει σε εκατομμύρια έντυπα την προηγούμενη δεκαετία. Αντί αυτού, απέδωσε τη μομφή για την ανεκπλήρωτη προφητεία στα 'ενθουσιώδη μέλη' της.

      Τα επόμενα λίγα χρόνια, εγώ και η σύζυγός μου κάναμε εκτεταμένη έρευνα στις προφητείες και τις διδασκαλίες της Σκοπιάς κατά το παρελθόν. Συλλέξαμε μια βιβλιοθήκη παλαιών και μερικές φορές σπανίων αντιτύπων από τις εκδόσεις της Σκοπιάς και ανακαλύψαμε μερικούς απίστευτους ισχυρισμούς της Εταιρίας στο πέρασμα των ετών. Αυτή η βαθιά έρευνα μας οδήγησε στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η Εταιρία Σκοπιά είναι μια οργάνωση Ψευδοπροφήτης και τίποτε άλλο. Κριτήριό μας ήταν ο Βιβλικός ορισμός του Ψευδοπροφήτη στο Δευτερονόμιο 18: 21,22:

«Και εάν είπης εν τη καρδία σου, Πώς θέλομεν γνωρίσει τον λόγον, τον οποίον ο Κύριος δεν ελάλησεν;  Όταν τις προφήτης λαλήση εν τω ονόματι του Κυρίου και ο λόγος δεν γίνη ουδέ συμβή, ούτος είναι ο λόγος τον οποίον ο Κύριος δεν ελάλησεν. Ελάλησεν αυτόν ο προφήτης εν υπερηφανία. Δεν θέλετε φοβηθή απ' αυτού».

      Το 1982 στείλαμε την επιστολή μας αποσυνταύτισης. Μ' αυτήν την ενέργεια νιώσαμε ένα  αίσθημα ειρήνης διανοίας και πνευματικής ελευθερίας που δεν είχαμε ποτέ γνωρίσει στα 22 χρόνια που ήμασταν Μάρτυρες του Ιεχωβά.

      Υπάρχουν ορισμένοι που μπορεί να νομίζουν ότι η Εταιρία Σκοπιά είναι μια αβλαβής θρησκεία που απαρτίζεται από ανθρώπους που έχουν μια αξιοσημείωτη άποψη για τη Βίβλο και τη ζωή. Αλλ' υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες άλλοι που γνωρίζουν καλύτερα. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν υποφέρει πολλά κάτω από τις σκληρές απαιτήσεις της οργάνωσης. Έχουν δει αγαπημένα τους πρόσωπα να πεθαίνουν εξαιτίας παράλογων κανονισμών σχετικά με την υγεία. Έχουν στερηθεί γιορτές όπως τα Χριστούγεννα και τα γενέθλια. Έχουν στερηθεί τις ευκαιρίες για ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση, για καριέρα, για έγγαμη ζωή και τεκνοποίηση, για να αφιερώσουν τη ζωή τους πουλώντας βιβλία και περιοδικά και προσηλυτίζοντας υποψήφια θύματα. Έχουν πληρώσει πρόστιμα ή υπέστησαν φυλάκιση αρνούμενοι να υπακούσουν ορισμένους νόμους της χώρας τους.

      Αυτές οι θυσίες θα ήταν επαινετές αν η αιτία ήταν δικαιολογημένη και αφορούσε την πίστη στο Θεό. Αλλά αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση της Σκοπιάς. Τους καταδικάζει το ίδιο το υπόμνημά τους. Οι προφητείες τους δεν επαληθεύτηκαν. Η λογική τους είναι αντιφατική. Οι πολιτικές τους διαρκώς αλλάζουν. Και η ερμηνεία τους της Αγίας Γραφής, στην οποία υποτίθεται ότι στηρίζονται οι διδασκαλίες τους, συχνά δεν εναρμονίζεται με την καθολικά αναγνωρισμένη ερμηνεία στο διάβα της ιστορίας.

      Ελπίζουμε ότι πολλοί Μ.τ.Ι, και άλλοι ενδιαφερόμενοι θα εξετάσουν με προσοχή τις πληροφορίες που παρουσιάζονται σ' αυτό το άρθρο, με την πεποίθηση ότι η γνώση της αλήθειας μόνο καλό μπορεί να κάνει στον καθένα που την κατέχει και ευθυγραμμίζει τη ζωή του μ' αυτήν.

Μετάφραση από Συνεργάτη



http://www.oodegr.com/paratir/methodoi/bibliopwles_1.htm


Ένας χρόνος από τον θάνατο του Ρέημοντ Φραντς

Ray_Franz_Obit_gr.png


http://raymondfranz.blogspot.com/




ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ το βιβλίο του CRISIS OF CONSCIENCE στα αγγλικά


Κυκλοφορεί επίσημα και στα Ελληνικά από το 2009

Παλινωδίες τής εταιρίας Σκοπιά για τις Μεταμοσχεύσεις

Πόσο τραγικό είναι κάποιος να δεσμεύει την ζωή του σε μια οργάνωση που συνεχώς αλλάζει τα δόγματα της, και να είναι υποχρεωμένος να συμφωνεί χωρίς να έχει το δικαίωμα άποψης!

Το πιο τραγικό είναι όταν αυτά τα δόγματα έχουν να κάνουν με ανθρώπινες ζωές, και στην προκειμένη περίπτωση της Σκοπιάς, ζωές έχουν χαθεί γι' αυτό το οποίο ονομάζει «αλήθεια».

Κάποτε η Σκοπιά ήταν εναντίον των εμβολιασμών επί εποχής του Ρόδερφορδ, και μάλιστα έγραφε στα έντυπά της πόσο βλαβεροί είναι... σήμερα τους συστήνει...

Το ίδιο ακριβώς έγινε και με την τραγική περίπτωση των μεταμοσχεύσεων ανθρωπίνων οργάνων. Αλλά θα ήταν καλύτερα να το δούμε μέσα από τα δικά της έντυπα, ειδικά από τη Σκοπιά,  το 'μέσο' όπου υποτίθεται ότι εκφράζει ο Ιεχωβά την άποψη του!!!

Το 1961 η Σκοπιά 1 Αυγούστου, σελ. 480 (Αγγλική) αναφέρει στις ερωτήσεις από αναγνώστες: Υπάρχει αναφορά στη Γραφή που να είναι εναντίον στο να δώσει κάποιος το μάτι του (μετά το θάνατό του) για να μεταμοσχευθεί σε ένα ζωντανό άτομο;

Η απάντηση της Σκοπιάς ήταν: Δεν φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε γραφική αρχή, ή νόμος που να το απαγορεύει αυτό. Ο καθένας είναι υπεύθυνος να αποφασίσει για τον εαυτό του. Εάν είναι ικανοποιημένος με την συνείδησή του να το κάνει αυτό ας το κάνει, και κανένας δεν πρέπει να τον κρίνει.

Αυτή ήταν η σύντομη απάντηση της Σκοπιάς... Δηλαδή είναι θέμα συνείδησης...

Μετά από 6 χρόνια, στη Σκοπιά του 1967: 15 Νοεμβρίου, σελ. 702 - 704 (Αγγλική) αναφέρει στις ερωτήσεις από αναγνώστες: Υπάρχει αναφορά στη Γραφή που να είναι εναντίον στο να δώσει κάποιος το σώμα του για ιατρικούς σκοπούς ή  μεταμόσχευση οργάνου;

Το αξιοσημείωτο σε αυτή την περίπτωση είναι η απάντηση της Σκοπιάς σε  σχέση με την προηγούμενη απάντηση. Είναι περίπου 3 σελίδες!!! Σίγουρα δεν θα την δώσουμε όλη, αφού υπάρχει η Σκοπιά που μπορείτε να τη δείτε, αλλά η ουσία της απάντησης είναι ότι ο Θεός μετά τον Νώε (Γεν. 9:24) του έδωσε το δικαίωμα να τρώει κρέας, αλλά χωρίς το αίμα του. Μήπως αυτό περιλάμβανε να τρώνε ανθρώπινη σάρκα ή μέρος του σώματος άλλου ανθρώπου ζωντανού η νεκρού; Όχι. Αυτό θα ήταν κανιβαλισμός, και ο Θεός είχε κάνει ξεκάθαρο διαχωρισμό μεταξύ ανθρώπων και ζώων. Αυτοί οι οποίοι υπόκεινται σε τέτοιες εγχειρήσεις ζουν με την σάρκα κάποιου άλλου ανθρώπου και αυτό είναι κανιβαλισμός.

Και παραθέτει η Σκοπιά από διάφορες "κοσμικές" πηγές (όπως συχνά συνηθίζει να κάνει) για να υποστηρίξει την άποψη της.

Μετά ερχόμαστε το 1980 στη Σκοπιά 3/15 31 (Αγγλική). Εκεί αναφέρει στις ερωτήσεις από αναγνώστες:

Πρέπει η Εκκλησία να λάβει μέτρα εναντίον κάποιου βαπτισμένου Χριστιανού ο οποίος δέχεται ανθρώπινο όργανο για μεταμόσχευση, όπως νεφρούς ή συκώτι;

Η σύντομη απάντηση της Σκοπιάς ήταν και πάλι: «είναι θέμα συνείδησης, και δεν υπάρχει Γραφική αρχή που να το απαγορεύει».

Πόσο τραγική είναι η πνευματική κατάσταση της ηγεσίας της Σκοπιάς! Για 13 χρόνια έστελνε στο θάνατο αθώα θύματα γι' αυτό που ονομάζει: «Γραφικές αρχές». Το πιο τραγικό είναι ο τρόπος με τον οποίο το 'Φως' φέγγει. Τι είδους 'Φως' είναι αυτό;

Το 1961 ήταν θέμα συνείδησης οι μεταμοσχεύσεις.

Το 1967 ήταν αντιγραφικές και κανιβαλισμός.

Το 1980 ξανά πίσω στο 1961 να είναι θέμα συνείδησης.

Πώς είναι δυνατόν ο Θεός να κατευθύνει αυτή τη δήθεν Οργάνωσή του με τέτοια χονδροειδή λάθη; Πώς είναι δυνατόν η τυφλή ηγεσία αυτής της αίρεσης να ρίχνει το φταίξιμο στο Πνεύμα του Θεού για τα λάθη της, χωρίς μάλιστα να ζητήσει συγνώμη από τα θύματά της; Το τραγικότερο είναι ότι εκατομμύρια αθώα θύματα στηρίζονται στην καθοδήγηση της ηγεσίας της Σκοπιάς. Στ' αλήθεια πόσο ένοχοι αίματος πρέπει να είναι αυτοί οι άνθρωποι, και πια κρίση τους επιφυλάσσει ο Χριστός...  Αλλά με την ίδια λογική των μεταμοσχεύσεων στέλνουν χιλιάδες στο θάνατο με το θέμα του αίματος. Το αίμα είναι υγρό μόσχευμα. Ο ασθενής δεν το πίνει για να το χωνεύσει. Είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα η πόση και η μετάγγιση, ακριβώς όπως και τα άλλα μοσχεύματα. Είναι το ίδιο να φας μία ανθρώπινη καρδιά από να την μεταμοσχεύσεις στο σώμα σου; Δηλαδή εάν έχω πρόβλημα καρδιάς και φάω μια καρδία θα γιατρευτώ; Ακριβώς αυτή είναι η «λογική» της ηγεσίας της Σκοπιάς. Ενώ στην περίπτωση των οργάνων άλλαξε πολιτική, στο αίμα παρέμεινε στην αρχική της σκέψη. Αυτό και αν είναι παραλογισμός...

Σκέψου πώς θα ένιωθες να έχανες το παιδί σου το 1979 επειδή νόμιζες ότι ήταν υπακοή στη θεϊκή κατεύθυνση, και το 1980 να άλλαζε και να ήταν θέμα συνείδησης! Η αν εσύ δεν άκουγες τη Σκοπιά και έκανες μεταμόσχευση στο παιδί σου για να ζήση και η Σκοπιά σε απέκοπτε, μήπως θα έρχονταν οι πρεσβύτεροι να σε επανεντάξουν το 1980; Θα ζητούσαν συγνώμη;

 

Έρευνα - κείμενο: Μορφέας

Δημιουργία αρχείου: 18-9-2002

Τελευταία ενημέρωση: 23-8-2010.



http://www.oodegr.com/paratir/neofws/metamos.htm

Η εμπειρία ενός πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά (55 λεπτά)


τα όσα θα ακούσεις είναι είναι καρπός πόνου και αγάπης, για τα εκατομμύρια θύματα τής Οργάνωσης που λέγεται: ΄΄Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά΄΄. Ο Νικολάος Μαυρομάγουλος υπήρξε θύμα της για 25 χρόνια, και σπαταλώντας μέσα εκεί ένα σπουδαίο μέρος τής επίγειας ζωής του, είχε την ευκαιρία να ζήσει όλα σχεδόν τα συναισθήματα, τις προσδοκίες, τους φόβους, και τις περιπέτειες, τα οποία βιώνει ο κάθε ένας που αναζητάει την αλήθεια σε αυτή την οργάνωση, και που κάποτε απογοητεύεται.


ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ
http://www.scribd.com/full/50040205?access_key=key-4du07si6z7cr9ftj55

Το 2ο βιβλίο του Ρέϋμοντ Φρανς, "In search of christian freedom" σε pdf!

http://www.mediafire.com/?d8u6zgp0sxq3b8e

O R.Franz (απεβίωσε το 2010) ήταν πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά.


Αυτό είναι το 2ο βιβλίο του το οποίο κυκλοφορεί ΚΑΙ στα Ελληνικά!

anazitontas-xristianiki-eleftheria.jpg





Βρίσκοντας Αληθινή Ελευθερία στον Ιησού Χριστό

Του Λέοναρντ και της Μάρτζορι

Μία ακόμα κλασσική περίπτωση Μαρτύρων τού Ιεχωβά που συνήλθαν από το ψυχοναρκωτικό τής Σκοπιάς, και μπήκαν στο δρόμο αναζήτησης για τον αληθινό Θεό και τον Κύριο Ιησού Χριστό. Σκεφθήκατε ποτέ, ότι ο Μάρτυρας τής Σκοπιάς που χτυπάει σήμερα την πόρτα σας, ίσως τη στιγμή που σας μιλάει, βασανίζεται από αμφιβολία για όσα λέει, και εσωτερικές συγκρούσεις;

      Ήταν η πρώτη μιας σειράς συνελεύσεων που διεξήχθησαν στη διάρκεια του καλοκαιριού του 1966 σε ολόκληρο τον Καναδά. Στο Εκθεσιακό Κέντρο του Τορόντο, περισσότεροι από 30.000 Μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν εκεί επί τρείς ημέρες και λάβαιναν διδασκαλία, με αποκορύφωμα την παρουσίαση δύο δραμάτων που είχαν σχέση με τον προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης Ιερεμία και την σύγχρονη εφαρμογή αυτού του τμήματος της Αγίας Γραφής.

 

      Το μεσημέρι του Σαββάτου, στις 25 Ιουνίου, ο ομιλητής παρουσίασε ένα ισχυρό άγγελμα για την ελευθερία που έχουν οι γιοί του Θεού να επιτελέσουν το έργο κηρύγματος της βασιλείας, και πόσο σημαντικό ήταν να διαδοθεί αυτό το άγγελματώρα περισσότερο από ποτέ, διότι δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι το τέλος του εναπομένοντος χρόνου πλησίαζε.

 

      Εγώ και η Μάρτζορι ήμασταν μέρος αυτού του πλήθους τον Ιούνιο του 1966, και είχαμε ακούσει παρόμοιες προτροπές και πριν. Αλλά αυτό ήταν κάτι διαφορετικό. Ο ομιλητής παρουσίαζε μια νέα χρονολογία και νέες αποδείξεις ότι ο Αρμαγεδδώνας πλησίαζε. Βασιζόταν στη διδασκαλία ότι οι επτά ημέρες στη Γένεση, στη διάρκεια των οποίων ο Θεός δημιούργησε τη γη, στην πραγματικότητα αντιπροσώπευαν επτά εβδομάδες 7000 ετών η κάθε μια. Όταν ο Θεός αναπαύθηκε μετά τη δημιουργία του Αδάμ και της Εύας, άρχισε η έβδομη δημιουργική ημέρα διάρκειας 7000 ετών που αποτελούνταν από επτά μικρότερες ημέρες διάρκειας 1000 ετών η κάθε μια. Από αυτά τα 7000 χρόνια, τα τελευταία 1000 θα ήταν η χιλιετής βασιλεία. Υπολογίζοντας από την υποτιθέμενη χρονολογία της δημιουργίας του Αδάμ, τα πρώτα 6000 χρόνια πλησίαζαν στο τέλος τους. Όλα αυτά αναλύονταν και εξηγούνταν λεπτομερώς στο νέο βιβλίο της Εταιρίας 'Ζωή Αιώνιος στην Ελευθερία των Υιών του Θεού'.

 

      Σε καθορισμένα σημεία του σταδίου βρίσκονταν Μάρτυρες με κιβώτια που μετέφεραν τη νέα έκδοση. Μόλις τελείωσε το πρόγραμμα, ένα ενθουσιώδες ακροατήριο πολιόρκησε τους πωλητές για να αγοράσει το νέο βιβλίο. Καθώς τρώγαμε το μεσημεριανό γεύμα και περιμέναμε ν' αρχίσει το απογευματινό πρόγραμμα, οι Μάρτυρες έριχναν αχόρταγες ματιές στο περιεχόμενο του κόκκινου νέου βιβλίου. Συμμετείχαμε στον ενθουσιασμό καθώς γυρίσαμε τη σελίδα 31. Εκεί υπήρχε ένας χάρτης που κατέγραφε τα σημαντικότερα γεγονότα της ανθρώπινης ιστορίας αρχίζοντας με τη δημιουργία του Αδάμ το 4026  π.Χ. Στις επόμενες πέντε σελίδες παρατηρήσαμε την αναπτυσσόμενη χρονολόγηση των γεγονότων. Στο τρέχον έτος 1966, υπήρχε η εξής σημείωση: 'Η απειλή του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου αυξάνεται δυσοίωνα', και 'Η Επέκταση της οργάνωσης των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά'. Ο επόμενος αριθμός μετά τη χρονολογία 1966, ήταν ο αριθμός των ετών από τη δημιουργία του Αδάμ5991.

 

      Κάτω από αυτή τη σημειολογία ήταν η γραμμή που μας είχε συναρπάσει. Η χρονολογία1975! Έτη από τη δημιουργία του Αδάμ: 6000. Γεγονός: Τέλος της έκτης χιλιετούς ημέρας της ύπαρξης του ανθρώπου (νωρίς το φθινόπωρο).

 

      Αυτό ήταν! Το μεγάλο γεγονός που τόσο περιμέναμε απείχε μόνο εννέα χρόνια. Το τέλος ήταν πλησίον! Ο Ιεχωβά θα έφερνε την κρίση του στη γη, και μόνον εμείς, η εκλεκτή του οργάνωση, θα επιβιώναμε για να απολαύσουμε τον χιλιετή παράδεισο!

 

      Βέβαια, υπήρχε πολύ έργο να κάνουμε μέχρι τότε, αλλά ήμασταν πρόθυμοι να εργαστούμε. Εξάλλου, αν ο Ιεχωβά είχε δείξει τόση συμπόνια σε εμάς, ήταν λογικό ότι οφείλαμε να εργαστούμε σκληρά για φέρουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούσαμε μέσα στην Κιβωτό της σωτηρίαςτην εκλεκτή του οργάνωσηπριν να έρθει το τέλος.

 

      Δεν είναι ανάγκη να πούμε ότι ήδη εργαζόμασταν σκληρά. Από την εποχή του βαπτίσματός μας το 1960, εγώ και η σύζυγός μου υπήρξαμε επιμελείς ευαγγελιζόμενοιόνομα που δίνει η Εταιρία σ' εκείνους που πηγαίνουν από πόρτα σε πόρτα κάθε εβδομάδα για να κηρύξουν τα καλά νέα, και παρακολουθούσαμε όλες τις απαιτούμενες συναθροίσεις.

 

      Από τις παρατηρήσεις μας, τρία είναι τα βασικά είδη των ανθρώπων που συνταυτίζονται με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Είναι εκείνοι που γεννιούνται μέσα στη θρησκείαόπως η κόρη μας και δεν έχουν επιλογή. Υπάρχουν οι Γραφικά αμόρφωτοιπου αποτελούν ίσως το 65% των μελών της Εταιρίαςπου προέρχονται από άλλες θρησκείες, αλλά οι οποίοι δεν έχουν την ικανότητα να υπερασπισθούν την πίστη τους κι έτσι πέφτουν θύματα της επιθετικής επιχειρηματολογίας των Μαρτύρων. Και τρίτον, υπάρχουν εκείνοι που είναι προδιατεθειμένοιευπρεπείς βασικά άνθρωποι με αμελητέο ή ανύπαρκτο θρησκευτικό υπόβαθρο, οι οποίοι δεν έχουν σοβαρές προκαταλήψεις εναντίον της θρησκείας.

 

      Εμείς εμπίπτουμε στην τρίτη κατηγορία. Ως παιδί ο Λέοναρντ είχε μια ροπή προς τα θρησκευτικά πράγματα. Όποτε επισκεπτόταν τη γιαγιά του στο Μόντρεαλ, πήγαινε μαζί της στην εκκλησία. Ο πατέρας του ήταν αγνωστικιστής, αλλά η μητέρα του τον προέτρεπε να γνωρίσει περισσότερα για τον Θεό. Όταν ο Λέοναρντ μετακόμισε στο Τορόντο, γνώρισε τον Πατ και έγιναν οι πιο στενοί φίλοι στο λύκειο. Οι γονείς του Πατ μελετούσαν με τους Μάρτυρες, και σε κάποια περίπτωση ο πατέρας του Πατ είπε στο Λέοναρντ αυτά που μάθαιναν. Αυτά τού προκάλεσαν το ενδιαφέρον και του έκαναν εντύπωση, ειδικά όταν τα συνέκρινε μ' αυτά που τότε κατανοούσε σχετικά με τη Χριστιανοσύνη. Για παράδειγμα, δεν μπορούσε ν' αποδείξει την ιδέα της Κόλασης, και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν πίστευαν στην Κόλαση. Θυμάται καλά το πλακάτ που σήκωσαν στο σπίτι τους ένα καλοκαίρι: 'ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΑΠ' ΟΤΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ'.

 

      Η Μάρτζορι δέχθηκε μεγαλύτερη επιρροή από τους Μάρτυρες στο σπίτι της. Η μητέρα της μελετούσε για μερικά χρόνια με τους Μάρτυρες, και όταν αυτή και ο άνδρας της αγόρασαν ένα παλιό σπίτι, άρχισε να διεξάγει εκεί εβδομαδιαίες διαλέξεις. Σ' εκείνες τις περιπτώσεις που δεν μπορούσε να βρει ομιλητή, θα έπαιζε παλιούς δίσκους του Δικαστή Ρόδερφορντ στους καλεσμένους της.

 

      Γνωριστήκαμε μετά το λύκειο. Ο Λέοναρντ αποφάσισε να μην πάει στο Κολλέγιο και πήγε να εργασθεί στον τομέα των γραφικών τεχνών. Αυτό τού παρείχε τα χρήματα για τη μεγάλη του αγάπητα αυτοκίνητα. Η Μάρτζορι, αφού παρακολούθησε το Επαγγελματικό Κολλέγιο Γκούελφ άρχισε να εργάζεται σε μια επιχείρηση, σε γραφείο, και γνώρισε τον Λέοναρντ όταν ο αδελφός της Μπιλ τον έφερε για ένα Σαββατοκύριακο στην ύπαιθρο. Λίγο αργότερα αρχίσαμε να βγαίνουμε ραντεβού.

 

      Ήταν φυσικό να συζητάμε τα σχετικά με τους Μάρτυρες ζητήματα στα ραντεβού μας. Ένα βράδυ, αρχίσαμε μια συζήτηση για τους στόχους μας καθώς ταξιδεύαμε με το κονβέρτιμπλ αυτοκίνητο του Λέοναρντ στη διαδρομή δίπλα στη λίμνη. Συμφωνήσαμε και οι δύο ότι υπήρχε κάτι που άξιζε να ερευνήσουμε σχετικά με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, και αν αυτή ήταν η οργάνωση του Θεού, και ήταν αλήθεια ότι ο Αρμαγεδδώνας ήταν πάρα πολύ κοντά, έπρεπε να αφοσιωθούμε σ' αυτό το στόχο.

 

      Παντρευτήκαμε στις 19 Μαϊου 1956 και νοικιάσαμε ένα εξοχικό σπίτι σ' ένα προάστειο του Τορόντο. Το μόνο πρόβλημα σ' αυτό το σπίτι ήταν ότι δεν υπήρχαν οι ευκολίες για να πλένει ο Λέοναρντ το αυτοκίνητο. Μια Κυριακή πρωί ο Λέοναρντ κατευθύνθηκε προς το σπίτι τον γονέων του για να πλύνει το αυτοκίνητό του και εκεί βρέθηκε ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά, ο οποίος ρώτησε το Λέοναρντ αν ήθελε να ανανεώσει τη συνδρομή του στο περιοδικό Σκοπιά. Η αλήθεια ήταν ότι η οικογένεια του είχε διευθετήσει αυτή τη συνδρομή, και ο Λέοναρντ είχε συσσωρευμένα τεύχη τριών ετών χωρίς να τα έχει διαβάσει αφού ακόμη βρίσκονταν μέσα στους φακέλους του ταχυδρομείου χωρίς να τους έχει καν ανοίξει. Ωστόσο, ανανέωσε τη συνδρομή, δίνοντας στον Μάρτυρα τη νέα του διεύθυνση. Καθώς αναχωρούσε, ο Μάρτυρας είπε στο Λέοναρντ ότι θα δινόταν μια δημόσια διάλεξη στην Αίθουσα Βασιλείας. Το θέμα ενδιέφερε πολύ τον ΛέοναρντΗ Αγία Γραφή εναντίον της Εξέλιξης.

 

      Παρακολουθήσαμε τη δημόσια διάλεξη και εντυπωσιασθήκαμε. Η ομιλία αυτή θα μπορούσε να δοθεί σε οποιαδήποτε Χριστιανική Πίστη. Έδειξε ξεκάθαρα πως η αφήγηση της Γένεσης μπορεί να σταθεί ενάντια στην εξέλιξη. Μας έκανε αίσθηση και συμφωνήσαμε ότι ήταν ένα ισχυρό άγγελμα αυτή η ομιλία. Μετά τη διάλεξη, ο Λέοναρντ πλησίασε τον ομιλητή για να του μιλήσει και τον ρώτησε, 'Τι θα λέγατε να κάναμε μια γραφική μελέτη σπίτι σας;'

 

      Μ' αυτό τον τρόπο αρχίσαμε να μελετάμε τις διδασκαλίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Βρήκαμε το χρόνο να υποβάλλουμε ερωτήσεις και να δώσουμε μάχη για τα πράγματα που μας ενοχλούσαν. Περιστασιακά, όταν προσκληθήκαμε παρακολουθήσαμε το πώς γίνεται η μαρτυρία από πόρτα σε πόρτα. Γνωρίζαμε τη σοβαρότητα μιας τυχόν δέσμευσης και δεν βιαστήκαμε να πάρουμε μια τέτοια απόφαση.

 

      Μετά τη γέννηση της κόρης μας το 1957, μετακομίσαμε πάλι μέσα στο Τορόντο έτσι ώστε ο Λέοναρντ να είναι πιο κοντά στην εργασία του. Η Αίθουσα Βασιλείας (η εκκλησία) που είχαμε επισκεφθεί έστειλε τη διεύθυνσή μας σε μια γειτονική εκκλησία και μας επισκέφθηκε ο Φρεντ και η Ρουθ. Ο μόνος τρόπος να τους περιγράψουμε είναι ότι επρόκειτο περί φανατικών Μαρτύρων. Ήταν πολύ ζηλωτές υπέρ της Εταιρίας Σκοπιά. Διακατέχονταν από μια διαρκή αίσθηση του επείγοντος για το έργο τους που επηρέασε και εμάς. Εφόσον κι αυτοί είχαν ένα παιδί στην ίδια ηλικία με τη Λορέν, γίναμε φίλοι. Με την προτροπή του ζεύγους βαπτισθήκαμε το 1960.

 

      Τώρα που είχαμε αφιερωθεί, διαθέταμε με επιμελή τρόπο τουλάχιστον δέκα ώρες το μήνα στην υπηρεσία από πόρτα σε πόρτα ως ευαγγελιζόμενοι εκκλησίας εκτός των άλλων. Το πρόγραμμά μας ήταν πλήρες. Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή βράδυ είχαμε συναθροίσεις. Τις Τετάρτες τα βράδια κάναμε μελέτη με κάποιον υποψήφιο Μάρτυρα σπίτι του. Την Παρασκευή την αφιερώναμε για την οικογενειακή μελέτη προετοιμαζόμενοι στην ύλη της Σκοπιάς για τη συνάθροιση της Κυριακής. Τα Σάββατα το πρωί ο Λέοναρντ έκανε το από πόρτα σε πόρτα έργο του, ενώ η Μάρτζορι έβρισκε χρόνο να το κάνει μεσοβδόμαδα.

 

      Σύντομα ο Λέοναρντ θεωρήθηκε κατάλληλος για μια θέση βοηθού ή διακονικού υπηρέτη όπως τους αποκαλούσαν. Ενώ ο Λέοναρντ δεν επιζητούσε ενεργά αυτή τη θέση, εξεπλάγη όμως, όταν αυτό το ενδιαφέρον σταμάτησε ξαφνικά χωρίς καμία εξήγηση. Μόνο αργότερα έμαθε ότι ένα άλλο μέλος της εκκλησίας είχε ακούσει το Λέοναρντ να εκφράζει τον σκεπτικισμό του για μερικές διδασκαλίες της Σκοπιάς και το είχε αναφέρει στους πρεσβυτέρους. Πέρασαν μερικά χρόνια πριν εξεταστεί πάλι η περίπτωση διορισμού του σε κάποια υπεύθυνη θέση. Αυτό έπρεπε να χρησιμεύσει σαν προειδοποίηση για τα προβλήματα που σύντομα θα διακρίναμε ξεκάθαρα μέσα στην οργάνωση.

 

      Μια άλλη σοβαρή υπόθεση αφορούσε την απόκτηση τέκνων. Η θυγατέρα μας γεννήθηκε με ομάδα αίματος RH θετικό. Εφόσον το αίμα της Μάρτζορι είναι RH αρνητικό, αυτό σήμαινε ότι το σώμα της ήταν τώρα ευαισθητοποιημένο από αντισώματα εναντίον ενός πιθανού μωρού με κατηγορία αίματος RH θετικό. Γυναίκες με αίμα RH αρνητικό συνήθως παίρνουν ενέσεις σφαιρίνης γάμμα αμέσως μετά τον τοκετό για να εξασφαλιστούν έναντι τέτοιων προβλημάτων σε πρίπτωση που κάνουν και άλλα παιδιά. Αλλά στις γυναίκες Μάρτυρες τότε δεν επιτρεπόταν να πάρουν τέτοιες ενέσεις επειδή ο ορός ήταν φτιαγμένος από το αίμα κάποιας ευαισθητοποιημένης γυναίκας.

 

      Εκείνο τον καιρό οι εφημερίδες του Τορόντο δημοσίευαν συχνά ειδήσεις με περιπτώσεις μεταγγίσεων αίματος στις οποίες εμπλέκονταν μωρά Μαρτύρων, των οποίων οι μητέρες αντιμετώπιζαν την ίδια κατάσταση με αυτήν της Μάρτζορι. Τυπικά, σ' αυτές τις περιπτώσεις οι αρχές κηρύττουν τους γονείς ακατάλληλους, παίρνουν την επιμέλεια των παιδιών, δίνουν εντολή να γίνει μετάγγιση αίματος και κατόπιν αναλαμβάνουν την περίθαλψή τους εωσότου αποκατασταθεί πλήρως η υγεία τους. Μόνο τότε οι γονείς μπορούν να επανακτήσουν την επιμέλεια των παιδιών τους.

 

      Οι Μάρτυρες, για να παρεμποδίσουν τις αρχές συχνά προέτρεπαν τους γονείς να απαγάγουν τα παιδιά τους από το νοσοκομείο μέχρι να ανακάμψουν από την ασθένειά τους ή να πεθάνουν! Δεν ήμασταν προετοιμασμένοι να θέσουμε τους εαυτούς μας ή την κόρη μας σε τέτοια τραυματική δοκιμασία και έτσι αποφασίσαμε να μην κάνουμε άλλα παιδιά. (Τον Ιούνιο του 1974 η ηγεσία της Σκοπιάς έκανε στροφή 180 μοιρών και έδωσε την άδεια στις γυναίκες Μάρτυρες να παίρνουν ενέσεις σφαιρίνης γάμμα. Αλλά ήταν πλέον πολύ αργά για τη Μάρτζορι. Η Λορέν επρόκειτο να παντρευτεί σε δύο μήνες και ο Αρμαγεδδώνας έπρεπε να έρθει το επόμενο έτος!)

 

      Εντωμεταξύ, το μοναδικό μας παιδί έβρισκε τη ζωή μέσα σε μια οικογένεια Μαρτύρων πολύ δύσκολη. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να καταστήσουμε τη ζωή της ευχάριστη, αλλά όπως όλα τα παιδιά των Μαρτύρων, έπρεπε να κάθεται ακίνητη επί ώρες στις συναθροίσεις και δεν της επιτρεπόταν να έχει άλλους φίλους στο σχολείο ή τη γειτονιά που δεν ήταν Μάρτυρες. Η πιο σκληρή δοκιμασία της ήταν το σχολείο. Η Εταιρία απαγορεύει αυστηρά στα μέλη της να χαιρετούν τη σημαία ή να συμμετέχουν στον όρκο πίστης προς το κράτος, στον Εθνικό Ύμνο, στην προσευχή ενώπιον του σχολείου ή σε άλλες περιστάσεις. Η Λορέν έπρεπε να παραμένει καθιστή ή να στέκεται έξω από την αυλή ενώ οι άλλοι μαθητές συμμετείχαν σ' αυτές τις δραστηριότητες. Μισούσαμε τον εαυτό μας που την υποχρεώναμε να υπομένει όλα αυτά, διότι γνωρίζαμε ότι οι ενήλικοι Μάρτυρες απέφευγαν συστηματικά τέτοιες καταστάσεις που θα τους ανάγκαζαν να λάβουν τέτοια στάση. Περιμέναμε, όμως, από ένα μικρό κορίτσι να τις αντιμετωπίζει σε καθημερινή βάση. Τελικά, στην τετάρτη τάξη είχε ένα δάσκαλο που έδειξε ειδικό ενδιαφέρον γι αυτήν και (προς τιμήν του) την έκανε να αισθάνεται σημαντική! Συνολικά, όμως, υπέφερε μια μοναχική ζωή στο σχολείο.

 

      Λίγο πριν τη μεγάλη συνέλευση του Τορόντο το 1960, ο Λέοναρντ ξεκίνησε μια διαφημιστική επιχείρηση. Μεταξύ των πελατών του ήταν η πολυεθνική εταιρία χημικών προϊόντων Procter and Gamble. Τώρα βρεθήκαμε σε καλύτερη οικονομική κατάσταση όσο ποτέ άλλοτε. Ίσως, αν δεν υπήρχε η ζωηρή προσμονή για το 1975 να ενδιαφερόταν περισσότερο για πιο μακροπρόθεσμο επαγγελματικό σχεδιασμό και επέκταση. Αντί αυτού, το 1972 πουλήσαμε την επιχείρησή μας για να αφιερώσουμε περισσότερες προσπάθειες στην προετοιμασία για τον Αρμαγεδδώνα. Δύο χρόνια αργότερα πουλήσαμε και το σπίτι μας. Τον καιρό που βρισκόμασταν στο φόρτε μας επαγγελματικά, εμείς οπισθοχωρήσαμε.

 

      'Παραμείνετε ζωντανοί μέχρι το 1975', έγινε η διεγερτική κραυγή των Μαρτύρων. Αυτό επηρέασε τη ζωή όλων μας με πολλούς τρόπους. Όλες μας οι αποφάσειςη οικογένεια, η σταδιοδρομία, η εκπαίδευση και τα χόμπυκαθορίζονταν από αυτή τη χρονολογία. Με πολλούς τρόπους νιώθαμε ότι ζούσαμε πάντα στο περίμενε. Πολλά από τα ενδιαφέροντά μας έπρεπε να περιμένουν να φτάσει η Νέα Τάξη. Ο χρόνος όλων μας έπρεπε να δαπανάται στο από θύρα σε θύρα έργο ή στην προετοιμασία για τις συναθροίσεις.

 

      Η Μάρτζορι σαν νέα γυναίκα, ήταν αχόρταγη αναγνώστρια και διέθετε προς τούτο μια κάρτα βιβλιοθήκης. Όταν έγινε Μάρτυρας τα παράτησε. Ένιωθε ένοχη να διαβάζει ύλη που δεν προερχόταν από την Εταιρία Σκοπιά αφού, μάλιστα, υπήρχε τόση ύλη για να διαβάσει. Στα 30 της άρχισε να παίρνει Κολλεγιακά μαθήματα στο σχέδιο. Αυτό δεν την εμπόδιζε να παρακολουθεί τις συναθροίσεις ή να πηγαίνει στο από  θύρα σε θύρα έργο, αλλά παρόλα αυτά, σύντομα έγινε ένα 'σημειωμένο άτομο' στην εκκλησία. Μετά από έξη μήνες 'σιωπηρής μεταχείρισης' αυτού του είδους, η Μάρτζορι παράτησε το Κολλέγιο.

 

      Το άγχος να ζει με τέτοιες προσδοκίες επηρέασε την υγεία της Μάρτζορι. Ανέπτυξε έντονη γαστρίτιδα και έκανε εξετάσεις για έλκος στομάχου. Δεν υπήρχε ποτέ χρόνος για να ηρεμήσει και να ξεκουραστεί. Ως Μάρτυρας, αισθάνεσαι ένοχος να διαθέσεις λίγες ώρες για ν' ακούσεις μουσική ή να διαβάσεις ένα καλό βιβλίο. Αυτός ήταν πολύτιμος χρόνος που θα μπορούσες να δαπανήσεις κάνοντας περισσότερες επισκέψεις ή επανεπισκέψεις σε άτομα που έχουν λάβει έντυπα της Σκοπιάς από σένα.

 

      Η πίεση έγινε ακόμη εντονότερη όταν ο Λέοναρντ έγινε πρεσβύτερος. Επιπρόσθετα σε όλες τις συνήθεις απαιτήσεις, έπρεπε να ετοιμάσει τις ομιλίες που παρουσίαζε στην εκκλησία κάθε εβδομάδα, και υπήρχαν και άλλα πρόσθετα βράδια και Σαββατοκύριακα που δαπανώνταν στην παροχή συμβουλής σε άλλα μέλη της εκκλησίας που αντιμετώπιζαν προβλήματα. Στο τρελό εβδομαδιαίο πρόγραμμά του υπήρχε λίγος χρόνος για να μιλήσει στη δική του οικογένεια ή να ασχοληθεί με τις ανάγκες της γυναίκας του και του παιδιού του. Οι εκδόσεις της Εταιρίας μας υπενθύμιζαν ξανά και ξανά τί χαρά απολάμβανες με την πλήρη συμμετοχή στο έργο της βασιλείας. Μολονότι λίγοι το παραδέχονταν ανοιχτά, από τη δική μας παρατήρηση δεν υπήρχαν τόσοι πολλοί που φαίνονταν να ζουν τη χαρά της υπηρεσίας προς τον Ιεχωβά.

 

      Αυτό που μας παρακινούσε ήταν η υπόσχεση για το 1975. Μας είπαν ότι οι Γραφικές μελέτες με υποψήφιους Μάρτυρες έπρεπε να περιορίζονται στους έξη μήνες για να χρησιμοποιήσουμε το χρόνο μας με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Εκείνοι που δεν ανταποκρίνονταν με εμφανή πρόοδο, εγκαταλείπονταν. Εκείνοι που σαν κι εμάς είχαν πουλήσει τα σπίτια τους και τις επιχειρήσεις τους για να δαπανήσουν το χρόνο τους διακηρύττοντας το τέλος, επαινούνταν θερμά! 'Ασφαλώς, αυτός είναι ένας έξοχος τρόπος να δαπανήσουμε τον λίγο καιρό που απομένει πριν το τέλος του πονηρού κόσμου', διαβάζαμε. Άλλοι επέλεξαν να μείνουν άτεκνοι ώστε να έχουν λιγότερα βάρη στη διακήρυξη των καλών νέων της βασιλείας του Θεού. Διαρκώς μας υπενθύμιζαν το τέλος που πλησίαζε, κι αυτό καθόριζε όλες τις αποφάσεις μας.

 

      Για παράδειγμα, η κόρη μας Λορέν μας γνωστοποίησε ότι ήθελε να παντρευτεί το 1974, παρότι ήταν μόνο 17 ετών. Αυτή η ιδέα δεν μας ικανοποιούσε καθόλου, όπως δεν ικανοποιούσε και τους γονείς του μνηστήρα της. Αλλά ο μνηστήρας της ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά, και αφού ο Αρμαγεδδώνας απείχε μόνον ένα χρόνο, δώσαμε τη συγκατάθεσή μας.

 

      Βέβαια, όταν το 1975 παρήλθε και μπήκαμε στο 1976, υπήρξε μεγάλη απογοήτευση. Η ηγεσία της Σκοπιάς μας διαβεβαίωσε ότι το τέλος δεν ήταν πολύ μακριά. Ήταν ζήτημα εβδομάδων ή μηνώνόχι ετών. Οι περισσότεροι από εμάς ήμασταν πρόθυμοι να περιμένουμε ένα ακόμη χρόνο. Αλλά όταν πέρασε και το 1976, ο καθένας μπορούσε να αισθανθεί τη διχόνοια που δημιουργήθηκε. Μερικοί είχαν ήδη αποχωρήσει και περισσότεροι το σκέφτονταν. Τελικά αυτό το ζήτημα ήταν ο καταλύτης που έκανε τους πιστούς ν' αρχίσουν να αμφισβητούν και άλλα δόγματα και πρακτικές της Εταιρίας.

 

      Θα περίμενε κάποιος ότι τελικά η ηγετική ομάδα θα παραδεχόταν ότι έκανε λάθος σχετικά με το 1975. Αντί αυτού, δεν έκαναν τίποτε για την ανακούφιση αυτών των αισθημάτων. Στην πραγματικότητα, υποβάθμισαν και παρέβλεψαν το ζήτημα ενώ κατηγόρησαν τα μέλη για υπερβάλλοντα ζήλο.

 

      Στο τεύχος της Σκοπιάς 15 Ιουλίου 1976, (στην Ελληνική 15 Οκτωβρίου 1976) στη σελίδα 632 διαβάζουμε:

 

«Ίσως μερικοί που υπηρετούσαν τον Θεό, έχουν διαμορφώσει τη ζωή τους σύμφωνα με μια εσφαλμένη άποψη σχετικά με το τι θα συμβή σε μια ωρισμένη χρονολογία ή σ' ένα ωρισμένο έτος. Ίσως γι αυτό το λόγο να έχουν αναβάλει ή παραμελήσει πράγματα τα οποία αλλιώς θα φρόντιζαν πολύ. Αλλά έχουν χάσει το νόημα των Βιβλικών προειδοποιήσεων σχετικά με το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων νομίζοντας ότι η Βιβλική μέτρησις του χρόνου αποκαλύπτει μια ιδιαίτερη χρονολογία ...; Αν κανείς απογοητεύθηκε επειδή ακολουθεί αυτή τη γραμμή σκέψεως, πρέπει τώρα να προσπαθήσει να προσαρμόση την άποψή του και να καταλάβη ότι δεν είναι ο λόγος του Θεού εκείνος που απέτυχε ή τον απάτησε  και του προξένησε απογοήτευση, αλλά η δική του κατανόησις που βασίσθηκε σε εσφαλμένες προϋποθέσεις».

 

      Αυτόν περίπου τον καιρό παρακολουθήσαμε μια μεγάλη σύναξη των Μαρτύρων σε μια νέα Αίθουσα Συνελεύσεων στην Τζώρτζτάουν, μια μικρή πόλη βορειοδυτικά του Τορόντο. Ο τότε αντιπρόεδρος Φ. Γ. Φρανς, έδωσε μια μπερδεμένη ομιλία η οποία σύντομα έφτασε στο επιθυμητό σημείο της επίσκεψής του στον Καναδά. Ρώτησε το ακροατήριο με διαπεραστική φωνή: 'Ξέρετε γιατί δεν συνέβη τίποτε το 1975;' Μετά από μια παρατεταμένη παύση έδωσε ο ίδιος την απάντηση: 'Διότι εσείς αναμένατε να γίνει κάτι'. Έδωσε έμφαση σ' αυτό το σημείο κουνώντας το χέρι του προς το ακροατήριο μ' ένα θεατρικό τρόπο. Κοιτάξαμε ο ένας τον άλλον με έκπληξη και θα μπορούσατε να ακούσετε έστω και μια καρφίτσα αν έπεφτε κάτω στο μεγάλο αυτό κτίριο που φιλοξένησε χιλιάδες Μάρτυρες.

 

      Ήταν φυσικό αυτό να μη μας κάτσει καλά όπως και στους περισσότερους Μάρτυρες. Μπορούμε να θυμηθούμε ότι για πρώτη φορά, το 1977, υπήρξε μια μικρή μείωση του αριθμού των μελών, περίπου ένα τοις εκατό. Εντούτοις ήμασταν πρόθυμοι να περιμένουμε λίγο ακόμα. Είχαμε, ωστόσο, κουραστεί από τους σκληρούς χειμώνες του Τορόντο. Σκεφθήκαμε ότι αν επρόκειτο να περιμένουμε λίγο ακόμα τον Αρμαγεδδώνα, θα μπορούσαμε να τον περιμένουμε εξίσου καλά σ' ένα ηπιότερο κλίμα. Εκτός αυτού, εφόσον ο Λέοναρντ είχε πουλήσει την επιχείρησή του και η Λορέν είχε παντρευτεί, δεν υπήρχε σοβαρός λόγος να μένουμε εκεί. Έτσι πακετάραμε τα πράγματά μας και μετακομίσαμε στη Λα Γιόλλα, βόρεια του Σαν Ντιέγκο.

 

      Όταν μετακινείται ένας πρεσβύτερος, τον ακολουθεί μια συστατική επιστολή από την προηγούμενη εκκλησία του. Κατ' αυτόν τον τρόπο ο Λέοναρντ διορίσθηκε αμέσως ως πρεσβύτερος στην τοπική εκκλησία. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι η νέα μας εκκλησία ήταν τόσο αναστατωμένη όσο και η παλιά που αφήσαμε στον Καναδά εξαιτίας του 1975. Ήταν φανερό ότι η ηγεσία χρειαζόταν κάτι για να καλμάρει τη θύελλα.

 

      Το 1977 τα κεντρικά γραφεία του Μπρούκλυν έστειλαν τον Χάρλεϋ Μίλλερ για να μιλήσει σε όλες τις εκκλησίες της περιοχής του Σαν Ντιέγκο. Εκείνη τη Κυριακή αντί να συναθροιστούμε στη δική μας Αίθουσα Βασιλείας μαζευτήκαμε στον εκθεσιακό χώρο Ντελ Μαρ για ν' ακούσουμε την ομιλία του Χάρλεϋ. Στην αρχή, όταν έφερε στη συζήτηση το 1975, φάνηκε ότι προσπαθούσε απλά να φλυαρήσει γύρω από το θέμα. Αλλά ξαφνικά έγινε πολύ επιθετικός. Με στομφώδη τρόπο ανέφερε ότι εισερχόμενος στον εκθεσιακό χώρο πρόσεξε ένα μεγάλο Φοινικόδεντρο που είχε τοποθετηθεί εντυπωσιακά κοντά στην είσοδο. Δείχνοντας με δραματικό τόνο προς το δέντρο, διεκήρυξε, 'Οποιανού εδώ στο ακροατήριο δεν άρεσε αυτό που συνέβη ή δεν συνέβη το 1975, συνιστώ να πάει κάτω απ' τον φοίνικα και να κλάψει'.

 

     Η δήλωση αυτή ήταν συγκλονιστική, και φανερά είχε σκοπό να τρομοκρατήσει τους ανθρώπους που ήταν συνηθισμένοι να υπακούν τυφλά στην οργάνωση. Αλλά δεν το χάψαμε. Η Μάρτζορι έγινε έξω φρενών και ψιθύρισε στο Λέοναρντ, 'Ως εδώ ήταν! Πάμε να φύγουμε'. Ο Λέοναρντ ήθελε κι αυτός να φύγει. Ωστόσο καθόμασταν στην πρώτη σειρά, και δεν υπήρχε τρόπος φύγουμε χωρίς να δημιουργήσουμε σκηνή. Ίσως, παρόλα αυτά, έπρεπε να είχαμε φύγει, αλλά δεν το κάναμε. Από εκείνη τη στιγμή, όμως, τα πράγματα άλλαξαν.

 

      Δεν ήταν τόσο ότι ήμασταν ενοχλημένοι από την αποτυχία της χρονολογίας, αλλά μας εξόργιζε ο τρόπος που χειρίζονταν το ζήτημα. Ήταν σαν να έβρισκες άδειο το βάζο με τα μπισκότα και βλέποντας το παιδί γεμάτο ψίχουλα, το ρωτάς, 'εσύ έφαγες τα μπισκότα;' Αλλά εκείνο το αρνείται ανένδοτα. Μπορεί να περιμένεις μια τέτοια συμπεριφορά από παιδιά, αλλά δεν το περιμένεις από μεγάλους να αποκρύπτουν τόσο φτηνά την αλήθεια και να διαστρέφουν τα γεγονότα μέχρι του σημείου πολλοί Μάρτυρες να αμφιβάλλουν. Ίσως να είχαν παρερμηνεύσει το άγγελμα. Ίσως από δικό τους λάθος είχαν διαβάσει περισσότερα στις εκδόσεις της Σκοπιάς απ' όσα αυτές πραγματικά έλεγαν.

 

      Δεν ήμασταν διατεθειμένοι να το χάψουμε. Το ζήτημα ήταν μαύρο ή άσπρο. Επί εννέα χρόνια μας κατηύθυναν μεθοδικά να πιστέψουμε ότι ο Αρμαγεδδώνας μπορούσε ν' αναμένεται το 1975. Τώρα αρνούνται να επωμισθούν την ευθύνη των δηλώσεών τους. Στη διάνοιά μας ήρθε ο Ιησούς και το πώς οι μαθητές του τον ρώτησαν αν ήταν ο καιρός να αποκατασταθεί η βασιλεία του. Δεν τους υποτίμησε γι' αυτή την ερώτηση, αλλά ευγενικά τους είπε: 'Δεν ανήκει εις εσάς να γνωρίζητε τους χρόνους ή τους καιρούς, τους οποίους ο Πατήρ έθεσεν εν τη ιδία αυτού εξουσία, αλλά θέλετε λάβει δύναμιν όταν επέλθη το Άγιον Πνεύμα εφ' υμάς'. (Πράξεις 1: 7,8) Η στάση των ηγετών μας δεν έδειχνε ειλικρινές ενδιαφέρον  και τρυφερότητα. Αυτοί οι άνδρες, οι οποίοι υποτίθεται έτρεφαν και φρόντιζαν τα πρόβατα, μας εξευτέλιζαν.

 

      Τους επόμενους μήνες ο καθένας από εμάς έζησε διάφορες εμπειρίες που διάβρωσαν περισσότερο την εμπιστοσύνη μας στην οργάνωση. Για τη Μάρτζορι υπήρξαν τρία συγκεκριμένα γεγονότα που ήταν καθοριστικά στη σκέψη της. Το πρώτο ήταν ένα άρθρο που διάβασε στο περιοδικό 'Good Housekeeping' που είχε έναν κατάλογο όλων των 1500 θρησκειών της Αμερικής. Κοντά στην κορυφή του αλφαβητικού καταλόγου ήταν οι Αντβεντιστές, και κάτω από αυτούς, σαν υποομάδα, ήταν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και 10 ή 12 ομάδες που είχαν αποσχισθεί από τους Μάρτυρες. Η Μάρτζορι αναρωτήθηκε γιατί οι Μάρτυρες είχαν καταχωρηθεί κάτω από τους Αντβεντιστές. Και ποτέ δεν είχε ακούσει για αποσχισθείσες από τους Μάρτυρες ομάδες. Νόμιζε ότι ήμασταν ενωμένοι. Αναρωτήθηκε, γιατί είχαν αποσχισθεί αυτές οι ομάδες;

 

      Το δεύτερο ενοχλητικό γεγονός ήταν το φαινόμενο της μαζικής αυτοκτονίας στην Τζόουνστάουν, στη Γουϊνέα όπου χάθηκαν πάνω από 900 ζωές. Αυτοί οι άνθρωποι πέθαναν για έναν ηγέτη που ήταν ψευδοπροφήτης. Πέθαναν για ένα ψέμα. Η Μάρτζορι ήταν πάντα πρόθυμη να πεθάνει, αν ήταν αναγκαίο για την οργάνωση. Αλλά σε τι διέφερε μια τέτοια στάση από τους ακολούθους του Τζιμ Τζόουνς; Θα ήταν πρόθυμη τώρα να πεθάνει για την 'αλήθεια'; Δεν ήταν σίγουρη πλέον.

 

      Το τρίτο γεγονός ήταν η άφιξη του βιβλίου του Έτους 1979 που εκδίδεται από την Εταιρία Σκοπιά. Η Μάρτζορι άρχισε να διαβάζει όπως ήταν φυσικό το βιβλίο. Υπήρχε ένα τμήμα που μιλούσε για τη Μπούρμα, και παρατήρησε ότι από την αρχή του έργου μέχρι το 1965μια περίοδος 50 ετώνυπήρχε πολύ μικρή αύξηση. Το 1965 ή Εταιρία κατέγραφε μόνο 270 ευαγγελιζόμενους στη Μπούρμα. Αλλά μετά το 1966 το έργο άρχισε να αποδίδει. Το 1975 υπήρχαν 822 ευαγγελιζόμενοι, μια αύξηση 300 τοις εκατό. Το 1977, όμως, υπήρξε μείωση 1 τοις εκατό. Το άρθρο εξηγούσε ότι η αιτία για την πτώση ήταν το γεγονός ότι αυτά που αναμένονταν το 1975 δεν συνέβησαν.

 

     Αυτή η δήλωση χτύπησε τη Μάρτζορι στην καρδιά. Για μια ακόμη φορά η ηγεσία της Σκοπιάς δεν ήταν αρκετά ταπεινή ώστε να παραδεχθεί ότι έκανε λάθος. Το λάθος δεν ήταν δικό της! Είναι φανερό ότι η Μπούρμα είχε συλλάβει το μήνυμα

 

      Μετά την ανάγνωση αυτής της στατιστικής αυθόρμητα προσευχήθηκα εγκάρδια προς τον Θεό: 'Ιεχωβά, πιστεύω ακόμη ότι αυτή είναι η αλήθεια. Πιστεύω ότι αυτή είναι η μόνη αληθινή θρησκεία. Ό,τι και να γίνει, θα σε υπηρετώ πιστά εφόσον γνωρίζω πώς. Αλλά αν αυτή η θρησκεία δεν είναι η αλήθεια, ο μόνος τρόπος να το μάθω είναι να μού το δείξεις εσύ. Σε παρακαλώ δείξε μου την αλήθεια'.

 

      Ήταν Σάββατο, και ο Λέοναρντ συμμετείχε στην τριμηνιαία συνάθροιση πρεσβυτέρωνμια ευκαιρία να ανασκοπήσουν την κατάσταση της τοπικής εκκλησίας. Μερικοί άνδρες είχαν φτάσει νωρίτερα και συνομιλούσαν. Ένας απ' τους πρεσβυτέρους άρχισε να λέει στο Λέοναρντ για το πώς την προηγούμενη Πέμπτη το βράδυ ένας από τους αδελφούς τού είχε φέρει ένα φάκελλο που είχε σταλεί σπίτι του μέσω ταχυδρομείου. Είπε ότι προέρχεται 'από αποστάτη' και τον έδωσε στον Τζιμ. 'Δεν το άνοιξα και δεν το διάβασα', είπε ο αδελφός στον Τζιμ. Ο πρεσβύτερος επαίνεσε τον αδελφό για την ενέργειά του.

 

      'Τι εννοείς ότι τον επαίνεσες γι αυτό;' Ρώτησε ο Λέοναρντ τον Τζιμ. 'Εάν έχουμε την αλήθεια πρέπει να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία αυτό το υλικό'.

 

      Ο Τζιμ κούνησε ήσυχα το κεφάλι του. 'Δεν ξέρω', απάντησε. 'Το διάβασα, και δεν είναι τόσο εύκολο να το αντιμετωπίσεις με επιτυχία'.

 

      Ο Τζιμ είχε το φάκελο μαζί του, έτσι ο Λέοναρντ του είπε, 'Δώστο μου, θέλω να δω τι λένε αυτοί οι άνθρωποι'.

 

      Πρόσφατα υπήρχε αυξανόμενη ανησυχία στην ηγεσία της Εταιρίας Σκοπιά για τους πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά που είχαν εγκαταλείψει την οργάνωση και μιλούσαν εναντίον της Εταιρίας. Η Εταιρία προσπαθούσε να δυσφημήσει τα πρώην μέλη, αποκαλώντας τα 'αποστάτες' επειδή δεν ήταν πλέον 'στην αλήθεια'. Προέτρεπαν τους Μάρτυρες να μην έχουν καμία επαφή μαζί τους.

 

      Μετά τη συνάθροιση των πρεσβυτέρων, ο Λέοναρντ επέστρεψε σπίτι και αμέσως εξέτασε το υλικό που περιείχε ο φάκελος. Υπήρχε ένα κείμενο 13 σελίδων γεμάτο ερωτήματα. Ερωτήματα για τις αποτυχημένες προφητείες. Ερωτήματα για τα δόγματα της Εταιρίας. Ερωτήματα για τις πρακτικές της Σκοπιάς. Ερωτήματα για την αντιστροφή κατά 180 μοίρες πολλών διδασκαλιών οι οποίες, μετά από μερικά χρόνια αλλάζουν πάλι ξανά και ξανά. Ερωτήματα για απατηλές πρακτικές. Ερωτήματα για τους 144.000. Ερωτήματα για τις χρονολογίες. Και το πιο σημαντικό για το Λέοναρντερωτήματα για την αξιοπιστία της Εταιρίας.

 

      Ήταν ένας ανησυχητικός κατάλογος. Πολλές από αυτές τις ερωτήσεις τις είχε κάνει ο Λέοναρντ στον εαυτό του χωρίς ποτέ να τις εκφράσει φανερά σε οποιονδήποτε άλλο Μάρτυρα.

 

      Οι γυναίκες των πρεσβυτέρων φυσιολογικά γνωρίζουν μόνο ό,τι είναι επιτρεπτό και αναγκαίο. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, ο Λέοναρντ δεν θα είχε δείξει στη Μάρτζι αυτό το υλικό. Αλλά αυτό ήταν κάτι διαφορετικό. Της έδωσε το φάκελο και την προέτρεψε να τον διαβάσει. Η Μάρτζορι ένιωσε τα γόνατά της να τρέμουν όταν άρχισε να διαβάζει τα ερωτήματα. Στους απλούς Μάρτυρες δεν επιτρεπόταν ποτέ να διαβάσουν οποιoδήποτε θρησκευτικό υλικό που επέκρινε την Εταιρία. Αλλά η νευρικότητά της σταμάτησε όταν θυμήθηκε την προσευχή της. Ίσως αυτό να ήταν η απάντηση του Θεού.

 

      Από εκείνη την ημέρα αλλάξαμε, και από αφοσιωμένοι Μάρτυρες γίναμε σκεπτικιστές. Θα συνεχίζαμε να υπηρετούμε την εκκλησία, αλλά τώρα θα ερευνούσαμε για να μάθουμε όλη την αλήθεια. Αυτό σήμαινε ότι θα αξιολογούσαμε εκ νέου όλα όσα διδαχθήκαμε όλα τα χρόνια στην οργάνωση. Αρχίσαμε να αμφισβητούμε όσα διαβάζαμε, και δεν τα αποδεχόμασταν προκαταβολικά ως εμπνευσμένα από τον Θεό. Φυσικά, δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε γι' αυτά στους φίλους μας. Αλλά σαν ζευγάρι ήμασταν ενωμένοι στην έρευνά μας για την αλήθεια.

 

      Τον επόμενο χρόνο, αφού διαβάσαμε τον κατάλογο των ερωτήσεων, η Μάρτζορι παρακολουθούσε μεν τις συναθροίσεις στην Αίθουσα Βασιλείας, αλλά δεν πήγαινε πλέον στο από θύρα σε θύρα έργο. Αυτή ήταν πολύ ασυνήθιστη συμπεριφορά για τη σύζυγο του προεδρεύοντος πρεσβυτέρου, αλλά κανένας δεν μας ενόχλησε γι' αυτό.

 

      Μέρος των καθηκόντων του Λέοναρντ ως πρεσβυτέρου ήταν η εκφώνηση δημοσίων ομιλιών σε άλλες εκκλησίες. Είχε ετοιμάσει για το σκοπό αυτό περίπου 10 ομιλίες, και ήταν όλες πολύ δημοφιλείς. Το θέμα που τού άρεσε περισσότερο ήταν αυτό για τη ζωή και το θάνατο του Χριστού. Αυτή η ομιλία είχε σαν επίκεντρο το έργο του Χριστού στη ζωή μας και τη σωτηρία μας. Κάποια μέρα ο Λέοναρντ πληροφόρησε τον συντονιστή ότι δεν θα εκφωνούσε πλέον άλλη ομιλία εκτός αυτής που αναφερόταν στη ζωή και το θάνατο του Χριστού.

 

      Σύντομα μετά από αυτό ο Λέοναρντ εκφωνούσε μια ομιλία στη συνέλευση στο Εσκοντίνο. Στη μέση της ομιλίας του είχε μια παράξενη εμπειρίαπου είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω. Ήταν σαν να είχε μεταμορφωθεί για μια στιγμή η εκκλησία μπροστά στα μάτια του και ο Λέοναρντ τους είδε σαν μια γκρίζα, απρόσωπη, καταβεβλημένη ομάδα ανθρώπων. Ήταν μια στιγμιαία λάμψη που διήρκεσε ένα μόνο δευτερόλεπτο, και συνέχισε την ομιλία του χωρίς κάποια διακοπή. Αλλά αυτή η σκηνή τού έμεινε. Ήταν σαν να είχε μια καινούργια οπτική της ζωής των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Σίγουρα ήμασταν καταπιεσμένοι άνθρωποι.

 

      Μολονότι ακόμη δεν αναγνωρίζαμε τον Ιησού Χριστό ως Θεό, η ομιλία τού Λέοναρντ προετοίμασε το δρόμο για την ημέρα που θα τον αναγνωρίζαμε ως Θεό και θα παραδίδαμε τη ζωή μας σ' Αυτόν. Το όνομά του είχε πνευματική δύναμη που δεν διέθετε η οργάνωση. Ο Ιησούς μπορούσε ν' αλλάξει ζωές, ενώ η οργάνωση μπορούσε μόνο να προσπαθεί να κάνει τους ανθρώπους να συμμορφώνονται σε ένα σύνολο κανόνων.

 

      Ένα πρωί ο Λέοναρντ έλαβε μια τηλεφωνική κλήση στις 2 τα ξημερώματα από μια νεαρή γυναίκα που ζούσε με τη θεία της, ένα μέλος της εκκλησίας μας. Αυτή η γυναίκα είχε δαπανήσει κάποιο καιρό στο Στρατό Ειρήνης, και αυτή η εμπειρία τής είχε προκαλέσει κάποια νευρική κατάσταση. Ακολουθούσε τακτικά κάποια ιατρική συνταγή για να την ελέγχει. Αφού μελετούσε τις διδασκαλίες των μαρτύρων με τη θεία της και παρακολουθούσε μερικές εκκλησιαστικές συναθροίσεις, ένας πρεσβύτερος αισθάνθηκε άνετα να της πει ότι δεν έπρεπε να παίρνει φάρμακα γιατί αυτό ήταν 'φαρμακεία' και απαγορευόταν στη Γραφή. Έτσι, αυτή η νεαρή γυναίκα σταμάτησε ν' ακολουθεί τη θεραπεία του γιατρού.

 

      Ο πρεσβύτερος δεν ήταν γιατρός και προφανώς δεν είχε ιδέα τι έλεγε. Κάποια στιγμή αυτή η γυναίκα είχε στριμώξει τη θεία της και άλλα μέλη της οικογένειας  στη γωνία της κουζίνας κρατώντας ένα μαχαίρι. Η θεία είχε πείσει την ανηψιά της να μιλήσει στον 'αδελφό'. Ο Λέοναρντ έμαθε αμέσως ότι δεν έπαιρνε τα φάρμακά της και την προέτρεψε να τα πάρει αμέσως. Αλλά η γυναίκα ήταν σε υστερική κατάσταση και δεν ήταν σε θέση να ακολουθήσει οποιαδήποτε εντολή.

 

      Τότε ξαφνικά σε μια διαφορετική κίνηση απ' ό,τι γνωρίζουμε σαν Μάρτυρες του Ιεχωβά, ο Λέοναρντ είπε σ' αυτή τη γυναίκα, 'Ο Ιησούς σε αγαπά'.

 

      Στη στιγμή η γυναίκα ηρέμησε και άρχισε να κλαίει ήσυχα. Όποια κι αν ήταν η δύναμη που είχε κυριαρχήσει επάνω της, έφυγε. Η Μάρτζορι μισοκοιμησμένη, άκουσε το τέλος της συνομιλίας του Λέοναρντ, και όταν είπε αυτά τα λόγια ανοίχθηκαν τα μάτια της. Αυτά τα λόγια απλά δεν τα συνηθίζαμε.

 

      Το καλοκαίρι του 1980 διεξήχθη μια συνέλευση περιοχής στο Αθλητικό Στάδιο του Σαν Ντιέγκο. Ο διορισμός τού Λέοναρντ ήταν να διευθετεί το κλείσιμο ξενοδοχείων για τους αντιπροσώπους που κατέφθαναν από άλλες πόλεις. Έτσι, ανόμοια με προηγούμενες συνελεύσεις, τα καθήκοντά του είχαν ολοκληρωθεί όταν το πρόγραμμα άρχιζε. Καθώς πηγαίναμε στην αρχή του προγράμματος της πρώτης ημέρας είδαμε μερικούς ανθρώπουςεμφανώς πρώην Μάρτυρεςκρατώντας πλακάτ μπροστά στο Στάδιο. Κάποιος από την εκκλησία μάς ρώτησε τι έπρεπε να κάνουμε γι αυτό. Ο Λέοναρντ είπε, 'Δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτε'. 'Είναι σε δημόσιο χώρο και δεν ενοχλούν κανένα'.

 

      Η Μάρτζορι πρόσθεσε, 'Είναι η σειρά μας'. Στη δεκαετία του 1930 συνηθίζαμε να κάνουμε παρόμοιες παραστάσεις μπροστά σε εκκλησίες με πλακάτ που είχαν συνθήματα όπως «Η Θρησκεία είναι Απάτη και Παγίδα». Φυσικά, αυτό το άτομο δεν γνώριζε πολλά για την ιστορία της οργάνωσης και τις διάσημες εκκεντρικότητες του Ρόδερφορντ. Κανένας από εμάς δεν τόλμησε να πει ότι θα θέλαμε πολύ να πάμε και να μιλήσουμε σ' αυτά τα ηρωϊκά άτομα με τα πλακάτ. Τι πληροφορίες είχαν;

 

      Η συνάθροιση στο Αθλητικό Στάδιο ήταν πληκτική. Το άγγελμα ήταν αυτό που είχαμε ακούσει πολλές φορές. Έμοιαζε με μαγνητοταινία, και οι ομιλητές δεν χρειάζονταν παρά να κουνάνε  συγχρονισμένα τα χείλη τους. Και για μια ακόμη φορά, είδε τους ανθρώπους να μεταμορφώνονται σε μια γκρίζα μίζερη μάζα. Είδε γονείς να μαλώνουν αυστηρά τα παιδιά τους επειδή δεν μπορούσαν να καθίσουν ακίνητα και σιωπηλά. Τους είδε όλους χωρίς ζωή μέσα τους, χωρίς χαρά, ευτυχία ή ελπίδα. 'Ας φύγουμε από 'δώ' είπε ο Λέοναρντ στη Μάρτζι. Πηγαίνοντας προς το πάρκιν σημείωσαν τον αριθμό τηλεφώνου που ήταν γραμμένος στα πλακάτ.

 

      Μόλις φτάσαμε σπίτι, τηλεφωνήσαμε στο Λος Άντζελες και ακούσαμε ένα μαγνητοφωνημένο μήνυμα σχετικά με τις εσφαλμένες διδασκαλίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Δεν δυσκολευθήκαμε να δεχτούμε αυτά που έλεγε το μήνυμα, διότι ήταν απόλυτα βέβαιο ότι το μήνυμα ήταν ορθό. Δινόταν μια προσφορά για κάποια δωρεάν έντυπα. Τα θέλαμε, αλλά αναρωτιόμασταντι θα συνέβαινε αν κάποιος το μάθαινε; Θα μπορούσαμε να αποκοπούμε επειδή ζητήσαμε πληροφορίες από αποστάτες.

 

      Χρησιμοποιήσαμε το πατρικό όνομα της Μάρτζορι και ελπίζαμε ότι ο ταχυδρόμος θα παραδώσει το δέμα στο σπίτι μας. Δύο ημέρες αργότερα, λάβαμε το υλικό. Οι πληροφορίες ήταν πολύ δυνατές. Οι συγγραφείς παρέθεταν απευθείας από τις εκδόσεις τής Σκοπιάς για να υποστηρίξουν τα επιχειρήματά τους. Αναζητήσαμε να διασταυρώσουμε τις παραθέσεις αυτές από τη βιβλιοθήκη μας με τις εκδόσεις της Σκοπιάς. Όποιοι και να ήταν αυτοί οι άνθρωποι, δεν έλεγαν ψέματα.

 

      Στο δέμα υπήρχαν πληροφορίες για να στείλουμε παραγγελία για ορισμένα βιβλία με τίτλους όπως, 'Απόστολοι Άρνησης', 'Εγκαταλείψαμε τους Μάρτυρες του ΙεχωβάΜια μη Προφητική Οργάνωση', 'Μάστορες της Απάτης', και 'Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και η Προφητική Θεωρία'. Θα μπορούσαμε να είχαμε πάει σε οποιοδήποτε Χριστιανικό βιβλιοπωλείο και να αγοράσουμε αυτά τα βιβλία, αλλά κι αυτό ήταν απαγορευμένο. Ήταν πολύ μεγάλο ρίσκο να πάμε οι ίδιοι να τα πάρουμε γι' αυτό τα παραγγείλαμε.

 

      Αυτό που μας προξένησε τη μεγαλύτερη εντύπωση δεν ήταν τα θεολογικά επιχειρήματα, αλλά το χάσμα αξιοπιστίας. Η οργάνωση είχε παροδηγήσει και παραπληροφορήσει τους ανθρώπους και είχε αλλάξει γνώμη επανειλημμένα με το πέρασμα των ετών, ενώ δεν ήταν πρόθυμη να μας πει την αλήθεια ακόμη και τώρα. Όταν ο Λέοναρντ διάβασε και το τελευταίο από τα τέσσερα βιβλία, ανήγγειλε στη Μάρτζορι, 'Παραιτούμαι από πρεσβύτερος'. Χρησιμοποίησε τη δικαιολογία ότι είχαμε οικογενειακά προβλήματα αφού η κόρη μας εκείνη την εποχή αντιμετώπιζε τις συνέπειες του πρόσφατου διαζυγίου της. Γνωρίζαμε μέσα στην καρδιά μας ότι το ζήτημα είχε τελειώσει. Σταματήσαμε να πηγαίνουμε στις συναθροίσεις  και στο ανά θύρας έργο. Παρόλα αυτά, χρειασθήκαμε ακόμη δύο χρόνια για να είμαστε απόλυτα βέβαιοι. Τελικά, στις 24 Αυγούστου 1982, στείλαμε στους πρεσβυτέρους της εκκλησίας μας την παρακάτω επικυρωμένη επιστολή:

 

      Κύριοι

 

      Την επόμενη εβδομάδα συμπληρώνονται δύο χρόνια από τότε που παραιτήθηκα από πρεσβύτερος της εκκλησίας Λα Γιόλλα, επειδή εγώ και η Μάρτζορι επιθυμούσαμε να είμαστε ελεύθεροι από τη χρονική και διανοητική δέσμευση της παρακολούθησης των συναθροίσεων για τη δηλωθείσα αιτία της απόφασής μας να κάνουμε μια ολοκληρωμένη λόγια έρευνα των διδασκαλιών της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά, όπως αυτές αναφέρονται στη Βίβλο.

 

      Η εγκάρδια προσευχή μας στον Ιεχωβά για την καθοδηγία του, την κατεύθυνση και τη βοήθειά του σ' αυτό το ζήτημα συνεχίζεται να απαντάται πέραν πάσης προσδοκίας. Έχουμε συγκεντρώσει μια εκτεταμένη βιβλιοθήκη που χρονολογείται από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα, και μας έχει ευλογήσει με ένα χείμαρρο πληροφοριών που μας οδήγησαν στο ακαταμάχητο συμπέρασμα ότι:

 

  • 1. Η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά είναι ένοχη αυθάδους και αλαζονικής προφητικής εικοτολογίας.

  • 2. Έχει κάνει λαθροχειρίες στη Μετάφραση Νέου Κόσμου για να συμφωνεί με τις ιδιαίτερες διδασκαλίες της.

  • 3. Έχει ένα υπόμνημα διαρκώς μεταβαλλόμενων δογμάτων που αλλάζουν κατεύθυνση 180 μοίρες προς τα πίσω, προς τα εμπρός και πάλι προς τα πίσω.

  • 4. Με σιδερένιο χέρι επιβάλλει μια βίαιη ενότητα.

  • 5. Έχει αυθαίρετα παρεμβληθεί στην αλυσίδα σωτηρίας.

  • 6. Έχει επιβάλλει την αντιχριστιανική πράξη της απομόνωσης και αποξένωσης των οικογενειακών μελών που δεν συμφωνούν με το Κυβερνών Σώμα.

    Όπως μπορείτε να διακρίνετε, δεν υπήρξαμε βιαστικοί στην ενέργειά μας, αλλά διαθέσαμε πολύ χρόνο ώστε με προσευχή να σταθμίσουμε το ζήτημα και να εξετάσουμε όλες τις αποδείξεις.

 

      Με την παρούσα επιστολή ασκούμε το δικαίωμά μας κάτω από το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, που μας εγγυάται ελευθερία επιλογής θρησκείας, να αποσυνταυτισθούμε από την Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά. Η επιστολή αυτή είναι σε αρμονία με την πρόνοια που αναφέρεται στο Εγχειρίδιο της Σχολής Διακονίας της Βασιλείας, εκδόσεως 1977, σελ. 61 και 62, η οποία λέει: «Εάν ένα βαπτισμένο άτομο εμμένει να μη θέλει να είναι μέρος της εκκλησίας και θέλει να αφαιρεθεί το όνομά του από όλα τα αρχεία, μπορούμε να συμμορφωθούμε με το αίτημά του. Εάν λαμβάνει μια τέτοια άκαμπτη στάση, θα ήταν καλό να προτρέψουμε το άτομο αυτό να θέσει το αίτημά του γραπτώς και αυτό να τεθεί στα αρχεία της εκκλησίας. Σε μια τέτοια περίπτωση πρέπει να ειδοποιηθεί η Εταιρία και πρέπει να γίνει μια σύντομη ανακοίνωση στην εκκλησία», και αργότερα επιβεβαιώθηκε στη Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1981 κάτω από τον υπότιτλο 'Εκείνοι που Αποσυνταυτίζονται'.

 

      Με την ανωτέρω ενέργεια, η Μάρτζορι κι εγώ παραιτούμεθα εθελουσίως από την οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά και δεν αναγνωρίζουμε ότι η Εταιρία ή οι πρεσβύτεροι έχουν οποιαδήποτε εξουσία επάνω μας. Εφόσον παραιτούμεθα εθελουσίως από την οργάνωση κι ως εκ τούτου δεν είμεθα πλέον Μάρτυρες του Ιεχωβά, σας απαγορεύουμε ρητά να μας αποκόψετε ή με οποιονδήποτε τρόπο να δυσφημήσετε τον χαρακτήρα μας ενώπιον άλλων. Εάν αποκοπούμε ή συκοφαντηθούμε με οποιονδήποτε τρόπο, θα πρέπει να αναλάβουμε δικαστική δράση εναντίον σας. Δεν εμφορούμεθα από προσωπική έχθρα εναντίον σας, αλλά αντιλαμβανόμαστε τη στάση που έχει λάβει η Εταιρία σε τέτοια ζητήματα, προφανώς λόγω της απίστευτης μείωσης μελών της που καταγράφει.

 

      Αντί να είμαστε δυσαρεστημένοι με την ανακάλυψη ότι παροδηγηθήκαμε επί 25 χρόνια, είμεθα πλήρεις χαράς και ένθερμης προσδοκίας για μια συνεχή, αυξανόμενη προσωπική σχέση με τον αγαπημένο μας Πατέρα και τον Υιό του Ιησού Χριστό. 

 

                                                                                                             Υπογραφές

 

 

      Μόλις ταχυδρομήσαμε την επιστολή, νιώσαμε ένα απίστευτο αίσθημα ανακούφισης. Όχι πλέον συναθροίσεις. Όχι πλέον στην υπηρεσία του Σαββάτου. Όχι πλέον αποκοπές ατόμων. Αυτά τελείωσαν. Είμαστε ελεύθεροι να πάμε στην ακρογιαλιά ή να καθίσουμε σπίτι και να διαβάσουμε την Κυριακάτικη εφημερίδα χωρίς αισθήματα ενοχής. Είμαστε ελεύθεροι να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα ή να επισκεφθούμε μια εκκλησία αν το θέλουμε. Και όταν επισκεπτόμαστε άλλους Χριστιανούς, διαπιστώνουμε ότι δεν είναι οι πονηροί εχθροί που διδασκόμασταν να τους περιφρονούμε.

 

      Ένα απόγευμα η Μάρτζορι, σε μια χειρονομία αφιέρωσης έπεσε στα γόνατά της και ζήτησε από τον Ιησού να συγχωρήσει τα αμαρτήματά της και να έρθει στη ζωή της. Πήρε λίγο περισσότερο χρόνο στο Λέοναρντ να διακρίνει την αλήθεια για το Χριστό. Αλλά σταδιακά η εικόνα διευρύνθηκε γι αυτόν. Ήταν μια υπέροχη αλήθεια κρυμμένη από εμάς ως Μαρτύρων του Ιεχωβά, η αλήθεια ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν κάτι περισσότερο από ένας απλός άνθρωπος. Δεν ήταν 'ενας θεός' αλλά 'ο Θεός' που ήρθε με σάρκα στον πλανήτη μας. Μέσω αυτού απεκαλύφθη το θαυμάσιο σχέδιο της σωτηρίας και της απολύτρωσης, και σήμερα μπορούμε να έχουμε μια στενή σχέση μ' Αυτόν. Δεν είμαστε πλέον κάτω από τη δουλεία των έργων, προσπαθώντας να χτυπήσουμε αρκετές πόρτες και να παρακολουθήσουμε αρκετές συναθροίσεις, και να ακούσουμε αρκετούς κανόνες για να ελπίζουμε να ευαρεστήσουμε τον Ιεχωβά. Η μοίρα μας μ' Αυτόν σφραγίστηκε για πάντα.

 

      Στο υπόλοιπο μέρος αυτού του βιβλίου (σ. ΟΟΔΕ: από το οποίο έγινε η μετάφραση τού τμήματος αυτού), θέλουμε μόνο να ανασκοπήσουμε λίγους τομείς που μελετήσαμε στη διάρκεια του χρόνου που αξιολογούσαμε τους Μάρτυρες. Πιστεύουμε ότι θα δείτε μαζί μας γιατί νιώσαμε ένα γιγαντιαίο χάσμα αναξιοπιστίας σε σχέση με την οργάνωση. Θα ανακαλύψετε επίσης, όχι μόνο το γιατί φύγαμε από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, αλλά και το πώς αντικαταστήσαμε τη θρησκευτική οργάνωση με την Προσωπικότητα του ίδιου του Θεού στη ζωή μας. Σήμερα ποτέ δεν θα οραματιζόμασταν μια επιστροφή εκεί.

 

Μετάφραση από Συνεργάτη


http://www.oodegr.com/paratir/epistoles/leonard_1.htm


Η Εταιρεία Σκοπιά σας εύχεται "Καλά Χριστούγεννα" από το "Μπέθελ"! (1926)


Πως θα σας φαινόταν αν σας λέγαμε ότι το 1926 (και όχι μόνο) οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, στα κεντρικά τους γραφεία, παρουσία του ΡΟΔΕΡΦΟΡΝΤ γιόρταζαν τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ μοιράζοντας δώρα και τρώγοντας όλοι μαζί ώστε "να κάνουν Χριστούγεννα" που λέμε!

Απίστευτο και αδιανόητο για έναν σύγχρονο Μάρτυρα του οποίου η τωρινή ηγεσία θα τον "απέκοβε" ακόμη και για την απλή εκστομιση της έκφρασης

"Καλά Χριστούγεννα". Είναι γνωστή η δικαιολόγηση της τωρινής ηγεσίας και των κομισαρίων της (θύματα θυμάτων) ότι τάχα μου "τότε δεν είχε ξεκαθαριστεί ακόμη η αλήθεια-τώρα είναι καθαρή η Οργάνωση..του Θεού".

Κοιτάξτε καλά την φωτογραφία και αναρωτηθείτε (ναι τέτοιες τερατουργίες ισχυρίζεται η Σκοπιά χωρίς να ντρέπεται καθόλου)ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ 1926, ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι είχε επιλεγεί η Εταιρεία Σκοπιά από τον Χριστό (1918-19) να εορτάζει τα Χριστούγεννα μια ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΗ (κατά την Εταιρεία Σκοπιά) εορτή!!!!!


Τα συμπεράσματα όπως πάντα δικά σας...

(ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ)




Πηγή: Bιβλίο  (In Search of Christian Freedom) του Πρώην μέλους του Κυβερνώντος Σώματος του Ιεχωβά, κ. Ρέϊμοντ Φρανς, Σελίδα 149



http://rwssel.blogspot.com/2010/08/1926.html


update: Το βιβλιο κυκλοφορεί ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!


ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (CRISIS OF CONSCIENCE)


Το ανεβάζουμε για άλλη μια φορά γιατί το ζητήσατε,ΚΛΙΚ ΕΔΩ  (Ο ΔΕΣΜΟΣ ΘΑ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΤΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ)

coc.jpg


Να υπενθυμίσουμε ότι το βιβλίο κυκλοφορεί ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!!


Γιατί οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά πιστεύουν ότι έχουν την αληθινή θρησκεία; 1ο Μέρος

Μια υποθετική συζήτηση, που διεισδύει στη "λογική" τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά και ανατρέπει τα αστήρικτα δεδομένα τους

Η συζήτηση τού παρόντος άρθρου, αν και φανταστική, δεν είναι διόλου υποθετική ή ψεύτικη. Είναι μια συζήτηση που προτείνεται από τον γράφοντα, σε συζητήσεις με Μάρτυρες τού Ιεχωβά, και σκοπό έχει να τους λογικεύσει, και να τους βοηθήσει να κατανοήσουν το αστήρικτο τών βεβαιοτήτων τους.

Ως πρώην Μάρτυρας τού Ιεχωβά, γνωρίζω καλά πώς σκέπτονται και τι θα μπορούσε να κλονίσει τις βεβαιότητες τών λογικότερων από αυτούς (γιατί δυστυχώς η λογική στην οργάνωση αυτή είναι είδος εν ανεπαρκεία). Εάν λοιπόν συναντήσετε κάποιον Μάρτυρα τού Ιεχωβά που διαθέτει στοιχειώδη λογική, και στοιχειώδη εντιμότητα, το πιθανότερο είναι ότι μέσω τής ακόλουθης συζήτησης, θα του δώσετε μια άκρη για να αρχίσει να σκέπτεται, και να αμφισβητεί κάποιες αστήρικτες βεβαιότητές του. Δεν έχει σημασία αν θα ανταποκριθεί άμεσα, ή αν θα χρειασθεί χρόνο. Σημασία έχει να γίνει αυτή η σπορά λογικής και αληθείας, και ο Θεός θα τον βοηθήσει και θα τον ευλογήσει κατά την προαίρεσή του.

Στην ακόλουθη φανταστική συζήτηση, εγώ ο ίδιος θα θέτω τις ερωτήσεις, ως Ορθόδοξος Χριστιανός, αλλά επίσης, εγώ ο ίδιος θα απαντώ, όπως θα απαντούσα, αν ήμουν ακόμα Μάρτυρας τού Ιεχωβά, και μου τίθεντο οι ερωτήσεις αυτές. Τότε, αν και σε αίρεση, θυμάμαι ότι δεν αρνιόμουν κάτι λογικό, ούτε χρησιμοποιούσα ανέντιμες μεθόδους στις συζητήσεις μου. (Γι' αυτό και με τη βοήθεια τού Θεού ελευθερώθηκα από την αίρεση αυτή). Το ίδιο θα εφαρμοσθεί και στο ακόλουθο άρθρο, καθώς ως Ορθόδοξος Χριστιανός θα θέτω ερωτήσεις, αλλά και ως πρώην Μάρτυρας θα υπεραμύνομαι με ειλικρίνεια τής οργάνωσης, πάντοτε όμως στα πλαίσια τής αλήθειας και τής λογικής. Συνθήκη που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αναίρεση τών ψευδών δεδομένων αυτής της θρησκείας, περί "αληθείας".

1. Μια φιλική προσέγγιση

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Καλημέρα σας! Σήμερα μοιράζουμε στην περιοχή σας το περιοδικό αυτό, που περιέχει ένα επίκαιρο θέμα, για τα πρωτοφανή δεινά που μαστίζουν τον σύγχρονο κόσμο. Πιστεύουμε ότι θα το βρείτε ενδιαφέρον. Είναι τών εκδόσεων τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, και έχει το θέμα...

Ορθόδοξος: Καλημέρα φίλε μου! Χαίρομαι όταν συναντάω ανθρώπους που δαπανούν το χρόνο τους σε τόσο σημαντικά θέματα, όπως είναι η σχέση μας με τον Θεό. Και ελπίζω με την ευκαιρία τής συνάντησής μας αυτής, να έχεις το χρόνο να καθίσουμε κάπου και να μου λύσεις κάποιες απορίες που έχω για τη θρησκεία τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, έχω λίγο χρόνο στη διάθεσή μου. Έχετε ξανασυζητήσει με Μάρτυρες τού Ιεχωβά; Είσαστε Ορθόδοξος;

Ορθόδοξος: Ναι. Είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος. Και αρκετές φορές έχω ξανασυζητήσει. Αλλά δεν βρήκα πειστικές απαντήσεις σε κάποια ερωτήματα που μου δημιουργήθηκαν για τη θρησκεία σας. Και θέλω να ελπίζω ότι ίσως εσύ θα μπορούσες να μου πεις κάτι περισσότερο...

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Με ποιους έχεις συζητήσει και δεν σε βοήθησαν; Είναι από εδώ;

Ορθόδοξος: Με πολλούς, από πολλές περιοχές. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι τώρα θα μπορούσες ίσως εσύ να μου δώσει αυτές τις απαντήσεις. Γιατί αφού βγαίνεις να κηρύξεις, σημαίνει ότι έχεις και τη δυνατότητα να δώσεις κάποιες απαντήσεις σε ερωτήσεις που θα προκύψουν.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ευχαρίστως, ελπίζω να μη σε απογοητεύσω. Ποια είναι η απορία σας;

2. Οι λόγοι που ένας Μάρτυρας τού Ιεχωβά πιστεύει ότι έχει την αληθινή θρησκεία

Ορθόδοξος: Το ερώτημά μου είναι κατ' αρχήν πολύ απλό. Αλλά πριν σε ρωτήσω, θέλω να σε ρωτήσω κάτι άλλο: "Πιστεύεις ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι η μοναδική αληθινή θρησκεία που υπάρχει σήμερα;" Φαντάζομαι ότι η απάντησή σου σε αυτό θα είναι θετική, ώστε να προχωρήσω στο ερώτημά μου.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, φυσικά! Διαφορετικά δεν θα ήμουν τώρα εδώ για να κηρύξω τη θρησκεία μου!

Ορθόδοξος: Πολύ ωραία! Άρα, μπορώ τώρα να διατυπώσω κι εγώ το βασικό μου ερώτημα: "Τι σε κάνει να πιστεύεις, ότι σήμερα υπάρχει μία μόνο αληθινή θρησκεία, και ότι αυτή είναι η δική σου;"

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Χαίρομαι που μου κάνεις αυτό το ερώτημα. Περίμενα κάτι πιο δύσκολο! Αυτό είναι πολύ απλό, και είμαι σίγουρος ότι θα πάρεις ικανοποιητικές απαντήσεις, γιατί είμαστε η μοναδική οργάνωση στον κόσμο, που μπορούμε να δώσουμε τεκμηριωμένα θετική απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

Ορθόδοξος: Σε ακούω λοιπόν!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Κατ' αρχήν,

α) είμαστε η μοναδική οργάνωση στον κόσμο, που μπορεί να αποδείξει όλα όσα πιστεύει μέσα από την Αγία Γραφή. Επίσης,

β) ξεχωρίζουμε από τις άλλες θρησκείες για την ποιότητα τών ανθρώπων μας. Γιατί έχουμε τόση καθαρότητα στην οργάνωσή μας, που δεν θα βρεις πουθενά αλλού. Αυτές είναι οι δύο βασικές αποδείξεις. Από εκεί και πέρα, θα μπορούσα να σου αναφέρω και πολλές άλλες, εξ ίσου σημαντικές όμως, όπως:

γ) Είμαστε η μοναδική οργάνωση που ονομάζεται με το όνομα τού Θεού "Ιεχωβά", όταν όλες οι άλλες το αποκρύπτουν.

δ) Είμαστε η μοναδική οργάνωση που αν μελετήσεις την Αγία Γραφή, θα διαπιστώσεις ότι εκπληρώνουμε με ακρίβεια ένα σωρό προφητείες που δόθηκαν για εμάς από τον Ιησού Χριστό αλλά και από τους αρχαιότερους προφήτες,

ε) αλλά και είμαστε αυτοί που εκπληρώνουμε το χωρίο Ματθαίος 24/κδ: 14, το οποίο προφήτευσε ότι πριν έλθει το τέλος, θα γινόταν παγκοσμίως ένα τέτοιο κήρυγμα, σαν αυτό που κάνουμε σήμερα μόνο εμείς στον κόσμο.

στ) Και ακόμα είμαστε και η μοναδική θρησκεία που διακρατεί παγκοσμίως ουδετερότητα και απέχει από το δαιμονοκρατούμενο παγκόσμιο σύστημα, αμέτοχοι στους πολέμους και στα πολιτικά εγκλήματα που γίνονται σήμερα στον κόσμο.

ζ). Και τέλος, είμαστε οι μοναδικοί που αντιληφθήκαμε την αόρατη Β΄ Παρουσία τού Χριστού το 1914, και που από τότε κηρύττουμε μόνο εμείς αυτή την αλήθεια παγκοσμίως, για τον Βασιλέα Χριστό και τους σκοπούς του.

Σίγουρα αν σκεφθώ θα θυμηθώ και άλλους λόγους, αλλά νομίζω ότι αυτοί οι 7 λόγοι (αριθμός πληρότητας), είναι αρκετοί! Λοιπόν; Σου έλυσα την απορία;

3. Διαφορετικές προϋποθέσεις για το ποια είναι η αληθινή Εκκλησία

Ορθόδοξος: Πολύ ωραία! Θα ήθελα όμως να δούμε λίγο βαθύτερα το ερώτημά μου, γιατί φοβάμαι ότι δεν αποτελούν οι λόγοι που μου εξέθεσες, επαρκείς αποδείξεις για το ερώτημα που έθεσα. Και πράγματι, σημείωσα όπως είδες προσεκτικά τους 7 λόγους που μου ανέφερες, και σε διαβεβαιώ ότι θα δούμε τους λόγους αυτούς έναν - έναν, αλλά αργότερα. Τώρα θέλω πρώτα να δούμε λίγο βαθύτερα το ερώτημα που σου έθεσα:

"Γιατί πιστεύεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει σήμερα μία αληθινή θρησκεία, μεταξύ τών χιλιάδων θρησκειών που υπάρχουν;"

Γιατί το να συζητάμε "ποια είναι η αληθινή θρησκεία", ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ότι θα πρέπει να δώσουμε μια απάντηση σε αυτό το κάπως βαθύτερο ερώτημα. Γιατί δηλαδή πρέπει να λάβουμε ως δεδομένο, το ότι υπάρχει σήμερα μια αληθινή θρησκεία; Δεν συμφωνείς ότι πρέπει να δούμε πρώτα αυτό το ερώτημα;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Με ξαφνιάζει το ερώτημά σου αυτό, γιατί απ' ό,τι θυμάμαι, όταν σε ρώτησα, μου είπες ότι είσαι Ορθόδοξος Χριστιανός. Υποτίθεται ότι κι εσείς οι Ορθόδοξοι πιστεύετε ότι υπάρχει μία μόνο αληθινή θρησκεία, και ότι είναι η δική σας. Και γνωρίζοντας ότι αυτό πιστεύετε, ξεκίνησα από την κοινή βάση που έχουμε, στο ότι δηλαδή θεωρούμε δεδομένο το ότι υπάρχει μία αληθινή θρησκεία. Γιατί σε μια συζήτηση πρέπει να ξεκινάμε από την κοινή μας βάση, και πάνω σε αυτή να οικοδομήσουμε τα συμπεράσματά μας. Εκτός αν εσύ δεν πιστεύεις ότι έχετε οι Ορθόδοξοι την μόνη αληθινή θρησκεία!

Ορθόδοξος: Και βέβαια πιστεύω ότι η μόνη αληθινή λατρεία είναι η λατρεία τής Ορθοδοξίας και βέβαια πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη Εκκλησία τού Κυρίου Ιησού Χριστού, εκτός από την Ορθόδοξη. Όμως πρέπει να ξέρεις, ότι αυτό δεν αποτελεί κοινή μας βάση, έστω και αν σε αυτό συμφωνούμε, δηλαδή στο ότι υπάρχει μόνο μία αληθινή Εκκλησία. Και ο λόγος που το λέω αυτό, είναι ότι εμείς έχουμε πολύ διαφορετικές προϋποθέσεις από εσάς, για τα χαρακτηριστικά που έχει η αληθινή Εκκλησία. Εμείς βασίζουμε αυτή την πεποίθησή μας, σε αρκετά διαφορετικούς λόγους, από αυτούς τους 7 που μου ανέφερες πριν. Συνεπώς, αφού δεν βασίζουμε την κοινή πεποίθησή μας περί "μίας μόνο αληθινής Εκκλησίας" στους ίδιους λόγους, πρέπει κατ' ανάγκην να δούμε κατά πόσον στέκει αυτή η πεποίθηση, ξεχωριστά για τον καθένα από εμάς. Πρέπει δηλαδή να μου αιτιολογήσεις ολόκληρη τη λογική, βάσει τής οποίας φθάνεις στο συμπέρασμα ότι υπάρχει "μία μόνο αληθινή Εκκλησία", και να δούμε αν αυτή η λογική στέκει, ή αν περιέχει λογικά άλματα. Ομοίως, θα κάνω κι εγώ το ίδιο αργότερα, για να στηρίξω τη δική μου πεποίθηση.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Δηλαδή, εσείς τι αποδείξεις έχετε για το ότι είσαστε η αληθινή θρησκεία;

Ορθόδοξος: Επειδή ακριβώς, όπως σου είπα, οι δικοί μας λόγοι είναι πολύ διαφορετικοί από τους δικούς σας, αν τους ανέλυα αυτή τη στιγμή, όχι μόνο δεν θα τους κατανοούσες σε βάθος, αλλά θα ξεφεύγαμε από το θέμα μας, που είναι να λύσεις τις δικές μου απορίες επί τής δικής σου πίστης. Γι' αυτό, θα ήθελα να ασχοληθούμε ειδικά με τα ερωτήματά μου για τη δική σας πίστη χωρίς να επεκταθούμε στις δικές μας προϋποθέσεις τής αληθινής Εκκλησίας. Και όταν ολοκληρώσουμε αυτή τη συζήτηση, (έστω και αν χρειασθεί να ξανασυναντηθούμε, αν δεν έχεις αντίρρηση), εάν οι δικοί σου λόγοι είναι επαρκείς και τεκμηριωμένοι, τότε ήδη οι δικοί μου λόγοι θα έχουν ήδη αυτόματα αναιρεθεί. Εάν όμως οι δικοί σου λόγοι αποδειχθούν ανεπαρκείς, τότε θα είσαι σε θέση να προσέξεις καλύτερα, και βαθύτερα, τους δικούς μου λόγους, και να τους κρίνεις ανάλογα.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Κατάλαβα, και συμφωνώ, και είμαι πρόθυμος να συναντηθούμε όσες φορές χρειασθεί. Πάντως σημειώνω κι εγώ, ότι "μου χρωστάς" να μου αναφέρεις τις δικές σας προϋποθέσεις για την αληθινή θρησκεία, γιατί είμαι περίεργος, τι διαφορετικό θα μπορούσες να βρεις από τις δικές μας προϋποθέσεις.

4. Είχε ο Θεός πάντοτε μια οργάνωση;

Ορθόδοξος: Ωραία! Λοιπόν; "Γιατί πιστεύεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει σήμερα μία αληθινή θρησκεία, μεταξύ τών χιλιάδων θρησκειών που υπάρχουν;"

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Επειδή ο αληθινός Θεός ο Ιεχωβά, είναι Θεός τάξεως και Θεός αληθείας. Και θα ήταν αντίθετο από την προσωπικότητά του, να μην έχει μια ξεκάθαρη και συνεπή προς την αλήθεια αληθινή θρησκεία. Θα ήταν αντίθετο με Αυτόν, να αφήνει τον λαό Του μπερδεμένο, να βολοδέρνει ανάμεσα σε χιλιάδες διαφορετικές θρησκείες, χωρίς να δίνει τα ντοκουμέντα εκείνα που θα υπεδείκνυαν το ποια απ' όλες αυτές είναι η αληθινή θρησκεία, δια της οποίας μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί. Γι' αυτό ο Θεός σε όλη την ιστορία, είχε πάντοτε μια οργάνωση. Κάποτε ήταν ο Αδάμ και η Εύα στον Παράδεισο, μετά ήταν ο Νώε και η οικογένειά του, μετά ο Αβραάμ και οι ομόπιστοί του, και αργότερα ο λαός Ισραήλ με τον Μωσαϊκό Νόμο. Και από την εποχή τού Χριστού, είναι η Χριστιανική Εκκλησία, που σήμερα εκφράζεται από τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά.

Ορθόδοξος: Θα ήθελα να ξεκινήσω τις ενστάσεις μου, από το τέλος αυτών που ανέφερες. Είπες: "ο Θεός σε όλη την ιστορία, είχε πάντοτε μια οργάνωση", και ανέφερες και παραδείγματα. Όμως δεν νομίζω ότι αυτό που είπες ισχύει. Και σου εξηγώ:

Εξαιρώντας τον Αδάμ και την Εύα, που ήταν μόνοι τους στον παράδεισο, εξαιρώντας και τον Νώε, που επίσης επιβίωσε ως οικογένεια, (και που θα μπορούσες να πεις ότι ως οικογένειες ήταν οργανωμένοι), γνωρίζεις πόσα χρόνια απέχει ο Νώε από τον Αδάμ;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Χμμ! Ναι, νομίζω περίπου 1000 χρόνια!

Ορθόδοξος: 1000 περίπου κατά το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο που χρησιμοποιείτε εσείς, και 1500 και πλέον χρόνια κατά το κείμενο τών Εβδομήκοντα που χρησιμοποιούμε εμείς. Αλλά δεν έχει σημασία. Ας πάρουμε το δικό σας κείμενο με τα 1000 χρόνια διαφορά. Τι έχουμε λοιπόν σε διάστημα 1000 ετών; Ποια ήταν τότε η οργάνωση τού Θεού, σύμφωνα με τα λεγόμενά σου, από την πτώση τών πρωτοπλάστων ως τον Νώε;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, είναι μεγάλο διάστημα, αλλά σου διαφεύγει ότι ο Αδάμ έζησε σχεδόν μία χιλιετία!

Ορθόδοξος: Νομίζω ότι μάλλον εσένα σου διαφεύγει, ότι με βάση την πίστη τής δικής σου οργάνωσης, "ο Αδάμ μετά την αμαρτία του, επειδή ήταν τέλειος άνθρωπος, δεν θα έχει ούτε καν ανάσταση". Άρα μιλάμε για έναν άνθρωπο απωλεσμένο από την αληθινή πίστη, που δεν θα μπορούσε να μετέχει στην αληθινή "οργάνωση" τού Θεού, αν θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε έτσι την πρώτη ανθρώπινη οικογένεια.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, πράγματι έτσι είναι, έχεις δίκιο, (βλέπω ότι γνωρίζεις τι πιστεύουμε), αλλά επίσης σου διαφεύγει το  γεγονός ότι εκτός από τον Αδάμ, υπήρχαν οι απόγονοί του, οι οποίοι συνέχισαν αυτή την οργάνωση τών αληθινών λάτρεων, σε όλο αυτό το διάστημα ως τον Νώε.

Ορθόδοξος: Δεν μου διαφεύγει, ούτε το αμφισβητώ, ότι υπήρχαν σε όλο αυτό το διάστημα αληθινοί λάτρεις τού Θεού. Αλλά δεν είναι αυτό το οποίο συζητάμε. Αυτό που συζητάμε, είναι το κατά πόσον υπήρχε μία ΟΡΓΑΝΩΣΗ πιστών λάτρεων. Κατά πόσον αυτοί ήταν ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ, με επίγεια θεοκρατική ηγεσία, ώστε να ονομασθούν "οργάνωση" τού Θεού. Μπορείς να μου υποδείξεις, ποια ήταν, πώς λεγόταν, και πού έδρευε μια τέτοια οργάνωση, στα χίλια χρόνια από Αδάμ ως Νώε;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι, εφ' όσον δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία από τότε, αλλά θα μπορούσε να υπάρχει! Δεν θα μπορούσε;

Ορθόδοξος: Υπάρχει μεγάλη διαφορά από το: "υπήρχε", μέχρι το: "θα μπορούσε να υπάρχει". Υποτίθεται ότι στη συζήτηση που κάνουμε μιλάμε με ντοκουμέντα και όχι με υποθέσεις. Υποτίθεται ότι η αληθινή Εκκλησία, έχει τα ΤΕΚΜΗΡΙΑ τής αληθινότητάς της, και όχι απλές υποθέσεις. Μπορείς λοιπόν να μου τεκμηριώσεις, ότι από τον Νώε ως τον Αδάμ, υπήρχε μία αληθινή θρησκεία, οργανωμένη;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι, δεν μπορώ. Αλλά σίγουρα υπήρχαν πολλές οικογένειες πιστών ανθρώπων στον αληθινό Θεό.

Ορθόδοξος: Ωραία! Συμφωνούμε λοιπόν, ότι από τον Αδάμ ως τον Νώε, σε διάστημα 1000 ετών κατ' εσάς, (1500 ετών κατ' εμάς), δεν έχουμε τεκμήρια μιας οργανωμένης θρησκευτικής ομάδας, που να αποτελεί "οργάνωση τού Θεού".

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Εντάξει.

Ορθόδοξος: Προχωράμε παρά κάτω λοιπόν. Από τον Νώε ως τον Αβραάμ, έχουμε κατ' εμάς 1700 περίπου χρόνια, κατ' εσάς άλλα 1000 χρόνια περίπου.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Τόση διαφορά έχουν τα δύο κείμενα;

Ορθόδοξος: Ναι, αλλά δεν μας απασχολεί στην παρούσα συζήτηση. Ας συζητήσουμε με βάση το δικό σας κείμενο. Μπορείς λοιπόν, να μου υποδείξεις ποια ακριβώς ήταν η οργάνωση τού Θεού στη δεύτερη αυτή χιλιετία τής ιστορίας τού λαού τού Θεού;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι. Πάλι όμως είχαμε προφανώς οικογένειες πιστές.

Ορθόδοξος: Που όμως, δεν φαίνεται να είχαν καμία οργανωμένη θρησκεία, ως "οργάνωση τού Θεού. Εδώ φαντάζομαι ότι τα στοιχεία που έχουμε στην Αγία Γραφή, είναι αρκετά, για να παραδεχθείς ότι ΣΙΓΟΥΡΑ δεν υπήρχε μια τέτοια οργανωμένη θρησκεία, μια και γνωρίζεις φαντάζομαι, ότι είναι η "Πατριαρχική εποχή", όπου κάθε οικογένεια διοικείτο από τον δικό της Πατριάρχη.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, πράγματι. Συμφωνώ.

Ορθόδοξος: Επίσης φαντάζομαι ότι θα συμφωνείς, ότι από τον Αβραάμ, ως τον Μωυσή, που οργάνωσε το έθνος Ισραήλ υπό τον Μωσαϊκό Νόμο, δηλαδή στο διάστημα άλλων 500 (ας πούμε) ετών, πάλι δεν είχαμε "οργάνωση τού Θεού". Δηλαδή, από την εποχή τού Αδάμ, και για ένα διάστημα 2.500 ετών (πάντα κατά τις χρονολογήσεις τού Μασοριτικού κειμένου), δεν έχεις να μου υποδείξεις καμία επίγεια οργάνωση τού Θεού, εκτός από σποραδικές οικογένειες, που λάτρευαν τον αληθινό Θεό.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, όμως πρόσεξε τι γίνεται στη συνέχεια! Έχουμε πλέον μια ορατή οργάνωση τού Θεού, τον λαό Ισραήλ! Από τότε, ο Θεός έχει πάντοτε μία οργάνωση ως σήμερα!

Ορθόδοξος: Μία; Είσαι σίγουρος ότι μιλάμε για "μία" οργάνωση; Για θυμήσου λίγο την ιστορία τού Ισραήλ!

Μόλις ζήτησαν βασιλιά, δηλαδή στον καιρό τού Σαούλ και τού Δαβίδ, ο τέταρτος κιόλας βασιλιάς, ο γιος τού Σολομώντα, δεν λέει η ιστορία τής Παλαιάς Διαθήκης, ότι έγινε αιτία να διασπασθεί ο λαός Ισραήλ σε δύο βασίλεια, το Δεκάφυλο τού Ισραήλ και το Δίφυλο τού Ιούδα; Και δεν λέει ότι αυτά είχαν πλέον διαφορετική κυβέρνηση, ακόμα και πολέμους μεταξύ τους; Και ότι πότε το ένα, και πότε το άλλο βασίλειο, λάτρευαν είδωλα και άλλους θεούς;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, έτσι είναι.

Ορθόδοξος: Άρα, από την εποχή τού Σολομώντα, περί το 1000 π.Χ., ως την εποχή τής καταστροφής τού 10φυλου Βασιλείου τού Ισραήλ, περί τα μέσα τής 1ης χιλιετίας π.Χ., έχουμε όχι μία, αλλά δύο διαφορετικές "οργανώσεις" τού Θεού! Που βάδιζαν πλάι - πλάι ως την καταστροφή τους!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όντως!

Ορθόδοξος: Και έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι στα πρώτα 4000 χρόνια τής ιστορίας τού λαού τού Θεού, (σύμφωνα με τη δική σας μέτρηση, ενώ κατά τη δική μας 5.500 χρόνια), μόνο σε ένα διάστημα συνολικά 1000 ετών, βλέπουμε να υπάρχει οργανωμένος λαός του Θεού! Δηλαδή, ούτε καν το 1/4 τής ιστορίας τής Παλαιάς Διαθήκης δεν έχουμε "μία οργάνωση τού Θεού", όπως ισχυρίσθηκες στην αρχή, ότι είχε πάντοτε ο Θεός! Αντιθέτως, μόνο κατ' εξαίρεσιν έχουμε μια τέτοια οργάνωση σε όλη την προ Χριστού εποχή.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ακόμα κι έτσι όμως, έχουμε από την εποχή τού Χριστού, μια συγκροτημένη οργάνωση, την Εκκλησία, με πρεσβυτέρους, διακόνους, αποστόλους...

Ορθόδοξος: Εγώ θα το έλεγα "οργανισμό", και όχι οργάνωση. Γιατί μια οργάνωση, έχει πυραμιδοειδή μορφή, με ηγεσία ανθρώπινη, από την οποία λαμβάνουν τα μέλη της εντολές. Στην Εκκλησία όμως, είμαστε όλοι "μέλη αλλήλων", και κάθε μέλος τού Σώματος τού Χριστού, έχει ΑΜΕΣΗ επαφή με τον Κύριο Ιησού Χριστό, όπως κάθε μέλος τού σώματός μας με το κεφάλι. Αλλά ας μη σταθούμε σε αυτό. Ας δεχθώ χάριν τής συζήτησης τον αδόκιμο όρο: "οργάνωση", για την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία. Και ας δεχθώ, ότι μπορούμε να την αποκαλέσουμε έτσι, μια και είχε μια οργανωμένη δομή, όπως βλέπουμε στην Αγία Γραφή, κατά τον Πρώτο Αιώνα. Μήπως μπορείς να μου υποδείξεις, ποια ήταν αυτή η οργάνωση, στον 2ο, στον 3ο, στον 5ο, στον 8ο, στον 10ο, ή στον 15ο αιώνα, μέχρι και το τέλος τού 19ου αιώνα που εμφανίσθηκε ο ιδρυτής τής θρησκείας σας ο Ρώσσελ;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Κοίτα, όταν πέθαναν οι απόστολοι, η Εκκλησία αποστάτησε, ήδη από τον 2ο αιώνα. Όπως είχαν προφητεύσει οι απόστολοι. Και ως τον 20ό αιώνα, δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο όπου η Εκκλησία να εμφανίζεται ως μια ενιαία οργάνωση.

Ορθόδοξος: Εγώ βεβαίως και πάλι θα διαφωνήσω σε αυτό, γιατί από την πλευρά μου, έχω να σου υποδείξω ποια είναι αυτή η σαφώς συγκεκριμένη Χριστιανική ομάδα που ξεκίνησε από τους αποστόλους και υπάρχει ως σήμερα, (και να σε διαβεβαιώσω ότι είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία), αλλά για να μην ξεφύγουμε από το θέμα μας, ας αφήσουμε αυτή την υπόδειξη για μια μελλοντική στιγμή, όταν θα έρθει η στιγμή να σου αναλύσω τις δικές μου προϋποθέσεις για την αληθινή Εκκλησία τού Χριστού.

Όμως χάριν τής συζήτησης, ας υποθέσω για λίγο, ότι τα πράγματα είναι όπως μου τα λες. Δηλαδή ότι δήθεν η Εκκλησία τού Κυρίου αποστάτησε, και ότι από τον 2ο αιώνα ως τον 19ο, έχουμε τους Χριστιανούς να μην ανήκουν σε αυτή την οργανωμένη οντότητα που υπάρχει από την εποχή τών Αποστόλων.

Με αυτό όμως που είπες, δεν καταλαβαίνεις, ότι ακυρώνεις μόνος σου το επιχείρημά σου, ότι δήθεν "πάντοτε ο Θεός είχε μια οργάνωση"; Γιατί αν στα 2000 χρόνια Χριστιανικής ιστορίας, έχουμε "οργάνωση τού Θεού" μόνο στον 1ο και μόνο στον 20ό αιώνα, τότε έχουμε μόνο 200 χρόνια οργάνωσης, στα 2000 χρόνια Χριστιανικής ιστορίας! Αυτό σημαίνει με τη σειρά του, ότι και πάλι, και στη Χριστιανική εποχή, ο Θεός είχε μια οργάνωση, ΜΟΝΟ ΚΑΤ' ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ, όπως συνέβαινε και στην Προ Χριστού εποχή, και ακόμα χειρότερα! Γιατί εκεί είχαμε μόνο στο 25% τού χρονικού διαστήματος τής Παλαιάς Διαθήκης "μία οργάνωση" τού Θεού, ενώ στη Χριστιανική εποχή, έχουμε ακόμα λιγότερο, μόνο 10% τού χρονικού αυτού διαστήματος!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Πρέπει να καταλάβεις, ότι όταν μιλούσα για "οργάνωση", δεν εννοούσα κάτι οργανωμένο, κάτω από "πυραμιδοειδή ηγεσία", όπως είπες πριν, αλλά κάτω από την καθοδήγηση τού Ιεχωβά Θεού. Με αυτή την έννοια, εφ' όσον είχαμε πιστούς ανθρώπους και στην προ Χριστού εποχή, αλλά και στην μετά Χριστόν Εποχή, σε κάθε αιώνα, αυτοί ανήκαν στην οργάνωση τού Θεού, και τους γνώριζε ο Ίδιος ο Θεός σαν δούλους του και μέλη αυτής του της Οργάνωσης.

5. Η υποτιθέμενη "αλλαγή" τού 1914

Ορθόδοξος: Χαίρομαι που καταλήγεις σε αυτό το συμπέρασμα. Αυτό προσπαθούσα να σου εξηγήσω τόση ώρα: Το ότι, σε όλη την ιστορία, ο Θεός δεν είχε κατ' ανάγκην κάτι οργανωμένο, με την έννοια που το κατανοείτε εσείς οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ως μια "ενωμένη υπό μία ορατή ηγεσία οργάνωση", αλλά αυτή η οργάνωση, (εγώ προτιμώ την έννοια "οργανισμός", γιατί η λέξη οργάνωση, όπως σου εξήγησα παραπέμπει σε κάτι  διαφορετικό, με ορατή κοινά αποδεκτή ηγεσία), αλλά αυτός ο οργανισμός, θα μπορούσε να είναι σκόρπιος, χωρίς μια κοινή ηγεσία. Συμφωνείς σε αυτό;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Δεν μπορώ να μη συμφωνήσω, εφ' όσον η ιστορία δείχνει ότι αυτό συνέβαινε.

Ορθόδοξος: Αυτό λοιπόν, κατ' ανάγκην σημαίνει και κάτι άλλο: Ότι αν ο Θεός στους 18 από τους 20 αιώνες τής Χριστιανικής εποχής, είχε τους αληθινούς Χριστιανούς ΣΚΟΡΠΙΟΥΣ, σε ένα αόρατο σώμα, που μόνο Εκείνος τους γνώριζε ποιοι είναι, σε όλο αυτό το διάστημα, δεν υπήρχε καμία οργανωμένη "αληθινή θρησκεία", αλλά και ότι οι άνθρωποι αυτοί, μπορούσαν να σωθούν εκεί που βρίσκονταν, έστω και αν δεν ανήκαν σε μία "οργανωμένη εκκλησία, υπό κοινή ορατή ηγεσία". Έτσι δεν είναι;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, έτσι είναι.

Ορθόδοξος: Άρα, δεν νομίζεις ότι είναι λάθος και αυτό που μου είπες πριν; Δηλαδή ότι: "ο αληθινός Θεός ο Ιεχωβά, είναι Θεός τάξεως και Θεός αληθείας. Και θα ήταν αντίθετο από την προσωπικότητά του, να μην έχει μια ξεκάθαρη και συνεπή προς την αλήθεια αληθινή θρησκεία. Θα ήταν αντίθετο με Αυτόν, να αφήνει τον λαό Του μπερδεμένο, να βολοδέρνει ανάμεσα σε χιλιάδες διαφορετικές θρησκείες, χωρίς να δίνει τα ντοκουμέντα εκείνα που θα υπεδείκνυαν το ποια απ' όλες αυτές είναι η αληθινή θρησκεία, δια της οποίας μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί. Γι' αυτό ο Θεός σε όλη την ιστορία, είχε πάντοτε μια οργάνωση"; Γιατί αν αυτό που μου είπες είναι αλήθεια, σημαίνει ότι ο Θεός δεν είναι Θεός τάξεως, με βάση τη δική σου δήλωση.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Πράγματι, μάλλον ήταν ατυχές το επιχείρημά μου.

Ορθόδοξος: Συνεπώς, επανερχόμαστε και πάλι στο βασικό μου ερώτημα, που είναι πλέον πιο συμπληρωμένο, ως εξής:

"Γιατί πιστεύεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει σήμερα μία αληθινή θρησκεία, μεταξύ τών χιλιάδων Χριστεπώνυμων θρησκειών, εάν στα 2000 χρόνια τής Χριστιανικής Εκκλησίας, ο Θεός μόνο κατ' εξαίρεσιν είχε μία οργανωμένη Εκκλησία, υπό ξεκάθαρη ορατή ηγεσία;"

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Μάλλον φαίνεται ότι το ερώτημά σου είναι δυσκολότερο απ' ό,τι φαινόταν στην αρχή. Φαντάζομαι γι' αυτό δεν σε ικανοποίησαν οι άλλοι Μάρτυρες τού Ιεχωβά που ρώτησες. Ελπίζω όμως ότι εγώ θα σε ικανοποιήσω στο τέλος, με τη βοήθεια τού Θεού.

Η διαφορά είναι, ότι στη σημερινή εποχή συνέβη κάτι διαφορετικό, που δεν συνέβη κατά τους περασμένους 19 αιώνες. Στην πρώτη Χριστιανική Εκκλησία, υπήρχε οργανωμένη Εκκλησία, επειδή ο Χριστός είχε εμφανισθεί τότε στην 1η Παρουσία Του, και τους είχε αναθέσει αυτή την ηγεσία. Μετά όμως αυτή η ορατή ηγεσία αποστάτησε, όταν οι απόστολοι πέθαναν, και έμεινε έτσι για 18 αιώνες. Αλλά κατά τον 20ό αιώνα, συνέβη κάτι πολύ σημαντικό. Το 1914 ο Ιησούς Χριστός επέστρεψε στη 2η Παρουσία Του αόρατα, και έτσι έγινε μια αλλαγή. Όπως έκανε στην 1η Του παρουσία, έτσι και τώρα, διόρισε μια επίγεια ηγεσία, έτσι ώστε τώρα στον καιρό τού τέλους, να υπάρχει ένα οργανωμένο έργο κηρύγματος, ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να βρουν πού να στραφούν για αλήθεια και σωτηρία, λίγο πριν από το τέλος.

Ορθόδοξος: Θέλεις να πεις, ότι επειδή πλέον ο Χριστός έχει επιστρέψει στη 2η Παρουσία Του, πρέπει να γίνει ένα παγκόσμιο κήρυγμα, και ότι για να σωθεί κάποιος, πρέπει να ανήκει σε αυτή τη συγκεκριμένη οργάνωση, αφού έχει πιστέψει στο κήρυγμά της;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, ακριβώς.

Ορθόδοξος: Παρ' όλα αυτά, δέχεσαι ότι στους περασμένους αιώνες, μπορούσε κάποιος να σωθεί και χωρίς να ανήκει σε μια συγκεκριμένη οργάνωση, απλώς πιστεύοντας στον Ιησού Χριστό και αγωνιζόμενος να ζει σύμφωνα με Αυτόν, σε όποια Χριστεπώνυμη θρησκεία και αν ανήκε, επειδή δεν είχε επιστρέψει ακόμα ο Χριστός στη 2η Παρουσία Του.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι σε όποια και αν ανήκε. Υπάρχουν κάποια όρια, στο τι θα μπορούσε να πιστεύει. Αλλά σε γενικές γραμμές, ναι.

Ορθόδοξος: Ωραία. Στο σημείο αυτό, συμφωνείτε με την πίστη πάρα πολλών Προτεσταντικών θρησκειών σε μια "αόρατη Εκκλησία" που τη γνωρίζει μόνο ο Κύριος, οι οποίοι δέχονται ότι με κάποια όρια, μπορεί κάποιος να σωθεί ανήκοντας σε διάφορες ορατές Χριστιανικές θρησκείες. Απλώς εσείς διαφοροποιείστε στο ότι πιστεύετε πως υπάρχει μια αλλαγή το 1914, με βάση την οποία, πλέον ο Κύριος έχει προσδιορίσει μια συγκεκριμένη θρησκεία, μια συγκεκριμένη ορατή οργάνωση, στην οποία οφείλουν να ενταχθούν όλοι οι αληθινοί Χριστιανοί για να σωθούν. Έτσι;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, έτσι ακριβώς.

6. Το κεντρικό δόγμα τού 1914 που στηρίζει την πίστη στην Οργάνωση

Ορθόδοξος: Αυτό δηλαδή σημαίνει, ότι αν ο Χριστός δεν είχε έρθει το 1914 στη 2η Παρουσία Του, θα ίσχυε ακόμα εκείνο το καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο θα μπορούσε κάποιος να σωθεί, ακόμα και αν δεν ανήκε σε μια συγκεκριμένη οργάνωση, αλλά και μέσα σε άλλες.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι. Συγκεκριμένα, λίγα χρόνια μετά την επιστροφή τού Κυρίου αόρατα, με βασιλική εξουσία στον ουρανό, το 1919, ο Ιησούς Χριστός έλεγξε τις διάφορες θρησκείες, και όρισε μία απ' αυτές τις ορατές οργανώσεις, "επί τών υπαρχόντων Του", ως "Πιστό και Φρόνιμο Δούλο" Του, όπως αναφέρεται στην παραβολή τού Πιστού και Φρονίμου Δούλου που είπε ο Κύριος στην Αγία Γραφή. Η οργάνωση αυτή, ήταν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, που τότε ήταν γνωστοί ως "Σπουδαστές τής Γραφής".

Ορθόδοξος: Και αυτό επίσης σημαίνει, ότι όλος ο ισχυρισμός σας αυτός, περί "μίας και μοναδικής ορατής οργάνωσης τού Χριστού σήμερα στη γη", ουσιαστικά στηρίζεται πάνω στο συγκεκριμένο δόγμα, ότι ο Ιησούς Χριστός, επέστρεψε αόρατα ως Βασιλιάς το 1914. Και ότι αν κάποιος σου αποδείκνυε ότι αυτό το δόγμα είναι λάθος, θα δεχόσουν ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ΔΕΝ είναι η αληθινή θρησκεία σήμερα.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Εμμ! Όχι ακριβώς. Γιατί προηγουμένως σου ανέφερα 7 λόγους για τους οποίους οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι η αληθινή θρησκεία. Και αυτοί οι λόγοι ισχύουν ούτως ή άλλως. Έστω και αν δεν υπήρχε η πίστη μας στην 2α Παρουσία τού Χριστού το 1914, πάλι μόνο οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά θα είχαν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά σήμερα.

Ορθόδοξος: Έχω την εντύπωση ότι εδώ υπάρχει ένα λογικό άλμα στη σκέψη σου. Γιατί σύμφωνα με τα όσα έχουμε ήδη πει, αν ο Χριστός δεν επανήλθε στη 2η Παρουσία Του, τότε ΔΕΝ έγινε έλεγχος μεταξύ τών θρησκειών, ΔΕΝ κατέστησε έναν "Πιστό και Φρόνιμο Δούλο", (κάτι που θα γινόταν μόνο μετά τον ερχομό Του), και ΔΕΝ θα ίσχυε το κήρυγμα περί εγκαθιδρυμένης αόρατης βασιλείας τού Χριστού, ως κήρυγμα αναγκαίο, με την αποδοχή τού οποίου σώζεται κάποιος. Θα ίσχυε το προηγούμενο "καθεστώς", τής "αόρατης εκκλησίας", σκόρπιας μεταξύ τών διαφόρων οργανώσεων.

Ακόμα και αν ίσχυαν οι 7 θέσεις που μου ανέφερες, ως κριτήρια αληθινής θρησκείας, τότε δεν θα είχαμε ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ οργάνωση, μέσα στην οποία μπορεί κάποιος να σωθεί, αλλά ίσως την "αληθέστερη", μεταξύ πολλών άλλων θρησκειών! Αυτό όμως είναι πολύ διαφορετικό από το: "ΜΟΝΑΔΙΚΗ" αληθινή οργάνωση!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, αυτό ακριβώς είχα στο μυαλό μου, όχι ακριβώς τη "μόνη", αλλά "τη μόνη που διακρατά με ακρίβεια την αληθινή Χριστιανική πίστη". Έτσι όπως το θέτεις, πράγματι, θα μπορούσαν να σωθούν άνθρωποι καλοπροαίρετοι και από άλλες Χριστιανικές θρησκείες, (εφ' όσον ο Χριστός δεν θα είχε διορίσει ακόμα τον Πιστό και Φρόνιμο Δούλο για να κηρύξει το έργο τού τέλους), αλλά μόνο στους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, θα μπορούσε κάποιος να βρει την αλήθεια ανόθευτη από τον αποστατημένο Χριστιανικό κόσμο.

Ορθόδοξος: Και ακόμα, ούτε η πίστη τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά θα ήταν αληθινή και τόσο στηριγμένη στην Αγία Γραφή, όσο ισχυρίζεσαι, αν ήταν λάθος το 1914. Γιατί αυτό θα σήμαινε ότι κηρύττετε ένα "άλλο Ευαγγέλιο", από αυτό που θα έπρεπε, (με βάση το Γαλάτας 1/α: 7-9, όπου λέει ότι "όποιος κηρύξει άλλο Ευαγγέλιο, ας είναι ανάθεμα"). Επίσης, θα ήταν λάθος όλες οι εφαρμογές που κάνετε στις προφητείες τής Αγίας Γραφής! Θα ήσασταν δηλαδή κι εσείς, μία από τις υπόλοιπες πλανημένες θρησκείες, που κηρύττουν ένα εσφαλμένο ευαγγέλιο!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Σύμφωνοι, αλλά αυτά που λες είναι υποθετικά. Λες "ΑΝ" ήταν λάθος το 1914, θα ήταν όλα αυτά λάθος. Όμως το 1914 δεν είναι λάθος, και υπάρχουν αποδείξεις γι' αυτό. Άρα όλα σωστά είναι, και την αλήθεια έχουμε, και η μόνη αληθινή θρησκεία είμαστε, διορισμένη από τον Βασιλιά Χριστό επί τών υπαρχόντων Του. Και μόνο εδώ μπορεί να σωθεί κάποιος.

Ορθόδοξος: Παρ' όλα αυτά, δέχεσαι ότι ΑΝ ήταν λάθος το 1914, θα ήσασταν μία από τις πολλές πλανημένες θρησκείες! Λέω: "αν".

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Θα ήμασταν η λιγότερο πλανημένη. Γιατί δεν υπάρχει μόνο το 1914, αλλά ένα σωρό άλλα δόγματα και χαρακτηριστικά, που μόνο εμείς έχουμε. Αλλά όπως σου είπα αυτό είναι υποθετικό και αναληθές.

Ορθόδοξος: Εάν λοιπόν, εγώ σου αποδείκνυα, ότι το 1914 είναι εσφαλμένο δόγμα, θα παραδεχόσουν ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, δεν είναι η αληθινή θρησκεία, και ότι μπορεί κάποιος να σωθεί και σε άλλες θρησκείες υπό κάποιες προϋποθέσεις αλήθειας και διαγωγής; Γιατί θα μπορούσα να σου υποδείξω ανθρώπους από πολλές θρησκείες, που έχουν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά που μου ανέφερες. Γνωρίζω θρησκείες που χρησιμοποιούν πάρα πολύ το όνομα τού Θεού όπως εσείς, (π.χ. "τα παιδιά τού Ιαουέ"), θρησκείες με ηθική διαγωγή, (ηθικότερη από τον μέσο Μάρτυρα, π.χ. τους Πεντηκοστιανούς τής ΕΑΕΠ), θρησκείες που δεν πολεμούν, (π.χ. τους Κουάκερους), θρησκείες που κηρύττουν από σπίτι σε σπίτι, (π.χ. τους Μορμόνους), κλπ.

Δεδομένου λοιπόν, ότι όλοι αυτοί ισχυρίζονται ότι δεν διαφωνούν σε τίποτα με την Αγία Γραφή, και πολλοί απ' αυτούς, εφαρμόζουν τις προφητείες τής Αγίας Γραφής στη δική τους ομάδα, και δεδομένου ότι αν ήταν λάθος το 1914, θα κατέπιπταν άμεσα οι 3 από τους 7 λόγους που μου ανέφερες, γιατί και το κήρυγμά σας θα ήταν λάθος, και το ότι αντιληφθήκατα μόνο εσείς την αόρατη Β Παρουσία τού Χριστού θα ήταν λάθος, και η εφαρμογή τών προφητειών σ' εσάς θα ήταν λάθος, καταλαβαίνεις ότι αν σου αποδείκνυα ότι το 1914 είναι λάθος, δεν θα διαφέρατε από τις άλλες θρησκείς.

Εάν λοιπόν εγώ σου αποδείκνυα ότι το 1914 είναι λάθος, θα παραδεχόσουν ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, δεν είναι η αληθινή θρησκεία, και ότι μπορεί κάποιος να σωθεί και σε άλλες θρησκείες υπό κάποιες προϋποθέσεις αλήθειας και διαγωγής;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: ΕΑΝ μου το αποδείκνυες. Αλλά από το "εάν", ως την απόδειξη, υπάρχει μεγάλη απόσταση!

Ορθόδοξος: Εγώ λοιπόν, ΘΑ ΣΟΥ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΩ ΑΜΕΣΑ. Είσαι πρόθυμος να δεις τις αποδείξεις;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Φυσικά! Αλλά δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρεις!

Ορθόδοξος: Εάν τα καταφέρω, θα παραδεχθείς ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ΔΕΝ είναι η Οργάνωση τού Θεού, και ότι μπορεί κάποιος να σωθεί και έξω απ' αυτή την οργάνωση;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, αλλά παράλληλα, θα συνεχίσω να πιστεύω ότι είναι η αληθέστερη από όλες τις άλλες Χριστιανικές θρησκείες.

Ορθόδοξος: Εκτός και αν σου αποδείκνυα πολλά ακόμα, και έβλεπες ότι υπάρχουν και αληθέστερες!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: "Αν" μου αποδείκνυες. Αλλά αυτά είναι υποθετικά.

Ορθόδοξος: Αφού λοιπόν δέχεσαι να δεις τις αποδείξεις, ας αρχίσουμε με το 1914. Και ελπίζω να κρατήσεις τον λόγο σου, και να μην τον αναιρέσεις, όταν δεις ότι πράγματι το 1914 είναι λάθος!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Θα τον κρατήσω!

7. Αποδείξεις κατά τού κεντρικού δόγματος τής Σκοπιάς

Ορθόδοξος: Εάν έχεις Ιντερνέτ, θα σου δώσω κάποιες διευθύνσεις, για να μελετήσεις τις αποδείξεις αυτές. Εάν όχι, πες μου να σου τις τυπώσω.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Έχω Ιντερνέτ. Δώσε μου τις διευθύνσεις.

Ορθόδοξος: Φαντάζομαι γνωρίζεις ότι το 1914 στηρίζεται στην παραδοχή ότι η Ιερουσαλήμ ερημώθηκε από τους Βαβυλώνιους το 607 π.Χ., απ' όπου υπολογίζονται τα έτη τής προφητείας τού Δανιήλ.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, το γνωρίζω φυσικά, και μου κάνει εντύπωση που το γνωρίζεις κι εσύ.

Ορθόδοξος: Σου είπα, έχω συζητήσει με πολλούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά. Λοιπόν, όπως θα γνωρίζεις, οι ιστορικοί διαφωνούν με αυτή την ημερομηνία, για την πτώση τής Ιερουσαλήμ, και δηλώνουν ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 587 π.Χ.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Γνωρίζω ότι υπάρχει μια αντίρρηση στο σημείο αυτό από μερικούς ιστορικούς, αλλά αυτά τα έχει απαντήσει η οργάνωσή μας, στο βιβλίο "Ελθέτω η Βασιλεία σου", στο παρένθεμα τού βιβλίου. Και αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς, δεν είναι τι λένε οι ιστορικοί, αλλά η Αγία Γραφή, που δείχνει το 607.

Ορθόδοξος: Για την ακρίβεια, όχι μερικοί, αλλά ΟΛΟΙ οι ιστορικοί διαφωνούν, και θα σε εκπλήξει να μάθεις ότι η ίδια η Αγία Γραφή, με δύο διαφορετικούς τρόπους συμφωνεί απόλυτα με τους Ιστορικούς, για το 587 π.Χ. Επίσης, αυτό που ίσως δεν γνωρίζεις, είναι ότι το παρένθεμα που λες, ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΕΙ σε ΤΙΠΟΤΑ από όσα λένε οι ιστορικοί, αλλά σε πράγματα άσχετα με τα ντοκουμέντα τών ιστορικών.

Τα ντοκουμέντα που θα σου δείξω, είναι τριών κατηγοριών.

α. Αποδείξεις από τους Ιστορικούς, που θα τις βρεις εδώ: http://oodegr.com/paratir/meletes/xronologisi/587_mixalis_1.htm Είναι το πρώτο μέρος από 4 άρθρα - συνέχειες, με ιστορικές αποδείξεις.

β. Αποδείξεις από τα ίδια τα έντυπα τής Σκοπιάς, που θα τα βρεις εδώ: http://oodegr.com/paratir/meletes/xronologisi/587_entypa_skopias_1.htm

γ. Και το σπουδαιότερο, αποδείξεις από την ίδια την Αγία Γραφή, που θα τις βρεις εδώ: http://oodegr.com/oode/istoria/ierus1.htm

Μελέτησε αυτά, και θα σου δώσω πολύ περισσότερα αν θελήσεις, γιατί έχω ανάλυση από τουλάχιστον 19 διαφορετικές και ανεξάρτητες μεταξύ τους ιστορικές αποδείξεις, (ανάμεσα στις οποίες και η Αγία Γραφή), που πρέπει κάποιος να είναι ή αγράμματος, ή φανατικός για να μην πεισθεί για το λάθος τού 607, και κατ' επέκτασιν τού 1914. Στους δεσμούς αυτούς, θα βρεις και άλλους δεσμούς, που αναλύουν επί μέρους θέματα τού ζητήματος ακόμα περισσότερο. Οπότε έχεις πλήρεις αποδείξεις και μέσα, για να δεις ακριβώς τι συμβαίνει.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Δεν πιστεύω να είναι από τίποτα αποστάτες από την οργάνωσή μας;

Ορθόδοξος: Σε περίπτωση που δεν κατάλαβες, σου εξήγησα, ότι πρόκειται για αποδείξεις ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ, ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ, και ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ. Δεν νομίζω αυτά να τα θεωρείς "αποστατικά";

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι βέβαια, αλλά το λέω, επειδή η Αγία Γραφή απαγορεύει να μιλάμε με αποστάτες.

Ορθόδοξος: Σε μελλοντική μας συζήτηση, θα ήθελα να μου δείξεις πού ακριβώς το λέει αυτό η Αγία Γραφή, γιατί αν και τη διαβάζω από μικρό παιδί, δεν είδα να λέει τέτοιο πράγμα. Αλλά σκέψου και κάτι άλλο: Αν τα ντοκουμέντα που σου δείχνω για το θέμα αυτό, αποδεικνύουν πράγματι ότι είναι λάθος το 1914, και θα ήταν ευπρόσδεκτοι από τον Θεό οι πιστοί Χριστιανοί και άλλων θρησκειών εκτός οργάνωσης, δεν νομίζεις ότι θα έπρεπε να αναθεωρήσεις και το ποιους θα έπρεπε να ορίζεις ως: "αποστάτες";

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, όντως. Αλλά ακόμα δεν είδα τις υποτιθέμενες αποδείξεις σου, και δεν θα ήθελα να προτρέξω επ' αυτού.

Ορθόδοξος: Συμφωνώ, γιατί το θέμα αυτό είναι πολύ σημαντικό, και μάλιστα έχει άμεση σχέση με τις Ορθόδοξες προϋποθέσεις για την αληθινή Εκκλησία, και το κατά πόσον η Εκκλησία κάποτε αποστάτησε! Απλώς όμως, πριν χωρίσουμε σε αυτή την πρώτη μας συζήτηση, θα ήθελα να σου δώσω κάποια αμυδρή ιδέα για το θέμα:

Εάν διαβάσεις προσεκτικά τα χωρία εκείνα που νομίζεις ότι λένε "να μη μιλάς σε αποστάτες", θα διαπιστώσεις ότι μιλάει για μία συγκεκριμένη τάξη περιοδευόντων αιρετικών ανθρώπων που ζούσαν στον 1ο αιώνα μ.Χ., τους οποίους η Καινή Διαθήκη ονομάζει: "ψευδοπροφήτες", σε αντιπαράθεση με τους Χριστιανούς "προφήτες". Ειδικά γι' αυτούς λέει ότι δεν πρέπει κάποιος να τους δέχεται στο σπίτι του και να τους χαιρετάει, όταν τον επισκέπτονται, και μάλιστα λέει και το χαρακτηριστικό γνώρισμά τους, ότι δηλαδή δεν δέχονταν "Ιησούν Χριστόν ερχόμενον εν σαρκί".

Σου λέω δε, ότι σε αντίθεση με αυτούς, οι αληθινοί προφήτες, ήταν μια ειδική ηγετική τάξη τής Εκκλησίας, που είχαν λάβει εξουσία από τους Αποστόλους, ως περιοδεύοντες επίσκοποι τής Εκκλησίας, και είναι αυτοί, πάνω στους οποίους θεμελιώνεται η συνέχεια τής Εκκλησίας στους αιώνες. Αλλά περισσότερα επ' αυτού, θα πούμε όταν τελειώσουμε με το θέμα τού 1914.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Παράξενα και ενδιαφέροντα αυτά που μου λες, και θα ήθελα να μάθω πώς τα ερμηνεύετε εσείς.

Ορθόδοξος: Επίσης, θα ήθελα να σκεφθείς και το εξής: Εάν ο Κύριος δεν ήρθε το 1914, και δεν διόρισε κανέναν "Πιστό και Φρόνιμο Δούλο", και καμία "Μοναδική Οργάνωση" στη γη, δεν νομίζεις ότι θα αποτελούσε βαρύτατο παράπτωμα, για τους ανθρώπους εκείνους τους οποίος ο Κύριος ΔΕΝ διόρισε, να παριστάνουν τους μοναδικούς εκπροσώπους Του εδώ στη γη;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Μάλλον, θα ήταν χοντρό τόλμημα κάτι τέτοιο.

Ορθόδοξος: Σκέψου επίσης, ότι δεν θα είχαν το δικαίωμα να απαιτούν απόλυτη υπακοή στις δικές τους ερμηνείες τής Αγίας Γραφής, ή στις αλλαγές δογμάτων που κάνουν κάθε τόσο, ούτε στο να διώχνουν από την οργάνωση όσους δεν δέχονταν αυτά που αυτοί ερμηνεύουν. Ούτε φυσικά θα είχαν το δικαίωμα να δηλώσουν ότι αυτοί που έφυγαν απ' αυτούς, είναι αιώνια καταδικασμένοι από τον Θεό. Κάτι τέτοιο μάλιστα, θα ήταν και μεγάλο ατόπημα, γιατί έτσι θα έμπαιναν αυθαίρετα στη θέση τού Κριτή, τού Κυρίου Ιησού Χριστού!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, κατανοητά όλα αυτά, αλλά ας μελετήσω πρώτα τα στοιχεία που μου έδωσες, και τα ξαναλέμε, γιατί τώρα όλα αυτά, χωρίς αποδείξεις, είναι υποθετικά και αερολογίες.

Ορθόδοξος: Εύχομαι να σε ξαναδώ, γιατί αυτά τα στοιχεία τα έχω δώσει σε πολλούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά, αλλά όπως σου είπα από την αρχή, ουδέποτε έλαβα απάντηση, μάλιστα κάποιοι απ' αυτούς εξαφανίσθηκαν και δεν τους ξαναείδα, ούτε καν για να μου πουν τις αντιρρήσεις τους.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Εγώ είμαι ερευνητής. Θα με ξαναδείς, και τότε σου φέρω απαντήσεις που δεν σου έφεραν οι άλλοι. Γιατί αυτό που με ενδιαφέρει πρώτα απ' όλα, είναι η αλήθεια.

Ν. Μ.

Ευελπιστώ αν θέλει ο Θεός, να συνεχίσω κάποια στιγμή το θέμα με ένα δεύτερο μέρος, όπου σκοπεύω να παρουσιάσω επί μέρους συνέπειες τής απόρριψης τού 1914, στην πίστη τής Σκοπιάς.



http://www.oodegr.com/paratir/erwt/erwtiseis_organwsi_1.htm


Ένα ντοκυμαντέρ για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά που πρέπει να δείτε ΠΡΙΝ ασχοληθείτε μαζί τους!



To "Τετελεσμένο Μυστήριο" (1917) Ένα ιστορικό βιβλίο τής εταιρίας Σκοπιά

1918-the-finished-mystery-cover.jpg


Τι περιείχε άραγε αυτό το τόσο σημαντικό (για τη Σκοπιά) βιβλίο;

Στις εκδόσεις της Εταιρίας Σκοπιά, Το Τετελεσμένο Μυστήριο, ο Έβδομος Τόμος των Γραφικών Μελετών, είναι φανερό ότι θεωρείται σαν ένα σημαντικό βιβλίο. Η έκδοσή του περιλαμβάνεται στα 'Αξιοσημείωτα Γεγονότα' στην ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ένας αριθμός αναφορών στο 'Τετελεσμένο' Μυστήριο' και στα γεγονότα γύρω απ' αυτό, βρίσκονται στα δύο ιστορικά βιβλία που έχει εκδώσει η Εταιρία Σκοπιά, τα οποία αφηγούνται την ιστορία του Κινήματος: 1) Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Στον Θείο Σκοπό (1959), και 2) ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑΔιαγγελείς της Βασιλείας του Θεού (1993).

 

Ο Πάστορας Ρώσσελ έτρεφε την ελπίδα να συγγράψει ο ίδιος αυτόν τον Τόμο, αλλά δεν το κατάφερε αυτό πριν το θάνατό του. Οι σύντροφοί του στα κεντρικά Γραφεία Κλέϋτον Τζ. Γούντγουορθ και Τζώρτζ Χ. Φίσσερ διορίστηκαν τότε να προετοιμάσουν το 'σχολιολόγιο της Αποκάλυψης, του Άσματος του Σολομώντος και του βιβλίου του Ιεζεκιήλ'. Εν μέρει, βασιζόταν σ' αυτά που είχε γράψει ο Ρώσσελ γι' αυτά τα βιβλία και προστέθηκαν και άλλα σχόλια και επεξηγήσεις. Η κυκλοφορία του βιβλίου στις 17 Ιουλίου 1917, είχε σαν αποτέλεσμα να ξεσπάσει σοβαρή διαμάχη μέσα στο Κίνημα.

 

Το βιβλίο της Εταιρίας 'ΑποκάλυψηΤο Μεγαλειώδες Αποκορύφωμά της Πλησιάζει! (1988) ισχυρίζεται ότι Το Τετελεσμένο Μυστήριο είναι «ένα δυναμικό σχολιολόγιο της Αποκάλυψης και του Ιεζεκιήλ» (σελ. 165). Ωστόσο, ο Ρέϋμοντ Φράντς, πρώην Μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μ.τ.Ι., αναφέρει: «Μια ανασκόπηση των περιεχομένων του θα ανάγκαζε κάποιον να αναρωτηθεί εάν ο συγγραφέας αυτών των λόγων είχε ποτέ διαβάσει το βιβλίο ή εάν είχε δώσει προσοχή σε αυτό. Ειλικρινά, αμφιβάλλω εάν η οργάνωση σήμερα θα εξέταζε την περίπτωση επανεκτύπωσης ενός και μόνο κεφαλαίου ή οποιουδήποτε τμήματος αυτού του βιβλίου. Θα αποδεικνυόταν οδυνηρή περιπέτεια». (Αναζητώντας τη Χριστιανική Ελευθερία, σελ. 142).

 

Ως προς τα περιεχόμενά του, τα ανωτέρω αναφερθέντα ιστορικά βιβλία της Σκοπιάς αναφέρουν ότι Το Τετελεσμένο Μυστήριο έκανε επίθεση στον κλήρο με αναφορές που 'ήταν πολύ καυστικές'. 'Ηταν μια καυστική έκθεση των ψεύτικων ποιμένων', και 'εξέθετε σφαιρικά την υποκρισία του κλήρου του Χριστιανικού κόσμου', οι οποίοι 'ήταν εξοργισμένοι για την έκθεσή τους'. Παρέχονται επιπλέον πληροφορίες σχετικά με την 'αξιοθαύμαστη διανομή' του Τετελεσμένου Μυστηρίου και τον διωγμό που υπέστησαν πολλοί Σπουδαστές της Γραφής σαν αποτέλεσμα αυτής. Και τα δύο αυτά ιστορικά βιβλία εκτρέπουν την προσοχή του αναγνώστη από τα περιεχόμενα του βιβλίου και τις αναρίθμητες γελοίες δηλώσεις και ψεύτικες προφητείες που βρίσκονται σ' αυτό.

 

Χωρίς να παραθέτει συγκεκριμένες διδασκαλίες του Τετελεσμένου Μυστηρίου ή άλλων εντύπων της Σκοπιάς που χρειάζονταν περαιτέρω διευκρίνηση, το βιβλίο 'Διαγγελείς' αναφέρει ότι «Η συνεχιζόμενη μελέτη των Γραφών, μαζί με την εκπλήρωση θεϊκών προφητειών, έχουν σε πολλές περιπτώσεις καταστήσει δυνατή τη διατύπωση βιβλικών διδασκαλιών με μεγαλύτερη σαφήνεια». (Διαγγελείς, σελ. 148) Δεν γίνεται καμία μνεία στα δύο αυτά ιστορικά βιβλία των Μαρτύρων, του ισχυρισμού «ότι Το Τετελεσμένο Μυστήριο ήταν το αντικείμενο και η εκπλήρωση της προφητείας' (Τετ. Μυστ. σελ. 5) ή ότι θα ήταν 'η τελική υπηρεσία εις την τράπεζαν του Πατρός μας'. (Σκοπιά 1/12/1917, σελ. 6180) Η τελευταία δήλωση περιλαμβανόταν σε μια επιστολή προς τη Σκοπιά, και είναι σε αρμονία με μια επιστολή που έγραψε ο Ρόδερφορδ προς τους αδελφούς το βράδυ πριν μεταφερθεί στο Αναμορφωτήριο της Ατλάντα, η οποία επίσης δημοσιεύθηκε στη Σκοπιά.

 

Η τελευταία άποψη του αδελφού Ρώσσελ σχετικά με το θερισμό ήταν ότι θα τερματιζόταν την άνοιξη του 1918. Το πιστεύουμε αυτό, και πιστεύοντάς το, αισθανθήκαμε ότι ο 'Εβδομος Τόμος έπρεπε να κυκλοφορήσει πριν ολοκληρωθεί ο θερισμός ...; ...;. . Χαρείτε τώρα, αγαπητοί, το έργο του θερισμού της εκκλησίας έχει γίνει. Η σκοτεινή νύχτα έρχεται ραγδαίως, και σύντομα θα είμεθα στον οίκο. Ίσως υπάρχει λίγο ακόμη έργο να κάνουν οι πιστοί καλώντας την προσοχή του κόσμου στο άγγελμα και βοηθώντας την τάξη του Ελισαιέ. (Σκοπιά 15 Φεβρουαρίου 1918, σελ. 6392).

 

 

Πρόσθετοι Ισχυρισμοί

Υπήρξαν πρόσθετοι ισχυρισμοί που δημοσιεύθηκαν στα έντυπα της Σκοπιάς σχετικά με Το Τετελεσμένο Μυστήριο. Εδώ βρίσκονται μερικοί:

 

Ο μεγάλος συμβολικός σεισμός δεν μπορούσε να συμβεί πριν δημοσιευθεί ο Έβδομος Τόμος των ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ. 'Όλα τα σημάδια δείχνουν ότι αυτός ο σεισμός είναι πλησίον. Ο Έβδομος Τόμος δημοσιεύθηκε ...; ...; ...;

 

Η προφητεία του Ιεζεκιήλ, μέχρι τώρα ένα σφραγισμένο βιβλίο, έχει γίνει ξεκάθαρη σ' αυτές τις τελευταίες ημέρες του θερισμού. Επιβεβαιώνει την υπόσχεση του Κυρίου για τον «πιστό και φρόνιμο δούλο» και τον προσδιορίζει. (Σκοπιά 15 Νοεμβρίου 1917, σελ. 6170)

 

Είναι κάτι το θαυμάσιο για εμάς, και μια ισχυρή επιβεβαίωση της πίστεως για να δούμε τη Θεόδοτη ερμηνεία της Αποκάλυψης και του Ιεζεκιήλ στον Έβδομο Τόμο των ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ που ήδη βρίσκεται σε διαδικασία εκπλήρωσης ενώπιον των ίδιων των οφθαλμών μας. (Σκοπιά 15 Δεκεμβρίου 1917, σελ. 6188)

 

Ο αδελφός Ρώσσελ είχε υποσχεθεί τον Έβδομο Τόμο. Οι Γραφές δείχνουν ότι έπρεπε να δημοσιευθεί ...; ...;. . είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε λίγες αδιάσειστες αποδείξεις ότι κανένας άλλος παρά μόνον ο ίδιος ο Κύριος προμήθευσε την αλήθεια για τον Ιεζεκιήλ και την Αποκάλυψη, η οποία ταυτόχρονα αποτελεί την τελευταία πληγή πάνω στη Βαβυλώνα. Ας μη πούμε τώρα, 'Γιατί πρέπει να την δεχτούμε ως την παρούσα αλήθεια;' Μάλλον, ας πούμε, 'Γιατί να μη την δεχτώ ως την τροφή στον κατάλληλο καιρό από τον Κύριο;' Μήπως δεν είναι η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά ο ένας και μοναδικός αγωγός τον οποίον ο Κύριος έχει χρησιμοποιήσει για τη χορήγησή της αλήθειας του, συνεχώς, από την αρχή της περιόδου του θερισμού;' (Σκοπιά 1 Απριλίου 1919, σελ. 6414).

 

Οι γνωστοί 'colporteurs' του Ρώσσελ (δηλαδή, οι πωλητές των βιβλίων του), ανεμένετο να πουν στους υποψήφιους αγοραστές του Εβδόμου Τόμου:

 

Για πολύ καιρό, οι άνθρωποι που αγαπούν την τάξη, αναγνώστες της Αγίας Γραφής και Χριστιανοί, επιθυμούσαν να κατανοήσουν τις προφητείες της Αποκάλυψης και του Ιεζεκιήλ. Έχω εδώ ένα έργο που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τη ΒΙΒΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ του Μπρούκλυν Νέας Υόρκης που είναι το πρώτο και μοναδικό βιβλίο που διασαφηνίζει κάθε τμήμα της Αποκάλυψης και του Ιεζεκιήλ.

 

Έχοντας υπόψη τους παραπάνω δημοσιευμένους ισχυρισμούς κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, ο Δικαστής Ρόδερφορδ, προφανώς είχε ασθενή μνήμη όταν αργότερα έγραφε τον Πρόλογο του δικού του 'σχολιολογίου' της Αποκάλυψης, το 1930:

 

Όλοι όσοι αγαπούμε τον Θεό, τον αγαπητό του Γιό, και τη Βασιλεία του, επιθυμούσαμε διακαώς να κατανοήσουμε την Αποκάλυψη. Για το λόγο αυτό οι Σπουδαστές ένθερμα και με προσευχή ανεζήτησαν την ερμηνεία της. Πριν το 1930 δεν είχε δημοσιευθεί καμία ικανοποιητική εξήγηση της Αποκάλυψης για τον προφανή λόγο ότι δεν ήταν ο κατάλληλος καιρός ώστε να την κατανοήσουν οι υπηρέτες του ...; ...;. . Τώρα είναι σαφές ότι είναι ο κατάλληλος καιρός ώστε να κατανοήσουν οι υπηρέτες του αυτή τη μεγάλη προφητεία που επί τόσο μακρό χρόνο ήταν τυλιγμένη στο μυστήριο. (Βιβλίο 'ΦΩΣ', 1930, σελ. 5, 6)

 

Ένας παρόμοιος ισχυρισμός συναντάται στον Πρόλογο ενός άλλου 'σχολιολογίου' που συνέγραψε ο Ρόδερφορδ το 1931: «Στη διάρκεια των αιώνων αυτή η προφητεία [του Ιεζεκιήλ] ήταν ένα σφραγισμένο μυστικό για όλους εκείνους που επιζητούσαν να το αποσφραγίσουν. Έχει έλθει ο κατάλληλος καιρός του Θεού ώστε να κατανοηθεί αυτή η προφητεία». (Διεκδίκησις, 1931, σελ. 5).

 

 

Σταχυολογήματα από το Τετελεσμένο Μυστήριο

Αναφέρεται ότι Το Τετελεσμένο Μυστήριο είναι 'η μεταθανάτια έκδοση του Πάστορα Ρώσσελ'. Το βιβλίο αυτό περιγράφει τα γεγονότα που επρόκειτο να λάβουν χώρα από το 1914 έως την περίοδο 1918-1925. Όταν ορισμένες ερμηνείες που δόθηκαν στην έκδοση του 1917 δεν πραγματοποιήθηκαν όπως είχαν προλεχθεί, μια μεταγενέστερη έκδοση άλλαξε τις δηλώσεις και τις χρονολογίες. Θα παραθέσουμε εδώ λίγα παραδείγματα από τις δηλώσεις του Τόμου αυτού που αποτελούν μικρό δείγμα των μαργαριταριών που συναντάμε στις 700 και πλέον σελίδες του.

 

Το Τετελεσμένο Μυστήριο χρησιμοποιεί χοντρά γράμματα όταν παραθέτει σχολιαζόμενα χωρία, και εμείς επίσης χρησιμοποιούμε χοντρά γράμματα όταν θέλουμε να δώσουμε έμφαση.

 

«Ο Ουϊλιαμ Μίλλερ κατά το έτος 1829 έλαβε το προνόμιον να ίδη (κατά προσέγγισιν) την ορθήν χρονολογίαν της εγκαταστάσεως του Βδελύγματος της Ερημώσεως (539) και της ενάρξεως του Εσχάτου Καιρού (1799). Ο Μόρτον Έδγαρ, συγγραφεύς των 'Διαδρόμων της Πυραμίδος', εύρεν εν τη Μεγάλη Πυραμίδι της Αιγύπτου αφθόνους μαρτυρίας επικυρούσας την Γραφικήν χρονολογίαν του Πάστορος Ρώσσελ [η οποία τοποθετούσε τη δημιουργία του Αδάμ το 4127 π. Χ. ]» (σελ. 71, Ελληνική έκδοση 1923)

 

«Αι χρονολογίαι καθώς εκτίθενται εις τας Γραφικάς Μελέτας είναι ορθαί». (σελ. 72)

 

«Η άνοιξις του 1918 θέλει επεισαγάγει επί του Χριστιανικού κόσμου σπασμωδικήν αγωνίαν μεγαλητέραν εκείνης την οποίαν υπέστη κατά το φθινόπωρον του 1914 ...; Πιθανόν το έτος 1980 να είναι ενδιαφέρον έτος δια τον κατά σάρκα Ισραήλ» (σελ. 73)

 

«Η έγερσις των κοιμηθέντων αγίων εις το 1878 μ.Χ. εγένετο ακριβώς εις το ήμισυ ...; ...; μεταξύ της ενάρξεως των καιρών της αποκαταστάσεως, εις το 1874, και του τέλους της άνω κλήσεως εις το 1881 μ.Χ. Εκείνο λοιπόν το οποίον επιθυμούμεν να είπωμεν είναι ότι η ενδόξασις του μικρού ποιμνίου κατά την άνοιξιν του 1918, θα είναι το σημείον στροφής ...; ...;μεταξύ του τέλους των Καιρών των Εθνών, και του τέλους της ουρανίου οδού, εις το 1921. Αι τρείς ημέραι, ή τρία έτη, (19181921) καθ' ας ανεπιτυχώς ανεζητήθη ο Ηλίας (Β΄ Βασιλέων β΄17-18) είναι επιβεβαίωσις της θεωρίας ταύτης. Θα αναμένωμεν να ίδωμεν ...;Ο καιρός δεν είναι μακρός, αλλ΄εάν έχωμεν ακόμη να βαδίσωμεν επί πεντήκοντα έτη διατί να αγωνιώμεν;» (σελ. 77)

 

«Η Δευτέρα Έλευσις του Κυρίου, έλαβε χώραν κατά το φθινόπωρον του 1874 μ. Χ. (σελ. 82)

 

«Αποκ. Γ΄20. - Ίσταμαι επί την θύραν. - Παραθέτομεν Γραφικά τινα χωρία, τα οποία, όταν εννοηθώσιν εν τη προς άλληλα σχέσει αυτών και εννοία, αποδεικνύουσιν ότι η Δευτέρα Έλευσις του Κυρίου έλαβε χώραν κατά το φθινόπωρον του 1874 μ. Χ. ως εξής: «Ησαϊας μ΄2, Ιερεμ. ιστ΄18, Ζαχ. θ΄12, Ναούμ θ΄11, Γέν. κε΄24, Πράξεις ζ΄23, 30, Δαν. ιβ΄12, Λευϊτ. κε΄9, Β΄ Χρον. λς΄21, Ησαϊας ιθ΄19, 20 Α΄ Πέτρ. γ΄21, Έσδ. ζ΄6-8, Νεεμ. Β΄1) ...; Εκτός δε των ανωτέρω Γραφικών χωρίων, άτινα είναι χρονολογικαί αποδείξεις της επανόδου του Κυρίου, είναι και αι εκπληρώσεις των υποσχεθέντων σημείων, ως εξής: [αυτά τα σημεία παρουσιάζονται σε τρείς σελίδες] ...; Αι 88 αύται αποδείξεις συνετελέσθησαν εν μεγάλη ταχύτητι». (σελ. 83-86).

 

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Διάβολος επίστευεν ότι η Χιλιετής Βασιλεία θα εγκαθίστατο εις το 1915 ...;υπάρχει απόδειξις ότι η εγκατάστασις της βασιλείας εν Παλαιστίνη πιθανόν να γίνη κατά το 1925, ήτοι δέκα έτη από την χρονολογίαν την οποίαν ποτέ επιστεύομεν». (σελ. 157, 158).

 

«Αποκ. Η΄1: Εγένετο σιγή εν τω ουρανώ ως ημιώριον. [έως ημίσειαν ώραν] Επι τη βάσει του υπολογισμού του ενός έτους αντί μιας ημέρας, η ημίσεια ώρα είναι μία εβδομάς ...;» (σελ. 177, 178).

 

Συγκρίνατε αυτή την ερμηνεία με το εδάφιο Αποκ. Ιζ΄12: 'Μίαν ώραν μετά του θηρίου' Η μία ώρα εις τον στίχον τούτον σημαίνει έν έτος περίπου. (σελ. 335, 336).

 

«Αποκ. Η΄ 3: «Και άλλος άγγελος. Ουχί η 'φωνή του Κυρίου', ...;αλλά το συγκεντρωτικόν σώμα-Ο ΒΙΒΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΥΛΛΑΔΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Η ΣΚΟΠΙΑ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ» τον οποίον διωργάνωσεν ο Πάστωρ Ρώσσελ προς αποπεράτωσιν του έργου. Ο στίχος ούτος δεικνύει ότι καίτοι ο Πάστωρ Ρώσσελ διήλθεν πέραν του καταπετάσματος, εντούτοις διευθύνει εισέτι ένα έκαστον χαρακτήρα του έργου του θερισμού». (σελ. 178).

 

«Στην Αποκάλυψη ιθ΄11, 'ο άγγελος της αβύσσου ...;Ώ όνομα αυτώ Εβραϊστί Αβαδδών, και εις την Ελληνικήν έχει όνομα Απολλύων', ερμηνεύεται 'ο Άρχων της εξουσίας του αέρος'. Εφεσ. Β΄2, Δηλαδή Εξολοθρευτής. Αλλά εις απλήν Αγγλικήν το όνομα αυτού είναι Σατανάς ο Διάβολος». (σελ. 199).

 

Αυτός ο προσδιορισμός είναι πολύ σημαντικός, διότι αυτός ο ίδιος άγγελος αργότερα προσδιορίστηκε ότι ήταν ο Ιησούς! « Στην Εβραϊκή το όνομά του είναι Αβαδδών, που σημαίνει 'Καταστροφή', και στην Ελληνική είναι Απολλύων, που σημαίνει 'Εξολοθρευτης'. Όλα αυτά προσδιορίζουν σαφώς τον 'άγγελο' να συμβολίζει τον Ιησού Χριστόν τον Υιό του Ιεχωβά Θεού». (Τότε Ετελέσθη το Μυστήριον του Θεού, σελ. 232, στην Αγγλική) «Ως 'άγγελος της αβύσσου' και 'Καταστροφέας', ο Ιησούς είχε πράγματι εξαπολύσει ένα όμοιο με πληγή 'αλίμονο' στο Χριστιανικό κόσμο». (Αποκάλυψη--Το Μεγαλειώδες Αποκορύφωμά της Πλησιάζει!, σελ. 148).

 

«Αποκ. θ΄18: ...; Και του καπνού. Ο καπνός είναι σύμβολον συγχύσεως. Το ακόλουθον απόσπασμα περί κρανίου, γραφέν παρά τινος γνωστού ιατρού είναι λίαν ενδιαφέρον ...; ...;Η μελέτη των ανωτέρω μας φέρει εις το συμπέρασμα ότι πάσαι αι νεώτεραι οργανώσεις των εκκλησιών εγένοντο, εθεμελιώθησαν υπό φαλακρών ανθρώπων, και ότι ο καπνός των εγκεφάλων των, μη ευρίσκων διέξοδον δια μέσου του τριχωτού μέρους της κεφαλής των, φυσικώς εξέρχεται εκ των στομάτων των!» (σελ. 207).

 

«Αποκ. Ι΄ 3: Και έκραξε φωνή μεγάλη. Ο Πάστωρ Ρώσσελ ήτο η χρησιμοποιηθείσα φωνή. - (Αποκ. θ΄2). Και ότε. - Εις το 1881. Έκραζεν. - Δια της πρώτης μεγάλης φωνής, 'Της Τροφής δια Σκεπτομένους Χριστιανούς'. 1.400.000 διενεμήθησαν δωρεάν.

 

Επτά φωναί. - Οι επτά τόμοι των 'Γραφικών Μελετών'». Αποκ. Η: 5. --Ως ελάλησαν ταις εαυτών φωναίς. «Όπως το σχέδιον εκτεθή τελείως, και ίνα εκπληρωθή το σχέδιον τούτο, προσέτι δε και άλλα Γραφικά χωρία». (σελ. 210).

 

«Αποκ. ια΄11: Και μετά τας τρείς ημέρας και ήμισυ. - ...; επομένως και ημείς αναμένομεν τρία και ήμισυ έτη προγραφής της Αληθείας, από την άνοιξιν του 1918 μέχρι του φθινοπώρου του 1921». (σελ. 222, 223).

 

«Αποκ. ια΄19: Η κιβωτός. Το ταμείον των ιερών και κεκρυμμένων πραγμάτων της Αποκαλύψεως και του Ιεζεκιήλ. Της Διαθήκης του Θεού. Το μυστικόν 'Το Τετελεσμένον Μυστήριον». (σελ. 228).

 

«Αποκ. ιβ΄ 7: Και εγένετο πόλεμος εν τω ουρανώ. Μεταξύ των δύο εκκλησιαστικών δυνάμεων, της ειδωλολατρικής Ρώμης και της Παπικής Ρώμης. Ο Μιχαήλ. Όστις ως Θεός, ο Πάπας. Και οι άγγελοι αυτού. Οι Επίσκοποι». (236).

 

«Αποκ. ιδ΄ 20: Και επατήθη ο ληνός. Ο Έβδομος Τόμος των Γραφικών Μελετών». (σελ. 286).

 

«Αποκ. ιε΄ 1: Και είδον άλλο σημείον ...; Αγγέλους επτά. Οι Επτά Τόμοι των Γραφικών Μελετών, ομού αποτελούσι την τρίτην και τελευταίαν Ουαί, ήτις εξεχύθη υπό της Παπωσύνης». (σελ. 289).

 

«Αποκ. ιε΄ 6: Και εξήλθον οι επτά άγγελοι εκ του ναού έχοντες τας επτά πληγάς. -Οι επτά τόμοι των Γραφικών Μελετών, πάντες εν αρμονία με τας διδασκαλίας της σκηνής εφάνησαν εκ του μέρους τούτου». Και περιζωσμένοι περί τα στήθη ζώνας χρυσας. -Αι Γραφικαί Μελέται είναι δούλοι της εκκλησίας, δίκαιοι δούλοι, ενδεδυμένοι με το χιτώνα του Κυρίου». (σελ. 294, 295).

 

«Αποκ. ιστ΄ 20: Και πάσα νήσος έφυγεν. Ακόμη και αι δημοκρατίαι θα εξαφανισθώσι κατά το φθινόπωρον του 1920. [ κατά τον καιρόν της αναρχίας, (στην έκδοση του 1926)]. Και όρη ουχ ευρέθησαν. Πάσα βασιλεία της γης θα παρέλθει, θα καταποθή εν τη αναρχία». (σελ. 321).

 

«Αποκ. ιστ΄ 21: ...;. Αι τρείς ημέραι καθ' άς τα στρατεύματα του Φαραώ κατεδίωκον τους Ισραηλίτας εις την έρημον παριστώσι τα τρία έτη από του 1917 έως το 1920, οπόταν πάντες οι άγγελοι του Φαραώ θα καταποθώσιν εν τη θαλάσση της αναρχίας. Οι τροχοί θα φύγωσιν από τας αμάξας των--οργανώσεις». [στην έκδοση του 1926 οι χρονολογίες 1917 και 1920 απαλείφθηκαν]. (σελ. 322).

 

«Αποκ. ιζ΄ 10: Ο άλλος δεν ήλθεν έτι. Αλλά πρέπει να κάμη την εμφάνισίν του κατά το τέλος του πολέμου, εις τας αρχάς του 1918 ...;Και όταν έλθη ολίγον πρέπει να μείνη. Από το καλοκαίριον ή φθινόπωρον του 1917 έως την άνοιξιν ή φθινόπωρον του 1918». (έκδοσις 1917, στην Αγγλικήν, σελ. 268).

 

«Αποκ. ιη΄ 19: Και έβαλον χούν επί της κεφαλής αυτών. Εξέφραζον την λύπη των δια της επιθέσεως του χώματος». (σελ. 357).

 

«Αποκ. ιθ΄ 15: Και αυτός πατεί τον ληνόν του οίνου της οργής, του θυμού του Θεού του παντοκράτορος. Ο Κύριος ανέλαβεν ευθύνην δια την πλήρη σειράν των Γραφικών Μελετών, ο τελευταίος τόμος της οποίας παριστά κυρίως τον ληνόν, (Αποκ. ιδ΄ 18-20), αλλά θα ήτο παράλογον να αναμένη τις ότι ο Κύριος θα χρησιμοποιήση θαυματουργικώς ατελή όργανα, δια να εκτελέση έν απολύτως τέλειον έργον, και δια τούτο έκαστος πρέπει να χρησιμοποιήση την κρίσιν του ως προς την αξίαν των εξηγήσεων του βιβλίου τούτου». (σελ. 368).

 

«Αποκ. ιθ΄ 17: Και είδον άλλον άγγελον. Την τάξιν του Ηλία μετά την δημοσίευσιν του Εβδόμου Τόμου, των Γραφικών Μελετών». (σελ. 368).

 

 

Μαργαριτάρια από την Ερμηνεία του Ιεζεκιήλ

«Ιεζεκ. α΄ 1: Εν τω τριακοστώ έτει ...; ηνοίχθησαν οι ουρανοί και είδον οράματα Θεού. Κατά το δέκατον έβδομον έτος [έκδοση 1917] της ηλικίας αυτού, ο Κ. Τ. Ρώσσελ είχεν επιδοθή εις το εμπόριον, μετά ζήλου όμως εσπούδαζεν τον λόγον του Θεού και προσεπάθει να διδάξη και εις τους άλλους πάν ό, τι εύρισκεν εις αυτόν. Προς εκπλήρωσιν δε της θείας επαγγελίας, ηνοίχθησαν εις αυτόν τα ουράνια (Ματθ. γ΄ 16) και κατενόησε την σημασίαν των οραμάτων, προφητειών, αίτινες εδόθησαν υπό του Παντοκράτορος κατά τους παλαιούς χρόνους». (σελ. 457).

 

«Ιεζεκ. ζ΄ 1-6 : [Μετάφραση εκ του Αγγλικού πρωτοτύπου, έκδοση 1917, σελ. 404]».

 

«Και δεν θέλει είσθαι διαφυγή εκ της καταστροφής, καίτοι τα έθνηόπως εις την περίπτωσιν της Γερμανίας, των Συμμάχων και των Ηνωμένων Πολιτειώνδιακαώς επιζητούσι ματαίως παντοιοτρόπως την εξασφάλισιν ειρήνης. Η θλίψις οφείλεται εις την χαραυγήν της Ημέρας του Χριστού, την Χιλιετίαν. Είναι η Ημέρα Εκδικήσεως η οποία ήρχισεν εις τον παγκόσμιον πόλεμον του 1914 και η οποία θα εκσπάσει ως λυσσώδης πρωϊνή θύελλα το 1918».

 

«Ιεζεκ. κα΄ 14: Ο Πάστωρ Ρώσσελ έπρεπε να εξαγγείλη την τελικήν οργήν του Ιεχωβά. ...; ...;Η μάχαιρα του πνεύματος έπρεπε να τεθή εις χρήσιν υπό του Πάστορος Ρώσσελ δίς τρείς φοράς, εν τοις έξ τόμοις των Γραφικών Μελετών του». (σελ. 584).

 

«Ιεζεκ. κα΄ 15: ...;Η κοπή της ρομφαίας εναντίον του εκκλησιαστικισμού, ήτις αποκαλύπτει την αληθή αυτού φύσιν, και την επικειμένην πτώσιν του, είναι η παρούσα έκθεσις των προφητειών της Αποκαλύψεως και του Ιεζεκιήλ ...;. . Πόσον ευχαρίστως ο κλήρος θα είχε καταστρέψει τα δύο ταύτα βιβλία της Γραφής, εάν εγνώριζον τι ταύτα εδίδασκον». (σελ. 585).

 

«Ιεζεκ. κδ΄ 25, 26: ...;Επίσης, κατά το έτος 1918, οπόταν ο Θεός θα αρχίση καταστρέφων τας εκκλησίας και τα μέλη των εκκλησιών κατά εκατομμύρια, θα συμβή ώστε ο διασωθείς θα καταφεύγη εις τα έργα του Πάστορος Ρώσσελλ δια να εννοήση την σημασίαν της πτώσεως της χριστιανωσύνης». (σελ. 609).

 

«Ιεζεκ. κστ΄ 2: Το σύστημα τούτο και οι οπαδοί αυτού θα φανερώσωσι πραγματικώς την μη χριστιανικήν αυτών φύσιν, οπόταν ο χριστιανισμός (η Ιερουσαλήμ) θα αρχίση πίπτουσα εις χείρας των επαναστατών κατά το έτος 1918». (σελ. 613).

 

«Ιεζεκ. λα΄ 15: Κατά το έτος 1918 [έκδοση 1917], οπόταν ο χριστιανικός κόσμος θα κατέλθη εις την αφάνειαν ως σύστημα, (Άδης), και θα τον διαδεχθώσιν αι επαναστατικαί δημοκρατίαι, ο Θεός θα επιφέρη επί πάντων το πένθος». (σελ. 645).

 

«Ιεζεκ. λγ΄ 21, 22: ...;. Η φωνή του Πάστορος Ρώσσελλ ησύχασεν εν τω θανάτω του, κατά την 31ην Οκτωβρίου 1916. Εάν η εφαρμογή της περιόδου ταύτης της αφασίας του έχει σημασίαν τινά, ως χρονολογικός χαρακτήρ, τότε η αναγγελία, η αναγνώρισις ότι ο χριστιανικός κόσμος έπεσε δια των βιαιοτήτων της επαναστάσεως, πρέπει να αναμένηται ότι θα εκσπάση καθ΄ όλον τον κόσμον κατά την 27ην Απριλίου του 1918 ...;. ο Πάστωρ Ρώσσελ, καίτοι νεκρός θα ομιλήση πάλιν δια μέσου του Εβδόμου Τόμου των Γραφικών Μελετών». (σελ. 667, 668).

 

«Ιεζεκ. λε΄ 15: ...;. . Καθώς οι κοσμικόφρονες αποστάται χριστιανοί, οίτινες συνετάχθησαν με τους ριζοσπάστας και με τους επαναστάτας θα χαρώσιν δια την κληρονομίαν της ερημώσεως του χριστιανικού κόσμου μετά το 1918, τοιουτοτρόπως και ο Θεός θα κάμη εις το επαναστατικόν κίνημα, το οποίον θα καταστραφή τελείως. Ουδέ ίχνος εξ αυτού θα επιζήση της αγριότητος της παγκοσμίου αναρχίας κατά το φθινόπωρο του 1920». [ στην έκδοση του 1926 η τελευταία φράση τελειώνει: «εις το τέλος του καιρού της θλίψεως», απαλειφομένου του 1920] (σελ. 683).

 

«Ο χρόνος της εγκαθιδρύσεως της Βασιλείας εν δυνάμει, καταδεικνύεται ως μέλλων να λάβη χώραν κατά το 14ον έτος μετά την άλωσιν της πόλεως (του Χριστιανισμού), ή 13 έτη μετά το 1918, δηλαδή εις το 1931. - Ιεζεκιήλ μ΄ 1 (σελ. 718).

 

Η Σκοπιά 1η Ιουνίου 1920 (στην Αγγλική), κάτω από την επικεφαλίδα «Διορθώσεις του Εβδόμου Τόμου», περιέχει τέσσερις περίπου σελίδες με αναθεωρητικές διορθώσεις Του Τετελεσμένου Μυστηρίου, με την ακόλουθη εισαγωγική δήλωση:

 

«Έχομεν βρεί τις εξηγήσεις του Εβδόμου Τόμου υποβοηθητικές, και είμεθα πεπεισμένοι ότι περιέχουν τροφή που τώρα είναι κατάλληλη δια τον οίκον της πίστεως, και ότι αυτή η τροφή ήλθε από τον θησαυρόν του Πατέρα. Ωστόσο, αυτή η τροφή ετοιμάσθηκε και σερβιρίσθηκε στο τραπέζι από ατελείς υπηρέτες και περιέχει κάποια ψεγάδια στα οποία αποσκοπούν οι ακόλουθες διορθωτικές σημειώσεις».

 

Το 1919, ο Ρόδερφορδ έγραφε ότι ήταν ευγνώμων στον Θεό και «τον Χριστό Ιησού για το προνόμιο της συμμετοχής στη δημοσίευση Του Τετελεσμένου Μυστηρίου το οποίο οι άνθρωποι θα διαβάζουν κατά τους προσεχείς αιώνες με βαθύ ενδιαφέρον και ωφέλεια, και θα δίδουν στο Θεό την δόξα». (Σκοπιά 15 Φεβρουαρίου 1919, σελ. 6932, στην Αγγλική). Αλλά σύμφωνα με το βιβλίο Η Χιλιετής Βασιλεία του Θεού Έχει Πλησιάσει (1973), «αργότερα το έτος 1929, ό, τι υπόλοιπα αποθέματα υπήρχαν από τους έξη τόμους των Γραφικών Μελετών του Ρώσσελ και Του Τετελεσμένου Μυστηρίου, διατέθηκαν στο κοινό» (σελ. 346) Ποτέ δεν ξανατυπώθηκαν έκτοτεκαι είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν σήμερα. Σύμφωνα με τον πρώην Μ.τ.Ι. Ντέϊβιντ Ρήντ, «Λίγοι Μάρτυρες του Ιεχωβά μπορούν να διαβάσουν αυτούς τους τόμους χωρίς να αναστατωθούν από τις διδασκαλίες που περιέχουν. Για το λόγο αυτό έχουν απομακρυνθεί από όλες τις Αίθουσες Βασιλείας παγκοσμίως».

 

Τα πρόσφατα χρόνια, το βιβλίο 'Αποκάλυψη-Το Μεγαλειώδες Αποκορύφωμά της Πλησιάζει' αγνοώντας επιδεικτικά τους ισχυρισμούς που έχουν διατυπωθεί για Το Τετελεσμένο Μυστήριο, αναφέρει σχετικά μ' αυτό: «Με τον καιρό, όμως, αυτό το βιβλίο αποδείχτηκε ανεπαρκές ως εξήγηση της Αποκάλυψης. Το υπόλοιπο των αδελφών του Χριστού χρειάστηκε να περιμένει λίγο ακόμη, μέχρι που άρχισαν να εκπληρώνονται τα οράματα, προκειμένου να αποκτήσει ακριβή κατανόηση, αυτού του θεόπνευστου υπομνήματος». (σελ. 159) Και όπως ήδη αναφέρθηκε, ο Ρόδερφορδ 'στον κατάλληλο καιρό' παρήγαγε τα δικά του σχολιολόγια της Αποκάλυψης και του Ιεζεκιήλ, που απαρτίζονται από πέντε (5) Τόμους. Και εκείνα επίσης αντικαταστάθηκαν από άλλα μετά τον θάνατο του Ρόδερφορδ.

 

Συμπερασματικά, το Βιβλιάριο των Σπουδαστών της Γραφής της Χαραυγής με τίτλο, 'Όταν ο Πάστωρ Ρώσσελ Απέθανε', ανέφερε:

 

«Η ιστορία του Εβδόμου Τόμου δεν θα ήταν ολοκληρωμένη εάν δεν γινόταν μνεία του γεγονότος ότι, σε αξιοσημείωτα σύντομο χρόνο μετά την κυκλοφορία του, στην ουσία, απορρίφθηκε από τους εκδότες του. Είναι αδύνατον να πιστέψει κανείς, αλλά είναι αληθές, ότι ενώ όταν πρωτοδημοσιεύθηκε το βιβλίο, εκείνοι που δεν το αποδέχθηκαν καταδικάσθηκαν και αποκόπηκαν, μέσα σε λίγα χρόνια αποκόπτονταν εκείνοι που το αποδέχονταν!» ΜΕΓΑΛΕ ΡΟΔΕΡΦΟΡΔ!!

 

Σημείωση: Όλες οι παραθέσεις από Το Τετελεσμένο Μυστήριο, προέρχονται από την επίσημη Ελληνική έκδοση της Εταιρίας Σκοπιά του 1923, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.

 

Από Συνεργάτη



Προτείνουμε να διαβάσετε και το αντίστοιχο αρχείο μας σχετικά με αυτό το βιβλίο του Ρώσσελ!


http://rwssel.pblogs.gr/files/300547-%CE%A4%CE%BF%20%CE%A4%CE%B5%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%20%CE%9C%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF,1917..pdf


http://rwssel.blogspot.com/2010/10/to-1917.html







Recommended Reading On Cult Issues

Just a reminder of some of the books I suggest for people to read to help them overcome manipulation etc:

Releasing The Bonds: Empowering People to Think for Themselves by Steven Hassan

Captive Hearts, Captive Minds : Freedom and Recovery from Cults and Other Abusive Relationships; Janja Lalich, Madeleine Landau Tobias;

http://www.amazon.com/exec/obidos/ISBN=0897931440

<div class="message">Sorry, but Javascript is not enabled in your browser!</div>

  • Freeminds Store
  • Freeminds Store
  • Freeminds Store
  • Freeminds Store
  • Freeminds Store
  • Freeminds Store
  • Freeminds Store
  • Freeminds Store

Out of the Cults and into the Church : Understanding & Encouraging Ex-Cultists; Janis Hutchinson;

http://www.amazon.com/exec/obidos/ISBN=0825428858

Recovery from Cults : Help for Victims of Psychological and Spiritual Abuse by Michael D. Langone,

http://www.amazon.com/exec/obidos/ISBN=0393313212/

12 'Christian' Beliefs That Can Drive You Crazy : Relief from False Assumptions by Henry Cloud, John Townsend

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0310494915/

Transforming Grace: Living Confidently in God's Unfailing Love by Jerry Bridges

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0891096566/

The Subtle Power of Spiritual Abuse: Recognizing and Escaping Spiritual Manipulation and False Spiritual Authority Within the Church by David Johnson & Jeff VanVonderen

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/1556611609/

Twisted Scriptures : A Path to Freedom from Abusive Churches; Mary Alice Chrnalogar,

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0964958805/

Faith That Hurts, Faith That Heals/Understanding the Fine Line Between Healthy Faith and Spiritual Abuse by Stephen Arterburn, Jack Felton

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0840796579

When God Becomes a Drug : Breaking the Chains of Religious Addiction and Abuse by Leo Booth, John Bradshaw

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0874777038/

Emotional Blackmail : When the People in Your Life Use Fear, Obligation and Guilt to Manipulate You by Susan Forward, Donna Frazier

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0060928972/

In Sheep's Clothing : Understanding and Dealing With Manipulative People by George K. Simon

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/096516960X/

Letting Go of Anger : The 10 Most Common Anger Styles and What to Do About Them by Ron Potter-Efron, Pat Potter-Efron,

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/1572240016/

Serpents in the Manger : Overcoming Abusive Christianity by Jerry L., Ph.D. Harris, Melody J., Ph.D. Milam

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/1569800170/

Emotional Blackmail : When the People in Your Life Use Fear, Obligation and Guilt to Manipulate You by Susan Forward, Donna Frazier

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0060928972/

Damaged Disciples : Casualties of Authoritarian Churches and the Shepherding Movement by Ron Burks, Vicki Burks

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0310576113/

Letting Go of Anger : The 10 Most Common Anger Styles and What to Do About Them by Ron Potter-Efron, Pat Potter-Efron,

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/1572240016/

People-Reading : How We Control Others, How They Control Us by Ernst G., Dr. Beier, Evans G. Valens

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0812862635/

The Art of Profiling : Reading People Right the First Time by Dan Korem,

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0963910337/

The Resilient Self : How Survivors of Troubled Families Rise Above Adversity by Steven J. Wolin, Stephen J. Wolin, Sybil Wolin (Contributor)

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0394583574/

The Resilient Spirit : Transforming Suffering into Insight and Renewal; Polly Young-Eisendrath

http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0201517450/

"Truth is always strong, no matter how weak it looks; and falsehood is always weak, no matter how strong it looks." - Phillip Brooks

TEΛEΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ-Μεταφερόμαστε στο Blogspot

Σταματάμε οριστικά τις αναρτήσεις εδώ..


Το blog έκανε τον κύκλο του και πλέον είμαστε αναγκασμένοι να μεταφερθούμε στην Πύλη Ενημέρωσης μετά από μια ριζική αναμόρφωσή της.


Μπορείτε να συνεχίσετε να κανετε σχόλια, να στέλνετε emails, το μόνο που αλλάζει είναι ότι σταματάμε τις αναρτήσεις.


Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά το φιλόξενο Pathfinder!


www.rwssel.blogspot.com


ResselblogspotLOGO.jpg

FACEBOOK (Group)-Δίκτυο υποστήριξης πρώην μελών της καταστροφικής αυτής αίρεσης

http://www.facebook.com/group.php?gid=137553836278902

Πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά

Δίκτυο υποστήριξης πρώην μελών της καταστροφικής αυτής αίρεσης

Σας περιμένουμε όλους!!

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ ΠΑΣΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ;

ΕΝΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ εδάφιο της Βίβλου που χρησιμοποιούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά για την τριάδα που δεν παραδέχονται είναι το Κολ.1:15

Bέβαια αυτά έχουν απαντηθεί εδώ και ΑΙΩΝΕΣ..


Μεγάλου Αθανασίου

 


      Εάν δε ονομάζεται και 'πρωτότοκος της κτίσεως' (Κολ.1:15), όμως δεν ονομάζεται πρωτότοκος ως εξισούμενος προς τα κτίσματα και ως πρώτος εξ αυτών χρονικώς (διότι πώς είναι δυνατόν τούτο όταν βέβαια είναι αυτός και Μονογενής;), αλλά εξαιτίας της συγκαταβάσεως του Λόγου προς τα κτίσματα, λόγω της οποίας έχει γίνει και αδελφός πολλών.

 Διότι βεβαίως ο μονογενής είναι μονογενής επειδή δεν υπάρχουν άλλοι αδελφοί, ο δε πρωτότοκος λέγεται πρωτότοκος λόγω της υπάρξεως και των άλλων αδελφών.

 Δια τούτο λοιπόν εις ουδέν σημείον των Γραφών έχει λεχθή, πρωτότοκος του Θεού ούτε κτίσμα του Θεού, λέγονται όμως το Μονογενής, και το Υιός, και ο Λόγος, και ηΤΡ Σοφία που αναφέρονται εις τον Πατέρα και είναι γνωρίσματα αυτού.'Διότι είδαμεν την δόξαν αυτού, ωσάν μια δόξαν που έχει ένας Μονογενής Υιός από τον Πατέρα' (Ιωάν. 1:14), και απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού τον Μονογενή' (Α' Ιωάν. 4:8), και 'ο Λόγος σου Κύριε, διαμένει αιωνίως' (Ψαλμ. 118 [119]: 89), και 'εν αρχή υπήρχεν ο Λόγος και ο Λόγος ήτο προς τον Θεόν' (Ιωάν. 1:1), και 'ο Χριστός είναι Θεού δύναμις και Θεού σοφίαν' (Α' Κορ. 1:24), και 'αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός' (Ματθ.3:17, 17:5), και 'συ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζώντος Θεού' (Ματθ.16:16).

Το δε πρωτότοκος αναφέρεται εις την προς την κτίσιν επιδειχθείσαν συγκατάβασιν, διότι αυτής της κτίσεως ωνομάσθη και πρωτότοκος. Και το 'έκτισε' πάλιν αναφέρεται εις την προς τα κτίσματα χάριν, διότι χάριν αυτών κτίζεται.

Εάν λοιπόν είναι Μονογενής, όπως βέβαια και είναι, τότε πρέπει να ερμηνευθή το πρωτότοκος, εάν όμως είναι πρωτότοκος δεν θα είναι Μονογενής.

 Διότι δεν είναι δυνατόν ο ίδιος να είναι και Μονογενής και πρωτότοκος, εκτός εάν αναφέρεται αλλού το ένα και αλλού το άλλο. Είναι δηλαδή Μονογενής λόγω της γεννήσεως αυτού εκ του Πατρός, όπως έχει λεχθή, πρωτότοκος δε λόγω της προς τα κτίσματα συγκαταβάσεως και της μετά των πολλών αδελφοποιήσεως.

 Δια τούτο, εάν τα δύο αυτά ρητά αντίκεινται μεταξύ των, θα ημπορούσε κανείς δικαίως να είπη ότι υπερισχύει εις τον Λόγον μάλλον το ιδίωμα του Μονογενούς, δια το ότι δεν υπάρχει άλλος Λόγος, ή άλλη Σοφία, αλλά μόνον αυτός είναι ο αληθινός Υιός του Πατρός.

  Και μάλιστα, όπως έχει λεχθή εις τα προηγούμενα, δεν έχει λεχθή συνδεδεμένον με κάποιαν αιτίαν, αλλ' ανεξαρτήτως, το 'ο Μονογενής Υιός, ο οποίος είναι εις τον κόλπον του Πατρός' (Ιωάν. 1:18). Το δε πρωτότοκος είναι συνδεδεμένον πάλιν με την αιτίαν της κτίσεως, την οποίαν ανέφερεν ο Παύλος όταν έλεγε, 'διότι δι' αυτού εδημιουργήθησαν τα πάντα' (Κολ. 1:16). Εάν δε όλα τα κτίσματα εκτίσθησαν δι' αυτού, αυτός είναι διαφορετικός από τα κτίσματα, και δεν είναι κτίσμα, αλλά κτίστης των κτισμάτων.


Δεν ωνομάσθη επομένως πρωτότοκος επειδή εγεννήθη εκ του Πατρός, αλλά επειδή η κτίσις εδημιουργήθη δι' αυτού. Και όπως ακριβώς προ της δημιουργίας αυτός ήταν ο Υιός δια του οποίου εγένετο η δημιουργία, έτσι και πριν ονομασθή πρωτότοκος όλης της κτίσεως, αυτός ήταν επίσης ο Λόγος που ήταν προς τον Θεόν, και ήταν Θεός ο Λόγος.

Αλλά επειδή και αυτό δεν το κατενόησαν οι βλάσφημοι, περιφέρονται και λέγουν 'εάν είναι πρωτότοκος όλης της κτίσεως, είναι φανερόν ότι και αυτός είναι ένας εκ της κτίσεως'.

 

Ανόητοι!

Εάν είναι καθ' ολοκληρίαν πρωτότοκος όλης της κτίσεως, άρα όλης της κτίσεως είναι διαφορετικός. Διότι δεν είπεν ότι είναι πρωτότοκος των άλλων κτισμάτων, δια να μη νομισθή ότι είναι ωσάν ένας από τα κτίσματα, αλλ' έχει γραφή, όλης της κτίσεως, δια να δειχθή ότι είναι διαφορετικός από την κτίσιν.

Ο Ρουβήν λοιπόν δεν ωνομάσθη πρωτότοκος όλων των τέκνων του Ιακώβ, αλλά του ιδίου του Ιακώβ και των αδελφών, δια να μη θεωρηθή ότι είναι άλλος και δεν ανήκει εις τα παιδιά του Ιακώβ (Γέν. 35:23).

Αλλά και περί του ίδιου του Κυρίου ο απόστολος δεν είπε, δια να γίνη πρωτότοκος όλων, δια να μη νομισθή ότι φορεί σώμα ξένον προς το δικό μας, αλλ' είπεν, 'πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών' (Ρωμ.8:29) δια την ομοιότητα της σαρκός.

 

 Εάν λοιπόν και ο Λόγος ήταν ένας εκ των κτισμάτων, θα είχεν είπει η Γραφή και δι' αυτόν ότι είναι πρωτότοκος των άλλων κτισμάτων. Τώρα όμως που οι άγιοι λέγουν ότι είναι πρωτότοκος όλης της κτίσεως, αποδεικνύεται τελείως αντιθέτως ότι είναι διαφορετικός από όλην την κτίσιν, και ότι δεν είναι κτίσμα ο Υιός του Θεού. Διότι εάν είναι κτίσμα θα είναι και ο ίδιος του εαυτού του πρωτότοκος.

Πώς λοιπόν ημπορεί, ώ Αρειανοί, να είναι και πρώτος από τον εαυτόν του και δεύτερος μετά τον εαυτόν του; Επειδή εάν είναι κτίσμα, και όλη η κτίσις εδημιουργήθη δι' αυτού και δι' αυτού συνεστήθη, πώς ημπορεί και να κτίζει την κτίσιν και να είναι συγχρόνως ένα εξ αυτών τα οποία εδημιουργήθησαν δι' αυτού και απετέλεσαν την κτίσιν;

Επειδή δε αυτού του είδους η επινόησίς των φαίνεται άτοπος, ελέγχονται από την αλήθειαν, ότι ωνομάσθη μεν πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών δια την συγγένειαν της σαρκός, ωνομάσθη δε και πρωτότοκος εκ των νεκρών, δια το ότι η ανάστασις των νεκρών εγένετο εξ αυτού και μετά από αυτόν.

 

Πρωτότοκος δε όλης της κτίσεως ωνομάσθη δια την φιλανθρωπίαν του Πατρός, ένεκα της οποίας όχι μόνο τα πάντα εδημιουργήθησαν δια του Λόγου αυτού, αλλά διότι και αυτή η κτίσις περί της οποίας ο απόστολος είπεν ότι αναμένει με λαχτάραν την αποκάλυψιν των υιών του Θεού (Ρωμ. 8:19), 'θα ελευθερωθή κάποτε από την δουλείαν εις την φθοράν, δια να εισέλθη εις την ένδοξον ελευθερίαν των παιδιών του Θεού' (Ρωμ. 8:21).

Κατ' αυτόν τον τρόπον λοιπόν με το να ελευθερωθή η κτίσις, θα είναι και αυτής πρωτότοκος ο Κύριος μαζί με όλους τους υιοθετηθέντας, εις τρόπον ώστε, με το να λέγεται αυτός πρώτος, αυτά τα οποία θα ακολουθήσουν να παραμένουν συνδεδεμένα με τον Λόγον, ωσάν μετά τινός αρχής...

Εις όλους λοιπόν είναι φανερόν ότι ούτε δια τον εαυτό του, ωσάν να είναι κτίσμα, ούτε δια το ότι έχει κατ' ουσίαν κάποιαν συγγένειαν προς όλην την κτίσιν ωνομάσθη πρωτότοκος αυτής, αλλά επειδή εξαρχής, όταν εδημιουργούσεν ο Λόγος τα κτίσματα, είχεν εκδηλώσει την συγκατάβασίν του προς τα γεννητά δια να ημπορέσουν να δημιουργηθούν. Δεν θα ημπορούσαν δηλ. να αντέξουν την φύσιν του που είναι ανόθευτος πατρική λαμπρότης, εάν λόγω της πατρικής συγκαταβάσεως δεν τα βοηθούσε και δεν τα έφερε εις την ύπαρξιν με την υποστήριξίν του.

 

Και δεύτερον δε πάλιν, επειδή ο Λόγος εξεδήλωσε την συγκατάβασίν του, υιοθετείται δι' αυτού και η κτίσις, δια να γίνη και αυτής πρωτότοκος κατά πάντα, όπως έχει λεχθή, και δια το ότι κτίζει, και δια το ότι εισέρχεται εις αυτήν την οικουμένην υπέρ πάντων.


Δια τούτο λοιπόν έχει γραφή, 'όταν δε παρουσιάση τον πρωτότοκον εις την οικουμένην λέγει, να τον προσκυνήσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού' (Εβρ. 1:6).

Ας ακούουν οι αντίχριστοι και ας σπαράσσουν τους εαυτούς των, διότι το να εισέλθη αυτός είς την οικουμένην συνετέλεσεν εις το να ονομασθή και πρωτότοκος όλων, έτσι ώστε να είναι του μεν Πατρός μονογενής Υιός, δια το ότι εξ αυτού μόνος αυτός εγεννήθη, της δε κτίσεως πρωτότοκος δια την υιοθέτησιν των πάντων.
 

(Από τον Β' Λόγο Κατά Αρειανών, 62-64, ΑΠΑΝΤΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ΤΟΜΟΣ Β, ΕΚΔΟΣΕΙΣ 'ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ')

http://www.egolpion.com/A790C13C.el.aspx


1889_Studies_in_the_Scriptures_2 +Μillions now Living (PDF)

Μας το ζήτησε αναγνώστης...


ΕΔΩ το link:

http://rapidshare.com/files/407064223/1889_Studies_in_the_Scriptures_2.pdf

http://rapidshare.com/files/407066209/1920_Millions_Now_Living.pdf


Επίσης, στο www.rwssel.blogspot.com ίσως βρεις αυτό που θες στα αρχεία μας


θα επανέλθουμε



Η ηθική υποχρέωση των πρώην Μαρτύρων του Ιεχωβά

Νομίζω ότι μετά από μια τόσο μεγάλη διαδρομή του ιστολογίου σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, είναι καιρός να πούμε ορισμένα πράγματα για "μας" τα πρώην μέλη (θύματα κατ'εμέ) της Εταιρείας Σκοπιά και της (παραθρησκείας) των Μαρτύρων του Ιεχωβά.


Λαμβάνω κατά καιρούς μηνύματα από ανθρώπους που δεν είναι ούτε ήταν ποτέ ΜΤΙ και επιθυμούν να πληροφορηθούν σχετικά με το θέμα για να βοηθήσουν φίλους, συγγενείς κλπ. Και αναρωτιέμαι:


Πού είναι όλοι αυτοί οι πρώην ΜΤΙ; Γιατί τα παρατάνε και χάνονται στο πλήθος;

Ναι ζούμε σε μια δημοκρατική , ευνομούμενη (;) κοινωνία και ο καθένας μπορεί να πιστεύει ότι θέλει, δεκτόν. Μήπως όπως δημιουργείται μια ηθική υποχρέωση των πρώην μελών της Σκοπιά που ΞΕΡΟΥΝ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ από την Σκοπιά, να ενημερώσουν τους συνανθρώπους τους για τους κινδύνους που διατρέχουν; Μήπως σταμάτησε η Σκοπιά το προπαγανδιστικό της έργο ποτέ;


Απευθύνομαι σε εσένα φίλε πρώην ΜΤΙ που πιθανόν διαβάζεις αυτές τις γραμμές-νομίζεις ότι πλέον το θέμα δεν σε αφορά και μπορείς να συνεχίσεις την ζωή σου διαγράφοντας το παρελθόν; Επίτρεψέ μου να σου πω ότι κάνεις ΛΑΘΟΣ! Μπορεί αύριο να είναι το παιδί σου, ο θείος σου, ο ξάδελφός σου, ο φίλος σου κλπ. ΤΙ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ώστε να μην συμβεί;

Θα μου πείτε, και με το δίκιο σας, ότι οι ΜΤΙ φημίζονται για τον φονταμενταλισμό τους και ότι δύσκολα κάποιος πείθεται, αν δεν θέλει να πεισθεί...


Δεν ξέρω αν το έχω ξαναπεί, αλλά είχα κάποτε μια συνάντηση με κάποιον ΜΤΙ στον δρόμο όπου μου "παρουσίασε" τα περιοδικά κλπ, και αφού τον στρίμωξα με ερωτήσεις που δεν μπορούσε να μου απαντήσει, μου λέει με ειλικρίνεια "εσύ ξέρεις πάρα πολλά". Θα σου πω στο τέλος του λέω...


Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η δεκτικότητά του να παραδεχθεί τα λογικά άλματα... άνευ αλεξιπτώτου που κάνει η Σκοπιά και ότι τα γνωρίζει και συμφωνεί μαζί μου. Στο τέλος του αποκάλυψα ότι είμαι πρώην ΜΤΙ αλλά προς μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι αντί να ΦΥΓΕΙ συνέχισε να μου μιλάει, μέχρι του σημείου να μου πει "ε, εντάξει τα ξέρω αυτά που λες έχεις δίκιο αλλά τώρα που να πάω στους <παπάδες>" (sic).


Ρίχνεις έναν σπόρο και δεν ξέρεις τί αποτελέσματα μπορεί να έχει. Κάνεις όμως την προσπάθεια. ΑΥΤΟ κάνουμε εδώ, σε αυτό το ιστολόγιο για πάνω από 2,5 χρόνια σχεδόν.


Στην αρχή μόνοι, μετά πύκνωσαν στην μάχη που δίνουμε και άλλοι πρώην "αδελφοί" και πολλοί άλλοι που "κρυφοκοιτάζουν" εδώ διότι ΞΕΡΟΥΝ. Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας σύμφωνα με τον αρχαίο όρκο των Αθηναίων: αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων και μόνος και μετά πολλών.


Σας καλώ όλους να συμμετέχετε σε αυτήν την μάχη ενημέρωσης των συμπολιτών μας με κάθε τρόπο που εσείς νομίζετε κατάλληλο.


Rwssel



KNOCKING-Ένα βραβευμένο ντοκυμαντέρ για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

Δείγμα εδώ



Μπορείτε να το κατεβάσετε στα torrents εδώ

http://thepiratebay.org/torrent/5670139/Knocking_-_Jehovah_s_Witnesses


The Watchtower Indoctrination Process

Introduction

 

In this article, I will be examining the following processes:

*      How people are encouraged to study with Jehovah's Witnesses

*      How people are encouraged to join, gel baptised, and participate

*      How people are discouraged from leaving the VVilnesses

 

I will say very little about the validity of the doctrine of the Watchtower Society. This has been discussed in great detail elsewhere (particularly on other web sites about the Witnesses which scrutinize the specifics of their doctrine).

 

AUDIENCE: This article was written for people who have been approached by the Witnesses and want to know what to expect. It may also interest people who are already Witnesses and are starting to wonder why they joined.

 

ACKNOWLEDGEMENTS: I wish to thank the following people for helping me with this article: Marie Black, K.C.C., Ella Chapman, Regina Kolesa, Jeffery M. Schwelm.

 

At the Door and Into the Home

 

It's a quiet Saturday afternoon. You're sitting in your favorite chair, reading the newspaper. The doorbell rings. You answer it and encounter two bright-faced people. They're well dressed, and each carries a briefcase. For a moment you think they're going to sell you life insurance, but they seem too cheerful for that.

 

You guess that they must be Jehovah's Witnesses, and sure enough they start talking about a wondrous hope for the future. They don't actually say they're Witnesses, but when one of them whisks out a Bible you can see some copies of the Watchtower magazine in his briefcase.

 

They ask you for your opinion of world events, and what you think is going to happen if things continue to get worse. You reflect that there are a lot of problems, and you do sometimes wonder where it's leading. You invite them in to talk.

 

Now, normally you don't invite strangers into your home, but these people seem harmless enough. You've heard about the legendary honesty of Jehovah's Witnesses. You decide not to worry about your possessions or your money.

 

There's something else you should worry about.

 

 

A Single Road to the Promised Land

 

Jehovah's Witnesses are trained to get people talking about "the state of the world" and lead the discussion in such a way that their religion will appear to be your only hope. If you are not prepared for their indoctrination procedure, you may conclude that only Jehovah's Witnesses can fill your life with meaning and protect you from the trials and tribulations of life.

 

The first thing they do is cultivate your fear.

 

All of us are afraid of the unknown. What will happen tomorrow? Will I be fired? What if there's a nuclear war? What if I get sick? These 'what if questions are the sparks that the Witnesses will fan into a flame.

 

The Witnesses at your door have a purpose in mind: to convert you to their religion. If you ask them point-blank if that is their purpose, they will usually deny it. They will say that they are there to discuss "the state of the world" or "the Bible" or "a hope for the future". This evasiveness is understandable; if they blatantly told people they were there to convert them, they wouldn't get anybody to listen!

 

In building up your fear, Witnesses can cite countless statistics to 'prove' that the world is in a dire state. Some of their statements are true, some are out of date, and some are wrong.

 

Anybody can inadvertently deliver incorrect data. The Witnesses, however, deliver selective information designed to paint a woeful picture. While there are many things wrong with the world, there are many good things, too. Most of the people who read this article live in better health ~ and longer than the richest king of ancient times.

 

Alongside their bleak picture of the future, the Witnesses present an image of a glorious future, where you will live forever in a paradise. This is very appealing, and it is hard not to be tempted. We all yearn for a 'Garden of Eden', and many people take regular vacations in exotic locales such as Hawaii or Tahiti to sample a bit of the good life.

 

 

At a Disadvantage

 

How can you throw them out when they're offering you such a splendid future? Why should you get angry? Wouldn't that be rude? The Witnesses make the most headway with people who are polite. Their entire ministry would fail if people were less friendly to uninvited people knocking at their door.

 

I am not suggesting that you be nasty to people who visit you unannounced. However, if you are planning to debate with Witnesses, bear in mind that they are well trained. They have a weekly meeting (the Theocratic Ministry School) which is designed to help them express ideas convincingly. The average person is not as well qualified to argue such matters.

 

Even if you are well educated and articulate, you are probably not well versed in religious matters. Witnesses 'live, eat and breathe1 their religion and can devastate most people in a debate. They know their doctrine very well, because they study it continuously. They've been taught answers to virtually every objection, which brings to mind the salesman's credo: "If you can answer every objection, you'll make the sale".

 

If you can answer every objection, it does not mean that you are tight (or that the product you are selling is better than the rest). It means that you are better at debates than the other person. Confidence tricksters ply their trade by convincing people that the seemingly impossible is in fact possible. (I am not equating Witnesses with criminals, by the way, but demonstrating the principle that "Cogency is not validity". What seems too good to be true is usually not true.)

 

For all their skill, Witnesses are not invincible debaters. It is possible to poke a hole in their rhetoric ~ especially if you are familiar with their doctrine, or have a good background in the Bible, science, or history. In such cases, Witnesses will subtly sidestep the issue. (This debating tactic, and others, are described in the article "Debating with Jehovah's Witnesses".)

 

The Witnesses at your door are not 'selling snake oil'. Most of them are genuinely happy to be Witnesses, and are not troubled by the history of their religion. Nor are they bothered that their religion is at odds with science, or that it has made numerous predictions that have failed to come true.

 

As with most religions, Witnesses derive great benefit from the intangible spirit of the group, rather than specific doctrines. As Witnesses, they regularly associate with good people who share the same ideas and values.

 

Moreover, all Witnesses look forward to the same thing: a world where pain and suffering have been erased. Who can not be moved by a dream of eternal joy?

 

You may have doubts that the Witnesses have 'the true religion' (whatever that means), but you should not doubt their sincerity. At the same time, do not confuse sincerity with truth. There are countless religions that believe just as strongly that they have the truth.

 

If you ask a Witness at the door if you must become a Witness in order to be 'saved' from the Day of Judgment (known to Witnesses as Armageddon), they will in most cases give you a vague answer. Witnesses learn that it is bad form to say that only Witnesses will be rescued, so they will say something like, "Only God can judge the human heart".

 

Some Witnesses do actually believe in a non-exclusive salvation, as they are never explicitly told otherwise. In practice, however, Witnesses are constantly told that their religion is the true religion, and that God de^spises^ILtheresi/rhe implication is obvious enough

 

 

So Very Reasonable

 

While Witnesses pay lip service to the idea that God may possibly approve of some non-Witnesses, their attitude suggests that God favors them alone. This will not be immediately evident

 

In general. Witnesses at your door will tell you what you want lo hear. They want to avoid (to use their terminology) "stumbling" you. While their intentions seem good, this can lead them to misrepresentation.

 

Witnesses are careful when asked about controversial aspects of their religion, such as blood transfusions, disfellowshipping, or failed predictions Most questions about these matters will be dismissed with a laugh and a wave "Oh, no. you've heard wrong! It's not like that at all!"

 

This can happen even if you've got it precisely right. Witnesses are so careful about 'stumbling' people that they are willing to white-wash their beliefs (even in the presence of another Witness).

 

You might call such evasion "lying" or "false pretenses". To a Witness, though, you're simply not ready for the whole truth. They give you the simple version first, in order to save you from the clutches of Satan

 

Let us not be too critical of this behavior. Who amongst us has not done something similar, bending the truth to get our point across?

 

 

More Woe and Worry

 

While talking about how bad the world is, the Witnesses may ask you if you've had any problems of your own. If you have one, they have the cure. Has a relative passed away recently? You 'II get to see them after the Resurrection. Have you been divorced? You can find solace and company with good people such as the Witnesses.

 

Even good things can be used as a basis for fear Have you just been blessed with a baby? Aren't you worried about your child growing up with the world in the state it is in?

 

Incidentally, Witnesses do not express their invitation so bluntly as to say, "You should join the Witnesses". The invitation is implied (rather than stated) by offering their way as the ideal solution to any real, imagined or exaggerated problems.

 

Irwmtarto create a need for a 'solution', the Witnesses are experts at depressing people. Thet bemoan i perceived growth in evil and ths general falling-apart of everything. They also highlight the flaws^if "the governments of the world" (although they tend not to criticize specific governments, aslhey are theoretically non-political).

 

No matter how optimistic you are, they will try to get you to admit that things are worse than they ever were. You can speak enthusiastically about marvelous advances in science, medicine, tolerance and human rights, but they will rebuff you every time with a counter-example of rampant horror. At this stage in their presentation, they do not want you to be cheerful.

 

Another common target is other religions and their clergy. Some Witnesses can talk for hours about scandals involving men of the cloth. For example, they will take one story of a priest who molests a child and use that as evidence of how bad his entire religion must be. This kind of generalization is, of course, a cheap debating ploy, but many people don't instantly recognize it as such.

 

The Witnesses want you to see that all other religions are corrupt, and will cite various Bible verses to show that they - and only they - are living up to God's
expectations.            "*'       

 

Once again, you should be careful not to take their statements at face value. For example, Witnesses are fond of reminding us that they do not go to war, and some of them say (and believe) that there are no other religions with the same policy. (Besides the Witnesses, the Quakers are also well known as conscientious objectors.)

 

 

The Intermediate Goal

 

The Witnesses do not really expect you to 'see the light' on the basis of a single visit. If you show interest in their message, they will arrange to make a return visit.

 

If you continue to express interest, they will suggest that your questions could be answered more effectively through a more formal arrangement ~ a free Bible study given on a weekly basis.

 

Since these seem like pleasant people, you may agree to these regular visits. It's nice to have company over, and just about everybody is interested in knowing more about the Bible.

 

The "Bible study" is in fact a book study. You will be introduced to a beginners' text. A Bible will be sitting on the table during the study, but most of the time will be spent on the study book. They will explain that the Bible is, after all, long and complex, so this is a more organized way to learn what the Bible really says.

Checklist

 

Here are some of the things to look for when Jehovah's Witnesses come to your home...

*      Enhancement of natural fears

*      Evasiveness about actual purpose of visit (discussion versus conversion)

*      Selective, unsupported statements about the state of the world

*      An attractive promise of paradise

*      Advantage taken of your politeness and relative tack of training

*      Skill in overcoming or derailing objections

*      Genuine belief in what they preach

*      Implication that their way is the only way

*      Misrepresentation and white-washing of sensitive doctrinal issues

*      Citing bad experiences as reasons to join them

*      Turning good experiences into reasons to join them

*      Pessimism about humanity's future (unless God intervenes)

*      Criticism of government and clergy

*      Arrangement of return visits and (eventually) a Bible study

 

 

The Neophyte

 

Once you have agreed to participate in a free Bible study, you will be involved in a process that is designed to encourage you to go to Witness meetings and eventually get baptised. However, this long-range goal is not yet mentioned. The emphasis is on learning "what the Bible says".

 

Indeed, if you ask your teacher about her motivation (we'll assume here that your study conductor is female), she will say something like, "I'm just here to help you understand the Bible". If you ask, "Are you trying to get me to join your religion?" she will probably have a diplomatic answer, such as, "That's your decision, not mine".

 

Incidentally, the free Bible study is the only place where a woman can formally teach you about Witness doctrine. Witnesses do not permit women to speak from the podium at their Kingdom Hall (meeting place), although women are allowed to put on short plays to demonstrate some point of doctrine.

 

The study conductor will usually ask you to pre-read the material in the study book for the next lesson. In such case, you will probably be asked to underline the answers to the canned questions that appear at the bottom of each page. She will explain that this is for quick reference during the study, or in case a family member wants to know what you have learned. This pre-reading and underlining is an effective study technique, but it is also a subtle and powerful indoctrination method. This will be discussed in more detail later, in the section "Repetition and Emphasis".

 

 

The New World Translation

 

Unless you specifically request otherwise, your teacher will use the New World Translation of the Bible, which is the official version of the scriptures used by the Witnesses. It is a reasonably accurate translation of the Bible (as far as 1 am qualified to judge), but certain verses that seem to contradict Witness doctrine have been translated with their teachings in mind. If there are two possible translations, the New World Translation will always choose the one closest to Witness doctrine, even if the reasoning behind the rendering is somewhat shaky.

 

Your study conductor may explain that she likes to use the New World Translation because it is written in plain English. This is a fair statement, the NWT is quite readable. However, if you use the NWT as your only reference, you will never know when an alternative translation is at odds with what the Witnesses believe.

 

For an example of this problem, compare the wording of John 1:1 in the NWT with the wording in almost any other Bible. The Witnesses are non-trinitarian - they do not believe that God is 'three in one'. Their Bible has been produced with this in mind. There are arguments for and against the NWT's rendering of John 1:1, but few translators agree with the choice made by the Witnesses.

 

The Witnesses believe they are the only "true" religion, and your study conductor will bring up several points of contention to demonstrate that only the Witnesses have God's guidance                                   ·--*-

 

For example, the Witnesses will attempt to prove to you that they are the only ones who are literally preaching "in God's name". They say that no other religion uses God's name so frequently, or with such passion. This seems like a compelling argument, though one must wonder what God would think of having his name mispronounced. (See Appendix I God's Name)

 

The "use of God's name" is very important to Witnesses, and your study conductor will make it into a major issue. Indeed, as your study progresses, you will find that your study conductor 'proves' the validity of her religion by focusing on issues that seem insignificant to most people.

 

I  For example, Witnesses are concerned about proving that Christ was executed on a wooden stake, rather than a cross. This is "important", they say. You will also be told that it is an offense to God to celebrate Christmas or birthdays. (See Appendix 2 Celebrations)

 

The effect of receiving this 'information' can be profound. If you agree with the study conductor that these matters are of great significance, you will inevitably notice that only the Witnesses care about such things.

 

By such means do the Witnesses convince you that they are the only religion that is doing what God wants.

 

 

Selected Verses

 

Almost any book written about the Bible will support its assertions with a list of Bible verses that you are supposed to look up. While it is hard to imagine an alternative to this approach, it does mean that each verse is plucked from the stream of writing, so its relationship to the surrounding scripture is lost.

 

Witness books are no exception. In many cases, the verse is clear enough; "Thou shall not kill" can hardly be read two ways, and people already know that it comes from the Ten Commandments. However, in some cases the associated text can alter the meaning of a verse drastically.

 

For example, the Witnesses have a doctrine regarding "The Faithful and Discreet Slave" parable told by Jesus. By selecting certain verses, they can back up their idiosyncratic interpretation (which is that Jesus was pointing to the existence of special men of wisdom, particularly the Watchtower Society) However, if you read the parable (which on closer inspection turns out to be two parables), you will spot details that have not been fitted into the Witness doctrine. (To see for yourself, read Matthew 24:45 through Matthew 25:30.)

 

By taking verses here and there, it is possible to make the Bible say anything. The Witnesses accuse other religions of doing this, and the other religions point their fingers right back at the Witnesses.

 

The study book you are using in the free Bible study will sometimes quote the actual verse it is talking about. This makes it impossible to see the scripture that accompanies it. Once again, this is a problem that affects all writings about the Bible -- not just the books of the Witnesses but it does lead one to ask if something called a "Bible study" should, in fact, use the Bible as its primary source material.

 

If you ask your teacher why you are using a book and not the Bible itself, she will probably repeat the argument that it is faster and easier to use a study book. Thus, the Bible does not get to speak for itself. It does not stand or fall on its own merits. Rather, it will be used to 'prove' the assertions made by the book.

 

Of course, one may ask a touchy question: is the Bible a perfect book, with the final say on all matters9 The Witnesses believe that the Bible is to be read literally, except when it explicitly states that it is speaking figuratively, or when they think it is speaking in symbols which is rather often

 

If you do not share this belief, it is unlikely that the Witnesses will offer to study with you. Their unquestioned (and non-negotiable) belief is that the Bible contains no errors, legends, oral tradition or purely human opinions.

 

 

The Literature

 

The Watchtower study books and magazines are powerful tools for indoctrination. They concentrate the mind on the teachings of the Governing Body (the men who set the doctrine for the Watchtower Bible and Tract Society). You are not encouraged to infer conclusions using only the Bible.

 

While these books and tracts (known by Witnesses as "the literature") frequently refer to the Bible, a typical Witness will read hundreds of words of "literature" for every word of Bible text. So even though they become well acquainted with the Bible, they become even more familiar with the interpretations of the Governing

Body.

 

This is neither obvious nor evident to most Witnesses, because the literature can cover the same subjects repeatedly, using different words. The Bible's comments, on the other hand, are 'cast in stone'. So when Witnesses think about a particular issue, they will remember a few relevant Bible verses, and subconsciously recall reams of interpretation espoused by the Governing Body.

 

 

Repetition and Emphasis

 

Repetition is a potent method used to drive home the interpretations of the Governing Body. Few people notice that the same questions and concepts are repeated over and over. Yet thus constant emphasis on certain ideas serves as a kind of'Witness Catechism', Let us see how this works during the free Bible study.

 

A day or two before the study, each article or chapter being studied is first read through privately by the student. Questions appear at the bottom of each page, corresponding to each paragraph in the text. The student then underlines the answers Almost invariably, each question has a one-sentence answer in the paragraph Finding the answer means scanning the paragraph a second time. Underlining the sentence means reading it a third time

 

 

During the study, your study conductor will read the paragraph out loud (or ask you to do it). This makes the fourth time you've heard each of the underlined sentences. She will then ask you for the answer, which you will read from the book.

 

Thus, you will have read the answer five times before you are done with it

 

I  If you're an average reader, you will have memorized the sentence by the second or third read. Your attention will wander slightly during the fourth or fifth read. v- Herein lies the danger: you will not be paying attention to what is being said.

 

This is rote learning, such as you use to memorize the multiplication tables. By repeating the same answers over and over, you place them deeply into your memory. You actually become bored with the answer and wish to move on to something else. As a result, you do not question the answer.

 

Most ex-JW's (ex-Jehovah's Witnesses) identify "boredom" as one of the worst features of that religion. The constant repetition is uninspiring, and it never lets up. A topic you have studied one month may pop up in slightly different form the next, and once again you are repeating the same canned answers (perhaps with slightly different wording).

 

The effect is almost hypnotic. When you are in a trance-like state, (brought on by boredom or repetition), your mind goes into 'automatic mode', and reactions are instinctive rather than critical.

 

For example, if you drive a car along a long, undifferentiated highway, your mind will wander. Eventually you will arrive at your destination and not remember how you got there. One way of looking at it is that you had no decisions to make along the way. You were, as the saying goes, "a million miles away" in the car in body but not in spirit.

 

Actually, the Watchtower literature is quite well written, given its purpose of informing a wide range of people at various levels of education. It uses simple language -- you will seldom need to consult a dictionary. But even this lack of challenge can put one to sleep. For most people, the sheer simplicity of the writing removes the thrill and challenge of reading.

 

Jehovah's Witnesses have been accused of preying upon ignorant, uneducated people. It is probably more accurate (and less cynical) to say that their literature can be easily understood by anybody.

This is an admirable accomplishment, except that once you have mastered the basic material, there is nothing deep for you to study. The heavy thinking takes place at
Watchtower headquarters, and the rank-and-file members are strongly discouraged from exploring alternative interpretations. Indeed, they may be cast out of the
congregation for doing so ~ this will be discussed in more detail in the section "To Whom Shall We Go?". ~

 

 

Asked and Answered

 

One could analyse Watchtower literature in many ways to show how it bends one's mind to accepting what is written without question, but that is outside the scope of this article I will limit myself to describing one more technique.

 

Watchtower literature has a peculiar tendency to ask a question and then answer it immediately afterwards. It does this relentlessly, and the question/answer I   combination does not give you time to think about the answer you've been offered, since by the time you've read the answer, you're well into the next sentence.

 

Here is an example, taken at random by flipping open a copy of the September 1 1996 issue of The Watchtower. On page 14 it says:

 

What is the purpose of this covenant? It is to produce a nation of kings and priests to bless all mankind. (Exodus 19:6; 1 Peter 2:9; Revelation 5:10) The Mosaic Law covenant never produced this nation in the fullest sense...

 

Ignore the actual text for a moment and notice how the question is asked, then answered, then followed by a string of verses to look up in the Hebrew and Christian scriptures. If you decide to look these up, you will be looking for proof that the statement just made was correct. More likely, you will do what most people do: "blip" over the verses, thinking, "Ijnjess they apply or they wouldn't have listed them", and move on to the next sentence.

 

In neither case will you stop and say, "Wait a minute, was that assertion correct?" This is especially true if you encounter the statement during a bible study or meeting, nobody is going to wait for you to weigh the pros and cons.

 

Of course, all commentaries must make assertions and then back them up. But why does Watchtower literature use this particular question/answer style so frequently?

 

One possibility is that the Governing Body deliberately invented the question/answer techniques (i.e. "underlining" and "immediate answers") to hypnotize people and bend them to their will. 1 do not believe the Governing Body is that cynical.

 

A more credible reason is that these techniques reflect an element of Witness culture. Witnesses acquire the belief that for every question there is one "true" answer. If the Governing Body (speaking through the literature) poses a question, they are expected to provide an answer. Witnesses do not like "gray areas". One of the chief benefits of being a Witness is that you have answers for everything.

 

Many of the answers may not be true, but they are answers. In a life full of doubt and uncertainty, a Witness, gains enormous peace of mind simply by believing that there are men who "know". They may occasionally have to live contrary to their nature, or ignore a nagging doubt, but the reward is a feeling of certainty

 

In other words, the Governing Body is giving the Witnesses precisely what they want to have.

 

 

Moving Away from the Old Life

 

After a few months of free Bible study, your teacher will start to exert some pressureonyon_to "progress" to a "greater level of participation"

You  may be invited to join her in the door-to-door preaching work, as an observer ^It's not as hard as you think," she may say (and indeed, it is much less stressful ^than most people imagine). Nevertheless, your first door-to-door escapade is a sort of initiation rite. Although you may hang back and not do any talking, you are out in the street with the Jehovah's Witnesses. Your mere presence is a statement to the world, and to yourself.

 

' Moreover, as you encounter some nasty people at the door, you will inevitably form a bond of shared suffering (or persecution, to use the Witness term). This is the beginning of the "us and them" mentality, which is carefully cultivated by the Witnesses.

 

You may not feel ready to observe the door-to-door preaching work. There are other ways that your study conductor can influence your attitudes, bringing them into closer accord with those of the Witnesses.

 

If it is the right time of year, your teacher will almost certainly jnvjte you to attend the "Memorial" (described in Appendix 2). This is an inoffensive, rather dry ritual which takes place once a year in the Witness's Kingdom Hall (meeting place). Your teacher will offer the invitation in the hope that you will be inspired by the Christian spirit of the people at the Kingdom Hall. (See Appendix 3 - Christian Spirif)

 

 

A Peek Behind the Mask

 

Once your study conductor feels you arc ready, she will slowly introduce you to the restrictions placed upon Witnesses. She will approach this matter gently, though. She may explain that "These are the principles that a good Christian follows while cultivating a clean conscience". (See Appendix 4 - Witness-Speak)

 

For example, you will be discouraged (or "warned") against reading material that was not produced by the Watchtower Society. "These people do not have Jehovah's guidance," you will be told. At this point in the indoctrination process, you will probably take this advice to heart Your study conductor may even assist you in throwing out books that are "unwholesome" (a code word meaning "Not from the Watchtower") rather than "uplifting".

 

You will be given further advice about what television programs are "appropriate" (another code word, meaning "Acceptable to the Watchtower Society"). You may even receive advice on your attire, in which case your wardrobe may take a sharp turn towards the conservative. You don't want to give a bad witness to people by the way you dress, do you?

 

These seemingly well-intentioned tidbits of advice are the first steps in wresting away control of your life. It may not seem like much of a sacrifice at the time, but it is your introduction to a new mode of behavior, in which the Watchtower Society expresses its opinions on the smallest detail of your existence: what you read, what you wear, what you watch, what you eat, who you listen to, how you conduct your sex life, even how you should think.

 

 

A Shift in Perspective

 

Your friends and family will certainly notice these changes in your lifestyle and demeanor. They may applaud the positive changes (including your happier attitude, if you feel you have finally discovered the true religion). However, people resist change in themselves and their friends Even the positive improvements may be criticized (not to mention the restrictions on your freedom and self-determination).

 

Your study conductor will warn you that this opposition comes directly from Satan, who does not want you to learn "the truth". This revelation may give you a certain sense of pride, as you suddenly seem to be embroiled in the ultimate struggle between good and evil. You may also be impressed by your teacher's apparent knowledge and ability to predict Satan's tricks.

At another level, though, something sinister is going on. You are being taught to see your friends and family as a means through which the Devil can "get you". If
your dearest friends suggest that you think twice before joining the Witnesses, you may question their motives: are they really concerned about my welfare, or is this
just another of Satan's tricks?                                                                                                                        """"

 

Once you start thinking this way, the world begins to separate into two sides: the good people (i.e. the Witnesses) and the bad people (i.e. non-Witnesses). This change in attitude is barely noticeable at first, but its very subtlety is what makes it so dangerous.

 

This, alas, is precisely what the Witnesses want. They need to drive a wedgejjetween the "old" you and the "new" you. Once you have become immersed in their phantasmal view of the universe, you will see hidden motives and veile^yierils^ everywhere. Satan is waiting just around the next corner! He's lurking in the walls!

You may find it hard to imagine that you could ever change so much. However, once the Witnesses have caused you to doubt the good intentions of your friends and family, you gradually move into an empty place. The only ones who can fill that emptiness are Jehovah's Witnesses.

 

 

 

 

When you progress from the free Bible study to attending regular meetings at the Kingdom Hall, it naturally makes everybody in the congregation happy. You will be accorded effusive special attention it's almost like a honeymoon!

 

This can be a moving experience. If you were previously in another church or organization, you may have found yourself in the background -- just one of many members. Now, though, helpful, smiling people surround you. You're on center stage!

 

You're also at somewhat of a disadvantage. This initial outpouring of affection may be genuine and heartfelt, but it can also be confusing and misleading.

 

The care you are shown when you first arrive at a Kingdom Hall may lead you to believe that you have at last! - found a place where there is "true love for everybody". However, it is easy to confuse a sudden outburst of infatuation for "the real thing". While the Witnesses are genuinely glad to see a potential convert, they have a mission to carry out: they must help "save" you by getting you to keep coming back to the meetings.

 

Witnesses will chat amiably with you, seeking commorxgxgund^ smile, extend compliments, listen attentively, smile some more, and say virtually anything to keep you in a good mood. This is what is known as "giving a good witness" They want to impress you with sheer wonderfulness so that surely you will see that you have entered a House of God.

 

Just about every religion does the same thing

 

During this honeymoon, congregational elders will pat you on the back (literally or figuratively) about your "excellent progress" You may receive dinner invitations. Somebody may happen to remember they have a suit they'd outgrown that would be just perfect for you.

 

Who could help but be overwhelmed?

 

Alas, as the saying goes, "no honeymoon lasts forever". As with all relationships, you can not expect the original passion to continue unabated^

 

In anti-cult literature, this outpouring of tenderness is called "Love-Bombing". I do not believe it is fair to use that term here because I do not consider the Witnesses to be a cult (See Appendix 5 Cults). Nevertheless, no matter what you call this storm of self-esteem-building approval, it does break through your defenses. You want the love to keep on coming, and you will find yourself ready to sacrifice almost anything to hold on to the feeling. If this is not a glimpse of paradise, what is1

 

 

Uplifting Encouragement

 

In Witness parlance, "uplifting" means "making somebody joyful" "Encouragement" means "Exhorting someone to grow as a Christian".

 

Ex-Witnesses have a slightly jaundiced view of these definitions. I have heard ex-Witnesses define "uplifting" as "Something nice to say about material that is boring you to death". In a similar vein, "Encouragement" is redefined to mean "Getting somebody to work harder for the Watchtower Society".

 

A matter of perspective, perhaps?

 

When you start attending the Kingdom Hall meetings, you will receive plenty of "uplifting encouragement". It is only natural that the Witnesses want you to see the good side of their religion, while playing down the less appealing parts (such as restrictions and judgments).      ,

 

At first, the Witnesses will agree (albeit provisionally) with just about anything you say. Yes, I can see how you 7/ see it that way. This apparent tolerance for new ideas is, unfortunately, not going to last; it is just another example of the feigned reasonableness described earlier (see "So Very Reasonable"). As you will later discover, the Governing Body of Jehovah's Witnesses does not accept critical input from the rank-and-file and certainly not from visitors!

 

 

All the Answers

 

At this point in your visit to the Kingdom Hall, the Witnesses might start asking you subtle questions about the Bible. Unless you are a Biblical scholar, you will not be able to answer these questions, but the Witnesses will. Whatever one might say about the Witnesses' interpretations about the Bible, their raw knowledge of the Bible is not in dispute.

 

By demonstrating their skill at Bible-wrangling, the Witnesses build up the impression that they can answer any question you could possibly ask. This is a critical part of the indoctrination, though it is poignantly ironic because the Witnesses do not know they are caught up in the same game

 

This "game" is well expressed on page 120 of the book "The Trumpet of Prophecy" (italics added):

 

What is sociologically interesting about Jehovah's Witnesses is that they derive psychological satisfaction from perceiving a coherent pattern in their beliefs regardless of possible inner inconsistencies, and that, even if they do notice inconsistencies, they can then abrogate personal responsibility for their own beliefs in the safe conviction that someone, somewhere in the Waichtower Society must be able to solve the problem.

 

It makes sense: every Witness who joined as an adult was given the impression that the answers are always out there somewhere. If they can't find an answer (they reason), they must not be looking hard enough. In any case, they can always fall back on the last-ditch solution mentioned in "The Trumpet of Prophecy" (same page):

 

An implicit premise in the argument is usually that, if the perceived inconsistencies were real, then the beliefs would not have gained widespread popularity.

 

This is the point at which the indoctrination moves away from assertions and proofs and enters into the realm of faith. The answers you sought are theoretically out there, but you may not be able to find them. Difficult questions may be dismissed as "pointless speculation". If some doctrinal point is really troubling you, you will usually be advised by your study conductor to "Wait upon Jehovah" ~ a code phrase which means either that:

*      She has also wondered, but never received an answer, or ...

*      The Watchtower Society simply hasn't formulated an answer yet.

 

With this almost imperceptible change in emphasis, your allegiance is transferred from the Bible to the Watchtower Society This will become the new theme for your conversion: the Watchtower Society is the source of all answers, and even if the answers are sometimes inconsistent or just plain wrong, they will be corrected "in due time". (See "The Ncnv Light Doctrine")

 

 

Virtual Prophets

As you move closer to becoming a full member of Jehovah's Witnesses, you will rely less on the Bible and more on the statements made by the Governing Body of
the Watchtower Society. The aura of infallibility that surrounds the Bible starts to cast some of its glow upon the dozen men in Brooklyn who decide what the
Witnesses will consider "The Truth".          

 

These men do not explicitly claim to be infallible, of course. Their track record makes this claim impossible Rather, they tone down their claim to authority by claiming to be God's spirit-directed representatives on Earth.

 

The longer you are a Witness, the more you will see these men as virtual prophets (although they avoid using the term "prophet"). You will tend to shrug off their errors as "human imperfection", while nevertheless granting them full authority over your life. This is a gradual process, picked up mostly by interactions with other Witnesses. As mentioned earlier, (see "Asked and Answered"), Witnesses crave certainty, and will cling to the illusion that they have found it, even if today's version of "The Truth" is slightly different from yesterday's.

 

 

Participation

 

As a regular visitor to the Kingdom Hall, you will be gently encouraged to participate in Witness activities, such as door-to-door preaching. If you go along, your path will be smooth, and you will be accepted as someone who is "progressing well". If you hold back, though, the gentleness will start to take on a bit of an edge. Don't yon know that we are living in the Last Days? Don't you know that this is something Jesus prophesized that we would do?

 

With further resistance comes increased pressure. When you stand before God in judgment, would you want to be found lacking?

 

Your tender visions of paradise may start to fade a little, as you see that there's a "performance issue" at stake. You have not been "forgiven and reborn" (as many Christian religions believe), but will have to work every day for your salvation. You will never know if you are "saved" until Jehovah tells you.

 

You are now in a darker situation than before. You apparently have to do what the Watchtower Society says, or you will be destroyed.

 

Some people "bail out" of the indoctrination process at this point, but are left with a nagging feeling that they have turned their back on God. You may choose to follow the lead of the Watchtower Society. After all (you may reason), have they ever lied to you before?

 

 

Baptism


At this point, your study conductor will mention "the logical next step" that it's time for you to get baptised.

- one that will improve your chances of being preserved from destruction. She will suggest


 

Baptism is a water-immersion ceremony that also involves making several vows including one to accept the guidance of the Watchtower Society. These baptisms are often conducted in large groups ("mass baptisms"). This delights the Witnesses by demonstrating the growth of their religion. A side-effect (if you harbor any remaining doubts) is that it is very difficult to change your mind at the last minute when you are surrounded by hundreds or thousands of Witnesses.

 

Once baptised, you are a Jehovah's Witness, and will be expected to follow all the rules and attend the numerous meetings. At the same time, the "love-fest" that greeted you when you first arrived will be substantially muted. Indeed, you will now be expected to show the same enthusiasm for newcomers that you found so thrilling. If you feel a bit hypocritical about doing so, you can always blame your bad feeling on Satan.

 

 

Checklist

 

Here is a summary of what happens as Jehovah's Witnesses groom you to become baptised..

 

Avoidance of talk about "joining" the religion

Pre-reading and underlining the study text

Use of the New World Translation of the Bible

More time spent on the study book than the Bible

No encouragement to study the context of a quoted scripture

Elevation of arcane issues to matters of great importance

Insistence upon the inerrancy of the Bible

Giving "the" answer immediately after posing a question

Discouraging or postponing debate indefinitely

Intolerance of gray areas; things are thus and so

Holding out the lure of "certainty" answers for everything

Encouragement to participate in certain Witness activities

Gradual introduction of restrictions placed upon Witnesses

Enthusiastic support when you attend a Kingdom Hall

Reinforcing the impression that they have all the answers

Gradual transfer of allegiance to the Watchtower Society

Baptism

Door-to-door preaching, and regular attendance of meetings

 

To Whom Shall We Go?

 

Watchtower indoctrination process never ends. There are several weekly meetings to attend, magazines and books to study, and you are also expected to do a minimum of 10 hours of door-to-door preaching each month

 

As you move away from "worldly contacts" (i.e. your old friends and family) and get closer to the Witnesses, you will find that you are spending more and more time being exposed to their world-view. Since we_are social animals, it is inevitable that our own views will slowly come into accord with Ihe group.

 

All this leaves you with very little time to think critically about what you are being taught -- even assuming you want to think critically about such things.

 

You see, at this point you have made new friends and have changed your life. You have places to go, people to see, and there's always that "wondrous hope for the future". You'll hesitate to consider that some things about your new religion aren't quite right.

 

If you do ask if there might be another religion that is just as good or (heaven forbid) even better, you'll be asked, "Who taught you all the things you know now?" This is known by ex-Witnesses as the "To Whom Shall We Go?" argument, in reference to John 6:60-69.

 

In that particular scripture, Jesus asked his apostles if they would leave him because his preaching had become controversial Simon Peter replied, "Lord, to whom shall we go? Thou hast words of eternal life And we have believed and know that thou art the Holy One of God."

 

 

A Blurred Distinction

 

New Witnesses eventually end up thinking that way about the Watchtower Bible and Tract Society. It is the one with "words of eternal life", and they "have believed" Moreover, they "know" that the Watchtower Society is divinely guided.

 

 This belief becomes so strong that Witnesses sometimes blur the distinction between the Society and God. In their world-view, their religion is a "theocracy"  (government by God), with the Watchtower Society as the earthly representative. Just as an ambassador speaks authoritatively for his government, so too does the

 Watchtower Society speak for theirs.

 

It's hard to pay homage (in action or in attitude) to something or someone that you can not see. The Watchtower Society, on the other hand, is a worldwide bureaucracy with a clear structure and a known geographic center (Brooklyn, New York). The Brooklyn headquarters are a kind of "Mecca" to Witnesses. While I don't want to push that analogy too far, I believe that visiting the headquarters is like a Muslim liujj for Witnesses. Some Witnesses plan their vacations around visiting "Bethel" (a term used for branch offices in general, and Brooklyn in particular).

 

Some have likened this to "bowing down before men". It's certainly human nature to want to have a tangible representation of something ineffable. Significantly, the Watchtower Society is often referred to as "God's visible organization". Consider this quote from page 22 of the January 15, 1983 issue of the Watchtower magazine:

 

How is such independent thinking manifested'' A common way is by questioning the counsel that is provided by God's visible organization.

 

In just two sentences, the article describes what Witnesses perceive to be a danger to "right-thinking" Christians. Independent thinking  may lead one to doubt the authority of the Watchtower Society.

In the long term, resistance against the Society is seen to be resistance against God. With such a loftyjnission, the Society believes it is empowered to exert enormous control over the minds and hearts of its followers.

 

 

When the Toe Crosses the Line

 

You might think that "contact with God hv prpvy" would upset the rank-and-file, but it rarely does. They have accented the Society as God's channel of wisdom, just as devout Catholics see the Pope as their channel to GoAJhe Witnesses certainly did not invent the idea of deferring-to men, leaving tne ' neavy spiritual stuft" to hose who are expected lo be better qualified

 

Nevertheless, some Witnesses do eventually rebel against this arrangement. The Watchtower Society has a way to prevent this kind of thinking from becoming a trend. The Elders' Guide ("Pay Attention to Yourselves and All the Flock") has this to say:

 

Apostasy includes action taken against true worship of Jehovah or his established order among his dedicated people. Persons who deliberately spread (stubbornly hold to and speak about) teachings contrary to Bible truth as taught by Jehovah's Witnesses are apostates.

You'll notice how Biblical truth is very nearly equated with that which is "taught by Jehovah's Witnesses".

People who persist in independent thinking are taken through several steps. First:

those with sincere doubts should be helped, dealt with mercifully.

This is a reasoned attempt to gently divert someone from forming their own opinions about Biblical matters. If this does not work, a variety of options are available to the Elders, such as judicial committees, public reproof, figuratively "marking" the person, unilaterally disassociating someone (i.e. saying they've left), or disfellowshipping (i.e. excommunication).

Disfellowshipping - essentially, throwing the person out of the worldwide Jehovah's Witnesses fellowship ~ is the most devastating personal blow of the methods listed so far. Yet all of these techniques serve as object lessons to others who may harbor some doubts They quickly leam to keep quiet. They do not wish to return to the outside world, which by now they perceive to be an evil, loveless place

 

. These tactics enforce consensus. One reason that Witnesses believe they have God's blessing is that everybody seems to agree on the same things. How could it be ( otherwise if those who raise objections get pushed away?

 

Even the fear of disfellowshipping pales in comparison to the prospect of being destroyed at Armageddon, and being deprived of eternal life in a paradise earth.

 

 

 

 

 

 

 

The Tallest Barrier

 

There's a final, deeper motivation to remain a Witness. Once you have identified the Watchtower Society as God's chosen channel to humanity, turning your back on them is tantamount to rejecting God

 

This type of fear is so deeply rooted in our psyches that it is impossible to express in words. If you do leave the Witnesses, you will find yourself alone in the most profound sense imaginable. This can be made even worse if (as is often the case) you have family members in the Witnesses who completely cut you off, to avoid catching the plague that has apparently invaded you. They may even accuse you of being under demonic influence.

 

 

Checklist

 

Here are some of the means by which you arc compelled to remain a Jehovah's Witness..

 

·         Continual meetings and study leave you little time for anything else

·         You make new friends

·         You gradually acquire thought-patterns from your new friends

·         You acquire a deep sense of pride in your new religion

·         You come to see the world as an "us and them" situation

·         You can't think of any alternatives to the Witnesses

·         You are actively discouraged from investigating such alternatives

·         You become convinced the Watchtower Society is God's channel

·         You begin to pay close attention to following the rules

·         You may begin to worry about official discipline

·         You see consensus of opinion (a side-effect of discipline)

·         You worry about being shunned by friends and (Witness) family

·         You worry about being cut off or destroyed by God

·         You genuinely want what the Witnesses have promised

 

 

Conclusion

 

Witnesses are presented with an elite social milieu, a feeling of certainty, and a hope for better things. These are things that most people dearly want to find. It takes great bravery to give it all up.

 

It is exceedingly difficult to face this challenge alone If you have decided to leave the Witnesses, your first priority should be to find whatever support you can get, through books, articles, web sites -- and people. As you move away from your "new" life into a newer one, you will find that the world is not as shadowy as the Witnesses have led you to believe. Love is everywhere, in many forms.

 

Be careful, though, that you don't leave the Witnesses and jump into yet another controlling group (religious or otherwise). Take your time, and always remember the

dictum: Tout ce qui Mile n'estpas or not everything that shines is gold.

 

Think for yourself, and keep asking questions.

 

 

Appendices

 

Appendix 1 -- God's Name

 

In one sense, the New World Translation of the Bible is superior to most other translations, but at the same time its strength becomes its worst affliction. This issue involves the use of the name "Jehovah".

 

Most translations replace God's name by "Lord" (usually in uppercase, i.e. "LORD"). This tradition derives from the Jewish rule against speaking God's name. (This no doubt relates to concerns about "taking God's name in vain" one of the Ten Commandments).

 

"Better safe than sorry" seems to be the attitude of most translators So deeply ingrained is this avoidance of the Divine Name that one can not find any original texts that have the name spelled out in its entirety. As a result, the original pronunciation of God's name is not known for sure.

 

The original Hebrew did not use vowels, so God's name was rendered as YHVH. Eventually, the Masoretic translation of the Bible inserted special vowel symbols. However, when it came to the name YHVH, the translators used the vowels from "Adonai" (meaning "Lord") as a warning to the reader to say "Lord" instead of the Divine Name. Thus, YHVH became YaHoVaH.

 

Some scholars argue that the name should be pronounced Yahveh, while others prefer Yahweh. The matter is probably impossible to prove one way or the other.

 

Return to text

 

 

Appendix 2 - Celebrations

Jehovah's Witnesses do not have "celebrations" at least not in the sense that most people would understand that word. Celebrations with even tenuous connections with pagan holidays are considered tainted^ even if the tainted portions are removed.

For example, a Witness would never have a Christmas tree, because such "Tanenbaums" were once used by the Druids. The Witnesses can not see it as "just a tree". Christmas is also tied to the wild Roman celebration of Saturnalia according to the following logic: early Christians instituted Christmas around the same time of year to give Christians something more wholesome to do. (The Witnesses do not believe that Jesus was born on December 25th, and Biblical scholars agree with them on this point.)

 

Birthdays are condemned because they are never presented in a positive light in the Bible. John the Baptist was beheaded at a birthday - see Matthew 14:6-11. Witnesses also claim that birthdays glorify a person, when all glory should go to God.

 

Easter is not celebrated because it is not mentioned in the Bible. However, at that time of year the Witnesses do conduct a ritual known as "The Lord's Evening Meal", which bears a faint resemblance to Catholic Communion. The ritual is also known as "The Memorial" because it is based upon a request by Jesus that his followers partake of wine and unleavened bread in remembrance of him

 

The only celebration honored by Witnesses is the wedding anniversary. While the "giving honor to humans" argument applied to birthdays might also be used against anniversaries, Witnesses have not considered it necessary to do so.

 

A Witness might observejliat^very day should be a relehrnfiniwrrjjxtlinl wr dn nnt need n ipfrrrMny to worship and be happy: They may have a-poinLthere!

 

Return to text

 

 

Appendix 3 - Christian Spirit

 

Jehovah's Witnesses have a rather constricted view of what happens in other churches, because they are "discouraged" (i.e. effectively forbidden) from attending other places of worship.

 

Many Witnesses - and I was one of them have the impression that a Kingdom Hall is a place where God's Love and Glory virtually bounces off the walls, while other churches have a faint odor of Satanic influence.

 

Some churches, it is true, are dreary places. Many churches, however, are brimming with enthusiasm and good feeling. This positive feeling is directed at everybody -- not just the newcomers. People bubble over with happiness.

 

Most people, upon visiting a Kingdom Hall for the first time, remark that it is clean, and that the children are marvelously well behaved. Their perceptions might go deeper than that, but newcomers are easily spotted and are whisked away in a whirlwind of encouragement before they have the chance to look more closely.

 

A more detached observer would notice that the Witnesses exhibit a kind of "fatalistic joy". They're happy to be Witnesses, but there is a kind of .sorrow about them, possibly due to the Witnesses'^tern doctrines regarding salvation. This glum outlook is usually masked quite well with smiles and joviality, but it becomes especially evident when they sing their songs.

 

I have tried to avoid editorializing too much in this article, but I will state that (in my opinion) one thing missing from the Kingdom Hall is pure unbridled joy Although Witnesses are pleasant people, their outlook is affected by their belief that billions of people will be slaughtered soon, in God's Great Day of Judgment

(Armageddon).

While most Witnesses apparently look forward to the massacre, it is hard to see how they can be joyful with such a disaster lurking in the backs of their minds. If you visit a Kingdom Hall, listen to them singing. Then listen to the singers at some other churches. Can you hear the difference?

Return to text

 

Appendix 4 - Witness-Speak         

 

Witness speech features round-about statements, "code" words, idiomatic phrases, and a few neologisms. It would be impossible to pose as a Witness without learning their argot - your ruse would be detected moments after you opened your mouth.

 

This is not particularly remarkable. Linguists recognize what they call a "speech community", which encompasses a variety of people who express themselves in a similar manner. The community does not have to inhabit a single location.

 

The stability of the Witness' speech community is strengthened by the literature. Certain expressions "come into vogue", while others are relegated to the dustbin. During the 1960's, for example, Witnesses would not refer to their group as a "religion" but preferred the term "nation". The term "church" was also considered improper. Several decades later, these terms have been restored to respectability.

 

Only somebody who is actively involved with the Witnesses can keep up to date with the latest trends in Witness-Speak. By regularly reading the literature and attending their meetings, one can infer which expressions are "in" and which are "out"

 

Much could be written about Witness-Speak, explaining their idiosyncratic usage of such terms as:


Approprate Imperfection Stumbling

Christendom Independent The World

Compaon Inspiration Theocratic

Conduct Persecution Truth

Encouraging Salvation Uplifting


 

Unfortunately, deeper analysis of Witness-Speak is outside the scope of this article.

 

Witness-Speak and other forms of argot are not nefarious plots designed to control people. They are natural developments in groups or societies that have established boundaries between themselves and others.

 

Return to text

 

 

Appendix 5 -- Cults

 

NOTE: Certain words used below, such as "Cult" and "Brainwashing" have been adopted by various groups to represent various opinions. As a result, the precise meanings of the words tend to depend upon the person to whom you're talking. I will attempt to make my own usage clear, but 1 acknowledge that my definitions may not match yours This is a semantic problem, which 1 hope will not cloud the issue.

 

While Jehovah's Witnesses meet many of the requirements to be considered a "cult", I believe the term is too harsh to describe their religion. I prefer the term "High Control Group" (HCG) since the main problem with the Witnesses (as I see it) is this:

flic pronouncements and missives from their leaders (the Governing Body) end up dominating every facet of a person's life and mind. In my opinion, the Witnesses do not deserve the "cult" label because:

*      They do not brainwash people

*      They do not physically restrain people

*      They do not physically threaten people

*      They do not weaken people through physical deprivation

The techniques used by the Witnesses are not as heavy-handed as the ones described above. However, they have evolved effective substitutes. Personality Modification

Let us take a look at one accusation leveled against the Witnesses: that they "brainwash" people...

"Brainwashing" (according to one definition) means the forced alteration of someone's personality through deprivation, restriction of mobility, and physical threats. The theory goes that when people are reduced to a subhuman (or "regressed" or "infantile") state, new thoughts can be "poured" into them, and will take hold. Whether or not there is any validity to this method, it is certainly not what is done to adults who join Jehovah's Witnesses.

 

The Witnesses use a milder form of personality modification, in which the "physical" means are replaced by psychological manipulations. I call this "Indoctrination" Some people may feel that this word is not strong enough, but at least you now know what I mean by the term.

 

Instead of physical restraints, the Witnesses use sociological and ideological restraints. Instead of physical threats, they use nightmarish tales of future destruction.

While these techniques may seem distasteful to you, there is one major difference between the Brainwashing and Indoctrination scenarios: somebody who is being
indoctrinated has a far greater possibility of escape.                ----------------------------------------------- ~~

 

The Challenge of Change

 

Having said that, I must acknowledge that the Witnesses have honed their tools to a fine point. This article is attempting to demonstrate how people can be gradually drawn in to the world-view of the Witnesses. Once inside, they find that it is an insular, circular prison from which escape is difficult.

 

Though it is not easy to get out of the "mind trap", it can be done if the person is genuinely honest, at the deepest level, and is willing to pursue the cause of truth no matter where it leads. This often means choosing between what is true and what is comforting

 

A Serious Matter

 

Alas, it is not always that straightforward.

 

Some people, with the best intentions, may leave the Witnesses to find no light at the end of the tunnel no solace whatsoever. Their thinking (or their "faith", if you prefer) has been so deeply altered that they will be forever forbidden to "enter the Promised Land" -- any promised land. This would be a bitter, Pyhrric victory: truth would win, but life would lose.

 

In terms of personal welfare, such people might be better off remaining Witnesses.

 

I hope this illustrates what is at stake when somebody tries to undo the indoctrination. The longer a person remains in the Witnesses (forming social contacts, raising a family), the more profound this dilemma becomes.

 

Surprised by Liberation

 

In my experience as a (self-appointed) exit counselor, I have found that most ex-Witnesses do not immediately understand how they have escaped. They may be "standing outside the Watchtower walls" and still think they are inside. The indoctrination takes deep roots through constant repetition. In such cases, the "escape plan" must be formulated at a subconscious level, because the conscious mind is tied up with Witness doctrine and the various psychological barriers that have been erected.

 

As an added complication, Witnesses are gradually trained to ignore their subconscious urgings even to the point of seeing them as evil ideas implanted by Satan, This self-censoring process has been described with startling clarity in the book "The Orwellian Word of Jehovah's Witnesses", by Heather and Gary Botting.

 


Δεν μπορείτε να το διαβάσετε καλά;


Εδώ θα βρείτε το σχετικό αρχείο Word


The Watchtower Indoctrination Process.doc

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και η παγανιστική προέλευση του 1914

Jehovah's Witnesses and the Pagan Origin of 1914


Η κατάχρηση τής Αποκοπής

Του Ρέϋμοντ Φραντς

Πηγή: Απόσπασμα απ' το βιβλίο του Ρέϋμοντ Φραντς, «Αναζητώντας τη Χριστιανική Ελευθερία» Ελληνική έκδοση, 2010.



Η Κατάχρηση της Αποκοπής Μέρος Ι

Απόσπασμα απ' το βιβλίο του Ρέϋμοντ Φραντς, «Αναζητώντας τη Χριστιανική Ελευθερία» (σελίδες 467, 475-480, Ελληνική έκδοση, 2010).

Τόσο στο πνεύμα όσο και στη μεθοδολογία της, η τακτική της οργάνωσης της Σκοπιάς να αποκόπτει ανθρώπους μοιάζει περισσότερο με αυτή των θρησκευτικών ηγετών του Ιουδαϊκού έθνους κατά τον πρώτο αιώνα, παρά με αυτή του Χριστού και των αποστόλων του. Οι ακρότητες στις οποίες οδηγεί η κατάχρηση αυτής της μεθόδου είναι φανερές στην περίπτωση του παλαίμαχου μάρτυρα του Ιεχωβά Percy Harding από τον Καναδά. Η θλιβερή εμπειρία του ατόμου αυτού είναι ενδεικτική, αφού έλαβε χώρα στο κατώφλι των Κεντρικών Γραφείων της οργάνωσης στη Νέα Υόρκη, στο Μπρούκλυν.

Το 1910, όταν ήταν περίπου είκοσι ετών, ο Percy, ένας γηγενής του δυτικού Καναδά, ξεκίνησε να διαβάζει τα συγγράμματα του Πάστορα Ρώσσελ και σε έξη μήνες είχε διαβάσει περίπου 3.000 σελίδες υλικού. Παραιτήθηκε από την Προτεσταντική εκκλησία της οποίας αποτελούσε μέλος και βρέθηκε μόνος με τις νέες του πεποιθήσεις ανάμεσα στους κατοίκους της πόλης του. Άρχισε να «δίνει μαρτυρία» και σχημάτισε δύο ομάδες στην περιοχή, βαπτίζοντας μάλιστα τους νεο-προσήλυτους σε ένα κοντινό ποτάμι. Όπως αφηγείται ο ίδιος, Το 1918 παραιτήθηκα από μια καλή δουλειά για να γίνω πλανόδιος πωλητής βιβλίων (colporteur). H περιοχή μου κάλυπτε εκατοντάδες τετραγωνικά μίλια, κυρίως κατά μήκος του σιδηροδρόμου, από τη Νότια Αλμπέρτα έως τις ακτές του Ειρηνικού. Επίσης, κάλυπτα την περιοχή με τα πόδια, κουβαλώντας δυο μικρές τσάντες με βιβλία. Συχνά, έπρεπε να περπατήσω 15 με 25 μίλια την ημέρα.

Μετά από εφτά χρόνια περιοδειών, στις 25 Μαϊου του 1925, ήρθε στο Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης, για να υπηρετήσει στα Κεντρικά Γραφεία της Σκοπιάς. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η στάση που αναπτύχθηκε κάτω από την προεδρία του Ρόδερφορδ και η συμπεριφορά ορισμένων που υπηρετούσαν ως επόπτες, απογοήτευσαν τον Percy. Το 1929 τερμάτισε την εργασία του στα κεντρικά Γραφεία.

Παρά το γεγονός αυτό, συνέχισε να συνδέεται με την ίδια εκκλησία στο Μπρούκλυν και να δραστηριοποιείται μέσα σε αυτή, για τα επόμενα πενήντα έξη χρόνια. Για όσα συνέβησαν μετά μας γράφει: Από το Μάϊο του 1925 έως το Δεκέμβριο του 1981 παρέμεινα στην ίδια εκκλησία, έως ότου με απέκοψαν επειδή μοιράστηκα το Λόγο του Θεού με μερικούς φίλους μου. Αυτό ήταν απίστευτο, και από την πλευρά της Εταιρίας αισχρό. Η δικαστική επιτροπή είχε στα χέρια της μια επιστολή από ένα άλλο σώμα πρεσβυτέρων μιας άλλης εκκλησίας. Είχαν αποκόψει ένα φίλο μου. Τον ανέκριναν εκτενώς για άλλους ανθρώπους στους οποίους είχε μιλήσει για το Λόγο του Θεού. Αυτός υποχώρησε και τους είπε, αναφέροντας το όνομά μου μεταξύ άλλων. Έτσι, η επιστολή αυτή από τους πρεσβυτέρους, μαζί με τα πράγματα που είχα πει εγώ και άλλοι μου παρουσιάστηκαν μαζί με την απαίτηση να τα σχολιάσω. Είπα στην επιτροπή πως δεν είχα κάτι να πω, πώς ό, τι συνέβαινε μεταξύ εμού και των φίλων μου ήταν προσωπικό ζήτημα και δεν αφορούσε κανέναν άλλο. Μου υποσχέθηκαν ένα αντίγραφο της επιστολής, αλλά ποτέ δεν το έλαβα.

 Έπειτα άρχισαν να κάνουν ερωτήσεις, από τις οποίες η πιο σημαντική ήταν η εξής: «Πιστεύεις ότι η Εταιρία είναι η οργάνωση του Θεού και ότι προωθεί την αλήθεια;» Και εγώ απάντησα: 'Δεν υπάρχει τίποτα στο Λόγο του Θεού που να μας δείχνει ότι ο Θεός χρησιμοποίησε ποτέ μια οργάνωση για να προωθήσει την αλήθεια του. Από το Μωϋσή, μέσα από όλους τους προφήτες μέχρι τον Ιωάννη και την Αποκάλυψη, πάντα χρησιμοποιούσε ένα άτομο'.

Στη συνέχεια έλαβαν χώρα τρεις συνεδριάσεις επιτροπών, με την τελευταία να είναι στο Bethel. To βράδυ που με απέκοψαν, ο Harry Peloyan (ένα μέλος για πολλά χρόνια του συγγραφικού τμήματος της Σκοπιάς) έβγαλε ένα λόγο στην Αίθουσα Βασιλείας, εκστομίζοντας μια κατηγορία η οποία ποτέ δε συζητήθηκε στις συνεδριάσεις της επιτροπής, αυτή περί διάσπασης της ενότητας της εκκλησίας. Χρησιμοποίησε με λανθασμένο τρόπο το Β' Ιωάν. 10, 11 για να οδηγήσει 175 άτομα να με αποκόψουν. Μετά τη συνάθροιση όλοι με προσπέρασαν σαν να ήμουν λεπρός.

Ο Percy ήταν 91 ετών με προβλήματα υγείας. Άσχετα με το αν κάποιος θεωρεί την κατανόηση που είχε επάνω στη Γραφή ως σωστή ή λανθασμένη, το γεγονός είναι ότι το ζήτημα προέκυψε όχι επειδή ο άνθρωπος αυτός προκάλεσε αναταραχή ανάμεσα στο εκκλησίασμα, αλλά εξαιτίας συζητήσεων που έκανε με φίλους του. Κανείς στην εκκλησία δεν είχε ποτέ παραπονεθεί ότι επρόκειτο για 'ταραξία', και το πρόβλημα πρόκυψε μετά από μια επιστολή που εστάλη από μια άλλη εκκλησία, κάτι που ξεκίνησε έρευνες και ανακρίσεις από τους πρεσβυτέρους επάνω σε σχόλια που έγιναν ανάμεσα σε προσωπικούς φίλους. (Συγκρίνατε με την κατηγορία ενάντια στον απόστολο Παύλο και την υπεράσπισή του στο Πράξεις 24: 5-13) Σε ένα ταξίδι μου στα Βορειοανατολικά το 1982, επισκέφθηκα τον Percy Harding στο σπίτι του, στην 6η Οδό στο Μπρούκλυν. Καθόταν με τη μεγάλη πολυθρόνα να τον κάνει να μοιάζει μικρότερος, ένας ταλαιπωρημένος άνθρωπος, εμφανώς καταπονημένος από την ηλικία και τις ασθένειες.

Αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν κάποιος διανοητικά υγιής να θεωρήσει ότι ένας άνθρωπος σαν αυτόν, χωρίς να είναι σε θέση να ασκήσει κάποια σοβαρή επιρροή, αποτελεί έναν τόσο σοβαρό κίνδυνο ώστε, παρά τα εβδομήντα χρόνια σχέσης του με την οργάνωση, να θεωρηθεί απαραίτητη η αποκοπή του και η απομάκρυνσή του από γνωστούς και φίλους που είχε σε όλη του τη ζωή. Σκέφθηκα ότι μια οργάνωση πρέπει να είναι ιδιαίτερα αβέβαιη για τον εαυτό της, να αισθάνεται απίστευτα ευάλωτη ώστε να θεωρεί έναν αδύναμο υπερήλικα άνθρωπο σαν απειλή. Όσον αφορά τις επιπτώσεις της αποκοπής στη ζωή του, μας γράφει: Πριν από όλα αυτά υπήρχαν δυο. (Μάρτυρες) νοσοκόμες που με επισκέπτονταν σχεδόν κάθε εβδομάδα. Με εξυπηρετούσαν σε πράγματα που δεν μπορούσα να κάνω μόνος μου, και το πιο σημαντικό, ανά πάσα στιγμή μπορούσα να τους τηλεφωνήσω αν τις χρειαζόμουν. Στις 18 Αυγούστου θα γίνω 92, και ποιος ξέρει αν θα προκύψει κάτι το επείγον; Μετά την αποκοπή μου τηλεφώνησα σε μια από τις νοσοκόμες. Μου απάντησε ο άντρας της και μου είπε: «Η Ann δεν επιτρέπεται να σου μιλάει». Επιτρέψτε μου να πω ακόμα μια φορά πως το μόνο που έχουν εναντίον μου οι πρεσβύτεροι είναι το ότι μίλησα σε μερικούς φίλους μου για την Αγία Γραφή.

Στη συζήτησή μου με τον Percy είδα ότι πρόκειται για ένα ευθύ στις εκφράσεις του άνθρωπο. Πιθανότατα να ήταν το ίδιο ευθύς στις συζητήσεις του με τους πρεσβυτέρους που τον έκριναν. Ακόμη όμως κι αν υπήρξε κάτι περισσότερο από ωμός όπως καυστικός ή γκρινιάρης μπορεί κάτι τέτοιο να δικαιολογήσει την αποκοπή ενός ανθρώπου 91 ετών, μόνου, άρρωστου, χωρίς κανένα συγγενή σε ακτίνα εκατοντάδων μιλίων, και τη διαγραφή του μαζί με τα περισσότερα από 70 χρόνια υπηρεσίας σαν κάποιον που πρέπει να αγνοηθεί και να ξεχαστεί; Τι είδους αποτρόπαιο έγκλημα είχε διαπράξει που να δικαιολογεί μια τέτοια στάση; Μου είναι δύσκολο να κατανοήσω το πώς κάποιος που ισχυρίζεται ότι είναι μαθητής του πραγματικού Ποιμένα των προβάτων, του Ιησού Χριστού, μπορεί να συμφωνήσει με μια τέτοια πράξη, μια πράξη που στη διάνοιά μου δεν μπορεί να περιγραφεί με άλλη λέξη εκτός από «άκαρδη». Και όμως, όπως είπαμε, όλα αυτά έλαβαν χώρα στο κατώφλι των Κεντρικών Γραφείων της Εταιρίας Σκοπιά.

Ο Percy δεν ζει πια. Πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου του 1984. Κατά τη διάρκεια των είκοσι πέντε μηνών που ακολούθησαν την αποκοπή του, ούτε ένα άτομο από την εκκλησία, με την οποία συνδεόταν για 56 χρόνια, δεν ήρθε να τον δει ή να ενδιαφερθεί για τις ανάγκες του. (Ένας φίλος μου που ζούσε στη Νέα Υόρκη τον επισκεπτόταν σε εβδομαδιαία βάση και τελικά, όταν τα χρήματα του Percy τελείωσαν, φρόντισε ώστε να εισαχθεί στο γηροκομείο, όπου και πέθανε. Η Περίπτωση του Percy Harding είναι επίσης ενδεικτική της εμμονής της οργάνωσης στην ολοκληρωτική αποδοχή όλων των διδασκαλιών της).

Εξετάστε τώρα τι δηλώνουν υποκριτικά οι εκπρόσωποι της Εταιρίας Σκοπιά όταν ερωτώνται από δημοσιογράφους εάν κάποιος Μάρτυρας του Ιεχωβά μπορεί να αποχωρήσει από τη θρησκεία του χωρίς συνέπειες: Walter Graham: Αν κάποιος δεν θέλει να ζει βάσει των αρχών μας, είναι ελεύθερος να αποχωρήσει. Δεν πρόκειται να ενοχληθεί, ούτε να πιεστεί σωματικά ή συναισθηματικά ...; Δεν διατάζουμε κανέναν από το Γραφείο Τμήματος.

(Από το Γραφείο Τμήματος του Καναδά σε Εφημερίδα του Τορόντο) Samuel Herd: Δεν είμαστε πνευματικοί αστυνόμοι ...; Δεν προσπαθούμε να καταπνίξουμε την άποψη κανενός.

(Τότε περιοδεύων επίσκοπος, τώρα Μέλος του Κ. Σώματος, στην Εφημερίδα Chicago Tribune) Robert Balzar: Αν οι άνθρωποι δεν επιθυμούν να μείνουν, είναι ελεύθεροι να φύγουν ...; Δεν μπορώ να κατανοήσω το γιατί όσοι διαφωνούν δεν μπορούν να φύγουν αθόρυβα. (Εκπρόσωπος Δημοσίων Σχέσεων των Κεντρικών Γραφείων της Σκοπιάς) Είμαι βέβαιος ότι όλοι αυτοί οι άνδρες γνωρίζουν ότι η εικόνα που παρουσιάζουν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Διότι γνωρίζουν τι συμβαίνει σήμερα κάθε φορά που ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά επιχειρεί να «αποχωρήσει αθόρυβα».

Εκείνοι που σκέπτονται να «αποχωρήσουν αθόρυβα», γνωρίζουν ότι έχουν ένα πιστόλι στον κρόταφό τους, που δεν είναι άλλο από την απειλή της επίσημης αποκοπής (ή του επίσημου χαρακτηρισμού του «αποσυνταυτισμένου», κάτι που αποτελεί το ίδιο ακριβώς όπλο, και το οποίο παράγει τα ίδια αποτελέσματα αλλά με διαφορετική ονομασία). Αν και δεν φέρονται ενώπιον ενός εκτελεστικού αποσπάσματος, κάθε Μάρτυρας που επιθυμεί να αποχωρήσει από την οργάνωση για λόγους συνείδησης μπορεί να το κάνει γνωρίζοντας ότι θα χαρακτηρισθεί 'αιρετικός', με τον οποίο οι υπόλοιποι Μάρτυρες δεν πρέπει να σχετίζονται, και τον οποίο τα ίδια τα μέλη της οικογένειάς του πρέπει να τον αντιμετωπίζουν σαν 'περιθωριακό'. Οι τακτικές της οργάνωσης δεν αφήνουν σε κανέναν το περιθώριο να αποχωρήσει με αξιοπρέπεια.

 

Η Κατάχρηση της Αποκοπής Μέρος ΙΙ

Απόσπασμα απ' το βιβλίο του Ρέϋμοντ Φράντς «Αναζητώντας τη Χριστιανική Ελευθερία» (σελίδες 467-469, 472, 481, 482, 525, Ελληνική έκδοση 2010).

Το πού μπορεί να οδηγήσει και όντως οδηγεί η τακτική της αποκοπής περιγράφεται σε μια επιστολή που εστάλη από την Αννέτ Στιούαρτ, μια ηλικιωμένη κυρία στο Δυτικό Μπρούκφιλντ στη Μασαχουσέτη, η οποία υπήρξε Μάρτυρας για πολλά χρόνια. (Ημερομ. επιστολής 29-7-'87) Αναφέρει πως όταν η εγγονή της ήταν δεκατεσσάρων ετών, η μητέρα της την ενθάρρυνε να κάνει το βήμα του βαπτίσματος ως Μάρτυρας του Ιεχωβά. Τρία χρόνια αργότερα η κοπέλα εξωτερίκευσε τα συναισθήματά της, καθώς - όπως έλεγε - η πίεση που δεχόταν ως Μάρτυρας του Ιεχωβά ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Οι πρεσβύτεροι κλήθηκαν και εκείνη ήταν αμετακίνητη στο ότι δεν επρόκειτο να παραστεί σ' άλλες συναθροίσεις. Η απόφαση των πρεσβυτέρων ήταν ότι «από τη στιγμή που η ίδια είχε αποκόψει τον εαυτό της, δεν είχαν άλλη επιλογή από το να την αποκόψουν». Εκείνο τον καιρό η τακτική της οργάνωσης δεν προέβλεπε πλήρη αποφυγή των αποκομμένων μελών των οικογενειών και, όπως λέει η Αννέτ, «η οικογένεια τουλάχιστον είχε παραμείνει ακέραιη».

Έπειτα, όμως, το 1981 η τακτική άλλαξε. Η Αννέτ δηλώνει: Η εγγονή μου πλέον είχε αποκοπεί από την οικογένεια και τους συγγενείς της. Δεν μπορούσα να την διώξω από το σπίτι μας. Μας χρειαζόταν περισσότερο από ποτέ! Η μητέρα της ακολούθησε τον καινούριο κανονισμό. Δεν είχε πλέον καμία σχέση με εμένα ή την κόρη της. Αυτό ήταν φυσικά επιλογή της.

Δυo πρεσβύτεροι ήρθαν στο σπίτι μου για να μου προσφέρουν μία επιλογή. Εξέφρασαν την άποψη ότι αφού ο άντρας μου δεν ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά δεν είχαν δικαίωμα να απαγορεύσουν στην εγγονή μας να έρχεται στο σπίτι μου. Ο άντρας μου προηγουμένως το είχε ξεκαθαρίσει στους πρεσβυτέρους.

Οι πρεσβύτεροι μου είπαν ότι έπρεπε να βγαίνω από το δωμάτιο όταν η εγγονή μου ερχόταν να με επισκεφτεί. Δεν έπρεπε να τρώω στο ίδιο τραπέζι αν αυτή έμενε για να φάει μαζί με τον άντρα μου. Στο μυαλό μου, αυτό που μου πρότειναν να κάνω ήταν άστοργο, απάνθρωπο και μη-Χριστιανικό. Τους είπα ότι δεν μπορούσα να κάνω όσα μου ζητούσαν. Θυμάμαι ότι εκείνη την ημέρα έκλαψα πικρά. Εκείνοι στέκονταν ψυχροί, χωρίς ίχνος συμπόνοιας.

Στην ηλικία των 73, και μετά από τριάντα χρόνια σχέσεων με την οργάνωση , η γιαγιά του κοριτσιού επίσης αποκόπηκε. Ο άντρας της, ο οποίος ποτέ δεν υπήρξε Μάρτυρας, είδε την οικογένειά του ξαφνικά να διαλύεται και να απομακρύνεται από αυτόν. Έγραψε στα Κεντρικά Γραφεία της Σκοπιάς ζητώντας βοήθεια, αλλά δεν υπήρξε δράση από την πλευρά των πρεσβυτέρων. Όπως γράφει η κα Στιούαρτ: Η κόρη μου, ο γιός μου, τα εγγόνια μου, τα δισέγγονά μου - δεν έχω δει τους αγαπημένους μου αυτούς ανθρώπους για πάνω από τέσσερα χρόνια! Ο γιός μου και η κόρη μου ζουν στην ίδια πόλη με εμένα ...; Η αμαρτία μου ήταν ότι είχα στο σπίτι μου την αποκομμένη εγγονή μου.

Πώς μπορεί να δικαιολογηθεί μία τέτοια πράξη με τον ισχυρισμό ότι συμβάλλει «στη διατήρηση της καθαρότητας της οργάνωσης»; Οι πρεσβύτεροι στην πραγματικότητα πληροφόρησαν την Αννέτ ότι «θα αποτελούσε παράδειγμα για εκείνους που νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να παρανομήσουν». Τα Κεντρικά Γραφεία υποστήριξαν τη στάση τους. Η ηλικιωμένη αυτή κυρία, στην ηλικία των 73 ετών, αναγκάστηκε πράγματι «να νιώσει το βάρος της εξουσίας πάνω της», μία συμπεριφορά που ο Ιησούς είπε ότι ανήκει στον κόσμο και όχι στο Χριστιανισμό. Ματθ. 20: 25 Ο καταστροφικός τρόπος με τον οποίο αυτή η αυστηρή τακτική της οργάνωσης διαταράσσει τις oικογενειακές σχέσεις μπορεί να φανεί στην περίπτωση του Ρίτσαρντ Γκούϊμοντ (Richard Guimond) και της οικογένειάς του. Ένας Μάρτυρας για περισσότερα από τριάντα χρόνια, ο Γκούϊμοντ, είχε σοβαρά ερωτήματα επάνω σε συγκεκριμένες διδασκαλίες της Σκοπιάς, και το γεγονός αυτό οδήγησε σε «διερευνητικές» συναντήσεις με τους πρεσβυτέρους. Διαπίστωσε ότι έπρεπε να προτείνει στους πρεσβυτέρους να φέρουν την Αγία Γραφή στο προσκήνιο ώστε να επιλυθούν τα ερωτηματικά. Μας γράφει ότι 'η απάντηση' ήταν πάντα η ίδια: «Πρέπει να αναγνωρίσουμε τον αγωγό επικοινωνίας του Θεού».

Το 1982, οι πρεσβύτεροι του Γουίλμοντ Φλάτ στου Νιού Χαμσάϊαρ τον απέκοψαν εξαιτίας των αμφιβολιών του. Μερικά από τα μέλη της οικογενείας του υποστήριξαν τη πράξη της αποκοπής, κάποια άλλα όχι. Το 1984 περιέγραψε το αποτέλεσμα λέγοντας ότι: Το δράμα μας συνεχίζεται. Στις 5 Ιανουαρίου η γυναίκα μου και οι μητέρες μας (χήρες, ηλικίας 72 και 77) αποκόπηκαν από τους τρείς πρεσβυτέρους στην εκκλησία του Γουίλμοντ Φλατ. Η απερίγραπτη αυτή σκληρότητα θα τους προκαλέσει πολύ πόνο. Η τελευταία κλωστή επικοινωνίας με την κόρη μας, η οποία είναι Μάρτυρας, έχει πλέον κοπεί. Η γυναίκα μου πρόκειται επίσης να χάσει την επαφή με τις δυο αδελφές της και τις οικογένειές τους. Η μητέρα πρόκειται πιθανότατα να αποδιωχθεί από τις τρεις εγγονές της, οι οποίες παραμένουν Μάρτυρες του Ιεχωβά. Το πιο λυπηρό απ' όλα, η αγαπητή μου πεθερά αναμφισβήτητα θα αποδιωχθεί από τις δυο κόρες της, τα εννιά εγγόνια της και τα τέσσερα δισέγγονά της. Όλα αυτά προκαλούνται εξαιτίας των 'κανονισμών' της Εταιρίας της Σκοπιάς.

Συνεπώς, συνειδητή διαφωνία με οποιαδήποτε θέση ή διδασκαλία της οργάνωσης υποτίθεται ότι κατατάσσει τον άνθρωπο στην κατηγορία εκείνη που περιγράφεται στο 1 Κορ. 5: 11 των «κακών ανθρώπων», συμπεριλαμβάνοντάς τον ανάμεσα στους σεξουαλικά ανήθικους, στους άπληστους στους εκβιαστές και τους ειδωλολάτρες. Όλη η ευθύνη για τη διάσπαση της οικογένειας βαραίνει αυτόν.

Κι όμως, το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι σχεδόν σε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις η διάσπαση προκαλείται όχι από τις προσωπικές πεποιθήσεις ή τα συναισθήματα των οικογενειακών μελών των απομακρυσμένων ή αποκομμένων ατόμων, αλλά αποκλειστικά εξαιτίας της τακτικής που έχει ορίσει η οργάνωση σχετικά με αυτούς. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι εμπλεκόμενοι Μάρτυρες, ούτε επιθυμούσαν να υιοθετήσουν τη σκληρή στάση που τήρησαν, ούτε ήταν πραγματικά πεπεισμένοι για την ορθότητά της. Πρόκειται για κάτι που τους επιβλήθηκε από τη θρησκευτική εξουσία, και η ευθύνη για τη διάσπαση των οικογενειών σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ορθώς βαραίνει αυτή και μόνο αυτή.

Η κατάσταση αυτή έγινε ιδιαίτερα εμφανής από το 1980 και έπειτα. Μετά την αποκοπή ορισμένων μελών του προσωπικού των Κεντρικών Γραφείων, επειδή δεν αποδέχονταν πλήρως τις διδασκαλίες της Σκοπιάς, καθώς και την παραίτησή μου από το Κυβερνών Σώμα, η κατεύθυνση που πήρε η οργάνωση μπορεί να φανεί σε μια επιστολή προς τους περιοδεύοντες αντιπροσώπους με ημερομηνία 1 Σεπτεμβρίου 1980. Η επιστολή περιέγραφε μία τακτική, βάσει της οποίας όχι μόνο το να υποστηρίζει - να μιλάει ανοιχτά - κάποιος αλλά απλά το να πιστεύει κάτι διαφορετικό από ό, τι προσφέρει η 'τάξη του δούλου' ισοδυναμεί με αποστασία και επιφέρει αποκοπή. Αν και προτρέπει τους πρεσβυτέρους να είναι 'διακριτικοί και φιλικοί' στις έρευνές τους επάνω στις προσωπικές πεποιθήσεις των μελών, έχουμε ήδη δει, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του Percy Harding και σε άλλες περιπτώσεις που παραθέσαμε, το αποτέλεσμα αυτής της εντολής για «διακριτική και φιλική διερεύνηση».

Η επιστολή άνοιξε το δρόμο για τους άντρες εκείνους που έρεπαν προς το δογματισμό και τη μισαλλοδοξία ώστε αυτοί να εφαρμόσουν τις αρχές αυτές στις δοσοληψίες τους με το ποίμνιο, και έκανε μερικούς συμπονετικούς - κάτω από διαφορετικές συνθήκες -- ανθρώπους να φερθούν με σκληροκαρδία. Απλές ερωτήσεις που προέρχονται από άγνοια επιτρέπονται - και μάλιστα είναι καλοδεχούμενες. Όταν όμως εγείρονται ερωτήματα ως αποτέλεσμα σοβαρής έρευνας και κριτικής σκέψης, τα οποία αμφισβητούν οποιαδήποτε από τις διδασκαλίες της οργάνωσης, η τακτική που κυριαρχεί είναι η κατά μέτωπον επίθεση σε αυτόν που θέτει το ερώτημα, και όχι η απάντηση σε αυτό.

Όσα είχαν ήδη λάβει χώρα στα Κεντρικά Γραφεία του Μπρούκλυν και έχουν συμπεριληφθεί στο βιβλίο Κρίση Συνείδησης, περιγράφουν την έκταση στην οποία εφαρμόζεται η "διακριτικότητα και η καλοσύνη" καθώς και το πόσο κενές είναι οι πρακτικές τους. Το παράδειγμα των Κεντρικών αυτών Γραφείων στη συνέχεια έγινε φανερό σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές άλλες χώρες.

Ο σκοπός ήταν η δημιουργία μιας στείρας ατμόσφαιρας, στην οποία οι διδασκαλίες και οι τακτικές της οργάνωσης θα μπορούσαν να κυκλοφορούν ελεύθερες χωρίς το κίνδυνο να αντιμετωπίσουν σοβαρή αμφισβήτηση ή αντιρρήσεις μέσα από τη Γραφή και αποδείξεις για το αντίθετο.

Εξετάστε ένα ακόμη παράδειγμα: Στο 'Κρίση Συνείδησης' αναφέρθηκα στην αποκοπή του Έντουαρντ Ντάνλαπ (Edward Dunlap), ο οποίος, μετά από 50 χρόνια στην οργάνωση, τα περισσότερα από τα οποία δαπανήθηκαν στην υπηρεσία Μπέθελ, έμεινε μόνος του, έρμαιο της τύχης του στην ηλικία των εβδομήντα ετών, αφού αποκόπηκε επειδή εξέφρασε απόψεις που δεν ταίριαζαν με όλες τις διδασκαλίες της οργάνωσης στα πλαίσια συζήτησης με φίλους. Ανέφερα την επιστροφή του στην πόλη στην οποία μεγάλωσε, την Oklahoma City, για να αναλάβει την παλιά δουλειά του μαζί με τον αδελφό του Marion στις ταπετσαρίες τοίχων. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα όλων αυτών; Ο Marion Dunlap ήταν τότε διορισμένος 'επίσκοπος πόλης' για πολλές εκκλησίες στην Oklahoma City. Ο ίδιος είχε επίσης υπάρξει Μάρτυρας για πενήντα χρόνια, πάντα ιδιαίτερα δραστήριος στην υπηρεσία αγρού και παρών στις συναθροίσεις.

Όταν προσέφερε στέγη και δουλειά στον εβδομηντάχρονο αποκομμένο αδελφό του, ο ίδιος ο Marion έγινε αντικείμενο έρευνας. Στη συνέχεια αποκόπηκε και μέσα σε ένα χρόνο περίπου, άλλα πέντε μέλη της οικογένειας Dunlap αποκόπηκαν επίσης. Δεν ήταν άνθρωποι που συμμετείχαν σε κάποιου είδους παρανομία ή παράπτωμα. Δεν επεδίωξαν να προκαλέσουν πρόβλημα ή να συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Απλά ακολούθησαν τις συνειδήσεις τους όσον αφορά το ότι έπρεπε να αφήσουν τα πιστεύω τους να καθοδηγηθούν από το Λόγο του Θεού και όχι από το λόγο σφαλερών ανθρώπων και των οργανώσεών τους.

Ένας άλλος Μάρτυρας, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Oklahoma, εκφράστηκε λέγοντας ότι ήταν ντροπή το ότι η διδακτική ικανότητα του Ed Dunlap δεν αναγνωρίστηκε. Φρόντισε μάλιστα ώστε ο Ed να παραδώσει μερικά μαθήματα στο Πανεπιστήμιο. Αυτό τον έφερε κάτω από έρευνα των πρεσβυτέρων και σύντομα ο ίδιος αποκόπηκε.

Οι συνέπειες της αποκοπής μπορούν να παραβληθούν με ένα συμβολικό 'λιθοβολισμό' του ατόμου που καταδικάστηκε, δεδομένου ότι πρέπει να του φέρονται σαν να ήταν νεκρός για όσον καιρό είναι αποκομμένος. Έχοντας περάσει κι εγώ την εμπειρία αυτού του 'λιθοβολισμού', πιστεύω ότι μπορώ να καταλάβω το συναίσθημα.

Δεν ισχύει το ότι οι πρεσβύτεροι των εκκλησιών και τα απλά μέλη δεν έχουν ευθύνη για τις πράξεις τους ενώπιον του Θεού. Έχουν ευθύνη και δεν μπορούν να τη μεταβιβάσουν στην οργάνωση και τους ηγέτες της.

Από Συνεργάτη

ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, εδώ:

http://rwssel.pblogs.gr/2010/01/tha-pathoyn-sygkoph-sto-maroysi-to-2o-biblio-toy-frans-sta-ellhn.html



ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ, "ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ":


http://rwssel.pblogs.gr/2009/12/epiteloys-to-krish-syneidhshs-sta-ellhnika.html


Bιβλία σχετικά με τους "Μάρτυρες του Ιεχωβά"

Σε αυτήν την σελίδα θα βρείτε μια πολύ μεγάλη συλλογή


http://www.christianbook.gr/cults.htm


ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ-RAYMOND FRANZ/ ΡΑΙΗΜΟΝΤ ΦΡΑΝΣ, πρώην μέλους τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά. Το βιβλίο που συγκλόνισε τη σέκτα τής Σκοπιάς, επιτέλους εκδόθηκε και στα Ελληνικά! Τα κρυμμένα μυστικά τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά βγαίνουν στο φως, εκθέτοντας δημόσια ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ, μια οργάνωση πλάνης, ψευδοπροφητείας και απάτης. Διαβάστε λεπτομέρειες για το αληθινό πρόσωπο τού αυτοαποκαλούμενου Πιστού και Φρόνιμου Δούλου τής Σκοπιάς, για τους ανθρώπους που πλανούν εκατομμύρια απληροφόρητους και αφελείς σε όλο τον κόσμο και καταστρέφουν τις οικογένειες και τις ζωές όσων απ' αυτούς θέλουν να ζουν με αλήθεια και ελευθερία. Το βιβλίο ρίχνει άπλετο φως στη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέσα στην Εταιρεία Σκοπιά, στη στάση της οργάνωσης σε διάφορα σύγχρονα θέματα και στους λόγους που προκαλούν αυτή τη στάση, στη συστηματική καλλιέργεια προσδοκιών για τις έσχατες ημέρες και της εξάρτησης των οπαδών από την οργάνωση, αλλά και στον έλεγχο που ασκεί εν ονόματι του Θεού στις συνειδήσεις και στις ίδιες τις ζωές τους.Η μετάφραση βοηθά ώστε οι μεγάλες προτάσεις και τα πυκνά νοήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας να διαβάζονται άνετα, και περιλαμβάνει επεξηγηματικές υποσημειώσεις για πρόσωπα και πράγματα με τα οποία δεν είναι εξοικειωμένο το ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Μεγάλο Σχήμα. 680 σελίδες. 25,00 €

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-RAYMOND FRANZ/ ΡΑΙΗΜΟΝΤ ΦΡΑΝΣ, πρώην μέλους τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά. Η εύρεση μιας σωστής ισορροπίας μεταξύ ελευθερίας και ευθύνης αποτελεί πρόβλημα, που έχει απασχολήσει κάβε ευσυνείδητο Χριστιανό. Για εκείνους πού μεγάλωσαν σε ένα αυστηρά δομημένο θρησκευτικό περιβάλλον, η ισορροπία μεταξύ της πιστότητας προς μία θρησκευτική οργάνωση, προς την οικογένεια και την προσωπική ευθύνη ίσως δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. Ως Μάρτυρας του Ιεχωβά τρίτης γενιάς, ο Franz υπηρέτησε για περισσότερα από σαράντα χρόνια σε κάθε επίπεδο της δομής της οργάνωσης. Τα εννέα από αυτά τα χρόνια τα πέρασε ως μέλος του κεντρικού εκτελεστικού συμβουλίου, του Κυβερνώντος Σώματος. Ο Καθηγητής Stephen Cox του Πανεπιστημίου της California, γράφει: "Το 'Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία' είναι μία από τις πληρέστερες και πιο διαφωτιστικές καταγραφές, που είναι διαθέσιμες επάνω στη ζωή μιας σύγχρονης θρησκευτικής ομάδας όπως αυτής των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ποτέ ξανά, ενδεχομένως, δεν εξετάστηκε με τόση λεπτομέρεια η σχέση μεταξύ της θρησκευτικής πεποίθησης και της τακτικής μιας οργάνωσης. Το 'Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία" αποτελεί μία πολύ σημαντική μελέτη του κινήματος της Σκοπιάς, και σχολιάζει την παρούσα κατάσταση αυτής, αλλά η σημασία του βιβλίου δεν περιορίζεται σε αυτό το κίνημα. Βοηθά στην κατανόηση ενός ευρέος συνόλου κοινωνικών και ψυχολογικών δυνάμεων, που διαμορφώνουν την ερμηνεία της Βίβλου και της θρησκευτικής ζωής των ανθρώπων, συχνά χωρίς οι ίδιοι να το συνειδητοποιούν". Μεγάλο Σχήμα. 982 σελ. 35,00 €

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ-τόμος Α΄-Α.ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ. Η παλαιότερη και η νεώτερη ιστορία της οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά με βάση γνωστές και άγνωστες πηγές. 239 σελ. 10,00 €

ΜΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΣΤΟ ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ -Η Λατρεία της Σκοπιάς Β΄-Α.ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ. Η πνευματική δικτατορία και ψυχολογική τρομοκρατία της Εταιρίας Σκοπιά προς τους οπαδούς της. 470 σελ. 15,30 € (Εξαντλημένο)

"ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ" ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-Η Λατρεία της Σκοπιάς Γ' -Α.ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ. Η πίστη της Εταιρίας Σκοπιά και η σύγκρισή της με την Αγία Γραφή και την Ορθόδοξη Εκκλησία. 269 σελ. 10,00€

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ - ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΥΡΟΜΑΓΟΥΛΟΥ. Έκδοση Ιεράς Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής Μαχαιρά Κύπρου. Αυτό το βιβλίο, είναι καρπός τού πόνου και τής αγάπης, που έχει ο συγγραφέας του, για τα εκατομμύρια θύματα τής Οργάνωσης που λέγεται: "Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά". Υπάρχοντας ο ίδιος θύμα της για 25 χρόνια, και σπαταλώντας μέσα εκεί ένα σπουδαίο μέρος τής επίγειας ζωής του, είχε την ευκαιρία να ζήσει όλα σχεδόν τα συναισθήματα, τις προσδοκίες, τους φόβους, και τις περιπέτειες, τα οποία βιώνει ο κάθε ένας που αναζητάει την αλήθεια σε αυτή την οργάνωση, και που κάποτε απογοητεύεται. Παράλληλα, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά και άλλους ανθρώπους, που ακολούθησαν τις ίδιες, ή διαφορετικές επιλογές απ' αυτόν, μέσα στην ίδια οργάνωση, αλλά και έξω απ' αυτήν. Αυτό το βιβλίο, είναι μία συνθετική βιογραφία, αν και όλα όσα αναφέρονται, είναι πραγματικά γεγονότα πραγματικών ανθρώπων, αλλά κυρίως τού γράφοντος. Έχουν όλα συμπτυχθεί σε δύο παράλληλες ιστορίες, ώστε να μπορέσει ο αναγνώστης να παρακολουθήσει εύκολα, μία "κατάδυση" στα συναισθήματα και στην ψυχολογία των μελών αυτής τής οργάνωσης. Το βιβλίο αυτό, παρακολουθεί από την αρχή την σταδιακή υποδούλωση ενός ανθρώπου στην οργάνωση τής Σκοπιάς, και τη ζωή του σ' αυτή. Περιγράφει επίσης τη ζωή και τις συνήθειες κάποιου που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην οργάνωση, και βλέπει τα πράγματα μέσα από την προοπτική και των δύο αυτών ανθρώπων. Κυρίως όμως, αναλύει το δύσκολο δρόμο τής φυγής, και τής αναζήτησής τους για την αλήθεια. Παρακαλώ το Θεό, να δώσει στον κάθε αναγνώστη αυτό που χρειάζεται:

  • Να δώσει κατανόηση στον "εχθρό" των "Μαρτύρων",
  • Επιχειρήματα και τρόπους προσέγγισης, σ' αυτόν που θέλει να τους βοηθήσει,
  • Εγρήγορση, κατανόηση και διανοητική διαύγεια στο "υποψήφιο θύμα" τής Σκοπιάς,
  • Κίνητρο για έρευνα στον αποτελματωμένο "Μάρτυρα" που θέλει να πιστεύει πως βρήκε την "κιβωτό τής σωτηρίας" μέσα στην οργάνωση,
  • Και τέλος να δώσει εγκράτεια, ενίσχυση, ελπίδα και πυξίδα, σ' αυτόν που έφυγε απ' την οργάνωση, και βρίσκεται ακόμα στη δύσκολη φάση τής αναδιάρθρωσης τής πίστης του και τής ζωής του.

Παρακαλώ το Θεό, να δίνει ενίσχυση στον κάθε άνθρωπο, που χαμένος στην "πανσπερμία" των θρησκευτικών ομάδων, ψάχνει σαν σε λαβύρινθο, μία έξοδο προς το φως, ψάχνει τον μόνο δρόμο προς το Θεό, που είναι ο Χριστός. (Από την Εισαγωγή του συγγραφέα στο βιβλίο "Αναζητώντας την Αλήθεια"). 358 σελίδες μεγάλου σχήματος. 13,50 €

ΠΑΡΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΗ ΣΚΟΠΙΑ ΤΩΝ "ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ" -ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΥΡΟΜΑΓΟΥΛΟΥ. Αναλύσεις στο δόγμα, την ιστορία και την ψυχολογία των "Μαρτύρων του Ιεχωβά". Γραμμένο από ανθρώπους που έζησαν μέσα στην οργάνωση της Σκοπιάς και τη γνωρίζουν από κάθε πλευρά της, καλή και κακή. Το Α΄ μέρος περιλαμβάνει απαντήσεις σε ερωτήσεις που κάνουν συχνά τα μέλη της Σκοπιάς. Ακολουθεί το Β΄ μέρος, που περιλαμβάνει διάφορα ντοκουμέντα από την παλαιότερη και τη σύγχρονη ιστορία της Σκοπιάς, ώστε να μπορεί ο καθένας να δει και να ελέγξει την εγκυρότητα των ισχυρισμών του βιβλίου. Το Γ΄ μέρος αναλύει διάφορες μεθόδους που χρησιμοποιεί η Σκοπιά για τον έλεγχο των οπαδών της. Ακολουθούν παραδείγματα παραχαράξεων που έχει κάνει η Σκοπιά στη Μετάφραση Νέου Κόσμου της Αγίας Γραφής, ώστε να την κάνει να ταιριάζει με το δόγμα της. Σειρά έχουν τα παραδείγματα δογματικών αλλαγών και αποτυχημένων προφητειών της Σκοπιάς, και τελειώνει, με μερικές σύντομες μελέτες οι περισσότερες των οποίων είναι σχετικές με την αποκοπή. Μελέτες ενδεικτικές, του πόσα πράγματα είτε αποκρύπτει, είτε στρεβλώνει, είτε αποστερεί η Σκοπιά από τα μέλη της. Τα θέματα του βιβλίου, απευθύνονται όχι μόνο σε μη "Μάρτυρες", αλλά και σε Μάρτυρες της Σκοπιάς, σε μια προσπάθεια να τους κάνουν να σκεφθούν λογικά και ελεύθερα, και να αντιληφθούν την παγίδα στην οποία έχουν εγκλωβισθεί. Μάλιστα, απευθύνονται κυρίως σε Μάρτυρες της Σκοπιάς, με ντοκουμέντα, ικανά να τους κλονίσουν την εμπιστοσύνη στην "αυθεντία" της Σκοπιάς, από την παλιά, αλλά και τη νεότερη ιστορία της, αλλά και με δογματικές αναλύσεις. 274 σελ. 7,00 €

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ-ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΦΑ ΣΤΟ ΩΜΕΓΑ- ΑΝΝΑΣ ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΥ. Η συστηματική παράθεση των σχετικών αποσπασμάτων από πρωτογενείς πηγές -τις εκδόσεις της ίδιας της εταιρίας Σκοπιά των "Μαρτύρων του Ιεχωβά"- κατά θέματα και κατά αλφαβητική σειρά, αποτελούν αυταπόδεικτο μέσο των ανακολουθιών και των παλινωδιών της εταιρίας "Σκοπιά" σχετικά με τις παλαιότερες και με τυχόν νεώτερες αλλαγές των κατά καιρούς διδασκαλιών της. Δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη, να έχει αντικειμενική και ευχερή πρόσβαση στις πηγές της ίδιας της Σκοπιάς. Με τον τρόπο αυτό αποκαλύπτονται οι πλάνες του "αγωγού του Ιεχωβά", χωρίς να παραποιούνται ή να ερμηνεύονται ενδεχομένως αυθαίρετα οι κατά καιρούς διδασκαλίες τους. 432 σελ. 14,60 €

ΑΝΤΙΧΙΛΙΑΣΤΙΚΟΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ-ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ (ΣΤΑΥΡΟΣ). Ένας πλήρης θεματικός οδηγός για την βιβλική τεκμηρίωση της Ορθόδοξης Πίστης πάνω σε όλα τα βασικά θέματα που παρερμηνεύουν οι 'Μάρτυρες του Ιεχωβά' αλλά και άλλες αιρέσεις. Περιεχόμενα: Ονόματα, Θρησκεία, Εκκλησία, Αγία Γραφή, Ιερά Παράδοσις, Ο Τριαδικός Θεός, Ο Χριστός, Η ανάστασις του Χριστού, Το Άγιον Πνεύμα, Ψυχή ή Πνεύμα, Τα Μυστήρια, Νηστεία, Εορταί, Παρθένος Μαρία, Άγιοι, Σταυρός, Εικόνες, Θαύματα, Πατρίς, Εξουσίαι και Πόλεμος, Μετάγγισις Αίματος, Ο Πόλεμος του Αρμαγεδδώνος, Η Χιλιετής Βασιλεία, Η Δευτέρα Παρουσία, Ο Παράδεισος, Η Κόλασις. Πρόσθετα: Ευρετήριον χωρίων Αγίας Γραφής, Πίναξ ονομάτων και πραγμάτων. 414 σελ. 10,00 €

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ-ΣΠΥΡΟΥ ΖΩΔΙΑΤΗ. Απαντήσεις για τη κατάσταση των νεκρών, την Κόλαση, τον Ουρανό καθώς και αναίρεση των πλανών γι' αυτό το θέμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά και των Παγκοσμιοσωτηριαστών. Ο συγγραφέας είναι Διαμαρτυρόμενος. 185 σελ. 3,00 €

Η ΤΡΙΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ - Ε.ΖΟΥΛΙΑΝΙΤΗ. Βιβλική μελέτη κατά της πλάνης των Αντιτριαδικών 'Μαρτύρων του Ιεχωβά'. 111 σελ. 3,00 €

Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ-ΦΡΙΤΖ ΣΠΡΙΝΚΜΑΪΕΡ. Ομοιότητες στις απόκρυφες διδασκαλίες Μαρτυρων του Ιεχωβά (ειδικά του ιδρυτή τους Ρώσσελ) και Μασονίας. 205 σελ. 8,00 €

ΙΗΣΟΥΣ: Ο ΦΥΣΕΙ ΩΝ ΘΕΟΣ-Κ.ΛΕΝΗ. Ο συγγραφέας φέρνει στο φως και αναιρεί τις διδασκαλίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά, οι οποίοι προσπαθούν να 'τεμαχίσουν' τον Θεό σε τρία ξεχωριστά και μη ομοούσια μέρη. Με πλήθος Γραφικών εδαφίων βοηθεί εκείνους που ερευνούν τις Γραφές για να εννοήσουν τον Κύριο Ιησού Χριστό, κι εκείνους που θέλουν να βοηθήσουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να έλθουν στην αληθινή πίστη του Θεού και Κυρίου μας Ιησού Χριστού προς σωτηρία της ψυχής τους. 150 σελίδες. 10,00 €.

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΓΙΑΧΒΕ-ΝΙΚ.ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ. Η θεότητα του Αγίου Πνεύματος βάσει των βιβλικών κειμένων. 192 σελ. 10,00 €

Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ-Ν.ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ. Βιβλική μελέτη για το Τριαδικό δόγμα. 32 σελ. 3,00 €

ΗΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΕΟΣ Ή ΜΟΝΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΓΡΑΦΗΝ; ΧΡ.ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ, Θεολόγου. Έκθεσις και Αναίρεσις του "Περί Προσωπικότητος του Ιησού Χριστού" βιβλίου του Θ.Λαναρά. 64 σελ. 3,00

Ο ΩΝ Ο ΗΝ ΚΑΙ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ - Π.ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ. Αντιαιρετική βιβλική μελέτη για την Θεότητα του Χριστού. 93 σελ. 1,00 €

ΔΙΑΨΕΥΔΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ - Ε.ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ. Ένας πρώην "μάρτυρας" ξεσκεπάζει την Εταιρία Σκοπιά βασισμένος στα ίδια τα κείμενα της Οργάνωσης και στην Αγία Γραφή. 69 σελ. 1,50 €

ΟΙ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ - Π.ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΟΥ. Βιβλική αναίρεση των διδασκαλιών των 'Μαρτύρων του Ιεχωβά'. 126 σελ. 1,50 €

ΤΟ ΞΕΣΚΕΠΑΣΜΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ - π.ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΧΑΤΖΗ. Μια αποκαλυπτική μελέτη με βάση την Αγία Γραφή, αλλά και τα δικά τους έντυπα. 328 σελ. μεγάλου σχήματος. 10,00

ΕΙΝΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΤΙΣΜΑ, ΟΠΩΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΑΡΕΙΑΝΙΣΜΟΣ; Μ.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Βιβλική ανάλυση και ερμηνεία των εδαφίων που παρερμηνεύονται. 75 σελ. 1,50 €

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ "ΣΚΟΠΙΑ" ΤΩΝ "ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ". Αναίρεση των διδασκαλιών της και φωτοτυπημένα ντοκουμέντα. 47 σελ. 3,10 €

Ο "ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ" ΤΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ- ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ. Ένας θεολόγος παρακολούθησε και καταγράφει την τελετή "Ανάμνησης" που κάνουν οι "Μάρτυρες του Ιεχωβά" και την κρίνει θεολογικά και βιβλικά. 45 σελ. 1,55 €

ΤΟ ΞΕΣΚΕΠΑΣΜΑ ΤΩΝ ΙΕΧΩΒΑΔΩΝ-Αρχιμ.Χ.ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ. 64 σελ. 1,20 €

ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΣΤΟΜΩΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ-ΛΑΖΑΡΟΥ ΤΣΑΚΙΡΗ (ΤΕΡΤΙΟΣ). Κωδικοποιημένη πρακτική μέθοδος διαλόγου με βάση την Αγία Γραφή. 95 σελ. 5,00 €

ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ- ΚΩΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ. Οι πλάνες των Μαρτύρων του Ιεχωβά και των θνητοψυχιτών για την αθανασία της ψυχής. Ο συγγραφέας είναι Διαμαρτυρόμενος. 112 σελ. 4,50 €

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΑΛΛΟΙΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ "ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ"-ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΛΥΔΙΑ). 69 σελ. 3,00 €


Jehovah's Witnesses Watchtower "This Generation" of 1914 RECENT CHANGE 2010

ΜΤΙ, "Αυτή η Γενιά" του 1914 ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ 2010



H Eταιρεία Σκοπιά είναι ακριβώς αυτό: ETAIΡΕΙΑ!

http://www.youtube.com/index?ytsession=TqxIAiS8Zhgi6CrygNR06RSNHVP7RjwRegyworpNRhfJFIUlNVbPvGqpW2gU3yFOD3RvlaqipyXy6yF7xo4uioL2icqRgj6Y2K6s0oi7DZUAEKIGF6MheokXiZ0ljcRXgqlV3fw0QzHOZXbwOExo31xycq1wunOfeZIW0HEq06BA8iR7iCkQH5nbVmN4N7vB5kxJZtP8zer14VJqvMydz4SJuRDiVdHbLqlRyZtCVOJDk-EM-wYmNvPLlXa03H2-9LXB_92e9fyy8G2-fkZ4vorDqcvWEgwLUO_p7-AvjvnI3ou5iWn-Ojlo5SI-5KDiBnASnr7q_iGD9zfD39aGDMEO2KOrHWn0x2BMFey-n6R4OegGmp3qrTfcHVHfEfYx64iU2Rew9Yj9vRb_Rxec2qpA7No3z277xgQTtzPKGgphq2sQ1e5XIGKYCcg_n0YIHVpcbsIT7VhZF6Bhas6MP0phDsi5MDEhTiDsfuk1h1ok2A-CpwfRnGVFg69m321WBC-AsspEWkj1nc4OLakM_1knAfg_wi8U69u2t_mucA41aPd5PMD8fPashJiNPL8pu-FGDLX4ijiekLrtlJUADLk9t-NRLdXp

Το βίντεο αυτό δεν είναι πλέον διαθέσιμο λόγω υποβολής αξίωσης πνευματικών δικαιωμάτων από το χρήστη Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvanias.



------------------------------------------------------------------

Άλλο ένα "θέμα" με τα λεγόμενα "πνευματικά δικαιώματα των εκδόσεων της...θρησκευτική οργάνωση με copyright πρώτη φορά βλέπω!

Και φυσικά, οι παλαιοί επισκέπτες εδώ θα θυμούνται την προσπάθεια φίμωσης του μπλογκ μας πριν απο ένα χρόνο και πάλι λόγω "παραβίασης" πνευματικών δικαιωμάτων..


Πνευματικά..χα


Υπογράψτε το βιβλίο συλληπητηρίων του Raymond Franz

http://www.legacy.com/gb2/default.aspx?bookid=4428254747150


Ray_Franz_Obit_gr.png

Άλλη μια ερώτηση στην οποία δεν μας απαντά η Εταιρεία Σκοπιά των μαρτύρων του ιεχωβά



main2.jpg



Τί είναι αυτό το χέρι στο βιβλίο σας "Αποκάλυψη"??


shun.jpg




10 ερωτήσεις στις οποίες ΔΕΝ απαντά η Εταιρεία Σκοπιά. Γιατί άραγε;

EMEIΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΡΩΤΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ


Κύριε "Μάρτυρα του Ιεχωβά" που έρχεσαι στην πόρτα μου σε ρωτάω:


1.Εχετε πει 15 διαφορετικες ημερομηνιες ναι ή οχι για το τελος του κοσμου;
2.Θα μας πεις για το Μπεθ Σαρίμ και την ανασταση του ...αβρααμ που περιμενατε το 1925;
3.Λετε ή οχι πως η γενεά που είδε τα γεγονότα του 1914 θα δει το τέλος του κόσμου;Υπαρχουν βιβλια των ΜΤΙ γι αυτα τα γεγονοτα δεν τα λεω εγω.
4.Εχει ο ταφος του Ρωσσελ μασονικα συμβολα σε πυραμιδα;Ηταν ο ιδιος τεκτονας;
5.Εστειλε τις επιστολες ο Ροδεφορντ στον Χιτλερ και μαλιστα ΔΥΟ επιστολες στις οποιες τον εγκωμιαζει;
6.Ποια ειναι η αποψη σου ρε για τον ΟΗΕ;
Ακομα και οι 5χρονοι ΜΤΙ ξερουν οτι προκειται για το ...θηριο της αποκαλυψης!
Γινατε ή οχι ΜΕΛΗ του οργανισμου αυτου το 1992;
7.ΕΧΕΙ ΜΕΤΟΧΕΣ η Σκοπια και οι μετοχοι της ειναι μαρτυρες του ιεχωβα ή και αθεοι-αλλοθρησκοι οι οποιοι απλως προωθουν τα εντυπα για την κονομα;
8.Παραβιαζετε ή οχι τα ανθρωπινα δικαιωματα με την αποκοπη;Και μιλαω οχι μονο για την σταση των φιλων αλλα και των ΣΥΓΓΕΝΩΝ του ...ατυχου που θα αποκοπει απο την οργανωση σας!
9.Συμπεριφερθηκατε ατιμα στον Μπάλτζεραϊτ που περιμενατε να πεθανει το 1985 για να πειτε πως ο ...αδελφος σας αλλοιωσε την επιστολη του ροδεφορντ στον χιτλερ;Ασε που ο 2ος προεδρος της εταιρειας σκοπια εστειλε και δευτερη επιστολη!!!
10.Πες μας και που πηγαν τα λεφτα του ελαιωνα που εχτισαν οι μαρτυρες του ιεχωβα,οι απλοι μαρτυρες του ιεχωβα για να ...πουληθει λιγα χρονια αργοτερα χωρις να λειτουργησει ουσιαστικα στο ελληνικο κρατος εναντι δισεκατομμυριων δραχμων!

HISTORICAL DICTIONARY OF JEHOVAHS WITNESSES!! (download)

by GEORGE D. CHRYSSIDES

196 pages

Download


ΕΔΩ

http://rapidshare.com/files/399973312/Historical_Dictionary_of_Jehovah_s_Witnesses.pdf.html


Το ιστολόγιό μας αποχαιρετά τον Ρέϋμοντ Φραντς

Ray_Franz_Obit_gr.png

Απεβίωσε ο Theodore ("Ted") Jaracz (μέλος του Κ.Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά)

Αbout 7:30, June 9, 2010, Theodore ("Ted") Jaracz, one of the members of the Governing Body ruling over Jehovah's Witnesses, died.  Previously, on May 19, 2009, he had had a serious stroke, but recently seemed to have made a big recovery, giving some assembly talks.  


Jaracz was born in 1925 and was 85 years old at death.  Even prior to the major stroke he had been diagnosed with a heart condition as far back at the early 90s.



ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ (που μάλλον δεν θα το κάνει)

Περισσότερα

http://www.freeminds.org/organization/governing-body/ted-jaracz-the-cardinal-ratzinger-of-jehovah-s-witnesses.html#comments

R.I.P Raymond V. Franz (Ρέϋμοντ Φρανς)

Το ιστολόγιο μας θα ήθελε να εκφράσει τα συλληπητήριά του στην σύζυγο του Φρανς.


Ο Ρέϋμοντ Φρανς για τους περισσότερους από εμάς ήταν ένας άνθρωπος που άλλαξε την ζωή μας, μέσα από τα βιβλία του ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ και ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (διαθέσιμα πλέον και στα Ελληνικά!).


Δεν πρόκειται να σε ξεχάσουμε ποτέ Ρέϋμοντ, θα είσαι πάντα στην καρδιά μας-μπορεί να μη σε γνωρίσαμε ποτέ από κοντά, αλλά


ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΑΣ.


ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ Ρεϋμοντ


Περισσότερα για τον Φρανς μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω αρχείο μας από την Πύλη

Ραίημοντ Φρανς_Το αποκομμένο πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος.pdf

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα OODEGR.COM:


Με αφορμή τον θάνατο τού Ρέιμοντ Φρανς

Η. Χ. και Ν. Μ.



Αν και ουδέποτε υπήρξε Ορθόδοξος Χριστιανός, (επειδή τα τραυματικά του βιώματα στη σέκτα της Σκοπιάς τον εμπόδισαν να δει βασικές Εκκλησιολογικές αλήθειες της Χριστιανικής πίστης ως τον θάνατό του), και δεν κατάφερε να εντοπίσει την αληθινή Εκκλησία, όμως το γεγονός αυτό δεν ακυρώνει τη μέγιστη προσφορά του Ρέιμοντ Φρανς στα θύματα της αίρεσης της Σκοπιάς που ελευθερώθηκαν με τη βοήθειά του, και ακόμα παρά πέρα, σε θύματα άλλων παρόμοιων σεκτών.

Επειδή αρκετοί από τους συνεργάτες μας και μέλη της ΟΟΔΕ οφείλουμε πολλά στον άνθρωπο αυτό, έχοντας βγει από τη σέκτα της Σκοπιάς, ή έχοντας ωφεληθεί από ανθρώπους που βρήκαν την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελευθερίας του Πνεύματος, χάρη στα βιβλία τού Ρέιμοντ, δύο από τους συνεργάτες μας, πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά, ετοίμασαν με ευγνωμοσύνη προς αυτόν, αυτό το αποχαιρετιστήριο άρθρο.

Ο Ρέι Βίκτωρ Φρανς πέθανε στις 2 Ιουνίου 2010, στην Γεωργία των Η.Π.Α. από σοβαρή εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από τραύμα στο κεφάλι. Γεννήθηκε το 1922 από οικογένεια Μαρτύρων του Ιεχωβά, βαπτίστηκε το 1939 και υπηρέτησε ως Επίσκοπος Περιοχής, Ιεραπόστολος και μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά, από το 1971 μέχρι το 1980.

Δεν δίστασε να ακολουθήσει την φωνή της συνείδησής του και ενέργησε άμεσα όταν χρειάστηκε να πάρει μια δραστική απόφαση: Ο Ρέι παραιτήθηκε από την ηγεσία της Σκοπιάς τον Μάη του 1980, εξαιτίας διαφόρων πράξεων του Κυβερνώντος σώματος που τον οδήγησαν σε κρίση συνείδησης. Αργότερα κατέγραψε την εμπειρία του μαζί με Γραφικά εδάφια που καταδείκνυαν τα κύρια δογματικά λάθη της Σκοπιάς, συνοψίζοντάς τα σε δυο βιβλία: Κρίση Συνείδησης και Σε αναζήτηση της Χριστιανικής Ελευθερίας. Αυτά τα βιβλία βοήθησαν αρκετούς Μάρτυρες που ήθελαν να εξετάσουν τα πιστεύω τους, καθώς την δράση και τις δογματικές αποφάσεις της ηγεσίας τους.

Μετά την φυγή του από την Σκοπιά, ο Ρέι συνέχισε να απαντά ερωτήσεις και απορίες από νυν και πρώην Μάρτυρες της Σκοπιάς. Βοήθησε αρκετούς να ανακαλύψουν την Χριστιανική Ελευθερία, δια μέσου της ταπεινότητάς του αλλά και της γνώσης του και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι πολλοί πρώην Μάρτυρες ασπάστηκαν είτε την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία είτε την Ορθόδοξη, ή προσχώρησαν στα κύρια Προτεσταντικά Δόγματα, αλλά πάντοτε συνέχισαν να εκτιμούν τον Ρέι. Μερικοί από τους στενούς του φίλους που έφυγαν από τα Κεντρικά Γραφεία ήταν μαζί του μέχρι το τέλος.

Αυτό που τον χαρακτήριζε ήταν η άρνησή του να κάνει δική του θρησκεία, ή να γίνει ηγέτης των πρώην Μαρτύρων της Σκοπιάς. Ήταν κάτι το απεχθές για αυτόν. Ίσως λαμβάνοντας και υπόψη τον τρόπο που ξεκίνησε η Σκοπιά με τον Ρώσσελ, την διάσπασή της όταν τα υνία πήρε ο Δικαστής Ράδερφορντ, καθώς και την πληθώρα σεκτών που υπάρχουν στην Αμερική.  Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που δεν προσχώρησε σε κάποια θρησκεία, μήπως και χάσει την αξιοπιστία του στον κύκλο των Μαρτύρων της Σκοπιάς και ειδικά στα άτομα που είχαν αμφιβολίες και θα ήθελαν να διαβάσουν τα βιβλία του. Γνωρίζοντας προσωπικά την πλύση εγκεφάλου που γίνεται στα μέλη της Σκοπιάς από την ηγεσία τους, την συμπεριφορά σε όσους φεύγουν από την αίρεση και συνταυτίζονται με άλλες Χριστιανικές θρησκείες (η Βαβυλώνα η Μεγάλη) τον φόβο που καλλιεργείται (περίπου όσοι φεύγουν από την Σκοπιά είναι όργανα του Σατανά), ο Ρέι προτίμησε να μείνει αδέσμευτος στο θέμα τις θρησκείας ώστε να μην επηρεάσει κανένα αρνητικά και να προδιαθέσει τους αναγνώστες ώστε να απορρίψουν τα γραφόμενά του, επειδή προσχώρησε σε κάποια θρησκεία. Το μόνο μέλημά του ήταν οι άλλοι να λατρεύουν τον Θεό με καθαρή συνείδηση, απελευθερωμένοι από τον φόβο και διατάγματα ανθρώπων και ο κάθε ένας θα έκανε την δική του προσωπική επιλογή στο πού θα ανήκει.

Ήταν γνωστός σαν ευγενικός άνθρωπος, με καλή γνώση της Αγίας Γραφής και αγάπη για τον Ιησού Χριστό. Αφιέρωσε την ζωή του στο να βοηθά άλλους να γνωρίσουν Τον Κύριο δια μέσω των πράξεών του που αναγράφονται στα Ευαγγέλια. Μαζί με την αγάπη και την ταπεινότητά του, την τιμιότητά του να είναι αληθής σε όλους, αυτή η θαρραλέα τιμιότητα που τον χαρακτήριζε σε όλη του την μετέπειτα ζωή, είναι η αιώνια κληρονομιά που άφησε σε όλους που τον γνώρισαν προσωπικά ή δια μέσου των βιβλίων του.

Μίλησε για την αλήθεια και το τι συνέβαινε στην ηγεσία της Σκοπιάς. Ποτέ δεν θέλησε να αποκτήσει δόξα και χρήμα όπως κάνουν οι ηγέτες των διαφόρων αιρέσεων, αλλά έζησε μια ταπεινή και ήσυχη ζωή. Τα βιβλία του στην κυριολεξία έσωσαν χιλιάδες ζωές και βοήθησε εκατοντάδες χιλιάδες άλλες να απελευθερωθούν από τα δεσμά της Σκοπιάς.

Μη επιθυμώντας να τραβήξει την προσοχή, όπως εξάλλου έκανε όταν ήταν εν ζωή, ο Ρέι ζήτησε να μην γίνει κηδεία ή οποιαδήποτε τελετή, παρά σε ένα πολύ μικρό κύκλο με παρούσα την σύζυγό του Σύνθια όπου το σώμα του αποτεφρώθηκε.

Καλό ταξίδι Ρέι και σε ευχαριστούμε για ό,τι έκανες! Πάντα θα έχεις μια θέση στην καρδιά μας!

Η. Χ.

 

 

«Αυτός ήτο κατατεθλιμμένος και βεβασανισμένος αλλά δεν ήνοιξε το στόμα αυτού· εφέρθη ως αρνίον επί σφαγήν, και ως πρόβατον έμπροσθεν του κείροντος αυτό άφωνον, ούτω δεν ήνοιξε το στόμα αυτού» (Ησαϊας 53:7 Μασορ.)

Αυτά τα λόγια που ο προφήτης Ησαϊας προφήτευσε για τον Κύριο Ιησού Χριστό, κάλλιστα θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν κατά λέξιν και στον γίγαντα αυτόν της αληθείας, τον Ρέιμοντ Φρανς. Έναν άνθρωπο που χάριν της αλήθειας, της δικαιοσύνης και της συνείδησης, εγκατέλειψε την ηγετική του θέση στο Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά, μη αντέχοντας άλλο την απάτη και την καταπίεση που γνώρισε εκεί. Βλέποντας ότι στην οργάνωση αυτή, «το στρεβλό δεν δύναται να γίνει ευθές», όσο και αν αγωνίσθηκε, εκ των έσω, να λάμψει η αλήθεια.

Αφήνοντας πίσω του τους αγώνες του χάριν της οργάνωσης αυτής από νεαρό παιδί, τους Ιεραποστολικούς διορισμούς του σε χώρες με επικίνδυνα δικατατορικά καθεστώτα, με ασθένειες επικίνδυνες και οδυνηρές γι' αυτόν και την επίσης γλυκύτατη και αυτοθυσιαστική του σύζυγο, (ασθένειες που κουβαλούσαν ως τα γεράματά τους), προσπερνώντας το μόχθο της συγγραφής πλήθους βιβλίων και ερευνών που έκανε για τη Σκοπιά, (τα σοβαρότερα συγγράμματα που είχε ποτέ αυτή η οργάνωση), και μη υπολογίζοντας την προχωρημένη του ηλικία και την ακτημοσύνη του, μια και δαπάνησε τη ζωή του στη σέκτα αυτή, χωρίς να κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του, εγκαταλείπει τα πάντα για να εργασθεί ως απλός εργάτης σε έναν αποσυνταυτισμένο πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά, που πρόθυμα έδωσε καταφύγιο και εργασία στον ηλικιωμένο Ρέι.

Όμως το μίσος των πρώην «συγκυβερνητών» του, εναντίον του, δεν έσβησε. Η ακλόνητη στάση του υπέρ της αλήθειας και της δικαιοσύνης, δεν έμεινε ατιμώρητη από τους αρχηγούς της σέκτας. Για πρώτη φορά στην ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά, και μάλιστα πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, διώχθηκε από την οργάνωση, με μοναδική κατηγορία ότι «έφαγε μαζί με έναν αποσυνταυτισμένο», τον εργοδότη του!!! Μάρτυρας κατηγορίας, μία άλλη Μάρτυρας του Ιεχωβά, που κι αυτή συνέτρωγε μαζί τους! Αλλά γι' αυτήν δεν κινήθηκε καμία δικαστική διαδικασία. Δεν ήταν επικίνδυνη!

Ο Ρέι έμεινε «άφωνος» για δύο χρόνια, χωρίς να τους εκθέσει, χωρίς να απαντήσει στις ερωτήσεις δημοσιογράφων και άλλων εχθρών της οργάνωσης. Έλπιζε ακόμα στη μετάνοιά τους! «Σαν πρόβατο φέρθηκε στη σφαγή», χωρίς δικαιώματα, έχοντας πίσω του μια ζωή προσφοράς γι' αυτούς που τώρα τον δίωκαν τόσο σκληρά και τόσο άγρια, στα γεράματά του!

Όμως ο καιρός της σιωπής του τελείωσε, από μια νέα κρίση συνείδησης, καθώς δεν άντεχε να βλέπει άλλο, την όλο και πιο σκληρή συμπεριφορά των πρώην «συγκυβερνητών» του, σε βάρος των Μαρτύρων του Ιεχωβά εκείνων, που ήθελαν να λάμψει η αλήθεια. Η κλιμακούμενη σκληρότητά τους, εναντίον εκείνων τους οποίους χαρακτήρισαν «αποστάτες», έκαμψε τη σιωπή του Ρέιμοντ. Και ο καρπός αυτής της αλλαγής στάσης, ήταν το βιβλίο: «Κρίση Συνείδησης». Ένα καταπληκτικό βιβλίο γεμάτο με ντοκουμέντα που εκθέτουν τα ψεύδη και τις απάτες της σέκτας της Σκοπιάς, το οποίο ο Κύριος ευδόκησε να χαρεί ο Ρέιμοντ και στην Ελληνική του έκδοση, λίγους μόλις μήνες πριν τον θάνατό του.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που ελευθέρωσε αμέτρητες χιλιάδες ανθρώπους από την καταστροφική αυτή σέκτα της Σκοπιάς, με ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ, της απάτης και της κακίας τους. Ένα βιβλίο που συνέβαλλε τα μέγιστα και στη δική μου απελευθέρωση από την καταστροφική αυτή λατρεία, όταν το διάβασα, ανοίγοντάς μου το δρόμο να γνωρίσω δύο χρόνια αργότερα την αληθινή Εκκλησία του Κυρίου, την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Πολλές φορές αναρωτήθηκα όλα αυτά τα χρόνια, «πώς ο Κύριος δεν οδήγησε και τον ίδιο τον Ρέιμοντ στην Εκκλησία Του;» Τον αυτοθυσιαστικό αυτό υπέρμαχο της αληθείας και της δικαιοσύνης; Τον άνθρωπο που έμαθε και σ' εμένα τον ίδιο τι σημαίνει «συνείδηση»; Όμως αγνοώντας τις βουλές του Κυρίου, υπέθεσα ότι τον οδήγησε τόσο, όσο ο ίδιος ο Ρέι άντεχε. Γιατί η εμπειρία που είχε, της σκληρότητας και της απάτης μιας οργάνωσης, τον οδήγησε στην πεποίθηση ότι «κάθε τι οργανωμένο είναι αποφευκταίο». Και έτσι έμεινε ως τον θάνατό του χωρίς να ενταχθεί κάπου, υπερασπιζόμενος, (έστω και εμφανώς λάθος), την πεποίθησή του αυτή. Είχε καεί στον χυλό, φυσούσε και το γιαούρτι! Σκέφθηκα ότι ίσως ο Κύριος το επέτρεψε έτσι, για να μπορέσει με τον τρόπο αυτό να βοηθήσει μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων να ελευθερωθούν από την οργάνωση της Σκοπιάς, και να ανοιχθεί έτσι ο δρόμος τους προς τον Χριστό, χωρίς να τους εμποδίσει η προκατάληψη που είχαν ως Μάρτυρες του Ιεχωβά προς κάθε άλλη θρησκεία. Γιατί οι άνθρωποι αυτοί ευκολότερα ακούνε τον ανένταχτο, παρά αυτόν που ασπάσθηκε μια άλλη θρησκεία.

Και μη γνωρίζοντας τις βουλές του Κυρίου, αναπαύομαι σε αυτή τη σκέψη. Γιατί γνωρίζοντας την αγάπη και τη δικαιοσύνη του Κυρίου μας, είμαι σίγουρος ότι έστω κι έτσι, δεν θα στερήσει στον αγαπητό μου Ρέιμοντ κατά τον μέλλοντα αιώνα, τις συνέπειες των υποσχέσεων που ο Ίδιος ο Κύριος έδωσε:

«Και πολλοί απ' αυτούς που κοιμούνται μέσα στο χώμα τής γης, θα σηκωθούν, οι μεν σε αιώνια ζωή, οι δε σε ονειδισμό και αιώνια καταισχύνη. Και οι συνετοί θα λάμψουν όπως η λαμπρότητα του στερεώματος· κι αυτοί που επιστρέφουν πολλούς σε δικαιοσύνη, όπως τα αστέρια, στους αιώνες των αιώνων» (Δανιήλ 12: 3).

«Μακάριοι είστε όταν σας μισήσουν οι άνθρωποι, και όταν σας αφορίσουν, και σας ονειδίσουν, και βγάλουν το όνομά σας σαν κακό, εξαιτίας τού Υιού τού ανθρώπου. Χαρείτε κατά την ημέρα εκείνη και σκιρτήστε· επειδή, δέστε, ο μισθός σας είναι μεγάλος στον ουρανό» (Λουκάς 6: 22,23).

Παρακαλώ πολύ όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς αδελφούς μου, που διαβάζουν αυτές τις γραμμές, όταν θα προσευχηθείτε «εν Εκκλησία», αλλά και κατ' ιδίαν στον Κύριο, μη λησμονήσετε να μνημονεύσετε και τον δούλο του Κυρίου Ρέιμοντ, αυτόν τον αγαπητό και τόσο βασανισμένο Προτεστάντη, που πλούτισε τόσους πολλούς, στερούμενος. Μη λησμονήσετε παρακαλώ και την ομότιμη και πολύπαθη σύζυγό του Σύνθια, που έμεινε πλέον μόνη της σε αυτή την προχωρημένη ηλικία, έχοντας θυσιάσει την προοπτική να κάνει παιδιά, για να έχει το χρόνο να κάνει μαζί με τον σύζυγό της, αυτό που κάποτε πίστευε ότι είναι το θέλημα του Κυρίου.

Ας είναι οι δύο αυτοί αγωνιστές στις προσευχές μας, όπως θα είναι στις προσευχές εκατομμυρίων ανθρώπων από όλο τον κόσμο, που γνώρισαν τον αγώνα τους.

Ν. Μ.





Aπεβίωσε ο Ρέϋμοντ Φρανς πρώην μέλος του Κ.Σώματος των "Μαρτύρων του Ιεχωβά"

http://www.freeminds.org/life-stories/leaders/ray-franz-tribute.html






Ray_Franz_obit-image.jpg

"There is no pillow so soft as a clear conscience." ~French Proverb

Raymond Victor Franz passed away on June 2, 2010 in Winston, Georgia from a severe brain hemorrhage caused by head trauma. Born into a family of Jehovah's Witnesses in 1922 Ray was baptized in 1939 and served as Circuit Overseer, Missionary and ultimately as a member of the Governing Body of Jehovah's Witnesses from 1971 to 1980.

At a moment when decisive action was required, Ray resigned his leadership position in May 1980, due to actions of the Governing Body that disturbed his conscience. He later wrote about his experiences, along with scriptural passages that highlighted major issues with Jehovah's Witnesses dogma in two books, Crisis of Conscience, and In Search of Christian Freedom. These books helped many Jehovah's Witnesses to honestly examine their beliefs as well as the actions and decisions of the leadership.

After leaving Jehovah's Witnesses, Ray continued to answer questions from the curious. He helped many to discover their own path in serving God through his humility and scholarly knowledge. Ray was never interested in starting or leading a group of people. His only care was that others be able to worship God with a clean conscience, free of the fear of man, and free of intervention from the agendas of men.

Ray was universally known as a gentle man, full of knowledge and love for the bible and Jesus Christ. He devoted his entire life to helping others get to know Jesus through his actions and the Scriptures. Along with his love and humility was a desire to be honest and truthful with all, and it was this courageous honesty that defined him in his later years. It will be his lasting legacy.

Not desiring adulation in life nor death and in accordance with his Will, Ray chose not to have a funeral or memorial service. Married in 1958 Ray is survived by his devoted wife Cynthia.



ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΘΕΜΑ...


Πύλη Ενημέρωσης για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

http://rwssel.blogspot.com



Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική» και όχι βαρβαρική... (Είπε κάποιος πρώην «μάρτυρας του Ιεχωβά»)

Του Αρχιμανδρίτη Ιωήλ Κωνστάνταρου Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Κονίτσης

1ο Μέρος

Δεν γνωρίζω αν όσοι διαβάζουν τα κείμενα αυτά, είχαν ποτέ τους την «ευκαιρία» να συναντηθούν με «μάρτυρες του Ιεχωβά». Εάν είχαν -και διαθέτουν στοιχειώδη αντίληψη της Γραφής, και γενικώς της ψυχολογίας- τότε αναμφιβόλως έχουν συνειδητοποιήσει ότι εκτός από την φαιδρή νότα που σκορπίζουν (που στην ουσία της είναι πολύ οδυνηρή για τους ανθρώπους της Σκοπιάς), υφίσταται και η καθ' αυτό δραματική πλευρά του όλου θέματος.

Υπερβολικός ο λόγος, ίσως παρατηρήσουν κάποιοι.

Μακάρι, φίλοι μου, οι σκέψεις που διατυπώνουμε να ήταν απλώς μια υπερβολή. Η κατάσταση δυστυχώς, είναι περισσότερο προβληματική απ' όσο μπορούμε να φανταστούμε.

 Για να μην μένουμε όμως μόνο σε «αφορισμούς» και χαρακτηρισμούς, ας σκύψουμε έστω και για λίγο επάνω από τις «ανοιχτές πληγές» ώστε να δούμε ελάχιστες πράξεις από το δράμα...

α) Δεν είναι τυχαίο ότι οι οπαδοί της εταιρείας, ακολουθούν πανομοιότυπα την ίδια τακτική στην προσπάθειά τους να προσηλυτίσουν απλοϊκούς ανθρώπους, που δεν γνωρίζουν σε βάθος την ορθόδοξη πίστη, χρησιμοποιώντας μια «ξύλινη γλώσσα» που σε όλες τις περιπτώσεις σου δίνει την εντύπωση ότι ξανακούς μαγνητοφωνημένη ταινία.

Είναι επίσης πολύ χαρακτηριστικό το πόσο επίμονοι γίνονται όταν αντιληφθούν πως μπροστά τους υπάρχει ένα υποψήφιο θύμα, και πώς εξ' αντιθέτου, τους «καταπίνει η γη», όταν συνειδητοποιούν ότι ο συνομιλητής τους γνωρίζει την αλήθεια και τους αντικρούει τόσο μέσα από τον λόγο του Θεού, όσο και με τις γενικώτερες γνώσεις του.

Η παραπάνω παγιωμένη τους τακτική, έχει φυσικά επιβληθεί άνωθεν και τους είναι σχεδόν αδύνατον να ενεργήσουν διαφορετικά διότι έτσι ακριβώς επιτάσσει από το Μπρούκλυν ο «αγωγός του Θεού».

β) Ένα άλλο «διαχρονικό» χαρακτηριστικό είναι ότι οι οπαδοί της Σκοπιάς, διαθέτουν όχι απλώς αμφίβολο μορφωτικό επίπεδο, αλλά, όσο και αν φαίνεται υπερβολικό, αγνοούν την ορθή ελληνική μας γλώσσα. Αγνοούν γραμματική, συντακτικό, ακόμα δυσκολεύονται και να αναγνώσουν όχι μόνο το αυθεντικό κείμενο, αλλά και αυτή την απλή νεοελληνική απόδοση...

Ίσως είναι και αυτό, πλην των άλλων, ένα από τα αίτια που τους κάνει να καταλήγουν στα «γρανάζια» της πολυεθνικής «Σκοπιάς». Πράγματι, εάν το εξετάσουμε το θέμα και από αυτή του την πλευρά λίγο βαθύτερα, θα διαπιστώσουμε ότι δεν θέλει και πολύ, ένας άνθρωπος που γνωρίζει τόσο ο ίδιος, όσο και το περιβάλλον του την πνευματική και μορφωτική του πενία, να ξεφύγει και ουσιαστικά να ζει εκτός πραγματικότητας. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αποστηθίζουν ορισμένα παραφρασμένα εδάφια της Βίβλου, και εμφανιζόμενοι κατόπιν με ένα κλασσικό ή πολύ προσεγμένο ντύσιμο, διεκδικούν (κυρίως σε χώρους που είναι άγνωστοι), τον τίτλο του «διδασκάλου του Ευαγγελίου».

(Δεν είναι βέβαια της παρούσης, όμως είναι ανάγκη, σε κάποιο άλλο μας άρθρο, να εστιάσουμε το βλέμμα μας και στις ψυχολογικές διαστάσεις του θέματος, στις ψυχικές δηλ. διακυμάνσεις των ανθρώπων που εμφανίζονται πλέον ως «Μ.τ.Ι.», και στην αδήριτη ανάγκη που αισθάνονται τα πρόσωπα αυτά στο να γυρίζουν τα σπίτια. Το επικάλυμμα βέβαια που προβάλλουν ως δήθεν την διάδοση του λόγου του Θεού, είναι κάτι που ούτε οι ίδιοι το πιστεύουν (τουλάχιστον οι συνειδητοποιημένοι). Απλώς γίνεται για να αποδείξουν κυρίως «εις εαυτούς και αλλήλους» ότι έχουν επιτέλους και αυτοί κάποια αξία και τώρα δεν αποτελούν πλέον ανθρώπους της «σειράς»... Πραγματικά οι ψυχική τους αυτή ανάγκη, είναι κάτι που τους οδηγεί σε ενέργειες εν πολλοίς ανερμήνευτες, αφού προβαίνουν ακόμα και σε πράξεις οι οποίες καταλήγουν να είναι εντελώς αντίθετες ως προς το αρχικό τους σχέδιο, αλλά και το ίδιο τους το «συμφέρον»...).

Το ότι έτσι έχουν τα πράγματα, τούτο είναι διαπιστωμένο «πάλιν και πολλάκις» από πολλούς. Γι΄ αυτό και αν τελικώς ξεκινήσει κάποια συζήτηση μαζί τους, μετά από λίγο, εκ των πραγμάτων είναι αδύνατον να συνεχιστεί επί καθαρώς Βιβλικής βάσεως, ακριβώς λόγω της μορφωτικής τους αδυναμίας. Βέβαια, η εταιρεία ακριβώς για τις περιπτώσεις αυτές (φροντίζει πριν από αυτούς γι' αυτούς), έχει θέσει την «βαλβίδα αποσυμπιέσεως» η οποία είναι η γνωστή σε όλους. Η έντεχνη δηλ. αλλαγή της συζητήσεως και η επικέντρωση στα δήθεν σκάνδαλα των ορθοδόξων... (Αυτός δε είναι επί της ουσίας και ο βασικότατος λόγος που εξ΄αρχής αρνούνται τον δημόσιο διάλογο. Τους περιλούει κρύος ιδρώτας στη σκέψη ότι μέσω του διαλόγου θα αποκαλυφθεί η ρηχότητα και η άγνοια, η οποία αποτελεί πλέον το «σήμα κατατεθέν» των «σπουδαστών».

Αν τώρα κανείς επιμένει να τους υποδείξει το πόσο σφάλλουν στην ερμηνεία τους ή ακόμα και σ' αυτή την έκφραση της μητρικής τους γλώσσας, πόσο παχυλή άγνοια έχουν στις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, στην ιστορία και ιδίως στα Βιβλικά θέματα, τότε οι «σπουδαστές» έχουν και πάλι έτοιμη την απάντηση: « Μα, και οι Απόστολοι ήταν αγράμματοι»! Μια απάντηση που μόνο θυμηδία βέβαια προκαλεί, αφού, με τον ισχυρισμό τους αυτό αποδεικνύουν οι ίδιοι πανηγυρικώς πλέων την εν γένει πνευματική τους ένδεια, και όχι μόνον.

Βέβαια οι Άγιοι Απόστολοι, μπορεί προ της Πεντηκοστής να ήταν «ιδιώτες» (Πραξ. Απ. Δ' 13), πλην όμως, μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος έγιναν πάνσοφοι και «εσαγήνευσαν την οικουμένην», και τα έργα τους, εκτός από την Αποκάλυψη του Θεού που περιέχουν, αποτελούν παγκόσμια μνημεία Ελληνικής γλώσσας, ύφους κ.τ.λ.

Αλλά είπαμε, μόνο οι Μ.τ.Ι. μπορούν να επικαλούνται τέτοιου είδους «επιχειρήματα». Όντως, «η απολογία, χείρων της κατηγορίας» κατά γνωστό μας νομικό γνωμικό.

Το δε περισσότερο τραγικό για τα «θύματα της Σκοπιάς» είναι ότι υφίσταται τέτοια και τόση αφέλεια, ώστε αρκετοί εξ αυτών, όντως να πιστεύουν ότι είναι «ισοστάσιοι» των Αποστόλων. Και πώς μπορεί να συμβαίνει διαφορετικά φίλοι μου; Αγράμματοι οι Απόστολοι, αγράμματοι και οι Μάρτυρες... (...Βίοι παράλληλοι..., τι άλλο ακόμα θ΄ακούσουμε)!

Θα αποτελούσε παράλειψη αγαπητοί μου, αν στο σημείο αυτό δεν σας μετέφερα κάτι που μας αποκάλυψε πρώην Μ.τ.Ι. ο οποίος όμως γνωρίζει άριστα τα Ελληνικά γράμματα. Στην ερώτησή μας, τι ήταν εκείνο που τον οδήγησε τελικώς στο να εξέλθει μέσα από το «αγκαθωτό πλέγμα» της εταιρείας, η απάντησή του ήταν τόσο συγκλονιστική, όσο και ρεαλιστική! «Ακούστε», μας είπε, «ομολογώ ότι δεν γνώριζα το περιεχόμενο της Ορθοδόξου πίστεως όταν παρασύρθηκα στην πλάνη τους. Ευτυχώς όμως, γνωρίζω πολύ καλά την ελληνική και μάλιστα την αρχαία, και ως εκ τούτου μου ήταν εντελώς αδύνατον να συνακολουθήσω στην «σφαγή» που έκαναν και εξακολουθούν να κάνουν συνειδητά στην ομορφότερη γλώσσα του κόσμου!

«Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική» (Ελύτης), και δεν ανέχομαι την βαρβαρική της Μ.Ν.Κ. της Σκοπιάς».

Είναι τόσο φρικτές οι ερμηνείες και οι μεταφράσεις τους, και τόσο αλλοιώνεται το αυθεντικό κείμενο, που αρκετές εξ' αυτών αρκούν ώστε να μηδενιστεί και μαθητής Γυμνασίου που γνωρίζει τους στοιχειώσεις κανόνες της γλώσσας μας». Και συνέχισε ο Έλληνας και απελεύθερος πλέον Κυρίου Ιησού Χριστού: «Το τραγικό δεν είναι τόσο ότι δεν γνωρίζουν, αλλά το ότι και τα ελάχιστα γλωσσικά που έχουν μάθει, υποχρεώνονται εκ των πραγμάτων να τα λησμονήσουν, εντασσόμενοι οργανικά στο «Βιβλικό φρενοκομείο» της Σκοπιάς». Και κατέληξε ο φίλος μας, με τις τόσες «μακάβριες» εμπειρίες του από το «μακελειό του Ορθού λόγου» που λειτουργεί στα παραρτήματα της Σκοπιάς.

«Αυτοί που εξευτελίζουν την έννοια του λόγου, είναι ποτέ δυνατόν να αντιληφθούν τον Λόγο του Θεού;

Απ' αυτούς που αρνούνται να μελετήσουν στο πρωτότυπο το Ιερό Ευαγγέλιο και εκχυδαΐζουν τον μοναδικό Ελληνικό λόγο, είναι δυνατόν να περιμένει ποτέ κανείς ότι θα σεβαστούν την Θεότητα του Λόγου του Θεού;»

Απολύτως σωστές οι παρατηρήσεις του φίλου μας!

Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ονομάζεται Λόγος, και ως εκ τούτου, όσοι αρνούνται αυτή την αποκαλυπτική πραγματικότητα, είναι νομοτελειακώς καταδικασμένοι να τηρούν το εντελώς αντίθετο του λόγου, δηλ. την ταραχώδη σιωπή της άγνοιας και προπαντός της ενοχής.

Κλείνοντας και το άρθρο μας αυτό, να επαναλάβουμε δημοσίως έτι άπαξ, αυτό το οποίο πολλάκις έχουμε παρακαλέσει τους υπευθύνους των Μ.τ.Ι. Και ποιο είναι αυτό; Επειδή οι ίδιοι ομολογούν ότι δεν γνωρίζουν Ελληνικά (τι όμως γνωρίζουν;) και αρνούνται να μελετήσουν και να παρακολουθήσουν το κείμενο του λόγου του Θεού, ας μας φέρουν (αν βέβαια υπάρχει), ένα φιλόλογο Μ.τ.Ι. ώστε να μπορέσουμε επιτέλους να ξεκινήσουμε ένα διάλογο με βάση το αυθεντικό κείμενο της Αγίας Γραφής.

(Συνεχίζεται).

 

2ο μέρος

Κλείνοντας το περασμένο μας άρθρο, είπαμε πως δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος ονομάζεται Λόγος, κι ακόμα τονίσαμε ότι οι αυτοαποκαλούμενοι «Μάρτυρες του Ιεχωβά» αρνούνται πεισματικώς την Θεότητα του Λόγου. Αρνούνται και απορρίπτουν την Θεότητα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και ταυτοχρόνως καταστρέφουν τον Ελληνικό λόγο στον οποίον πρωτοτύπως εγράφει η Καινή Διαθήκη και μεταφράστηκε η Παλαιά. Δεν χρειάζεται φυσικά ιδιαίτερη προσπάθεια για να παραδεχθεί κανείς ότι το ίδιο έγκλημα με αυτό που συντελείται στην Ελληνική γλώσσα, συντελείται και σε όλες τις άλλες που μεταφέρουν μεταφραστικώς τις πλάνες και τις αιρετικές τους διδασκαλίες.

Επόμενο άλλωστε είναι αυτό. Μετά την κακοποίηση της «μητέρας» (γλώσσας), να συνακολουθούν στην ίδια και σε ακόμα χειρότερη από αυτή και οι «θυγατέρες» και έτσι όλες μαζί (οι γλώσσες), συνθλιβόμενες και «βιαζόμενες» μέσα στον πύργο της Σκοπιάς, να κυοφορούν στο «φως του αγωγού» την τερατογέννηση των «Μεταφράσεων του Νέου Κόσμου» (ΜΝΚ).

Το θέμα γενικώς της γλώσσας του Ιερού Ευαγγελίου και ειδικώς των μεταφράσεων, ερμηνειών, παραφράσεων και παραθέσεων των ΜΝΚ, αποτελεί ένα βασικότατο ζήτημα, που είναι ανάγκη να προσεχθεί ιδιαιτέρως απ' όσους ασχολούνται με το αντικείμενο αυτό. Αν μάλιστα είναι αληθινός ο λόγος του Λένιν (και είναι αληθινός), ότι «όποιος θέλει να καταστρέψει ένα λαό, ας ξεκινήσει από την καταστροφή της γλώσσας του», τότε ο καθένας αισθάνεται σε τι καταστροφή οδηγούν τους εαυτούς των και τους ταλαίπωρους οπαδούς της Σκοπιάς, τα θύματα της Αμερικανικής αυτής πολυεθνικής εταιρείας.

Οπωσδήποτε φίλοι μου, δεν θα πρέπει να παραμείνει απαρατήρητο το γεγονός ότι από τις τάξεις των ΜτΙ, απουσιάζουν άνθρωποι με κλασσική παιδεία. Και επίσης είναι αξιοπρόσεκτο το ότι, αν μεταξύ αυτών των «μαρτύρων» κάνουν την εμφάνιση τους, ελάχιστες φορές και κάποια πρόσωπα με επίφαση γνώσεων σε ορισμένους τομείς, προερχόμενοι από διαφορετικές μαθησιακές δέσμες και εκπαιδευτικές κατευθύνσεις από αυτή της θεωρητικής ή άλλως κλασσικής παιδείας, και πάλι τότε παρατηρούμε ότι επιμελώς αποφεύγουν να προσεγγίσουν αυτό το αυθεντικό κείμενο. Ο λόγος είναι προφανής. Ο συνειδησιακός φόβος που ελοχεύει μέσα τους, στο να αποκαλυφθεί η διαστροφή η οποία έχει συντελεστεί στο λόγο του Θεού.

Το να μην διαθέτει κανείς κάποιο μορφωτικό επίπεδο ή να κατέχει ελάχιστες γραμματικές γνώσεις (όπως υποστηρίζει μεγάλο μέρος των ΜτΙ - περίεργο πάντως για την εποχή μας), τούτο δεν μπορεί να του χρεωθεί ως επιλήψιμο, όταν μάλιστα οι συνθήκες κάτω από τις οποίες μεγάλωσε , δεν του επέτρεψαν την γραμματική πρόοδο... Μάλλον θα λέγαμε ότι στις περιπτώσεις αυτές, η σκληρή πραγματικότητα μας αναγκάζει να αντιμετωπίσουμε την όλη κατάσταση με σύνεση και με την αγαθή δικαιολογία των προσώπων και των πραγμάτων. (Τόσα ξέρει, τόσα λέει ή μάλλον, ακριβώς επειδή δεν γνωρίζει, εκφέρει «άρρητα ρήματα»). Όμως, το να έρχεται και να αυτοπροβάλλεται ένας ΜτΙ με «τίτλους και περγαμηνές», και που άρα, θα πρέπει εκ των πραγμάτων να γνωρίζει, αν όχι τέλεια τη μητρική του γλώσσα, τουλάχιστον τους βασικούς της κανόνες, και επιτέλους επιβάλλεται να μπορεί, τουλάχιστον να διαβάζει το κείμενο της Καινής Διαθήκης, και παρ' όλα ταύτα να αρνείται, φέροντας ως «ατράνταχτο» επιχείρημα το ότι και οι Απόστολοι ήταν αγράμματοι, ε λοιπόν αγαπητοί μου, αυτό είναι τόσο για τον ίδιο όσο και την εταιρεία που εκπροσωπεί, το ολιγότερον εξευτελιστικό, που σου δίνει τη βεβαιότητα ότι οι άνθρωποι αυτοί, όντως, μαζί με την πίστη τους έχουν χάσει και κάθε ίχνος αξιοπρέπειας.

Η φράση «οι Απόστολοι ήταν αγράμματοι» που ως «άνοστη καραμέλα» πιπιλίζουν στο στόμα τους, όπως ήδη έχουμε τονίσει, δεν ισχύει. Και δεν ισχύει, κυρίως για το μετά το γεγονός της Πεντηκοστής χρονικό διάστημα. Το «ανέκδοτο» αυτό, είναι το βολικό άλλοθι των αδαών αλλά και πονηρών θα λέγαμε ανθρώπων, που «ευνούχισαν» την ελευθερία τους και επιπλέον αποδεικνύουν δια του παραλόγου τούτου, πλην της αγραμματοσύνης και την «κεκαυτηριασμένη τους ιδίαν συνείδησιν».( Α΄ Τιμ. Δ΄ 2).

Πόσο δίκαιο, πράγματι, είχε ένας στοχαστής όταν υποστήριξε ότι: «Από μόνος σου όταν καταντάς σκουλήκι, δεν θα πρέπει να διαμαρτύρεσαι για το ότι οι άλλοι σε ποδοπατούν»!

Και όταν ο άνθρωπος και εν προκειμένω «ο μάρτυρας της Σκοπιάς» και δη ο Έλληνας (;) ρίχνει τόσο πολύ το κύρος του και αρνείται ακόμα και αυτή την γλώσσα του, και κατ' επέκτασιν ο,τιδήποτε συνδέεται με αυτόν τον Ελληνικό λόγο και άρα την αυτοσυνειδησία του Έλληνα, και επιμένει ο ίδιος σε παράλογες μεταφράσεις και σε αυθαίρετες ερμηνείες, τότε δεν του επιτρέπεται να διαμαρτύρεται όταν λέγονται και διατυπώνονται τόσα και τόσα, που αποτελούν, δυστυχώς γι' αυτόν, αυταπόδεικτες αλήθειες.

Με κάθε βεβαιότητα, όλες αυτές οι κρίσεις, απηχούν πολύ λιγότερα από αυτή την ζοφερή πραγματικότητα.

Η αλήθεια δυστυχώς είναι περισσότερο τραγική και το «θέατρο του παραλόγου» που παίζεται αρχικώς στο Μπρούκλιν και που στη συνέχεια ανεβάζει τις «παραστάσεις» στα θεατρικά του παραρτήματα, όπου γης, ομολογουμένως, κάνει τους πιστούς Ορθοδόξους Χριστιανούς, να θλίβονται με όλη τους την καρδιά για το πού κατάντησαν οι αδελφοί τους, εγκαταλείποντας την Εκκλησία μας. Την Κιβωτό της Σωτηρίας.

Όμως είναι ανάγκη να συνεχίσουμε με το ίδιο θέμα.

 

Υ.Γ.           «Ούσα η «μητρική» διοίκησις του «αγωγού» εις USA

                   κατήντησε η daughter της ανέστιος, θρηνούσα».

(Συνεχίζεται).

 

3ο μέρος

Συνεχίζουμε και σήμερα φίλοι μου, με το τρίτο και τελευταίο μέρος του άρθρου μας «Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική και όχι βαρβαρική...», μια χαρακτηριστική έκφραση ενός πρώην ΜτΙ, όταν μας εξήγησε για πιο λόγο έφυγε από την εταιρεία. (βλ. 1ο μέρος).

Πριν περάσουμε τώρα στο κυρίως θέμα, να τονίσουμε έτι άπαξ αυτό που ήδη έχουμε ζητήσει από τους υπευθύνους των ΜτΙ. Αν νομίζουν οι φίλοι μας ότι με όσα υποστηρίζουμε τους αδικούμε, δεν έχουν παρά να έλθουν σε άμεση επικοινωνία μαζί μας, ώστε να κλείσουμε μια ημερομηνία για ανοιχτό διάλογο στην πόλη της Κονίτσης. Προσφέρονται τόσα μέρη για τη συνάντηση αυτή. Θέλουν στην κεντρική πλατεία; Επιθυμούν στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχειακού μεγάρου; Θα ήθελαν επίσης στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως, ώστε να ακουστούμε «επί πτερύγων ανέμων» και έτσι να υπάρχει δυνατότητα να μας παρακολουθήσουν και σε όλο το νομό; Προσωπικώς δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόβλημα σε οποιοδήποτε δημόσιο σημείο και αν ζητήσουν (αν βέβαια τους το επιτρέψουν ποτέ ο ανώτεροί τους...).

Νομίζουμε ότι θα εκτιμήσουν την ευθύτητά μας, και αν πιστεύουν ότι όντως κατέχουν την αλήθεια, δεν έχουν παρά να μας κάνουν ένα απλό τηλεφώνημα.

Λοιπόν κύριοι ΜτΙ ιδού η Κόνιτσα, ιδού και οι άνθρωποι που θα διαλεχθούν μαζί σας.

Αντί άλλων σχεδίων, δεν έχετε παρά να αποδεχθείτε την πρόσκληση.

Και κατόπιν αυτών, καιρός να «αλιεύσουμε» ένα «μαργαριτάρι» από τα «επιπολάζοντα τοιαύτα» στην «ζοφερή τάφρο» του πύργου της Σκοπιάς (Βαβέλ).

Πρόκειται για μια «σκηνή» διαλόγου με πρωταγωνιστή έναν ΜτΙ ο οποίος πουλούσε βιβλία της εταιρείας και απέδειξε, άθελα του ο δύστυχος, το γλωσσικό «μακελειό» και τον «υψηλό μορφωτικό δείκτη» των ανθρώπων που θέλουν να «μεταστρέψουν τον κόσμο».

ΜτΙ: Ένας είναι ο Θεός.

Ορθ.: Ναι. Ένας στην ουσία του και ταυτοχρόνως Τριαδικός. Τρισυπόστατος.

ΜτΙ: Όχι. Ένας είναι με ένα πρόσωπο. Μάλιστα το λέτε και εσείς οι Ορθόδοξοι κάθε μέρα.

Ορθ.: Πού το βρήκες αυτό άνθρωπε μου;

ΜτΙ: Ναι. Το λέτε κάθε μέρα στο «Πάτερ ημών».

Ορθ.: (Γεμάτος έκπληξη και απορία). Δηλαδή; Για εξήγησε μου, τι ακριβώς λέμε;

ΜτΙ: Λέτε: «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς». Ορίστε, τι άλλο θέλετε; Το τονίζετε κάθε φορά «ο εν τοις ουρανοίς». Δηλαδή ένας είναι ο Θεός στους ουρανούς.

(ο Ορθόδοξος είχε μείνει με ανοιχτό το στόμα, ακούγοντας την «θεολογική και Βιβλική» εξήγηση που με ύφος έδινε ο ΜτΙ)

ΜτΙ: (Και μέσα σε ύφος «Βιβλικού προφέσσορα», μπροστά στην ομάδα των Χριστιανών που «εκστατικοί» τον παρακολουθούσαν, έκλεισε την αγόρευσή του). Με άλλα λόγια προσεύχεσθε, και άλλα πιστεύετε και διδάσκετε εσείς οι Ορθόδοξοι. Είστε και αδιάβαστοι!!!

Δε γνωρίζω τώρα φίλοι μου, εάν πρέπει να γελάσετε ή να κλαύσετε. Εάν θα πρέπει να θρηνήσετε ή αν θα πρέπει να ξεκαρδιστείτε από την ερμηνεία του ταλαίπωρου θύματος που τον εμπρόθετο προσδιορισμό του τόπου το «εν τοις ουρανοίς», εν τη αφελεία του, τον εκλαμβάνει ως αριθμητικό και μάλιστα το προσδιορίζει στο πρόσωπο του Θεού!

Τούτο δυστυχώς είναι το δράμα αυτών των ανθρώπων. Και το ακόμα χειρότερο είναι ότι καυχόνται για τα κατορθώματά τους και την «αποστολική» τους αγραμματοσύνη.

Αλήθεια, τι να πει κανείς; Και σε ποια ψυχική ομάδα μπορεί να ενταχθεί αυτή η νοοτροπία και η εν γένει τακτική;

Ίσως, ισχυριστεί κάποιος ότι ο διάλογος αυτός, αποτελεί μια περίπτωση ακραία. Το ότι όμως, οι «big brothers» της εταιρείας, εμπιστεύονται την προώθηση της θεωρίας και του υλικού τους σε τέτοιου είδους «πλασιέ», τότε άνευ αμφιβολίας, βρισκόμαστε μπροστά σε πολύ «προβληματική επιχείρηση».

 Το δε απορίας άξιον είναι το πώς επιμένει σ' αυτή την τακτική το «κυβερνών σώμα» της Αμερικής, Πώς δεν παραδειγματίζεται, τουλάχιστον από τις άλλες πολυεθνικές εταιρείες, στο κεφάλαιο του marketing;

Πώς τους ξεφεύγει το γεγονός ότι τόσο οι γενικοί αντιπρόσωποι, όσο κυρίως τα κατώτερα στελέχη των εταιρειών, που αποτελούν όχι μόνο τη βάση, αλλά και την «βιτρίνα» μιας πολυεθνικής, το ολιγότερον, αν μη τι άλλο, τα στελέχη αυτά, γνωρίζουν τη γλώσσα του έθνους στο οποίο «εργάζονται».

Και με τι σχήματα και ποια χρώματα να περιγράψει κανείς το γεγονός ότι, τα στελέχη αυτά, Ελληνικής καταγωγής και ζώντας εντός των ορίων του Ελληνικού κράτους, αγνοούν τις βάσεις της μητρικής τους γλώσσας, καθ' ήν στιγμήν, το «αντικείμενο» που «πλασάρουν» στο ελεύθερο εμπόριο των «θρησκειών και θεωρειών», ως υπόβαθρό του έχει αυτήν ακριβώς την Ελληνική;

Μάλλον ο τίτλος του περιοδικού «Ξύπνα» που κρατούν οι «αντιπρόσωποι» στα χέρια τους ως «ευαγγέλιο», θα πρέπει να ωθήσει το όλον τμήμα του Marketing σε μια γόνιμη προβληματική, και συνάμα οι «παρατηρητές της Σκοπιάς» θα χρειαστεί να ρυθμίσουν τις «αμβλυμμένες διόπτρες» τους για να ατενίσουν την μορφωτική ανεπάρκεια των όπου γης στελεχών τους.

Να προσθέσουμε ακόμα ότι είναι επιτακτική ανάγκη, να αφυπνιστούν κάποιες συνειδήσεις που έχασαν από το «καντράν» τους την αίσθηση του, τι είναι φαιδρό, τι σοβαρό και τι άκρως επικίνδυνο; Τούτο είναι το μόνο βέβαιον.

Εν κατακλείδι: Ο «γίγαντας» της Σκοπιάς, εάν δεν επιθυμεί να στηρίζεται σε «πήλινα πόδια» (οικονομική κρίσης γαρ), θα πρέπει το συντομότερο δυνατόν να σπεύσει να καταρτίσει - για τους Έλληνες οπαδούς και στελέχη της εταιρείας - ειδικά σεμινάρια και ταχύρρυθμα τμήματα «εκμαθήσεως της Ελληνικής γλώσσης».

Αυτό θα ήταν πράγματι η μεγαλύτερη προσφορά της εταιρείας στα ανώτερα, μέσα και κατώτερα στελέχη της!

Αν όμως πραγματοποιηθεί αυτό, τότε, αλλοίμονο, αυτός ο «αγωγός» θα έχει θέσει «πυρηνικές βόμβες» στα ίδια του τα θεμέλια.

Αποτέλεσμα; Ο εφιάλτης των διδύμων πύργων να επανέρχεται τώρα με φρίκη στον «χάρτινο πύργο της Σκοπιάς».

Και έτσι, προφανώς θα παραμένει εσαεί ο εσωτερικός κανονισμός: «πλασάρετε το «Ξύπνα» στην αγορά, μέσα από τις αγκάλες του «Μορφέως», (τού γιου τού ύπνου και "θεού" τών ονείρων στην αρχαία Ελληνική μυθολογία), και επαναπαύεστε στην γλωσσική ρηχότητα και ακριβώς ειπείν, στην «αποστολική σας άγνοια»».

 

Επιμύθιον: Τι να κάνουμε φίλοι μου «μάρτυρες»; Βλέπετε ξεκάθαρα πως θέλοντας και μη, τα πάντα είναι διαποτισμένα ακριβώς από αυτό που ούτε καν θέλετε να σκέπτεστε. Επομένως, όχι μόνο για να γνωρίσετε, επιτέλους, τι διδάσκει η Αγία Γραφή, άλλα ακόμα και για έναν ύπνο «ήρεμον και ησύχιον», μακριά από «Αρμαγεδωνικούς» εφιάλτες και «Χολυγουντιανά» θρίλερ (φλεγόμενοι πύργοι και σεισμόπληκτα κάστρα), χρειάζεται κανείς να γνωρίσει την Ελληνική κουλτούρα και να σπουδάσει την Ελληνίδα γλώσσαν.

Το λοιπόν: Ιδού στάδιον δόξης λαμπρόν.


http://www.oodegr.com/paratir/mnk/glwssa_elliniki_1.htm



Η εσωτερική λειτουργία της εταιρίας Σκοπιά

Είναι λογικό να αναρωτιόμαστε πώς μπορεί ο οποιοσδήποτε να συμμετέχει σε μια θρησκευτική ομάδα η οποία ασκεί 100% έλεγχο στους ακολούθους της σε ό, τι αφορά τη συμπεριφορά τους, τα αισθήματά τους, τις σκέψεις τους, ακόμη και την πρόσβαση στην πληροφόρηση. Ποιος θα ήθελε να ενωθεί με μια ομάδα η οποία χαρακτηρίζεται από αυτά τα στοιχεία, και διακρίνεται από αυτή την ασφυκτική προσέγγιση και στην οποία οι οπαδοί κρατούνται σε διαρκή φόβο; Αποκτώντας εσωτερική θεώρηση του τρόπου λειτουργίας της οργάνωσης της Σκοπιάς, λαβαίνουμε την κατάλληλη απάντηση στο ερώτημα αυτό.

Εύκολο να μπεις πολύ δύσκολο να βγεις

Ένα άτομο που δεν σχετίζεται ήδη με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά και εισέρχεται στις τάξεις της Σκοπιάς, συνήθως αυτό το κάνει για την κάλυψη κάποιας συναισθηματικής ανάγκης. Μερικές φορές πρόκειται για άτομο που νιώθει μόνο. Το άτομο αυτό ίσως υπέστη ένα σοβαρό πλήγμα όπως η απώλεια εργασίας, το διαζύγιο, προβλήματα με τα παιδιά ή κάποια παρατεταμένη ασθένεια στην οικογένεια. Μερικοί εμπλέκονται όταν αντιμετωπίζουν την κρίση της μέσης ηλικίας ή κάποια πικρή εμπειρία με την εκκλησία τους. Σε μια τέτοια περίοδο εμφανίζονται οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και φαίνεται να επιδεικνύουν ενδιαφέρον γι' αυτό το μοναχικό άτομο. Και ποιος δεν θα εκτιμούσε την εξεύρεση ενός καλού φίλου; Εφόσον οι Μ.τ.Ι. δαπανούν τόσες πολλές ώρες πηγαίνοντας από πόρτα σε πόρτα, μαθαίνουν ποιο είδος ανθρώπων είναι υποψήφιοι προσήλυτοι. Δεν ενδιαφέρονται να προσηλυτίσουν εκείνους που πραγματικά γνωρίζουν την Αγία Γραφή και έχουν σταθερή οικογενειακή ζωή.

 

Στην αρχή, φαίνεται ότι οι Μ.τ.Ι. έχουν Γραφικές απαντήσεις για πολλά από τα προβλήματα της ζωής -- και οι γνώσεις τους μπορεί να εντυπωσιάζουν. (Στη πραγματικότητα, οι Μ.τ.Ι. έχουν πολύ λίγη γνώση των Γραφών, αλλά τα διαστρεβλωμένα πράγματα που γνωρίζουν, τα γνωρίζουν καλά, επειδή η διδασκαλία πάνω σ' αυτά επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά στις συναθροίσεις τους).

 

Ένα από τα πρώτα πράγματα που οι Μάρτυρες διδάσκουν τους ανθρώπους που δείχνουν ενδιαφέρον είναι ότι θα αντιμετωπίσουν εναντίωση από εκείνους που θα προσπαθήσουν να τους εμποδίσουν να γίνουν πλήρεις ακόλουθοι της Εταιρίας Σκοπιά. Προσδιορίζουν αυτή την εναντίωση ως προερχόμενη από τον Διάβολο, ο οποίος προσπαθεί να τους εμποδίσει να μάθουν την «αλήθεια». Έτσι, όταν φίλοι και συγγενείς προσπαθούν να προειδοποιήσουν έναν προσήλυτο της Σκοπιάς, αυτό συνήθως καθιστά το άτομο πιο αποφασισμένο από ποτέ να συνεχίσει να μελετάει με τους Μάρτυρες.

 

Φυσικά, υπάρχουν εκατοντάδες ομάδες που ισχυρίζονται ότι είναι «η μοναδική αληθινή θρησκεία» συνεπώς, είναι μια πολύ καλή ιδέα ν' ακούσετε όλες τις συμβουλές που είναι διαθέσιμες. Είναι γεγονός πως, άσχετα με τη θρησκευτική ομάδα στην οποία εισέρχεσθε, η εναντίωση είναι τυπική. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η Εταιρία Σκοπιά ή οποιαδήποτε άλλη αίρεση είναι η αληθινή θρησκεία. Αποδεικνύει μόνο ότι οι άνθρωποι που αμφισβητούν τις ενέργειές σας ενδιαφέρονται ειλικρινά για εσάς. Επιθυμούν να εξετάσετε προσεκτικά την απόφασή σας και να μην ενωθείτε με μια ομάδα εξαιτίας κάποια συναισθηματικής ανάγκης.

 

Επιπρόσθετα, η Εταιρία Σκοπιά δεν θέλει οι υποψήφιοι ακόλουθοί της να έρθουν σε επαφή με οποιονδήποτε εγκατέλειψε την οργάνωση. Διδάσκει ότι κάθε πληροφορία προερχόμενη από πρώην μέλη της είναι «αποστατική» και «εχθρική» -- ακόμη και όταν το μεγαλύτερο μέρος της ύλης που εκτίθεται περιλαμβάνει αποσπάσματα από προηγούμενες εκδόσεις της Σκοπιάς. Αυτό πρέπει να κάνει τον καθένα καχύποπτο.

 

Οι Μάρτυρες που κάνουν επισκέψεις στα σπίτια, συνήθως δεν λένε στους υποψήφιους μαθητές ότι αναμένεται απ' αυτούς (σχεδόν αναγκαστικά) να παρακολουθούν πέντε εξουθενωτικές συναθροίσεις κάθε εβδομάδα. (Σημείωση της ΟΟΔΕ: Αυτές πρόσφατα μειώθηκαν). Εάν ένα άτομο αρχίσει να παρακολουθεί τακτικά τις συναθροίσεις, το επόμενο βήμα είναι να του ζητήσουν να συμμετάσχει στο «έργο από σπίτι σε σπίτι».

 

Η κατήχηση της Σκοπιάς σταδιακά δημιουργεί περισσότερο φόβο στα μέλη της αίρεσης. Διδάσκει πως αν δεν συνεχίσουν να συμβαδίζουν με την «οργάνωση του Θεού», θα καταστραφούν όταν έρθει ο Αρμαγεδδώνας. Εάν έχουν παιδιά θα ακούσουν ότι ο Θεός θα τα εξαλείψει στον Αρμαγεδδώνα, μπροστά στα μάτια τους, εάν δεν παραμείνουν πιστοί και δραστήριοι στην «οργάνωση του Ιεχωβά».

 

Για να γίνει κάποιος ένας «καλός» Μ. τ. Ι πρέπει να αποκλείσει τη διάνοιά του από τον ανεξάρτητο τρόπο σκέψης. Ένα πράγμα που δεν ανέχεται η Εταιρία Σκοπιά είναι οι άνθρωποι που υποβάλλουν ενοχλητικές ερωτήσεις που προκαλούν τη σκέψη και θέλουν με παραγωγικούς συλλογισμούς να κατανοήσουν τις διδασκαλίες και τις πρακτικές της ομάδας αυτής. Η Εταιρία απαιτεί υπακοή και συμμόρφωση με κάθε κόστος. Όλοι πρέπει να ντύνονται με το ίδιο στυλ, να έχουν τις ίδιες τσάντες κ. λ. π. Με τον τρόπο αυτό οι Μ. τ. Ι χάνουν την ταυτότητά τους.

 

Μια επιστολή από μια γυναίκα της οποίας η κόρη είχε γίνει Μ.τ.Ι. έγραφε: «Αφότου η κόρη μου και ο γαμπρός μου έγιναν Μ.τ.Ι. , έζησαν μαζί μας τα επόμενα πεντέμισυ χρόνια. Δεν θα αναφέρω λεπτομέρειες αυτής της περιόδου εκτός του ότι αυτοί έπραξαν ό, τι αναμενόταν να πράξουν και είπαν ό, τι αναμενόταν να πουν, και η ζωή ήταν κάτι περισσότερο από δύσκολη. Έκλαψα πάρα πολύ εκείνο τον καιρό».

 

Μια άλλη κυρία ομολόγησε ότι αφότου άρχισε να μελετάει με τους Μάρτυρες για κάμποσα χρόνια, αισθάνθηκε ότι έχανε την ταυτότητά της. Είχε γίνει σκληρή από τη συνταύτισή της με την Εταιρία και δεν ένιωθε συμπόνοια. Αναφορές αυτού του είδους είναι συνηθισμένες.

 

Με τον καιρό ο νέος προσήλυτος ανακαλύπτει ότι δεν έχει πλέον αληθινούς φίλους δεν έχει κανέναν τον οποίον να μπορεί να εμπιστευθεί πραγματικά. Οι Μ.τ.Ι. διδάσκονται να κατασκοπεύουν και να καταδίδουν ο ένας τον άλλον. Οι πρεσβύτεροι το κυβερνών σώμα στην Αίθουσα Βασιλείας -- τελικά γνωρίζουν κάθε κίνηση που κάνετε. Έτσι, αν έχετε οποιεσδήποτε ειλικρινείς ερωτήσεις ή αμφιβολίες για την οργάνωση και τολμήσετε να τις εκφράσετε στον οποιονδήποτε, αυτό θα φερθεί στην προσοχή των πρεσβυτέρων. Η χειρότερη δυνατή προσβολή θα ήταν να αμφισβητήσετε τη λειτουργία της Εταιρίας να ρωτήσετε από πού αντλεί την εξουσία της, γιατί αλλάζει διαρκώς διδασκαλίες και ούτω καθεξής. Ακόμη και για κάτι που δεν είναι σοβαρό μπορεί να βρεθείτε ενώπιον μιας «δικαστικής επιτροπής», (μια ομάδα αποτελούμενη συνήθως από τρείς πρεσβυτέρους).

 

Θα σταθείτε εκεί μόνος σας. Δεν επιτρέπεται η παρουσία συνηγόρων υπέρ του κατηγορουμένου. Συνήθως θεωρείσαι ένοχος πριν ακόμη μπεις στο δωμάτιο. Μια τέτοια επιτίμηση είναι αρκετή για να συνειδητοποιήσετε ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεσθε κανέναν. Πρέπει να είστε έτοιμοι να συμβιβαστείτε με το γεγονός ότι όλες οι σχέσεις σας θα είναι επιφανειακές.

 

Η Εταιρία έχει αναπτύξει ένα έξυπνο σύστημα. Από την αρχή κιόλας, παροτρύνει τα άτομα να διακόψουν κάθε σχέση με φίλους και γείτονες έξω από την οργάνωση, επειδή είναι «κοσμικά και πονηρά άτομα». Ένα δίκαιο άτομο δεν πρέπει να συναναστρέφεται με οποιονδήποτε μπορεί να έχει κακή επιρροή επάνω του. Και αυτό επεκτείνεται και στις πιο στενές σχέσεις αν τα άτομα δεν συμμερίζονται τα δόγματα και τις διδασκαλίες της Εταιρίας. (Οι Μ. τ. Ι δεν παίρνουν στα σοβαρά την Αγία Γραφή όταν λέει, 'Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου' ή τη διδασκαλία ότι ο σύζυγος και η σύζυγος είναι ένα).

 

Πριν περάσει πολύς χρόνος ένας Μάρτυρας καταλήγει να μην έχει κάποιον να συναναστραφεί έξω από τα όρια της Εταιρίας Σκοπιά. Με τον καιρό συνειδητοποιεί ότι η Εταιρία Σκοπιά δεν είναι αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι, αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει πραγματική αγάπη, ότι οι συναθροίσεις είναι μονότονες και πληκτικές αφού επαναλαμβάνονται βασανιστικά τα ίδια πράγματα και ότι δεν μπορεί να αμφισβητήσει την οργάνωση αλλά πρέπει να συμμορφώνεται με όλες τις οδηγίες της, και ότι δεν έχει πλέον συναναστροφές με τον έξω κόσμο.

 

Επομένως, η Εταιρία Σκοπιά, ακριβώς όπως κάνουν και άλλες επικίνδυνες αιρέσεις, καθιστά πολύ δύσκολο για κάποιον να αποχωρήσει. Ισχυρίζεται ότι, 'Ναι, σφάλλουμε και κάνουμε λάθη, αλλά πού θα πάς αν εγκαταλείψεις την οργάνωση; Οι άλλες θρησκευτικές ομάδες κάνουν περισσότερα λάθη από τα δικά μας'. Ένα άτομο απλά, δεν μπορεί εύκολα να πει, «φεύγω από τη Σκοπιά». Αυτοί που τολμούν να βαδίσουν εκτός γραμμής, δικάζονται από μια δικαστική επιτροπή, βρίσκονται ένοχοι, και αν δεν μετανοήσουν αποκόπτονται. Μετά απ' αυτό, τον αποφεύγουν οι πάντες. Σε κανένα Μ. τ. Ι δεν επιτρέπεται να του μιλήσει ή να έχει οποιαδήποτε επαφή μαζί του, ούτε και αυτοί οι στενοί συγγενείς του, η σάρκα και το αίμα του!

 

Εξετάστε την παρακάτω περίπτωση: Η κυρία Ρ. Γ. συνειδητοποίησε κάποια στιγμή ότι η Σκοπιά αντιπροσώπευε μια ψεύτικη θρησκεία, αλλά η κόρη της, ο γαμπρός της και η εγγονή της παρέμεναν ακόμη στην οργάνωση. Εάν αποχωρούσε από την οργάνωση δεν θα μπορούσε να τους ξαναδεί, ειδικά την εγγονή της. Όταν η εγγονή της θα νυμφευόταν, δεν θα μπορούσε να παραστεί στο γάμο της. Για το λόγο αυτό, αποφάσισε να δαπανά το λιγότερο δυνατό χρόνο (1 ώρα το μήνα) πηγαίνοντας από πόρτα σε πόρτα για να μπορεί να εξακολουθεί να βλέπει την οικογένειά της. Εκατοντάδες χιλιάδες Μ.τ.Ι. ακολουθούν αυτή την τακτική για τους ίδιους λόγους! Είμαι πεπεισμένος ότι, εάν η Εταιρία Σκοπιά κήρυττε αμνηστία για οποιονδήποτε ήθελε να φύγει διακόπτοντας την τακτική της απομόνωσης των αποχωρούντων μελών της- ένα μεγάλο ποσοστό από τους Μ. τ. Ι θα έσπευδαν να φύγουν από την οργάνωση όσο πιο γρήγορα μπορούσαν! Δεν έχει σημασία με ποια κατηγορία κατηγορείται ένας Μ. τ. Ι , η τακτική της αποκοπής, της απομάκρυνσης και της απομόνωσης είναι ίδια για όλους. Σε αντίθεση με αυτή την τακτική, η Αγία Γραφή μας παροτρύνει να διορθώνουμε και να αποκαθιστούμε τον αμαρτάνοντα αδελφό με αγάπη. Αυτή η τακτική της κατηγορίας, της καταδίκης και της τιμωρίας, ενώ δεν προσφέρει καμιά πραγματική βοήθεια, ρίχνει τους ανθρώπους στην αμαρτία. Το αποβληθέν άτομο σκέφτεται: «Αφού κατηγορούμαι ότι είμαι κακός, θα αρχίσω να ενεργώ σαν κακός όπως με λένε». Με το τρόπο αυτό, εγκαταλείπει τις προηγούμενες ηθικές του αξίες. (Σημείωση της ΟΟΔΕ: Ο άνθρωπος που αποκόπτεται από την οργάνωση, τις περισσότερες φορές εξακολουθεί να πιστεύει αυτά που διδάσκει η οργάνωση. Πιστεύει λοιπόν, ότι αν έρθει το τέλος, - που το περιμένει από μέρα σε μέρα - όσο αυτός είναι αποκομμένος, θα πεθάνει για πάντα χωρίς ανάσταση. Γνωρίζοντας λοιπόν ότι είναι «ξοφλημένος», ως την επανένταξή του στην οργάνωση, - η οποία δεν είναι στο χέρι του - σε βάθος χρόνου, επιδίδεται σε απολαύσεις του κόσμου για να προλάβει όσο ζει να χαρεί κι αυτός κάτι πριν χαθεί για πάντα).

 

Πώς μεταχειριζόταν ο Χριστός τους αμαρτωλούς; Ο Ιησούς έτρωγε και συναναστρεφόταν μαζί τους. Πήγε στο σπίτι του Ζακχαίου ο οποίος ήταν φοροσυλλέκτης, δηλαδή, άτομο που οι Ιουδαίοι το περιφρονούσαν. Ο Ιησούς αναζητούσε τα χαμένα πρόβατα που έσφαλαν. Δίδαξε ξεκάθαρα ότι πρέπει να αγαπούμε τους εχθρούς μας, και να κάνουμε το καλό ακόμη και στους διώκτες μας. Είναι καταφανές ότι ένας αληθινός Χριστιανός δεν πρέπει να υιοθετεί τις αμαρτωλές πράξεις του κόσμου, αλλά δεν πρέπει και να αποκόπτει τον εαυτό του από τους ανθρώπους του κόσμου, αντίθετα, πρέπει να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία ώστε να μιλάει στους άλλους για τη θαυμάσια σωτηρία που βρίσκεται στην πίστη στον Ιησού Χριστό.

 

Η παρούσα πολιτική αποκοπής της Εταιρίας Σκοπιά, ασφαλώς δεν μπορεί να λέγεται ότι υποστηρίζεται από την Αγία Γραφή. Μια γυναίκα η οποία ανατράφηκε ως Μάρτυρας του Ιεχωβά, πρόσφατα αναφώνησε: «Πώς μπορεί η Εταιρία Σκοπιά να επιδοκιμάζεται από τον Θεό όταν διαλύει οικογένειες και διασπά τις πιο φιλικές ανθρώπινες σχέσεις»;

 

 

Η εταιρία και ο Θεός είναι το ίδιο ή όχι;

Εάν οι Μ.τ.Ι. αμφισβητήσουν τους πρεσβυτέρους τους ή τα παιδιά ρωτήσουν τους γονείς τους για τα λάθη, τις εσφαλμένες θεωρίες και τις διαρκείς αλλαγές στις διδασκαλίες και στις πρακτικές της Εταιρίας, θα κατηγορηθούν ότι ψάχνουν να βρουν σφάλματα στον Θεό! Θα τους γίνει υπενθύμιση ότι η Εταιρία είναι «η οργάνωση του Θεού', συνεπώς, τα παράπονα κατά της Εταιρίας, στη πραγματικότητα είναι παράπονα εναντίον του Θεού. Στην ουσία, οι Μ.τ.Ι. διδάσκονται ότι ο Θεός και η εταιρία Σκοπιά είναι ένα και το αυτό. Αυτή η ψυχολογική λαθροχειρία επισωρεύει έντεχνα αισθήματα ενοχής πάνω σε κάθε Μάρτυρα που ζητάει απαντήσεις σε δικαιολογημένα ερωτήματα. (Σημείωση της ΟΟΔΕ: Κάποτε εγώ ο κατασκευαστής της ιστοσελίδας, πλησιάζοντας έναν προσφάτως αποκομμένο, να του προτείνω ψυχική στήριξη και βοήθεια να μάθει κάποια πράγματα που δεν γνωρίζει για την οργάνωση, η πρώτη απάντηση που έλαβα ήταν: «Μπορεί να αποκόπηκα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάω τον Ιεχωβά». Είναι προφανής η στρεβλή ταύτιση της οργάνωσης με τον Θεό στο μυαλό των ανθρώπων αυτών, που εκλαμβάνουν την αντιπαλότητα κατά της ανθρωποποίητης αυτής οργάνωσης, ως αντιπαλότητα προς τον Θεό).

 

Επιπλέον, όταν οι Μάρτυρες φθάνουν στο σημείο να συνειδητοποιήσουν ότι η Εταιρία Σκοπιά δεν είναι η «αλήθεια» -- και το κάνουν πολλοί -- συχνά γίνονται πικροί προς τον Θεό, αφού τον βλέπουν το ίδιο όπως την Εταιρία. Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι γυρίζουν την πλάτη τους στον Θεό.

 

Από τη μια μεριά, όποιος παραπονείται ή όποιος 'ψάχνει' και ασκεί κριτική υπό την επιφάνεια, υποτίθεται ότι στασιάζει εναντίον του Θεού. Από την άλλη μεριά, αν κάποιος παρουσιάσει σαφείς αποδείξεις των λαθών που έχει κάνει η υποτιθέμενη «οργάνωση του Θεού», η Εταιρία και οι πρεσβύτεροι θα απαντήσουν: «Ναι κάνουμε λάθη, και δεν ισχυριζόμαστε ότι είμαστε αλάθητοι επειδή υπάρχουν ατελείς άνθρωποι στην οργάνωση, άνθρωποι που υπόκεινται σε λάθη». Η υποκρισία είναι κάτι παραπάνω από εμφανής!

 

Από Συνεργάτη

ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ: ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ;

http://www.oodegr.com/paratir/meletes/aima1.htm ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ: ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ; Η μελέτη αυτή, έχει σκοπό να πληροφορήσει κάποιους ανθρώπους να πάρουν τη σωστή απόφαση, όταν βρεθούν σ' ένα δίλημμα από το οποίο εξαρτάται η ζωή η δική τους, ή των παιδιών τους. Ένα σημαντικό ζήτημα, που για κάποιους ανθρώπους ίσως αποδειχθεί θέμα ζωής ή θανάτου, μας αναγκάζει να ασχοληθούμε με αυτό το (κατά τα άλλα) αμελητέο δογματικό θέμα. Ο λόγος, είναι ότι η ηγεσία των αυτοαποκαλουμένων "Μαρτύρων τού Ιεχωβά", διδάσκει ότι η μετάγγιση αίματος απαγορεύεται από τους Χριστιανούς, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει το θάνατό τους! Στη συνέχεια, θα αποδείξουμε πως η θέση της Αγίας Γραφής είναι πολύ διαφορετική, και συνεπώς η ηγεσία της εν λόγω οργάνωσης, φέρει ενοχή αίματος για τους οπαδούς της που τυχόν πέθαναν, θέλοντας να κρατήσουν την ακεραιότητα της πίστης τους απέναντι στο Θεό. Τα επιχειρήματα της εταιρίας Σκοπιά Με λίγα λόγια, η θέση της εταιρίας Σκοπιά, είναι η εξής: "Οι (λεγόμενοι) "Μάρτυρες τού Ιεχωβά", αν και διδάσκουν ότι η μετάγγιση είναι επικίνδυνη για λόγους υγείας από μολύνσεις, δεν απαγορεύουν το αίμα γι' αυτό το λόγο. Οι λόγοι είναι καθαρά δογματικοί. Από την αρχή, ο Θεός έδειξε την απέχθειά του για τη χρησιμοποίηση τού αίματος ως τροφή, όταν έδωσε στο Νώε την εντολή να μη φάνε "κρέας με το αίμα του". (Γένεσις 9/θ΄ 4). Εφ' όσον ο Νώε ήταν προπάτοράς μας, η απαγόρευση ισχύει και για εμάς. Αιώνες μετά, ο Θεός έδειξε ότι η απαγόρευση ίσχυε ακόμα, όταν απαγόρευσε στους Ισραηλίτες και όσους ζούσαν ανάμεσά τους, να τρώνε αίμα. (Λευϊτικό 17/ιζ΄ 10 - 14). Και στους Χριστιανούς όμως, έδειξε ότι αυτό απαγορεύεται, όταν στην Αποστολική Σύνοδο (στις Πράξεις 15/ιε΄ 20,28,29), δόθηκε εντολή "να απέχουν από αίμα, και πνιχτό, και ειδωλοθύτων, και πορνείας". Το εδάφιο δεν λέει απλά "να μην τρώνε", αλλά "να απέχουν", που σημαίνει, ότι δεν πρέπει να το βάζουν καθόλου στο σώμα τους, όπως δεν θα έπρεπε να βάζει στο σώμα του οινόπνευμα, εκείνος που θα του το απαγορεύσει ο γιατρός. Και φυσικά, αν κάποιος βάλει κάτι απαγορευμένο στις φλέβες του, δεν απέχει! Δεν επιτρέπεται να συντηρείς τη ζωή σου με αίμα, ούτε τρεφόμενος με αυτό από το στόμα, ούτε από τις φλέβες." Μόλυνση ή θάνατος; Ας δούμε όμως προσεκτικά τα επιχειρήματα αυτά, για να εντοπίσουμε τα λογικά και δογματικά σφάλματα αυτής της οργάνωσης, σε σχέση με το αίμα: Βεβαίως το αίμα είναι επικίνδυνο σε κάποιες μεταγγίσεις, αλλά όταν η ζωή κινδυνεύει, και δεν υπάρχει άλλη εναλακτική θεραπεία, τότε θα ήταν παράλογο να σκεφθούμε τους κινδύνους από ηπατίτιδα, AIDS, ή άλλες μολύνσεις. Τότε, επιβάλλεται η άμεση σωτηρία τού ασθενούς. Ο λόγος της απαγόρευσης στο Νώε να τρώει αίμα Είναι όμως Χριστιανικό κάτι τέτοιο; Ας αρχίσουμε από τον καιρό τού Νώε. Μία προσεκτική ανάγνωση τού εδαφίου, θα μας αποκαλύψει το λόγο για τον οποίο ο Θεός απαγόρευσε στο Νώε τη βρώση αίματος. Το εδάφιο Γένεσις 9/θ΄ 4 λέει τα εξής: "κρέας όμως με την ζωήν αυτού, με το αίμα αυτού, δεν θέλετε φάγει". Παρατηρούμε, ότι το αίμα είναι σύμβολο της ζωής, συνεπώς πρέπει να έχουμε γι' αυτό τον απαραίτητο σεβασμό. Όμως, είναι άραγε συνετό και ευπρόσδεκτο στο Θεό, (σε περίπτωση κινδύνου), να θυσιάσουμε την ίδια τη ζωή για χάρη τού συμβόλου της; Τι είναι ιερότερο τη στιγμή εκείνη; η ζωή, ή το σύμβολό της; Τι θα θυσιάζαμε, τη σημαία ή τη χώρα μας; Γιατί όμως ο Θεός απαγορεύει τη βρώση αίματος μαζί με το κρέας; Εφ' όσον ο Θεός είναι ο δοτήρας της ζωής, (Ιώβ 33/λγ΄ 4), και "η γη το υποπόδιο των ποδών του", (Πράξεις 7/ζ΄ 49), χύνοντας στη γη ο Νώε το αίμα, το σύμβολο της ζωής τού ζώου, είναι σαν να του λέει: "Θεέ μου, εγώ χρησιμοποιώ το κρέας τού ζώου για να συντηρήσω τη ζωή μου, (όπως μου επέτρεψες), όμως η ζωή του ανήκει σ' εσένα. Χύνω λοιπόν το αίμα του, (το σύμβολο της ζωής του) στη γη, στα πόδια σου, δείχνοντάς σου έτσι ότι αναγνωρίζω την αποκλειστική εξουσία σου πάνω στη ζωή του". Η απαγόρευση τού αίματος λοιπόν, δεν γίνεται για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο για τη συμβολική αυτή αποδοχή τής εξουσίας τού Θεού, πάνω στη ζωή τού πλάσματός του, που είναι πλέον νεκρό. Όταν όμως γίνεται μετάγγιση, ο δότης τού αίματος, δεν είναι νεκρός! Ζει ακόμα, και ενώ διατηρεί ακόμα τη ζωή του, δίνει λίγο από το αίμα του, για να διατηρήσει και τη ζωή τού αδελφού του. Εφ' όσον όμως ζει ακόμα, δεν τίθεται θέμα επιστροφής της ζωής του στο υποπόδιο τού Θεού. Την ζωή του την έχει ακόμα! Δεν τίθεται λοιπόν και θέμα απαγόρευσης για τη μετάγγιση αίματος. Το ίδιο συμβαίνει, και με τα σημεία τού Μωσαϊκού Νόμου, όπου απαγορεύεται η βρώση αίματος, και που έπρεπε να χύνεται στη γη, πριν τη βρώση τού ζώου, ή πριν από τη θυσία. Η λέξη: "απέχετε" της αποστολικής συνόδου Τι θα πούμε όμως για την Καινή Διαθήκη; Τι εννοούσε η απόφαση των αποστόλων, όταν επέβαλαν την "αποχή" από το αίμα; Μιλούσαν μόνο για βρώση, ή χρησιμοποιήθηκε η λέξη με απόλυτο τρόπο; Η Εταιρία Σκοπιά, πιστεύει ότι η λέξη, χρησιμοποιείται με απόλυτο τρόπο, και σημαίνει: "κρατώ απόσταση" από το αίμα. Αν είναι έτσι, πράγματι η μετάγγιση, θα έπρεπε να απαγορεύεται. Αν όμως η λέξη χρησιμοποιήθηκε με απόλυτο τρόπο, ένας "Μάρτυρας τού Ιεχωβά", δεν θα έπρεπε να γίνεται χασάπης! Ένας χασάπης, δεν απέχει από το αίμα! "Απέχω", σημαίνει κρατώ απόσταση! Δηλαδή, ούτε καν το αγγίζω! Αν πάλι η λέξη δεν χρησιμοποιείται με αυτό τον απόλυτο τρόπο, μπορεί να σημαίνει μόνο τη βρώση, κι όχι τη μετάγγιση, δεδομένου ότι τότε που γράφτηκαν τα λόγια των αποστόλων, δεν υπήρχε μετάγγιση, συνεπώς εννοούσαν μόνο τη βρώση. Με αυθαιρεσία λοιπόν, η Εταιρία Σκοπιά ερμηνεύει τη λέξη: "απέχετε", απόλυτα για τη μετάγγιση, ενώ όχι απόλυτα, για το άγγιγμα τού αίματος, το οποίο επιτρέπει. Γιατί όμως χρησιμοποιείται η λέξη "απέχετε", και όχι "μην τρώτε", αν εννοούσε μόνο τη βρώση; Ο λόγος είναι, ότι η απαγόρευση μιλάει για τέσσερα πράγματα: "ειδωλόθυτα, πνικτά, αίμα, και πορνεία". Αν χρησιμοποιείτο η φράση: "μην τρώτε", δεν θα μπορούσε να περιλαμβάνει την "πορνεία". Αν πάλι χρησιμοποιούντο οι φράσεις: "μη διαπράττετε", ή "μη συμμετέχετε", δεν θα ήταν ταιριαστό για τα τρία πρώτα. Έτσι, γίνεται σαφές, ότι η καταλληλότερη λέξη για να αναφερθούν και οι τέσσερεις αυτές απαγορεύσεις σε μία πρόταση, ήταν η λέξη: "απέχετε"! Η λέξη αυτή λοιπόν, χρησιμοποιήθηκε για καθαρά συντακτικούς λόγους, και εννοεί τη βρώση. "Μα το ίδιο δεν είναι αν πάρεις το αίμα μέσα σου από το στόμα, ή από τη φλέβα;" Ίσως ρωτήσει κάποιος. Όχι! η διαφορά είναι τεράστια. Δεν είναι σαν το οινόπνευμα, που είτε το πάρεις από το στόμα, είτε από τη φλέβα, γίνεται τροφή για τον οργανισμό. Το αίμα, όταν το πάρεις από το στόμα, γίνεται τροφή. Από τη φλέβα όμως, γίνεται "πιάτο"! Η λειτουργία τού αίματος στη φλέβα, είναι να μεταφέρει στα κύτταρα οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Δεν γίνεται το αίμα τροφή. Η μετάγγιση λοιπόν, είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα από τη βρώση αίματος. Η αυστηρότητα της απαγόρευσης Πόσο δεσμευτική όμως είναι η απαγόρευση της βρώσης τού αίματος; Ας δούμε: Στην ίδια απαγόρευση, αναφέρεται και η αποχή από ειδωλόθυτα. Άραγε, είναι αυτή μία απαγόρευση, για την οποία αξίζει ακόμα και να πεθάνεις; Ο απόστολος Παύλος, ένας από τους αποστόλους που συμμετείχαν στην αποστολική σύνοδο που επέβαλε αυτή την απόφαση, σε άλλο σημείο της Αγίας Γραφής λέει τα εξής: Α΄ Κορινθίους 10/ι΄ 25 - 29: "Ότι πουλιέται στο χασάπη, τρώτε το, μη εξετάζοντας τίποτα για τη συνείδηση ...τρώγετε ότι βάζετε μπροστά σας, μη εξετάζοντας τίποτα για τη συνείδηση. Εάν όμως κάποιος σας πει: "Αυτό είναι ειδωλόθυτο", μη το φάτε, για εκείνον που το φανέρωσε, και για την συνείδηση... όχι τη δική σου, αλλά τού άλλου". Παρατηρούμε το εξής εκπληκτικό: Αν και τα ειδωλόθυτα απαγορεύονται ρητά από τη Σύνοδο των Αποστόλων, ο απόστολος Παύλος, επιτρέπει τη βρώση τους, αν αυτό δεν σκανδαλίζει κάποιον. Εκείνο δηλαδή που απαγορεύεται μαζί με το αίμα, η Αγία Γραφή αλλού το επιτρέπει! Πόσο μάλλον η μετάγγιση, που γίνεται όχι για ένα απλό γεύμα, αλλά για τη σωτηρία μιας ζωής! Μάλιστα λέει ο απόστολος, να μην ελέγχουμε αν αυτό που τρώμε είναι ειδωλόθυτο! Αυτό είναι εντελώς αντίθετο από την πρακτική της Εταιρίας Σκοπιά, που καλεί τους οπαδούς της, να ψάχνουν από πριν αν αυτό που τρώνε είναι πνιχτό, ή αν σε κάποια εγχείρηση θα χρησιμοποιηθεί αίμα. Ο λόγος της απαγόρευσης της συνόδου Ας δούμε όμως πιο προσεκτικά, το λόγο για τον οποίο απαγορεύτηκαν αυτά τα τέσσερα πράγματα από την Αποστολική Σύνοδο, και γιατί ο απόστολος Παύλος δεν τα τηρεί τόσο αυστηρά. Αν προσέξουμε, θα παρατηρήσουμε ότι τα αποκαλεί "αναγκαία βάρη" (Πράξεις 15/ιε΄ 28). Γιατί άραγε, αν "οι εντολές τού Θεού δεν είναι βαρειές"; (Α΄ Ιωάννου 5/ε΄ 3). Επίσης, λέει ότι "εκτός από αυτά τα τέσσερα αναγκαία", τα άλλα δεν απαγορεύονται (Πράξεις 15/ιε΄ 28). Δηλαδή, εκτός από το πνιχτό, την πορνεία, το αίμα και τα ειδωλόθυτα, όλα τα άλλα επιτρέπονται; Επιτρέπεται ο φόνος; Η κλοπή; Η βλασφημία; Φυσικά όχι! Τότε, γιατί το γράφει αυτό; Από ποιον απαγορεύονται αυτά; Από το Μωσαϊκό Νόμο! Ας μην ξεχνάμε, ότι η Αποστολική αυτή Σύνοδος, έγινε για το πρόβλημα της Περιτομής, δηλαδή, για το αν θα έπρεπε να περιτέμνονται κατά το Μωσαϊκό Νόμο οι εθνικοί. Αυτά τα τέσσερα πράγματα λοιπόν, είναι τα μόνα βάρη, στα οποία υποχρεούντο οι εθνικοί να τηρούν το Νόμο! Είναι τα μόνα πράγματα που ο Νόμος πρόσταζε να τηρούν οι μη Εβραίοι που ζούσαν ανάμεσά τους, σύμφωνα με το χωρίο Λευϊτικό 17/ιζ΄ 7 - 18/ιη΄. Είναι ενδιαφέρον, ότι αν προσέξουμε τη σειρά με την οποία αναφέρονται τα τέσσερα απαγορευόμενα πράγματα, καταλαβαίνουμε ότι οι απόστολοι είχαν υπ' όψιν τους το Λευϊτικό κεφάλαια 17/ιζ΄,18/ιη΄, όταν επέβαλαν τις τέσσερεις αυτές απαγορεύσεις. Όταν ο πρώτος Επίσκοπος Ιεροσολύμων ο Ιάκωβος μιλάει στο εδάφιο Πράξεις 15/ιε΄ 20, λέει από μνήμης τις τέσσερεις απαγορεύσεις: "να απέχωσι από των μιασμάτων των ειδώλων, και από της πορνείας, και τού πνικτού, και τού αίματος". Στο τέλος της Συνόδου όμως, προφανώς είχαν ανοίξει το Νόμο στο Λευϊτικό, και είχαν διαβάσει τη σωστή σειρά, και έτσι στην τελική εντολή τα έγραψαν με την ίδια σειρά που τα διέταζε ο Μωυσής: "Να απέχητε από ειδωλοθύτων, και αίματος, και πνικτού και πορνείας" (Πράξεις 15/ιε΄ 29). Αυτό φαίνεται και στο εδάφιο 21, όπου αναφέρεται ότι αυτά θα έπρεπε να τηρούνται, "επειδή σε κάθε πόλη, οι Εβραίοι έχουν συναγωγές, που διαβάζεται ο νόμος..." Συνεπώς, η απαγόρευση έγινε, όχι τόσο επειδή είναι κακό να φας ειδωλόθυτα ή αίμα ως Χριστιανός, αλλά για να μη σκανδαλιστούν οι Εβραίοι, και εμποδιστούν στην πορεία τους προς τον Χριστό! Αυτός είναι και ο λόγος που ο απόστολος Παύλος, είναι τόσο χαλαρός στην εφαρμογή τής απαγόρευσης τών ειδωλοθύτων: Επειδή το βασικό πρόβλημα είναι ο σκανδαλισμός των άλλων. Ας τα προσέξει λοιπόν όλα αυτά το κάθε θύμα της Σκοπιάς, και ας αποφασίσει τις ενέργειές του, γιατί η ζωή είναι ιερή και ανεπανάληπτη, και πρέπει να την προστατεύουμε, αν θέλουμε να είμαστε ευάρεστοι ενώπιον τού Θεού. Ν. Μ. Από τη σελίδα της ΟΟΔΕ

Η εμπειρία μου με τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά

ΠΥΛΗ rwssel

www.rwssel.blogspot.com

Πού το λέει αυτό στη Γραφή;

Επιμέλεια: ~Ο.Κ.Ο.Π.Α~

Αν δεχτήκατε επίσκεψη από Μάρτυρες του Ιεχωβά και μπήκατε στον κόπο να ανοίξετε διάλογο μαζί τους για θεολογικά ζητήματα, τότε σίγουρα, η φράση που χρησιμοποιήσαμε για τίτλο του άρθρου μας, δεν σας είναι άγνωστη.

Κάθε φορά που θέλατε να αναφερθείτε σε κάτι από τη δική σας θρησκεία - ανεξάρτητα από το αν είστε Ορθόδοξος, Καθολικός, Ευαγγελικός, Πεντηκοστιανός ή οτιδήποτε άλλο - ακούγατε συχνά να σας ρωτούν:


«Πού το λέει αυτό στη Γραφή~»

Και άντε τώρα να βρείτε πού το λέει, κι αν το λέει.

Και ας πούμε ότι το βρήκατε!

Μήπως το δέχτηκαν~ Όχι βέβαια!

Όταν τους μιλήσετε με αποδείξεις, με χωρία της Αγίας Γραφής, τότε τους φέρνετε σε δύσκολη θέση, σχεδόν σε αδιέξοδο, και αρχίζουν να ξεροκαταπίνουν, να επικαλούνται τα συμφραζόμενα ή, θα σας δείξουν ένα άλλο χωρίο ή, θα αλλάξουν θέμα (συνήθως αυτό κάνουν) ή, θα σας πουν:

«θα το ψάξω και θα σου πω» και ποτέ δε ψάχνουν βέβαια, απλά βασίζονται στο ότι μέχρι την επόμενη φορά θα το έχετε ξεχάσει (γι΄ αυτό να σημειώνετε πάντα τα ερωτήματα που τους θέτετε) ή τέλος θα σας πουν, μπορεί να το λέει έτσι στη Γραφή αλλά δεν εννοεί αυτό.

Στο άρθρο που σας ετοιμάσαμε, σκεφτήκαμε να σας βάλουμε την ιδέα, την επόμενη φορά που θα σας επισκεφτούν Μάρτυρες του Ιεχωβά και ανοίξετε ξανά θεολογικό διάλογο, ζητήστε τους όσα σας λένε να σας τα αποδεικνύουν μόνο μέσα από την Αγία Γραφή.

Ό,τι κι αν σας πουν, μην το δεχτείτε εάν αυτό δεν είναι γραμμένο στα Ιερά Κείμενα.


Σας προειδοποιούμε για να το ξέρετε.

Όταν δεν τους βοηθά πλέον η Αγία Γραφή, αρχίζουν να επικαλούνται εγκυκλοπαίδειες, Λεξικά, κ.ο.κ

Εσείς όμως να μην το δεχτείτε για τον ένα και μόνο λόγο.


Ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, δέχονται μόνο ότι λέει η Αγία Γραφή.

Αν για παράδειγμα τους πείτε κάτι εσείς από τους βίους των αγίων, δεν πρόκειται να το δεχτούν.


Ό,τι κι αν τους πείτε εσείς θα πρέπει να το λέει στη Γραφή.

Γι΄ αυτό κι εσείς να μην δέχεστε ΚΑΝΕΝΑ άλλο βιβλίο κατά τη συζήτησή σας.

Πάμε τώρα να σας δείξουμε και κάτι που βρήκαμε σε περιοδικό της Σκοπιάς του έτους 2009 στο τεύχος του Ιουλίου.

Στη σελίδα 4 λοιπόν γράφουν:

«Οι απόστολοι του Χριστού θεωρούνταν αμόρφωτοι και συνηθισμένοι, επειδή δεν είχαν πάει σε θρησκευτικές σχολές»

Στο σημείο αυτό παραθέτουν το Πράξεις των Αποστόλων Κεφάλαιο 4, χωρίο 13..

Στο οποίο λέει:

«Και βλέποντας την παρρησία τού Πέτρου και του Ιωάννη, και καθώς πληροφορήθηκαν ότι είναι άνθρωποι αγράμματοι και ιδιώτες, θαύμαζαν, και τους αναγνώριζαν ότι ήσαν μαζί με τον Ιησού.»

Ας πούμε ότι ως εδώ είναι όλα καλά.

Γράφουν παρακάτω:

«Παρόλα αυτά ο Χριστός τους βεβαίωσε ότι ήταν σε θέση να κατανοήσουν τις Γραφές.

Ο Ιησούς τους έλεγε εξηγώντας: «Ο βοηθός, το άγιο πνεύμα, θα το στείλει ο Πατέρας μου για χάρη μου, εκείνος θα σας κηρύξει τα πάντα.»

Στο σημείο αυτό παραθέτουν το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, Κεφάλαιο 14, χωρίο 26..

Στο οποίο λέει:

«Και ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο, που ο Πατέρας θα στείλει στο όνομά μου, εκείνος θα σας τα διδάξει όλα, και θα σας υπενθυμίσει όλα όσα είπα προς εσάς

Ο «Παράκλητος», για την οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά έγινε «βοηθός».

Τώρα λοιπόν ρωτάμε κι εμείς με τον ίδιο τρόπο που ρωτάνε κι αυτοί.

Πού το λέει αυτό στη Γραφή~


- Πού αναφέρει στο Ιωάννης 14:26 ότι το Άγιο Πνεύμα είναι βοηθός~

Παρατηρήσαμε στη σελίδα 2, τα περιοδικά της Σκοπιάς γράφουν ότι θεωρούν αυθεντία τους την Αγία Γραφή. Συνεπώς αυτά που γράφουν θα πρέπει να βρίσκονται γραμμένα και στην Αγία Γραφή, διαφορετικά ψεύδονται.


Γράφουν αμέσως μετά:

«Ο Θεός χρησιμοποίησε το άγιο πνεύμα, ή αλλιώς την ενεργό δύναμη, για να φτιάξει τη γη και όσα υπάρχουν σε αυτήν.

Στο σημείο αυτό παραθέτουν από την Παλαιά Διαθήκη,

Γένεση, Κεφάλαιο 1, χωρίο 2..

Στο οποίο λέει:

«Και η γη ήταν άμορφη και έρημη· και σκοτάδι υπήρχε επάνω στο πρόσωπο της αβύσσου.

Και Πνεύμα Θεού φερόταν επάνω στην επιφάνεια των νερών

Τους ξαναρωτάμε λοιπόν:

Πού το λέει αυτό στη Γραφή~


Μιλούν για το Άγιο Πνεύμα, λες και είναι το σφυρί ή το κατσαβίδι του Θεού, που όταν θέλει κάτι να φτιάξει το ξεκρεμάει από τον τοίχο και το χρησιμοποιεί.

- Πού λέει στο Γένεση 1:2 ότι ο Θεός χρησιμοποίησε το Άγιο Πνεύμα~


- Πού αναφέρει στο Γένεση 1:2 το Άγιο Πνεύμα ως ενεργό δύναμη~


Πού τα είδαν όλα αυτά γραμμένα~

Ελπίζουμε να μας κάνει την τιμή κάποιος από τους «σπουδαστές της Γραφής» και να μας απαντήσει σε αυτά τα απλά ερωτήματα που θέσαμε στο άρθρο μας.

Επιμέλεια: ~Ο.Κ.Ο.Π.Α~


http://pistosfronimosdoulos.blogspot.com/2010/05/blog-post.html








Οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά και οι σχέσεις τους με τον κόσμο

Του Τζέιμς Πέντον

Πηγή: Αυτοτελές κεφάλαιο από το βιβλίο: "Η Αποκάλυψη καθυστέρησε"

Όταν κάποιος διαβάζει για τους διωγμούς που έχουν υποστεί οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά παγκόσμια κατά τον 20ό αιώνα, δυσκολεύεται να διακρίνει στο πρόσωπό τους, τους διαβολικούς διώκτες που έχουν γίνει σήμερα, ενάντια στα πρώην μέλη τους. Σε κάποιους ανθρώπους, η βασανιστική ιστορία τους, δεν τους γίνεται ποτέ μάθημα, ώστε να μάθουν να αγαπούν την ελευθερία και να σέβονται τις συνειδήσεις τών άλλων. Το ακόλουθο μεταφρασμένο κείμενο τού Τζέιμς Πέντον, είναι κυρίως η ιστορία τών διωγμών που υπέστη αυτή η θρησκεία σε όλο τον κόσμο, πριν γίνει αυτή η ίδια, διώκτης τής αλήθειας και της ελευθερίας τών άλλων.

1. Η στάση απέναντι στις άλλες θρησκείες

2. Θρησκευτικός Διωγμός

3. Η Φύση της προπαγάνδας κατά των Μαρτύρων

4. Αντίθεση στο Κήρυγμα

5. Η Στρατιωτική Υπηρεσία

6. Πατριωτικές Τελετές και Πολιτική Ουδετερότητα

7. Μαρξιστικός Διωγμός

8. Συμβιβασμοί των Μαρτύρων με τον Κόσμο

9. Η γενική κοινωνική στάση

10. Οι Μεταγγίσεις Αίματος

11. Διαχωρισμός από τον κόσμο και τα κοινωνικά ενδιαφέροντα

Μολονότι οι σχέσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά με τον κόσμο αποτελούν μόνο μια πτυχή της ιστορίας τους, είναι τόσο σημαντικές ώστε αξίζουν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Με εξαίρεση την Αποκαλυπτική θεωρία τους τίποτε άλλο δεν έχει συμβάλλει στη διαμόρφωση της φύσης της κοινότητάς τους όσο η διαρκής σύγκρουση με τον υπόλοιπο κόσμο από τη μια πλευρά, και οι περιστασιακοί συμβιβασμοί μ' αυτόν από την άλλη. Επίσης, μια εξέταση αυτών των σχέσεων μας αποκαλύπτει πολλά για τη γενική στάση των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

 

1. Η στάση απέναντι στις άλλες θρησκείες

Μια από τις πιο κοινές επικρίσεις κατά των Μαρτύρων του Ιεχωβά  στο πέρασμα των ετών έχει σχέση με την απερίφραστη καταδίκη των άλλων Δογμάτων, των θρησκευτικών ηγετών και των κληρικών. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο Πάστορας Ρώσσελ, μόνο σταδιακά ανέπτυξε αρνητική στάση προς τις εκκλησίες, τους πάστορες και τους ιερείς. Τα πρώτα του έργα δείχνουν ότι συχνά συναναστρεφόταν με κληρικούς διαφόρων δοξασιών και δανείστηκε απ'  τις διδασκαλίες τους. Ακόμη και μετά την ίδρυση της Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά της Σιών, είναι προφανές ότι εξακολούθησε να θεωρεί άτομα που ανήκαν στην Αντβεντιστική παράδοση ως αδελφούς εν Χριστώ. Επίσης, συμπαθούσε πολύ τους Ιουδαίους και το Σιωνιστικό κίνημα. Εντούτοις, καθώς περνούσε ο καιρός γινόταν όλο και πιο επικριτικός για τις περισσότερες θρησκείες τις οποίες όπως έκαναν παραδοσιακά  ο Τζώρτζ Στορς και πολλοί παλιοί Αντβεντιστές, θεωρούσε ως την Βαβυλώνα τη Μεγάλη, την μητέρα των πορνών. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε ιδιαίτερα καυστικός στις δηλώσεις του σχετικά με εκείνους από τον κλήρο που υποστήριζαν τις πολεμικές προσπάθειες του έθνους, αλλά ήταν πράος συγκρινόμενος με τον Δικαστή Ρόδερφορδ και άλλους Σπουδαστές των Γραφών τα μεταγενέστερα χρόνια του Πολέμου, ή κατά την περίοδο που ακολούθησε.

 

Όταν ο Ρόδερφορδ και οι συνεργάτες του διευθυντές της Σκοπιάς ελευθερώθηκαν το 1919 από τη φυλακή, άρχισαν μια μεγάλη εκστρατεία καταδίκης του κόσμου στην οποία το 'εμπόριο, η 'πολιτική' και 'η θρησκεία' στιγματίζονταν ως τα κύρια όργανα του Σατανά. Αν και ο δικαστής 'έγδερνε' τους επιχειρηματίες και τους πολιτικούς, για τους κληρικούς επιφύλασσε την πλέον αυστηρή γλώσσα. Ο αυξανόμενος διωγμός των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων έφερε ακόμα πιο πικρές επικρίσεις από τους Μάρτυρες. Όταν το 1932 εγκατέλειψαν την παλιά πεποίθηση του Ρώσσελ ότι οι Ιουδαίοι κατείχαν μια ειδική σχέση με τον Θεό Ιεχωβά, αισθάνθηκαν ότι πλέον μόνον αυτοί ήταν ο εκλεκτός λαός του. Συνεπώς υποστήριζαν ότι ο κλήρος και όλες οι θρησκείες είχαν συνταχθεί με την πλευρά του Σατανά, ανθιστάμενοι στον Κύριο, τον Χριστό του και τους Χριστιανούς Μάρτυρές του. Ο Δικαστής Ρόδερφορδ το κατέστησε αυτό σαφές με τους πιο δυναμικούς όρους στο βιβλίο του «Εχθροί» που εκδόθηκε το 1938 σε σχέση με τον κλήρο της εκκλησίας της Ρώμης: «Η Βασιλεία του Θεού υπό τον Χριστόν, όπως εξαγγέλεται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι το μόνο πράγμα που αληθινά φοβάται τώρα η Ρωμαιοκαθολική Ιεραρχία. Η παλαιά 'πόρνη' είναι τώρα πολύ επιμελής στο να κρύβει από τον λαό το μακρύ αιματηρό υπόμνημα της Ιεράς Εξετάσεως και τα πολλά εγκλήματα που έχει διαπράξει, και όταν η δράση της και το ακάθαρτο υπόμνημά της, όπως καταγράφεται στην ιστορία, μνημονεύεται και η αλήθεια του Λόγου του Θεού γι' αυτήν εκτίθεται, αυτή κρύβεται και με κροκοδείλια δάκρυα λέει: Αυτή η γλώσσα συγκλονίζει τις θρησκευτικές ευαισθησίες μας'».

 

Τον Προτεσταντικό και Ιουδαϊκό κλήρο τον έβλεπαν λίγο καλύτερο. Στο ίδιο βιβλίο ο δικαστής παρατηρούσε: Σήμερα, οι αποκαλούμενοι 'Προτεστάντες' και ο Εβραϊκός κλήρος συνεργάζονται και είναι  παιχνίδια μέσα στα χέρια της Ρωμαιο-Καθολικής Ιεραρχίας, σαν ανόητα  κορόϊδα, βοηθώντας έτσι την Ιεραρχία να διεκπεραιώνει το εμπόριό της, τις θρησκευτικές της συναλλαγές, και την αύξηση των εσόδων της. Η Εμπορευματοποιημένη θρησκεία είναι το εμπόρευμα που εκμεταλλεύονται οι μεγαλέμποροι. Η Ιεραρχία ηγείται και τα κορόϊδα ακολουθούν. Η Ιεραρχία τώρα αναλαμβάνει την ηγεσία στον υποχρεωτικό χαιρετισμό της σημαίας και την κατασκευή εικόνων ή μνημείων, σαν αυτά που διαφημίζονται ευρέως ότι θα ανεγερθούν στην Ουάσινγτον D.C. και ο κλήρος των αποκαλούμενων 'Προτεσταντών' και οι Εβραϊκές οργανώσεις ευθυγραμμίζονται και κάνουν ό,τι τους πει, και όταν το 'τρομπόνι' ηχεί πέφτουν κάτω και προσκυνούν.(Δαν. 3: 5) Φτωχά  κορόϊδα!

 

Για μερικά χρόνια η Εταιρία Σκοπιά έγινε τόσο αρνητική απέναντι σε όλες τις θρησκείες ώστε αρνήθηκε να κατατάξει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως θρησκεία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, οργανώθηκαν μεγάλες πορείες σ' ολόκληρο τον Αγγλόφωνο κόσμο στις οποίες οι Μάρτυρες έφεραν πλακάτ με συνθήματα όπως, 'Η θρησκεία είναι Παγίδα και Απάτη' και 'Υπηρετείστε τον Θεό και τον Χριστό τον Βασιλιά'. Σε μια από αυτές τις 'πληροφοριακές πορείες' που έλαβε χώρα στο Λονδίνο της Αγγλίας, το 1938, μια πορεία μήκους έξη μιλίων παρήλασε στα πιο πολυσύχναστα τμήματα της πόλης φέροντας πλακάτ και λάβαρα, και πετώντας προκηρύξεις, αναμφίβολα προς μεγάλη δυσαρέσκεια πολλών αφιερωμένων Προτεσταντών, Καθολικών και Ιουδαίων.

 

Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά η γλώσσα προς το κοινό έχει γενικά μετριαστεί, και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά προ πολλού θεωρούν εαυτούς ως μια θρησκεία με τη λεξικογραφική έννοια της λέξεως. Αλλά παραμένουν εχθρικοί απέναντι και στον Χριστιανικό κόσμο και στις θρησκείες του μη-Χριστιανικού κόσμου, και  αρνούνται  οποιαδήποτε συνεργασία σε οικουμενικές δραστηριότητες. Περιστασιακά, επίσης, η Εταιρία Σκοπιά παρήγαγε βιβλία και άρθρα που απηχούν τα συναισθήματα που εκφράζονταν στο βιβλίο «Εχθροί». Όπως επισημάνθηκε στο κεφάλαιο 3, στα τέλη της δεκαετίας του 1950 διανεμήθηκε μια 'απόφαση' σ' όλο τον κόσμο που περιέγραφε τον κλήρο, ως τάξη, σαν τους πιο αξιοκατάκριτους εχθρούς του Θεού. Περίπου τον ίδιο καιρό, καθώς οι Μάρτυρες άρχισαν να αναπτύσσουν νέες κοινότητες σε μη Χριστιανικές χώρες, άρχισαν να επικρίνουν επίσης το Βουδδισμό, τον Ινδουϊσμό και το Ισλάμ, καθώς και άλλες μεγάλες θρησκείες της Ανατολής.

 

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν κατηγορηθεί για τη σκληρή τους στάση έναντι του κλήρου και των άλλων δογματικών συστημάτων, και κανένα λογικό άτομο δεν μπορεί να αρνηθεί ότι μεγάλο μέρος της γλώσσας που χρησιμοποιείται και των πραγμάτων που λέγονται ή γράφονται από τους εκπροσώπους της Σκοπιάς, είναι ακραία σχεδόν με όλα τα κριτήρια. Το περιοδικό Χρυσούς Αιών όχι μόνον επιτίθετο συχνά στον κλήρο αλλά προέβαινε και σε αδικαιολόγητη προσωπική δυσφήμησή τους. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί του Ρόδερφορδ, τα βιβλία και τα βιβλιάρια, ακόμη και το περιοδικό Σκοπιά συχνά ήταν γεμάτα δηλητηριώδη γλώσσα. Φυσικά, όλα αυτά αποκαλύπτουν πολλά για την προσωπικότητα των ανδρών όπως του Ρόδερφορδ, του Βαν Άμπουργκ, του Γούντγουορθ, και αργότερα του Νορ, του Κάβινγτον και του Φρέντερικ Φραντς. Η πολεμική που χρησιμοποιούσαν οι Μάρτυρες πρέπει να κατανοηθεί εν μέρει ως απάντηση στις επιθέσεις κατά του Ρώσσελ, των  αξιωματούχων της Σκοπιάς, και των Σπουδαστών της Γραφής ή Μαρτύρων του Ιεχωβά γενικότερα. Αυτό που σπάνια αναγνωρίζεται από τους επικριτές της πολεμικής των Μαρτύρων είναι η φύση της θρησκευτικής αντιπάθειας προς αυτούς κατά τον τελευταίο αιώνα. Ο Κεν Τζάμπερ (Ken Jubber),αναφέρει:«Ο διωγμός κατά της Εταιρίας Σκοπιά και των μελών της από εθνικές κυβερνήσεις και  αξιωματούχους τους, υπήρξε μια επαναλαμβανόμενη εμπειρία της Εταιρίας από τότε που ιδρύθηκε έναν αιώνα πριν. Από παγκόσμια άποψη, αυτός ο διωγμός υπήρξε τόσο επίμονος και τέτοιας έντασης ώστε δεν θα ήταν ανακριβές  να  θεωρούνται οι Μάρτυρες του Ιεχωβά η πιο κατατρεγμένη ομάδα «Χριστιανών» του εικοστού αιώνα». Σύμφωνα με τη Σκοπιά 1ης Μαίου 1976, σελ, 281 (στην Αγγλική), οι Μάρτυρες του Ιεχωβά βίωσαν κάποιο είδος επίσημου διωγμού σε περισσότερες από 40 χώρες από τις 210 στις οποίες οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν δραστήριοι στη διάρκεια του 1975. Ενώ μέρος του διωγμού δεν είχε προκληθεί από θρησκευτικό μίσος, το μεγαλύτερο μέρος είχε αιτία αυτό.

 

 

2. Θρησκευτικός Διωγμός

Το υπόμνημα είναι ξεκάθαρο. Αν παρατηρήσει κάποιος τη φύση των επιθέσεων εναντίον του Πάστορα Ρώσσελ, είναι φανερό ότι αυτές ξεπερνούσαν τα όρια του είδους της διαμάχης στην οποία ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει προσωπικά. Κατ'  επαναλήψη, εκατηγορήθη  ως  μοιχός τσαρλατάνος, επίορκος, και ότι δεν είχε το δικαίωμα να φέρει τον τίτλο του 'Πάστορος'. Ακόμη και σήμερα μπορεί κάποιος να πάει σε Ευαγγελικά βιβλιοπωλεία ή Βιβλικές Εταιρίες και να βρει βιβλία και φυλλάδια που παρήχθησαν από Φονταμενταλιστές κληρικούς, οι οποίοι συνεχίζουν ξεδιάντροπα να επαναλαμβάνουν άκριτα αυτά τα αντι-Ρωσσελικά ψεύδη και, συχνά, εντελώς ανέντιμα. Θα είχε ενδιαφέρον να εξεταστεί η γενική επίδραση αυτών των εντύπων μίσους από ιστορική άποψη, για να ανακαλυφθεί ποια ακριβώς ήταν η επίδραση που είχαν στον Τύπο και στους κυβερνητικούς επισήμους. Στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχουν πολλές αποδείξεις ότι αυτά τα έντυπα ήταν υπεύθυνα για τον τρομερό διωγμό εναντίον των Σπουδαστών της Γραφής στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και των Μαρτύρων του Ιεχωβά κατά τη διάρκεια του Δευτέρου.

Μολονότι ο Ρώσσελ, ο Ρόδερφορδ, και οι Σπουδαστές της Γραφής θεωρούνταν αντιπατριώτες εξαιτίας της ανοιχτής εχθρότητάς τους προς τον Πόλεμο της περιόδου 1914-1918, υπάρχουν αποδείξεις ότι η απαγόρευση των εντύπων της Σκοπιάς στον Καναδά το 1918, επιβλήθηκε ως αποτέλεσμα των διαβημάτων του κλήρου προς την Καναδική κυβέρνηση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η κατάσταση ήταν παρόμοια. Εμπνευσμένη από αυτά που συνέβησαν στον Καναδά, η δίωξη κατά του Ρόδερφορδ και των συγκατηγορουμένων του από την Αμερικανική κυβέρνηση ενθαρρύνθηκε από Προτεστάντες και Καθολικούς (Σημ. ΟΟΔΕ: Εννοεί «Παπικούς») ιερείς.

 

Στην περίοδο μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, ο θρησκευτικός διωγμός των Μαρτύρων του Ιεχωβά έγινε πιο εμφανής. Στη  διάρκεια των δεκαετιών του 1920 και του 1930, αξιωματούχοι στην επαρχία του Κεμπέκ συνέλαβαν Μάρτυρες του Ιεχωβά εκατοντάδες φορές, κυρίως κατ' εντολήν Καθολικών ιερέων και ιεραρχών. Αν και τις περισσότερες φορές κατηγορούνταν ότι πουλούσαν έντυπα χωρίς άδεια μικροπωλητού, διώκονταν επίσης με τις κατηγορίες της βλασφημίας, της συκοφαντικής δυσφήμησης και της εξέγερσης. Η πίεση του κλήρου ήταν, επίσης, ο  κύριος  παράγοντας  για  την  απαγόρευση τεσσάρων ραδιοφωνικών σταθμών του Διεθνούς Συλλόγου των Σπουδαστών της Γραφής στον Καναδά το 1928. Στις Ηνωμένες Πολιτείες στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, οχλοκρατικές βιαιότητες εναντίον των Μαρτύρων συχνά υποκινούνταν απευθείας από κληρικούς. Το πιο σημαντικό, οι ακόλουθοι του Πατέρα Τσάρλς Ε. Γκούγκλιν, με έδρα το Ντητρόϊτ, εξαπέλυσαν οχλοκρατική επίθεση σε μια Συνέλευση της Σκοπιάς που διεξαγόταν στην πόλη της Νέας Υόρκης, στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν, το 1938. Λίγο νωρίτερα, μια Καθολική εκστρατεία μποϊκοτάζ εναντίον του Πολυκαταστήματος των Αδελφών Τζίμπελ (Gimbel) εξανάγκασε την εταιρία να διακόψει τη χορηγία των ραδιοφωνικών σταθμών του Ρόδερφορδ. Στη Βρετανία, την Αφρική, και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου, κληρικοί διαδραμάτισαν παρόμοιους ρόλους παρενοχλώντας τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, αλλά τα χειρότερα παραδείγματα τέτοιων δραστηριοτήτων έλαβαν χώρα στη Ναζιστική Γερμανία.

 

Υπό τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης οι Σπουδαστές της Γραφής, γνωστοί στη Γερμανία ως 'Ernste Bibelforcher' (Ένθερμοι Ερευνητές της Βίβλου) αναπτύσσονταν ταχύτερα από ό,τι σε άλλα μέρη του κόσμου. Αυτό, όμως, δεν επιτυγχάνετο χωρίς μεγάλη εναντίωση, και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, συλλαμβάνονταν επανειλημμένα. Όταν οι Ναζί ανήλθαν στην εξουσία το 1933, οι Μάρτυρες ήταν μεταξύ των πρώτων ομάδων που υπέστησαν καταπίεση. Μεγάλο μέρος της εχθρότητας των Ναζί εις βάρος τους είχε καθαρά πολιτικά κίνητρα, παρά θρησκευτικά, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι οι Καθολικοί κληρικοί για μια ακόμη φορά ενθάρρυναν την καταδίωξή τους. Σε πολλές περιπτώσεις, ενοριακοί ιερείς ενεργούσαν για λογαριασμό της Γκεστάπο για να συλλαμβάνονται οικογένειες Μαρτύρων και να στέλνονται στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως όπου χιλιάδες απ' αυτούς αφανίσθηκαν.

 

Οι Μάρτυρες δεν πέρασαν καλά ούτε στις δυτικές δημοκρατίες κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η άρνησή τους να υποστηρίξουν τις εθνικές πολεμικές  προσπάθειες ήταν ένας βασικός παράγοντας, αλλά για μια ακόμη φορά ο θρησκευτικός διωγμός ήταν ένα σημαντικό στοιχείο. Συχνά κατηγορούνταν για υπόθαλψη του  Κομμουνισμού, ένα πολύ σοβαρό ζήτημα τη περίοδο μεταξύ της υπογραφής του Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, τον Αύγουστο του 1939, και της εισβολής του Χίτλερ στη Ρωσία, τον Ιούνιο του 1941. Η κατηγορία παρουσίαζε τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ότι ήταν μια αντιπατριωτική Πέμπτη φάλαγγα. Τμήματα του Καθολικού τύπου, συνεπώς, τόνιζαν ότι οι Μάρτυρες αρνούνταν το χαιρετισμό της σημαίας, δεν έψαλλαν τον Εθνικό Ύμνο και πατριωτικά εμβατήρια, και  δεν  απέδιδαν τιμές στους πολιτικούς ηγέτες. Ως αποτέλεσμα, η Καναδική κυβέρνηση επέβαλε  καθολική απαγόρευση στους Μάρτυρες τον Ιούλιο του 1940, την οποίαν ακολούθησαν εκατοντάδες συλλήψεις, πρόστιμα και φυλακίσεις. Τίποτε παρόμοιο δεν συνέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Μεγάλη Βρετανία, αν και συνέβη στην Αυστραλία, στη Βρετανική Αφρική και σε μερικά άλλα μέρη. Μολονότι ο άμεσος διωγμός δεν ήταν έντονος, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ετέθησαν εκτός νόμου σ' εκείνες τις χώρες επίσης. Όσον αφορά τον Καναδά, ο κλήρος έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταπίεσή τους.

 

Μετά τον Πόλεμο διάφορες κυβερνήσεις διεξήγαν θρησκευτικές σταυροφορίες εναντίον των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε ένα αριθμό χωρών. Στο Κεμπέκ, μερικές εκατοντάδες Μάρτυρες υπήρξαν θύματα οχλοκρατικής βίας, χτυπήθηκαν, αποβλήθηκαν από σχολεία, εκδιώχθηκαν από κοινότητες και αντιμετώπισαν 1.800 περίπου συλλήψεις σε πέντε χρόνια από το 1945 έως το 1950. Η Ισπανία και η Δομινικανή Δημοκρατία τους υπέβαλαν σε σκληρό διωγμό και πάλι κυρίως για θρησκευτικούς λόγους. Ίσως η πιο σκληρή θρησκευτική επίθεση όλα αυτά τα χρόνια προήλθε από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία καθ' όλη την περίοδο από το 1945 έως το 1973. Όχι μόνο έγινε η αιτία να υποφέρουν οι Έλληνες Μάρτυρες πολυάριθμες πράξεις βίας και οι νεαροί τους  αντιμετώπισαν την απειλή του εκτελεστικού αποσπάσματος για την άρνησή τους να εκτελέσουν στρατιωτική υπηρεσία [δύο νεαρά άτομα εκτελέστηκαν τότε] αλλά για μια περίοδο μερικών ετών οι γάμοι τους κηρύχθηκαν παράνομοι και τα παιδιά τους νόθα!

 

(Σημείωση της ΟΟΔΕ: Εδώ ο συγγραφέας απλώς επαναλαμβάνει άκριτα τους ισχυρισμούς της εταιρίας Σκοπιά, για δήθεν ευθύνη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ως Εκκλησίας, για πράγματα που στην πραγματικότητα έκαναν οι πολιτικοί. Οι ισχυρισμοί αυτοί, είναι εν μέρει μόνο, αληθείς. Σχετικά με την Ελλάδα στην περίοδο αυτή, η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε η Ορθόδοξη Εκκλησία, (ως Εκκλησία), δίωξε τους ΜτΙ όπως υποστηρίζεται. Αλλά είναι αλήθεια ότι μεμονωμένοι κληρικοί πράγματι κακομεταχειρίσθηκαν ΜτΙ σε συνεργασία με τις αρχές, με προσωπική τους ευθύνη, είτε επειδή τους συνελάμβαναν να κηρύττουν σε μια εποχή που αυτό ήταν παράνομο, είτε στρατιωτικοί ιερείς, επειδή αρνούνταν τη στρατιωτική θητεία. Για παράδειγμα, το μέλος της ΟΟΔΕ Νικόλαος Μαυρομάγουλος, πρώην ΜτΙ, μας διηγείται ότι μια φορά ένας στρατιωτικός ιερέας χαστούκισε τον πατέρα του, όταν εκείνος ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο επειδή αρνήθηκε να δεχθεί οπλισμό στο στρατό, (αλλά ο κληρικός δεν είχε καμία ευθύνη για τα βασανιστήρια που υπέστη από στρατιωτικούς στην περίοδο εκείνη), ενώ κατ' επανάληψιν η μητέρα του και η γιαγιά του συνελήφθησαν από αστυνομικούς, οι οποίοι ειδοποιήθηκαν από ιερείς, επειδή κήρυτταν στις πόρτες. Είναι οι εποχές που οι Ορθόδοξες κατηχήσεις και θεολογικές σχολές στην Ελλάδα δίδασκαν Προτεσταντισμό μάλλον παρά Ορθοδοξία, με όλα τα συνακόλουθα δικανικών και ανελεύθερων μεθόδων που μας έρχονταν από τη Δύση. Όμως η ευθύνη των συγκεκριμένων ιερέων της Εκκλησίας, σταματούσε εδώ, σε μια εποχή που δεν φημιζόταν για τις δημοκρατικές ευαισθησίες της, με διαδοχικές εποχές δικτατορικών καθεστώτων, εμφυλίων και πολιτικών ταραχών. Η δε απαγόρευση των γάμων των ΜτΙ, έγινε στην περίοδο της Δικτατορίας, η οποία εκτός από τους ΜτΙ είχε πλήξει και την ίδια την Ορθόδοξη Εκκλησία, θέτοντας στη θέση Ορθοδόξων Επισκόπων δικούς της ανθρώπους, για να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Για τους λόγους αυτούς, η ευθύνη των διώξεων αυτών, δεν βαρύνει την ίδια την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά τους πολιτικούς εκείνους που και την ίδια την Εκκλησία ταλαιπώρησαν στις ανώμαλες εκείνες εποχές).

 

Ενώ σίγουρα η πρόκληση διωγμού εξαιτίας της θρησκευτικής έχθρας έχει μειωθεί στο Χριστιανικό κόσμο, ειδικά μετά τη Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο του Βατικανού, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κιόλας. Η Εταιρία Σκοπιά πιστεύει ότι η απαγόρευση που έλαβε χώρα στην Αργεντινή κάτω από την τελευταία στρατιωτική κυβέρνηση μερικά χρόνια πριν, ήταν θρησκευτικής έμπνευσης. Ωστόσο, ακόμα σοβαρότερα σήμερα είναι τα συναισθήματα εναντίον των Μαρτύρων μεταξύ των μη-Χριστιανών. Πολλές Ισλαμικές χώρες τους έχουν θέσει υπό απαγόρευση και μερικές έχουν επιβάλλει σκληρό διωγμό. Ορισμένες Ιουδαϊκές κοινότητες στο Ισραήλ και την Νέα Υόρκη έχουν εκδηλώσει φανερή εχθρότητα στις προσπάθειες των Μαρτύρων να κάνουν προσηλυτισμό ανάμεσά τους και έχουν αντιδράσει βίαια.

 

 

3. Η φύση της προπαγάνδας κατά των Μαρτύρων

Οι θρησκευτικές επιθέσεις κατά των Μαρτύρων του Ιεχωβά έχουν ακολουθήσει ορισμένα πρότυπα. Ενώ Προτεστάντες και Καθολικοί συχνά επέκριναν τις πεποιθήσεις των Μαρτύρων από δογματική άποψη - ένα πλήρως κατανοητό φαινόμενο - έχουν επιτεθεί σ' αυτούς και με δυο ακόμη τρόπους. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο πρώτος υπήρξε η δυσφήμηση των ηγετών των Μαρτύρων, ιδιαίτερα του Πάστορα Καρόλου Τ. Ρώσσελ, ενίοτε μέσω δίκαιης κριτικής, αλλά συχνά και άδικης προσωπικής δυσφήμησης και υπανιγμών. Ο δεύτερος ήταν η προσπάθεια να αποδείξουν, σ' αυτή την περίπτωση, ότι οι Μάρτυρες είναι επικίνδυνοι για την κοινωνία και, συχνά, τα όργανα κάποιας άγνωστης ιδεολογίας ή κινήματος.

 

Επιθετικά δημοσιεύματα για τον Ρώσσελ και, σε μικρότερη έκταση, εναντίον άλλων ηγετών των Σπουδαστών της Γραφής - ή Μαρτύρων ήταν σημαντικά. Και τούτο διότι, περιγράφοντάς τους ως απεχθείς  και πονηρές προσωπικότητες, ήταν εύκολο να απεικονίσουν τους Μάρτυρες ως μέλη μιας μη-Χριστιανικής ή μισο-Χριστιανικής επικίνδυνης αίρεσης, η οποία από τη φύση της είναι μια άμεση απειλή για την 'ειρήνη', την τάξη και την καλή διακυβέρνηση. Δεν αποτελεί έκπληξη, ότι μέρος αυτής της πολεμικής φιλολογίας μέσω εντύπωνπου παρήχθη από κληρικούς διαφόρων δογμάτωνέχει χρησιμοποιηθεί ως βάση του ισχυρισμού ότι οι Μάρτυρες είναι στασιαστικοί. Τα ίδια ζητήματα έχουν επαναληφθεί ξανά και ξανά.

 

Σημειώστε τα ακόλουθα: Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η συνήθης κατηγορία εναντίον των ηγετών των Σπουδαστών της Γραφής στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά ήταν ότι ήσαν Γερμανόφιλοι. Μετά τον Πόλεμο κατηγορήθηκαν ότι ήσαν συμπαθούντες τον Κομμουνισμό! Τη δεκαετία του 1930,μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί, ο Δικ. Ρόδερφορδ  και  οι  Μάρτυρες  του  Ιεχωβά  περιγράφηκαν  ως  'πρωτοπόροι για μια Ιουδαϊκή παγκόσμια Βασιλεία και ως θύματα του Εβραίου Καρόλου Μάρξ'. Τότε, τον Οκτώβριο του 1939, ο Καναδικός 'Αγγελιοφόρος της Ιερής Καρδιάς', μια Ιησουϊτική έκδοση με έδρα το Τορόντο, Οντάριο, δημοσίευσε  ένα άρθρο με τίτλο, 'Δόγματα και Πρακτικές των Μαρτύρων του Ιεχωβά'.

 

Αφού γινόταν λεπτομερής αναφορά στις παλιές επιθέσεις εναντίον του Ρώσσελ και του Ρόδερφορδ, και αρνείτο ότι η Καθολική εκκλησία εδίωκε τους Μάρτυρες, ανέφερε: 'Ό,τι  και να διακηρύττουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν υπάρχει περιθώριο για καμιά αμφιβολία ότι το πρακτικό αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων τους είναι να διεγείρουν τον Κομμουνισμό για να μην πούμε την αναρχία, και να υπονομεύουν κάθε σεβασμό προς την εξουσία. Δεν είναι μόνο ότι δυσφημίζονται οι εκκλησίες, αλλά κάθε υφιστάμενο είδος πολιτικών κυβερνήσεων επικρίνεται και γελοιοποιείται'. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί Καθολικοί και Προτεστάντες, επανέλαβαν τα παραπάνω εκτιθέμενα επιχειρήματα στον 'Αγγελιοφόρο της Ιερής Καρδιάς'. Το 1947, ο Ντάμιεν Τζάσμιν (Damien Jasmin) με την υποστήριξη του  Rodrique Cardinal Villeneuve, αρχιεπισκόπου του Κεμπέκ, και ο επίσκοπος  Joseph Charbonneau του Μόντρεαλ, δημοσίευσαν το έργο: 'Les Temoins de Jehova: Fauteurs de seditions, ennemis acharnes de la religion' (Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά: Υποκινητές Στασιασμών και Πικροί Εχθροί της Θρησκείας). Σ' αυτό το έργο ρωτούσε ρητορικά: «Μήπως το Ιεχωβίτικο δόγμα παντρεύτηκε τις αντιθρησκευτικές διδασκαλίες του Μπολσεβικισμού;» Και μετά, απαντούσε ο ίδιος στο ερώτημά του αναφέροντας ότι  υπήρξε μια  πραγματική  προσέγγιση  μεταξύ  του  άθεου Κομμουνισμού και των    Μαρτύρων του Ιεχωβά.

 

Είναι εντυπωσιακό ότι το ζήτημα του στασιασμού το παρέλαβαν οι Βορειο-Αμερικανοί καπιταλιστές, οι Ναζί, οι Μαρξιστές, διάφορες θρησκείες έξω από το Χριστιανικό κόσμο, και πολλές κυβερνήσεις από τον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο. Για παράδειγμα, το 1927, ο Έκτωρ Τσάρλεσγουόρθ (Hector Charlesworth), εκδότης του Καναδικού περιοδικού 'Saturday Night', έγραψε ένα άρθρο εναντίον του Ρόδερφορδ για την άποψή του ότι υπήρχε ένας νόμος για τους φτωχούς και ένας άλλος νόμος για τους πλούσιους. Ο Τσάρλεσγουόρθ, όχι μόνο κατηγόρησε τους Σπουδαστές της Γραφής ότι 'είχαν πουληθεί στο Bernstoff ' και ότι διένειμαν φιλο-Γερμανική προπαγάνδα σε Καναδικές πόλεις και χωριά στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά προχώρησε να πει για τον Ρόδερφορδ: «Όταν ο Δικαστής ψέλνει τον εξάψαλμο στον καπιταλισμό και τους καπιταλιστές θεωρώντας τους δυνάστες του απλού λαού, δεν προκαλεί μόνο την περιέργεια για το ύψος του προσωπικού του τραπεζικού λογαριασμού, αλλά εκστομίζει και επικίνδυνα ψεύδη». Αργότερα ο Τσάρλεσγουόρθ, ως Πρόεδρος της Καναδικής Επιτροπής Ραδιοφώνου, ήταν ο κυρίως υπεύθυνος για την απαγόρευση των ραδιοφωνικών σταθμών του Ρόδερφορδ στον Καναδά. Σύντομα μετά απ' αυτό, οι Ναζί οι οποίοι - σύμφωνα με τον καθηγητή Τζων Σ. Κότγουέϊ (John S. Cotway) - φοβούνταν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως πιθανό αντίπαλο πολιτικό κίνημα, άρχισαν να τους καταδιώκουν. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το ζήτημα του στασιασμού το παρέλαβε ο Ελληνικός Ορθόδοξος κλήρος όπως έκαναν και οι πρώτιστοι εχθροί του, οι Μουσουλμάνοι  Μουλάδες της Τουρκίας και οι  Μαρξιστές της Σοβιετικής Ένωσης. Παραδόξως μάλλον, οι Μάρτυρες που επί χρόνια στιγματίζονταν ως φίλα προσκείμενοι στον Κομμουνισμό, είχαν περιγραφεί ως όργανα-προβοκάτορες του δυτικού καπιταλισμού. Γράφοντας στο 'Sovremennyi Iegovizm' (Ο Σύγχρονος Ιεχωβιτισμός), o A.T. Mosalenko, αναφέρει:

 

Ο Ιεχωβιτισμός εμφανίζεται ως μια από τις μοντέρνες παραλλαγές των σύγχρονων Προτεσταντικών Εκκλησιών, ένα προϊόν αστικών κοινωνικών σχέσεων της εποχής του ιμπεριαλισμού. Το διακριτικό χαρακτηριστικό αυτής της οργάνωσης είναι ότι, δεν κηρύττει μόνο μια ακριβέστερη 'εξαγνισμένη' θρησκεία, αλλά χρησιμοποιεί επίσης την παράλογη θρησκευτικότητα των μαζών για να επεκτείνει τους πολιτικούς στόχους των αντιδραστικών κύκλων της ιμπεριαλιστικής μπουρζουαζίας (της αστικής μεσαίας τάξης). Η Αμερικανική αίρεση των Μαρτύρων του Ιεχωβά είναι μια τυπικά αστική οργάνωση που επιδιώκει όχι μόνον εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς σκοπούς, και πρώτα απ' όλα, διενεργεί ανατρεπτικό έργο στις σοσιαλιστικές και άλλες ειρηνόφιλες χώρες του κόσμου. Από κοινού με τις επίσημες εκκλησίες και τα πολιτικά κόμματα της αντιδραστικής μπουρζουαζίας, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εργάζονται για τη διαιώνιση ενός καπιταλισμού ο οποίος έχει ξεπεράσει τη χρησιμότητά του.

 

Αν υπάρχει τόσος πολύ καπνός, μπορεί να μην υπάρχει φωτιά; Με άλλα λόγια, αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν κατηγορηθεί για στασιασμό από τόσο πολλές διαφορετικές ομάδες, δεν είναι λογικό να υποθέσουμε ότι μπορεί να είναι πράγματι στασιαστικοί; Η απάντηση σ' αυτό το ερώτημα μπορεί να βασιστεί πάνω σε δυο πράγματα. Στον ορισμό του στασιασμού και στην άποψη που έχουν οι Μάρτυρες για τη σχέση τους με το κοσμικό κράτος.

 

Ο στασιασμός είναι κοινωνικό έγκλημα. Το Νέο Κολλεγιακό Λεξικό του Ουέμπστερ (1977), τον ορίζει ως «υποκίνηση σε αντίσταση ή εξέγερση εναντίον της νόμιμης εξουσίας». Αλλά πολλές κοινωνίες προχωρούν περισσότερο. Ακόμη και ο Βρετανικός νόμος, όπως εφαρμόζεται όχι μόνο στη Μεγάλη Βρετανία αλλά και στις υπερπόντιες επικράτειές της, διακρατούσε την άποψη ότι ακόμη και η πρόκληση κακοβουλίας ή έχθρας ανάμεσα στους υπηκόους της επικράτειας ήταν στασιαστική πράξη. Ωστόσο, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υποστηρίζουν αδιάκοπα ότι δεν είναι  και  ποτέ  δεν  υπήρξαν  ένοχοι  γι' αυτό  το έγκλημα  με οποιονδήποτε λογικό ορισμό του όρου, και έχουν πολλές σημαντικές αυθεντίες έξω από το χώρο τους που τους υποστηρίζουν σ' αυτή τη διένεξη.

 

Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Δικαστής Ρόδερφορδ και οι σύντροφοί του διευθυντές της Σκοπιάς αθωώθηκαν από Αμερικανικό Δικαστήριο που ανέτρεψε την προηγούμενη καταδίκη τους. Η Αμερικανική κυβέρνηση αναγνώρισε ότι δεν υπήρχε ικανοποιητική βάση ώστε να κατηγορηθούν για κατασκοπευτική δράση. Κατόπιν, στη διάρκεια των σκοτεινών ημερών του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Μεγάλη Βρετανία αρνήθηκε να τους θέσει εκτός νόμου, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέφερε συγκεκριμένα ότι οι Μάρτυρες δεν ήταν στασιαστικοί, και, το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας  υποστήριξε ότι μια απαγόρευση εναντίον τους σε εκείνη τη χώρα θα ήταν παράνομη. Ο Τζάστις Ουίλλιαμς (Justice Williams), μιλώντας για λογαριασμό του τελευταίου Δικαστηρίου αναφέρθηκε στις εντελώς αθώες αρχές και δόγματα των Μαρτύρων του Ιεχωβά και έκρινε ότι «καθώς η θρησκεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά είναι μια Χριστιανική θρησκεία, η διακήρυξη ότι ο Σύλλογος είναι ένα παράνομο σώμα έχει ως αποτέλεσμα να καθιστά την υποστήριξη των αρχών και των δογμάτων της Χριστιανικής θρησκείας παράνομη και κάθε εκκλησιαστική λειτουργία που τελείται από τους πιστούς στη γέννηση του Χριστού μια παράνομη σύναξη». Σύντομα μετά από αυτό, η απαγόρευση των Μαρτύρων στον Καναδά άρθηκε όταν μια επίλεκτη διακομματική επιτροπή της Βουλής των Κοινοτήτων ψήφισε ομόφωνα ότι δεν υπήρχε βάσιμος λόγος να συνεχιστεί η καταστολή. Το 1950, το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά απεφάσισε ότι ήσαν αθώοι της κατηγορίας του στασιασμού στην περίφημη υπόθεση Boucher v.King (Μπούτσερ εναντίον Βασιλέως).

 

Πρέπει να αναγνωρισθεί ότι και άλλοι εκτός από τα  Δικαστήρια έχουν μιλήσει υπέρ των Μαρτύρων και έχουν αρνηθεί με έμφαση ότι καθ' οιονδήποτε τρόπο αυτοί είναι στασιαστικοί. Στη διάρκεια μιας περιόδου ακραίας οχλοκρατικής βίας  εναντίον τους στις Ηνωμένες Πολιτείες λίγο πριν η Αμερική εισέλθει στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί φιλελεύθεροι Αμερικανοί έσπευσαν προς βοήθειάν τους. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της βίας που κατευθυνόταν εναντίον τους υποδαυλίσθηκε από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ στην υπόθεση Minersville School District εναντίον Gobitis, η οποία υποστήριζε ότι τα παιδιά των Μαρτύρων μπορούσαν να εξαναγκασθούν να χαιρετήσουν την Αμερικανική σημαία ή να αντιμετωπίσουν αποβολή από τα δημόσια σχολεία, τα ζητήματα του στασιασμού και της ανυπακοής φαίνονταν πραγματικά. Αλλά η Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών, μεγάλο επίσης τμήμα του Αμερικανικού Τύπου και πολλοί εξέχοντες κληρικοί υποστήριξαν την άποψη ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν μια νομοταγής ομάδα.

 

Ένα πολύ σημαντικό σημείο που χρειάζεται να τονιστεί - σημείο που συχνά αγνοείται από την Εταιρία Σκοπιά και τους Μάρτυρες συγγραφείς - είναι ότι, ενώ μεγάλο μέρος του διωγμού επισωρεύθηκε εναντίον τους από θρησκευτικούς αντιπάλους, υπήρχαν επίσης πολλοί Προτεστάντες, Καθολικοί και Ιουδαίοι υπερασπιστές τους. Πολλές Καθολικές νομικές σχολές είχαν συγκλονιστεί τόσο από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Gobitis όσο και οι άλλοι, και το δήλωσαν. Το ίδιο έκανε επίσης, τμήμα του θρησκευτικού Τύπου όπως κάλλιστα αντιπροσωπεύεται από το Προτεσταντικό περιοδικό Christian Century (Χριστιανικός Αιώνας) Τελικά, δέκα κληρικοί, Προτεστάντες, Καθολικοί και Ιουδαίοι, περιλαμβανομένων των Dr Harry Emerson Fosdick, Rabbi Edward L.Israel, Bishop Francis J. McConnell, και Dr Reinhold Niebuhr, συνέταξαν μια εισηγητική δήλωση σε ένα φυλλάδιο που εκδόθηκε από την Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών με τίτλο, 'Ο Διωγμός των Μαρτύρων του Ιεχωβά'. Αυτή ανέφερε εν μέρει: «Οι υπογεγραμμένοι πιστεύουν  ότι τα ζητήματα που εγείρονται από τις επιθέσεις εναντίον των Μαρτύρων του Ιεχωβά αποτελούν πρόκληση για την Αμερικανική Δημοκρατία και τη θρησκευτική ανοχή. Δεν υπάρχει τίποτε στις πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά που να δικαιολογούν τις κατηγορίες της έλλειψης πατριωτισμού που τους προσάπτονται. Η για θρησκευτικούς λόγους άρνησή τους να χαιρετήσουν τη σημαία στηρίζεται σε μια Γραφική εντολή την οποίαν εκλαμβάνουν ως κατά γράμμα. Στο δίλημμα της οσιότητας προς τον Θεό και της οσιότητας προς το κράτος, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά τηρούν την παραδοσιακή στάση να θέτουν την οσιότητα προς τον Θεό σε πρώτη θέση». Έτσι, λοιπόν, αυτοί οι ανεκτικοί θρησκευτικοί ηγέτες επιβεβαίωσαν σ' αυτή τη σύντομη δήλωση, την κύρια δογματική βάση πάνω στην οποίαν οι Σπουδαστές της Γραφής και Μάρτυρες του Ιεχωβά αξιούν ότι ενεργούν. Οι απόψεις των Μαρτύρων για την κατάλληλη σχέση των Χριστιανών προς το κοσμικό κράτος, ωστόσο, αξίζει κάποιας ανάλυσης, διότι αυτές έχουν υποστεί ορισμένες αλλαγές με την πάροδο των ετών.

 

Ο Πάστορας Ρώσσελ πίστευε ότι οι παρούσες κοσμικές κυβερνήσεις αυτού του κόσμου επρόκειτο να καταστραφούν από τον Χριστό στον Αρμαγεδδώνα. Αυτές βρίσκονταν αναμφίβολα έξω από την εύνοια του Ιεχωβά Θεού. Στην πραγματικότητα, βρίσκονταν κάτω από τη διακυβέρνηση του Σατανά και ήταν άγριες, καταστροφικές, κτηνώδεις και ιδιοτελείς. Συνεπώς, οι Χριστιανοί έπρεπε να αποβλέπουν στην έλευση της Βασιλείας του Χριστού και να κρατούν εαυτούς 'χωρισμένους από τον κόσμο'. Αυτό εσήμαινε συγκεκριμένα ότι οι Σπουδαστές της Γραφής έπρεπε να αποφεύγουν να ψηφίζουν, να κατέχουν δημόσια αξιώματα, ή να κατατάσσονται για στρατιωτική υπηρεσία. Τα μέλη της Νέας Κτίσεως (η εκκλησία), έπρεπε να θεωρούν τους εαυτούς των 'ξένους προσκυνητές εδώ', και σε κάποιο βαθμό 'επισκέπτες παρεπίδημους'.

 

Ο Ρώσσελ πίστευε ότι «η φαινομενική επιδίωξη όλων των κυβερνήσεων που είχαν οργανωθεί από ανθρώπους, υπήρξε η προώθηση της δικαιοσύνης και της ευημερίας όλων των ανθρώπων». Έτσι, ενόσω οι ακόλουθοί του ανέμεναν, σαν τον Χριστό, την επανίδρυση της Βασιλείας του Θεού επί της γης, όφειλαν να υπακούν στις κοσμικές κυβερνήσεις σε μεγάλο βαθμό. Η λογική πίσω από αυτή τη συμβουλή ήταν ότι ο Πάστορας πίστευε σταθερά πως ο Θεός είχε δώσει στα έθνη το προσωρινό δικαίωμα να κυβερνούν και ότι οι 'υπερέχουσες εξουσίες' της προς Ρωμαίους κεφάλαιο 13 - στις οποίες οι Χριστιανοί έπρεπε να υποτάσσονται ως 'εντεταλμένων από τον Θεό' - ήταν οι κοσμικές κυβερνήσεις.

 

Αυτή η ερμηνεία οδήγησε σε κάποια αμφισημία από πλευράς του Ρώσσελ όσον αφορά τα καθήκοντα του Χριστιανού προς το κράτος. Για παράδειγμα, μολονότι πίστευε ότι κάτω από ορισμένες περιστάσεις η ψήφος στις δημοκρατικές εκλογές ήταν λάθος, ανέφερε: «Προτάθηκε ένας νόμος που ανάγκαζε όλους τους ανθρώπους να ψηφίζουν. Όποτε κι αν περνούσε ένας τέτοιος νόμος, η Νέα Κτίσις (οι Σπουδαστές της Γραφής), υποτασσόμενοι σ' αυτόν έπρεπε να υπακούσουν, και μάλιστα χωρίς ψιθύρους». Μάλιστα, συμβούλευε τους συντρόφους του να δέχονται τη στρατιωτική επιστράτευση ως μη μάχιμοι αν ήταν αναγκαίο, και να υπηρετούν στις τάξεις του, και 'να πυροβολούμε με τα όπλα μας' αν είμαστε υποχρεωμένοι. Αλλά κάτω από αυτές τις περιστάσεις ανέφερε ότι οι Χριστιανοί  'δεν έπρεπε να αισθάνονται υποχρεωμένοι να πυροβολήσουν έναν συνάνθρωπο', στην πράξη μια πολύ δύσκολη πρόταση.

 

Αυτές οι διδασκαλίες, που διαμορφώθηκαν σε ένα καιρό που οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανική Αυτοκρατορία βρίσκονταν σε ειρήνη, ενώ δεν υπήρχαν νόμοι για αναγκαστική ψήφο ούτε νόμος για στρατιωτική επιστράτευση, δημιουργούσαν ελάχιστα προβλήματα στους Σπουδαστές της Γραφής. Με την έλευση του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ρώσσελ υιοθέτησε σταθερότερη αντιπολεμική στάση και οι Σπουδαστές της Γραφής αρνήθηκαν με ομοιόμορφο τρόπο τη μάχιμη στρατιωτική υπηρεσία.  Μολαταύτα, το δόγμα για τις 'υπερέχουσες εξουσίες' προκάλεσε αρκετά προβλήματα ανάμεσά τους, ιδιαιτέρως μετά το θάνατο του Ρώσσελ. Πολύ συχνά οι Σπουδαστές της Γραφής ήταν διασπασμένοι ως προς το σε ποιο βαθμό θα έπρεπε να υπακούν στις κοσμικές εξουσίες.

 

Υπό την Προεδρία του Δικαστή Ρόδερφορδ στην Εταιρία Σκοπιά, η στάση των Σπουδαστών της Γραφής ή Μαρτύρων σκλήρυνε. Όλο και περισσότερο τόνιζαν την αποστολική εντολή ότι οφείλουν να υπακούν στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους. Εντούτοις, η άποψη του Ρώσσελ για τις 'υπερέχουσες εξουσίες' ήταν ζήτημα μεγάλου ενδιαφέροντος ανάμεσά τους μέχρι το 1929. Τότε, ο Δικαστής Ρόδερφορδ υιοθέτησε μια νέα δογματική στάση όπως περιγράφεται στα τεύχη της Σκοπιάς 1 και 15 Ιουνίου εκείνου του έτους. Εκεί ανέπτυξε μια νέα θέση ως προς τις 'υπερέχουσες εξουσίες' της προς Ρωμαίους κεφάλαιο 13. Σύμφωνα μ' αυτήν, δεν έπρεπε να κατανοείται πλέον ότι ήταν οι κοσμικοί κυβερνήτες, αλλά μάλλον, ο Ιεχωβά και ο Χριστός Ιησούς. Συνεπώς, θεωρήθηκε ότι οι κυβερνήσεις δεν κατείχαν έγκυρη θεία εξουσία και έπρεπε να τις βλέπουν σαν δαιμονικές. Οι Χριστιανοί θα έπρεπε να πληρώνουν φόρους για τις υπηρεσίες που ελάμβαναν, αλλά δεν ήταν ανάγκη να υπακούν σε κανένα νόμο εκτός κι αν αυτός ήταν σε αρμονία με το θέλημα του Θεού.

 

Αυτό το δόγμα ήταν μεγάλης αξίας για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Έγινε η αιτία να λάβουν μιαν ανυποχώρητη στάση εναντίον του Ναζισμού και του εθνικισμού. Δεν υπήρχαν διαιρέσεις μεταξύ των σε ζητήματα οσιότητας όπως υπήρχαν στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Μολαταύτα, το δόγμα του 1929 δημιούργησε νέες δυσκολίες.

 

Ο Δικαστής Ρόδερφορδ και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν ήταν συνεπείς στις θέσεις τους όσον αφορά την κοσμική εξουσία. Ο Δικαστής πάντοτε εμφορούνταν από βαθιά αγάπη προς τον Αμερικανικό Χάρτη Δικαιωμάτων και τη φιλελεύθερη παράδοση. Επίσης, οι Μάρτυρες συμβουλεύονταν να υπακούν στους ανθρώπινους νόμους που δεν συγκρούονταν άμεσα με Γραφικές εντολές για να διατηρείται η ειρήνη, ει δυνατόν, με τους γειτόνους τους. Κατόπιν, άρχισαν να εφεσιβάλλουν τη μια υπόθεση μετά την άλλη στα κοσμικά δικαστήρια για την απόκτηση πολιτικών ελευθεριών.

 

Μετά από μερικά χρόνια, όταν πλέον είχαν κερδίσει ένα σημαντικό αριθμό δικαστικών υποθέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά και την Αυστραλία, αντιλήφθηκαν ότι υπήρχαν πολλά καλά στις ανθρώπινες κυβερνήσεις. Συνεπώς, ήταν παράλογο να υποστηρίζουν άκαμπτα τη θέση που έλαβαν το 1929.

 

Ως αποτέλεσμα του δογματικού προβλήματος που δημιουργήθηκε εξαιτίας της εκπληκτικής επιτυχίας τους ενώπιον των δικαστηρίων στις δημοκρατικές χώρες, οι Μάρτυρες επανεξέτασαν τις απόψεις τους σχετικά με τη φύση της κοσμικής εξουσίας και της σχέσεως του Χριστιανού μ'  αυτήν. Έτσι, το 1962, η Σκοπιά δημοσίευσε μια σειρά άρθρων μέσω των οποίων η Εταιρία επανήλθε επίσημα στο ζήτημα αυτό σε μια δογματική τοποθέτηση παρόμοια με εκείνη που είχε αναπτυχθεί από τον Ρώσσελ, μολονότι αυτή ήταν κάπως περισσότερο εξεζητημένη.

 

Από το 1962 οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν γίνει υποδειγματικοί πολίτες κατά κάποιο τρόπο. Σύμφωνα με τους όρους του δόγματος του 1962 σχετικά με τις 'υπερέχουσες εξουσίες', πιστεύουν πλέον ότι πρέπει να υπακούν σε όλους τους ανθρώπινους νόμους που δεν συγκρούονται άμεσα με το νόμο του Θεού. Ακόμη και κατά την περίοδο μεταξύ του 1929 και του 1962, ήταν αξιοσημείωτα νομοταγείς εκτός κι αν ο ανθρώπινος νόμος ερχόταν σε σύγκρουση με την κατανόηση που είχαν για το θείο θέλημα. Συνεπώς, η θέση που πήραν οι κληρικοί υπερασπιστές τους στο φυλλάδιο της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών το 1940, αντιπροσωπεύει μια πολύ λογική ανάλυση του ρόλου τους στις δημοκρατικές κοινωνίες.

 

Οι κοσμικές εξουσίες στον εικοστό αιώνα δεν έχουν καθόλου εντυπωσιαστεί από τη λογίκευση των  Μαρτύρων του Ιεχωβά και των φιλελεύθερων υποστηρικτών τους. Σε έθνη με επίσημα καθιερωμένες θρησκείες, οι διδασκαλίες των Μαρτύρων συχνά θεωρείται ότι υπονομεύουν την «αληθινή πίστη», κι ως εκ τούτου, αποτελούν προσβολή στη νόμιμα εγκατεστημένη εξουσία. Μέχρι πρόσφατα αυτή ήταν γενικώς η κατάσταση σε πολλές χώρες με επίσημη θρησκεία τη Ρωμαιοκαθολική, και στην Ελλάδα. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο στον Μουσουλμανικό κόσμο. Σε άλλες χώρες, όπου δεν υπάρχουν επίσημα καθιερωμένες θρησκείες που να απαιτούν πίστη σ' αυτές όλων ή των περισσοτέρων πολιτών, οι Μάρτυρες λειτουργούν σε μια ατμόσφαιρα διάχυτη από εθνικισμό. Στον εικοστό αιώνα - ακόμη και δυτικές δημοκρατίες σε καιρούς εντάσεως - τείνουν να ασχολούνται με το θέμα όπως γίνεται με ξεχωριστό τρόπο στην Ισπανική στρατιωτική οργάνωση 'Todo por la patria' (Όλα για την πατρίδα). Έτσι, όταν οι Μάρτυρες αρνούνται να αποδώσουν στον Καίσαρα εκείνα που ανήκουν στον Θεό, όπως έχουν κάνει σε χιλιάδες περιπτώσεις, έχουν καταδικαστεί σαν απάτριδες εχθροί του κράτους. Στις Μαρξιστικές χώρες επίσης θεωρούνται ως ιδιαιτέρως επικίνδυνο 'όποιο του λαού'.

 

Είναι απολύτως αληθές ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ίσως θα μπορούσαν να αποφύγουν μεγάλο μέρος του διωγμού που υπέστησαν παρά την άρνησή τους να συνεργαστούν με τις κοσμικές κυβερνήσεις όλων των ειδών. Μολονότι, αναμφίβολα, θα υφίσταντο κάποια καταπίεση, όπως μερικές ομάδες Αναβαπτιστών σαν τους  Μενονίτες και τους Χαττερίτες (Hutterites), μπορούσαν να είχαν αποφύγει πολλά παθήματα με εξαίρεση εκείνα που προέρχονται από τη δράση κηρύγματος και την ακατάπαυστη και ενοχλητική για πολλούς 'επίδοση μαρτυρίας' στον κόσμο. Πολλές κοινωνίες μπορούν να ανεχθούν και ανέχονται μια μικρή μη συνεργάσιμη θρησκευτική μειονότητα η οποία υπάρχει σαν γκέτο. Αλλά όταν μια μικρή ομάδα αρνείται να απομονωθεί και προσπαθεί να μεταστρέψει άλλους κατά εκατομμύρια, τότε στα μάτια πολλών πολιτικών ηγετών μετατρέπεται σε μια κοινωνικώς ενοχλητική δύναμη στην οποία πρέπει να μπει χαλινάρι ή να τεθεί εκτός νόμου. Είναι σημαντικό να επισημάνουμε τις άμεσες αιτίες του διωγμού εναντίον των Μαρτύρων και να εξετάσουμε τα σπουδαιότερα παραδείγματα που έχουν να κάνουν μ' αυτές τις αιτίες.

 

 

4. Αντίθεση στο Κήρυγμα

Πρώτον, οι Μάρτυρες έχουν αντιμετωπίσει έντονο διωγμό στο έργο κηρύγματος. Ο Ρώσσελ, κατ' αρχάς, δέχθηκε επιθέσεις περισσότερο για το θρησκευτικό του άγγελμα παρά για τις ιδέες που είχε για το κοσμικό κράτος. Επίσης, μολονότι η εκ μέρους των Σπουδαστών της Γραφής αντίθεση στον πόλεμο χρησιμοποιήθηκε εναντίον τους το 1918 και το 1919, ο βασικός λόγος της αναταραχής που αντιμετώπισαν τότε ήταν η εκστρατεία φυλλαδίων κατά του κλήρου. Η από μέρους τους χρήση του ραδιοφώνου, του φωνογράφου, της έντυπης ύλης, και πάνω απ'  όλα ο προσηλυτισμός που έκαναν από πόρτα σε πόρτα από τότε, εξόργισε τις άλλες θρησκείες και την κοσμική εξουσία, και σε μερικά μέρη του κόσμου, το γενικό κοινό.

 

Στο διάστημα ανάμεσα στους δυο παγκοσμίους πολέμους, συχνά κατηγορήθηκαν ότι πουλούσαν έντυπα χωρίς άδεια ή ότι παραβίαζαν τη νομοθεσία της Ημέρας του Σαββάτου κηρύττοντας από πόρτα σε πόρτα τις Κυριακές στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά και στη Γερμανική Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Το Κουεμπέκ προσπάθησε να θέσει εκτός νόμου το έργο τους κηρύγματος αμέσως μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ οι κομμουνιστικές χώρες το έκαναν πράξη. Η Ισπανία εξακολουθούσε να απαγορεύει τις δραστηριότητές τους μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1960 και η Πορτογαλία την τελευταία δεκαετία (του 1970). Στη Ζάμπια, στο έθνος με τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν κοινότητα Μαρτύρων στον κόσμο, οι ευαγγελιζόμενοι δεν μπορούν να κηρύττουν νόμιμα από σπίτι σε σπίτι ή σε οποιονδήποτε δεν γνωρίζουν προσωπικά.

 

Το κήρυγμα των  Μαρτύρων  έχει  επίσης  διεγείρει  βίαιες αντιδράσεις εναντίον τους. Σε πολλά μέρη του κόσμου, έχουν προπηλακιστεί, έχουν βιώσει οχλοκρατική βία, έχουν χτυπηθεί, έχουν διαπομπευθεί, έχουν ευνουχισθεί, έχουν βιασθεί και φονευθεί. Λίγοι παλαίμαχοι Μάρτυρες έχουν γλυτώσει τις απειλές εναντίον τους με ρόπαλα, μαχαίρια, πιστόλια ή γροθιές, ενώ πολλοί περιλούσθηκαν με καυτό νερό, ή τους πέταξαν πέτρες ή και σκουπίδια! Άλλοι έστρεψαν τα σκυλιά τους εναντίον τους, και σχεδόν όλοι έχουν υποστεί προφορικές ύβρεις και προσβολές. Συχνά, πολιτισμένοι κατά τα άλλα οικοδεσπότες, γίνονται ξαφνικά βίαιοι όταν τους επισκέπτονται Μάρτυρες, και ενώ μερικές φορές κάποιες από τις αντιδράσεις τους  ίσως οφείλονται στην αδιακρισία των Μαρτύρων, συχνά δεν είναι δύσκολο να κατανοήσουμε το γιατί συμβαίνει αυτό. Πολλοί δυσφορούν με το ανομολόγητο υπονοούμενο ότι αν δεν αποδεχθούν το άγγελμα των Μαρτύρων, θεωρούνται καταδικασμένοι να καταστραφούν. Άλλοι διαπιστώνουν ότι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση συζητώντας περί θρησκείας με ένα άτομο που μπορεί να βρίσκει αποδεικτικά εδάφια για κάθε επιχείρημα που παρουσιάζει πολύ εύκολα, και πολλοί αγανακτούν με την επιμονή των Μαρτύρων του Ιεχωβά να τους επισκέπτονται ξανά και ξανά εφόσον τους έχουν δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν ενδιαφέρονται για το άγγελμά τους.

 

Ένα ενδιαφέρον σημείο είναι ότι οι Μάρτυρες που έχουν κηρύξει σε διαφορετικά μέρη του κόσμου συχνά παρατηρούν ότι τους υποδέχονται με πολύ περισσότερη καλοσύνη στις Λατινικές χώρες, στην υπο-Σαχάρια Αφρική και στην Ασία, από ό,τι στις Αγγλο-Σαξονικές και Σκανδιναυϊκές χώρες. Η ιδέα ότι το σπίτι ενός ανθρώπου είναι το κάστρο του, ιδέα κυρίαρχη στους Αγγλόφωνους λαούς και στους Βορειο-Ευρωπαίους, ίσως είναι ένας βασικός πολιτιστικός παράγοντας με τον οποίο οι ευαγγελιστές Μάρτυρες πρέπει να παλέψουν παρότι τους προκαλεί αμηχανία. Σε αντιδιαστολή, οι άλλες κοινωνίες που αναφέρθηκαν παραπάνω έχουν ισχυρές παραδόσεις στη φιλοξενία οι οποίες ίσως τους κάνουν να μεταχειρίζονται τους ιεραποστόλους ως επισκέπτες, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον για το άγγελμά τους.

 

 

5. Η Στρατιωτική Υπηρεσία

Οι Μάρτυρες, άνδρες και γυναίκες, έχουν υποφέρει περισσότερο από τα μέλη κάθε άλλης θρησκείας αυτόν τον αιώνα (Σημείωση ΟΟΔΕ: Εννοεί τον 20ό) εξαιτίας της άρνησής τους να εκτελέσουν στρατιωτική υπηρεσία ή ορισμένες μορφές υποχρεωτικής εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας. Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, είχαν υποστεί κτηνώδη συμπεριφορά σε Αμερικανικά, Βρετανικά και Καναδικά στρατόπεδα και φυλακές. Στη Γερμανία και στην Αυστρο-Ουγγαρία υπέφεραν επίσης, ενώ μερικοί είχαν μάλιστα εκτελεσθεί. Όταν ο Χίτλερ άρχισε να κτίζει τη φοβερή πολεμική του μηχανή στη δεκαετία του 1930, και πάλι βίωσαν σκληρό διωγμό για την άρνησή τους να έχουν οποιαδήποτε συμμετοχή σ' αυτήν. Ο Καθηγητής Τζών Κότγουέϊ (John Cotway) σχολιάζει:

 

Η αντίσταση των Μαρτύρων επικεντρώθηκε κυρίως εναντίον οποιασδήποτε μορφής συνεργασίας με τους Ναζί και εναντίον της στρατιωτικής υπηρεσίας. Στηρίζοντας τη στάση τους σε Βιβλικές εντολές, αρνήθηκαν να λάβουν τα όπλα ακόμη και εναντίον των εχθρών του έθνους. Σε μια κοινωνία όπου το δικαίωμα της ατομικής συνείδησης είχε προ πολλού καταργηθεί, μια τέτοια παραβατική συμπεριφορά δεν θα μπορούσε να μείνει ατιμώρητη, και δεν αποτελούσε έκπληξη το γεγονός ότι τον Αύγουστο του 1938 ψηφίστηκε νόμος που θέσπιζε ότι η άρνηση ή η υποκίνηση σε άρνηση να υπηρετήσει κάποιος στις ένοπλες δυνάμεις θα ετιμωρείτο με θάνατο, ή σε μικρότερης σημασίας περιπτώσεις με φυλάκιση ή περιοριστική φρούρηση. Εφόσον αυτή η άρνηση αποτελούσε άρθρο πίστεως για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά πρακτικά όλοι τους υπόκεινταν στην ποινή του θανάτου. Πολλοί πράγματι πλήρωσαν αυτό το τίμημα. Άλλοι τιμωρήθηκαν με αναγκαστική υπηρεσία μαζί με τα στρατεύματα ενώ  άλλοι  παραδίδονταν σε  φρενοκομεία, και  μεγάλος αριθμός μεταφέρθηκε στο Νταχάου. (Σημείωση της ΟΟΔΕ: Στο σημείο αυτό, δεν πρέπει να παραθεωρηθεί η προσπάθεια που έκαναν οι ΜτΙ να προσεγγίσουν τον Χίτλερ με προσωπικές επιστολές του Ρόδερφορδ).

 

Μολονότι οι Μάρτυρες στις δημοκρατικές χώρες δεν υπέστησαν τέτοια αυστηρή μεταχείριση τα παθήματά τους ήταν επίσης σοβαρά. Από την εποχή της υιοθέτησης της στρατιωτικής επιστράτευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, προς το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου,  και πάλι από τον Κορεατικό πόλεμο μέχρι τη σύγκρουση στο Βιετνάμ, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποτελούσαν σταθερά τον μεγαλύτερο αριθμό Αμερικανών φυλακισμένων για λόγους αντίρρησης συνειδήσεως. Πολλοί από αυτούς δαπάνησαν χιλιάδες χρόνια στις ομοσπονδιακές φυλακές. Δημόσια αρχεία επίσης δείχνουν  ότι Αμερικανοί Δικαστές επέβαλαν συνήθως μεγαλύτερες ποινές σ' αυτούς απ'  ό,τι στους αντιρρησίες συνειδήσεως άλλων θρησκειών.

 

Η Μεγάλη Βρετανία και μερικές Ευρωπαϊκές χώρες ήταν λιγότερο αυστηρές κατά την περίοδο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά εξακολούθησαν επί μακρόν να φυλακίζουν τους Μάρτυρες για την άρνησή τους να εκτελούν στρατιωτική υπηρεσία. Από την άλλη μεριά, οι Μάρτυρες υπέφεραν πάρα πολύ σε χώρες όπως η Ισπανία και η Ελλάδα. Στην Ισπανία του Φράνκο καταδικάζονταν και ξανα-καταδικάζονταν επειδή δεν υπηρετούσαν στο στρατό. Ορισμένοι δαπάνησαν μέχρι και δώδεκα χρόνια στις φυλακές της Ισπανίας ή στην Ισπανική Σαχάρα, ενίοτε κάτω από πολύ σκληρές συνθήκες. Τα ίδιο, ως επί το πλείστον, συνέβη και στην Ελλάδα. Στη διάρκεια του πολέμου της χώρας αυτής με την Ιταλία το 1940, τρείς Μάρτυρες καταδικάσθηκαν σε θάνατο για την αντίρρηση συνειδήσεως καθώς και δύο άλλοι στα τέλη της δεκαετίας του 1960. (τρία ακόμα άτομα καταδικάσθηκαν και εκτελέσθηκαν στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα το 1946-1949). Ακόμη και σήμερα (το 1983) η Ελληνική Δημοκρατία είναι πολύ σκληρή προς τους Μάρτυρες της στρατεύσιμης ηλικίας. (Σημείωση ΟΟΔΕ: Ο συνεργάτης μας πρώην ΜτΙ, Νικόλαος Μαυρομάγουλος, μας αφηγείται ότι στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν για πρώτη φορά εξέδωσε ταυτότητα, έδωσε ψεύτικα στοιχεία για το θρήσκευμα, κατά τη συνήθεια πολλών ΜτΙ τότε, επειδή σύντομα θα τον καλούσαν για στράτευση, και γνώριζε ότι στους ΜτΙ συχνά δεν αναγνώριζαν το πλεονέκτημα του «προστάτη» οικογένειας, για χηρευμένες οικογένειες, και θα τον καλούσαν για το διπλάσιο του πραγματικού χρόνου που όφειλε στην πραγματικότητα να κληθεί στο στρατό. Αυτό θα σήμαινε ότι όταν θα φυλακιζόταν, θα έμενε στη φυλακή λόγω άρνησης, το διπλάσιο της θητείας του (κατά τον τότε νόμο), δηλαδή συνολικά 4 φορές περισσότερο από ό,τι θα διαρκούσε μια κανονική του θητεία. Κατά τα άλλα, οι συνθήκες της φυλακής ήταν για τους ΜτΙ πολύ καλές κατ' εκείνη την περίοδο, και μπορούσε κάποιος με μεροκάματα να βγει ενωρίτερα, αλλά όχι συντομότερα από το διπλάσιο χρόνο τής θητείας που όφειλε. Σήμερα (2010), δεν φυλακίζονται πλέον οι ΜτΙ στην Ελλάδα, αλλά μετά τη δογματική αλλαγή της εταιρίας Σκοπιά που επέτρεψε την από μέρους τους αποδοχή της εναλλακτικής Κοινωνικής Θητείας, οι ΜτΙ υπηρετούν σε Κοινωνική μη στρατιωτική υπηρεσία, για το διπλάσιο χρόνο της θητείας τους, κάτι που είναι επίσης άδικο. Περισσότερα όμως για τις συνθήκες κράτησης στις φυλακές της Ελλάδος, ο Ν. Μαυρομάγουλος περιγράφει στα κεφάλαια 15-17 του πρώτου βιβλίου του).

 

Άλλες χώρες που έχουν επιβάλλει σκληρές ποινές σε στρατεύσιμους Μάρτυρες είναι η Τουρκία, η Κορέα, η Αίγυπτος, η Κούβα και οι Κομμουνιστικές Δημοκρατίες της Ανατολικής Ευρώπης. Από αυτές, χειρότερες ήταν οι Κομμουνιστικές χώρες και το δεξιό καθεστώς της Νότιας Κορέας όπου οι Μάρτυρες βασανίσθηκαν, χτυπήθηκαν και σε λίγες περιπτώσεις φονεύθηκαν με κτηνώδη τρόπο. Για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά η Ανατολική Γερμανία, η Τσεχοσλοβακία, η Σοβιετική Ένωση και η Κούβα, φυσικά, δεν είναι σοσιαλιστικοί παράδεισοι ούτε η Νότια Κορέα μέρος του αποκαλούμενου ελεύθερου κόσμου.

 

 

6. Πατριωτικές τελετές και πολιτική ουδετερότητα

Ένας τρίτος και πολύ σημαντικός παράγοντας πίσω από τις κοσμικές επιθέσεις εναντίον των Μαρτύρων είναι η άρνησή τους να συμμετάσχουν ενεργά στις διάφορες πατριωτικές δράσεις και τελετές. Τα πρώτα τους προβλήματα σ' αυτόν τον τομέα εγέρθηκαν τη δεκαετία του 1930, ιδιαιτέρως στο Χιτλερικό Τρίτο Ράϊχ και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το να χαιρετίσουν τον Χίτλερ ή να πουν 'Χάϊλ Χίτλερ' δεν ήταν τίποτε λιγότερο από ειδωλολατρεία για τον Γερμανό Σπουδαστή των Γραφών. Συνεπώς, αρνήθηκαν με απόλυτο τρόπο να συμμετάσχουν σε Ναζιστικές ή κρατικές εκδηλώσεις και τελετές όπου θα απαιτείτο να υλοποιήσουν τέτοιες δράσεις. Από το 1935 και μετά, αρνούνταν επίσης να χαιρετούν τις σημαίες άλλων εθνών ή να στέκονται όρθιοι για την ανάκρουση  Εθνικών Ύμνων. Κατά συνέπεια ήρθαν σε σοβαρή σύγκρουση με τις Αμερικανικές σχολικές αρχές σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά, μετά από δικαστικούς αγώνες πολλών ετών, το ζήτημα φέρθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, στην υπόθεση Γκομπίτις (Gobitis). Η απόφαση του Δικαστηρίου με ψήφους 8 προς 1 έκρινε κατά των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά η εναντίον τους οχλοκρατική δράση. Εκατοντάδες από τέτοια περιστατικά υποκινήθηκαν κυρίως από την Αμερικανική Λεγεώνα των Βετεράνων Εξωτερικών Πολέμων και ορισμένων Καθολικών συγγραφέων, και συνέβησαν σε όλο το έθνος μέχρις ότου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την προηγούμενη απόφαση στην υπόθεση Gobitis κατά την εκδίκαση μιας άλλης υπόθεσης, αυτής της Μπαρνέττ (Barnette) εναντίον του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου της Πολιτείας της Δυτικής Βιρτζίνια, στις 14 Ιουνίου 1943 - Ημέρα της Σημαίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Η Καναδική κυβέρνηση χρησιμοποίησε το ζήτημα του χαιρετισμού της σημαίας και το γεγονός ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά 'δεν θα χαιρετούσαν οποιονδήποτε άνθρωπο', σαν πρόσχημα για να επιβάλλουν την απαγόρευση του 1940 εναντίον τους. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν αυτός ο λόγος. Εντούτοις, ένας μεγάλος αριθμός Καναδών Μαρτύρων υπέφεραν πολύ όταν τα παιδιά τους δεν θα χαιρετούσαν τη σημαία ή όταν δεν θα τραγουδούσαν «Ο Θεός σώζει τον Βασιλέα». Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το ζήτημα της σημαίας, ή ακριβέστερα, το ζήτημα των πατριωτικών τελετών και των εθνικών εκδηλώσεων, επρόκειτο να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στα παιδιά των Μαρτύρων που θα προσπαθούσαν να σπουδάσουν σε διαφορετικές χώρες όπως οι Φιλιππίνες, η Κόστα Ρίκα, η Ζάμπια, η Λιβερία και, περιστασιακά, ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

 

Εσχάτως, το ζήτημα της κομματικής κάρτας, ιδιαίτερα στην Αφρική, και η άρνηση των Μαρτύρων να υποστηρίξουν ενεργά μονοκομματικές δικτατορίες είτε αριστερές είτε δεξιές έχει οδηγήσει σε πραγματικά προγκρόμ μεγάλες κοινότητες Μαρτύρων στην κεντρική και τη νότια Αφρική. Οι πιο τρομερές και διαβόητες περιπτώσεις είναι ο διωγμός των Μαρτύρων στη Μαλάουϊ και στη Μοζαμβίκη.

 

Η κυβέρνηση της Μαλάουϊ το 1967 άρχισε μια μαζική καταδίωξη των Μαρτύρων ως αποτέλεσμα της άρνησής τους να αγοράσουν κάρτες μέλους του Κόμματος του Κογκρέσσου της Μαλάουϊ, του Δρος Καμούζου Μπάντα. Το 1972, τουλάχιστον πενήντα πέντε Μάρτυρες δολοφονήθηκαν από την Ένωση Νεολαίας και τους Νεαρούς Σκαπανείς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα 21.000 θύματα διωγμού να καταφύγουν στη Ζάμπια. Εκεί, χιλιάδες από αυτούς κρατήθηκαν στο στρατόπεδο προσφύγων Sinde Masale όπου πολλοί πέθαναν από υποσιτισμό, έλλειψη νερού και έλλειψη ιατρικής περίθαλψης προς όνειδος των αρχών της Ζάμπια και των Ηνωμένων Εθνών. Νοτιο-Αφρικανοί και Ροδεσιανοί Μάρτυρες υποστήριξαν ότι οι αρχές της Ζάμπια τους εμπόδισαν να παράσχουν βοήθεια στους αδελφούς τους. Έτσι το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 1972 πέθαιναν μέχρι και εννέα Μάρτυρες κάθε ημέρα πολλοί απ' αυτούς μικρά παιδιά και μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου, σχεδόν 350 πρόσφυγες πέθαναν σ' εκείνο το στρατόπεδο.

 

Σύντομα μετά από αυτό, η κυβέρνηση της Ζάμπια επαναπάτρισε με βίαιο τρόπο τους Μάρτυρες στη Μαλάουϊ με τη συνοδεία αξιωματούχων των Ηνωμένων Εθνών. Εφόσον η κυβέρνηση της Μαλάουϊ δεν μαλάκωσε την πολιτική της έναντι των Μαρτύρων, αναγκάσθηκαν και πάλι να διαφύγουν αυτή τη φορά στη Μοζαμβίκη. Μέχρι τον Ιούλιο του 1973 κάπου 35.000 Μάρτυρες του Ιεχωβά και υποστηρικτές τους τακτοποιήθηκαν από τις Πορτογαλικές αρχές που τους παραχώρησαν γη και τους μεταχειρίσθηκαν με καλοσύνη. Αλλά όταν η Μοζαμβίκη έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1975, κι αυτή έδιωξε τους Μάρτυρες πίσω στη χώρα τους για να υποστούν και άλλο γύρο επιθέσεων, χτυπημάτων, φόνων και φυλακίσεων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τον ίδιο καιρό κάπου 7.000 Μοζαμβικανοί Μάρτυρες  συνελήφθησαν μαζικά και στάλθηκαν σε στρατόπεδα Αναμόρφωσης.

 

Οι Μάρτυρες έχουν βιώσει παρόμοια μεταχείριση σε πολλές άλλες Αφρικανικές χώρες που περιλαμβάνουν το Καμερούν, την Αγκόλα, το Ζαϊρ, την Αιθιοπία, το Μπενίν και μερικές ακόμη Αφρικανικές χώρες μαύρων, αλλά το ίδιο συνέβη και σε Ισλαμικές χώρες. Η ένταση του διωγμού σε όλες αυτές τις χώρες δεν μπορεί να συγκριθεί, ωστόσο, με εκείνον της Μαλάουϊ και της Μοζαμβίκης. Είναι περίεργο, το ότι λευκοί Μάρτυρες στη Νότια Αφρική βρίσκονται τώρα κάτω από την απειλή περιορισμών.

 

 

7. Μαρξιστικός Διωγμός

Μολονότι δεν είναι τόσο γνωστό, γενικά ο διωγμός των Μαρτύρων στη Σοβιετική Ένωση, στα Κομμουνιστικά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, στην Κίνα και στην Κούβα υπήρξε εξίσου σκληρός όπως και στην Αφρική. Σ' αυτές τις χώρες οι Μάρτυρες δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο τις γενικές κατηγορίες της άρνησης να εκτελέσουν στρατιωτική υπηρεσία και της αποτυχίας να δείξουν υπακοή και οσιότητα σ' αυτά τα καθεστώτα, αλλά το σοβαρότερο, θεωρούνταν από τους Μαρξιστές σαν μια παράλογη θρησκευτική πέμπτη φάλαγγα που στην ουσία αντιπροσώπευε την ψευδο-θρησκεία η οποία δεν ανέχεται ανταγωνιστές.

 

Μεταξύ αυτών των Κομμουνιστικών χωρών, η Σοβιετική Ένωση, η Ανατολική Γερμανία και η Ρουμανία ήταν με συνέπεια οι χειρότεροι διώκτες. Στη Σοβιετική Ένωση από το 1946 οι Μάρτυρες της νεοαποκτηθείσας Δημοκρατίας της Μεσσαραβίας εκτοπίσθηκαν μαζικά στη Σιβηρία και αφέθηκαν απλά να συντηρούνται μόνοι τους. Από τότε, μεγάλος αριθμός από αυτούς στάλθηκαν σε στρατόπεδα. Χιλιάδες συνελήφθησαν, τιμωρήθηκαν με ποινές φυλάκισης και ένας αριθμός φονεύθηκαν ενώ ήταν φυλακισμένοι ή πέθαναν από ασθένειες. Η Ρουμανία δεν ήταν πολύ καλύτερη.

 

Κατά καιρούς, η Πολωνία, η Τσεχοσλοβακία και η Ουγγαρία - όλες με μεγάλες κοινότητες Μαρτύρων - υπήρξαν επίσης θηριώδεις στις ενέργειές τους κατά των Μαρτύρων. Στα πρόσφατα χρόνια, οι πιο φιλελεύθερες κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Ουγγαρίας, έχουν επιδείξει μεγαλύτερη ανοχή, παρότι οι Μάρτυρες είναι ακόμη κάτω από απαγόρευση στις χώρες αυτές (Σημείωση ΟΟΔΕ: το 1983 που γράφθηκε το άρθρο αυτό). Στην Τσεχοσλοβακία είχαν μια σύντομη ανάπαυλα στη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ντούμπτσεκ το 1968, αλλά από τότε για μια ακόμη φορά προγράφηκαν.

 

Στην Κούβα οι Μάρτυρες έχουν δεχθεί πολύ άσχημη μεταχείριση και, για κάποια αιτία, έχουν αποκτήσει την προσωπική έχθρα του Φιντέλ Κάστρο. Αυτό ίσως οφείλεται στο ότι οι Μάρτυρες εξακολούθησαν να είναι το ίδιο θερμοί προς τις διδασκαλίες της Εταιρίας Σκοπιά μετά την επανάσταση όπως ήταν και πριν από αυτήν, και συνέχισαν να αυξάνουν σε αριθμούς κάτω από το καθεστώς του. Σίγουρα, η άρνησή τους να υποστηρίξουν τις στρατιωτικές του περιπέτειες υπήρξε ένας σημαντικός παράγοντας. Πρόσφατα πολλοί ελευθερώθηκαν από τις Κουβανικές φυλακές και τους επετράπη να πάνε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

 

8. Συμβιβασμοί των Μαρτύρων με τον Κόσμο

Η εικόνα που δίνεται από τα ανωτέρω παρουσιάζει τους Μάρτυρες να είναι εκπληκτικά πιστοί στις βασικές τους διδασκαλίες, άσχετα με τη δογματική τους φύση σε κάθε δεδομένη εποχή, και ότι πασχίζουν να είναι ουδέτεροι στις υποθέσεις του κόσμου και να μη συμβιβάζονται με τις κοσμικές εξουσίες σε ζητήματα πίστεως. Ο ακατάπαυστος σχεδόν διωγμός εναντίον τους από το ένα μέρος στο άλλο, φαίνεται να το αποδεικνύει αυτό. Εντούτοις, θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι οι Μάρτυρες υπήρξαν πάντα ειλικρινείς στις αρχές τους σε ό,τι αφορά τη σχέση τους με τις κοσμικές κυβερνήσεις, παρά τον επαναλαμβανόμενο συχνά κομπασμό ότι υπήρξαν πάντα «όσιοι στον Ιεχωβά» και ότι είχαν παραμείνει «χωρισμένοι από τον κόσμο». Στην πραγματικότητα, υπήρξαν τρείς σημαντικές καταστάσεις στη διάρκεια των οποίων η ηγεσία της Εταιρίας Σκοπιά, και με τη δική της καθοδήγηση, ατομικά πολλοί Σπουδαστές της Γραφής και Μάρτυρες έχουν συμβιβασθεί ή προσπάθησαν να συμβιβασθούν με τις κυβερνήσεις του κόσμου με τρόπους που αντιτίθενται στα δόγματα των Μαρτύρων. (Σημείωση ΟΟΔΕ: Στη σχετική ενότητα της ιστοσελίδας μας για την ιστορία της Σκοπιάς, μπορείτε να βρείτε κι άλλα παραδείγματα που η Σκοπιά έγινε «μέρος του κόσμου»).

 

Η πρώτη από αυτές συνέβη την άνοιξη του 1918 όταν οι ηγέτες της Εταιρίας Σκοπιά αντιμετώπισαν τη φυλάκιση κάτω από τις διατάξεις του Αμερικανικού νόμου για την Κατασκοπευτική δράση. Μολονότι προηγουμένως ο Δικαστής Ρόδερφορδ και οι σύντροφοί του μεσοπόλεμα είχαν εκφρασθεί με ειλικρίνεια εναντίον οποιασδήποτε υποστήριξης της Συμμαχικής πολεμικής προσπάθειας κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στα τεύχη της Σκοπιάς 1ης και 15ης Ιουνίου 1918 εκδήλωσαν μια πολύ πιο συμβιβαστική στάση. Οι Σπουδαστές της Γραφής κλήθηκαν να ενωθούν με άλλους Αμερικανούς σε μια εθνική ημέρα προσευχής για τη Συμμαχική νίκη κατά της Γερμανικής 'απολυταρχίας' και η Εταιρία τώρα διακήρυττε ότι η αγορά πολεμικών ομολόγων δεν είχε να κάνει τίποτε με τη θρησκεία. Επομένως, ατομικά οι Σπουδαστές της Γραφής ήταν ελεύθεροι να αγοράσουν ή να μην αγοράσουν αυτά τα ομόλογα εάν σύμφωνα με τη συνείδησή τους το έβλεπαν κατάλληλο. Σχεδόν αμέσως αυτό προκάλεσε συγκρούσεις στην κοινότητα των Σπουδαστών της Γραφής και στην πραγματικότητα έγινε η κύρια αιτία για το σχίσμα των «ανυποχώρητων» (standfast)  στο δυτικό Καναδά και στις βορειο-δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Αργότερα, μετά την απελευθέρωση του Ρόδερφορδ και των συντρόφων του από το Αναμορφωτήριο της Ατλάντα το 1919, η Σκοπιά απεκήρυξε τις συμβιβαστικές δηλώσεις της και έκτοτε η Εταιρία αποδίδει αυτό το συμβιβασμό στην 'αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα' ή ψευδή θρησκεία. Αλλά ποτέ δεν ζητήθηκε συγνώμη για μια μεταγενέστερη και πολύ σοβαρότερη προσπάθεια να συμβιβασθεί με τα 'όργανα του Σατανά', όταν αξιωματούχοι της Εταιρίας προσπάθησαν να αποκτήσουν την εύνοια της Χιτλερικής κυβέρνησης της Ναζιστικής Γερμανίας.

 

Όπως έχει συχνά επισημανθεί, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν ένα έξοχο και θαυμάσιο υπόμνημα περιφρόνησης των Ναζί και είναι γνωστοί για την προθυμίας τους να υποστούν μαρτύρια στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως του Τρίτου Ράϊχ παρά να αποκηρύξουν την πίστη τους. Αλλά αυτό που δεν είναι γενικά γνωστό από τους ιστορικούς ή τους περισσότερους Μάρτυρες τους ίδιους είναι ότι, την άνοιξη του 1933, οι ηγέτες της Σκοπιάς προσπάθησαν να εξευμενίσουν τους Ναζί προσφέροντας υποστήριξη προς τις αρχές της Εθνικοσοσιαλιστικής κυβέρνησης του Χίτλερ συμμεριζόμενοι σαφείς και ξεκάθαρες αντι-Εβραϊκές δηλώσεις.

 

Τον Απρίλιο εκείνου του έτους τα Γραφεία Τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά στο Μαγδεμβούργο κατασχέθηκαν με κυβερνητική εντολή, και από τότε οι Μάρτυρες ήταν κάτω από απαγόρευση στα περισσότερα μέρη του Ράϊχ. Έτσι ο Δικαστής Ρόδερφορδ και ο Νάθαν Νορ πέταξαν στο Βερολίνο και ετοίμασαν μια «Διακήρυξη Γεγονότων», η οποία επρόκειτο να παρουσιασθεί λίγες ημέρες αργότερα σε μια βιαστικά οργανωθείσα συνέλευση κάπου 7.000 Μαρτύρων, μετά την επιστροφή των Ρόδερφορδ και Νόρ στη Νέα Υόρκη. Μετά τη συνέλευση, οι Γερμανοί Μάρτυρες - πιστοί στις οδηγίες από το Μπρούκλυν - διένειμαν 2,1 εκατομμύρια αντίτυπα της Διακήρυξης σε όλη τη Γερμανία ενώ αξιωματούχοι του Γραφείου Τμήματος απέστειλαν αντίγραφα σε σημαντικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους. Ωστόσο, η Διακήρυξη δεν ήταν μια διεγερτική πρόσκληση προς τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να αντιταχθούν στην καταπίεση του Χίτλερ όπως έχει ισχυριστεί η Εταιρία Σκοπιά, αλλά μάλλον, ήταν μια προσπάθεια να κατευνάσουν το Ναζί Φύρερ και τους κομματικούς αξιωματούχους του.

 

Το βιβλίο του Έτους 1974 των Μαρτύρων του Ιεχωβά παραδέχεται ότι πολλοί στη συνέλευση του Βερολίνου απογοητεύθηκαν με τη 'Διακήρυξη' υπονοώντας ότι  ήθελαν μια πιο δυναμική αντι-Ναζιστική ανακοίνωση. Επιπλέον, παραθέτει μια επιστολή προς τον Αδόλφο Χίτλερ από το Γραφείο Τμήματος της Εταιρίας, που απεστάλη με ένα αντίγραφο της 'Διακήρυξης', η οποία περιελάμβανε την ακόλουθη αναληθή δήλωση: «Η Προεδρία της Εταιρίας Σκοπιά στο Μπρούκλυν είναι και πάντα ήταν πάρα πολύ φιλική προς την Γερμανία. Το 1918 ο Πρόεδρος της Εταιρίας και επτά μέλη του Συμβουλίου των Διευθυντών στην Αμερική καταδικάσθηκαν σε φυλάκιση 80 ετών [ο καθένας] για το λόγο ότι ο Πρόεδρος αρνήθηκε να επιτρέψει να χρησιμοποιηθούν για πολεμική προπαγάνδα εναντίον της Γερμανίας δύο περιοδικά που εξέδιδε στην Αμερική». Το βιβλίο του Έτους 1974, όμως, ισχυρίσθηκε ότι η 'Διακήρυξη' αποδυναμώθηκε ή εξασθένησε, προφανώς κατά τη μετάφρασή της, από τον Επίσκοπο Τμήματος στη Γερμανία Πώλ Μπάλζεράϊτ (Paul Balzereit) και υπονοεί ότι ήταν αυτός, μάλλον, και όχι ο Δικαστής Ρόδερφορδ, που ήταν υπεύθυνος για την προσπάθεια συμβιβασμού με το Ναζισμό. Αλλά αυτή η αφήγηση, στην καλύτερη περίπτωση, είναι μόνο εν μέρει αληθής. (Σημείωση ΟΟΔΕ: Δεν είναι καθόλου αληθής, όπως αποδεικνύουμε από απόρρητα έγγραφα της εταιρίας Σκοπιά στο σχετικό μας άρθρο).

 

Είναι πολύ πιθανό ο Μπαλζεράϊτ να εξασθένησε τη 'Διακήρυξη', γιατί αυτός και οι Γερμανοί Μάρτυρες - όχι ο Ρόδερφορδ και ο Νορ - ήταν αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο να διωχθούν από τους Ναζί. Επίσης, το βιβλίο του Έτους 1974 δικαιολογημένα υπονοεί ότι αυτός ή τουλάχιστον κάποια μέλη του προσωπικού του Γερμανικού Τμήματος έγραψαν την παραπάνω εκτεθείσα επιστολή προς τον Χίτλερ. Εν πάση περιπτώσει, η 'Διακήρυξη' εμφανίζεται στο βιβλίο του Έτους 1934 των Μαρτύρων του Ιεχωβά σαν επίσημη ανακοίνωση της Εταιρίας και του Προέδρου της Εταιρίας, και από την άποψη των Μαρτύρων του Ιεχωβά και άλλων σήμερα θεωρείται ένα πολύ συμβιβαστικό έγγραφο το οποίο υπέθαλπε το Ναζιστικό αντισημητισμό και την αντιπάθεια προς τη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάτω από τον τίτλο 'Ιουδαίοι' η 'Διακήρυξη' ανέφερε:

 

Ψευδώς κατηγορούμεθα από τους εχθρούς μας ότι έχουμε λάβει οικονομική υποστήριξη για το έργο μας από τους Ιουδαίους. Τίποτε δεν είναι πιο αναληθές. Μέχρι αυτή την ώρα δεν υπήρξε η παραμικρή χρηματική συνεισφορά από Ιουδαίους στο έργο μας. Είμαστε οι πιστοί ακόλουθοι του Χριστού Ιησού και πιστεύουμε σ' Αυτόν ως τον Σωτήρα του κόσμου, ενώ οι Ιουδαίοι απέρριψαν εξ ολοκλήρου τον Ιησού Χριστό και με έμφαση αρνούνται ότι αυτός είναι ο Σωτήρας του κόσμου. Από μόνο του αυτό πρέπει να θεωρείται επαρκής απόδειξη που δείχνει ότι δεν λαμβάνουμε καμιά υποστήριξη από τους Ιουδαίους, και ότι επομένως οι εναντίον μας κατηγορίες είναι κακεντρεχώς ψευδείς και μπορούν να προέρχονται μόνον από το Σατανά, το μεγάλο μας εχθρό.

 

Η μεγαλύτερη και πιο καταπιεστική αυτοκρατορία επί της γης είναι η Αγγλο-Αμερικανική αυτοκρατορία. Με αυτό υπονοούμε τη Βρετανική αυτοκρατορία της οποίας οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν μέρος. Είναι οι Ιουδαίοι Έμποροι της Βρετανο-Αμερικανικής αυτοκρατορίας αυτοί που οικοδόμησαν και διεξάγουν το Μεγάλο Εμπόριο ως μέσον εκμετάλλευσης και καταπίεσης των λαών πολλών εθνών. Το γεγονός αυτό ισχύει ιδιαιτέρως στις πόλεις του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, τα φρούρια του Μεγάλου Εμπορίου. Το γεγονός αυτό είναι τόσο εμφανές στην Αμερική ώστε υπάρχει μια παροιμία σχετικά με την πόλη της Ν. Υόρκης, η οποία λέει: «Οι Ιουδαίοι την κατέχουν, οι Ιρλανδοί Καθολικοί την κυβερνούν, και οι Αμερικανοί πληρώνουν το λογαριασμό». Δεν έχουμε καμιά διαμάχη με οποιοδήποτε από τα άτομα που αναφέρονται ανωτέρω αλλά ως Μάρτυρες του Ιεχωβά και υπακούοντας στην εντολή του που εκτίθεται στις Γραφές, είμαστε υποχρεωμένοι να εφιστούμε την προσοχή στην αλήθεια ώστε οι άνθρωποι να διαφωτίζονται σχετικά με τον θεό και το σκοπό του.

 

Δεν ήταν μόνο αυτά. Εκτός από την καταδίκη της Κοινωνίας των Εθνών, η 'Διακήρυξη' έλεγε: «Η παρούσα Γερμανική κυβέρνηση έχει κάνει διακηρύξεις εναντίον των καταπιεστών του Μεγάλου Εμπορίου αντιτιθέμενη και στη λανθασμένη θρησκευτική επιρροή στις πολιτικές υποθέσεις του έθνους. Αυτή ακριβώς είναι η θέση μας». Κατόπιν διεκήρυττε: «Αντί να είμαστε αντίθετοι με τις αρχές που υποστηρίζει η κυβέρνηση της Γερμανίας, υποστηρίζουμε πλήρως αυτές τις αρχές και τονίζουμε ότι ο Ιεχωβά Θεός μέσω του Χριστού θα πραγματοποιήσει στο πλήρες αυτές τις αρχές». Βέβαια, όπως ανακάλυψαν σύντομα οι Μάρτυρες, οι Ναζί δεν εντυπωσιάσθηκαν, και ίσως θύμωσαν με τη γενική διανομή της 'Διακήρυξης Γεγονότων', και εξαπέλυσαν ένα κύμα διωγμού εναντίον τους σχεδόν αμέσως. Και ήταν τότε, και μόνον τότε,  που ο Ρόδερφορδ, η Εταιρία, και οι Γερμανοί Μάρτυρες αποφάσισαν να αντιταχθούν στις πολιτικές των Ναζί με έναν ασυμβίβαστο τρόπο.

 

Πιο πρόσφατα, ο Ρέϋμοντ Φράνς έχει φέρει στο φώς μιαν άλλη καταφανή παραβίαση της αρχής που διακρατούν οι Μάρτυρες σε σχέση με τις κοσμικές υποθέσεις. Σε ένα καθ' όλα τεκμηριωμένο κεφάλαιο με τίτλο «Δυο Μέτρα και Δυο Σταθμά» στο πρόσφατα εκδοθέν βιβλίο του 'Κρίση Συνείδησης', (Σημείωση ΟΟΔΕ: Πρόσφατα εκδοθέν στα Αγγλικά ΤΟΤΕ που γράφθηκε αυτό το άρθρο, αλλά πρόσφατα εκδοθέν και στα Ελληνικά ΤΩΡΑ (το 2010), προ λίγων μηνών) ο Φρανς αντιπαραθέτει τον ανυποχώρητο κανόνα της Εταιρίας κατά της αγοράς κομματικών καρτών εκ μέρους των Μαρτύρων του Ιεχωβά από το μόνο εθνικό πολιτικό κόμμα της Μαλάουϊ με τη 'χαλαρή' στάση του Μπρούκλυν απέναντι στις δωροδοκίες που διέπρατταν οι εκεί Μάρτυρες δωροδοκώντας Μεξικανούς στρατιωτικούς αξιωματούχους ώστε να αποφύγουν τον Μεξικανικό γενικό στρατολογικό νόμο και την αποδοχή εκ μέρους των της ιδιότητας του μέλους των εθνικών στρατιωτικών εφεδρειών. Όπως επισημαίνει ο Φράνς, η μακρόχρονη πολιτική της Εταιρίας Σκοπιά υποστηρίζει ότι η ιδιότητα του μέλους πολιτικού κόμματος , ο στρατός, ακόμη και τα προγράμματα  εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας είναι λάθος. Συνήθως, αν ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά συμφωνήσει να συμμετάσχει σε ένα από τα τρία, τότε αυτομάτως θεωρείται 'αποσυνταυτισμένος' από την κοινότητα των Μαρτύρων και τον αποφεύγουν. Εντούτοις, στο Μεξικό από το 1960, ο Νάθαν Νορ, ο Φρέντερικ Φράνς και το σημερινό Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά έχει επιτρέψει στους άνδρες Μάρτυρες, περιλαμβανομένων επισκόπων περιοχής και περιφερείας, αλλά και μελών του προσωπικού της οικογένειας Μπέθελ στο Μεξικό, να εξαγοράζουν παράνομα 'cardillas'  ή πιστοποιητικά τα οποία ψευδώς αναφέρουν ότι έχουν εκπληρώσει την απαιτούμενη στρατιωτική υπηρεσία ενός έτους που τους τοποθετεί αυτόματα στις στρατιωτικές εφεδρείες. Κατά περίεργο τρόπο, παρά τη συνεχή ανησυχία γι' αυτό το ζήτημα από τους αξιωματούχους του εκεί Τμήματος της Σκοπιάς, μέχρι αυτή την ημέρα η Εταιρία διατηρεί μια συγκεκριμένη πολιτική για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου και μια άλλη πολιτική για το Μεξικό.

 

Αυτό κατέστη απολύτως σαφές από τον Ρέϋμοντ Φράνς. Σχολιάζοντας την επιστολή της Εταιρίας Σκοπιά με ημερομηνία 2 Ιουνίου 1960 προς την 'La Torre del Vigia de Mexico' (το Μεξικανικό Σωματείο της Εταιρίας), το οποίο αρχικά έθεσε επί τάπητος την πολιτική της Εταιρίας, ο Φρανς αναφέρει:

 

Ένας λόγος που προσωπικά αυτές οι πληροφορίες με σοκάρισαν τόσο πολύ είναι ότι, την ίδια στιγμή που η επιστολή δήλωνε ότι η Εταιρία «δεν είχε αντίρρηση» αν οι Μάρτυρες στο Μεξικό, αντιμετωπίζοντας μια κλήση για στρατιωτική υπηρεσία, επέλεγαν να «βγουν από τη δύσκολη θέση με πληρωμή χρημάτων», στη Δομινικανή Δημοκρατία υπήρχε πλήθος νεαρών ανδρών που ξόδεψαν πολύτιμα χρόνια της ζωής τους στη φυλακή επειδή αρνήθηκαν το ίδιο είδος εκπαίδευσης. Μερικοί, όπως ο Λεόν Γκλας και ο αδελφός του ο Ενρίκε, καταδικάστηκαν δύο ή τρείς φορές για την άρνησή τους, περνώντας συνολικά εννιά χρόνια από τη νιότη τους στη φυλακή. Ο Πρόεδρος κι ο Αντιπρόεδρος της Εταιρίας είχαν ταξιδέψει στη Δομινικανή Δημοκρατία εκείνα τα χρόνια, κι ακόμα είχαν επισκεφθεί τις φυλακές όπου κρατούνταν πολλοί από αυτούς τους άνδρες. Μου είναι ακατανόητο πώς μπορούσαν να γνωρίζουν την κατάσταση εκείνων των Δομινικανών κρατουμένων και παράλληλα να εφαρμόζουν διπλά κριτήρια.

 

Τέσσερα χρόνια αφότου δόθηκε η καθοδήγηση εκείνη στο Μεξικό, έλαβε χώρα στη Μαλάουϊ το πρώτο ξέσπασμα βίαιων επιθέσεων εναντίον των Μαρτύρων του Ιεχωβά (1964) και ανέκυψε το θέμα της πληρωμής για κομματική κάρτα. Η θέση που πήρε το Γραφείο Τμήματος της Μαλάουϊ ήταν ότι μια τέτοια πληρωμή θ' αποτελούσε παραβίαση της χριστιανικής ουδετερότητας, συμβιβασμό ανάξιο για ένα Χριστιανό. Τα Κεντρικά Γραφεία ήξεραν ότι αυτή ήταν η θέση που πάρθηκε. Η βία κόπασε μετά από λίγο, και μετά ξανα-ξέσπασε το 1967, τόσο έντονα που χιλιάδες Μάρτυρες οδηγήθηκαν σε φυγή από την πατρίδα τους. Οι εκθέσεις για τρομερές αγριότητες σε αυξανόμενο βαθμό κατέκλυσαν τα Κεντρικά Γραφεία.

 

Τι επίδραση είχε στους ηγέτες της οργάνωσης και στη συνείδησή τους σε σχέση με τη θέση που πάρθηκε στο Μεξικό; Στη Μαλάουϊ Μάρτυρες δέρνονταν και βασανίζονταν, γυναίκες βιάζονταν, σπίτια και χωράφια καταστρέφονταν, κι ολόκληρες οικογένειες κατέφευγαν σε άλλες χώρες - αποφασιμένες να εμμείνουν στη στάση της οργάνωσης, ότι το να πληρώσουν για κομματική κάρτα θα ήταν πράξη ηθικά προδοτική. Ταυτόχρονα, στο Μεξικό, άνδρες Μάρτυρες δωροδοκούσαν στρατιωτικούς αξιωματούχους για να συμπληρώσουν ένα πιστοποιητικό που βεβαίωνε ψευδώς ότι είχαν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους για στρατιωτική θητεία. Και όταν πήγαν στο Γραφείο Τμήματος, το εκεί προσωπικό ακολούθησε την καθοδήγηση της Εταιρίας και δεν είπε τίποτα που να υποδεικνύει με κάποιον τρόπο ότι αυτή η πρακτική ήταν ασύμφωνη με τα κριτήρια της οργάνωσης ή με τις αρχές του Λόγου του Θεού.

 

Φαίνεται εκπληκτικό το γεγονός ότι αξιωματούχοι της Σκοπιάς υπήρξαν υπεύθυνοι για την ανάπτυξη και διατήρηση τέτοιων λογικά αντιφατικών και ηθικά αστήρικτων πρακτικών για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά σε διαφορετικές χώρες. Ανόμοια με τους αδελφούς τους στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1918 και εκείνων στη Γερμανία το 1933, οι Μεξικανοί Μάρτυρες δεν ήρθαν αντιμέτωποι με την απειλή του διωγμού κατά τα τελευταία είκοσι τέσσερα έτη. Πώς  εξηγείται, λοιπόν, η στάση της Εταιρίας Σκοπιά, όπως ισχύει επί του παρόντος, με την υποστήριξη του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά; Η απάντηση μπορεί κάλλιστα να είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο Ρέϋμοντ Φράνς.

 

Σύμφωνα με τις διατάξεις του Μεξικανικού Συντάγματος του 1917, καμία Εκκλησία ή Θρησκευτική Οργάνωση δεν μπορεί να κατέχει ακίνητη περιουσία οποιουδήποτε είδους σε αυτή τη Δημοκρατία. Ενώ μπορούν να έχουν την επικαρπία ή το νόμιμο δικαίωμα να χρησιμοποιούν κτίρια σχεδιασμένα για λατρευτικούς σκοπούς, όλες οι εκκλησίες, οι ναοί, και οι συναγωγές είναι ιδιοκτησία του κράτους. Αλλά η Εταιρία Σκοπιά, ενεργώντας μέσω του Σωματείου 'La Torre del Vigia', αποφεύγει αυτή τη Συνταγματική πρόνοια αφού έχει καταχωρηθεί σαν επιμορφωτική ή εκπολιτιστική οργάνωση. Έτσι, όλες οι Μεξικανικές Αίθουσες Βασιλείας ονομάζονται Salonas Culturales  δηλαδή, Εκπολιτιστικές Αίθουσες, και οι Μεξικανοί Μάρτυρες ποτέ δεν ανοίγουν τις συναθροίσεις τους με προσευχή ή υμνολογία των 'ύμνων της Βασιλείας'. Ούτε πηγαίνουν οι Μεξικανοί Μάρτυρες από πόρτα σε πόρτα με Γραφές. Αν το κάνουν αυτό μπορεί να μπουν σε μπελάδες με τις αστικές και πολιτικές αρχές και να καταλήξουν σε εθνικοποίηση της περιουσίας της Εταιρίας. Επίσης, εξαιτίας αυτού μπορεί να εγερθεί ζήτημα με τη στρατιωτική υπηρεσία. Επομένως, φαίνεται πως όσο καιρό οι αξιωματούχοι του Μεξικανικού στρατού θα παραμένουν πρόθυμοι να συμβιβάζουν τις ηθικές αρχές τους πουλώντας 'cardillas', οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θα εξακολουθούν να συμβιβάζουν τις δικές τους αγοράζοντάς τα.

 

(Σημείωση ΟΟΔΕ: Και στην Ελλάδα υπήρξαν δύο περιπτώσεις ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ της εταιρίας Σκοπιάς, στο θέμα της στράτευσης, κατά τα μέσα τουλάχιστον της δεκαετίας του 1980. Ο Ν. Μαυρομάγουλος, στο βιβλίο του «Αναζητώντας την αλήθεια», αποκαλύπτει το συμβιβασμό της οργάνωσης στο θέμα της «στρατιωτικής κουβέρτας», όπου πίεζε φορτικά τα φυλακισμένα μέλη της να παραβιάσουν τη συνείδησή τους και να τη δεχθούν για στρατιωτική επιθεώρηση, και η υπογραφή από μέρους τους, απολυτηρίου από τη φυλακή, το οποίο περιείχε διατύπωση που έδειχνε ότι είχαν γίνει στρατιώτες!)

 

 

9. Η γενική κοινωνική στάση

Η ιστορία των σχέσεων των Μαρτύρων με τα κοσμικά κράτη είναι σαφής και ξεκάθαρη. Αλλά τι γίνεται με τα άλλα θέματα; Πώς, για παράδειγμα, διαχειρίζονται τα οικονομικά ζητήματα; Η απάντηση είναι ότι είναι κάπως αδιάφοροι. Δεν πιστεύουν ότι η Αγία Γραφή διδάσκει οποιοδήποτε είδος σοσιαλισμού ή κομμουνισμού ή ότι είναι αναγκαίο 'να είναι τα πάντα κοινά'. Επομένως υπάρχουν πολυάριθμοι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο δυτικό κόσμο οι οποίοι είναι πλούσιοι επιχειρηματίες, και μερικοί είναι ακόμη και εκατομμυριούχοι. (Σημείωση της ΟΟΔΕ: Εδώ προφανώς δεν έχουν προσέξει τα λόγια του Χριστού, ότι «ευκολότερα είναι να περάσει καμήλα από την τρύπα βελόνας, παρά πλούσιος στη Βασιλεία του Θεού» (Ματθαίος 19/ιθ: 24), ώστε να είναι τόσο απόλυτοι, όσο είναι με άλλα λιγότερο μαρτυρημένα λόγια του Κυρίου).

 

Επι χρόνια, ωστόσο, η Εταιρία Σκοπιά είχε μια συγκεχυμένη άποψη για τον καπιταλισμό. Ο Πάστορας Ρώσσελ, παρά τις δικές του επιχειρηματικές δραστηριότητες, τον έβλεπε σαν άπληστο και στην ουσία σαν μέσο εκμετάλλευσης με τάση να καταστρέψει τη γη. Συμπαθούσε τα εργατικά κινήματα, μερικές φορές τα υπερασπιζόταν δημοσίως και έβλεπε την επερχόμενη μάχη του Αρμαγεδδώνα ουσιαστικά σαν μια πάλη μεταξύ του κεφαλαίου και της εργασίας, σχεδόν με Μαρξιστική έννοια. Ο Δικαστής Ρόδερφορδ, ένας παλιός Δημαγωγός, διατήρησε την παράδοση του Ρώσσελ στην εκδήλωση συμπάθειας προς τους εργάτες και ήταν πολύ πιο καυστικός στα σχόλιά του σχετικά με τον επιχειρηματικό κόσμο. Αλλά από τη δεκαετία του 1940, η στάση της Εταιρίας έχει σημειώσει έντεχνα πλήρη μεταβολή σε σχέση με το καπιταλιστικό σύστημα.

 

Στην πραγματικότητα, οι διδασκαλίες των Μαρτύρων τονίζουν περιστασιακά την ιδέα της 'δίκαιης τιμής δίκαιης αμοιβής' που εξιδανικεύθηκε στην Ευρώπη κατά το Μεσαίωνα. Όταν η Εταιρία Σκοπιά πιέζεται να εκφέρει γνώμη πάνω στις σχέσεις κεφαλαίου-εργασίας εκφράζεται με όρους που μοιάζουν να απηχούν τη φημισμένη Εγκύκλιο του Πάπα Λέοντος XIII, Rerum Novarum. Αλλά παρέχονται πολύ περισσότερες συμβουλές σε ζητήματα ηθικής διαγωγής στους εργάτες παρά στους εργοδότες ή μάνατζερς. Μολονότι οι Μάρτυρες μπορούν να είναι μέλη εργατικών ενώσεων, διδάσκονται να απέχουν από αιρετά αξιώματα μέσα σ'  αυτές, να αποφεύγουν τις πικετοφορίες, και γενικά να είναι πιστοί στους εργοδότες τους. Τους παροτρύνουν να εργάζονται σκληρά, να είναι έντιμοι, και να παραμένουν αμέτοχοι σε οτιδήποτε μοιάζει με μαχητικές συνδικαλιστικές δραστηριότητες. Αυτό σημαίνει ότι η Εταιρία συμβουλεύει επίσης να απέχουν από απεργίες. Είναι επομένως εντελώς φανερό ότι σήμερα οι ηγέτες της Σκοπιάς τρέφουν μεγαλύτερη συμπάθεια προς την επιχείρηση παρά στην εργασία.

 

Το γιατί επήλθε αυτή η αλλαγή στάσης είναι δύσκολο να κατανοηθεί. Τώρα η Σκοπιά έχει σε λειτουργία μια γιγαντιαία επιχειρηματική Εταιρία και έχει ανάγκη για άτομα με επιχειρηματικές επιδεξιότητες (και ανάλογη διάθεση) υψηλού επιπέδου από τις ημέρες του Ρώσσελ και εντεύθεν. Επίσης η Εταιρία ωφελείται τα μέγιστα από συνεισφορές πλουσίων Μαρτύρων για κάμποσο καιρό, και τελικά, επί πολλά χρόνια τώρα επενδύει στις αγορές μετοχών στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά και ίσως σε μερικές άλλες χώρες. (Σημείωση ΟΟΔΕ: Ακόμα και σε πολεμικές βιομηχανίες!)

 

Είναι, συνεπώς, απολύτως λογικό να προσπαθεί η Εταιρία να αποφύγει οτιδήποτε μοιάζει με ταξική σύγκρουση στις τάξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Πιστεύει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν 'κοσμικό', 'από τον κόσμο' και θα εξέτρεπε την προσοχή από τα 'συμφέροντα της Βασιλείας'. Εξάλλου, σύμφωνα με τα πιστεύω της Σκοπιάς, τα παρόντα οικονομικά συστήματα, μαζί με τα θρησκευτικά και τα πολιτικά, παρέρχονται. Επομένως, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συμβουλεύονται να μην εκδηλώνουν έντονα συναισθήματα πάνω σε οικονομικά ζητήματα. Ενώ μπορεί τα άτομα να υποστηρίζουν, κατ' ιδίαν, διαφορετικές απόψεις επ' αυτών, το γεγονός ότι πρέπει να συναναστρέφονται και να εργάζονται με άτομα άλλων κοινωνικών και οικονομικών τάξεων στις εκκλησίες τους, έχει θετική επίδραση στο να τους εμποδίζει να συμμετέχουν σε ταξικές διαμάχες οποιουδήποτε είδους.

 

Επομένως, η Εταιρία τώρα ισχυρίζεται ότι και αυτή και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι απολύτως 'ουδέτεροι' σε τέτοια ζητήματα. Αλλά στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι εντελώς αληθές. Όπως κατεδείχθη, αν μη τι άλλο, είναι λιγότερο ουδέτεροι προς την πλευρά του δυτικού καπιταλισμού, γεγονός που δεν έχει διαφύγει της προσοχής των πολιτικών στις κομμουνιστικές χώρες και στα έθνη του Τρίτου Κόσμου. Περί αυτού θα λεχθούν περισσότερα στο Κεφάλαιο 8 (Σημείωση ΟΟΔΕ: του βιβλίου από το οποίο έχει γίνει η μετάφραση αυτή).

 

Σε ό,τι αφορά ορισμένα ηθικά ζητήματα τα οποία συχνά γίνονται  καυτά πολιτικά  ζητήματα, ιδιαίτερα στις Δημοκρατίες δεν διακρατούν έντονα συναισθήματα. Για παράδειγμα, η Εταιρία Σκοπιά διδάσκει ότι η κοσμική εξουσία είναι δικαιολογημένη να επιβάλλει την ποινή του θανάτου για φόνο. Θεωρεί την έκτρωση, τα τυχερά παιχνίδια, τις λοτταρίες, τη νομιμοποιημένη πορνεία, τη νομιμοποιημένη ομοφυλοφυλία, την πορνογραφία και ορισμένα άλλα ζητήματα ως κοινωνικό κακό. Αλλά ανόμοια με πολλούς Προτεστάντες, Καθολικούς και Ιουδαίους, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται να υποστηρίξουν τη νομοθεσία για να θέσουν σε εφαρμογή τις ηθικές τους απόψεις. Καταδικάζουν απερίφραστα τον κόσμο, τις κυβερνήσεις και τους πολιτικούς διότι επιτρέπουν δραστηριότητες τις οποίες θεωρούν ανήθικες. Παρ' όλα αυτά, δεν πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν τις δικές τους αξίες σε άτομα που βρίσκονται έξω από την κοινότητά τους ή να βάλλουν καινούργιο 'ηθικό κρασί σε παλιά πολιτικά ασκιά'. Η λύση που προτείνουν δεν είναι το κοινωνικό ευαγγέλιο ή η ηθικοπολιτική αναμόρφωση των συγχρόνων κοινωνιών μέσω της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Η λύση είναι η Βασιλεία του Χριστού. Γι' αυτό, το άμεσο ενδιαφέρον τους είναι η ηθική κατάσταση εκείνων που βρίσκονται μέσα στις εκκλησίες τους διότι «δεν βρίσκεται ο κόσμος όλος κάτω από την εξουσία του πονηρού;»

 

Εντούτοις, όταν οι Μάρτυρες αισθάνονται ότι παραβιάζεται η δική τους Χριστιανική ελευθερία σε οποιονδήποτε τομέα που αυτοί θεωρούν ζωτικό, θα αντισταθούν νομικά, και αν είναι αναγκαίο, ακόμα και παράνομα. Δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι γι' αυτό το λόγο έχουν συγκρουσθεί με τους φορείς του ιατρικού επαγγέλματος, με τον τύπο, με τα νομοθετικά σώματα και με όλη την κοινωνία εξαιτίας της αρνησής τους να δεχθούν μεταγγίσεις αίματος. (Σημείωση ΟΟΔΕ: Επίσης, εκπλήσσει με την υποκρισία της, η κρυφή ένταξη της Σκοπιάς για 10 περίπου χρόνια στη δεκαετία του 1990, στον ...; ΟΗΕ, τον οποίο ονομάζουν «προφητικό Θηρίο της Αποκάλυψης»).

 

 

10. Οι Μεταγγίσεις Αίματος

Από τον καιρό της οργάνωσης των πρώτων εκκλησιών των Σπουδαστών της Γραφής μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά σπάνια έπαιρναν οποιαδήποτε θέση σε σχέση με τις ιατρικές θεραπευτικές διαδικασίες εκτός από το ζήτημα των εμβολιασμών, παρά τους εξάψαλμους του Κλέϋτον Γούντγουορθ εναντίον της θεωρίας των μικροβιακών ασθενειών και της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης. Γενικά, πήγαιναν στους γιατρούς χωρίς οποιαδήποτε σοβαρή διαμάχη μ' αυτούς. Αλλά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά αυτή η κατάσταση άρχισε να αλλάζει.

 

Οι Μάρτυρες αποδέχθηκαν τις αυστηρές Γραφικές εντολές κατά της βρώσης αίματος, όπως του αίματος στα λουκάνικα. Το ζήτημα της ηθικής για τις μεταγγίσεις αίματος δεν είχε εγερθεί μέχρι το 1937, μετά την ίδρυση της πρώτης μεγάλης κλίμακας τράπεζας αίματος στο Νοσοκομείο Κουκ Κάουντυ (Cook County Hospital) στο Σικάγο εκείνο το έτος. Ακόμη και τότε υπήρχε ελάχιστο ενδιαφέρον για το ζήτημα, το οποίο επηρέαζε λίγους πολίτες, μέχρι το 1945. Μολαταύτα, πριν ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τελειώσει, η Σκοπιά έλαβε θέση στο ζήτημα στο τεύχος του Ιουλίου 1945. Από εκείνον τον καιρό, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται επίσημα της μεταγγίσεις αίματος ή συστατικών του αίματος (με κάποιες εξαιρέσεις στην περίπτωση των τελευταίων) ως αντιτιθέμενες στις Γραφικές διδασκαλίες, ειδικά σε σχέση με εδάφια όπως της Γένεσης 9:5, 6  Λευϊτικού 17:10 και Πράξεων 15: 20, 28 ,29.

 

Μολονότι τονίζουν σταθερά τις θρησκευτικές τους αντιρρήσεις για τις μεταγγίσεις αίματος, οι Μάρτυρες δικηγόροι και λόγιοι έχουν υποστηρίξει ότι η  εφαρμογή τέτοιων μεταγγίσεων συχνά αποτελεί απλά ιατρικό καπρίτσιο, ότι στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων δεν είναι αναγκαίες, αφού υπάρχουν εναλλακτικές θεραπευτικές μέθοδοι και ότι η χρήση τους συνεπάγεται μεγάλους κινδύνους. Αφού το ζήτημα της αποδοχής τους ή της μη αποδοχής τους περιλαμβάνει την ευημερία των Μαρτύρων, και αφού, όπως γίνεται παραδεκτό από ένα ιατρικό κείμενο «οι μεταγγίσεις πρέπει να θεωρούνται σαν μια μέθοδος θεραπείας η οποία περιλαμβάνει σημαντικούς κινδύνους που ίσως είναι θανατηφόροι», οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αισθάνονται ότι πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι να τις απορρίπτουν για τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους. Πολλές χιλιάδες έχουν πεθάνει ή έχουν υποστεί σοβαρή βλάβη από μεταγγίσεις, ένα γεγονός που δεν είναι γνωστό στο κοινό, και προφανώς και στους γιατρούς.

 

Ωστόσο, η άρνηση των Μαρτύρων δεν έχει γίνει εύκολα αποδεκτή από τα μέλη του ιατρικού επαγγέλματος, τα νοσοκομεία, ή τον τύπο. Σε φιλελεύθερες δημοκρατικές χώρες σήμερα μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει τις εκκλησίες, τους πολιτικούς, ακόμη και τον εθνικισμό, αλλά η επιστήμη, και ειδικά η ιατρική επιστήμη, έχει παραμείνει ιερή αγελάδα. Έτσι, σε παιδιά Μαρτύρων του Ιεχωβά και σε ενήλικες έχουν δια της βίας επιβληθεί μεταγγίσεις αίματος σε κοινωνίες όπου τα δικαστήρια, υπό άλλες συνθήκες, έχουν παραδεχθεί ότι μερικά άτομα ίσως αρνηθούν κάποια ιατρική θεραπευτική μέθοδο και έχουν το δικαίωμα να πεθάνουν. Οι Μάρτυρες απαντούν ότι τέτοια εξαναγκαστική θεραπεία συχνότερα καταλήγει στο θάνατο και όχι στη σωτηρία του ασθενούς. Στον Καναδά μόνο, κάπου δώδεκα παιδιά δέχθηκαν υποχρεωτικά μεταγγίσεις και επεστράφησαν στους γονείς τους νεκρά. Το αν αυτά τα παιδιά θα είχαν πεθάνει ή όχι αν δεν τους γινόταν μετάγγιση είναι αδύνατον να ειπωθεί με βεβαιότητα. Αλλά δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι οι Μάρτυρες υποστήριξαν πως τα παιδιά πέθαναν επειδή τους έγινε μετάγγιση.

 

Τα τελευταία χρόνια, είναι αλήθεια ότι τα επιχειρήματα των Μαρτύρων έχουν λάβει περισσότερη προσοχή. Επίσης, είναι γεγονός ότι έχουν χρησιμοποιηθεί σαν ιατρικά πειραματόζωα. Εντούτοις, και το ιατρικό επάγγελμα και τα δικαστήρια συχνά εξακολουθούν να αψηφούν αυτό που οι Μάρτυρες θεωρούν αναφαίρετο ιερό δικαίωμά τους για τους εαυτούς τους και τα παιδιά τους, ενώ σε μερικές περιπτώσεις οι ίδιοι οι Μάρτυρες φυσούν τις φλόγες της προκατάληψης πάνω σ' αυτό το ζήτημα χωρίς να υπάρχει ανάγκη. Ιδιαιτέρως στον Καναδά, ο Γ. Γκλεν Χάου (W. Glen How), και άλλοι Μάρτυρες, χρησιμοποιούν συχνά υβριστικούς όρους για ορισμένα μέλη του ιατρικού επαγγέλματος στα δικαστήρια, και ο Χάου συχνά έχει χρακτηρίσει τις αναγκαστικές μεταγγίσεις σαν ένα είδος 'βιασμού'. Κατά περίεργο τρόπο, παρά τη σπουδαιότητα της αντιπαράθεσης και του όλου ζητήματος της ιατρο-θρησκευτικής ηθικής που αυτό αναδεικνύει, λίγοι λόγιοι διαθέτουν τον απαιτούμενο χρόνο να εξετάσουν τις σοβαρές επιπτώσεις μιας τέτοιας αναγκαστικής θεραπευτικής μεθόδου από την άποψη του νόμου, της ιατρικής ή της ηθικής. Και ακόμη λιγότερο έχουν εξετάσει τις διδασκαλίες των Μαρτύρων επί του θέματος από δογματική άποψη. Μόνο τώρα υπάρχουν ορισμένα άτομα  που είτε εγκατέλειψαν τη θρησκεία των Μαρτύρων είτε διαφωνούν μυστικά με τη στάση του Μπρούκλυν πάνω σ' αυτό το ζήτημα, τα οποία προχωρούν στην προσεκτική διερεύνηση που αυτό αξίζει.

 

 

11. Διαχωρισμός από τον κόσμο και τα κοινωνικά ενδιαφέροντα

Πρακτικά, σε κάθε έκθεση που αφορά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, είτε είναι γραμμένη από Μάρτυρες, από αντικειμενικούς λογίους ή επικριτές των Μαρτύρων, τονίζεται η αποξένωση ή η σύγκρουση με τον κόσμο, κάτι κατανοητό από την παραπάνω εκτεθείσα ανάλυση. Η εσχατολογία των Μαρτύρων εξακολουθεί να διδάσκει  ότι ο παρών πονηρός κόσμος 'παρέρχεται', και ότι ο καιρός του είναι λίγος. Ως εκ τούτου, υπάρχει λίγος χρόνος  για να διατεθεί στην οικοδόμηση σχολείων, νοσοκομείων ή ευαγών  ιδρυμάτων  οποιουδήποτε είδους. Οι ευαγγελιζόμενοι της Βασιλείας πρέπει να διαθέτουν το χρόνο τους και την ενεργητικότητά τους στο έργο κηρύγματος. Επιπλέον, ατομικά οι Μάρτυρες νιώθουν ένα αίσθημα θρησκευτικής αποκλειστικότητας που είναι πολύ αξιοσημείωτο. Σε μια πρόσφατη μελέτη τριών δειγμάτων, Μαρτύρων, Μορμόνων και Καθολικών ζητήθηκε από τα μέλη τους να αναφέρουν ποια είναι η αντίληψή τους για κάπου δεκαέξι θρησκευτικές ομάδες που τις γνωρίζουν καλά και όλα τα μέλη εκδήλωσαν ένα πολύ ανεπτυγμένο αίσθημα πως η δική τους η θρησκεία ήταν η μόνη αληθινή. Μολονότι από στατιστική άποψη δεν είναι σημαντικό, οι Μάρτυρες τόνισαν αυτή την πτυχή σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι τα μέλη των δύο άλλων ομάδων, παρότι και τα τρία δείγματα επελέγησαν για τη θρησκευτικότητά τους.

 

Αυτή η θρησκευτική αποκλειστικότητα συχνά έχει αναπτύξει απωθητικά χαρακτηριστικά ανάμεσα σε πολλούς Μάρτυρες. Όπως συμβαίνει συχνά με εκείνους που πιστεύουν ότι η δική τους θρησκεία είναι η μόνη αληθινή, τείνουν να εκδηλώνουν μια αίσθηση πνευματικής υπερηφάνειας η οποία είναι ενοχλητική στους γνωστούς τους. Επίσης, συχνά είναι αυστηροί στο έπακρον και σπάνια εκδηλώνουν αισθήματα χαράς που είναι φανερά στους χαρισματικούς Χριστιανούς ή ακόμη και σε άλλους αιρετικούς όπως οι Μορμόνοι και οι Αντβεντιστές. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, αν μη τι άλλο, είναι αιρετικοί πουριτανοί του εικοστού αιώνα με τα ίδια πολλά ταμπού και κοινωνικές στάσεις όπως οι Άγγλοι και οι Νέο-Άγγλοι πνευματικοί τους πρόγονοι του δεκάτου εβδόμου αιώνα, μαζί με κάπως περισσότερη Βικτωριανή θρησκοληψία.

 

Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, που οι γείτονές τους δεν τους βλέπουν ευνοϊκά. Απαρνούνται τον κόσμο, και κηρύττουν αδιάκοπα στους άλλους οι οποίοι δεν πιστεύουν στην πιθανότητα αποκατάστασης ενός επίγειου παραδείσου, ένα μήνυμα που τους φαίνεται περισσότερο σαν άγγελμα θλίψης και καταδίκης. Δεν προσφέρουν υπηρεσίες δημόσιας εκπαίδευσης ή ιατρικές υπηρεσίες όπως κάνουν οι Καθολικοί, οι Μενονίτες, και οι Αντβεντιστές, γεγονός για το οποίο επικρίνονται από πολλούς. Συνεπώς οι Μάρτυρες έχουν καθορίσει το ρόλο τους σ' αυτή τη ζωή κατά τον ίδιο τρόπο που τον καθόρισε ο Pilgrim Χριστιανός του φημισμένου διηγήματος του Τζον Μπούνγιαν (John Bunyan) «Η Πρόοδος του Πίλγριμ»: Είναι ξένοι οι οποίοι, σε μια χώρα που πρόκειται να καταστραφεί, πρέπει να βαδίζουν προς την πόλη που ανήκει στον ουρανό.

 

Όμως, υπάρχει και μια άλλη πλευρά στη στάση ζωής των Μαρτύρων. Ως 'πρεσβευτές που αντιπροσωπεύουν το Χριστό', οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι πρέπει να ζουν με τρόπο που αντανακλά το άγγελμά τους και τον Θεό τους. Συνεπώς, έχουν γίνει γνωστοί για τη φυσική τους καθαριότητα, τις καλές συνήθειες εργασίας, και την προσωπική τους εντιμότητα. Πρακτικά σε όλες τις κοινωνίες εκδηλώνουν  τις ίδιες ιδιότητες που τους καθιστούν τους πιο αξιόπιστους και παραγωγικούς πολίτες, γεγονός που σημειώνεται από τους απέξω. Είναι ενδιαφέρον, επίσης, ότι και η Εταιρία Σκοπιά και ατομικά οι Μάρτυρες υπερηφανεύονται για το ότι έχουν συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση του νομικού συστήματος πολλών χωρών  με τη διεύρυνση των πολιτικών ελευθεριών. Πιο πρόσφατα, ευαρεστούνται που έχουν συμβάλλει σημαντικά, αν και όχι άμεσα, στην ιατρική επιστήμη με τη στάσης τους έναντι των μεταγγίσεων αίματος.

 

Αλλά εξαιτίας της επίμονης διδασκαλίας  της Εταιρίας Σκοπιά ότι το ανθρώπινο γένος είναι πολύ κοντά στην αποκάλυψη, οι Μάρτυρες δείχνουν λίγα σημάδια προσαρμογής στον εικοστό αιώνα και εκδήλωσης διανοητικής και κοινωνικής ζωτικότητας για την οποία έπρεπε να είναι ικανοί. Μόνο σε πολύ λίγα μέρη στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ιδρύσει ιδιωτικά σχολεία και έχουν συμβάλλει λιγότερο στην ακαδημαϊκή ζωή, στις τέχνες ή στις Βιβλικές μελέτες απ' ό,τι κάποιος θα μπορούσε να αναμένει. Αν η Εταιρία Σκοπιά είχε ενθαρρύνει κάτι τέτοιο η άριστα διαπαιδαγωγημένη κοινότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά, χωρίς αμφιβολία, θα ήταν ικανή για σπουδαία πράγματα. Οι Μάρτυρες θα μπορούσαν να είχαν δώσει έμφαση και στην ανώτερη εκπαίδευση και στις τέχνες με τον τρόπο που το έχουν κάνει οι Μορμόνοι, οι Αντβεντιστές, οι Κουάκεροι. Ακόμη και μερικές ομάδες ανεξάρτητων  μελετητών της Βίβλου το έχουν κάνει χωρίς να συμβιβάσουν τις βασικές τους πεποιθήσεις  και έτσι έχουν γίνει μια πιο ελκυστική και παραγωγική κοινότητα απ' ό,τι είναι αυτοί τώρα. Επιπλέον, θα μπορούσαν να ήταν σε θέση να χειριστούν τα πολλά προβλήματα που τώρα αντιμετωπίζουν με ένα πολύ πιο θετικό τρόπο. Αλλά αυτό δεν έχει συμβεί. Όπως λέει και ο Joseph Zygmunt: Ενώ μετριάζει τις συγκρούσεις της με τον κόσμο, αυτή η ομάδα δεν έχει εγκαταλείψει την αιρετική της ταυτότητα αλλά μάλλον έχει αλλάξει το 'αιρετκό της στυλ'. Έχει καταστεί λιγότερο αντικοσμική συγκρουσιακή ομάδα και περισσότερο μια 'απόκοσμη' και αντιθετική ομάδα. Σαφέστατα, έχει διατηρήσει την πολωτική της φύση, στέκεται απέναντι από τον κόσμο αγωνιζόμενη να δημιουργήσει νέα διακριτικά σημάδια και να παρεμβάλλει μεγαλύτερη συμβολική απόσταση  μεταξύ αυτής και του κόσμου.

 

Μόνον ο καιρός θα δείξει αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θα κάνουν τελικά μεγαλύτερες προσαρμογές στον κόσμο. Προς το παρόν αυτό δεν γίνεται, ούτε μπορεί να γίνει. Οι Μάρτυρες διδάσκονται από τους ηγέτες τους ότι μόνο αυτοί είναι μέλη της καθαρής θεϊκής οργάνωσης η οποία είναι η μόνη που θα περάσει μέσα από τον Αρμαγεδδώνα σε μια 'νέα τάξη'. Έχουν φτάσει στο σημείο να αισθάνονται ότι δεν έχουν πραγματικά συμφέροντα σε ένα σύστημα το οποίο, μαζί με όλους τους υποστηρικτές του, πολύ σύντομα θα υποστεί καταστροφή στα χέρια ενός εκδικητικού Ιεχωβά που εκπροσωπείται από τον Χριστό και τους αγγέλους του. Μολαταύτα, εάν - όπως έχει συμβεί συχνά στο παρελθόν - ο χρόνος και η παρούσα ηγεσία της Σκοπιάς περάσουν στην ιστορία και η αποκάλυψη αργήσει και πάλι, θα καταστεί ακόμη πιο δύσκολο για μια νέα γενιά Μαρτύρων να μην επανεκτιμήσουν ολόκληρο το αποκαλυπτικό σχέδιο και μαζί τη στάση τους προς τον υπόλοιπο κόσμο. Προς το παρόν η ηγεσία δεν θα προβεί σε μια ανοιχτή και λογική αντικειμενική μελέτη της δογματικής ιστορίας των Σπουδαστών της Γραφής ή Μαρτύρων, ούτε θα επιτρέψει σε άλλους από το κίνημα να το κάνουν αυτό. Διότι αν επιτρέψει να γίνει κάτι τέτοιο θα υπονομεύσουν τις συγκεκριμένες αξιώσεις της ηγεσίας για πνευματική εξουσία. Συνεπώς, όπως ο Joseph Zygmunt λέει, οι Μάρτυρες είναι τώρα κάπως 'απόκοσμοι' ζώντας σε μια διανοητικά και ψυχολογικά απομονωμένη κοινωνία από μόνοι τους.

 

(Σημείωση της ΟΟΔΕ: Όταν έγραφε τα παραπάνω λόγια ο Τζέιμς Πέντον, τότε, το 1983, προφανώς δεν είχε φαντασθεί την «κατρακύλα» που θα ακολουθούσε η εταιρία Σκοπιά στα επόμενα χρόνια μέχρι και σήμερα (2010). Δεν θα μπορούσε να φαντασθεί, ότι μια τόσο διωγμένη από άλλους ομάδα, θα γινόταν τόσο σκληρή και άστοργη ενάντια στα ίδια της τα μέλη, ότι θα δίωκε με τόσο μίσος τα πρώην μέλη της, με την κατάπτυστη μέθοδο της αποκοπής, ότι θα απομόνωνε ακόμα περισσότερο τα θύματά της, ότι θα μετέτρεπε αυτούς τους ζηλωτές διωγμένους σε θρασύδειλους διώκτες των άλλων, που θα έφευγαν πανικόβλητοι απέναντι στην αλήθεια, ότι θα στρέφονταν ενάντια στη μόρφωση και στο Ίντερνετ, και τόσα άλλα που έκαναν αυτή την οργάνωση ένα παράδειγμα προς αποφυγήν στις τελευταίες δεκαετίες).

Μετάφραση από Συνεργάτη

http://www.oodegr.com/paratir/istoria/sxesi_kosmos_1.htm






Η πανωλεθρία τής εκστρατείας τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά στην Κόνιτσα

Τού Αρχιμανδρίτη Ιωήλ Κωνστάνταρου

Ιεροκήρυκος τής Ι. Μητρ. Κονίτσης

Οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά συνηθίζουν να διηγούνται τα "κατορθώματά τους" όταν συναντούν άσχετους στο δρόμο τους, και να κάνουν τους έξυπνους και τους πολύξερους στους ομοθρήσκους τους. ΠΟΤΕ όμως δεν αναφέρουν τι συμβαίνει, όταν συναντούν ανθρώπους που γνωρίζουν την πίστη τους! Αυτά θέλουν να τα ξεχνούν και οι ίδιοι, για να συνεχίσουν τον μακάριο ύπνο τους στην πλάνη τής Σκοπιάς. Το άρθρο αυτό λοιπόν, θα διηγηθεί μία τέτοια περίπτωση, που οι ΜτΙ δεν θα αφηγηθούν ποτέ σε κανέναν, για να μη φανεί η πνευματική τους φτώχεια. Το αφηγείται όμως ο ιεροκήρυκας τής Κόνιτσας π. Ιωήλ, ένας ιερέας που έχει φροντίσει να διατηρεί το ποίμνιό του κατηχημένο και ενημερωμένο, και απρόσβλητο από αιρετικές αυθαιρεσίες.

Το πρώτο μέρος τού άρθρου αυτού το είχαμε δημοσιεύσει στο "oode blog". Τώρα πλέον το δημοσιεύουμε ΟΛΟΚΛΗΡΟ και στον Παρατηρητή τής Σκοπιάς, ώστε να γνωρίζει το Πανελλήνιο με τι ανθρώπους έχει να κάνει, όταν κάποιος δήθεν "κατατοπισμένος" αιρετικός χτυπάει την πόρτα τους.

Μέρος 1ο:

Όταν λογαριάζει κανείς, χωρίς τον ξενοδόχο ή "Καλά, δεν ήξερες, δεν ρωτούσες να μάθεις;"

Αν κανείς βρισκόταν στην Κόνιτσα το Σάββατο του Λαζάρου, (Μάρτιος 2010), θα έβλεπε στην πράξη τι θα πει «άτακτη φυγή» και ταυτοχρόνως θα διαπίστωνε τη θρασύτητα και τη δειλία (ήτοι: θρασυδειλία) των οπαδών της «Σκοπιάς».

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Εδώ και τρία έτη είχε ξεκινήσει μια επικοινωνία, τόσο προφορική, όσο, κυρίως, γραπτή, μεταξύ ενός εκ των ιεροκηρύκων της Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης και των υπευθύνων των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» της περιοχής των Ιωαννίνων.

(Και επειδή, ως συνήθως, οι Μ.τ.Ι., όταν δεν τους συμφέρει κάτι, προσπαθούν να το διαψεύσουν, κυρίως όταν ο διάλογος γίνεται προφορικώς, για αυτό τα γραπτά που υπάρχουν, και μένουν - scripta manent - αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.)

Η κατάληξη λοιπόν, του γραπτού αυτού διαλόγου ήταν, προσφάτως, ο υπεύθυνος των Μ.τ.Ι. των Ιωαννίνων, να αρνηθεί να συνεχίσει, στέλνοντας μήνυμα ότι η επικοινωνία διακόπτεται.

Τούτο δε έγινε διότι του ήταν εντελώς αδύνατο να απαντήσει στα καίρια ερωτήματα που του είχαν τεθεί και ενώπιον άλλων προσώπων είχε υποσχεθεί ότι θα ερευνήσει και θα απαντήσει. Ερωτήματα τα οποία φυσικά τίναζαν στον αέρα όλο το σαθρό οικοδόμημα της Εταιρείας, και συνάμα αποδείκνυαν την αγραμματοσύνη των θυμάτων της Σκοπιάς περί τον λόγο του Θεού και γενικώτερα την γενική αλλά και εκκλησιαστική ιστορία...

Και ενώ φάνηκε πως έκλεινε το όλον θέμα με την υποχώρηση (με ελαφρά πηδηματάκια) του «αρχηγού» των Μ.τ.Ι., αφήνοντας τον έκθετο στον λαό της Κονίτσης, που γνώριζε με κάθε λεπτομέρεια την όλη εξέλιξη του διαλόγου, ξαφνικά, το «ωραίο πρωινό» του Σαββάτου του Λαζάρου, «οι σοφές κεφαλές των ταγών» έκαναν την γκάφα τους και η Κόνιτσα «γέμισε» με συνεργεία των Μ.τ.Ι.

Ξεκίνησαν λοιπόν «οι ευγενείς κύριοι και κυρίες» το μοίρασμα προσκλήσεων για κάποια εκδήλωση που ετοίμαζαν... (Σημείωση τής ΟΟΔΕ: Πρόκειται για την "Ανάμνηση", τη μοναδική τους γιορτή, όπου έμπρακτα η συντριπτική πλειονότητά τους αρνείται να λάβει από το Σώμα και το Αίμα τού Κυρίου, επειδή πιστεύουν ότι είναι μόνο για λίγους).

Από δω και κάτω φίλοι μου, ξεκινά «το μαρτύριο» των «Μαρτύρων του Ιεχωβά».

Όταν οι κάτοικοι της Κονίτσης συνειδητοποίησαν τι πραγματικά συμβαίνει, και ποιοι ήταν οι απρόσκλητοι αυτοί επισκέπτες που χτυπούσαν τις πόρτες τους (το αστείο, εκτός των άλλων, είναι ότι κάποιοι καταστηματάρχες στην αρχή τους πέρασαν για το Σ.Δ.Ο.Ε.... και τους έδιναν πολλές ευχές...), το τι άκουσαν δεν περιγράφεται... Αμέσως τότε τα τηλέφωνα «πήραν φωτιά» και ενημέρωσαν τους ιερείς και, κυρίως τον υπεύθυνο ιεροκήρυκα επί των αιρέσεων, ο οποίος, και σε ανύποπτο χρόνο είχε ενημερώσει τους πιστούς για το τι εστί «Σκοπιά» και ότι αν «σκάσουν μύτη», αμέσως να τον ενημερώσουν, πράγμα που, όπως είπαμε, πραγματοποιήθηκε εν τω άμα.

Στη συνέχεια, μπορείτε φίλοι μου, να απολαύσετε διαλόγους «απείρου κάλλους» (δειγματοληπτικώς)  από την εξέλιξη της επιχείρησης των Μ.τ.Ι. «Λύκοι στα πρόβατα», και είστε ελεύθεροι να γελάσετε ή να κλαύσετε ή μάλλον να γελάσετε έως δακρύων.

 

-          Ιεροκήρυξ: Καλημέρα σας κύριοι. Ποιοι είστε και από πού ήρθατε;

-          Μ.τ.Ι. : Καλημέρα κύριε! Είμαστε από τη Θεσσαλονίκη και ήρθαμε από τα Γιάννενα για να φέρουμε το λόγο του Θεού στους ανθρώπους. (δηλαδή, από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα)

-          Ι.: Γνωρίζετε που ήρθατε; Τους ανθρώπους εδώ τους νομίζετε για αθέους ή για ειδωλολάτρες, που ήρθατε να τους μιλήσετε για το Θεό;

-          Μ.τ.Ι. : (σιωπή...) (άλλωστε, τι να έλεγαν...;)

-          Ι.: Γνωρίζετε εσείς ποιος είναι ο λόγος του Θεού;

-          Μ.τ.Ι. : Γνωρίζουμε. Είναι το Ευαγγέλιο.

-          Ι.: Και ποιος σας βεβαιώνει ότι αυτό που κρατάτε είναι το Ευαγγέλιο;

-          Μ.τ.Ι.: Μιλάει για το Θεό.

-          Ι.: Εκατομμύρια βιβλία μιλούν περί Θεού. Είναι όλα αυτά Ευαγγέλιο;

-          Μ.τ.Ι.: Το έγραψαν οι μαθητές του Χριστού.

-          Ι.: Ο Ματθαίος και ο Ιωάννης, ήταν μαθητές του Χριστού. Ο Μάρκος και ο Λουκάς δεν ήταν. Πώς λοιπόν έχετε τα κείμενά τους στο Ευαγγέλιο;

(εν τω μεταξύ άρχισε να μαζεύεται κόσμος, και να απαιτεί διάλογο και να απαντήσουν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν...)

-          Μ.τ.Ι.: Ξέρετε, τώρα δεν μπορούμε να μιλήσουμε...

-          Ι.: Μα, πώς δεν μπορείτε; Για αυτό ακριβώς δεν ήρθατε; Δεν μας είπατε ότι ήρθατε για να μας φέρετε τον λόγο του Θεού; Λοιπόν, «ιδού στάδιον δόξης λαμπρόν». Απαντήστε μας, διότι συλλαμβάνεστε να μην γνωρίζετε ούτε τα στοιχειώδη αυτών για τα οποία ήρθατε να μας κάνετε λόγο.

-          Μ.τ.Ι.: Φαίνεται να γνωρίζετε πολλά...

-          Ι.: Περισσότερα απ' όσα φαντάζεστε. Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Απαντήστε μας, τι είναι ο λόγος του Θεού;

-          Μ.τ.Ι.: (χάνοντας τα λόγια τους και μέσα σε πολλή ταραχή) Αυτό δεν είναι δική μας δουλειά. Δικό μας έργο είναι να μεταφέρουμε το λόγο του Θεού. (δηλ. τρία πουλάκια κάθονται...)

(να σημειώσετε δε, ότι το πρόσωπο αυτό που εκπροσωπούσε στον διάλογο αυτό τους Μ.τ.Ι. συστήθηκε ως δικηγόρος...)

  

Άλλος διάλογος τώρα, με διαφορετικό συνεργείο:

 

-          Ορθόδοξος: Γιατί επιμένετε να ονομάζεστε «Μάρτυρες του Ιεχωβά»;

-          Μ.τ.Ι.: Γιατί αυτό είναι το πραγματικό όνομα του Θεού που σώζεται ο άνθρωπος.

-          Ο.: Ώστε, αν ο πιστός δεν ονομάζει τον Θεό με το όνομα «Ιεχωβά» δεν σώζεται;

-          Μ.τ.Ι.: Όχι.

-          Ο.: Ποιος ερμηνεύει καλύτερα την Παλαιά Διαθήκη; Οι Απόστολοι ή η Εταιρεία;

-          Μ.τ.Ι.: Φυσικά οι Απόστολοι.

-          Ο.: Γιατί τότε πουθενά στην Καινή Διαθήκη οι Απόστολοι, δεν αναφέρουν το Θεό με το όνομα αυτό; Μήπως είχαν πλάνη; Ή μήπως δεν σώθηκαν και οι Απόστολοι;

-          Μ.τ.Ι. Υπάρχουν κείμενα της Καινής Διαθήκης που αναφέρουν το Θεό με το όνομα «Ιεχωβά».

-          Ο.: Φέρτε μας αυτά τα κείμενα να τα μελετήσουμε.

-          Μ.τ.Ι.: Ξέρετε, κάηκαν αυτά τα κείμενα...

(το τι γέλιο έπεσε από τον κόσμο που παρακολουθούσε τον διάλογο, δεν περιγράφεται).

 

      Άλλος διάλογος, με κληρικούς και συνεργείο των Μ.τ.Ι.:

 

-          Κληρικός: Καλημέρα παιδιά, από πού μας έρχεστε;

-          Μ.τ.Ι.: (γεμάτοι ταραχή, ειρωνία και με κραυγές) Από την Αγγλία!

-          Κ.: Α! Πολύ ωραία, τότε θα κάνουμε και διάλογο στην αγγλική! Do you speak English?

-          Μ.τ.Ι.: (τρέμοντας, με πεσμένα τα αυτιά και με φωνή που μόλις ακουγόταν) Όχι, όχι, από την Ελλάδα ήρθαμε... (λες και η Κόνιτσα βρίσκεται εκτός Ελλάδος και ήρθαν απ' έξω...)

-          Κ.: Και τι θέλετε;

-          Μ.τ.Ι.: Να μιλήσουμε στο ποίμνιο.

-          Κ.: Επομένως, αφού ονομάζετε ποίμνιο τους πιστούς, άρα αναγνωρίζετε ότι έχουν και ποιμένες. Έτσι δεν είναι παιδιά;

-          Μ.τ.Ι.: ...Ε, ε...όχι ακριβώς, ...αλλά τώρα έχουμε άλλη δουλειά. Ο Χριστός δεν είπε να μιλούμε δημόσια αλλά να πηγαίνουμε στα σπίτια...

(τα σπαρταριστά γέλια των Κονιτσιωτών, μάλλον θα ακούστηκαν στην Πίνδο).

 

Σε άλλο σημείο της πόλεως, παρόμοιος διάλογος:

 

-          Μ.τ.Ι.: Ήρθαμε να σας μιλήσουμε.

-          Ορθόδοξοι: Μπράβο παιδιά. Αυτό θέλουμε κι εμείς. Και για να μην κάνετε τόσο κόπο, από σπίτι σε σπίτι, να μαζευτούμε όλοι, να φέρετε τους δικούς σας, να φέρουμε κι εμείς τους δικούς μας, εμείς δεν θα μιλούμε, και θα ακούσουμε πώς θα μιλήσετε με τους ποιμένες μας.

-          Μ.τ.Ι.: Ε... όχι αυτό.

-          Ο.: Και γιατί όχι αυτό;

-          Μ.τ.Ι.: Γιατί ο Χριστός απαγορεύει τη δημοσιότητα.

-          Ο.: (γέλια και ταυτοχρόνως οικτιρολογίες) Εντάξει παιδιά. Όπως θέλετε. Μέσα σε σπίτι. Θα φωνάξουμε τους ιερείς μας και ελάτε να μιλήσουμε μέσα στο σπίτι.

-          Μ.τ.Ι.: Ε... όχι τους ιερείς.

-          Ο.: Και γιατί όχι; Μήπως και αυτό το απαγορεύει το Ευαγγέλιο; Μήπως λέει πουθενά οι απόστολοι και οι πιστοί να μιλούν μόνο σε λαϊκούς και όχι στους κληρικούς;

-          Μ.τ.Ι.: Εμείς κάνουμε ό, τι λέει το Ευαγγέλιο...

-          Ο.: (μέσα σε γέλια) Ρε παιδιά, δεν πάτε να κάνετε καμμιά άλλη δουλειά για να μην εξευτελίζεστε τόσο πολύ;

 

Παρενθετικά δε, να προσθέσουμε ότι είχε κάνει το λάθος, να βρίσκεται στην Κόνιτσα και ο υπεύθυνος των Μ.τ.Ι. των Ιωαννίνων, ο  οποίος το «έπαιζε» ηγέτης, πλην όμως λογάριασε ο ταλαίπωρος «χωρίς τον ξενοδόχο», μάλλον χωρίς τους ποιμένες...

Είχε δε καταστρώσει και το εξής σατανικό σχέδιο: ζήτησε από τον ιεροκήρυκα συνάντηση στο σπίτι του, για δήθεν συζήτηση. Ο κύριος όμως σκοπός του δεν ήταν φυσικά ο διάλογος  (τον οποίο είχε διακόψει, όπως είπαμε πριν, φεύγοντας «με ελαφρά πηδηματάκια» κατά το δη λεγόμενον, εξευτελιζόμενος στον κλήρο και τον λαό της Κονίτσης), αλλά ο σκοπός του ήταν να εγκλωβίσει τον ιεροκήρυκα, ώστε τα «κοπέλια» του να γυρίζουν ανενόχλητοι στην πόλη.

Φυσικά «έπεσε σε ύφαλο». Στην πρόσκληση - πρόκληση αυτή ο ιεροκήρυξ, που αμέσως αντελήφθη την παγίδα, του απάντησε: Ναι στη συνάντηση, με την προϋπόθεση όμως ότι θα παραβρίσκονται και όλοι οι «επισκέπτες» φίλοι του.

Στην πρόταση αυτή ο «chief» (αρχηγός) τα έχασε και φυσικά αρνήθηκε. Επόμενο ήταν άλλωστε. Δεν ήθελε να εξευτελιστεί ο άνθρωπος τώρα μπροστά στους δικούς του, και μάλιστα στους «μαθητές» του... Αυτό όμως που φοβήθηκε, τούτο και έπαθε, και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό.

Γιατί; Διότι ο ιεροκήρυξ, μαζί και με άλλους κληρικούς και τον πιστό λαό που είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται, πρότειναν, ή συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία ή στην μεγάλη αίθουσα του δημαρχειακού μεγάρου. Ζήτησαν ανοιχτό διάλογο μεταξύ των ορθοδόξων και των «ταγών» της Σκοπιάς.

Στην πρόταση αυτή δημιουργήθηκε τέτοια σύγχυση και τέτοιος πανικός στους Μ.τ.Ι., που οι μέχρι τότε «ήρεμοι» και «ευγενείς» και «καλοσυνάτοι» πέταξαν την προβιά που φορούσαν, έχασαν την φαινομενική τους ψυχραιμία και άρχισαν να φωνασκούν και να λένε λόγια που ούτε οι ίδιοι καταλάβαιναν τι έλεγαν...

Και ενώ οι ταλαίπωροι «Μάρτυρες» έπεσαν οι ίδιοι στην παγίδα που πήγαν να στήσουν, δόθηκε εντολή να χτυπήσουν επί αρκετή ώρα οι καμπάνες του ιερού ναού του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην κεντρική πλατεία, με αποτέλεσμα να αρχίσει να συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο ο πιστός λαός που εντωσούτω είχε μάθει το τι γινόταν.

Το τι ακολούθησε φίλοι μου όταν τα «παλικάρια» της Σκοπιάς συνειδητοποίησαν την γκάφα τους, είναι ανώτερο πάσης περιγραφής. Ο «αρχηγός» της αποστολής, τρέμοντας έδινε  με το κινητό του, τηλεφωνικές εντολές στα συνεργεία του, να διακόψουν «πάραυτα» και να επιβιβαστούν στα αυτοκίνητα για επιστροφή στη βάση τους...

Από την άλλη δε, όσο ο πιστός λαός έβλεπε και διαπίστωνε, αφ' ενός  το απύθμενο θράσος, αφ' ετέρου την εξευτελιστική τους δειλία μπροστά στην αλήθεια, τόσο και επέμενε με έντονες φωνές να πραγματοποιηθεί δημόσιος διάλογος...

Το νόστιμο τώρα της υποθέσεως είναι τούτο: Κάποια κυρία από τα συνεργεία των Μ.τ.Ι., μπροστά στους κληρικούς μιλούσε τηλεφωνικώς με τον «έχοντα το γενικόν πρόσταγμα». Ο ιεροκήρυξ της ζήτησε τη συσκευή της για να πει δυο λόγια στον «Big Brother». Πράγματι, η εν λόγω κυρία έδωσε το κινητό, χωρίς όμως να ενημερώσει τον συνομιλητή της. Οπότε ο ιεροκήρυκας ακούει τον αρχηγό, μεταξύ των άλλων, να λέει, νομίζοντας ότι απευθύνεται στην κυρία: « σηκωθήτε αμέσως να φύγετε, μη μιλάτε καθόλου με αυτόν (τον ιεροκήρυκα δηλαδή), μαζέψτε τα αμέσως και μπείτε στα αυτοκίνητα για Γιάννενα»... Και ο ιεροκήρυκας του λέει: «Ξέρεις, είμαι ο τάδε για τον οποίον μιλάς»! Θα ρωτήσετε τώρα φίλοι μου, τι συνέβη; Η παρατεταμένη σιωπή του «αρχηγού», έδινε την εντύπωση ότι ίσως κάτι έπαθε ο ανθρωπάκος... Χρειάστηκε να πάρει και πάλι η κυρία το ακουστικό και να του μιλήσει για να συνέλθει...

Θα μπορούσαμε να καταγράψουμε σελίδες ολόκληρες από τα όσα «έλαβον χώραν» και θα μπορούσαμε επίσης να ονομάσουμε την όλη επιχειρήση των Μ.τ.Ι.,  «Οι λέοντες που έγιναν λαγωοί»!

Αυτό όμως που έκανε τους Κονιτσιώτες να γελάσουν με την καρδιά τους, ήταν το πώς έτρεχαν και κλείνονταν μέσα στα αυτοκίνητά τους και πως έφευγαν για τα Ιωάννινα. Στην κυριολεξία γίνονταν καπνός. Προφανώς προμηνύοντας το γεγονός της Αναστάσεως και το πάθημα των εχθρών του Χριστού : «Ως εκλείπει καπνός εκλιπέτωσαν...».

Αλλ' εκτός του γελοίου, υπάρχει και η δραματική σελίδα στην όλη «φιέστα» του Watchtower, δηλαδή της Σκοπιάς (μάλλον του πύργου της Βαβέλ). Όταν ένας ιερέας της Κονίτσης έβγαλε τον Τίμιο Σταυρό και ευλόγησε ένα ζευγάρι Μ.τ.Ι., αυτοί ταράχτηκαν τόσο πολύ που φώναζαν και έκαναν τέτοιες σπασμωδικές κινήσεις, ώστε όλοι οι Ορθόδοξοι πιστοί Χριστιανοί, έζησαν στην πράξη τι θα πει «δαιμόνιο της αιρέσεως»...

Τέλος φίλοι μου, οι οπαδοί της Σκοπιάς, υπέστησαν τέτοια πανωλεθρία που δε θα το λησμονήσουν ποτέ. Ο άνθρωπος δε που τους οδήγησε στην Κόνιτσα, εξευτελίστηκε τριπλά: α) διότι ο ιεροκήρυκας, δεν έπεσε στην παγίδα του ώστε να εγκλωβιστεί στο σπίτι, κάτι δηλ. που θα είχε ως αποτέλεσμα, οι λύκοι να γυρίζουν ανενόχλητα στο ποίμνιο. Εξευτελίστηκε β) διότι έμαθαν οι άλλοι Μ.τ.Ι. από Αθήνα και Θεσσαλονίκη τον διάλογο που είχε προηγηθεί και ότι δεν τολμούσε να απαντήσει στα ερωτήματα που του είχαν τεθεί και γ) εξευτελίστηκε διότι η αποστολή τους είχε πλήρη αποτυχία αφού κανένας απολύτως δεν τους δέχτηκε.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό αυτό που τους είπε κάποιος απλός, πλην όμως πιστός και ευλαβής κάτοικος της περιοχής: «Βρε παιδιά, γνωρίζετε που ήρθατε; Καλά δεν γνωρίζατε οι ξένοι, δεν ρωτούσατε όμως πριν έρθετε να μάθετε που πάτε και σε ποιους πάτε; (Εξ ου και ο υπότιτλος της επικεφαλίδας μας)». Και συνέχισε: «Στον τόπο που μεγάλωσε ο πατήρ Παϊσιος, ο σύγχρονος αυτός άγιος, ήρθατε; Ήρθατε στον τόπο που αγωνίστηκε ο Μητροπολίτης Σεβαστιανός; Ήρθατε ρε ταλαίπωρα παιδιά στον τόπο των ηρώων και των μαρτύρων, για να μας κηρύξετε τα παραμύθια του Μπρούκλυν; Και μόνο η επιλογή του τόπου που κάνατε, δείχνει ότι δεν έχετε μυαλό στο κεφάλι σας...

Και το κερασάκι της τούρτας: Επειδή ο Μάρτης φέρνει και απότομες παγωνιές στην Κόνιτσα η οποία βρίσκεται μέσα στα πανέμορφα βουνά (και αξίζει φίλοι μου να την επισκεφθείτε), μετά την ακολουθία του Νυμφίου, οι Κονιτσιώτες, σχολίαζαν μεταξύ των άλλων: «οι προσκλήσεις και τα διαφημιστικά των 'Γιαχωβάδων', ήταν ό,τι έπρεπε για προσάναμμα στις ξυλόσομπες και στα τζάκια»!

Τι να κάνουμε φίλοι μου; Ας πρόσεχαν, κι ας βάλουν μυαλό!

 

ΥΓ. Καθώς έφευγε ένα συνεργείο των Μ.τ.Ι., ένας εκ των κληρικών τους τόνισε επίτηδες: «Αν ήρθατε για την όμορφη φύση, καλά κάνατε. Αν όμως ήρθατε για προσηλυτισμό, μην το ξανακάνετε». Και οι ταλαίπωροι, χωρίς να το σκεφθούν, κραύγασαν. «Θα το ξανακάνουμε»!!! «Δηλαδή», τους λέει ο ιερεύς, «ομολογείτε ότι ήρθατε καθαρά για προσηλυτισμό». Και καθώς οι μάρτυρες της Σκοπιάς έκαναν γαργάρες μη γνωρίζοντας πως θα ξεφύγουν απ' τη νέα τους γκάφα, άκουσαν από κάποιον τούτον τον επίλογο: «Να έρθετε, να έρθετε βρε παιδιά, γιατί βγάζετε γέλιο. Μα πολύ γέλιο και μάλιστα ανέξοδο. Και το γέλιο κάνει καλό»!

Φαίνεται λοιπόν φίλοι μου, πως όχι μόνο το Hollywood, αλλά και το Brooklyn χτυπάει κορυφή στις «επιθεωρήσεις».

 

Και καθώς έφευγαν (σαν) κυνηγημένοι, ο καθαρός αέρας της Πίνδου, έπαιρνε τον πανηγυρικό ήχο από τις καμπάνες του Αγίου Κοσμά, και τον μετέφεραν από τον Σμόλικα στο Γράμμο και από την Τύμφη στη Νεμέρτσικα και στη Μουργκάνα. Στα ηρωικά και αιματοβαμμένα αυτά βουνά, αντιλαλώντας τη Νίκη της Ορθοδοξίας, την καταισχύνη της Σκοπιάς, αλλά και την ευλογημένη πρόσκληση στα δύστυχα θύματα της Εταιρείας, για να επιστρέψουν και πάλι στην κιβωτό της Σωτηρίας, τουτέστιν στην Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία.

 

Μέρος 2ο:

(Διάλογος με «σοφό καθηγητή» της Σκοπιάς)

Έτερος διδακτικός και απολαυστικός διάλογος, μεταξύ ορθοδόξου κληρικού και ομάδος Μ.τ.Ι., που αποδεικνύει πόσο «μελετούν» και «γνωρίζουν» την Αγία Γραφή.

Ορ.: Καλημέρα παιδιά.

Μ.τ.Ι.: Καλημέρα κύριε (απάντησε ένας εξ' αυτών).

Ο.: Είμαι ο πατήρ..... (τους είπε το όνομα και την ιδιότητά του).

Μ.: Ονομάζομαι ......  και είμαι καθηγητής (είπε το μικρό του όνομα και την ιδιότητά του).

Ο.: (Ένας κάτοικος της Κονίτσης, στο σημείο αυτό έλαβε τον λόγο, και ρώτησε τους Μ.τ.Ι.)

Γιατί τον Ιερέα μας δεν τον προσφωνείτε με τον τίτλο του πατρός, αλλά τον ονομάζετε απλά «κύριε»;

Μ.: Διότι αν μελετούσατε την Γραφή θα γνωρίζατε ότι ο Χριστός απαγορεύει τον τίτλο αυτό να τον έχουν και να τον χρησιμοποιούν οι πιστοί.

Ο.: (Λαμβάνει τώρα τον λόγο ο Ορθόδοξος κληρικός). Είστε βέβαιος γι' αυτά που λέτε; Έχετε μελετήσει σωστά το συγκεκριμένο θέμα;

Μ.: Βεβαίως, εμείς μελετούμε και εφαρμόζουμε την Αγία Γραφή. Δεν είμαστε σαν κι εσάς.

Ο.: Πολύ καλά φίλε μου. Άνοιξε λοιπόν τώρα την Καινή Διαθήκη στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο ΚΓ΄ 9-10 και διάβασέ μας δυνατά να δούμε τι ακριβώς λέει το κείμενο.

Ο. Αλήθεια, έχετε το κείμενο της Αγίας Γραφής;

Μ.: Ναι, έχουμε την Μ.Ν.Κ. (Μετάφραση Νέου Κόσμου), δηλ. την έκδοση της Σκοπιάς.

Ο. : Άλλο η μετάφραση, άλλο το κείμενο. Κατανοείτε την διαφορά;

Μ.: Το ίδιο είναι!!!!

Ο.: Δεν είναι καθόλου το ίδιο φίλε μου και πρέπει να είσαι περισσότερο προσεκτικός αφού συστήθηκες και ως καθηγητής! Αλλ' έστω. Να σου κάνουμε το χατίρι και να παραδεχθούμε ότι δήθεν είναι το ίδιο. Αφού λοιπόν είναι το ίδιο όπως λες, ας δούμε το αυθεντικό κείμενο. Το ίδιο δεν είναι; Έτσι δεν λες; Επομένως δεν έχεις αντίρρηση να ανοίξουμε το αυθεντικό κείμενο που κρατώ στα χέρια μου.     

Μ.: (Σιωπή λόγω της μεγάλης του γκάφας).

Ο.: Αφού λοιπόν δεν σας αφήνουν να έχετε το γνήσιο κείμενο, ορίστε να σας το διαβάσω εγώ. (Και ο κληρικός μπροστά στην ομάδα των Μ.τ.Ι. και των Ορθοδόξων πιστών που είχαν συγκεντρωθεί, διάβασε τόσο το κείμενο, όσο και την γνήσια ερμηνεία του Ιερού κειμένου).

Μ.: (Χωρίς να το πολυσκεφθεί ο Μ.τ.Ι. πήρε τον λόγο και φώναξε, ορίστε, αυτό υποστηρίζουμε κι εμείς).

Ο.: Δεν υποστηρίζει καθόλου η Σκοπιά αυτό, όπως θα αποδειχθεί στην συνέχεια. Κάντε όμως λίγη υπομονή και θα το δείτε καθαρά, αν βεβαίως θέλετε να το δείτε και δεν έχετε δόγμα σας το «ού με πείσεις καν με πείσεις».

Ο.: Ο Απόστολος Παύλος εφάρμοζε απολύτως τον λόγο του Θεού;

Μ.: Φυσικά.

Ο.: Γιατί τότε ονομάζει τον εαυτό του πατέρα;

Μ.: Που υπάρχει αυτό;

Ο.: Ως μελετητής του λόγου του Θεού, που λέτε ότι είστε, και δη ως καθηγητής, θα έπρεπε να το γνωρίζετε.

Ο.: Ανοίξτε Α΄ Κορινθ. Δ΄ 15. Ή μάλλον, επειδή δεν σας επιτρέπεται να κρατάτε στα χέρια σας το κείμενο, ορίστε να σας το διαβάσουμε και πάλι και να το ακούσετε. (Και ο κληρικός, και πάλι μπροστά σε όλους, άρχισε να διαβάζει): «εάν γαρ μυρίους παιδαγωγούς έχητε εν Χριστώ, αλλ'ού πολλούς πατέρας, εν γαρ Χριστώ Ιησού διά του Ευαγγελίου, εγώ υμάς εγέννησα». (Και στη συνέχεια είδαν τόσο την ερμηνεία, όσο και τη μετάφραση του κειμένου).

Ο.: Λοιπόν, φίλε μου, τί έχεις τώρα να πεις: ή το ένα ή το άλλο. Ή κάνει λάθος ο θεόπνευστος Απόστολος (και πως είναι δυνατόν να κάνει λάθος ως θεόπνευστος), ή εσείς είστε εκτός πραγματικότητας.

Μ.: (Μέσα σε αμήχανη σιωπή, κοίταζε, ξανακοίταζε, και πάλι κοίταζε το κείμενο...).

Ο.: Φίλε μου, όσο και να το κοιτάζεις το κείμενο, δεν πρόκειται να αλλάξει. Λέει ακριβώς αυτά που κατηγορείς.

Μ.: (Πήγε να αλλάξει τη συζήτηση, λέγοντας ότι ο κλήρος έχει ξεφύγει...).

Ο.: Μην αλλάζεις θέμα. Να τελειώσουμε πρώτα αυτό που εσύ ο ίδιος ξεκίνησες, και κατόπιν μπορούμε να μείνουμε έως το βράδυ ή αν θέλεις και μέχρι το πρωί για διαλογική συζήτηση.

(Εν τω μεταξύ είχε μαζευτεί κάμποσος κόσμος).
Μ. Ξέρετε, έχουμε δουλειά...

(Στο σημείο αυτό, σχεδόν με αγανάκτηση, ο κόσμος τον υποχρέωσε να παραμείνει και να δώσει εξηγήσεις στο συγκεκριμένο θέμα συζητήσεως.

Ο.: Να σε ρωτήσω κάτι άλλο. Ο πρωτομάρτυρας Στέφανος, ήταν γνήσιος και θεόπνευστος;

Μ.: Ναι (με ύφος τώρα που έδειχνε πως «τον έζωναν τα φίδια»).

Ο.: Πώς λοιπόν ο Στέφανος, ξεκινά την απολογία του στους Ιουδαίους με την φράση: «άνδρες αδελφοί και πατέρες»; (Πραξ. Απ. Ζ΄, 2), και μάλιστα απευθύνεται με αυτόν τον τρόπο στους Εβραίους που σταύρωσαν τον Χριστό (διότι δεν δέχονταν την Θεότητά Του), και στη συνέχεια θα λιθοβολούσαν και τον ίδιο; Έρχεται και ο Στέφανος σε αντίθεση με την εντολή του Θεού, καθ' ήν στιγμήν, σε αυτή την απολογία του έβλεπε, πλήρης Πνεύματος Αγίου, στον Ουρανό την δόξα του Θεού; (Πραξ. Απ. Ζ' 55). Τι λοιπόν έχετε να πείτε επ' αυτού;

Μ.: (Ξεροκατάπινε, ο ταλαίπωρος, μη γνωρίζοντας τι να πει).

(Φυσικά, κατανοείτε φίλοι μου, που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ότι το θύμα αυτό της Σκοπιάς, ήταν από τους πλέον «μορφωμένους» στα «βιβλικά σκοπικά» παράλογα. Στην απορία που ενδεχομένως θα έχετε, τι έλεγαν οι άλλοι του συνεργίου του, σας πληροφορούμε ότι θύμιζαν μάλλον κωφάλαλους ή καλύτερα το παιχνίδι... «στρατιωτάκια αμίλητα κι ακίνητα».

Ο.: (Στη συνέχεια ο κληρικός, τους εξήγησε ποιά είναι η ορθή ερμηνεία του Ματθ. ΚΓ΄ 9-10, σε σχέση με τον Απόστολο Παύλο και τον πρωτομάρτυρα Στέφανο).

Ο.: Επειδή λοιπόν βλέπουμε ότι έχετε πλήρη άγνοια του όλου θέματος, ακούστε τώρα να μάθετε τι πραγματικά συμβαίνει και ποιά είναι η ερμηνεία των χωρίων που φυσικά δεν έχουν διάσταση και αντίθεση μεταξύ τους.

Ο.: Έν απολύτω εννοία, Πατέρας είναι μόνο ο Θεός. Εν σχετική όμως, είναι και ο Απόστολος Παύλος και οι άλλοι Απόστολοι και οι Άγιοι, και οι πνευματικοί πατέρες, αλλά και οι σαρκικοί πατέρες.

Ο.: Κατάλαβες φίλε μου, τι ακριβώς συμβαίνει και πως ερμηνεύεται εν προκειμένω ο λόγος του Θεού;

Μ.: (Σιωπή και ταραχή).

Ο.: Έχεις οικογένεια; Έχεις παιδιά;

Μ.: Ναι.

Ο.: Να σου ζήσουν.

Μ.: Ευχαριστώ.

Ο.: Τα παιδιά σου πως σε προσφωνούν, με το όνομά σου ή σε αποκαλούν πατέρα ή μπαμπά που θα πει και πάλι πατέρα;

Μ.: (Σιωπή).

Ο.: Βλέπεις λοιπόν φίλε μου, ότι η ίδια η ζωή στην πράξη μας ερμηνεύει αυτό που «οι φωτισμένες κεφαλές της Σκοπιάς», σε εμποδίζουν να δεις;

Μ.: Ναι, αλλά... (Και πάλι σιωπή).

Ο.: Τι ναι αλλά; Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Μη προσπαθείς να πέσεις στη στρεψοδικία.

Αν η απαγόρευση της προσφωνήσεως του τίτλου «πατρός» είναι απόλυτη, όχι μόνο ο Απ. Παύλος και ο Στέφανος, έπαυσαν να είναι θεόπνευστοι, αλλά ένοχος και μάλιστα σε απόλυτο βαθμό, είσαι και συ ο ίδιος, αφού ανέχεσαι τα ίδια σου τα παιδιά, να αμαρτάνουν ξεκάθαρα, και να σε προσφωνούν όχι με το όνομά σου, αλλά με τον τίτλο του πατρός και τα υποκοριστικά αυτού.

Ο.: Διάλεξε λοιπόν και πάρε: Ή είσαι λάθος, και πρέπει να διορθώσεις και να αναθεωρήσεις την όλη σου πορεία ή αν επιμένεις να γυρίζεις στα σπίτια με την «Γραφή» στο χέρι, τότε θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι πρωταγωνιστές της δικής σου «Γραφής και ερμηνείας» έρχονται σε άμεση αντίθεση με την εντολή του Θεού. Οπότε, χαρακτήρισε εσύ ο ίδιος τον εαυτόν σου, τους «συμμάρτυρες» της Σκοπιάς και τις πράξεις σας...;

(Περιττό δε να τονίσουμε ότι ο άνθρωπος, κόντευε να υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο).

Ο.: Και κάτι ακόμα φίλε μου. Μας συστήθηκες ως καθηγητής. Το σκέφτηκες αυτό πριν το εκφράσεις; Γιατί; Διότι αν μελετούσες το αυθεντικό κείμενο του λόγου του Θεού, και όχι την «μολυσμένη τροφή» της Μ.Ν.Κ., θα έβλεπες ότι στον αμέσως επόμενο στίχο, ο ίδιος ο Κύριος, απαγορεύει και την προσφώνηση του τίτλου του καθηγητού.

         (Εννοείται ότι και στην περίπτωση αυτή ισχύει η ερμηνεία του σχετικού και του απολύτου).

 Ο.:Το γνωρίζεις αυτό;

Μ.: Όχι. (Έχοντας χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια του, και  εξευτελιζόμενος τόση ώρα μπροστά στους δικούς του).

Ο.: Βλέπεις λοιπόν φίλε μου πως τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά όσο θέλουν να σας τα παρουσιάζουν;

Μ.: Ναι, αλλά...

Ο.: Δεν υπάρχει αλλά. Υπάρχει επιστροφή στην αλήθεια. Απελευθερωθείτε από τον εγκλωβισμό σας και επιστρέψτε στην Εκκλησία μας απ' την οποία και φύγατε, χωρίς να έχετε μελετήσει και χωρίς να γνωρίζετε τι εστί αλήθεια.

Ο.: Θα ήθελες να μου δώσεις τα στοιχεία σου και το τηλέφωνό σου ώστε να έχουμε επικοινωνία;

(Εκείνη την στιγμή, στην ερώτηση αυτή, πετάχτηκε κάποιο άλλο θύμα της Σκοπιάς και είπε το εξής αμίμητο: «Αυτά αποτελούν προσωπικά δεδομένα»!!!!).

Οι Ορθόδοξοι πιστοί που παρακολουθούσαν, με λύπη κινούσαν τα κεφάλια τους, και έκαναν το σταυρό τους μπροστά στην πλάνη και στο αλλοπρόσαλλο των ανθρώπων αυτών που είχαν το θράσος και κυρίως την ανοησία, να τους επισκεφθούν τέτοια μέρα στην πόλη τους.

Οι δε Μ.τ.Ι. υπέστησαν τέτοιο σοκ που δεν μπορούσαν πλέον καν  να σταθούν όρθιοι (πόσο μάλλον να συνεχίσουν τον διάλογο). Γι' αυτό και εξουθενωμένοι, κλείστηκαν στο αυτοκίνητό τους, άνοιξαν τα μπουκαλάκια με το νερό, ώστε να πιούν και να συνέλθουν, και ως «βρεγμένες γάτες»... επέστρεψαν οίκαδε...

 

Μέρος 3ο

Από την Κωμωδία στο Δράμα

Συνεχίζουμε και στο τρίτο μέρος, φίλοι μου, με κωμικοτραγικές σκηνές που εκτυλίχτηκαν κατά την επίσκεψη των «μαρτύρων της Σκοπιάς» στην ηρωική και λεβεντογέννα Κόνιτσα, κατά το Σάββατο του Λαζάρου. 

 

Μ.τ.Ι.: (Με πολύ θράσος, μπροστά  στους πιστούς που τους έλεγαν ότι χάνουν το χρόνο τους στην Κόνιτσα). Είμαστε ελεύθεροι να πάμε όπου θέλουμε.

Ορθ. κληρικός: Φυσικά, όπως βέβαια και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να προστατεύσουμε το ποίμνιόν μας. (Έτσι λοιπόν, σε όποια σπίτια πήγαιναν οι ταλαίπωροι «μάρτυρες», οι ποιμένες της Κονίτσης, ακολουθούσαν).

Βλέποντας τώρα οι κάτοικοι της πόλεως να τους καλημερίζουν, μπροστά στα σπίτια τους, να τους εύχονται «Καλό Μεγαλοβδόμαδο και Καλή Ανάσταση», και στην συνέχεια να τους εξηγούν ποιοι είναι οι κύριοι και οι κυρίες, που τους επισκέπτονται στα σπίτια τους, καταλαβαίνετε, φίλοι μου, από μόνοι σας, το τι ακολουθούσε...

(Επανελήφθη αυτό που συνέβη με τα στρατεύματα του Ντούτσε στα βουνά της Βορείου Ηπείρου το 1940).

Όταν τελικώς, όπως ήδη έχουμε γράψει στο πρώτο μέρος, «ο νέος Καμπαλέρος» τους, εσήμανε  «στην σάλπιγγα οπισθοχώρηση» (μέσω κινητού δηλαδή), έβλεπε κανείς και τούτο το σπαραξικάρδιο θέαμα.

Επειδή οι πλείστοι εξ' αυτών, πρώτη φορά έβλεπαν την Κόνιτσα και δεν γνώριζαν τους δρόμους και τα καλντερίμια (δυστυχώς γι' αυτούς σ' αυτή την περίπτωση τα gps που διέθεταν τα αυτοκίνητά τους, αποδείχτηκαν άχρηστα), τα οχήματά τους έμοιαζαν μάλλον με τα «συγκρουόμενα» των λούνα πάρκ, παρά με αυτοκίνητα που κυβερνούσαν νηφάλιοι οδηγοί ή μάλλον το όλο σκηνικό, θύμιζε κατά τους παλαιότερους, τα άρματα των φασιστών του Μουσολίνι, τα οποία τελμάτωσαν, κατά τον Ελληνοϊτοαλικό πόλεμο, στον Καλαμά και στο Καλπάκι!

Το τι έγινε φίλοι μου, είναι ανώτερο πάσης περιγραφής.

Έμπαιναν σε δρόμους αντίθετους. Έπεφταν σε αδιέξοδα, φεύγοντας τώρα με την όπισθεν, ή κάνοντας ολόκληρες μανούβρες. Άναβαν φλάς για αριστερά, και στον πανικό τους επάνω, έμπαιναν δεξιά, και το αντίθετο... Και παρουσίαζαν γενικώς τέτοιο ξεκαρδιστικό θέαμα, ώστε αν είχε κανείς μεριμνήσει να τραβήξει με κάμερα κάποιες φάσεις από την... «οπισθοχώρηση», θα αποσπούσε την μεγαλύτερη θεαματικότητα στο youtube ...; ή μάλλον θα έμεναν ως ντοκουμέντα για κάποιες εκπομπές της τηλεοράσεως που παρουσιάζουν το «τι έγινε σαν σήμερα»...

Επειδή όπως είπαμε, ήταν Σάββατο του Λαζάρου, και στην Κόνιτσα, θα πρέπει να γνωρίζουμε υπάρχει το έθιμο, τέτοια ημέρα, τα παιδιά να γυρίζουν στα σπίτια και να λένε τα κάλαντα, όπως ακριβώς τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, οι «φίλοι» μας έπεσαν ακριβώς επάνω στην περίπτωση.

Τι ακριβώς συνέβη; Ακούστε και θαυμάστε.

Οι ομάδες και οι παρέες των παιδιών που ψάλλουν τα κάλαντα, έχουν φτιάξει από την προηγούμενη μέρα, και κρατούν στα χέρια, ένα μεγάλο ξύλινο Σταυρό και με αυτόν επισκέπτονται όλα τα σπίτια.

Έ, λοιπόν φίλοι μου, δεν φοβάται ο λαγός την αστραπή και την βροντή τόσο, όσο οι «άνδρες» του «πύργου της Σκοπιάς (Βαβέλ)», φοβήθηκαν και τρόμαξαν τα μικρά χαριτωμένα παιδάκια, αλλά και τους εφήβους που γύριζαν ως άγγελοι της γειτονιές, προμηνύοντας με τους ψαλμούς τους και τα κάλαντα, το γεγονός της ενδόξου Αναστάσεως του Κυρίου και Θεού, Ιησού Χριστού!

Αρκούσε να ακουστεί η αρμονία των παιδιών στους δρόμους και στα καλντερίμια της Κονίτσης και οι «ατρόμητοι λαγοί του Μπρούκλυν» να μην τολμούν να πλησιάσουν ή αν ήδη ευρίσκονταν σε κάποιο σημείο, να τραπούν σε άτακτη φυγή κάνοντας στροφή 180 μοιρών...

Πραγματικά αδελφοί μου, το θέαμα αυτό ήταν κάτι που δεν το περίμεναν ούτε τα θύματα της Εταιρείας, αλλά ούτε και οι ίδιοι οι Κονιτσιώτες.

Το αθώο χαμόγελο των μικρών Χριστιανών, δεν μπορούσε να το αντέξει το φοβερό δαιμόνιο της αιρέσεως. Γι' αυτό και όχι απλώς η εικόνα των παιδιών που έψαλαν τα κάλαντα τους χάλασε την διάθεση, αλλά τους έκανε στην κυριολεξία να τα χάσουν, μαζί με τόσα άλλα βέβαια που συνέβαιναν την ημέρα εκείνη στην όμορφη Κόνιτσα.

Κάποιος μάλιστα που το παρατήρησε αυτό το φαινόμενο, τους ρώτησε: «καλά, εμάς τους μεγάλους μας φοβάστε, διότι και θρασύδειλοι είστε, αλλά και αγράμματοι από κάθε άποψη. Από τα μικρά όμως παιδάκια, τι έχετε να φοβηθείτε, και όταν τα βλέπετε το βάζετε στα πόδια;».

 Η απάντηση φυσικά είναι ότι έχουν να φοβηθούν και πολύ μάλιστα, το αήττητον όπλον του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Είδε ο κόσμος να πραγματοποιείται αυτό που ψάλλει η Εκκλησία μας «Σταυρός αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα».

Όντως, στην Κόνιτσα, εκείνη την ημέρα πάλεψαν Άγγελοι και δαίμονες. (Φυσικά εξευτελίστηκαν οι ξεπεσμένοι άγγελοι...).    

Καταλαβαίνετε επιπλέον τώρα, την ψυχολογική τους κατάσταση, αφού τα «απολωλότα πρόβατα», έπεσαν σε «διασταυρούμενα πυρά» ή μάλλον, γεύτηκαν για τα καλά στο πετσί τους, την «σφενδόνη του πνεύματος» του κλήρου και του λαού της Κονίτσης.

(Ήδη έχουμε τονίσει, την δράση των κληρικών, την κωδωνοκρουσίες, Σταυρούς, παιδιά, κάλαντα, και τόσα άλλα...)

Πραγματικά «ούτε ψύλλος στον κόρφο τους» κατά το δη λεγόμενον.

Και όπως τονίζει ο π. Παϊσιος «Μπορεί να οργώνει ο διάβολος, όμως πίσω έρχεται και σπέρνει ο Χριστός και τελικώς γίνεται του Χριστού».

Τούτο ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση αυτή της επισκέψεως των θυμάτων της Σκοπιάς.

Οι μεν Ορθόδοξοι πιστοί εδραιώθηκαν έτι πλέον στην πίστη μας, βλέποντας το φρικτό κατάντημα και τον εξευτελισμό των όσων ξέφυγαν από την «Κιβωτό της Σωτηρίας», οι δε «Μάρτυρες» αν όχι όλοι, τουλάχιστον ένα μέρος εξ' αυτών, οπωσδήποτε προβληματίστηκε, όπως διαπιστώσαμε, τόσο για τα πρόσωπα, όσο και για τις καταστάσεις που τους καθοδηγούν.

Είθε η χάρις του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να τους ελευθερώσει.

Να ξεφύγουν από το «φρέαρ το συντετριμμένο» και να επιστρέψουν στην «Πηγή της Ζωής».

Τούτο δε ας γίνει, φίλοι μου, απ' όλους μας, θέμα θερμής προσευχής.

Αμήν.

http://www.oodegr.com/paratir/eidiseis/konitsa.htm




Forum αποκλειστικά για το ζήτημα των Μαρτύρων του Ιεχωβά

http://jehovahgr.freeforums.org/index.php


Ξεκινάμε και πάλι!

Bιβλιοπαρουσίαση In search of Christian Freedom



Ποιός έχει την "αλήθεια" ;




Raymond Franz-Ρέυμοντ Φραντς

Ο Ρέυμοντ Φραντς (Raymond Franz) διετέλεσε επί εννέα έτη μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά (1971-1980). Θεωρούμενος ως συμμέτοχος στη δημιουργία σχίσματος, υποχρεώθηκε σε παραίτηση από τη θέση του. Δύο χρόνια αργότερα απεβλήθη από την εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, και λίγο αργότερα κινήθηκε εναντίον τους μέσω δύο βιβλίων που συνέγραψε. Πίνακας περιεχομένων [Απόκρυψη] 1 Βιογραφία 2 Βιβλία του Ρέυμοντ Φραντς (στην αγγλική) 3 Τα βιβλία του στα ελληνικά 4 Υποσημειώσεις 5 Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία] Βιογραφία Γεννήθηκε το 1923 στις ΗΠΑ από γονείς και παππούδες Μάρτυρες του Ιεχωβά. Θείος του ήταν ο Φρέντερικ Φραντς, ο οποίος αργότερα έγινε ο τέταρτος πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά. Βαπτίστηκε ως Μάρτυρας του Ιεχωβά το 1939. Τον Ιούνιο του 1940, αφού αποφοίτησε από το Λύκειο, έγινε και ο ίδιος ολοχρόνιος διάκονος εν μέσω μιας εποχής που λόγω του εθνικισμού οι Μάρτυρες ήταν ιδιαίτερα αντιδημοφιλείς στις ΗΠΑ. Το 1942 διορίστηκε «ειδικός σκαπανέας», διακονία πλήρους απασχόλησης, στο Γουέλστον του Οχάιο, λαμβάνοντας ένα μικρό μηνιαίο βοήθημα 15 δολαρίων για τις ανάγκες του καθώς και ποσοστό των συνεισφορών από τα έντυπα που πουλούσε. Το 1944 προσκλήθηκε να παρακολουθήσει την ιεραποστολική Σχολή Γαλαάδ της Εταιρίας Σκοπιά. Ενόσω περίμενε τον ιεραποστολικό του διορισμό, επί ενάμισι χρόνο, υπηρέτησε ως περιοδεύων επίσκοπος στην Αριζόνα και την Καλιφόρνια. Το 1946 διορίστηκε ιεραπόστολος στο Πουέρτο Ρίκο. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, έλαβε αλλαγή διορισμού η οποία, κατά τη μαρτυρία του, περιλάμβανε και τη λαθραία εισαγωγή θρησκευτικών εντύπων στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπου οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν υπό απαγόρευση, και εκεί συνάντησε τον ίδιο τον δικτάτορα Τρουχίγιο. Ένα κύμα βίαιου διωγμού κατά των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Δομινικανή Δημοκρατία το 1957 έγινε αιτία να απελαθούν από τη χώρα αυτή όλοι οι Αμερικανοί ιεραπόστολοι. Δύο χρόνια αργότερα ο Ρέυμοντ παντρεύτηκε την ομόθρησκή του Σύνθια, και συνέχισαν μαζί στη διακονία. Όμως σε λίγους μήνες, λόγω των δύσκολων συνθηκών, προσεβλήθη κι εκείνη από διάφορες ασθένειες, παρόμοιες με αυτές που είχε παλαιότερα ο Ρέυμοντ, από τις οποίες ποτέ δεν έγινε τελείως καλά. Μετά τη δολοφονία του δικτάτορα Τρουχίγιο, διορίστηκαν και πάλι στη Δομινικανή Δημοκρατία. Το 1965 ο Ρέυμοντ και η γυναίκα του προσκλήθηκαν να υπηρετήσουν στα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Λίγους μήνες μετά την άφιξή τους στα κεντρικά γραφεία, ο Ρέυμοντ Φραντς άρχισε να εργάζεται στο Τμήμα Συγγραφής. Στις 20 Οκτωβρίου 1971 κλήθηκε να γίνει μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Όπως διηγείται ο ίδιος[1], η ιδιότητα μέλους του Κυβερνώντος Σώματος του έδωσε πρόσβαση σε στοιχεία που προσέβαλαν τις θεωρίες, που κατά καιρούς δίδασκαν τα έντυπα της Εταιρίας Σκοπιά. Όταν το 1980 αποκόπηκαν πέντε άτομα από τα κεντρικά γραφεία καθώς και λίγα ακόμη από την ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης με την κατηγορία ότι προσπαθούσαν να δημιουργήσουν σχίσμα, για τον Ρέυμοντ Φραντς υπήρξαν ισχυρές υποψίες ότι ήταν συμμέτοχος και έτσι υποχρεώθηκε σε παραίτηση. Δύο έτη αργότερα απεβλήθη και ο ίδιος από την εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, επειδή εθεάθη να συντρώγει με τον σπιτονοικοκύρη του που είχε από μόνος του "αποσυνταυτιστεί".[2]. Μετά την αποκοπή του, ζήτησε επανειλημμένα επανεξέταση της υπόθεσής του με διαφορετική σύνθεση της δικαστικής επιτροπής, καθώς όσοι είχαν διοριστεί ως μέλη της ήταν εχθρικά διακείμενοι προς τον σπιτονοικοκύρη του, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό. Τελικά απέσυρε την αίτηση επανεξέτασης, πεπεισμένος ότι υπήρχε άνωθεν εντολή για την αποκοπή του.[3] Δυο χρόνια αργότερα, το 1983, όταν ο Ρέυμοντ Φραντς ήταν πλέον στα 61 του χρόνια, εξέφρασε δημόσια τις θέσεις του κατά των Μαρτύρων του Ιεχωβά με το βιβλίο του «Κρίση Συνείδησης», που δημοσιεύθηκε το 1983 στα Αγγλικά.[4]. Στη συνέχεια ακολούθησε δεύτερο σχετικό βιβλίο, με μεγαλύτερο όγκο πληροφοριών, και τίτλο "Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία". Ο Ρέυμοντ Φραντς σήμερα ανήκει στον ευρύτερο Προτεσταντικό χώρο και διατηρεί στενή επικοινωνία με άλλα άτομα που είτε αποβλήθηκαν είτε αποσύρθηκαν εθελουσίως από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Κατά καιρούς καλείται να μιλήσει σχετικά με το περιεχόμενο των βιβλίων του σε διάφορα μέρη του κόσμου. [Επεξεργασία] Βιβλία του Ρέυμοντ Φραντς (στην αγγλική) Crisis of Conscience. Paperback ISBN 0914675230. Hardback ISBN 0914675249. Publisher: Commentary Press; 4th edition (June 2002) In Search of Christian Freedom. ISBN 0914675168 Publisher: Commentary Press (October 1991, internally updated in 2002) [Επεξεργασία] Τα βιβλία του στα ελληνικά Κρίση Συνείδησης ISBN: 978-960-89949-8-0 Σελίδες: 680 Εκδόσεις Μυριόβιβλος (Η ελληνική έκδοση του 2009 είναι πιο ενημερωμένη από την τελευταία αγγλική του 2004) Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία ISBN: 960-98713-4-8 Σελίδες: 982 Εκδόσεις Μορφή Εκδοθήτω [Επεξεργασία] Υποσημειώσεις ‘ "Κρίση Συνείδησης", Εκδόσεις Μυριόβιβλος, Αθήνα 2009, μετάφραση Μαρίας Δημητριάδου, σελ. 281-285 ‘ Βλ. Time Magazine of Feb. 22, 1982, σελ. 66 ‘ Βλ. επιστολή του Ρέυμοντ Φραντς που περιέχεται στο βιβλίο του "Κρίση Συνείδησης", σελ. 583-586, Εκδόσεις Μυριόβιβλος, Αθήνα 2009. ‘ Ήταν η ίδια χρονιά που δημοσιεύθηκε και το βιβλίο του Καρλ Γιόνσον, με τον τίτλο «Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι», στο οποίο αμφισβητείτο μέρος της εσχατολογίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ζήτημα το οποίο είχε απασχολήσει τον Ρέυμοντ Φραντς, όπως ο ίδιος αναφέρει, όσο ήταν στα κεντρικά γραφεία. [Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι Σχετικά με την αποπομπή του Ρ. Φραντς από τη "Σκοπιά" και τους λόγους πίσω από αυτήν Time Magazine - Μάρτυρας Υπό Διωγμό (στα Αγγλικά) Βιβλίο: Κρίση Συνείδησης (στα Αγγλικά) Το βιβλίο "Κρίση Συνείδησης" (στα ελληνικά) Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%AD%CF%85%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CF%84_%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%82"

Η ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 1874

Η ψευδοπροφητεία για το 1874 + Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη Από το βιβλίο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ Αγοράστε το online Σκύβει λοιπόν ο Α ανοίγει την τσάντα του και βγάζει ένα βιβλίο με κόκκινο ντύσιμο: «Γραφικοί Μελέται», τόμος Β', έτος εκδόσεως 1923. Σαν δεύτερο τίτλο έχει: «Ο καιρός έστιν εγγύς». Όχι μεγάλου σχήματος, αλλά με αρκετές σελίδες, για την ακρίβεια 416. Όπως ο ταύρος, όταν ιδή κόκκινο πανί μαίνεται, παρόμοια μανία κατέλαβε και τον Μάρτυρα του Ιεχωβά. Και αρχίζει μία μανιώδης προσπάθεια, για να εξουδετερωθή η σημασία του βιβλίου. Γραμμένο από τον ιδρυτή της οργα­νώσεως Κάρολο Ρώσσελ αναγράφει χρονολογίες και προ­φητείες, οι οποίες φυσικά διαψεύσθηκαν. Βάσει αυτών των προφητειών ο Α θα απεδείκνυε ότι η οργάνωσις των Ιεχωβιτών αποτελεί ψευδοπροφήτη και όχι αληθινό προφήτη της γενεάς μας. Μια σιδερένια τανάλια ήταν έτοιμη να συλλαβή τον Δ και να τον πνίξη. Και το ένστικτο της αυτοπροστασίας, τον ωδήγησε σε αχαρακτήριστη αυτοάμυνα. Θέλησε να αρνηθή ότι το κόκκινο αυτό βιβλίο είναι δικό τους. Ερεθίσθηκε μάλιστα ιδιαιτέρως όταν ο Α είπε: - Αυτό το βιβλίο αναφέρει ότι η Β' Παρουσία του Χριστού χρονολογείται από το έτος 1874. Έχετε ακούσει άλλη φορά τέτοιο πράγμα; Ταραγμένος, ερεθισμένος προσπαθεί να ξεφύγη από τις συμπληγάδες πέτρες. Πριν όμως παρουσιάσουμε την συνέχεια του διαλόγου, θα πρέπει να ειπούμε δύο λόγια για το βιβλίο αυτό και να το φυλλομετρήσουμε λίγο. Το έγραψε, όπως είπαμε, ο αιρεσιάρχης Κάρολος Ρώσσελ, ο αρχηγός και ιδρυτής της ιεχωβιτικής οργανώσεως. Έχει καθαρά εσχατολογικό χαρακτήρα. Ομιλεί για την Β' Παρουσία του Χριστού. Σε πολλές σελίδες έχει ολόκληρους αριθμητικούς πίνακες. Προσθέσεις, αφαιρέσεις, πολλαπλα­σιασμούς, αθροίσματα, γινόμενα... Οι χρονολογίες δίνουν και παίρνουν. Πολύ σοφά λοιπόν σκέφθηκε ο Α να κουβαλήση μαζί του αυτό το βιβλίο. Είναι ό,τι πρέπει, για να ξεγυμνώση την προβατόσχημη οργάνωσι των Ιεχωβιτών. Γρήγορα-γρήγορα αποκαλύπτεται το όνειδος της ψευδοπροφητείας, για να μην ειπούμε της ανοησίας. Και μόνο αυτό να είχε μαζί του, έφθανε. Δεν χρειάζονταν άλλα έντυπα. Ας ιδούμε μερικές περικοπές: Σελ. 194: «Το έτος 1874 μ.Χ. ην η ακριβής χρονολογία της αρχής των «Καιρών της αποκαταστάσεως», και συνεπώς της επιστροφής του Κυρίου ημών. Από της ρηθείσης χρονο­λογίας και εντεύθεν ο Κύριος εξηκολούθησε πιστοποιών την εαυτού υπόσχεσιν προς τους εν καταλλήλω καταστάσει α­γρυπνίας διατελούντος». Σελ. 195: «Από το 1874 'εν χρονική περιόδω εκ τεσσαράκοντα ετών, ληγούση μετά του έτους 1914 μ.Χ.'' θα γίνη 'ο θερισμός των αγίων''... ο αποχωρισμός αυτών από των ζιζανίων... ο τρυγητός της αμπέλου, η καταπάτησις των σταφυλών αυτής εν τω ληνω (= στο πατητήρι) της οργής του Παντοδυνάμου Θεού». Σελ. 212: «Το κατά τον Οκτώβριον του 1874 έτος μ.Χ. άρχισαν Ιωβηλαίον δεν είναι Ιωβηλαίον έτος, ως το τυπικόν τοιούτον, αλλά το αντίτυπον εκείνου, τα Χίλια έτη της Αποκαταστάσεως των πάντων». Σελ. 213: «Το έτος 1875 (αρχόμενον τον Οκτώβριον του 1874), αντί να είναι Ιωβηλαίον έτος, ήτο το πρώτον των 1000 ετών του Ιωβηλαίου». Σελ. 242: «Απεδείξαμεν ήδη ότι η δευτέρα του Κυρίου ημών παρουσία, και η αρχή των καιρών της αποκαταστάσεως, χρονολογείται από του 1874 μ.Χ.» Αξιοσημείωτη η λέξις, «απεδείξαμεν»! Σελ. 267: «Ο δε θερισμός του παρόντος αιώνος ήρξατο μετά της παρουσίας του Κυρίου ημών εν τη αρχή του Μεγάλου Ιωβηλαίου της Γης, εις το 1874, ως κατεδείξαμεν εις το ΣΤ' κεφάλαιον, και θέλει λήξει μετά της ανα­τροπής της εξουσίας των Εθνών, εις το 1914, το οποίον χρονικόν διάστημα είναι επίσης περίοδος εκ τεσσαράκοντα ετών - και άλλη τις εκ των αξιοθαύμαστων παραλληλιών των δύο αιώνων». Σελ. 268: «Η άνοιξις του 1878 μ.Χ. (τρία και ήμισυ έτη μετά ταύτα), αντιστοιχεί προς τον χρόνον, καθ' ον ο Κύριος ημών ανέλαβε το αξίωμα του Βασιλέως, εισήλθε καθήμενος επί πώλου όνου, εκαθάρισε τον Ναόν από των αργυραμοιβών, έκλαυσε και εγκατέλιπεν εις ερήμωσιν την κατ' όνομα εκκλησίαν η βασιλείαν εκείνην». Η φράσις «εκαθάρισε τον Ναόν» στην ιεχωβίτικη γλώσ­σα έχει κάποια σπουδαία σημασία. Ναός είναι η οργάνωσίς τους. Καθάρισμα του Ναού σημαίνει απομάκρυνσις ωρισμένων ανεπιθύμητων στελεχών και μελών. Αυτό βέβαια είναι ένα άλλο θέμα, καθώς επίσης άλλο θέμα είναι ότι για τους σημε­ρινούς Ιεχωβίτες ο καθαρισμός του Ναού δεν έγινε το 1878, αλλά αρκετά έτη αργότερα. Σελ. 285-286: «Αφού δε, ως είδομεν, η μεγάλη Ημέρα του Ιεχωβά ήρχισεν εις το 1874 μ.Χ., θέλει διαρκέσει επί τεσσαράκοντα έτη και θέλει λήξει μετά της εκπνεύσεως των Καιρών των Εθνών, εν τη πλήρει ανατροπή της κοσμικής και σατανικής επί γης κυριαρχίας, και δια της αναθέσεως τελείας πληρεξουσιότητος επί του Εμμανουήλ -του Χριστού Ιησού και των αγίων αυτού- μετά πάσης δυνάμεως και κυριότητος επί της γης...». Σελ. 409: «...κατά τον καιρόν της παρουσίας του Κυρίου - τον παρόντα καιρόν, από του 1874 και εντεύ­θεν...». Θα έγινε αντιληπτό ότι ο Ρώσσελ εδίδασκε πως η Β' Παρουσία εκάλυπτε σαράντα έτη! Άρχισε το 1874 και θα τελείωνε το 1914. Εάν δεν έγινε κατανοητή από τους άλλους ανθρώπους της τότε εποχής, δεν έχει σημασία. Αρκεί που έγινε αντιληπτή από αυτόν. Το ότι οι σημερινοί Ιεχωβίτες διδάσκουν ότι η Β' Παρουσία δεν άρχισε από το 1874, αλλά σαράντα έτη αργότερα, είναι ένα άλλο θέμα. Ο Δ φαίνεται ότι ήξερε ότι το κόκκινο βιβλίο ήταν γεμάτο ψευδοπροφητείες, γι' αυτό διακόπτει τον Α, που άρχι­σε να τις απαριθμεί. - Ποιος το γράφει αυτό το βιβλίο, κύριε; - Η οργάνωσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά. - Λάθος, κύριε! - Λάθος; - Πολύ μεγάλο λάθος! Διαβάστε από κάτω. - Διαβάζω. Οι «Σπουδασταί των Γραφών». Άλλη δη­λαδή ονομασία σας. - Λάθος, κύριε. Για διαβάστε μία «Σκοπιά» να ιδήτε, είμαστε οι «Σπουδασταί των Γραφών» εμείς; Εμείς λεγό­μαστε «Μάρτυρες του Ιεχωβά». Το βιβλίο αυτό δεν είναι δικό μας. Υποστηρίζοντας το για δικό μας, βρίσκεσθε στην πλάνη. - Ώστε αρνείσθε ότι είναι δικό σας; - Το αρνούμαι. - Θέλετε να σάς το αποδείξω ότι είναι δικό σας; - Ναι. Να μου το αποδείξετε. Αμέσως ο Α βγάζει από την τσάντα του μια πρόσφατη έκδοσι των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ένα τελευταίο βιβλίο, που επιβεβαίωνε ότι όλοι οι τόμοι των Γραφικών Μελετών του Ρώσσελ αποτελούν τροφή από το τραπέζι του Ιεχωβά, και ότι αυτήν την τροφή την απεδοκίμασε ο κλήρος του τότε Χριστια­νικού κόσμου. Το σφυροκόπημα που δέχθηκε ο Δ ήταν σκληρό. Η πρώτη αμυντική του επιχείρησις εξουδετερώθηκε. Το βιβλίο «Γραφικοί Μελέται, Β', Ο καιρός εστίν εγγύς» απεδείχθη δικό τους. Τώρα τι να κάνη; Υπήρχαν δύο δρόμοι. Ο δρόμος της ταπεινώσεως, που είναι δρόμος του Θεού. Και ο δρόμος της υπερηφάνειας, που είναι δρόμος του Εωσ­φόρου. Προτίμησε τον δεύτερο, και ετοίμασε δεύτερη αμυντική επιχείρησι. - Η έκδοσις αυτή που κρατάτε στα χέρια σας δεν είναι αυθεντική. Είναι νοθευμένη. Έχω στο σπίτι μου το αγγλικό πρωτότυπο. Θα σάς το φέρω. Και θα δήτε ότι υπάρχουν διαφορές. Τότε πετάχθηκε ο Γ: - Το βιβλίο είναι γνήσιο. Κι' εγώ που διετέλεσα πολλά χρόνια Μάρτυς του Ιεχωβά το γνωρίζω σαν γνήσιο και το έχω σπίτι μου. Κάτι πήγε να ειπή ο Δ, αλλά τον λόγο τον πήρε ο Α και στρεφόμενος προς το ακροατήριο είπε: - Απ' εδώ ο κύριος αρνήθηκε στην αρχή ότι το βιβλίο είναι δικό τους. Απέδειξα ότι είναι δικό τους. Τώρα όμως μας λέει ότι... Τον διακόπτει ο Δ: - Μια στιγμή. Τι διαβάσατε από το βιβλίο για το 1874; Διαβάστε το πάλι. Θα δήτε ότι στην αγγλική γλώσσα δεν είναι έτσι. Η φράσις αυτή δεν ελέχθη από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Εγώ γνωρίζω ότι πολλές φορές από ωρισμένους παραποιήθηκαν σελίδες. Είπε πολλά επάνω σ' αυτό το ζήτημα, γρήγορα, ασύντακτα, γεμάτος ταραχή και στο τέλος αλλάζοντας ύφος πρόσ­θεσε: - Για να ιδήτε πόσο καλός συνομιλητής είμαι, φθά­νω στο σημείο να υποθέσω και να παραδεχθώ ότι αυτά τα πράγματα τα είπε η οργάνωσις. Ας χρησιμοποιήσουμε μία εικόνα: Η διδασκαλία της οργανώσεως είναι μία τροφή μέσα σ' ένα πιάτο. Μπορεί μέσα στο πιάτο, από απροσεξία της νοικοκυράς να έπεσε κάτι... Και ο συγγραφεύς του βιβλίου, «Ο καιρός έστιν εγγύς» δεν διεκδικεί τον τίτλο του θεοπνεύστου... - Μα, τον διεκδικεί. - Ακούστε, τι θέλω από εσάς. Να πάτε στο σπίτι σας, να μελετήσετε με την ησυχία σας το βιβλίο, να σημειώσετε σ' ένα χαρτί όλες τις προφητείες και να μου πήτε πότε δεν εκπληρώθηκαν. - Να τις γράψουμε τώρα. - Τώρα δεν έχουμε χρόνο, και πρέπει να εξετάσουμε και άλλα θέματα. Πετάχθηκαν πολλοί στην συζήτησι. Η ατμόσφαιρα συγχύσθηκε. Μετά από λίγο ο Α ετόνισε: - Είπατε ότι αυτό το βιβλίο είναι ψεύτικο. Θα πρέπει να μας φέρετε από το σπίτι σας το γνήσιο. Να γίνη η σύγκρισις, και έπειτα να βγάλετε το συμπέρασμα πως πρόκειται για ψεύτικο. Κανείς δεν χαρακτηρίζει σαν κίβδηλο ένα νόμισμα, εάν δεν το συγκρίνη με το γνήσιο. Και με τόνο ιδιαίτερα έντονο συνέχισε: - Είναι δικό σας. Είναι γνήσιο. Φέρε το άλλο, να κάνουμε την σύγκρισι, και εάν δεν είναι γνήσιο, εάν είναι λανθασμένο, να με φτύσης! - Μπορούσα να το είχα μαζί μου. Αλλά ποτέ δεν φαντάσθηκα ότι θα συναντούσα τέτοια πράγματα εδώ πέρα. Εν πάση περιπτώσει, αναλαμβάνω την υποχρέωσι να το φέρω, ώστε να γίνη η σύγκρισις. Ας σημειωθή ότι από τότε που ανέλαβε αυτή την υποχρέωσι έχουν περάσει έτη πολλά. Χρειάζεται να έχουμε και υπομονή... Πετάχθηκε και ο Φώτης: - Εδώ, βρε παιδιά, ξεφύγαμε σε άλλα προβλήματα. Εγώ θέλω να λύσετε το δικό μου πρόβλημα. Γι' αυτό άλλωστε συναντηθήκαμε εδώ. - Θα λυθή και το δικό σου, είπε ο Α. Αλλά ο Δ παρατήρησε: - Τώρα ομιλούμε περί πνευματικής τροφής, και τε­λειώνουμε αυτό το ζήτημα περί προφητειών. - Τελειώνουμε; Όχι. Δεν τελειώνουμε. Αναγνωρίζετε ότι η οργάνωσις έκανε ψευδοπροφητείες; - Καμμία ψευδοπροφητεία δεν έκανε η οργάνωσις. Έκανε απλώς προφητείες. - Καμμία; Στρεφόμενος προς το ακροατήριο: - Θέλετε να ακούσετε μία ψευδοπροφητεία; Ακούστηκαν πολλές φωνές: - Θέλουμε. Θέλουμε. Όλοι θέλουμε. + Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη Από το βιβλίο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ Αγοράστε το online http://www.egolpion.com/1874.el.aspx

Where Is the Watchtower Headed?

http://www.freeminds.org/blogs/from-the-desk-of-randy/where-is-the-watchtower-headed.html Friday, 16 April 2010 21:01 AddThis Social Bookmark Button Randy speaks out on the subject, "Where Is the Watchtower Headed?" on "Victims Speak Out" with Mary Aguilar and Rick Fearon from Six Screens of the Watchtower. Two hour interview on mp3 format for download. DOWNLOAD

Η οργάνωση των Χιλιαστών (ή) Μαρτύρων του ιεχωβά

Αναδημοσίευση από:



Η οργάνωση των Χιλιαστών (ή) Μαρτύρων του ιεχωβά

Μια από τις οργανώσεις που δρουν σήμερα στη πατρίδας μας είναι η οργάνωση των Μ.Ι. Λέγονται έτσι γιατί, όπως υποστηρίζουν, είναι η μοναδική θρησκεία η οποία κάνει γνωστό το όνομα του Θεού στον κόσμο, με το οποίο (όνομα) μπορεί να σωθεί η ανθρωπότητα εάν το επικαλεσθεί.

Δυστυχώς στην Ελλάδα όλο και περισσότεροι συμπατριώτες μας από το 1905, οπού πρωτοεμφανίστηκε η οργάνωση, μέχρι σήμερα έχουν προσχωρήσει σε αυτήν. Από τη μια αυτό το γεγονός είναι ευχάριστο γιατί βλέπεις αρκετό κόσμο να ψάχνει την αλήθεια και να θέλει να μάθει όσα περισσότερα γίνεται για το Θεό, από την άλλη όμως είναι λυπητερό που πάνω στην αναζήτηση τους αυτή πέφτουν σε λάθος δρόμο πιστεύοντας ψεύτικες διδασκαλίες ως αληθινές. Ο Ιησούς Χρίστος είπε:«ο λαός μου χάνεται δια έλλειψη γνώσεως».

 

Και τώρα ας δούμε μερικές από αυτές τις ψεύτικες διδασκαλίες και ας τις συγκρίνουμε στο φως του ευαγγελίου:

 

1. Εμποδίζουν τα μελή τους να συμμετέχουν στην θεια κοινωνία λέγοντας τους
πως δικαίωμα συμμετοχής έχουν μονό μερικοί από τους υψηλόβαθμους της
αίρεσης, ενώ ο Χριστός είπε:«εάν δεν φάτε το ψωμί που συμβολίζει το σώμα
μου και δεν πιείτε το κρασί που συμβολικά είναι το αίμα μου που θα χυθεί για
σας, δεν θα έχετε ζωή μέσα σας». Γιαυτο οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν κάνει
τα μελή τους πνευματικά νεκρούς μη μπορώντας να αντιδράσουν γιαυτο.

2. Απορρίπτουν την τριαδικότητα του θεού λέγοντας ειρωνικά:«τι, είμαστε
ειδωλολάτρες για να πιστεύουμε σε τρεις θεους; Ή είναι ένας θεός με τρία
κεφάλια;»Όμως η αγία γραφή μας φανερώνει ότι ο θεός είναι ένας αλλά
τριαδικως. Π.χ. εάν υποθέσουμε πως έχουμε ένα αυγό και στο σπάσουμε
βλέπουμε ότι αποτελείται από τρία διαφορετικά μέρη; τον κροκό, το ασπράδι και
το τσοφλι. Δεν είναι τρία αυγά αλλά ένα αποτελούμενο από τρία μέρη. Έτσι
και ο Θεός, είναι ένας αποτελούμενος από τρία ξεχωριστά
ατομα. Χαρακτηριστικα η αγία γραφή μας αναφέρει:«Διότι τρεις είναι οι
μαρτυρούντες εν τω ουρανο Πατήρ ο Λόγος και το Άγιο Πνευμα. Και ούτοι
οι τρεις είναι εν.(Α' Ιωάννου 5.7)»

3. Λένε να πιστεύουμε σε ένα λάθος όνομα, το Ιεχωβά, που ισχυρίζονται ότι
είναι το όνομα του Θεού και μάλιστα να γίνουμε μάρτυρες αυτού του
παραφρασμένου ονόματος, αγνοώντας τελείως τα λογία που ο Χρίστος είπε
να γίνουμε μάρτυρες δικοί του και κανενός αλλού. Διότι στην επίκληση
του ονόματος του Ιησού Χρίστου θέλει λάβει άφεση αμαρτιών πας ο
πίστεων εις αυτόν (Πράξεις 10.43) Μάλιστα ο άγιος και μετέπειτα απόστολος
Πέτρος είπε:«Δεν υπάγει μέσω κανενός αλλού η σωτήρια διότι ούτε όνομα
άλλο είναι από τον ουρανό δοσμένο εδώ στη γη μεταξύ των ανθρώπων δια
του οποίου (ονόματος) μπορούμε να σωθούμε παρά μονάχα με το όνομα του
Ιησού Χριστού. Γιατί εκείνος πέθανε στη θέση μας περνώντας όλες μας τις
αμαρτίες και τις ασθένειες, και τώρα εμείς πιστεύοντας σε εκείνων όπως μας
δίδαξαν και οι άγιοι πατέρες της εκκλησίας μας, μπορούμε να λάβουμε άφεση
ή αλλιώς συγχώρεση από τις αμαρτίες μας και θεραπεία από τις αρρώστιες που
βασανίζουν την ψυχή αλλά το σώμα μας.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας εξηγήσω γιατί το όνομα Ιεχωβά είναι ένα εντελώς παραφρασμένο όνομα και συνεπώς είναι λάθος να το χρησιμοποιούμε. Θα σας παρακαλέσω να δείξετε λίγο περισσότερη προσοχή για να καταλάβετε καλυτερα στην αρχαία εβραϊκή διαλεκτό που ήταν γραμμένη η παλαιά

διαθήκη χρησιμοποιούσαν μονό σύμφωνα .Ποτέ δεν έγραφαν φωνήεντα. Τα φωνήεντα τα προσθετέ ο αναγνώστης κατά την ανάγνωση του κείμενου. Βρίσκουμε λοιπόν στα κείμενα της παλαιάς διαθήκης το όνομα του θεού ή καλύτερα το κατεξοχήν όνομα του (γιατί ο Θεός δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο όνομα) και το βλέπουμε γραμμένο με τέσσερα συμφωνά τα οποία είναι τα αντίστοιχα ελληνικά ΓΧΒΧ. Επειδή ο Θεός είχε πει στον Μύωση να μην φέρει το όνομα Κυρίου του Θεού επί μάταιο(μάλιστα ήταν η τρίτη από τις δέκα εντολές που είχε δώσει ο Θεός στον Μούσι)το παρεξήγησαν οι Εβραίοι και δεν το ανέφεραν καθόλου, με αποτέλεσμα να ξεχαστεί η ακριβής προφορά του, γιατί όπως είπαμε δεν ήταν γραμμένα τα φωνήεντα. Το μονό που παρέμεινε γνωστό από αυτό το όνομα στο περάς των αιώνων ήταν η σύντμηση του η οποία προφέρεται Για, και αυτό παρέμεινε γνωστό από την εβραϊκή λέξη αλλελουγιαχ η οποία λεγόταν τακτικά μέσα στις συναγωγές και θα πει:«πάσα πνοή ας αινεσει τον Κύριο.»Τον 7° αιώνα π.Χ. οι Μασωρίτες ανάλαβαν να γράψουν την παλαιά διαθήκη προσθέτοντας τα φωνήεντα για να είναι εύκολη η ανάγνωση της. Όταν λοιπόν έφτασαν στα συμφωνά του ονόματος του Θεού μη γνωρίζοντας ούτε αυτοί ποια φωνήεντα αντιστοιχούσαν ανάμεσα στα συμφωνά, πήραν μια μεγάλη πλην λάθος απόφαση προκείμενου να μην προσβάλλουν κατά την γνώμη τους το όνομα του Θεού. Τι έκαναν λοιπόν; Πήραν τα φωνήεντα από ένα άλλο όνομα του Θεού το ΑΔΩΝΑΪ τα οποία είναι Α,Ω,Α,Ι, τα έβαλαν ανάμεσα στα συμφωνά ΓΧΒΧ και έτσι σχηματίσθηκε η λέξη Γιαχωβάχ (το τελευταίο Χ φεύγει γιατί είναι σαν την ελληνική δασεία βαρύ κατά την προφορά και μένει το Γιαχωβά το οποίο δε σημαίνει απολύτως τίποτα γιατί είναι τυχαία φωνήεντα μέσα στα συμφωνά του ονόματος του Θεου. Π.χ. εάν έχουμε τα συμφωνά του ονόματος Μιχαήλ και. βάλουμε ανάμεσα στα συμφωνά αυτά τα φωνήεντα από μια άλλη άσχετη λέξη ας πούμε Θεός που είναι το Ε και το Ο σχηματίζεται η λέξη μεχολ που δεν σημαίνει τίποτα ούτε θυμίζει καθόλου το Μιχαήλ. Έτσι είναι και η λέξη Ιεχωβά, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, Μη γνωρίζοντας αυτή την λεπτομέρεια ο ιδρυτής της αιρέσεως των Μ.Ι. Ο Κάρολος Ρόσσελ πήρε αυτό το λαθεμένο όνομα και το έκανε μια από τις βασικές του διδασκαλίες. Όπως διαπιστώνετε κι εσείς αυτή είναι η αίρεση των Χιλιαστων. Μια οργάνωση βασισμένη σε σάπια θεμέλια με λανθασμένες διδαχές προσπαθεί να προσελκύσει αμαθείς ανθρώπους που έχουν την ειλικρινή διάθεση να μάθουν για τον Θεό.

Και τους φανατίζει δυστυχώς σε τέτοιο σημείο ώστε να μην θέλουν π.χ. να δώσουν αίμα ούτε στα ίδια τους τα παιδία αν χρειαστεί, την ώρα που διαβάζουμε στην αγία γραφή ότι ο Ιησούς Χρίστος έδωσε εκείνος πρώτος το αίμα του για μας γιατί μας αγάπησε με αγάπη αιώνια «διότι τόσο αγάπησεν ο Θεός τον κόσμο ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή δια να μην απωλεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν αλλά να έχει ζωήν αιώνιον (Ίωαννη : 3.16)» και δε δίνουν διότι θεωρούν την μετάγγιση αμαρτία. Ο φανατισμός όμως αυτός δεν σταματάει εκεί. Αρνούνται να καταταχθούν στον ελληνικό στρατό για να υπηρετήσουν την μητέρα πατρίδα. Διότι όπως λενε: «είναι αμαρτία να μαθαίνεις τον πόλεμο και να πολεμας.»όμως οι προγενέστεροι Μ.Ι. πολέμησαν στον Α παγκόσμιο πόλεμο του 1914.Τότε δεν ήταν αμαρτία ο πολεμος; Ας μας απαντήσουν! Όμως ο λόγος του Θεού μας αναφέρει στην Α Πέτρου του αποστόλου επιστολή 2.13«να είμαστε νομοταγείς πολίτες, υποτεταγμενοι στους νομούς του κράτους μας και στους ανωτέρους μας.

 

ΣΜΥΝΙΤΗΣ(οδοχ)

Βασίλης Απ.

Η ΣΚΛΗΡΗ ΕΦΗΒΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ Μ.Τ.ΙΕΧΩΒΑ, ΣΤΟ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΗΣ «ΣΚΟΠΙΑΣ»

http://antiairetikos.blogspot.com/2010/04/blog-post.html




Μετά την «Κατάθεση ψυχής από πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά» και «Τα Πέτρινα παιδικά χρόνια ενός πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά», συνεχίζουμε το νήμα της αυτοβιογραφίας του πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά Ονήσιμου Ελευθεριάδη, με τις τραυματικές εμπειρίες του από την εφηβική του ηλικία. Όπως δεν κάναμε καμία μα καμία παρέμβαση στα δύο προηγούμενα άρθρα του Ονήσιμου Ελευθεριάδη, το ίδιο πράξαμε και τώρα. Άλλωστε όταν πρόκειται για αυτοβιογραφία, η επικοινωνία του συγγραφέα με τον αναγνώστη είναι τόσο δυνατή και άμεση που πιστεύουμε πως περιττεύουν οι γραμματικοί και συντακτικοί κανόνες.
Κρίνουμε όμως σκόπιμο, επειδή ο Ονήσιμος χρησιμοποιεί την φρασεολογία των Μαρτύρων του Ιεχωβά η οποία είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό, να διευκρινίσουμε κάποιους όρους, ούτως ώστε ο αναγνώστης να καταλάβει πλήρως το άρθρο του Ονήσιμου Ελευθεριάδη. Τους δημοσιεύουμε με την σειρά που θα τους βρει ο αναγνώστης στο κείμενο.
Αρμαγεδδών: τοποθεσία του Ισραήλ όπου θα γίνει συμβολικά πριν τη Δευτέρα Παρουσία η μάχη μεταξύ καλού και κακού, την οποία όμως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά την εκλαμβάνουν κυριολεκτικά και όχι συμβολικά. Περισσότερα μπορεί να δει ο αναγνώστης στο άρθρο μας «Οι βρικόλακες της Σκοπιάς διψούν για το αίμα μας!»
Φιλισταίοι: αρχαίος ειδωλολατρικός λαός της Παλαιστίνης με τους οποίους οι Ιουδαίοι είχαν χρόνια διαμάχη. Έτσι αποκαλούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά όσους δεν ανήκουν στην Οργάνωσή τους και για τους οποίους πιστεύουν πως θα σφαχτούν στον Αρμαγεδδώνα από το Χριστό!
Γραφική μελέτη: η διαλογική συζήτηση που διεξάγει ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά με κάποιον, για θέματα γύρω από το Θεό και τη θρησκεία με βάση κάποιο έντυπο της Εταιρίας και ο οποίος για να στηρίξει και να αποδείξει την ορθότητα των επιχειρημάτων του, επικαλείται χωρία (κομμάτια) της Αγίας Γραφής.
Σκοπιά, Ξύπνα, Ζωή, Η αλήθεια ελευθερώσει υμάς, Διεκδίκησις: Έντυπα της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Βαβυλώνα: Η ξακουστή αρχαία πόλη της Μεσοποταμίας με τους περίφημους κρεμαστούς κήπους. Έτσι αποκαλούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά όλες τις άλλες Χριστιανικές Εκκλησίες συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Ορθόδοξης.

Ακολουθεί το άρθρο του Ονήσιμου Ελευθεριάδη:

«Συνεχίζω την εξιστόρηση της περιπετειώδους ζωής μου, κάνοντας έναν μικρό πρόλογο.
Αισθάνομαι την ανάγκη, να ευχαριστήσω όλους εσάς, τους ανωνύμους αναγνώστες, που με τιμήσατε με τα μηνύματα σας και την αγάπη σας.
Ευχαριστώ επίσης, και τον οικοδεσπότη του μπλοκ «Αντιαιρετικός», κ. Χρήστο, για την άδολη αγάπη και συμπαράσταση, στις δύσκολες ώρες που περνάω .
Κάνοντας μια διευκρίνηση, ξεκαθαρίζω τα κίνητρα και τους στόχους του συγγραφέα. Μοναδικός σκοπός, είναι η αποκάλυψη της αλήθειας και μόνο της αλήθειας, όποια και αν είναι αυτή ! Σε καμιά περίπτωση, δεν στρεφόμεθα εναντίον κανενός ανθρώπου ή κινήματος, όπως και να ονομάζεται αυτό !
Αγαπάμε τους εχθρούς μας, και προσευχόμαστε για την σωτηρία τους .
Πιστεύουμε ακράδαντα τα αιώνια λόγια του Σωτήρα μας:
"ενθυμείσθε τον λόγον, τον οποίον εγώ είπον προς εσάς·
δεν είναι δούλος μεγαλύτερος του κυρίου αυτού.
εάν εμέ εδίωξαν, και σας θέλουσι διώξει· εάν τον λόγον μου εφύλαξαν, και τον υμέτερον θέλουσι φυλάξει."
"Ιωάννης 15:20"
Στο άρθρο "Πέτρινα χρόνια", διακόπτω την συνέχεια της ιστορίας μου, στα 8 έτη μου .
Ανακαλώντας από τις σκοτεινές σελίδες της ταραγμένης μνήμης μου, δεν βλέπω άλλη λογική εξήγηση της επιβίωσης μου εκτός αυτής του Κυρίου μου Ιησού Χριστού !
Δίχως το δικό του χέρι δεν θα βρισκόμουν, πέραν της ερήμου, στην πνευματική γη της επαγγελίας, που δεν είναι άλλη, από την αγία εκκλησία του.
Πάντα είχα μέσα μου την αγάπη και τον ζήλο στα πράγματα του Θεού .
Αυτό, σε σχέση με τα παιδικά και εφηβικά χρόνια μου, είναι παράδοξο ως άκουσμα, αλλά πραγματικό ως βίωμα .
Όταν τέλειωσα το δημοτικό σχολείο, ήθελα να πάω όπως όλα τα παιδιά, στο Γυμνάσιο.
Λογάριαζα όμως, χωρίς τον ξενοδόχο....!
Όταν ένα βροχερό απόγευμα, μου ανακοίνωσε ο πατέρας μου, ότι δεν θα πάω στο Γυμνάσιο, έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου !!!
Μα γιατί ; έκανα κάτι κακό ;
Γιατί δεν με αφήνεις να πάω όπως τα άλλα παιδιά στο Γυμνάσιο; είπα, και με πήρανε τα κλάματα και τα αναφιλητά, από την κατάφωρη αδικία....
Δεν θα πας - πήρε άγριο ύφος !- δεν θα πας, έρχεται το τέλος, έρχεται ο Αρμαγεδδών, τελειώνει το σύστημα αυτό, μήπως θέλεις να καείς μαζί με όλους τους Φιλισταίους;
Ζάρωσα σε μια γωνιά , και το παράπονο έγινε τρόμος ! Συγγνώμη έχεις δίκιο , θα κάνω ότι λέει ο Ιεχωβά ! Δεν μπορούσα να πω κάτι άλλο ...τα πόδια μου είχαν μελανά σημάδια από τον τελευταίο ξυλοδαρμό...
Όποιο βιβλίο έπεφτε στα χέρια μου, ήταν σαν δώρο για το παιδικό μυαλό μου, διάβαζα αδιάκοπα.. τα παιχνίδια στην γειτονιά απαγορεύονταν, άλλες επαφές με κοσμικούς απαγορεύονταν, ο κατάλογος είναι μεγάλος ....αυτό που επιτρέπεται είναι η μελέτη των εντύπων σκοπιά, ξύπνα, και όλων των άλλων...
Τελικά έπιασα δουλειά τα σαββατοκύριακα τις γιορτές τις αργίες τις διακοπές, πάντα δούλευα, για να βγάζω τα χρήματα για τις ανάγκες του σχολείου.
Ο πατέρας μου δεν μπορούσε πλέον να κάνει αλλιώς ....είχα ενημερώσει κάποιους συγγενείς και κάποιους δασκάλους μου, και τελικά πήγα στο Γυμνάσιο !
Είχα και έχω αγάπη έντονη για την μάθηση, λυπάμαι που δεν μπόρεσα να μάθω αγγλικά, βλέπεις θα έρχονταν ο Αρμαγεδδών, και τα αγγλικά δεν θα μου χρησίμευαν, γιατί, στην βασιλεία του θεού, στον παράδεισο στην γη, θα μιλάμε όλοι μια γλώσσα : εβραϊκά !!!!
Σε ηλικία 11 με 12 ετών, έκανα την μικρή επανάσταση μου, δούλευα, για τα ρούχα, το χαρτζιλίκι, και όλα τα έξοδα μου.
Άρχισα πλέον να μην πηγαίνω στις συναθροίσεις, δεν με ένοιαζε το ξύλο πλέον ... η θηλιά της αδίστακτης οργάνωσης, ήταν σκληρότερη από το ξύλο του πρεσβύτερου πατέρα .
Πολλές φορές προσπάθησαν να μου κάνουν πλύση εγκεφάλου, με γραφική μελέτη, διάφοροι αξιωματούχοι της τοπικής συνάθροισης... τα παιδικά λόγια αδιάψευστα :
«αδελφέ, ο σατανάς είναι γιος του Ιεχωβά και αδελφάκι του χριστού ;» ["ζωή" σελ.81] ["η αλήθεια ελευθερώσει υμας"σελ.47,48.]
Η αγνή φαντασία της παιδικής μου σκέψης, αρνείται να δεχτεί, τον γλυκό Ιησού, ως ζωσμένο την ρομφαία του θανάτου, καταβαίνοντα εξ ουρανού, σφαγέας των αντιφρονούντων της σκοπιάς ! "διεκδίκησις" α΄ τόμος σελ. 279.
Η ζωή συνεχίστηκε, με την εργασία, και την αναζήτηση της σωτήριας σανίδας, που θα με έβγαζε από το πέλαγος της απομόνωσης και της απελπισίας.
Τι να κάνει ένα παιδί; Βοήθεια, από που;
Η Ορθοδοξία ήταν ο κακός μπαμπούλας, ο ιερέας ήταν το όργανο του διάβολου, ο σταυρός, ήταν το σύμβολο της Βαβυλώνας...
Τι να κάνει ένα παιδί;
Αν δεν γίνεις αδελφός θα σε διώξω από το σπίτι! Αν δεν έρθεις στην συνάθροιση, να μην πατήσεις το βράδυ, στο σπίτι μου! Εγώ στο σπίτι μου θέλω αδελφούς ...πάρε απόφαση, ή θα γίνεις αδελφός ... ή ψάξε να βρεις αλλού σπίτι να μείνεις ! Είσαι η κατάρα του οίκου μου! Είσαι η ντροπή της οικογένειας! Να πας στον πατέρα σου τον διάβολο ! Εγώ δεν είμαι πλέον, πατέρας σου !
Τι να κάνει ένα παιδί ;
Άραγε ποιος είναι ο πατέρας μου ;

συνεχίζεται...........»

University Research Paper - We Need Your Help

http://www.freeminds.org/psychology/cults/university-research-paper-we-need-your-help.html


Claire Bowes is an undergraduate student at Anglia Ruskin University, England UK. Claire is writing a dissertation focusing on the the psychological and sociological factors and the impact on the individual when leaving the Jehovah's Witness religion. The title of this research project is 'A Psychosocial Investigation Into the 'crisis of self' When Losing My Religion: The Case of Jehovah's Witnesses'.

There is a significant lack of research grade information available about former Jehovah's Witnesses and the impact of leaving. The time is now to address this and you can play a part.

If any former Jehovah's Witnesses would like to complete an anonymous survey to help Claire with her research paper then please consider taking 15 minutes to do so.

Please email Claire on claire.m.bowes@googlemail.com to take part.

The results of this questionnaire will be reviewed by the researcher solely. The information collected from you will be stored safely and all information will be destroyed at the end of the research project. Confidentiality will be maintained by safe storage of information and the researcher will identify your information in a numerical way when writing up the research, e.g. participant 1. This research project has been undertaken utilising the British Sociological Association ethical guidelines.

Jehovah's Witnesses: What's Behind the Watchtower Curtain?

Μάρτυρες του Ιεχωβά/Jehovah's Witnesses

Ένα ντοκιμαντέρ για την Ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Σε αυτήν την σειρά θα δείτε πως ξεκίνησε η οργάνωση «σκοπιά», πως εξελίχθηκε, τι πιστεύουν οι μάρτυρες, ιστορικές ανακρίβειες, ποιοι ίδρυσαν...










Οι "διορθωτές" τής Αγίας Γραφής Γουέστκοτ και Χορτ ήταν Πνευματιστές!

Οι άνθρωποι, πάνω στην εργασία τών οποίων η Εταιρία Σκοπιά στήριξε τη μετάφρασή της για την Αγία Γραφή, ήταν ΚΑΙ αυτοί πνευματιστές!

Η Εταιρία Σκοπιά στο βιβλίο της: "Όλη η Γραφή είναι Θεόπνευστη και ωφέλιμη" σελ. 318, γράφει τα εξής:

"Κείμενο τών Γουέστκοτ και Χορτ. Ένα κριτικό Ελληνικό κείμενο που έτυχε ευρείας αποδοχής είναι αυτό που έφτιαξαν 2 λόγιοι τού Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, ο Μπ. Φ. Γουέστκοτ και ο Φ. Τζ. Α. Χορτ, το 1881. Η Βρετανική Αναθεωρητική Επιτροπή, μέλη τής οποίας ήταν ο Γουέστκοτ και ο Χορτ, συμβουλεύτηκε δοκίμια τού Ελληνικού κειμένου των Γουέστκοτ και Χορτ, για την αναθεώρηση της "Καινής Διαθήκης" που έκανε το 1881. Αυτό είναι το κριτικό κείμενο που χρησιμοποιήθηκε κυρίως για να μεταφραστούν στην Αγγλική οι Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές της Μετάφρασης Νέου Κόσμου".

Γίνεται έτσι προφανές ότι όπως στο παρελθόν έτσι και σήμερα, η Εταιρία Σκοπιά προτιμάει τους Αποκρυφιστές για να διαβάζει μέσω τών δικών τους μεταφράσεων, επιλογών και ερμηνειών την Αγία Γραφή, αντί τής αληθινής Εκκλησίας τού Χριστού!

Στη συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε δύο χαρακτηριστικά άρθρα για τους ανθρώπους πάνω στην εργασία τών οποίων στηρίχθηκε η ΜΝΚ τής οργάνωσης τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά!

http://www.jesus-is-savior.com/Bible/chasing_ghosts.htm

Westcott και Hort - Κυνηγοί Φαντασμάτων;

Ο γιος του Διορθωτή Αγιογραφικών Κειμένων  Westcott δηλώνει: «Ο Πατέρας μου ήταν Πνευματιστής»

Έχοντας γράψει πως ο πατέρας του είχε μια δια βίου «πίστη σε αυτό που - ελλείψει καλύτερου ονόματος - το αποκαλούν Πνευματισμό», ο γιός του φημισμένου διορθωτή Ελληνικών Αγιογραφικών κειμένων B. F. Westcott αναγνωρίζει την αξιοσημείωτη δημόσια ανησυχία που προκάλεσε η δραστηριότητα του πατέρα του.

Ο Westcott και ο διάσημος συνεταίρος του - ο Hort - ήσαν ανάμεσα στους ιδρυτές της Λέσχης Φαντασμάτων την περίοδο του 1850.  Καταγοητευμένος με τον κόσμο των πνευμάτων, η λέσχη τους αφιερώθηκε στην απόκτηση γνώσεων σχετικών με απόκοσμες επαφές με πνεύματα.

Ήταν πάλι οι Westcott και Hort που συνεργάσθηκαν για την κατάργηση των λόγων του Θεού (των επί πολλών αιώνων διατηρημένων, στους οποίους είχε βασισθεί και η Βιβλική έκδοση στα Αγγλικά, το King James English Bible), αντικαθιστώντας τους με ένα «μαγαρισμένο» κείμενο που είχαν συναρμολογήσει από ένα «ξεκοκάλισμα» χειρογράφων που παρείχε η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.  Δεν είναι καθόλου παράξενο που τα δικά τους κείμενα παραλείπουν πολλά Αγιογραφικά κείμενα τα οποία «στενοχωρούσαν» τον Πάπα.

Όταν επεξεργάζονταν αυτό το Ελληνικό κείμενο, ετοιμαζόμενοι να καταστρέψουν την εμπιστοσύνη του κόσμου στις Ελληνικές γραφές, οι οποίες είχαν υπηρετήσει ολόκληρες γενιές, άρχισαν να ανησυχούν πως κάποια πράγματα - όπως το «κυνήγι φαντασμάτων» τους - ίσως να υπέσκαπτε τις προσπάθειές τους.

Ο Hort προειδοποίησε τον Westcott να κρατήσουν κρυφές τις περίεργες απόψεις τους, λέγοντάς του, "Αυτό μπορεί να σου ακούγεται σαν δειλία, αλλά έχω μια έντονη επιθυμία να μην επιβάλλουμε το κείμενό μας στον κόσμο προτού τακτοποιήσουμε ζητήματα που πιθανόν να μας στιγματίσουν με υποψίες.  Δηλαδή, ένα κείμενο που εκδίδεται από άνδρες ήδη γνωστούς για κάτι που αναμφισβήτητα θα αντιμετωπισθεί ως επικίνδυνη αίρεση θα συναντήσει μεγάλη δυσκολία να φτάσει σε προορισμούς που αλλιώτικα θα ήλπιζε να φτάσει..»

Είχε δίκιο!  Οικοδομώντας πάνω στην φήμη τους ως ακαδημαϊκοί του Πανεπιστημίου Κέϊμπριτζ  (Cambridge), οι δύο συνεταίροι έπεισαν τον κόσμο πως το δικό τους Βιβλικό κείμενο ήταν καλύτερο.

Χρησιμοποιήθηκε για όλες τις σύγχρονες μεταφράσεις, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων εκδοχών -  του NIV New International Version (Νέα Διεθνής Εκδοχή) και  NASB  New American Standard Bible (Νέα Αμερικανική Αναγνωρισμένη Βίβλος).  Οι θεωρίες τους συνεχώς πέφτουν σε ανυποληψία με την ανακάλυψη όλο και περισσότερων χειρογράφων, όμως το κοινό δεν το έχει αντιληφθεί.

Στο λεπτομερέστατο βιβλίο της, New Age Bible Versions, (Νεοεποχίτικες Εκδοχές της Βίβλου), η εκπαιδευτικός Gail Riplinger ξεφλουδίζει στρώμα-στρώμα τον «στοιχειωμένο» μύθο των  Hort και Westcott, αναδεικνύοντας πώς οι Βίβλοι που επηρεάσθηκαν από αυτούς μας προετοιμάζουν για την Μία Παγκόσμια Θρησκεία, βασισμένη στις αρχές της αποκρυφιστικής Νέας Εποχής.  Οι Hort και Westcott θα καμάρωναν για αυτό.

 

Τι είδους εκκλησία παράγεται από αυτές τις νέες Βίβλους;  Πιθανότατα αυτό να το περιγράφουν πιο καλά τα λόγια του ίδιου του Westcott:  "Κάποτε, ήταν σύνηθες να διαγράφεται μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα θρησκευτικά και τα κοσμικά πράγματα. Ο καιρός αυτός, ευτυχώς, έχει παρέλθει."

Η Riplinger μας προσφέρει ένα δυνατό κάλεσμα, να επιστρέψουμε στην μοναδική Βίβλο (στμ:  στην Αγγλική γλώσσα) που διατίθεται σήμερα,  η οποία βασίζεται στο κείμενο που έχει αποδειχθεί αληθές από την Ιστορία - την Βίβλο King James Bible. Δεν θα βρείτε πουθενά αλλού τόσα πολλά αποδεικτικά στοιχεία.

 

Πηγή:  http://watch.pair.com/occult.html ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ

«Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΥ κατά ΤΟΝ 19Ο ΑΙΩΝΑ»

ΟΙ ΑΓΓΛΙΚΑΝΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΕΣ

Η αμηχανία και η περιέργεια της ηλικίας είχαν οδηγήσει στον σχηματισμό πολυάριθμων πνευματιστικών εταιρειών. Ένας από τους πρώιμους πρωτοπόρους της έρευνας του Πνευματισμού ήταν η «Εταιρεία Φαντασμάτων» στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, Αγγλία. Το έργο «Οι ιδρυτές των Ψυχικών Ερευνών» καταγράφει τον δηλωμένο στόχο της Εταιρείας Φαντασμάτων του Καίμπριτζ, ως εξής:

«Το 1851, ιδρύθηκε στο Καίμπριτζ μια εταιρεία 'για να γίνει μια σοβαρή και ειλικρινής έρευνα στη φύση των φαινόμενων που αόριστα αποκαλούνται: 'υπερφυσικά', και ένας αριθμός διακεκριμένων προσώπων έγιναν μέλη.» (20)

Η Εταιρεία Φαντασμάτων περιγράφεται επίσης στη βιογραφία ενός από τα ιδρυτικά μέλη της, «Η ζωή και οι Επιστολές του Fenton John Anthony Hort», από τον Αρθούρο Hort:

« Δύο άλλες εταιρίες ...; είχαν ιδρυθεί ...; και στις δύο ο  Hort φαίνεται να ήταν το κινητήριο πνεύμα ...; την δε άλλη την καλούσαν τα μέλη της 'Η Στοιχειωμένη Συντεχνία'. Το αντικείμενό τους ήταν να συλλεχθούν και να ταξινομηθούν επιβεβαιωμένες περιπτώσεις αυτών που καλούνται τώρα `ψυχικά φαινόμενα' ...; Το «Μπαμπούλας Κλαμπ» όπως το ονόμαζαν οι περιφρονητές του, είχε εγείρει κάμποσο χλευασμό και είχε γίνει και περίγελος.  Προφανώς, γεννήθηκε πολύ πρόωρα ...;» (21)

Το βιβλίο «Η Εταιρεία για την Ψυχική Έρευνα: Μια περίληψη της ιστορίας της και η ζωή του Edward White Benson» από το γιο του, Αρθούρο, παρέχει περαιτέρω τεκμήρια για τους διακεκριμένους ιδρυτές της Εταιρείας Φαντασμάτων του Καίμπριτζ:

«Μεταξύ των πολυάριθμων προσώπων και ομάδων που στο μέσο του 19ου αιώνα έκαναν έρευνες για τα ψυχικά συμβάντα μπορεί να αναφερθεί και μια εταιρεία, από την οποία οι δικοί μας συγγενείς μπορούν να δηλώσουν απευθείας καταγωγή. Στο βιβλίο «Ζωή του Edward White Benson - Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ» από το γιο του, Α.C. Benson, θα εντοπισθεί, κατά το έτος 1851-2, η ακόλουθη παράγραφος:

«Ανάμεσα στις διασκεδάσεις του πατέρα μου στο Καίμπριτζ ήταν η ίδρυση μιας 'Εταιρείας Φαντασμάτων' - τον πρόδρομο της Ψυχικής Εταιρείας [εννοώντας το σημερινό S.P.R.] για την έρευνα του υπερφυσικού. Οι Lightfoot, Westcott και Hort ήταν μεταξύ των μελών της. Έδειχνε και τότε, όπως και ανέκαθεν, περισσότερο ενδιαφέρον για τα ψυχικά φαινόμενα απ' όσο ήθελε να παραδεχθεί.'

Οι Lightfoot και Westcott έγιναν επίσκοποι, και ο Hort Καθηγητής Θεολογίας. Το S.P.R. δεν ανταποκρίθηκε καθόλου στο πρότυπο εκκλησιαστικής υπεροχής που καθορίζεται από την μητρική εταιρία.» (22)

Ο Canon J.B. Lightfoot, ο επίσκοπος B.F. Westcott, και ο Καθηγητής της Θεολογίας F.J.A. Hort υπηρέτησαν επίσης στην Επιτροπή Αναθεώρησης για την Αγγλική Αναθεωρημένη Έκδοση του 1881. Οι Δρ. Westcott και Hort παρήγαγαν ένα Νέο Ελληνικό Κείμενο και δημιούργησαν μια νέα θεωρία κειμενικής κριτικής για αυτή την αναθεώρηση της Εγκεκριμένης Έκδοσης του 1611. Ο Edward White Benson, που έγινε Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ το 1883, παντρεύτηκε την Mary Sidgwick. Οι Edward και Mary έγιναν οι γονείς του Robert Hugh Benson, ο οποίος μεταστράφηκε στον Ρωμαιο-Καθολικισμό κατά τη διάρκεια του Κινήματος της Οξφόρδης του οποίου ηγέτης ήταν ο John Henry Newman. (23)

Ο αδελφός της Mary - ο Henry Sidgwick - παντρεύτηκε την Eleanor Balfour, την αδελφή του Αρθούρου Balfour ο οποίος έγινε ο μετέπειτα Πρωθυπουργός της Αγγλίας.

Ο Gauld αναπολεί: «Το να λέμε πως οι Sidgwick είχαν υψηλά ιστάμενους φίλους θα ήταν μια υπερβολικά υποτονική περιγραφή. Ήταν επίσης, θα πρέπει να υποθέσω, μεταξύ των πλέον διανοούμενων ζευγαριών του αιώνα.» (24)

Ο αδελφός του Αρθούρου Balfour, ο Gerald, ήταν επίσης ο γαμπρός της Emily Lutyens, μαθήτρια της θεοσοφίστριας Annie Besant και της θετής μητέρας του Jiddu Krishnamurti, ο οποίος είχε θεωρηθεί πως ήταν ο Κύριος Maitreya - ο Παγκόσμιος Διδάσκαλος της Νέας Εποχής.

«Η Λαίδη Emily Lutyens, σύζυγος του αρχιτέκτονα, παρουσιάζει ενδιαφέρον μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Πριν προσχωρήσει στην Θεοσοφική Εταιρεία είχε ενδιαφερθεί για την κρατικά ελεγχόμενη πορνεία, και έπαιζε με την ιδέα της Γυναικείας Χειραφέτησης. Η αδελφή της, η Constance, έφτασε στα άκρα, φυλακίστηκε και ταϊζόταν δια της βίας.  Έχοντας μεταστραφεί από την  κα. Besant, η Emily έγινε επί δέκα χρόνια η αφοσιωμένη «θετή μητέρα» και πιστή του Krishnamurti, ακόμα και ανάμεσα στα υψηλότερα κατά το δυνατόν κοινωνικά στρώματα όπου η κρίση συνείδησης είχε γίνει αισθητή.

Το υπερφυσικό δεν ήταν δα ένα ξένο στοιχείο στην οικογένεια της Emily Lutyens.

«Η ίδια ήταν γεννημένη Emily Lytton, εγγονή του αποκρυφιστή Bulwer Lytton, και κουνιάδα του Gerald Balfour, ο οποίος με τον αδελφό του Αρθούρο έγινε Πρόεδρος της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών. Η αδελφή των Balfour, Νόρα, παντρεύτηκε τον Henry Sidgwick, η ίδια η αδελφή του οποίου - Mary - έγινε η σύζυγος του Edward White Benson, και η μητέρα του Robert Hugh. Μέσα σε αυτόν τον οικογενειακό σύνδεσμο, είναι μάλλον φυσικό να βρεθεί τουλάχιστον ένας αφοσιωμένος Θεοσοφιστής." (25)

Ως προπτυχιούχος φοιτητής στο Καίμπριτζ, ο B.F. Westcott ίδρυσε επίσης τη Λέσχη Ερμής (Hermes Club), το όνομα της οποίας οφείλεται στην Ελληνο-αιγυπτιακή θεότητα, ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ. Οι επόμενες Ερμητικές εταιρείες, ιδρυθείσες από άλλους Πνευματιστές, θα γίνονταν διάσημες στην Αγγλία - η μια που οργανώθηκε το 1884 από την Άννα Kingsford και τον Edward Maitland, που είχε στενή επαφή με τη Θεοσοφική Εταιρεία (26) και το Τάγμα της Χρυσής Αυγής που ιδρύθηκε από τους MacGregor Mathers και Wynn Westcott.  Ο James Webb έχει διευκρινίσει την έννοια της Hermes:

«Στην ιστορία των Μυστικών Παραδόσεων τα Ερμητικά έγιναν σημαντικά λόγω της μεγάλης αξίας που τους δόθηκε στην Ευρώπη της Αναγέννησης. Μέσα στο δικό τους πλαίσιο είναι σημαντικοί, επειδή τυποποιούν αυτή την μαγική στάση απέναντι στη ζωή. Το ότι ο Ερμής εκλαμβάνεται εδώ ως ο ιδρυτής της αστρολογίας, αλχημείας, ή μαγείας, ο αποκαλυπτής των απόκρυφων αλληλογραφιών, χρησιμεύει στο να υπογραμμισθεί πως οι ευρωπαϊκές προσπάθειες άσκησης της αστρολογίας, αλχημείας, ή μαγείας - συχνά αποκαλούμενες ως "Ερμητικές επιστήμες" - έχουν την προέλευσή τους στην ίδια περίοδο θρησκευτικής ζύμωσης που είχε δει την άνθηση των Μυστηρίων και την γέννηση του Νεοπλατωνισμού ...; η φιλοσοφική θέση των Ερμητικών, με το δόγμα τους ότι η ύλη είναι κάτι κακό και πρέπει κανείς να δραπετεύσει από αυτήν, μπορεί να παραλληλιστεί με τους Γνωστικούς.» (27)

Στο Θεοσοφικό Γλωσσάρι της, η Μαντάμ Ηelena .Ρ. Blavatsky επίσης κατέγραψε την εκτενή χρήση των Ερμητικών δογμάτων στα γραπτά των Γνωστικών:

«Ερμητικό - Οποιοδήποτε δόγμα ή γραπτό που συνδέεται με τις εσωτερικές διδασκαλίες του Ερμή ...;. Αν και συνήθως θεωρούνται πλαστές, εντούτοις τα Ερμητικά γραπτά έχαιραν μεγάλης εκτίμησης από τους Αγ. Αυγουστίνο, Λακτάντιο, Κύριλλο και άλλους. Με τα λόγια του κ. J. Bonwick, 'Είναι ρετουσαρισμένα λίγο-πολύ από τους Πλατωνικούς φιλοσόφους μεταξύ των πρώτων Χριστιανών (π.χ. Ωριγένης και Κλήμης Αλεξανδρείας) οι οποίοι επιδίωξαν να τεκμηριώσουν τα χριστιανικά επιχειρήματά τους με αναφορές σε αυτά τα ειδωλολατρικά και σεβαστά κείμενα, αν και δεν μπορούσαν να αντισταθούν στον πειρασμό του να τα κάνουν να τα λένε τα πράγματα λίγο υπερβολικά.'  Αν και παρουσιάζονται από μερικούς έξυπνους και ενδιαφερόμενους συγγραφείς ως διδασκαλίες καθαρού μονοθεϊσμού, τα Ερμητικά (ή του Τρισμέγιστου) Βιβλία είναι, εντούτοις, καθαρώς πανθεϊστικά ...;" (28) 

Μια σύγχρονη του B. F. Westcott - η κα Blavatsky -ταξινόμησε τον Westcott ανάμεσα στους Γνωστικούς φιλοσόφους, περιγελώντας τον μέχρι περιφρονήσεως μέσα στην κατευθυνόμενη εργασία της - Isis Unveiled - (Η Ίσις ξεσκεπασμένη), για την ευπιστία του στο έργο «Ο Ποιμήν του Ερμά».  Φαίνεται πως οι Αγγλικανικοί μελετητές απέδωσαν το βάρος της Γραφής στην απόκρυφη λογοτεχνία, από τον υπόγειο αποκρυφισμό με τον οποίο ήταν εξοικειωμένη:

«Στην άμετρη επιθυμία τους να βρούνε αποδεικτικά στοιχεία για την αυθεντικότητα της Καινής Διαθήκης, οι καλύτεροι άνδρες, οι πιο πολυμαθείς μελετητές ακόμη και μεταξύ των προτεσταντών κληρικών, πολύ συχνά πέφτουν σε αξιοθρήνητες παγίδες. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως ένας τόσο μορφωμένος σχολιαστής όπως ο Canon Westcott θα μπορούσε να είχε αφήσει τον εαυτό του σε άγνοια ως προς τις Ταλμουδικές και τις καθαρώς Καββαλιστικές γραφές. Πώς, τότε, τον βρίσκουμε να παραθέτει με τόσο γαλήνια σιγουριά, ώστε να παρουσιάζει 'εντυπωσιακές αναλογίες στο Ευαγγέλιο του Αγίου Ιωάννη' ορισμένα εδάφια από το έργο «Ο Ποιμήν του Ερμά», τα οποία είναι ολόκληρες προτάσεις από την Καββαλιστική λογοτεχνία;" (29)

Σημειώσεις


20. Alan Gauld, The Founders of Psychical Research, Schocken Books, New York: 1968.  σελ.66-7.

21. Arthur Hort, Life and Letters of Fenton John Anthony Hort, Vol. I, Macmillan & Co., 1896, σελ. 171-72,  σελ. 211, 219-20. Διατίθεται από τους The Bible For Today Press.

22. W.H. Salter, The Society For Psychical Research, An Outline of it's History, London, 1948, σελ. 5, 6.

23. του ιδίου, σελ. 127.

24. Alan Gauld, σελ. 116.

25. James Webb, σελ. 105.

26. του ιδίου, σελ. 278.

27. Ibid., σελ. 198-99.

28. H. P. Blavatsky, Theosophical Glossary, London, 1892, σελ. 140

29. H. P. Blavatsky, Isis Unveiled, Vol. II, Theosophical University Press, Pasadena, California, σελ. 243.

Μετάφραση Κ. Ν.

http://www.oodegr.com/paratir/mnk/gouesktkot_xort_1.htm



 

To ιστολόγιο κλείνει έναν μεγάλο κύκλο

Αγαπητοί φίλοι και αναγνώστες,


τους τελευταίους μήνες το ιστολόγιο αυτό έκανε την υπέρβαση.


Ατελείωτα σχόλια και αναρτήσεις τα οποία μπορεί να διαβάσει ο κάθε ενδιαφερόμενος περί του θέματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά και να βγαλει τα συμπεράσματά του. Αυτό το θέλαμε.Το τι θα κάνει ο αναγνώστης, είτε ο ΜτΙ είτε οι λοιποί, είναι προσωπική τους απόφαση.


Η ΠΥΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ που δημιουργήσαμε πρόσφατα (www.rwssel.blogspot.com) είναι κάτι που έλειπε στον Κυβερνοχώρο και είμαστε πολύ χαρούμενοι που το προσφέρουμε στο αναγνωστικό κοινό.


Παρέα με το http://www.oodegr.com/paratir/neo/neo.htm 

νομίζω ότι ΚΑΝΕΙΣ Μάρτυρας του Ιεχωβά δεν έχει δικαιολογία να πει αργότερα "δεν ήξερα, που να τα μάθω όλα αυτά".


Η ζωή καμμιά φορά είναι άδικη και σκληρή. Τα λάθη πληρώνονται και το κόστος ίσως για κάποιους να είναι μεγάλο!


Χαιρόμαστε που συμβάλλουμε έστω και με ένα λιθαράκι στο να βοηθήσουμε αυτούς που ΘΕΛΟΥΝ να βοηθηθούν.


Δεν σταματάμε, απλά θα πάρουμε κάποιες ανάσες..άλλωστε δεν είμαστε επαγγελματίες "κατήγοροι" της Σκοπιά.


Μέχρι να επανέλθουμε-γιατί θα επανέλθουμε-να είστε καλά και να μην ξεχνάτε


MΠOΡΕΙΣ ΝΑ ΛΕΣ ΨΕΜΜΑΤΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΛΕΣ ΨΕΜΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΛΕΣ ΨΕΜΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!


Εις το επανειδήν



Είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά οι ‘Εκλεκτοί του Θεού;’

7.JPG




Πηγή: www.corior.blogspot.com

By Alan Feuerbacher

 

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά (για συντομία Μ.τ.Ι), προσπαθούν να υπερασπιστούν τη θρησκεία τους επειδή κατά καιρούς προβαίνουν σε σοβαρές αλλαγές των βασικών διδασκαλιών τους συγκρίνοντας τους εαυτούς τους με τους αρχαίους Ισραηλίτες. Υποστηρίζουν ότι οι Ισραηλίτες ήταν ο 'εκλεκτός λαός του Θεού', αν και διέπραττε διαρκώς λάθη. Έτσι κι εμείς, λένε, μολονότι κάνουμε λάθη παραμένουμε ο 'εκλεκτός λαός του Θεού' σήμερα.

 

Φυσικά, το απλό αυτό επιχείρημα δεν ευσταθεί. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, οι Ισραηλίτες ήρθαν σε ύπαρξη ως αποτέλεσμα της υπόσχεσης του Θεού προς τον Αβραάμ. Ο Θεός έκανε τους απογόνους του Αβραάμ να αυξηθούν καταπληκτικά και να γίνουν ένας πολυάριθμος λαός. Ήρθαν σε ύπαρξη επειδή ο Θεός το ήθελε και κατηύθυνε έτσι τα πράγματα. Προείπε ότι θα τους καθιστούσε τον 'εκλεκτό του λαό' λόγω της υπόσχεσής του προς τον Αβραάμ. Το ότι ήταν ο εκλεκτός λαός του Θεού δεν είχε να κάνει με τη διαγωγή τους ως ατόμων ή ως έθνοςη σχέση τους με τον Θεό ελάχιστα συνδεόταν με την αξία τους ως ατόμων. Ήταν σχέση που εξυπηρετούσε τους σκοπούς του Θεού, ως επί το πλείστον.

 

Τελικά, ο Θεός έγινε γνωστός στους Ισραηλίτες ως 'Ιεχωβά', τους οδήγησε στο να τον λατρεύουν, και τους παρέδωσε το Νόμο Του. Ωστόσο, και άλλοι άνθρωποι έξω από τα όρια του έθνους Ισραήλ μπορούσαν επίσης να λατρεύουν τον Ιεχωβά, όπως έκανε ο Ιώβ και οι φίλοι του. Κι όπως γνωρίζουμε, τελικά ο Θεός εγκατέλειψε τους Ισραηλίτες εξαιτίας της απιστίας τους και σχημάτισε τη 'Χριστιανική Εκκλησία'.

 

Η Χριστιανική Εκκλησία ήταν κατά κανόνα πολύ διαφορετική από την Ιουδαϊκή Εκκλησία. Η τελευταία, δεν ήταν σε θέση να εκλέξει πού θα ανήκει. Ήταν Ιουδαίοι εκ γενετής. Από την άλλη μεριά, στην περίπτωση της Χριστιανικής Εκκλησίας, οι άνθρωποι ώφειλαν να λάβουν μια συνειδητή απόφαση για να συνταυτιστούν με τη Χριστιανική Εκκλησία. Έγιναν ή παρέμεναν Χριστιανοί λόγω της διαγωγής τους και της σχέσης τους με τον Θεό και τον Χριστό. Οι Ισραηλίτες ήταν και παρέμεναν Ισραηλίτες άσχετα με το εάν διέπρατταν άσχημα πράγματα. Αλλά ο Χριστιανός δεν μπορούσε να παραμείνει Χριστιανός για πολλούς λόγους. Στην πραγματικότητα, οι κανόνες που έθεσαν διάφοροι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης αποτελούσαν ένα τέστ της Χριστιανοσύνης. Οποιοσδήποτε παραβίαζε ορισμένους κανόνες διαγωγής, εξ ορισμού, δεν εθεωρείτο Χριστιανός (βέβαια, μιλάμε για χονδροειδείς παραβάσεις για τις οποίες συμφωνούν όλοι όσοι ομολογούν  ότι είναι Χριστιανοί). Οποιοσδήποτε απαρνούνταν τη Χριστιανική πίστη δεν ήταν πλέον Χριστιανός, ενώ εάν ένας Ισραηλίτης απαρνούνταν τη θρησκεία του παρέμενε Ιουδαίος.

 

Ο Χριστός ίδρυσε τη Χριστιανική Εκκλησία, δηλαδή, ολόκληρο το σώμα των πιστών Χριστιανών και είπε ότι θα ήταν 'μαζί' τους μέχρι την επάνοδό του. Υποθέτοντας ότι αυτό αληθεύει σήμερα, ολόκληρο το σώμα των πιστών Χριστιανών στη γή θα αποτελούσε τη Χριστιανική Εκκλησία. Σ΄αυτό το σημείο οι Μ.τ.Ι. αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα.

 

Οι Μ.τ.Ι. διδάσκουν ότι αυτοί και μόνο αυτοί αποτελούν τους αληθινούς Χριστιανούς κι ότι 'ολόκληρο το σώμα των πιστών Χριστιανών στη γή', απαρτίζεται από Μ.τ.Ι. Ίσως μερικοί από αυτούς να παραδεχθούν ότι κάποια λίγα άτομα έξω από την οργάνωσή τους μπορεί να είναι αληθινοί Χριστιανοί, αλλά κάτι τέτοιο δεν το ομολογεί η οργάνωση των Μαρτύρων ούτε το διδάσκει μέσω των εντύπων της Εταιρίας. Η ηγεσία τους έχει δηλώσει ρητά ότι η σωτηρία για τους Χριστιανούς δεν μπορεί ν΄αποκτηθεί έξω από την οργάνωση των Μαρτύρων, και ότι αυτή μόνο είναι η 'κιβωτός της σωτηρίας'. Με αυτού του είδους τις διδασκαλίες, οι Μ.τ.Ι. καταδικάζουν όλους τους άλλους Χριστιανούς σαν ψεύτικους, απατεώνες, και μέλη του πονηρού 'Χριστιανικού κόσμου'. Κατά συνέπεια, θα ανέμενε κάποιος ότι οι Μάρτυρες, ως άτομα και ως οργάνωση θα ήταν ανώτεροι από τους άλλους που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί, και θα παρέμεναν τέτοιοι. Εξάλλου, κανένας δεν γίνεται Χριστιανός εκ γενετής, αλλά κατόπιν επιλογής.

 

Οι Μ.τ.Ι διδάσκουν επίσης, ότι δεν υπήρχαν αληθινοί Χριστιανοί μέχρι τη δεκαετία του 1870, όταν ο ιδρυτής της Εταιρίας Σκοπιά, Κάρολος Τέϊζ Ρώσσελ, ξεκίνησε τις Βιβλικές του μελέτες. Διδάσκουν ότι ο Ρώσσελ ήταν το πρώτο σύγχρονο μέλος των 'χρισμένων' 'της τάξης του πιστού και φρονίμου δούλου'. Ωστόσο, αυτό συγκρούεται με μια άλλη διδασκαλία ότι η 'κάθε μια γενιά χρισμένων της τάξης του δούλου  έτρεφε την επόμενη γενιά'. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ποτέ δεν έδωσαν μια ικανοποιητική εξήγηση αυτής της καταφανούς αντίφασης.

 

Εν πάση περιπτώσει, οι Μ.τ.Ι. διδάσκουν ότι ο Θεός τους έφερε σε ύπαρξη στα τέλη της δεκαετίας του 1870 ως 'Σπουδαστές της Γραφής' κάτω από την ηγεσία του Ρώσσελ. Μετά το θάνατο του Ρώσσελ, την ηγεσία της Εταιρίας Σκοπιά ανέλαβε ο Ιωσήφ Φ. Ρόδερφορδ, και έκτοτε διδάσκουν ότι το 1919 ο Χριστός έκανε μια επιθεώρηση όλων των Χριστιανικών θρησκειών στη γή όπου βρήκε μονάχα τους Σπουδαστές της Γραφής να πληρούν τα κριτήρια των αληθινών Χριστιανών, απορρίπτοντας όλους τους άλλους, και εξέλεξε τους ηγέτες της Σκοπιάς για να είναι υπεύθυνοι πάνω 'σε όλα τα υπάρχοντα του Χριστού'. Συνεπώς, διαπιστώνουμε ότι οι Μ.τ.Ι. διδάσκουν όχι μόνο ότι ο ίδιος ο Θεός ίδρυσε τη θρησκεία τους τη δεκαετία του 1870, και διόρισε τους ηγέτες τους ως τον 'πιστό δούλο', αλλά και ότι ο Χριστός το επιβεβαίωσε αυτό και έδωσε στους ηγέτες τους μεγάλη πνευματική εξουσία  πάνω σε ολόκληρο το σώμα των Χριστιανών παγκοσμίως το 1919.

 

Πού στηρίζουν οι Μ.τ.Ι πραγματικά αυτό το συλλογισμό, πέρα από την αμφίβολη ερμηνεία τους πάνω στις Γραφές; Στον ισχυρισμό τους ότι αυτοί και μόνον αυτοί ήταν τόσο καλύτεροι από όλες τις Χριστιανικές ομάδες, ώστε ο Χριστός διόρισε ειδικά τους ηγέτες τους το 1919 να αναλάβουν πνευματική εξουσία πάνω σε όλα τα υπάρχοντά του, περιλαμβανομένων όλων των Χριστιανών! Με άλλα λόγια, στηρίζουν αυτούς τους ισχυρισμούς πάνω στην αξίωσή τους ότι η διαγωγή τους ήταν και παραμένει ανώτερη από κάθε άλλον και ότι οι διδασκαλίες τους, στην ουσία, είναι παρόμοιες με εκείνες των πρώτων Χριστιανών!

 

Συνοπτικά, οι Μ.τ.Ι. διδάσκουν ότι αποτελούν σήμερα τον 'εκλεκτό λαό του Θεού' λόγω της διαγωγής τους και των διδασκαλιών τους, ενώ οι Ισραηλίτες ήταν οι 'εκλεκτοί του Θεού' εκ γενετής. Αυτές οι δυό καταστάσεις δεν μπορεί να είναι συγκρίσιμες μεταξύ τους.

 

Είναι φυσικό αυτό να αφήνει τους Μάρτυρες εκτεθειμένους σε αρνητική κριτική. Τι γίνεται αν οι ισχυρισμοί τους ότι είναι τόσο καλοί Χριστιανοί δεν είναι αληθινοί; Τι γίνεται αν η ίδια η ηγεσία τους αποδειχθεί άπιστη στο Θεό, αφού χρησιμοποιεί ψεύδη στο όνομα του Θεού; Θα τους καθιστούσε κάτι τέτοιο ανάξιους να είναι οι 'εκλεκτοί του Θεού'; Και βέβαια θα τους καθιστούσε ανάξιους! Η αλήθεια για το βασικό ισχυρισμό των ηγετών των Μαρτύρων ότι μιλάνε εκ μέρους του Θεού δεν υποστηρίζεται από την άλλη πλευρά, από την πλευρά του Θεού. Είναι ένας αναπόδεικτος ισχυρισμός. Εφόσον ο Θεός δεν απαντά σε ερωτήσεις αυτού του είδους, οι άνθρωποι πρέπει να παρατηρήσουν τους Μ.τ.Ι. και να κρίνουν οι ίδιοι εάν έχουν τα προσόντα που επικαλούνται. Και αυτό συμβαίνει μεταξύ των παρατηρητών που ερευνούν και εξετάζουν τις αξιώσεις των Μαρτύρων σε όλο τον κόσμο.

 

Στο φόρουμ αυτό αλλά και σε πολλά άλλα, καθίσταται εμφανές ότι  πολλές διδασκαλίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά κι ιδιαίτερα η πιο θεμελιώδης από αυτές δεν μπορούν  να αντιμετωπίσουν με επιτυχία την κριτική. Δεν διαθέτουν τα μέσα να αποδείξουν ότι αυτοί αποτελούν τους 'εκλεκτούς του Θεού'. Το καλύτερο που μπορούν να κάνουν είναι να συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους Ισραηλίτες και να κλαψουρίζουν, 'Ναι, ήταν οι εκλεκτοί του Θεού παρά τα ελαττώματά τους, και το ίδιο συμβαίνει και με εμάς'. Ατομικά οι Μ.τ.Ι. έχουν τόσο έντονα κατηχηθεί μ΄αυτή τη θεμελιώδη διδασκαλία ώστε δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο. Η πίστη τους στην οργάνωση βασίζεται μόνο σε αναπόδεικτους ισχυρισμούς, όχι σε αποδεδειγμένα γεγονότακαι όλοι οι Μ.τ.Ι. το γνωρίζουν αυτό. Γι αυτό πολλοί απ΄αυτούς θυμώνουν όταν αμφισβητείται αυτό το βασικό τους δόγμα.

 

Οι Μ.τ.Ι. μπορούν κατά βάση να αποδείξουν ότι οι επικριτές τους κάνουν λάθος παρέχοντας απλά πειστικές και απτές αποδείξεις των ισχυρισμών τους. Ωστόσο, για μια ακόμη φορά θα αποδείξουν ότι οι επικριτές τους έχουν δίκιο εάν αποτύχουν να δώσουν ουσιαστικές απαντήσεις στις αμφισβητήσεις και τα ερωτηματικά που έχουν διατυπωθεί. Συνήθως, οι απαντήσεις που δίνει η Εταιρία σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν προσωπικές ύβρεις κατά των διαφωνούντων που κυρίως αποτελούνται  από επιθέσεις κατά των ίδιων των ατόμων και από αστήρικτους ισχυρισμούς. Αυτό το είδος αντίδρασης απλά επιβεβαιώνει περαιτέρω  την άποψή μας ότι οι Μ.τ.Ι. δεν είναι πολύ διαφορετικοί από οποιαδήποτε άλλη Χριστιανική θρησκεία. Αντίθετα, είναι υποκριτές που παριστάνουν τους ανώτερους Χριστιανούς.

 

Μετάφραση από Συνεργάτη


 

Διαβάστε επίσης στην Πύλη ενημέρωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά:


 

Πως θα έπρεπε να ήταν οι ταμπέλες έξω από τις "εκκλησίες" των Μαρτύρων του Ιεχωβά

churchsignpr3.JPG



www.rwssel.blogspot.com


(δείτε το tag της ανάρτησης!)

Μια Πτυχή του Νομικισμού των Μαρτύρων του Ιεχωβά

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρέσκονται να πιστεύουν ότι η Οργάνωσή τους εναρμονίζεται πλή-ρως με την Αγία Γραφή, και ότι επειδή ακολουθούν την Αγία Γραφή δεν δεσμεύονται ν' ακο-λουθούν ούτε μια γραμμή κάποιου νόμου. Αντιπαραθέτουν τους εαυτούς τους με τους Φαρι-σαίους του πρώτου αιώνα οι οποίοι πράγματι ενδιαφέρονταν για την πιστή τήρηση των πα-τροπαράδοτων παραδόσεων που συνέθεταν το γνωστό Ταλμούδ.

 

Αυτή η μελέτη δείχνει ότι στο ζήτημα των σχέσεων ενός Μάρτυρα του Ιεχωβά με την «εκκλη-σία του» η Εταιρία Σκοπιά έχει θεσπίσει και έχει επιβάλλει ένα μεγάλο αριθμό νομικίστικων κανόνων. Επιπλέον, αυτοί οι κανόνες δεν γνωστοποιούνται με σαφήνεια στα άτομα που γί-νονται Μάρτυρες του Ιεχωβά. Αντίθετα, στον υποψήφιο 'μαθητή' παρουσιάζεται μια ωραιο-ποιημένη κατάσταση μέσα στην Οργάνωση χωρίς ενοχλητικές λεπτομέρειες, και όταν το άτο-μο αντιμετωπίζει αργότερα δυσκολίες με την εκκλησία, οι πραγματικοί κανόνες αναδύονται στην επιφάνεια και προκαλούν σόκ στον μαθητή.

 

Θα εξετάσουμε αυτά τα ζητήματα αναλύοντας τους όρκους του βαπτίσματος που δίνουν οι υποψήφιοι Μάρτυρες του Ιεχωβά  όταν ενώνονται μ΄αυτή τη θρησκεία. Μέχρι το 1985, αυτοί οι όρκοι θεωρούνταν ως αφιέρωση του ατόμου στον Θεό, ενώ το 1985 η Εταιρία τους άλλαξε και τους μετέτρεψε σε μια δεσμευτική συμφωνία του ατόμου να ακολουθεί τους κανόνες, τους κανονισμούς και τις διαδικασίες που έχει θεσπίσει η Εταιρία Σκοπιά.

 

Σύμφωνα με τις δηλώσεις που έχουν δημοσιευθεί από την Εταιρία Σκοπιά, οι Χριστιανοί δεν αφιερώνονται σε μια οργάνωση. Στο τεύχος της Σκοπιάς 15 Φεβρουαρίου 1967, σελίδες 123,124, διαβάζουμε:

 

Ο Ιεχωβά είναι ο δοτήρ της ζωής. «Διότι μετά σού είναι η πηγή της ζωής». (Ψαλμ. 36:9) Δεν μπορούμε να κρατούμε την αιώνια ζωή υπ΄όψι χωρίς να παραμένουμε κον-τά στον Ιεχωβά, την πηγή της ζωής ...; ...;.Αυτό εννοούμε όταν αφιερώνουμε τη ζωή μας στον Ιεχωβά.Δεν αφιερώνουμε τον εαυτό μας σε μια θρησκεία ούτε σ΄ένα άνθρω-πο, ούτε σε μια οργάνωση. Όχι, αφιερώνουμε τον εαυτό μας στον Υπέρτατο Κυρίαρ-χο, στον Δημιουργό μας, στον Ιεχωβά Θεό τον ίδιο. Αυτό καθιστά την αφιέρωση μια πολύ προσωπική σχέση μεταξύ ημών και του Ιεχωβά Θεού.

 

Το τεύχος της Σκοπιάς 15 Απριλίου 1970, σε άρθρο του στη σελίδα 129 έδινε απάντηση στο ερώτημα 'Ποιο Έρχεται Πρώτο - η Εκκλησία σας ή ο Θεός; Απευθυνόμενο κυρίως σε Καθο-λικούς και Προστετάντες, ανέφερε εν μέρει:

 

Για μερικούς, ο Θεός έρχεται πρώτα και η εκκλησία των είναι απλώς ένα μέσον που χρησιμοποιούν για να τον λατρεύουν. Για άλλους, η εκκλησία των έχει γίνει αυτός ο ίδιος ο σκοπός, και λαμβάνει προτεραιότητα επάνω από τον Θεό και τον Λόγο του την Βίβλο. Ποια είναι η δική σας στάση; Μέσα στην καρδιά και τη διάνοιά σας, ποιο έρχεται πρώτα - η εκκλησία σας ή ο Θεός;

 

Κατόπιν το άρθρο περιέγραφε την άποψη του εβδομαδιαίου Γαλλικού περιοδικού Le Nouvel Observateur  (Ο Νέος Παρατηρητής) για τρείς κατηγορίες πιστών:

 

Ο πρώτος άνθρωπος είναι εκείνος που αισθάνεται άνετα μέσα στα εκ παραδόσεως κτίρια της Εκκλησίας. Ο δεύτερος θα επιθυμούσε να ιδή μερικές αλλαγές να γίνωνται μέσα σ΄αυτά τα κτίρια. Όσον αφορά τον 'τρίτον άνθρωπο΄, αυτός έχει εγκαταλείψει την Εκκλησία, αλλά αθόρυβα, χωρίς να δημιουργή ζητήματα. Εξακολουθεί να πιστεύει στην αξία του Ευαγγελίου, αλλά δεν αναμένει πια βοήθεια από την Εκκλησία. Αποχώ-ρησε, και το πρόβλημα της Εκκλησίας έπαυσε να τον ενδιαφέρη, και για πάντα.

 

Το άρθρο συνέχιζε και έλεγε κάτω από τον υπότιτλο 'Ερωτήματα για τον 'Πρώτον Άνθρωπο':

 

Ο 'πρώτος άνθρωπος αντιπροσωπεύει τους πιστούς οι οποίοι παραμένουν πιστοί στην εκκλησία των από νομιμοφροσύνη  στην εκκλησία που ανετράφησαν να πιστεύ-ουν. Η στάσις των είναι: Ορθή ή εσφαλμένη είναι η θρησκεία μου! Μήπως αυτός είναι ο τρόπος που σκέπτεσθε σείς; Αν ναι, τότε ασφαλώς είσθε ένας νομιμόφρων άνθρωπος. Αλλά σε ποιόν οφείλετε μεγαλύτερη νομιμοφροσύνη - στην εκκλησία ή στον Θεό; Με μια τόσο άφθονη δυσπιστία που επικρατεί σ΄όλη τη γή, είσθε άξιος επαίνου , διότι διατηρείτε την πίστη σας, αλλά πού πρέπει να θέσετε την πίστη σας - σε μια θρησκευτική οργάνωση , ή στον Θεό; Γιατί πηγαίνετε στην εκκλησία, Βασικώς δεν είναι μήπως διότι πιστεύετε στον Θεό; Πηγαίνουν στην εκκλησία οι άθεοι; Δεν είναι ο κύριος σκοπός του εκκλησιασμού το να λατρεύση ο άνθρωπος τον Θεόν και να κερδίση την επιδοκιμασία του; Έτσι, αν προέκυπτε σαφώς ότι η εκκλησία σας δεν εκπληρώνει  το βασικό της σκοπό, πιο θα ήταν το πρώτο καθήκον σας.

 

«Αλλά,» πιθανόν να απαντήσετε, «πώς μπορεί να πή ένας αν η εκκλησία του εκπλη-ρώνει τον σκοπό της;» Φέρνει η εκκλησία σας περισσοτέρους ανθρώπους στον Θεό και τους βοηθεί να τον υπηρετούν; Ή, μήπως, τα καλύτερα και πιο ειλικρινή μέλη της είναι απελπισμένα απογοητευμένα και αποκαρδιωμένα;

 

Κατόπιν το άρθρο δείχνει πώς ορισμένες συνήθειες δυσαρεστούν τον Θεό, και μετά αναφέρει:

 

Επί πλέον, για να ευαρεστή τον Θεό, δεν θα έπρεπε η εκκλησία να διδάσκη την αλή-θεια; Μήπως δεν το ετόνισε αυτό ο Ιησούς Χριστός στη Σαμαρείτιδα στο φρέαρ στη Σιχάρ; Της είπε: «Γύναι, πίστευσόν μοι, ...;..έρχεται ώρα και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον πατέρα εν πνεύματι και αληθεία, διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν, εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι».Ιωάν. Δ΄ 21 - 24

 

Σημειώστε ότι η λατρεία εν «αληθεία» είναι ένα πρέπει! Είναι αδύνατον, επομένως, να λατρεύεται ο Θεός με τρόπο ευπρόσδεκτο χωρίς βαθιά αγάπη της αληθείας.Η αλη-θινή Χριστιανική θρησκεία πρέπει να βασίζεται στην αλήθεια, όχι σε παραδόσεις, σε σύμβολα πίστεως, σε δόγματα και άρθρα πίστεως που συχνά είναι δύσκολο να τα εν-νοήση ένας διότι αποτελούν πρόκλησι εναντίον όλων των ιδιοτήτων λογικεύσεως με τις οποίες μας έχει προικίσει ο Θεός. Αλλά ποιος είναι ο Χριστιανικός κανών για τη με-τρηση της αληθείας; Δεν είναι η Αγία Γραφή; Τότε, αν ήθελε αποδειχθή ότι υπάρχει αντίφασις μεταξύ των διδασκαλιών μιας εκκλησίας η οποία ισχυρίζεται ότι είναι Χρι-στιανική και της σαφούς δηλώσεως της αληθείας που ευρίσκεται στις Άγιες Γραφές, ποιο θα έπρεπε να έλθη πρώτα στη λατρεία σας - η εκκλησία σας ή ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή; Ποια θα είναι η απάντησή σας, αν η ειλικρινής επιθυμία σας είναι

να είσθε όπως «ο Πατήρ ...;.ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν;»

 

Ο επόμενος υπότιτλος «Ας λογικευθούμε με τον 'Δεύτερον Άνθρωπον'», ανέφερε σχετικά:

 

Ο «δεύτερος άνθρωπος» που αναφέρεται στο περιοδικό Νέος Παρατηρητής αντι-προσωπεύει εκείνους τους Καθολικούς και Διαμαρτυρομένους, οι οποίοι παραμένουν με την εκκλησία των διότι δεν γνωρίζουν πού αλλού να πάνε. Έχουν διδαχθή ότι η εκ-κλησία των αντιπροσωπεύει τον Θεό, και δεν θέλουν ν΄απομακρυνθούν απ΄αυτήν. Αποδοκιμάζουν τις μεθόδους ή διδασκαλίες πολλών εκκλησιών, αλλά ελπίζουν ν΄ανα-μορφώσουν τη δική των εκκλησία από μέσα της.

 

Χαρακτηριστικοί αυτού του τύπου ανθρώπων είναι οι 744 Γάλλοι Καθολικοί, οι οποίοι, τον Νοέμβριο του 1968, απέστειλαν μια μακρά ανοιχτή επιστολή  στον πάπα. Σ΄αυτήν έκαναν την εξής δήλωσι: «Σήμερα ο Χριστιανός έχει ανάγκη να ζή σε μια 'αληθινή' έκ-κλησία ...;.Επομένως κάθε τι που είναι ψεύδος, αντίθετο προς το Ευαγγέλιο και σκαν-δαλώδες εντός της Εκκλησίας σήμερα τραυματίζει τον Χριστιανό». Κατόπιν ακολου-θούσε ένας μακρύς κατάλογος παραπόνων κατά της Καθολικής Εκκλησίας και των τρεχουσών διδασκαλιών και μεθόδων της. Εν τούτοις, προς το τέλος,αυτοί οι Καθολι-κοί εξέφραζαν την χωρίς όρους προσκόλλησί των στην εκκλησία των με το να υπαινι-χθούν το εδάφιο Ιωάννης ς΄68 και να δηλώσουν: «Προς τίνα θέλομεν υπάγει; Σ΄αυτήν

[την Ρωμαιοκαθολικήν Εκκλησίαν] ευρίσκομεν Εκείνον, ο οποίος έχει λόγους αιωνίου ζωής».

 

Αλλά μπορεί να κατοική ο Χριστός σε μια εκκλησία όπου τόσο πολλά είναι ομολογου-μένως «ψεύδη, αντίθετα στο Ευαγγέλιο και σκανδαλώδη»; Μήπως δεν έγραψε ο από-στολος Παύλος: «Τίνα μετοχήν έχει η δικαιοσύνη με την ανομίαν; Τίνα δε κοινωνίαν το φώς προς το σκότος; Τίνα δε συμφωνίαν ο Χριστός με τον Βελίαλ; ...; ...;

 

Έτσι, έντιμοι Καθολικοί και Διαμαρτυρόμενοι αρχίζουν και αναγνωρίζουν την ανάγκη της εκλογής μεταξύ εκκλησίας και του Χριστού, της εκκλησίας και του Ευαγγελίου. Τι μπορεί να λεχθή για όλους εσάς τους 'δευτέρους ανθρώπους', οι οποίοι ελπίζετε ν΄αναμορφώσετε την εκκλησία σας από μέσα της; Ποιο θεωρείτε πρώτο - την εκκλη-σία σας ή τον Θεό; Πράγματι, τι είναι η εκκλησία του Θεού; Ύστερα από τα λόγια που παρετέθησαν ανωτέρω, ο Παύλος έγραψε σε ειλικρινείς κεχρισμένους Χριστιανούς: «Διότι σείς είσθε ναός Θεού ζώντος, καθώς είπεν ο Θεός, «Ότι θέλω κατοικεί εν αυ-τοίς και περιπατεί, και θέλω είσθαι Θεός αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου»..

 

Τι παράδειγμα έδωσε ο ίδιος ο Παύλος; ...;..Παρέμεινε ο Παύλος μέσα στην εκ παρα-δόσεως εκκλησία, τη θρησκεία των Ιουδαίων και προσεπάθησε να την αναμορφώση από μέσα της; Όχι! Αντελήφθη ότι ο μόνος τρόπος να λατρεύη και να υπηρετή τον Θεό στο εξής ευπρόσδεκτα ήταν να 'εξέλθη εκ μέσου' των Φαρισαίων και να γίνη μέ-ρος της αληθινής εκκλησίας του Θεού, η οποία, την εποχή εκείνη, ήταν μια μικρή περιφρονημένη αίρεσις.

 

Συνεπώς, αν η εκκλησία σας διδάσκη και πράττη πράγματα αντίθετα προς την Αγία Γραφή και τα οποία δυσαρεστούν τον Θεό, το καθήκον σας ως Χριστιανού είναι σαφές: Μιμηθήτε τον Παύλο και 'λατρεύετε τον Πατέρα και Θεόν σας' εντός της αληθι-νής θρησκείας, την οποίαν δεν είναι εκπληκτικόν ότι οι εκκλησίες συχνά «λέγουσιν αί-ρεσιν».

 

Ο τελικός υπότιτλος 'Καθησυχαστικά Νέα Για Τον «Τρίτον Άνθρωπον», έλεγε:

 

Αυτό μας φέρνει στον «τρίτον άνθρωπον», που αντιπροσωπεύει τους απογοητευμέ-νους, οι οποίοι έχουν παύσει τελείως ν΄ασκούν τη θρησκεία των κι εν τούτοις εξακο-λουθούν να διακρατούν την πίστι των στον Θεό. Μολονότι αυτό το άρθρο δεν έχει γραφή πρωτίστως γι αυτούς, εφόσον έχουν ήδη εκλέξει να εγκαταλείψουν τα εκκλησι-αστικά συστήματα του «Χριστιανικού κόσμου», εν τούτοις έχομε μερικά καλά νέα γι΄αυτούς.

 

Το άρθρο κατόπιν καταλήγει με μια πρόσκληση που απευθύνεται στον «Τρίτο Άνθρωπο» να γίνει ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά.

 

Το ζήτημα τώρα είναι πως, ενώ η Εταιρία έχει δηλώσει ότι οι Χριστιανοί δεν αφιερώνονται σε μια Οργάνωση, λέει στους Μάρτυρες ότι η σωτηρία δεν μπορεί να επιτευχθεί μακρυά από την Οργάνωση της Σκοπιάς.Για παράδειγμα, η Σκοπιά 1 Ιουνίου 1979, σελίδα 18, ανέφερε τα εξής:

Οι αφιερωμένοι μάρτυρες διακράτησαν την πίστι τους στην οργάνωσι του Ιεχωβά. Γνωρίζουν ποια οργάνωση στη γή χρησιμοποιεί ο Παντοδύναμος Θεός για να δώση τη μεγαλύτερη μαρτυρία για το όνομά του και τη βασιλεία του σε όλη τη Χριστιανική ιστορία ...;..Υπάρχει καμμιά αιτία που να μας κάνη να χάσωμε την πίστι μας στην ορα-τη οργάνωση του Ιεχωβά λόγω των αυξανομένων δυσκολιών σ΄ αυτόν τον κόσμο; Εκείνοι που πιστεύουν ότι ο Ιεχωβά ποτέ δεν θα εγκαταλείψη τους πιστούς μάρτυρές του απαντούν, Απολύτως Όχι!  Σε εκδήλωση αυτής της πίστεως θα παραμείνωμε προσκολλημένοι σ΄ αυτήν και θα εξακολουθήσωμε να εργαζώμεθα χωρίς να χαλαρώ-σωμε. Η ακλόνητη πίστις μας θ΄ανταμειφθή με νίκη και με τον στέφανον της ζωής.

 

Σε αρμονία με αυτές τις απόψεις, το 1985 η Εταιρία άλλαξε τους όρκους του βαπτίσματος έτσι ώστε οι νέοι Μάρτυρες του Ιεχωβά να αφιερώνονται, όχι μόνο στον Θεό όπως γινόταν επί ένα αιώνα πρίν, αλλά στην ίδια την Εταιρία Σκοπιά. Αυτό είναι καταφανές από τους όρκους του βα-πτίσματος που καθιερώθηκαν από το 1985 και μετά.

 

Ερωτήσεις βαπτίσματος από τη Σκοπιά 15 Νοεμβρίου 1966, σελ. 689:

 

Α.-- Ανεγνωρίσατε τον εαυτό σας ενώπιον του Θεού ως αμαρτωλό, ο οποίος έχει ανά-γκη σωτηρίας, και έχετε ομολογήσει σ΄αυτόν ότι αυτή η σωτηρία προέρχεται από αυ-τον, τον Πατέρα, μέσω του Υιού του Ιησού Χριστού;

 

Β.Βάσει αυτής της πίστεως στον Θεό και στην προμήθειά του για σωτηρία, έχετε αφιερώσει τον εαυτό σας ανεπιφύλακτα στον Θεό να κάνετε στο εξής το θέλημά του καθώς σας το αποκαλύπτει μέσω του Ιησού Χριστού κάτω από τη διαφωτιστική δύνα-μη του αγίου πνεύματος;

 

Ερωτήσεις βαπτίσματος από τη Σκοπιά 15 Αυγούστου 1970, σελ. 500:

 

Α.-- Έχετε αναγνωρίσει τον εαυτό σας ως αμαρτωλό, που έχει ανάγκη σωτηρίας από τον Ιεχωβά Θεό; Και έχετε παραδεχθή ότι αυτή η σωτηρία προέρχεται από αυτόν και μέσω του λυτρωτού του Χριστού Ιησού;

 

Β. - Με βάσι αυτή την πίστη στον Θεό και στην προμήθειά του για απολύτρωση, έχε-τε αφιερώσει ανεπιφύλακτα τον εαυτό σας στον Ιεχωβά Θεό, να κάνετε στο εξής το θέλημά του όπως αυτό το θέλημα σας αποκαλύπτεται μέσω του Χριστού Ιησού και μέσω του Λόγου του Θεού καθώς σας το καθιστά σαφές το άγιο πνεύμα του;

 

Ερωτήσεις βαπτίσματος από τη Σκοπιά 1 Αυγούστου 1973, σελ. 471:

 

Α. - Έχετε μετανοήσει για τις αμαρτίες σας και μεταστραφή αναγνωρίζοντας ενώπιον του Ιεχωβά ότι είσθε ένας καταδικασμένος αμαρτωλός ο οποίος έχει ανάγκη σωτηρίας

και έχετε ομολογήσει σ΄αυτόν ότι αυτή η σωτηρία προέρχεται απ΄αυτόν τον Πατέρα μέσω του Υιού του Ιησού Χριστού;

 

Β. - Με βάση αυτή την πίστη στον Θεό και στη διάταξή του για σωτηρία έχετε αφιερω-

θή ανεπιφύλακτα στον Θεό για να κάνετε στο εξής το θέλημά του καθώς σας το απο-καλύπτει μέσω του Ιησού Χριστού και μέσω της Αγίας Γραφής με τη διαφωτιστική δύ-ναμη του αγίου πνεύματος;

 

Ερωτήσεις βαπτίσματος από τη Σκοπιά 1 Ιουνίου 1985  (Αγγλική):

 

Α. - Με βάση τη θυσία του Ιησού Χριστού, έχετε μετανοήσει από τις αμαρτίες σας και έχετε αφιερώσει τον εαυτό σας στον Ιεχωβά για να κάνετε το θέλημά του;

 

Β.Κατανοείτε ότι η αφιέρωσή σας και το βάπτισμα σάς προσδιορίζουν ως έναν από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά σε συνταύτιση με την από το πνεύμα του Θεού κατευθυνόμενη οργάνωσή του;

 

Αντιπαραβάλλετε τις τελευταίες ερωτήσεις με τις δηλώσεις της Σκοπιάς 15 Νοεμβρίου 1966, σελίδα 689.

 

Τελικά, συγκρίνετε αυτές τις δηλώσεις με εκείνες που κάνει η Σκοπιά 15 Οκτωβρίου 1992,σελί-δα 19:

 

Έτσι, για το Χριστιανό, το βάφτισμα που ακολουθεί την αφιέρωση επικυρώνει μια στε-νή σχέση με τον Ιεχωβά Θεό, τον Γιό του, τον Ιησού Χριστό, και το άγιο πνεύμα ...; ...;

 

Με το να αναγνωρίζουμε την εξουσία του Θεού, τον πλησιάζουμε και δημιουργούμε μια σχέση μαζί του (Εβραίους 12: 9   Ιακώβου 4: 7,8). Γινόμαστε ιδιοκτησία του Θεού ως δούλοι του, αγορασμένοι με την τιμή της λυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού.( 1 Κορινθίους  3: 23). Επίσης, ο απόστολος Παύλος είπε στους Χριστιανούς του πρώ-του αιώνα ότι ανήκαν στον Ιησού Χριστό, όχι σε κάποιους ανθρώπους από τους οποί-ους μπορεί να έμαθαν την αλήθεια ...;..

 

Το βάφτισμα στο όνομα του Γιού του υποδηλώνει το να αναγνωρίζει κανείς αυτό το γεγονός και να αποδέχεται τον Ιησού ως 'την οδό και την αλήθεια και τη ζωή' ...;..

 

Επομένως, τον καιρό της αφιέρωσης και του βαφτίσματος πρέπει να αναλογιζόμαστε με προσευχή το τι περιλαμβάνει η καινούργια μας σχέση. Απαιτεί υποταγή στο θέλη-μα του Θεού, όπως αυτό έγινε φανερό από το παράδειγμα και την προμήθεια του λύ-τρου από τον Ιησού Χριστό, το οποίο θέλημα επιτελείται μέσω του αγίου πνεύματος, καθώς αυτό κατευθύνει όλους τους δούλους του Θεού παγκόσμια σε αγάπη και ενό-τητα.

 

Η τελευταία αυτή δήλωση είναι εξαιρετικά ασυνήθιστη κατά το ότι δεν αναφέρει ότι το έργο το κατευθύνει ο 'πιστός και φρόνιμος δούλος'. Σε κάθε περίπτωση, η Εταιρία έχει καταφέρει να προσελκύσει νέα μέλη, στην ουσία, σαν να συνταυτίζονται με μια κοσμική λέσχη, και οποιαδή-ποτε στιγμή αυτή τη σχέση μπορεί να την τερματίσει με την αποκοπή τους, ενώ ταυτόχρονα τα έχει πείσει ότι έχουν αφιερωθεί στο Δημιουργό τους. Υπάρχει πιο δόλια ενέργεια;

 

Το γεγονός ότι η Εταιρία άλλαξε τους όρκους του βαπτίσματος ώστε να προστατεύσει νομικά τον εαυτό της αποδεικνύεται από τις επιστολές που στέλνει σε άτομα που την απειλούν με νο-μικές ενέργειες επειδή προσπαθεί να τους επιβάλλει τις απόψεις της ενώ αυτά πίστευαν ότι εί-χαν αφιερωθεί μόνο στον Ιεχωβά. Μια τέτοια επιστολή αναφέρει:

 

Από την ημερομηνία που βαπτιστήκατε και συνταυτιστήκατε με την οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ομολογήσατε τη Χριστιανική πίστη, συμφωνήσατε να προ-σκολληθείτε στα δόγματα των Μαρτύρων του Ιεχωβά και συμφωνήσατε να υποταχθή-τε στους κανόνες και τις διαδικασίες της εκκλησιαστικής διακυβέρνησης των Μαρτύ-ρων του Ιεχωβά.

 

Μιλήσατε για νομικισμό; Είναι καταφανές ότι ένας μεγάλος αριθμός ατόμων ποτέ δεν θα γίνον-ταν Μάρτυρες του Ιεχωβά από την αρχή εάν τους αναφέρονταν ρητά όπως ανωτέρω οι πιθα-νές μελλοντικές συνέπειες.

 

Για να δείξουμε περαιτέρω τη νομικίστικη προσέγγιση των όρκων του βαπτίσματος, παραθέ-τουμε  αποσπάσματα  από  μια  μακρά  επιστολή την οποία συνέταξε στις αρχές της δεκαετίας

του 1990 ο δικηγόρος της Σκοπιάς Φίλιπ Μπρούμλεϋ (Philip Brumley) και απέστειλε σε κά-ποιο άτομο που αμφισβήτησε το νομικό δικαίωμα της Εταιρίας να προβαίνει σε αποκοπές:

 

Εκπροσωπώ τη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Νέας Υόρκης Inc. τη μη-τρική Οργάνωση των εκκλησιών των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε ολόκληρες τις Ηνωμέ-νες Πολιτείες. Μέσω των πολυάριθμων επιστολών και τηλεφωνημάτων σας σ΄αυτό το γραφείο, έχω πληροφορηθεί ότι παύσατε να είσθε μέλος των θρησκευτικών Οργανώ- σεων των Μαρτύρων του Ιεχωβά όταν αποκοπήκατε από την εκκλησία [xyztown] της Μασσαχουσέτης ...; ...;

 

Η σχέση μεταξύ της εκκλησίας και του μέλους της είναι συναινετική και για τα δύο με-ρη. Μια εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά είναι ένας εθελοντικός σύλλογος ή ένω-ση. Αμφότερα τα μέρη, και το μέλος και η εκκλησία έχουν το δικαίωμα να αποφασί-σουν εάν θα παραμείνουν ενωμένοι. Το μέλος έχει το δικαίωμα να αποσυνταυτίσει τον εαυτό του ή τον εαυτό της από την εκκλησία. Η εκκλησία, επίσης, έχει το δικαίωμα να χωριστεί από ένα μέλος εάν αυτό αποφασιστεί από ένα εκκλησιαστικό δικαστήριο το οποίο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ονομάζουν 'δικαστική επιτροπή', εάν το μέλος δεν διάγει τη ζωή του σύμφωνα με τα δόγματα της θρησκείας

 

Α. Εάν το μέλος δεν επιθυμεί πλέον να είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά, τότε μπορεί να α-ποσυνταυτιστεί από την εκκλησία. Ο όρος 'αποσυνταύτιση' εφαρμόζεται όταν ένα μέλος, μολονότι είναι βαπτισμένο μέλος της εκκλησίας, αποκηρύσσει τη Χριστιανική του υπόσταση, απορρίπτοντας την εκκλησία, δηλώνοντας ότι αυτός ή αυτή δεν επιθυ-μεί πλέον να αναγνωρίζεται ή να είναι γνωστός ως Μάρτυρας του Ιεχωβά. Μια σύντο-μη ανακοίνωση θα πληροφορήσει την εκκλησία ότι το άτομο έχει εθελουσίως αποσυν-ταυτίσει τον εαυτό του από την εκκλησία.

 

Β. Εάν ένα άτομο κατηγορηθεί για αδικοπραγία και επιθυμεί να εξακολουθήσει να είναι ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά, τότε αυτό το άτομο πρέπει να υποβληθεί σε ακροάσεις μιας δικαστικής επιτροπής. Εάν οι κατηγορίες για αδικοπραγία φερθούν στην προσοχή του σώματος των πρεσβυτέρων μιας εκκλησίας, αυτοί τότε διερευνούν τις κατηγορίες. Εάν επιβεβαιωθεί το περιεχόμενο των κατηγοριών και υπάρχουν αποδείξεις που δείχνουν ότι ίσως έχει διαπραχθεί μια όντως σοβαρή αμαρτία, το σώ-μα των πρεσβυτέρων της εκκλησίας θα διορίσει μια δικαστική επιτροπή, απαρτιζόμε-νη συνήθως από τρείς πρεσβυτέρους για να χειριστεί το ζήτημα ...;..

 

ΙΙ. Ο ΚΟΣΜΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ

 

C. Η σχέση μεταξύ της εκκλησίας και των μελών της. Αποτελεί αξίωμα ότι η ουσία της σχέσεως μιας θρησκευτικής εταιρίας με τα μέλη της θεωρείται από τα δικαστήρια ότι είναι μια συμφωνία των μερών, και γενικώς μια ομολογία πίστεως, προσκόλλησης στα δόγματα της θρησκευτικής εταιρίας  και υποταγής στη διακυβέρνησή της. 76 CJS

Θρησκευτικές Εταιρίες 11 (1952). Ένα μέρος έχοντας συναινέσει εθελοντικά να γίνει μέλος της εκκλησίας, με τον τρόπο αυτό υποτάσσεται στους υφιστάμενους κανόνες και διαδικασίες της εν λόγω εκκλησίας  και δεν δύναται να αρνηθεί την ύπαρξή τους. Όλοι όσοι ενώνονται με μια τέτοια εθελοντικής φύσεως οργάνωση το πράττουν με την αυτονόητη συναίνεση σ΄αυτή τη διακυβέρνηση και δεσμεύονται να υποτάσσονται σε αυτήν ...; ...;.

 

Εφόσον δεν αποσυνταυτίζεστε από την οργάνωση, τότε κατά το νόμο, παρέχετε αυ-τονόητη συναίνεση στη διακυβέρνησή της υποτασσόμενος στους υφιστάμενους κανό-νες και διαδικασίες και δεσμεύεσθε νομικά να υποτάσσεσθε σ΄ αυτές. Η θεοκρατική διακυβέρνηση της εκκλησίας στην οποία έχετε νομικά υποταχθεί περιλαμβάνει συγκε-κριμένα το νομικό όργανο των Μαρτύρων του Ιεχωβά, γνωστό ως Βιβλική και Φυλλα-δική Εταιρία Σκοπιά της Νέας Υόρκης και όλους τους κατάλληλα διορισμένους εκπρο-

σώπους της, περιλαμβανομένων των πρεσβυτέρων της εκκλησίας με την οποία είσθε

συνταυτισμένοι. Οι κανόνες και οι διαδικασίες στις οποίες έχετε υποταχθεί περιλαμβά-νουν και εκείνες της διευθέτησης των δικαστικών επιτροπών όπως εκτίθενται ανωτέ-ρω λεπτομερώς ...; ...;.

 

Σημειώστε ότι η ανωτέρω δικηγορική γλώσσα στην ουσία λέει ότι από τη στιγμή που ένα άτομο ενώνεται με τους Μάρτυρες, έχει δύο μόνο επιλογές εάν θελήσει να αποχωρήσει: Την αποσυ-νταύτιση ή την αποκοπή. Αυτές οι δύο επιλογές ενισχύονται από τον Αμερικανικό νόμο. Ωστό-σο, ακόμη κι αν ο δικηγόρος έχει περιγράψει ορθά τα ζητήματα, απέφυγε να αναφέρει τη περί-πτωση ενός τέκνου που βαπτίζεται και υποτάσσεται στον 'εκκλησιαστικό νόμο'. Σύμφωνα με το νόμο, τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να εισέλθουν σε δεσμευτικές συμφωνίες. Επομένως, σύμφωνα με το νόμο, τα άτομα που βαπτίσθηκαν όταν ήταν μικρά παιδιά έχουν μια τρίτη επι-λογή, επιβεβλημένη νομικά, όταν θελήσουν να αποχωρήσουν: Απλά 'να φύγουν', χωρίς να αποσυνταυτιστούν  και χωρίς να υποβληθούν στις διαδικασίες κάποιας δικαστικής επιτροπής ή

'εκκλησιαστικού δικαστηρίου'. Βεβαίως, η Εταιρία Σκοπιά δεν θα πληροφορήσει τους ανθρώ-πους γι αυτή τη δυνατότητα.

 

Από την ανωτέρω εκτενή αναφορά του ζητήματος από το δικηγόρο της Σκοπιάς (η πλήρης επιστολή του περιέχει δεκάδες σελίδες), καθίσταται ολοφάνερο ότι τα άτομα που γίνονται Μάρ-τυρες του Ιεχωβά δεν είναι πλήρως ενημερωμένα για τους κανόνες και τις υποχρεώσεις στις οποίες αναμένεται να υπακούν. Για παράδειγμα, ένα απλό μέλος, ένας ευαγγελιζόμενος ανα-μένεται να υπακούει πλήρως σε κάποιον πρεσβύτερο εφόσον οι πρεσβύτεροι είναι κατάλληλα 'διορισμένοι εκπρόσωποι' της Εταιρίας Σκοπιά.

 

Η Εταιρία έχει προβεί σε δηλώσεις προς τα μέσα ενημέρωσης που υποδηλώνουν σαφώς ότι εάν ένα άτομο θέλει να αποχωρήσει από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά το μόνο που έχει να κάνει

είναι να απομακρυνθεί ήσυχα και αθόρυβα και να συνεχίσει τη ζωή του ανενόχλητο. Οι δηλώ-σεις αυτές είναι απολύτως ψευδείς!

 

Από το υλικό που παρουσιάσθηκε σ΄αυτή τη μελέτη καθίσταται απολύτως σαφές ότι η μητρική Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά, είναι καθ΄όλα

νομικίστικη, Φαρισαϊκή και απατηλή Οργάνωση. Προσηλυτίζει μέλη με ψευδή προσχήματα και τα εξαναγκάζει να παραμένουν σ΄αυτήν με νομικίστικα και απατηλά μέσα. Κανένα άτομο που θέλει να είναι καλός Χριστιανός δεν πρέπει να ανέχεται τέτοιες μεθόδους.

 

Μετάφραση από Συνεργάτη

Μεταγγίσεις Αίματος, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και η Εταιρεία Σκοπιά

Σας το υποσχεθήκαμε για την Δευτέρα το ξέρω, αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ!


Θα το βρείτε και εδώ σε μορφή pdf για εύκολη εκτύπωση και αρχειοθέτηση..



Ήρθε η ώρα να τεκμηριώσουμε μια και καλή με αναντιμετώπιστα επιχειρήματα (πλέον και στα Ελληνικά) πάνω σε πολύ σοβαρά δογματικά θέματα τα οποία ξεφεύγουν από την απλή «θεολογική» συζήτηση, διότι αφορούν πάρα πολύ σοβαρά κοινωνικά θέματα-ακόμη και την ίδια την ύπαρξη της ζωής.Προς το παρόν τόσο το μπλόγκ μαςόσο και η Πύλη ενημέρωσης για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε ατέρμονες «θεολογικές» συζητήσεις περί του τι ερμηνεία πρέπει να δώσουμε στο τάδε χωρίο της Π.Δ. ή στο δείνα χωρίο της Κ.Δ.. Οι πιστοί μας αναγνώστες το γνωρίζουν ήδη αυτό.


Στο παρόν κείμενο, το οποίο πρέπει να διαβάσετε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, δενμιλάμε εμείς!. Συγγραφέας είναι ο Ρέημοντ Φραντς ( RaymondFranz) oοποίος υπήρξε για 50 σχεδόν χρόνια Μάρτυρας του Ιεχωβά και τα 9 από αυτά μέλος του ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τους, γνωστό ως «Κυβερνών Σώμα» (GoverningBody).Το παρακάτω κείμενο που θα διαβάσετε είναι το 9οκεφάλαιοαπό το 2οβιβλίο του (βλέπε σχετικό αρχείο βιβλιοπαρουσίασης εδώ) με τίτλο «Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία» ("InSearchofChristianFreedom") το οποίο κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις εκδόσεις ΜΟΡΦΗ. Πρόκειται για μια ανεπίσημη μετάφραση που προϋπήρξε της επισήμου εκδόσεως του βιβλίου τον Δεκέμβριο του 2009.

 

(Σημείωση: Toπαρόν κεφάλαιο έχει ανανεωθεί στην έκδοση 2007 του βιβλίου αυτού, αντικατοπτρίζοντας τις πρόσφατες ΑΛΛΑΓΕΣ της Εταιρείας Σκοπιά [!]και μπορείτε να το διαβάσετε στα Ελληνικά αγοράζοντας το βιβλίο που κυκλοφορεί).

ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΖΩΗ, ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ


Το γράμμα θανατώνει, αλλά το πνεύμα δίνει ζωή.

2 Κορινθίους 3:6, Νέα Αναθ. Στερεότυπη Μετάφραση



Αυτά που συζητούνται τώρα δεν υπονοούν με κανένα τρόπο ότι η χρήση του αίματος δεν συνεπάγεται σε μεγάλο βαθμό ένα σοβαρό κίνδυνο. Το ότι υπάρχει κίνδυνος είναι ένα απλό γεγονός. Ούτε υπονοούν με οποιονδήποτε τρόπο ότι το άτομο που κάνει μια προσωπική, δίχως εξαναγκασμό, επιλογή να αποφύγει μεταγγίσεις (ή να δεχθεί συστατικά ή κλάσματα του αίματος, γι' αυτό το ζήτημα) για καθαρά θρησκευτικούς λόγους, ενεργεί ακατάλληλα. Ακόμη και πράξεις που είναι κατάλληλες αυτές καθ' εαυτές καθίστανται λανθασμένες εάν γίνονται με κακή συνείδηση. Όπως το θέτει ο απόστολος: "Θεωρείστε ευτυχισμένο τον άνθρωπο που μπορεί να αποφασίζει χωρίς να πηγαίνει ενάντια στη συνείδησή του ...; ...; ...;κάθε πράξη που γίνεται με κακή πίστη είναι αμαρτία."(Ρωμ.14:22,23-JB) Εν όψει των απoδείξεων που θα παρουσιαστούν, εάν ορισμένοι ενδοιασμοί σχετικά με το αίμα αντανακλούν μιαν αδύναμη ή ισχυρή συνείδηση, αφήνω στον αναγνώστη να το κρίνει.


Ταυτόχρονα, η σοβαρότητα της ευθύνης μιας οργάνωσης που επιβάλλει τις απόψεις της στη συνείδηση ενός ατόμου σε τέτοια κρίσιμα ζητήματα δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται. Αυτά που έχουν συμβεί με την Εταιρία Σκοπιά στον τομέα του αίματος αντικατοπτρίζουν με ισχυρό τρόπο το πώς η αυστηρή προσκόλληση στο νόμο, ο νομικισμός, μπορεί να οδηγήσει μια οργάνωση σε ένα βάλτο ασυνεπειών, με σοβαρή πιθανότητα να υποφέρουν τα μέλη της οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις προκύπτουν.


Ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του 1940,η Οργάνωση ανήγγειλε μιαν απόλυτη απαγόρευση αποδοχής αίματος σε κάθε μορφή, πλήρη ή κλασματική. Κατόπιν, με το πέρασμα των ετών προσέθετε νέους κανόνες οι οποίοι υπεισέρχονταν σε όλο και περισσότερες τεχνικές πτυχές του ζητήματος. Ο χάρτης που ακολουθεί παρουσιάζει την τρέχουσα θέση της Οργάνωσης (το 1991) για τη χρήση του αίματος.


Απαγορευμένα συστατικά αίματος Επιτρεπόμενα συστατικά αίματος

και πρακτικές και πρακτικές

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

--Πλήρες αίμα --Λευκωματίνη

--Πλάσμα --Ανοσοσφαιρίνες

--Λευκά αιμοσφαίρια --Αιμοφιλικά σκευάσματα

(Λευκοκύτταρα) (παράγων VIII& IX)

--Ερυθρά αιμοσφαίρια --Εκτροπή του αίματος του ασθενούς

--Αιμοπετάλια μέσω καρδιοπνευμονικής συσκευής

--Αποθήκευση αίματος του (αντλίας) ή άλλη εκτροπή όπου η εξω-

ασθενούς για επακόλουθη σωματική κυκλοφορία δεν διακόπτεται.

Μετάγγιση

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Η Οργάνωση τώρα κατατάσσει τα στοιχεία του αίματος είτε σε "πρωτεύοντα" συστατικά είτε σε "δευτερεύοντα" συστατικά (το αποτέλεσμα αυτού του διαχωρισμού εμφανίζεται στον χάρτη που παρουσιάζεται). Αυτή καθ' εαυτή η κατηγοριοποίηση αντανακλά την αυθαίρετη φύση, καθώς και την ασυνέπεια, τέτοιων κανόνων. Πού έδωσε ο Θεός σε ανθρώπους την εξουσία να προβαίνουν σε ένα τέτοιο διαχωρισμό; Σε ποια βάση το διαχωρίζουναπλά σε μια ορισμένη αναλογία του συνόλου, κι' αν έτσι, ποιό είναι το σημείο καμπής στην αναλογία που διαχωρίζει τα "πρωτεύοντα" από τα "δευτερεύοντα"; Ή το διαχωρίζουν στη βάση του πόσο ζωτικός είναι ο ρόλος που παίζει κάθε συστατικό; Εάν είναι έτσι, πώς αξιολογούν και καθορίζουν τη σχετική σπουδαιότητα αυτού του ρόλου;


Σε ιδιωτική συζήτηση, ακόμη και ο πρώην επικεφαλής του ιατρικού προσωπικού των Κεντρικών Γραφείων, διπλωματούχος γιατρός παθολόγος,ανεγνώρισε τη δυσκολία στην ταξινόμηση ενός στοιχείου αίματος στα πρωτεύοντα ή τα δευτερεύοντα, εν όψει του γεγονότος ότι εάν ένα άτομο χρειάζεται ένα ιδιαίτερο στοιχείο αίματος για να σώσει τη ζωή του τότε εκείνο το στοιχείο σαφώς είναι πρωτεύον γι' αυτόν. (Μολαταύτα, ο Δρ Λόουελ Ντίξον υποστηρίζει την πολιτική της Σκοπιάς και είναι ο συγγραφέας ή συνεργαζόμενος συγγραφέας διαφόρων άρθρων πάνω στο ζήτημα του αίματος που δημοσιεύονται στις εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά.) Αλλά στην πραγματικότητα η ασυνέπεια προχωρεί πολύ περισσότερο.


Όταν τίθεται το ερώτημα γιατί δεν απαγορεύει τη χρήση όλων των συστατικών του αίματος, η εταιρία Σκοπιά έχει εξηγήσει την πολιτική των αλλαγών που επιτρέπουν τη χρήση των καταχωρημένων στον κατάλογο κλασμάτων του αίματος, λέγοντας ότι αυτά χρησιμοποιούνται "σε πολύ μικρές ποσότητες" και αυτό τοποθετεί τη χρήση τους εντός του πεδίου της ατομικής συνείδησης. Εάν, όμως, κάποιος το εξετάσει προσεκτικά, βρίσκει αποδείξεις που δείχνουν άγνοια, ή συγκάλυψη γεγονότων, γεγονότων που με ισχυρό τρόπο εκθέτουν τη θέση της οργάνωσης ως θέση χωρίς νόημα. Εξετάστε τα ακόλουθα:


Οι σθεναρές δηλώσεις της εταιρίας Σκοπιά ενάντια στη χρήση "πλήρους αίματος", ηχούν πολύ εντυπωσιακές σε πολλούς Μάρτυρες. Παρότι ήταν κοινές στις δεκαετίες του '50 και του '60, τέτοιες μεταγγίσεις "πλήρους αίματος" σήμερα, στην πραγματικότητα, είναι αξιοσημείωτα σπάνιες. Στις περισσότερες περιπτώσεις στον ασθενή δίδεται το ιδιαίτερο συστατικό του αίματος που αυτός ή αυτή χρειάζεται. Τον καιρό που διαχωρίζεται, η μεγαλύτερη ποσότητα αίματος διαχωρίζεται σε ένα αριθμό συστατικών (πλάσμα, λευκά αιμοσφαίρια, ερυθρά αιμοσφαίρια κ.ο.κ.) και αποθηκεύονται για μελλοντική χρήση. Τα περισσότερα αποστέλλονται σε διάφορες ιατρικές υπηρεσίες. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, λοιπόν, όταν ένας Μάρτυρας έρχεται αντιμέτωπος με το ζήτημα της μετάγγισης, το θέμα που τίθεται δεν είναι η χρήση πλήρους αίματος αλλά κάποιου συστατικού του αίματος.


Η ασυνέπεια της πολιτικής της εταιρίας Σκοπιά ως προς την αποδοχή ή μη αποδοχή συστατικών αντικατοπτρίζεται στην πολιτική της ως προς το πλάσμα. Όπως μπορεί να φανεί στο χάρτη που έχει παρθεί από το τεύχος του Ξύπνα! 22 Οκτωβρίου 1990,το πλάσμα αποτελεί το 55% τοις εκατό, περίπου, του όγκου του αίματος. Είναι φανερό ότι τοποθετείται από την εταιρία Σκοπιά στον κατάλογο των απαγορευμένων "πρωτευόντων συστατικών" με βάση τον όγκο του. Στην πραγματικότητα, όμως, το πλάσμα είναι απλό νερό σε ποσοστό 93% τοις εκατό! Ποιά είναι τα συστατικά του εναπομένοντος 7% τοις εκατό; Τα κύρια είναι λευκωματίνη, σφαιρίνες, (των οποίων οι ανοσοσφαιρίνες είναι τα πιο ουσιώδη μέρη) ιωνοδογόνοι και πηκτικοί παράγοντες (που χρησιμοποιούνται σε αιμοφιλικά σκευάσματα).Αυτά ακριβώς είναι τα συστατικά που η οργάνωση κατατάσσει στα επιτρεπόμενα για τα μέλη της!Το πλάσμα είναι απαγορευμένο, εντούτοις, τα κύρια συστατικά του είναι επιτρεπτάμε την προϋπόθεση ότι εισάγονται στο σώμα ξεχωριστά. Όπως κάποιο άτομο παρατήρησε, είναι ωσάν ένα άτομο να λαβαίνει εντολή από το γιατρό να σταματήσει να τρώει σάντουϊτς με χοιρινό και τυρί, αλλά του επιτρέπεται να παραμερίζει το σάντουϊτς και να τρώει το ψωμί το χοιρινό και το τυρί ξεχωριστά, όχι ως σάντουϊτς.


Τα λευκοκύτταρα, που συχνά αποκαλούνται "λευκά αιμοσφαίρια", απαγορεύονται επίσης. Στην πραγματικότητα, ο όρος "λευκά αιμοσφαίρια" είναι μάλλον παροδηγητικός. Και αυτό διότι τα περισσότερα λευκοκύτταρα του σώματος ενός ατόμου, στην πραγματικότητα, βρίσκονται έξω από το αιματολογικό σύστημα. Το σώμα ενός ατόμου περιέχει περίπου 2 με 3 κιλά λευκοκύτταρα και μόνο το 2-3 τοις εκατό απ' αυτά βρίσκονται μέσα στο αιματολογικό σύστημα. Το άλλο 97-98 τοις εκατό διαχέεται σε ολόκληρο τον σωματικό ιστό,σχηματίζοντας το αμυντικό (ή ανοσοποιητικό) του σύστημα.


Αυτό σημαίνει ότι ένα άτομο που δέχεται μια μεταμόσχευση οργάνου ταυτόχρονα δέχεται στο σώμα του περισσότερα ξένα λευκοκύτταρα από ότι αν είχε δεχθεί μια μετάγγιση αίματος. Αφού η οργάνωση της Σκοπιάς τώρα επιτρέπει τις μεταμοσχεύσεις οργάνων, η ανυποχώρητη στάση της εναντίον των λευκοκυττάρων, ενώ επιτρέπει άλλα συστατικά του αίματος, είναι χωρίς νόημα. Μπορεί μόνο να αμύνεται με τη χρήση περίπλοκων συλλογισμών

ασφαλώς, όμως, όχι πάνω σε οποιαδήποτε ηθική ή λογική βάση. Η αυθαίρετη διαίρεση του αίματος σε "πρωτεύοντα" και "δευτερεύοντα" συστατικά φαίνεται να είναι χωρίς έγκυρη βάση. Η οργάνωση προφανώς απαγορεύει το πλάσμα--παρότι είναι κυρίως νερό--λόγω του όγκου του (55% του αίματος)εντούτοις, απαγορεύει τα λευκοκύτταρα τα οποία, όπως δείχνει ο χάρτης του Ξύπνα! αποτελεί μόνο το ένα δέκατο (1/10) του 1% (.001) του αίματος!

















Η απουσία ηθικής ή λογικής βάσεως γι' αυτή τη θέση φαίνεται επίσης από το ότι το ανθρώπινο γάλα περιέχει λευκοκύτταρα, περισσότερα λευκοκύτταρα, στην πραγματικότητα, από όσα βρίσκονται σε μια συγκρίσιμη ποσότητα αίματος. Το αίμα περιέχει περίπου 4.000 έως 11.000 λευκοκύτταρα ανά κυβικό χιλιοστό του μέτρου (milmeter), ενώ στο γάλα μιας μητέρας τους πρώτους λίγους μήνες του γαλακτισμού (της περιόδου θηλασμού) μπορεί να περιέχει έως 50.000 λευκοκύτταρα ανά κυβικό χιλιοστόμετρο. Αυτό ισοδυναμεί με πέντε έως δώδεκα φορές μεγαλύτερη ποσότητα από ό,τι στο αίμα!


Αυτό αφήνει τα ερυθροκύτταρα (ερυθρά αιμοσφαίρια) και τα αιμοπετάλια να παραμένουν στον απαγορευμένο κατάλογο. Τι μπορούμε να πούμε για τα επιτρεπόμενασυστατικά;


Ένας πρωτεύων παράγοντας που πρέπει να'χουμε κατά νού είναι ότι η επιχειρηματολογία της οργάνωσης της Σκοπιάς αντλεί υποστήριξη από τις πρόνοιες του Μωσαϊκού νόμου που προστάζει το αίμα των σφαγμένων ζώων να χύνεται κάτω, κάτι που η οργάνωση χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει την αντίθεσή της σε οποιαδήποτε αποθήκευση ανθρωπίνου αίματος. Θυμηθείτε επίσης ότι παρουσιάζει τα συστατικά του αίματος που επιτρέπει να απαρτίζονται μόνο από αμελητέα ποσότητα αίματος. Εξετάστε κατόπιν αυτούς τους παράγοντες σχετικά με τα συστατικά τα οποία ταξινομεί ως επιτρεπόμενα.



Ένα από αυτά είναι η λευκωματίνη. Οι λευκωματίνες χρησιμοποιούνται πρωτίστως σε σχέση με εγκαύματα και έντονη αιμορραγία. Ένα άτομο με εγκαύματα τρίτου βαθμού στο 30 έως 50 τοις εκατό του σώματός του θα χρειαζόταν περίπου 600 γραμμάρια λευκωματίνη. Η πολιτική της εταιρίας Σκοπιά θα το επέτρεπε αυτό.Πόσο αίμα θα χρειαζόταν για να εξαχθεί αυτή η ποσότητα; Θα απαιτούσε 10 έως 15 λίτρα αίματος για να παραχθεί αυτη η ποσότητα λευκωματίνης. Αυτό δύσκολα μπορεί να χαρακτηρισθεί "μικρή ποσότητα". Επίσης είναι φανερό ότι τα λίτρα του αίματος από το οποίο εξήχθη ήταν αποθηκευμένα, "δεν χύθηκαν κάτω".


Παρομοίως και με τις ανοσοσφαιρίνες(σφαιρίνες γάμμα). Για να παραχθεί επαρκής ποσότητα σφαιρίνης γάμμα για μια ένεση με σύριγγα (έναν εμβολιασμό που πρέπει να κάνουν τα άτομα που ταξιδεύουν σε ορισμένες νότιες χώρες ως προστασία κατά της χολέρας, περιλαμβανομένων και των Μαρτύρων του Ιεχωβά) χρειάζονται κοντά 3 λίτρα αίματος ως πηγή εφοδιασμού. Αυτό είναι ακόμη περισσότερο αίμα από ό,τι γενικά χρησιμοποιείται για μια κοινή μετάγγιση αίματος. Και πάλι, η σφαιρίνη γάμμα αντλείται από αίμα που είναι αποθηκευμένο, που "δεν χύθηκε κάτω".


Απομένουν τα αιμοφιλικά σκευάσματα (παράγοντες VIII& IX). Πρίν αυτά τα σκευάσματα έλθουν σε χρήση, ο μέσος όρος ζωής ενός αιμοφιλικού την δεκαετία του 1940,ήταν 16.5 χρόνια. Σήμερα, η ζωή ενός αιμοφιλικού μπορεί να φτάσει το φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής, πράγμα που οφείλεται σ' αυτά τα σκευάσματα που εξάγονται από το αίμα. Για να παραχθούν σκευάσματα που χρειάζονται για να διατηρηθεί ένας αιμοφιλικός στη ζωή όλη αυτή την περίοδο εκτιμάται ότι θα απαιτούσε την εξαγωγή του από 100.000 λίτρα αίματος. Παρότι τα αιμοφιλικά σκευάσματα καθ' εαυτά αντιπροσωπεύουν μόνο ένα κλάσμα του συνόλου, όταν αναλογιστούμε την πηγή τους πρέπει να ρωτήσουμε πώς είναι δυνατόν να θεωρείται ότι περιλαμβάνει μια "μικρή ποσότητα" αίματος; (Αυτή η εκτίμηση είναι πολύ συντηρητική. Ο πραγματικός αριθμός πρέπει να είναι μεγαλύτερος. Η Σκοπιά 15-6-1985 σελ.30, αναφέρει ότι "κάθε παραλαβή του παράγοντα VIIIπαράγεται από πλάσμα που συγκεντρώνεται από 2.500 δωρητές αίματος").


Η χρήση οποιουδήποτε από αυτά τα συστατικά αίματος υποδηλώνει καταφανώςαποθήκευση μεγάλων, ακόμη και μαζικών ποσοτήτων αίματος. Η οργάνωση της εταιρίας Σκοπιά, από τη μια μεριά κρίνει ως επιτρεπτή τη χρήση αυτών των συστατικών αίματος--και συνεπώς την αποθήκευση που συνεπάγεται η εξαγωγή και η παραγωγή τους--ενώ από την άλλη μεριά δηλώνει ότι αντιτίθεται στην αποθήκευση του αίματος ως Γραφικώς καταδικασμένης. Αυτή είναι η μόνη αιτιολογία που δίνουν για την απαγόρευση της χρήσης αυτόλογου αίματος ενός Μάρτυρα (δηλαδή,την αποθήκευση του αίματος ενός ατόμου και κατόπιν την επιστροφή του στο κυκλοφορικό του σύστημα κατά τη διάρκεια μιας μεταγενέστερης εγχείρησης).Είναι σαφές ότι οι θέσεις που διατυπώνονται είναι αυθαίρετες, ασυνεπείς και αντιφατικές. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι οι διαμορφωτές και οι συγγραφείς επίσης των εξηγήσεων και της υπεράσπισης, αυτής της πολιτικής, αγνοούν τόσο τα γεγονότα ώστε να μη διακρίνουν την ασυνέπεια και την αυθαιρεσία που περιλαμβάνεται. Εντούτοις, μόνον έτσι θα μπορούσε η τοποθέτηση αυτή να γλυτώσει τον χαρακτηρισμό της ανέντιμης θέσης.


Το να θέτουμε κανόνες σε ζητήματα υγείας και ιατρικής θεραπείαςαπαγορεύοντας τούτο και επιτρέποντας εκείνο--ισοδυναμεί με το να περπατάμε σε επικίνδυνο έδαφος.Στη μια περίπτωση ίσως αποδειχθούμε ένοχοι δημιουργίας παράλογου φόβου, και στην άλλη ίσως δημιουργούμε μια εσφαλμένη αίσθηση ασφάλειας. Η πορεία της σοφίας--και της ταπεινότητας--είναι να αφήνουμε την ευθύνη της απόφασης σε τέτοιες διαφορές εκεί που κατά πρώτον ανήκει, στη συνείδηση του ατόμου.


Διάφορα άρθρα της εταιρίας Σκοπιά στο θέμα του αίματος τονίζουν την "ασυμβίβαστη" θέση που λαμβάνει η οργάνωση, συχνά επαινώντας την πολιτική της ως διαφυλάττουσα την υγεία και τη ζωή των μελών της. Σπάνια, όμως, διαβάζουμε οποιαδήποτε πληροφορία ή εμπειρίες δυσμενείς ως προς την πολιτική αυτή.


Πρόσφατα άρθρα ισχυρίζονται ότι η πολιτική της οργάνωσης έχει προστατεύσει τα μελη της από το να προσβληθούν από AIDS.Τον ισχυρισμό αυτόν τον προβάλλει το Ξύπνα! της 8ηςΟκτωβρίου 1988.Το ίδιο άρθρο επισημαίνει, στη σελίδα 11 ότι, "από το 1985 περισσότεροι από 10.000 Αμερικανοί με σοβαρή αιμοφιλία μολύνθηκαν με τον ιό του AIDS.Toτεύχος του Ξύπνα! 22 Οκτωβρίου 1990,σελίδα 8,επανέρχεται στο θέμα λέγοντας: " Αιμοφιλικοί, οι περισσότεροι από τους οποίους χρησιμοποιούν ένα πηκτικό παράγοντα που έχει βάση το πλάσμα για να αντιμετωπίσουν την ασθένειά τους αποδεκατίστηκαν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το 60 έως και 90 τοις εκατό απ' αυτά τα άτομα προσβλήθηκε από AIDSπρίν ακόμα εφαρμοστεί η υποβολή του φαρμάκου σε θερμική επεξεργασία για την απαλλαγή του από τον HIV." Παρομοίως, η Σκοπιά 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1985,σε ένα άρθρο με τίτλο "Η Βρετανία, το Αίμα και το AIDS" αναφέρει στη σελίδα 30 ότι, "κάπου 70 εκατομμύρια μονάδες συμπυκνωμένου παράγοντα VIII" εισήχθησαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την θεραπεία Βρετανών αιμοφιλικών και συνεχίζει λέγοντας: "φαίνεται ότι με την εισαγωγή αυτού του προϊόντος του αίματος ο ιός του AIDSμεταφέρθηκε στα Βρετανικά αποθέματα".


Ενώ αυτά τα άρθρα περιέχουν πολλούς επαίνους για την προστατευτική αξία της πολιτικής της οργάνωσης στο ζήτημα του αίματος, υπάρχει ένα πράγμα που όλα αυτά τα άρθρα δεν επισημαίνουν στους αναγνώστες τους. Και αυτό είναι ότι εκείνοι οι αιμοφιλικοί που μολύνθηκαν μ' αυτόν τον τρόπο απέκτησαν αυτή την μόλυνση από μια πηγή αίματος την οποία η εταιρία Σκοπιά έχει επίσημα ανακηρύξει ως επιτρεπτή: τον παράγοντα VIII, αιμοφιλικό σκεύασμα που εξάγεται από πλάσμα. Όπως δείχνει το Ξύπνα! 22 Οκτωβρίου 1990 στις σελίδες 7 και 8,κάποια περιστατικά μόλυνσης με AIDSπροήλθαν από μεταμοσχεύσεις ιστών οι οποίες, παρομοίως, ανεκηρύχθησαν επιτρεπτές από την οργάνωση.


Όλα αυτά αντικατοπτρίζουν το πόσο ανόητο και τελικά λάθος είναι για μια οργάνωση να ισχυρίζεται ότι έχει τη σοφία και τη θεία εξουσία να δρομολογεί την ανάπτυξη ενός πολύπλοκου συνόλου κανόνων και τεχνικών διαχωρισμών, και κατόπιν να τους επιβάλλει ως υποχρεωτικό ηθικό κώδικα, αποφασίζοντας για τους άλλους σε ποια περίπτωση και υπό ποιες περιστάσεις ένα ζήτημα μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι εντός ή εκτός του πεδίου της ατομικής συνείδησης. Οι κίνδυνοι που υπάρχουν στις μεταγγίσεις αίματος και συστατικών του αίματος ή κλάσματος είναι πραγματικοί. Ταυτόχρονα είναι επίσης αλήθεια ότι οι άνθρωποι μπορεί να πεθάνουν σε μια εγχείριση εξαιτίας ακατάσχετης αιμορραγίας. Η χρήση του δικού του αίματος κάποιου, που αποθηκεύεται μέχρι τον χρόνο της εγχείρησης, λογικά απευθύνεται σε άτομα που ενδιαφέρονται για την πιθανότητα μόλυνσης από αίμα. Εντούτοις όπως έχει φανεί, η οργάνωση θεωρεί ότι έχει την εξουσία να αποφαίνεται ότι αυτό βρίσκεται εκτός του πεδίου της προσωπικής απόφασης, απαγορεύοντας ακόμη και την "ενδοεγχειρητική" συλλογή αίματος (όπου, στη διάρκεια της εγχείρισης, κάποια ποσότητα αίματος αντλείται σε ένα πλαστικό δοχείο και κατόπιν επιστρέφεται στο σώμα).Και πολλές χιλιάδες άτομα είναι πρόθυμα να αρνούνται το δικαίωμά τους να παίρνουν την δική τους απόφαση σε τέτοια κρίσιμα ζητήματα, επιτρέποντας σε μια οργάνωση να αποφασίζει γι' αυτούς, ακόμη κι' αν η ιστορία της χαρακτηρίζεται από απροθυμία να αναγνωρίζει την ευθύνη της για τη ζημιά που μπορεί να προκαλέσει η πολιτική της.Τροφοδοτούμενοι σχεδόν αποκλειστικά από εκείνες τις εμπειρίες και τις δηλώσεις που είναι ευνοϊκές, σπάνια τους αναφέρονται αρνητικοί παράγοντες.


Εξετάστε ένα μόνο παράδειγμα, παρμένο από το περιοδικό Ντισκάβερ (Discover) του Αυγούστου 1988. Μια γυναίκα Μάρτυρας, αρχίζοντας από την ηλικία των 42,είχε κάνει επανειλημμένα χειρουργική αφαίρεση επανεμφανιζόμενων όγκων κύστεως για κάποια περίοδο μερικών ετών. Αυτή την τελευταία φορά έπρεπε να περιμένει υπερβολικά πολύ καιρό για να δεί το γιατρό της, αιμορραγούσε βαριά, και ήταν πολύ αναιμική. Επέμενε να μη δεχτεί μετάγγιση κι' αυτή η άρνησή της έγινε σεβαστή. Επί μια εβδομάδα οι ουρολόγοι προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να σταματήσουν την αιμορραγία. Η τιμή του αίματός της συνέχιζε να πέφτει. Η γιατρός γράφοντας το άρθρο περιγράφει τι συνέβη:


Σταδιακά, καθώς η τιμή του αίματός της έπεφτε περισσότερο, οι ανάσες της κας Πέϋτον έγιναν σύντομες. Τα όργανα του σώματος χρειάζονται μια ορισμένη ποσότητα οξυγόνου για να λειτουργήσουν. Αυτό το οξυγόνο μεταφέρεται από τους πνεύμονες στην περιφέρεια μέσω μορίων αι μοσφαιρίνης στα ερυθροκύτταρα ...; ...; ...;..Η ιατρική ομάδα έδωσε στην κα Πέϋτον συμπληρωματικό οξυγόνο μέσω μιας μάσκας μέχρι που ανέ- πνεε ουσιαστικά καθαρό ΟΖ.Τα λίγα ερυθρά κύτταρα που είχε ήταν πλή- ρως φορτωμένα--αλλά δεν υπήρχαν αρκετά μέσα μεταφοράς στη διάθε- σή της για να μεταφέρουν την καύσιμη ύλη που χρειαζόταν το σώμα. Η επιθυμία της για αέρα αυξανόταν.Ο ρυθμός της αναπνοής της ανέβαινε. Γινόταν όλο και περισσότερο αδύναμη, εξαντλημένη και τελικάαναπό- φευκτα--οι μυϊκές ίνες της καρδιάς της διαδήλωσαν την απελπιστική τους ανάγκη για οξυγόνο. Ανέπτυξε συντριπτικό, έντονο πόνο στο στήθος.

 

Η γιατρός γράφοντας το άρθρο περιγράφει τα αισθήματά της φτάνοντας στο δωμάτιο της

ασθενούς:

Καθώς περπατούσα μέσα στο δωμάτιο ...;..τρόμαξα από την σκηνή που ήταν μπροστά μου. Στο επίκεντρο της προσοχής όλων ήταν μια μεγαλόσωμη γυναίκα με μάσκα οξυγόνου ασθμαίνοντας για αέρα, ανασαίνοντας γρηγορότερα από ό,τι φαινόταν ανθρωπίνως δυνατόν. Στο κεφάλι του κρεβατιού ήταν τρείς φίλες ομόπιστοι (Μάρτυρες) φροντίζοντάς την ...;Στο πλευρό της ήταν διάφοροι γιατροί--ένας ήλεγχε την πίεση του αίματος που έπεφτε, ένας άλλος αποσπούσε κάμποσο αίμα από μια αρτηρία. Το υγρό που αργά γέμιζε την σύριγγα είχε την πυκνότητα Χαβανέζικου Πάντς (ποτό με χυμό φρούτων και λικέρ) τα τέστ σ' αυτό απεκάλυψαν τιμή ερυθροκυττάρων μόνο 9 (το φυσιολογικό έπρεπε να ήταν 40). Από τον αναρτήρα του κρεβατιού κρεμόταν μια σακκούλα με κόκκινα ούρα. Η γυναίκα πέθαινε. Το καρδιογράφημα χάραζε βαθιές κοιλάδες, σημάδι ότι η καρδιά βασανιζόταν. Ήταν ζήτημα ωρών, η ζημιά που αντιπροσώπευαν οι ενδείξεις να γίνει αναντίστρεπτη.

 

Η γυναίκα έπεσε σε καρδιακή αναστολή.Μια ομάδα γιατρών και νοσο- κόμων άρχισαν προσπάθεια καρδιοπνευμονικής αναβίωσης, χορήγησαν επινεφρίνη και ατροπίνη, και έκαναν ηλεκτροσόκ στην καρδιά. Επανήλ- θε σε δραστηριότητα, μετά σταμάτησε πάλι. Περισσότερη CPR, περισσό- τερη επινεφρίνη και ατροπίνη, κι' άλλο ηλεκτροσόκ, περισσότερη CPR. Αυτό συνεχίστηκε για μια ώρα έως ότου δεν υπήρχε πλέον καμιά ελπίδα ή σκοπός. Η ασθενής ήταν νεκρή πέρα από κάθε δυνατότητα ανάκαμ- ψης.

 

Η παθολόγος που κάνει αυτή την περιγραφή δεν χαρακτήρισε τη γυναίκα απλά

φανατική. Γράφει:

 

Ήταν μια νοήμων γυναίκα μου είπαν, η οποία κατανοούσε πλήρως τις συνέπειες της απόφασής της. Αλλά μου φάνηκε ότι η κρίση της προέ- κυψε από μια τυφλή θέση που επιβλήθηκε από την πίστη της.

(Ελίζαμπεθ Ρόσεντλ, άρθρο με τίτλο "Τυφλωμένη από το Φώς", περιοδικό Ντισκόβερ

Αύγουστος 1988, σελίδες 28-30)

 

Εδώ ήταν μια γυναίκα που είχε επαναλαμβανόμενο πρόβλημα που απαιτούσε περιοδική εγχείρηση. Γνωρίζοντάς το αυτό μπορούσε να της προταθεί η αποθήκευση δικού της αίματος ως μια σφαλής, ενδεδειγμένη διαδικασία. Ο "θεοκρατικός νόμος", ωστόσο, το εμπόδιζε αυτό. Η υπακοή στον "θεοκρατικό νόμο" δεν της άφηνε καμιά προσωπική επιλογή στο ζήτημα.


Εάν η πολιτική της οργάνωσης ήταν πραγματικά Γραφικώς εδραιωμένη, τότε οποιεσδήποτε κακουχίες μπορούσαν να προκύψουν από την προσκόλληση σ' αυτή την τακτική--τέτοιες όπως η επιζήμια αναβολή ή η αποφυγή της εγχείρησης οφειλόμενη στο ενδιαφέρον ή την αβεβαιότητα για ζητήματα αίματος, ακόμη και η πραγματική απώλεια της ζωής λόγω της αίσθησης ότι βρισκόμαστε κάτω από θεία υποχρέωση να απορρίψουμε τα πάντα, ακόμη και τα "επιτρεπόμενα" συστατικά του αίματος--όλα θα μπορούσαν να θεωρηθούν κακουχίες που ένας υπηρέτης του Θεού πρέπει να είναι πρόθυμος να αντιμετωπίσει.

 

[ Το 1970,η σύζυγός μου υπέστη ακατάσχετη αιμορραγία έως θανάτου όταν

τα αιμοπετάλιά της από το όριο των 200.000 έως 40.000 ανά κυβικό χιλιοστό-

μετρο έπεσαν στα 15.000 ανά κυβικό χιλιοστόμετρο. Μετά από μέρες έντονης

αιμορραγίας εισήλθε σε ένα νοσοκομείο στο Μπρούκλυν και αμφότεροι,αυτή

κι' εγώ καταστήσαμε σαφή την απόρριψη των αιμοπεταλίων ή οποιωνδήποτε

άλλων προϊόντων που εξάγονται από το αίμα (περιλαμβανομένων και εκείνων

που από τότε κρίθηκαν από την οργάνωση "επιτρεπόμενα") Ευτυχώς,μετά από

παραμονή δύο εβδομάδων και συνεχή θεραπεία με στεροειδή, αυτή ανέκαμψε.

Αυτά, λοιπόν, που αναφέρω σ' αυτό το βιβλίο δεν είναι απόδειξη οποιασδήποτε

προσωπικής απροθυμίας να αντιμετωπίσω απώλεια εάν πίστευα ότι η προσκόλ-

ληση στο θέλημα του Θεού την απαιτούσε]


Πολλοί από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι πολύ ειλικρινείς στην προσκόλλησή τους στους κανόνες της οργάνωσής τους σχετικά μ' αυτό. Μερικοί απ' αυτούς έχουν δεί τα παιδιά τους να πεθαίνουν ως αποτέλεσμα αυτού και θα ήταν πολύ άδικο να υπονοήσουμε ότι αυτό οφείλεται στην έλλειψη πατρικής αγάπης από μέρους τους. Απλά έχουν αποδεχθεί ότι οι αρχές και η τακτική της οργάνωσης--παρότι περίπλοκα, ή ακόμη και συγκεχυμένα--θεμελιώνονται Γραφικώς και ως εκ τούτου είναι θεόδοτα. Παρ΄όλα αυτά, λίγοι ισχυρισμοί ήταν τόσο ασθενώς εδραιωμένοι.


Όπως επισημάνθηκε, μεγάλο μέρος της επιχειρηματολογίας της εταιρίας Σκοπιά επικεντρώνεται γύρω από εδάφια των Εβραϊκών Γραφών, κυρίως από τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου. Ενώ η εταιρία αναγνωρίζει ότι οι χριστιανοί δεν βρίσκονται κάτω απ' αυτό το νόμο, παρατίθεται συχνάη περικοπή στη Γένεση, κεφάλαιο εννέα, εδάφια 1-7.Αυτά λένε:


"Και ο Θεός ευλόγησε τον Νώε και τους γιούς του και τους είπε: Να είστε

καρποφόροι και να πληθυνθείτε και να γεμίσετε τη γη. Φόβος δε και τρόμος

για εσάς θα βρίσκεται πάνω σε κάθε ζωντανό πλάσμα της γης και πάνω

σε κάθε πετούμενο πλάσμα των ουρανών, πάνω σε καθετί που κινείται πάνω

στη γη, και πάνω σε όλα τα ψάρια της θάλασσας. Στο χέρι σας δίνονται τώρα

αυτά. Κάθε κινούμενο ζώο που είναι ζωντανό μπορεί να χρησιμεύει ως τροφή

για εσάς. Όπως έκανα και με τη χλωρή βλάστηση, σας τα δίνω όλα.Αλλά κρέας

με την ψυχή του--το αίμα του--δεν πρέπει να φάτε. Και, εκτός από αυτό, το αίμα

σας των ψυχών σας θα ζητήσω πίσω. Από το χέρι κάθε ζωντανού πλάσματος

θα το ζητήσω πίσω, και από χέρι ανθρώπου ,από το χέρι καθενός που είναι

αδελφός του, θα ζητήσω πίσω την ψυχή του ανθρώπου. Όποιος χύσει αίμα αν-

θρώπου, από άνθρωπο θα χυθεί το αίμα του, γιατί κατά την εικόνα του Θεού

έκανε εκείνος τον άνθρωπο. Εσείς, όμως,να είστε καρποφόροι και να πληθυν-

θείτε και να γεμίσετε τη γη και να πληθυνθείτε σε αυτήν."


Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι, αφού όλοι οι άνθρωποι κατάγονται από τον Νώε και τους γιούς του, αυτές οι εντολές εφαρμόζονται ακόμα σε όλα τα άτομα.Υπονοείται ότι οι διατάξεις που αφορούν το αίμα στον Μωσαϊκό νόμο πρέπει να θεωρούνται ως απλές επαναλήψεις ή πρόσθετες λεπτομέρειες στον βασικό νόμο που τέθηκε αρχικά, κι' ως εκ τούτου έχει ακόμη ισχύ. Από την άλλη πλευρά,αφού οι χριστιανοί δεν βρίσκονται κάτω από τον Μωσαϊκό νόμο, είναι άσκοπο να παρατίθενται εδάφια από αυτόν ως σχετιζόμενα με το ζήτημα. Η Θεία απόφαση που αναφέρθηκε στον Νώε σχετικά με το αίμα ισχυρίζονται ότι έχει αιώνια εφαρμογή.


Εάν είναι έτσι, τότε δεν πρέπει εξίσου να αληθεύει και η εντολή που την συνοδεύει "να είστε καρποφόροι και να πληθυνθείτε και να γεμίσετε τη γη;" Κι' αν έτσι έχει η υπόθεση, πώς είναι δυνατόν η εταιρία Σκοπιά να ενθαρρύνει την αγαμία αλλά ακόμη και την ατεκνία μεταξύ των Μαρτύρων μελών που είναι έγγαμοι; Κάτω από την επικεφαλίδα "Η Τεκνοποίηση στο Λαό του Θεού", η Σκοπιά 1ηςΜαρτίου 1988, στη σελίδα 21, λέει ότι αφού ο λαός του Ιεχωβά έχει στη διάθεσή του μόνο ένα "σύντομο χρονικό διάστημα" για να τελειώσει το έργο που του έχει ανατεθεί, "είναι λοιπόν κατάλληλο να ρωτήσουν οι χριστιανοί τον εαυτό τους πώς ο γάμος ή, αν είναι ήδη παντρεμένοι, η απόκτηση παιδιών, θα επηρεάσει τη συμμετοχή τους σ' αυτό το ζωτικό έργο". Αναγνωρίζει ότι η τεκνοποίηση ήταν μέρος της εντολής του Θεού μετά τον κατακλυσμό, αλλά αναφέρει (σελίδα 20) ότι: "Σήμερα, η τεκνοποίηση δεν αποτελεί συγκεκριμένα μέρος του έργου που έχει αναθέσει ο Ιεχωβά στο λαό του ...; ...;Άρα, λοιπόν, το ζήτημα της τεκνοποίησης σ' αυτόν τον καιρό του τέλους είναι προσωπικό ζήτημα, και το κάθε αντρόγυνο θα πρέπει να αποφασίσει από μόνο του τι θα κάνει σ' αυτό το ζήτημα. Ωστόσο, επειδή "ο επίλοιπος καιρός είναι σύντομος", τα αντρόγυνα καλά θα κάνουν να ζυγίσουν με προσοχή και με προσευχή τα υπέρ και τα κατά που έχει η τεκνοποίηση σ' αυτούς τους καιρούς". Εάν τα λόγια του Ιεχωβά προς τον Νώε σχετικά με την τεκνοποίηση και την καρποφορία μπορεί να παραμερίζονται ως μη εφαρμόσιμα πλέον, πώς μπορεί να υποστηριχθεί με συνέπεια ότι τα λόγια του σχετικά με το αίμα πρέπει να θεωρείται ότι παραμένουν σε ισχύ, και επίσης να χρησιμοποιούνται ως βάση για να δικαιολογηθεί η εφαρμογή των διατάξεων του Μωσαϊκού νόμου σχετικά με το αίμα ωσάν να ισχύουν για τους χριστιανούς σήμερα;


Ωστόσο, ακόμη πιο σημαντικό, είναι ότι αυτά τα λόγια στη Γένεση ερμηνεύονται για να πουν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που πραγματικά λένε. Οποιαδήποτε ανάγνωση της περικοπής καθιστά σαφές ότι ο Θεός εκεί μιλάει για το αίμα, καθ' ολοκληρίαν, σε σχέση με την θανάτωση ζώων και ακολούθως με την θανάτωση ανθρώπων. Στην περίπτωση των ζώων, το αίμα τους χυνόταν σε προφανή αναγνώριση ότι η ζωή που θυσιάστηκε έτσι (για τροφή) πάρθηκε μόνο με θεία άδεια, όχι με φυσικό δικαίωμα. Με τον άνθρωπο, η έκχυση του αίματός του απαιτούσε τη ζωή εκείνου που έκανε την έκχυση αφού η ζωή ήταν δώρο του Θεού και πουθενά δεν υπήρχε εξουσιοδότησή του να αφαιρείται κατά βούλησιν από ανθρώπους. Το χυμένο αίμα των σφαγμένων ζώων και των σφαγμένων ανθρώπων αντικαθιστά την ζωή εκείνων που την έχασαν. Το ίδιο αληθεύει σχετικά με τα εδάφια του Μωσαϊκού νόμου που συχνά παρατίθενται τα οποία απαιτούν να χυθεί το αίμα. Σε όλες τις περιπτώσεις, αυτά ξεκάθαρα αναφέρονται στο αίμα των ζώων που έχουν σφαχτεί. Το αίμα αντιπροσώπευε τη ζωή που πάρθηκε,`όχι την ζωή που είναι ακόμα ενεργός στο πλάσμα.`[Αντίθετα με τους ισχυρισμούς της εταιρίας Σκοπιά,`στις Γραφές το αίμα καθ'εαυτό,`με συνέπεια αντιπροσωπεύει--όχι τη ζωή,`αλλά τον θάνατο--αντικαθιστώντας την ζωή που χάθηκε`ή θυσιάστηκε.`Συγκρίνετε Γένεση 4:10,11--37:22, Έξοδος 12:5-7 με 1 Πέτρου 1:18,19.Έξοδος 24:5-8-Ματθαίος 23:35-26:28-27:24,25`κ.ο.κ.`Όταν λειτουργεί ως μέρος του ζώντος πλάσματος τότε μπορεί να ειπωθεί ότι το αίμα αντιπροσωπεύει τη ζωή ή την ζώσα ψυχή.]


Οι μεταγγίσεις αίματος, ωστόσο, δεν είναι το αποτέλεσμα θανάτωσης είτε ζώων είτε ανθρώπων, διότι το αίμα προέρχεται από ένα δωρητή που εξακολουθεί να ζει. Αντί να αντιπροσωπεύει τον θάνατο κάποιου, αυτό το αίμα χρησιμοποιείται για τον ακριβώς αντίθετο σκοπό, δηλαδή, την διατήρησητης ζωής. Αυτό λέγεται, όχι για να ανακηρύξουμε τις μεταγγίσεις αίματος επιθυμητή πρακτική, ή ότι η καταλληλότητά της είναι αναμφισβήτητη, αλλά απλά για να δείξουμε ότι δεν υπάρχει πραγματική σύνδεση ή αληθινός παραλληλισμός μεταξύ της εντολής στη Γένεση σχετικά με την σφαγή και κατόπιν τη βρώση του αίματος των σφαγμένων ζώων και της χρήσης του αίματος στην μετάγγιση.Απλά δεν υφίσταται παράλληλο.


Τον Δεκέμβριο του 1981,ένας άνδρας που μελετούσε τότε με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, έγραψε στην εταιρία Σκοπιά, εκφράζοντας τη δυσκολία του να εναρμονίσει την πολιτική στις μεταγγίσεις αίματος με τα εδάφια που παρατίθενται ως βάση.


Η ανάλυσή του στα εδάφια αποκαλύπτει συμπεράσματα παρόμοια μ' αυτά που μόλις παρουσιάσθηκαν:


"Συνεπώς, αυτά τα εδάφια που παρατέθηκαν ανωτέρω σε μένα φαίνεται

να καταδεικνύουν ότι οι απαγορεύσεις εναντίον της βρώσης αίματος στην

Αγία Γραφή, αναφέρονται μόνο στην κατάσταση όπου ένας άνθρωπος

σκοτώνει το θύμα και κατόπιν χρησιμοποιεί το αίμα χωρίς να το επιστρέ-

φει στον Θεό, ο οποίος αυτός μόνο έχει το δικαίωμα να αφαιρέσει ζωή."


Ωστόσο, εντυπωσιάσθηκα μ' αυτή την πρόταση που διατυπώθηκε προς το τέλος της επιστολής:


"Ένα άλλο σημείο σε σχέση μ' αυτό το ίδιο ζήτημα που με ενόχλησε είναι

ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά λένε ότι ο Θεός απαγορεύει τη βρώση

αίματος επειδή αυτό συμβολίζει τη ζωή,η οποία έχει μεγάλη αξία

στα μάτια του Θεού,κι ότι θέλει να εντυπώσει στη διάνοια του

ανθρώπου την αξία της ζωής μέσω της απαγόρευσης της βρώσης

αίματος.Και αυτό μου φαίνεται πολύ λογικό.Ωστόσο,δεν μπορώ να

κατανοήσω πώς μπορεί το σύμβολο να είναι μεγαλύτερης αξίας από την

πραγματικότητα που συμβολίζει.

 

Ομολογουμένως, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μεταγγίσεις αίματος

έχουν μικρή αξία ή είναι πραγματικά βλαβερές, εντούτοις,σε μια μικρή

αναλογία περιπτώσεων ,το αίμα είναι το μόνο δυνατό μέσον διατήρησης

της ζωής μέχρις ότου παρασχεθεί κάποια άλλη θεραπευτική αγωγή,όπως

η ακατάσχετη εσωτερική αιμορραγία που δεν μπορεί να σταματήσει

άμεσα. Μου φαίνεται ότι σ' αυτό το είδος καταστάσεων το να αφήνουμε

έναν άνθρωπο να πεθάνει για να διαφυλάξουμε το σύμβολο της ζωής

είναι μια αντίφαση αυτή καθ' εαυτή και τοποθετεί το σύμβολο σε θέση

μεγαλύτερης σπουδαιότητας από την πραγματικότητα που αυτό συμβο-

λίζει ...; ...; ...; ...;.Πιστεύω ακράδαντα όπως και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά,

ότι ένας αληθινός χριστιανός πρέπει να είναι προετοιμασμένος να δώσει

τη ζωή του για την πίστη του στον Θεό,εάν κληθεί να το κάνει.Αλλά το

να δώσει κάποιος την ζωή του όταν ο Θεός στην πραγματκότητα δεν το

απαιτεί ούτε το επιθυμεί,μου φαίνεται ότι δεν έχει καμία αξία.


[υποσημείωση: Το να θέτει κάποιος τη σπουδαιότητα του αίματος ως

συμβόλου πάνω από την ίδια τη ζωή, είναι σαν να θέτει μεγαλύτερη

σπουδαιότητα στο δακτυλίδι του γάμου (σύμβολο της έγγαμης κατάστασης)

από ό,τι στον ίδιο τον γάμο του ή τη σύζυγό του. Είναι σαν να βρισκόταν

αντιμέτωπος με τη θυσία της συζύγου του ή τη θυσία του δακτυλιδιού του

γάμου του, και να επέλεγε τη σωτηρία του δακτυλιδιού.]


Τελικά, το να χρησιμοποιεί κάποιος νόμους που προστάζουν την έκχυση του αίματος ως βάση για να καταδικάζει την αποθήκευση του αίματος σημαίνει ότι αγνοεί τον δεδηλωμένο σκοπό αυτών των νόμων. Σύμφωνα με τα συμφραζόμενα, οι Ισραηλίτες είχαν εντολή να χύνουν το αίμα των σφαγμένων ζώωνγια να διασφαλισθεί ότι το αίμα δεν θα τρωγόταν όχι για να διασφαλισθεί ότι δεν θα αποθηκευόταν. Απλά, η αποθήκευση δεν ήταν το επίμαχο ζήτημα. Το να χρησιμοποιεί κάποιος τέτοιους νόμους με τον τρόπο που έχει γίνει είναι και παράλογο και καθαρή χειραγώγηση των αποδείξεων, εκβιάζοντας την άντληση απ' αυτούς μιας έννοιας που ούτε διατυπώθηκε ούτε υπονοήθηκε.


Αφού οι χριστιανοί δεν είναι κάτω από ένα νομικό κώδικααλλά κάτω "από τον βασιλικό νόμο της αγάπης" και τον "νόμο της πίστεως", αυτά τα σημεία ασφαλώς αξίζουν σοβαρή σκέψη και στοχασμό. Αποτελεί αληθινή απόδειξη εκτίμησης για την πολυτιμότητα της ζωής να επιτρέπουμε σε αυθαίρετες πρακτικές να επιβάλλονται σε κρίσιμες καταστάσεις; Εκδηλώνει αυτό αγάπη για τον Θεό ή αγάπη για τον πλησίον χωρίς ξεκάθαρες δηλώσεις στον Λόγο του Θεού για υποστήριξη;


Αναμφίβολα, η κύρια Γραφική περικοπή που χρησιμοποιείται στην επιχειρηματολογία της εταιρίας Σκοπιά είναι εκείνη στις Πράξεις 15:28,29.Αυτά τα εδάφια περιέχουν την απόφαση ενός συμβουλίου στην Ιερουσαλήμ και περιλαμβάνουν τα λόγια: "να απέχετε από πράγματα θυσιασμένα στα είδωλα και από αίμα και από πνιχτά και από πορνεία". Η Γραφική απόδειξη ότι αυτά δεν διατυπώθηκαν υπό την μορφή νομικώς δεσμευτικής διακήρυξης συζητείται αργότερα σ' αυτό το κεφάλαιο. Αυτό το ζήτημα είναι κρίσιμο και καθοριστικό αφού αυτή είναι η κύρια βάση για το επιχείρημα της εταιρίας ότι οι διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου μπορεί να μετατεθούν στην Χριστιανοσύνη. Ενώ αυτό το σημείο εξετάζεται αργότερα μπορεί να λεχθεί εδώ ότι η προτροπή "να απέχετε από αίμα" σαφώς αναφέρεται στη βρώσητου αίματος. Η Σκοπιά 15 Ιουνίου 1978 (σελ.23) πράγματι, παραπέμπει στον καθηγητή Έντουαρντ Μάγερ να δηλώνει ότι η σημασία του αίματος σ' αυτήν την περικοπή ήταν "η μετάληψη του αίματος που ήταν απαγορευμένο μέσω του νόμου (Γέν.9:4) που επεβλήθη στον Νώε και συνεπώς σε όλο το ανθρώπινο γένος". Αυτή η μετάληψη γινόταν με τη βρώση.[Σημείωση:Η Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1958, σελίδα 575, αναφέρει ότι," κάθε φορά που η απαγόρευση του αίματος μνημονεύεται στις Γραφές αυτό γίνεται σε σχέση με τη λήψη του ως τροφής και έτσι είναι μια θρεπτική ουσία και μας ενδιαφέρει που είναι απαγορευμένο".Αυτή φαίνεται ότι παραμένει ακόμη η βασική θέση και έτσι η Εταιρία ακόμη υποστηρίζει ότι μια μετάγγιση αίματος είναι το ίδιο με τη βρώσητου αίματος, βάζοντάς το στο σώμα ως τροφή.]


Ένα πρωτεύον ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι η μετάγγιση αίματος είναι "βρώση αίματος" όπως η Σκοπιά υποστηρίζει. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει έγκυρη βάση για ένα τέτοιο ισχυρισμό. Υπάρχουν, βεβαίως, ιατρικές μέθοδοι "ενδοφλέβιας διατροφής" με τις οποίες ειδικά παρασκευασμένα υγρά που περιέχουν θρεπτικές ουσίες, όπως η γλυκόζη εισάγονται στις φλέβες και παρέχουν διατροφή. Ωστόσο, όπως γνωρίζουν οι ιατρικές αυθεντίες, και όπως και η εταιρία Σκοπιά κατά καιρούς έχει αναγνωρίσει, η μετάγγιση αίματος δεν είναιενδοφλέβια σίτιση. Στην πραγματικότητα είναι μεταμόσχευση, (ενός ρευστού ιστού) όχι έκχυση μιας θρεπτικής ουσίας.

[υποσημείωση: Ξύπνα! 22 Οκτωβρίου 1990,σελίδα 9.Στην προσπάθειά τους να επικα-

λεστούν και να προβάλλουν ιατρική υποστήριξη για την άποψή τους ότι το μεταμοσχευό-

μενο αίμα είναι σίτιση του σώματος,οι εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά έχουν καταφύγει σε

γνώμες από κάποια ιατρική πηγή κάποιου προηγούμενου αιώνα,όπως του Φρέντσμαν

Ντινάϊς του 17ουαιώνα! (Δείτε για παράδειγμα τη Σκοπιά 15 Απριλίου 1958,σελ.13) Δεν

μπορούν να παραθέσουν έστω και μία μόνο σύγχρονη αυθεντία προς υποστήριξη αυτής

της άποψης]


Σε μια μεταμόσχευσηνεφρού,το νεφρό δεν τρώγεταιως τροφήαπό το νέο σώμα στο οποίο εισέρχεται. Παραμένει νεφρόμε την ίδια μορφή και λειτουργία. Το ίδιο αληθεύει για το αίμα. Δεν τρώγεται ως τροφή όταν "μεταμοσχεύεται" σε ένα άλλο σώμα. Παραμένει ο ίδιος ρευστός ιστός, με την ίδια μορφή και λειτουργία. Τα κύτταρα του σώματος δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσουν αυτό το μεταμοσχευμένο αίμα ως τροφή. Για να γίνει αυτό, το αίμα θα έπρεπε να περάσει από το πεπτικό σύστημα, να διασπαστεί και να προπαρασκευαστεί ώστε να μπορούν τα κύτταρα να το απορροφήσουν--έτσι θα έπρεπε πραγματικά και κατά γράμμα να φαγωθεί για να εξυπηρετήσει ως τροφή.


[υποσημείωση:Η εταιρία Σκοπιά, κατά καιρούς έχει συγκρίνει μια μετάγγιση

με την έκχυση αλκοόλ στις φλέβες.Αλλά το αλκοόλ είναι ένα πολύ διαφορετι-

κό υγρό,το οποίο ήδη είναι σε μορφή που τα κύτταρα του σώματος μπορούν

να απορροφήσουν ως θρεπτική ουσία.Το αλκοόλ και το αίμα είναι εντελώς

διαφορετικά απ' αυτήν την άποψη.]


Όταν αυτοί που ασκούν ιατρικό επάγγελμα πιστεύουν ότι υπάρχει ανάγκη για μετάγγιση αίματος αυτό δεν γίνεται επειδή ο ασθενής υποσιτίζεται.Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό γίνεται επειδή ο ασθενής έχει έλλειψη, όχι θρεπτικών ουσιών, αλλά οξυγόνου και αυτό οφείλεται στην έλλειψη επαρκών φορέων για την μεταφορά επαρκούς προμήθειας οξυγόνου, δηλαδή ερυθρών κυττάρων που μεταφέρουν το οξυγόνο του σώματος. Σε μερικές άλλες περιπτώσεις χορηγείται αίμα εξαιτίας της ανάγκης για άλλους παράγοντες, όπως είναι οι πηκτικοί παράγοντες (για παράδειγμα τα αιμοπετάλια), ανοσοφαιρίνες που περιέχουν αντισώματα, ή άλλα στοιχεία, αλλά πάλι όχι ως το μέσον για την χορήγηση τροφής.


Η εταιρία Σκοπιά, στην προσπάθειά της να παρακάμψει τις αποδείξεις ότι η μετάγγιση αίματος δεν είναι βρώση, και ο σκοπός της δεν είναι η "διατροφή του σώματος", συχνάπροσπαθεί αυθαίρετα να διευρύνει το ζήτημα, συνδέοντας ή και αντικαθιστώντσς τον όρο "να διαθρέψει" με την έκφραση "να συντηρήσει τη ζωή" .Αυτή η παραπλανητική τακτικήεξυπηρετεί ένα μόνο σκοπό: Να προκαλέσει σύγχυση στο ζήτημα. Η διατροφή του σώματος με τη βρώση και η συντήρηση της ζωής δεν είναι πανομοιότυπα πράγματα ούτε ισότιμα. Η βρώση είναι μόνο ένα από τα μέσα συντήρησης της ζωής. Συντηρούμε τη ζωή με πολλούς άλλους τρόπους εξίσου ζωτικούς, όπως μέσω της εισπνοής αέρα, μέσω της λήψης νερού ή άλλων υγρών, μέσω της διατήρησης του σώματος ζεστού εντός μιας βιώσιμης θερμοκρασιακής διακύμανσης, και μέσω ύπνου ή ανάπαυσης. Στις αναφορές τους στο αίμα, οι ίδιες οι Γραφές δεν ασχολούνται με την ευρεία διάσταση της "συντήρησης της ζωής", αλλά με την συγκεκριμένη πράξη της βρώσεως αίματος, και ξεκάθαρα με τη βρώση του αίματος ζώων που έχουν σφαχτεί. Όταν ένας Ισραηλίτης έτρωγε κρέας που περιείχε αίμα, δεν βασιζόταν πάνω στο αίμα για "να συντηρήσει τη ζωή του"--το κρέας και μόνο του εκπλήρωνε αυτήν την ανάγκη είτε με το αίμα είτε χωρίς το αίμα. Το εάν η ζωή του "συντηρείτο" από τη βρώση του αίματος ή όχι, απλά δεν ήταν το επίμαχο ζήτημα. Η πράξη της βρώσης αίματος ήταν απαγορευμένη και το κίνητρο ή οι τελικές συνέπειες της βρώσης δεν αναφέρονταν στους νόμους για το αίμα.



Η σύγχυση στο ζήτημα που προκλήθηκε με την αναξιόπιστη εισαγωγή της ιδέας της "συντήρησης της ζωής" επιτρέπει στην οργάνωση της Σκοπιάς να επιβάλλει στα μέλη της την ιδέα ότι οποιοσδήποτε δέχεται μια μετάγγιση αίματος δείχνει περιφρόνηση στην ζωοσωτήρια εξαγορά που επιτελέσθηκε από το λύτρο, με την σωτήρια δύναμη του χυθέντος αίματος του Χριστού στη θυσία του. Η δολιότητα σ' αυτή τη γραμμή λογίκευσης φαίνεται από το ότι τα κλάσματα αίματος που η οργάνωση της Σκοπιάς επιτρέπει στα μέλη τηςνα δέχονται, συχνά χορηγούνται ακριβώς για να σώσουν ή "να συντηρήσουν" τη ζωή του ατόμου, όπως στην περίπτωση του παράγοντα VIII, που χορηγείται στους αιμοφιλικούς ή των ανοσοσφαιρίνων οι οποίες εισάγονται με ένεση για την προστασία εναντίον ασθενειών που απειλούν τη ζωή ή για να εμποδίσουν τον θάνατο ενός παιδιού που οφείλεται στην ασυμβατότητα στο Rh. Είναι άδικο και άστοργο να αμφισβητείται το κίνητρο εκείνων που επιζητούν να διατηρήσουν τη ζωή τους, ή τη ζωή των αγαπημένων τους, επειδή δεν υποστηρίζουν ορισμένους κανονισμούς και απαγορεύσεις που προέρχονται από μια θρησκευτική οργάνωση, αποδίδοντας άρνηση πίστεως στα κίνητρά τους, όταν απλούστατα δεν υπάρχει στέρεη βάση, Γραφική ή άλλη, για να ενεργούν έτσι. Είναι μια προσπάθεια να τους φορτώσουν ένα αίσθημα ενοχής που επιβάλλεται από ανθρώπινους κανόνες, και όχι από θεία εντολή.


ΑΠΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΑΙΜΑ

-------------------------------

 

Η επιστολή που απεστάλη από τους αποστόλους και τους πρεσβυτέρους της Ιερουσαλήμ, και είναι καταχωρημένη στις Πράξεις κεφάλαιο 15,χρησιμοποιεί τον όρο "απέχετε σε σχέση με πράγματα θυσιασμένα στα είδωλα, από αίμα, από πνιχτά κι' από την πορνεία". Ο Ελληνικός όρος που χρησιμοποίησαν [απέχομαι] έχει τη βασική έννοια "μένω σε απόσταση". Οι εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά υπαινίσσονται ότι, σε σχέση με το αίμα, έχει καθολική σημασία. Επομένως, η έκδοση "Μπορείτε να Ζείτε για Πάντα στο Παράδεισο στη Γη", λέει στη σελίδα 216:Το να απέχετε από αίμα σημαίνει να μη το βάζετε καθόλου στο σώμα σας. Παρομοίως, η Σκοπιά 1ηςΜαϊου 1988, λέει στη σελίδα 17:"Για να περπατά κανείς στα ίχνη του Χριστού δεν θα έπρεπε να βάζει αίμα στο σώμα του, ούτε από το στόμα ούτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο." Μεταφέρει αυτός ο όρος, όμως, όπως χρησιμοποιείται στις Γραφές την απόλυτη σημασία την οποία αυτές οι εκδόσεις υπαινίσσονται; Ή αντίθετα, μπορεί να έχει σχετική σημασία, που αναφέρεται σε μια συγκεκριμένηκαι περιορισμένηεφαρμογή;


Το ότι μπορεί να εφαρμόζεται όχι με μια καθολική σημασία που περιλαμβάνει τα πάντα αλλά με ένα περιορισμένο, συγκεκριμένο τρόπο, μπορεί να φανεί από τη χρήση της σε εδάφια όπως το 1 Τιμοθ.4:3. Εκεί ο απόστολος Παύλος προειδοποιεί ότι μερικοί καθ' ομολογία Χριστιανοί θα εισήγαγαν διδασκαλίες επιβλαβούς φύσεως "που απαγορεύουν το γάμο, που διατάζουν την αποχή από τροφές τις οποίες δημιούργησε ο Θεός για να τις τρώνε με ευχαριστία". Σαφώς εδώ δεν εννοούσε ότι αυτά τα άτομα θα διέταζαν άλλους να απέχουν ολοκληρωτικά, με οποιονδήποτε τρόπο, από όλες τις τροφές που δημιούργησε ο Θεός. Αυτό θα σήμαινε καθολική νηστεία και θα οδηγούσε στο θάνατο. Είναι φανερό ότι αναφερόταν στην απαγόρευση συγκεκριμένων τροφών, προφανώς σε εκείνες που απαγορεύονταν κάτω από τον Μωσαϊκό νόμο.


Παρομοίως, στην 1 Πέτρου 2:11,ο απόστολος συμβουλεύει: "Αγαπητοί, σας προτρέπω ως ξένους και προσωρινούς κατοίκους να απέχετε από σαρκικές επιθυμίες, οι οποίες είναι αυτές που συγκρούονται με την ψυχή".


Το ερώτημα, λοιπόν, είναι, σε τι πλαίσιο χρησιμοποίησε ο Ιάκωβοςκαι το αποστολικό συμβούλιο την έκφραση "να απέχετε από αίμα"; Το ίδιο το συμβούλιο ασχολήθηκε συγκεκριμένα με την προσπάθεια ορισμένων να απαιτήσουν από τους Εθνικούς Χριστιανούς όχι μόνο να περιτέμνωνται αλλά επίσης και να "τηρούν τον νόμο του Μωϋσέως". Αυτό ήταν το επίμαχο ζήτημα με το οποίο καταπιάστηκε ο Πέτρος:Τήρηση του Μωσαϊκού νόμου, τον οποίον περιέγραψε ως επαχθή "ζυγό". Όταν ο Ιάκωβος μίλησε ενώπιον της σύναξης και περιέγραψε την πρότασή του για τα πράγματα από τα οποία οι Εθνικοί Χριστιανοί έπρεπε να προτρέπονται να απέχουν, πράγματα μολυσμένα από είδωλα, πορνεία, πνιχτά και αίμα--συνέχισε με την δήλωση:

 


"Διότι από τους αρχαίους καιρούς ο Μωϋσής έχει σε κάθε πόλη εκείνους

που τον κηρύττουν, επειδή διαβάζεται μεγαλόφωνα στις συναγωγές κάθε

Σάββατο".


Συνεπώς, σαφέστατα έλαβε υπ' όψιν της εκείνα που οι άνθρωποι άκουγαν "όταν διαβαζόταν ο Μωϋσής στις συναγωγές. Ο Ιάκωβος γνώριζε ότι στους αρχαίους καιρούς υπήρχαν Εθνικοί, "άνθρωποι από τα έθνη" οι οποίοι ζούσαν στη γη του Ισραήλ, κατοικώντας ανάμεσα στην Ιουδαϊκή κοινότητα. Ποιές ήταν οι απαιτήσεις που είχαν τεθεί σ' αυτούς από τον Μωσαϊκό νόμο; Δεν απαιτείτο να περιτέμνωνται αλλά απαιτείτο να απέχουν από ορισμένες συνήθειες και αυτές περιγράφονται στο βιβλίο του Λευϊτικού κεφάλαια 17 και 18. Αυτός ο νόμος καθόριζε ότι, όχι μόνο οι Ισραηλίτες αλλά και οι "πάροικοι" μεταξύ αυτών έπρεπε να απέχουν από τη συμμετοχή σε ειδωλολατρικές θυσίες, (Λευϊτ.17:7-9) από βρώσηαίματος, περιλαμβανομένων και των ψόφιων ζώων (Λευϊτ.17:10-16), και από συνήθειες σεξουαλικώς ανήθικες (περιλαμβανομένης της αιμομιξίας και των ομοφυλοφιλικών πράξεων).Λευϊτ.18:6-26.


Ενώ η γη του Ισραήλ καθ'εαυτή, ήταν τώρα κάτω από τον έλεγχο Εθνικών, και μεγάλοι αριθμοί Ιουδαίων ζούσαν έξω σε διάφορες χώρες (και εκαλούντο η "διασπορά" που εσήμαινε "οι διασκορπισμένοι"), ο Ιάκωβος γνώριζε ότι σε πολλές πόλεις σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Ιουδαϊκή κοινότητα ήταν σαν ένας μικρόκοσμος αντανακλώντας την κατάσταση της Παλαιστίνης στους αρχαίους καιρούς, στο ότι ήταν πολύ κοινό για τους Εθνικούς να παρακολουθούν συνάξεις στη συναγωγή των Ιουδαίων κι' έτσι να αναμιγνύονται με αυτούς. Και οι πρώτοι Χριστιανοί, Ιουδαίοι και Εθνικοί Χριστιανοί, εξακολούθησαν να συχνάζουν σε τέτοιες συνάξεις στις συναγωγές και όπως γνωρίζουμε ο Παύλος και άλλοι έκαναν το μεγαλύτερο μέρος του κηρύγματός τους και της διδασκαλίας τους εκεί. Η αναφορά του Ιακώβου στην ανάγνωση του Μωϋσέως στις συναγωγές από πόλη σε πόλη, ασφαλώς παρέχει τη βάση να πιστεύουμε ότι, όταν ανέφερε τα πράγματα που είχε πρίν κατονομάσει, είχε κατά νού τις αποχές για τους Εθνικούς που είχε διατυπώσει ο Μωϋσής μέσα στην Ιουδαϊκή κοινότητα στους αρχαίους χρόνους. Όπως έχουμε δεί, ο Ιάκωβος συγκαταρίθμησε όχι μόνο τα ίδια ακριβώς πράγματα που βρίσκονται στο βιβλίο του Λευϊτικού, αλλά το έκανε και με την ίδια σειρά: Αποχή από ειδωλολατρική θυσία, αίμα, πνιχτά, και από την σεξουαλική ανηθικότητα. Πρότεινε την τήρηση εκείνων των ίδιων αποχών εκ μέρους των Εθνικών πιστών και ο προφανής λόγος γι' αυτή την αποχή ήταν οι περιστάσεις που επικρατούσαν, δηλαδή, της ανάμειξης Ιουδαίων και Εθνικών στις Χριστιανικές συνάξεις και της ανάγκης να διατηρηθεί η ειρήνη και η αρμονία μέσα σ' αυτή την συγκυρία .Όταν οι Εθνικοί Χριστιανοί προτρέπονταν να "απέχουν από αίμα" αυτό έπρεπε ξεκάθαρα να κατανοηθεί όχι με κάποια καθολική έννοιααλλάμε την συγκεκριμένη σημασία της αποφυγής από τη βρώσητου αίματος, κάτι που ήταν απεχθές για τους Ιουδαίους. Το να θέσουμε το ζήτημα πέραν αυτού του πλαισίου και να προσπαθήσουμε να καταστήσουμε το αίμα ένα είδος "ταμπού" σημαίνει ότι μετακινούμε το ζήτημα έξω από το Γραφικό και ιστορικό του πλαίσιο και του "επιβάλλουμε" μια σημασία που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει εκεί.


Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Ιάκωβος δεν συγκαταρίθμησε ζητήματα όπως ο φόνος και η κλοπή μεταξύ των αποχών που προέτρεψε. Αυτά τα πράγματα κατεδικάζοντο ήδη τόσο μεταξύ των Εθνικών γενικά, όσο και μεταξύ των Ιουδαίων. Αλλά οι Εθνικοί ανέχονταν την ειδωλολατρεία, ανέχονταν τη βρώση αίματος και τη βρώση ψόφιων ζώων και ανέχονταν την σεξουαλική ανηθικότητα, είχαν δε ακόμη και "πόρνες ναών" συνδεδεμένες με τόπους λατρείας. Οι προταθείσες αποχές, λοιπόν, επικεντρώνονταν σε αυτές τις συνήθειες των Εθνικών που ήταν πολύ πιθανό να δημιουργήσουν μεγάλη δυσαρέσκεια και να προσβάλλουν τους Ιουδαίους καταλήγοντας σε προστριβές και αναταραχή. Ο Μωσαϊκός νόμος δεν απαιτούσε την περιτομή των ξένων κατοίκων ως προϋπόθεση ώστε να μπορούν να ζουνειρηνικά μέσα στον Ισραήλ και ούτε ο Ιάκωβος το προέτρεψε.


Η επιστολή που προέκυψε από την πρόταση του Ιακώβου απευθύνθηκε συγκεκριμένα στους Εθνικούς Χριστιανούς, στους ανθρώπους "από τα έθνη", στην Αντιόχεια,τα η Συρία, και την Κιλικία, (σε περιοχές παρακείμενες στα βόρεια του Ισραήλ) και, όπως έχουμε δεί, κατάπιάστηκε με το συγκεκριμένο ζήτημα της προσπάθειας να απαιτηθεί από τους Εθνικούς πιστούς "η τήρηση του νόμου του Μωϋσέως". Καταπιάστηκε με κείνους τους τομείς διαγωγής που ήταν πολύ πιθανό να δημιουργήσουν δυσκολίες μεταξύ Ιουδαίων και Εθνικών πιστών. Όπως θα αποδειχθεί αργότερα, δεν υπάρχει καμία ένδειξηότι η επιστολή αποσκοπούσε στο να θεωρηθεί ως "νόμος", λες και οι τέσσερις προταθείσες αποχές αποτελούσαν ένα "Τετράλογο" αντικαθιστώντας τον "Δεκάλογο" ή τις Δέκα Εντολές του Μωσαϊκού Νόμου. Ήταν συγκεκριμένη συμβουλή για μια συγκεκριμένη συγκυρία που επικρατούσε εκείνη την περίοδο της ιστορίας.


ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ


Ενώ βρισκόμουν ακόμα στο Κυβερνών Σώμα δεν μπορούσα να μην αισθάνομαι ότι υπάρχει σε ένα μέτρο μεροληπτική εφαρμογή αυτής της πολιτικής ευνοώντας εκείνους που βρίσκονταν σε προνομιακή θέση. Οι δάσκαλοι μπορούσαν να διδάσκουν την Εξέλιξη ως αντικείμενο, κάνοντάς το αυτό από μια "καθαρά αντικειμενική θέση", κατά προτίμηση εξηγώντας στη τάξη την διαφορετική τους άποψη. Όπως είναι γνωστό, οι δικηγόροι μπορούν να υπηρετούν στα εκλογικά κέντρα. Ίσως το πιο αξιοσημείωτο απ' όλα, είναι ότι οι γιατροίμπορούν όχι μόνο να ανήκουν σε ιατρικές οργανώσεις που επιδοκιμάζουν τέτοιες πρακτικές όπως οι μεταγγίσεις αίματος και οι εκτρώσεις αλλά επίσης μπορούν να κάνουν μια μετάγγιση αίματος σε ένα ασθενή ο οποίος δεν είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά και ο οποίος την ζητά. Αυτό διακιολογείται στη βάση του ότι και ο Μωσαϊκός Νόμος επέτρεπε στους Ισραηλίτες να πωλούν στους ξένους κρέας από ζώα που είχαν πεθάνει χωρίς να χυθεί το αίμα τους. Παρ' όλα αυτά, το αίμα σ' αυτά τα ζώα ήταν ακόμη στα σώματά τους, δεν είχε εξαχθεί και αποθηκευτεί--μια διαδικασία που η οργάνωση καταδικάζει ως ένδειξη περιφρόνησης του νόμου του Θεού. Όλη η έντονη προτροπή, να επιδεικνύεται "βαθύς σεβασμός για την ιερότητα του αίματος", όλες οι προειδοποιήσεις για την ενοχή αίματος που αποδίδεται για κάθε κατάχρηση του αίματος, όλη η επιχειρηματολογία που καταδικάζει οποιαδήποτε αποθήκευση του αίματος ως ένδειξη περιφρόνησης του νόμου του Θεού, ξαφνικά χάνουν την ισχύ τους όταν περιλαμβάνονται χειρουργοί Μάρτυρες.


Με κάθε ειλικρίνεια, και χωρίς να θέλω να μειώσω οποιονδήποτε, όταν ανασκοπώ όλες τις διάφορες οργανωτικές διατάξεις, κανονισμούς, πολιτικές και τεχνικές λεπτομέρειες που έχουν εξεταστεί, δεν μπορώ παρά να πιστεύω ότι εάν ένα άτομο επρόκειτο να χρησιμοποιήσει στις πιο συνηθισμένες υποθέσεις της καθημερινής ζωής το είδος της λογικής που αντανακλάται σ' αυτές τις θέσεις και κανονισμούς, οι άνθρωποι θα ήταν αναγκασμένοι να θέσουν υπό αμφισβήτηση την υγεία αυτού του ατόμου.


ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ


Στην εποχή του ο απόστολος Παύλος μίλησε για εκείνους που "ήθελαν να είναι κάτω από νόμο".(Γαλάτες 4:21) Και σήμερα πολλοί το επιθυμούν αυτό. Ανόμοια με τους Ιουδαϊζοντες των ημερών του Παύλου, οι άνθρωποι μπορεί να μη συνηγορούν υπέρ της υποταγής στο Μωσαϊκό νόμο, αλλά με μια νομικίστικη προσέγγιση της Χριστιανοσύνης την μετατρέπουν σε νομικό κώδικα, ένα σώμα νόμων. Δημιουργούν μια μορφή δουλείας σε κανονισμούς και παραδοσιακές πρακτικές οι οποίες διαφεντεύουν τη σχέση των ανθρώπων με τον Θεό.


Αλλά γιατί οι άλλοι υποτάσσονται σ' αυτόν τον εξαναγκασμό; Τι είναι εκείνο που κάνει τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν την πολύτιμη ελευθερία να ασκούν τη δική τους ηθική κρίση ακόμη και στους πιο προσωπικούς τομείς της ζωής; Τι τους κάνει να υποτάσσονται στις ερμηνείες και τους κανόνες ατελών ανθρώπων, ακόμη και με τον κίνδυνονα χάσουν την εργασία τους, να υποφέρουν φυλάκιση, να θέτουν τη γαμήλια σχέση τους κάτω από μεγάλη ένταση, διακινδυνεύοντας ακόμη και τη ζωή τουςτην ίδια ή των αγαπημένων τους;


Εδώ εισέρχονται πολλοί παράγοντες .Ίσως είναι οι κοινωνικές και οικογενειακές πιέσεις και η συμμόρφωση να αποτελεί τον μόνο τρόπο να αποφευχθεί η διαφωνία, ακόμη και η σύγκρουση. Ίσωςείναι ο ολοκληρωτικός και παραλυτικός φόβος της θείας απόρριψης και της τελικής καταστροφής εάν κάποιος πεθάνει έξω από την "κιβωτό" της οργάνωσης. Αλλά υπάρχει κι' ένας άλλος λόγος, ίσως ο πιο βασικός, ο οποίος συχνά βρίσκεται στη ρίζα του ζητήματος.


Οι περισσότεροι άνθρωποι αρέσκονται να διατυπώνονται τα πράγματα σε μαύρο-άσπρο, όπως το να είναι τα ζητήματα εύτακτα καταχωρημένα γι' αυτούς είτε ως ορθά είτε ως εσφαλμένα. Το να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις βασισμένες στη δική τους συνείδηση μπορεί να είναι δύσκολο, κατά καιρούς αγωνιώδες. Πολλοί προτιμούν να μη κάνουν αυτή την προσπάθεια, προτιμούν απλά να αφήνουν κάποιον να μιλάει γι' αυτούς, να είναι η συνείδηση γι' αυτούς. Είναι αυτό που επέτρεψε την ανάπτυξη του Ραββινικού ελέγχου και του συνόλου της Ραββινικής παράδοσης στις ημέρες του Ιησού. Αντί να αποφασίζουν κάτι στη βάση του Λόγου του Θεού και της ατομικής συνείδησης αυτό έγινε υπόθεση του "ρώτα τον Ραββίνο". Χωρίς αμφιβολία, μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά αυτό έχει γίνει: "ρώτα την οργάνωση",ή απλά,"ρώτα το Μπρούκλυν".


Ένας άλλος λόγος είναι ο έξυπνος τρόπος με τον οποίο αυτή η νομικίστικη λογική και οι ερμηνείες έχουν προωθηθεί και επιβληθεί. Η θρησκευτική έμφαση στο νόμο, ο νομικισμός, χαρακτηρίζεται σταθερά από τη χρήση τεχνικών και σοφισμάτων, λογίκευση που δεν είναι μόνο διακριτική και έξυπνη αλλά και ευλογοφανής, ενίοτε ακόμη και εύστροφη, κι' εντούτοις λανθασμένη. Το να ξετυλίξει κάποιος μια τέτοια λογίκευση και να κατανοήσει περί τίνος πραγματικά πρόκειται απαιτεί προσπάθεια, μια προσπάθεια που οι περισσότεροι δεν φροντίζουν να κάνουν και που άλλοι απλά φαίνονται ανίκανοι να ολοκληρώσουν.


Εξετάστε μόνο δύο παραδείγματα από αρχαίες Ραββινικές πηγές. Στην παλιά εποχή, "δάσκαλοι του νόμου" προσπάθησαν να κάνουν την εντολή στην Έξοδο 16:29 "κανείς ας μη βγεί από το μέρος όπου βρίσκεται την έβδομη ημέρα" πιο σαφή. Απεφάσισαν ότι ένας άνθρωπος θα μπορούσε να περπατήσει το Σάββατο μόνο μια ορισμένη απόσταση (περίπου 1000 μέτρα) από το εξωτερικό σύνορο της πόλης του. Αυτή η διαδρομή ονομαζόταν "οδοιπορεία Σαββάτου". (Μια έκφραση που ήταν σε χρήση την εποχή του Ιησού. Βλέπε Πράξεις 1:12).Εντούτοις υπήρχε ένας τρόπος για να κάνει ένας άνθρωπος μια μεγαλύτερη πορεία απ' αυτή και, από την Ραββινική άποψη να είναι ακόμη "νόμιμος".Πώς;


Μπορούσε, στην ουσία, να "δημιουργήσει" μια δεύτερη κατοικία σε ένα σπίτι ή σε ένα μέρος μακριά από τον τόπο του (αλλά εντός των ορίων των 1000 μέτρων) τοποθετώντας σε κείνη την τοποποθεσία μια ημέρα πρίν το Σάββατο προμήθειες που επαρκούσαν τουλάχιστον για δύο γεύματα. Τότε, το Σάββατο μπορούσε να περπατήσει μέχρι εκείνη τη δεύτερη "κατοικία" και κατόπιν να επεκτείνει τη διαδρομή του για χίλια ακόμη μέτρα.


Η δήλωση του Ιερεμία 17:22,η οποία απαγορεύει τη μεταφορά "φορτίου από τα σπίτια σας την ημέρα του Σαββάτου" παρομοίως επεκτάθηκε .Οι δάσκαλοι του νόμου σκέφθηκαν ότι δεν υπήρχε απαγόρευση κατά της μεταφοράς πραγμάτων από το ένα μέρος του σπιτιού στο άλλο, ακόμη κι' αν το σπίτι κατοικείτο από περισσότερες από μια οικογένειες. Έτσι, απεφάσισαν ότι οι άνθρωποι που ζούσαν μέσα σε ένα ορισμένο τομέα (όπως εκείνοι που ζούν σε σπίτια κτισμένα γύρω από μια κοινή αυλή) μπορούσαν να φτιάξουν μια "νόμιμη" είσοδο για όλο το τομέα φτιάχνοντας κουφώματα στην είσοδο του δρόμου προς τον τομέα.


Τώρα, όλος ο τομέας εθεωρείτο σαν να ήταν μια "κατοικία" και έτσι μπορούσαν να μεταφέρονται πράγματα από το ένα σπίτι στο άλλο εντός του τομέα χωρίς να παραβιάζουν το νόμο. Συγκρίνατε τώρα αυτόν τον τρόπο λογίκευσης και τη χρήση τεχνικών με τη μέθοδο που χρησιμοποιεί η εταιρία Σκοπιά στην εφαρμογή των κανόνων της σχετικά με ορισμένες πλευρές της ιατρικής πρακτικής. Η Σκοπιά 1ηςΜαρτίου 1989, στο τμήμα Ερωτήσεις από Αναγνώστες, συζητάει τη μέθοδο άντλησης αίματος από έναν ασθενή πρίν από μια εγχείρηση την αποθήκευσή του και την επαναχορήγησή του σε μια επακόλουθη εγχείρηση. Κατόπιν αναφέρει κατηγορηματικά ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά "ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ αυτή τη διαδικασία". Ο λόγος; Το αίμα"δεν είναι πλέον μέρος του ατόμου". Παρατίθεται το εδάφιο Δευτερονόμιο 12:24 το οποίο λέει ότι το αίμα ενός σφαγμένου ζώου πρέπει να χύνεται στο έδαφος. Με κάποιο τρόπο επικρατεί η λογικήότι αυτός ο νόμος σχετικά με την σφαγή ζώωνθεωρείται ότιπαρουσιάζει μια παράλληλη κατάσταση με την αποθήκευση του αίματος ζωντανών ανθρώπων όπως μόλις πρίν περιγράφηκε.


Αλλά κατόπιν το άρθρο συνεχίζει και συζητάει μιαν άλλη μέθοδο, όπου, κατά τη διάρκεια της εγχείρησης, το αίμα του ασθενούς εκτρέπεται σε μια καρδιοπνευμονική αντλία ή μηχάνημα αιμοδιάλυσης (συσκευή τεχνητού νεφρού) για την οξυγόνωση ή φιλτράρισμα του αίματος του ασθενούς πρίν την επανεισαγωγή του. Το άρθρο πληροφορεί τους αναγνώστες του ότι, ανόμοια με την άλλη μέθοδο αυτή η μέθοδος μπορεί να θεωρηθεί ως αποδεκτή. Γιατί; Διότι ο Χριστιανός μπορεί να την θεωρεί ως επέκταση του κυκλοφορικού του συστήματος, έτσι ώστε το αίμα να περνά μέσω ενός τεχνητού οργάνου και έτσι να αισθάνεται ότι το αίμα σ' αυτό το "κλειστό κύκλωμα" ειναι ακόμη μέρος του εαυτού του και δεν χρειάζεται να χυθεί.


Πόσο διαφορετική είναι αυτή η τεχνητή "επέκταση" του κυκλοφορικού συστήματος από τον Ραββινικό νομικισμό που επέτρεπε την επέκταση της απόστασης μιας "οδοιπορείας Σαββάτου" μέσω της επινόησης μιας τεχνητής δεύτερης κατοικίας; Ή πώς η τεχνητή διοχέτευση του αίματος σε ένα "κλειστό κύκλωμα" είναι διαφορετικό πράγμα από την αρχαία νομικίστικη δημιουργία ενός "κλειστού κυκλώματος" αποτελούμενο από ένα αριθμό σπιτιών μέσω μιας τεχνητής εισόδου; Ο ίδιος τρόπος σοφικίστικης λογίκευσης χρησιμοποιείται και στις δύο περιπτώσεις αρχαία και σύγχρονη.


Πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά μέσα στην καρδιά τους μπορεί να αισθάνονται ότι η πρώτη μέθοδος, της αποθήκευσης αυτόλογου αίματος ενός ανθρώπου, στην πραγματικότητα, δεν είναι περισσότερο αντιγραφική από τη δεύτερη μέθοδο, που διοχετεύει το αίμα σε μια καρδιοπνευμονική αντλία και συσκευή. Εντούτοις δεν είναι ελεύθεροι να ακολουθήσουν τη δική τους συνείδηση.Η ζωή ενός ατόμου μπορεί να βρίσκεται στη ζυγαριά αλλά πρέπει να τηρήσει την ερμηνευτική λογική και τις τεχνικές μεθόδους της εταιρίας Σκοπιά διότι αποτελούν μέρος "του μεγάλου σώματος του Θεοκρατικού νόμου". Εάν δεν υπακούσει θα διακινδυνεύσει την αποκοπή του.





Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ


Ο νόμος συχνά παράγει μια εξωτερική εμφάνιση που καλύπτει εκείνο που είναι μέσα του ο άνθρωπος.Την εποχή του Ιησού, επέτρεπε στους θρησκευτικούς ηγέτες που ζούσαν με λεπτομερείς κανόνες να φαίνονται στους ανθρώπους απ' έξω σαν αγαθοί, έντιμοι ανθρωποι, αλλά μέσα ήταν πλήρεις υποκρισίας και ανομίας. Αυτό λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο στην εποχή μας.


Ο νόμος, λοιπόν, είναι ελάχιστα αποτελεσματικός σε εκείνους τους τομείς που σχετίζονται στενά με την καρδιά.Ο νόμος μπορεί να αναγνωρίσει και να τιμωρήσει ένα κλέφτη. Αλλά δεν μπορεί να κάνει το ίδιο για έναν άνθρωπο που είναι νομοταγής μεν, αλλά είναι επίσης άπληστος, και του οποίου η απληστία και η τσιγγουνιά κάνει άλλους να υποφέρουν.Ο νόμος μπορεί να καταδικάσει ακόμη και να εκτελέσει τον δολοφόνο. Αλλά ο νόμος μπορεί να κάνει λίγα πράγματα για να "διώξει" τον άνθρωπο που μισεί, στον οποίο φωλιάζει η ζήλεια, ο φθόνος,η μνησικακία και ο οποίος επιζητεί εκδίκηση--ιδιαίτερα εάν αυτό το κάνει προσεκτικά με "νόμιμα" μέσα. Γνωρίζω ανθρώπους αυτού είδους, περιλαμβανομένων ανθρώπων σε υψηλές θέσεις.


Μπορούμε να δούμε μια ετυπωσιακή αντίθεση μεταξύ της νομικίστικης προσέγγισης του ελέγχου μέσω πολιτικής κανόνων και κανονισμών,και την προσέγγιση που υιοθετεί ο απόστολος Παύλος στη συμβουλή που δίνει κατά της αδικοπραγίας.Η έκκλησή του με σταθερότητα έδινε κύρια έμφαση,όχι στο νόμο,αλλά στην αγάπη.Έτσι, στην επιστολή του προς Ρωμαίους,γράφει:


"Μην οφείλετε σε κανέναν τίποτα απολύτως,παρά μόνο το να αγαπάτε

ο ένας τον άλλο,διότι αυτός που αγαπάει το συνάνθρωπό του έχει εκπλη-

ρώσει το νόμο.Διότι ο νομικός κώδικας,"Δεν πρέπει να μοιχεύσεις,Δεν

πρέπει να διαπράξεις φόνο,Δεν πρέπει να κλέψεις,Δεν πρέπει να έχεις

πλεονεξία",και οποιαδήποτε άλλη εντολή υπάρχει,συνοψίζεται σε αυτόν

το λόγο,δηλαδή στο "Πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυ-

το σου".Η αγάπη δεν εργάζεται το κακό στον πλησίον,άρα η αγάπη από-

τελεί εκπλήρωση του νόμου."Ρωμαίους 13:8-10


Ο Παύλος εφάρμοσε αυτήν την προσέγγιση στον χειρισμό προβλημάτων από μέρους του. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι εκείνο του ζητήματος της βρώσης κρέατος που είχε προσφερθεί σε είδωλα (ένα από τα τέσσερα πράγματα που περιλαμβάνει η επιστολή που καταγράφεται στις Πράξεις κεφάλαιο 15).Στην Κόρινθο,μερικοί χριστιανοί πήγαιναν σε ειδωλολατρικούς ναούς όπου τέτοιο κρέας που είχε θυσιαστεί μαγειρευόταν και σερβίρον-ταν (με κάποιο αντίτιμο) στον περίβολο του ειδωλολατρικού ναού.Το να φάει ένας χριστιανός εκεί, στα μάτια των ομοπίστων του--ιδαίτερα εκείνων με Ιουδαϊκό υπόβαθρο--αναμφιβόλως θα μπορούσε να συγκριθεί με τον τρόπο που οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θα έβλεπαν ένα από τα μέλη τους σήμερα να συμμετέχει σε ένα εκκλησιαστικό δείπνο, που αποτελούνταν από τροφή που προηγουμένως είχε ευλογηθεί από ιερείς και είχε σερβιριστεί στον Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό ναό του Αγίου Πατρικίου στη Ν.Υόρκη,και τα χρήματα να πηγαίνουν στην εκκλησία. Παρότι η άποψη μπορεί να είναι συγκρίσιμη,το ζήτημα αυτό καθεαυτό είναι πολύ πιο σοβαρό. Πώς, λοιπόν,ο απόστολος χειρίστηκε το ζήτημα;


Απείλησε εκείνους που έτρωγαν αυτό το κρέας προειδοποιώντας τους για δικαστικές διαδικασίες και πιθανή αποκοπή; Έκανε έκκληση στο νόμο, σε ένα σύνολο κανόνων, ως το μέσον για την χαλιναγώγηση αυτής της συνήθειας; Τουναντίον, έδειξε ότι η ενέργεια αυτή καθεαυτή δεν ήταν καταδικάσιμη. Αλλά θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπιθύμητες,ακόμη και τραγικές συνέπειες. Συμβουλεύοντας με βάση,όχι τον νόμο αλλά την αγάπη, έγραψε:


 

"Σχετικά με τις τροφές που έχουν προσφερθεί στα είδωλα,ξέρουμε ότι

όλοι έχουμε γνώση.Η γνώση κάνει κάποιον να φουσκώνει από υπερη-

φάνεια,αλλά η αγάπη εποικοδομεί.Αν κανείς νομίζει ότι έχει αποκτήσει

γνώση για κάτι,δεν το γνωρίζει ακόμη όπως πρέπει να το γνωρίζει.Αλ-

λά αν κανείς αγαπάει τον Θεό,Εκείνος τον γνωρίζει αυτόν.

Σχετικά με τη βρώση των τροφών που έχουν προσφερθεί στα είδωλα,

ξέρουμε ότι το είδωλο δεν είναι τίποτα στον κόσμο και ότι δεν υπάρχει

κανένας άλλος Θεός παρά μόνο ένας.Διότι ακόμη και αν υπάρχουν

εκείνοι που αποκαλούνται "θεοί",είτε στον ουρανό είτε στη γη,όπως

υπάρχουν πολλοί "θεοί" και πολλοί "κύριοι",για εμάς,όμως,υπάρχει έ-

νας Θεός,ο Πατέρας,από τον οποίο είναι τα πάντα,και εμείς για αυτόν,

και υπάρχει ένας Κύριος,ο Ιησούς Χριστός,μέσω του οποίου είναι τα

πάντα,και εμείς μέσω αυτού.


Παρ'όλα αυτά,δεν υπάρχει αυτή η γνώση σε όλους,αλλά μερικοί,καθώς

ήταν συνηθισμένοι μέχρι τώρα στο είδωλο,τρώνε τροφή ως κάτι που

έχει θυσιαστεί σε είδωλο,και η συνείδησή τους,που είναι αδύναμη,μο-

λύνεται.Αλλά η τροφή δεν θα μας συστήσει στον Θεό.Αν δεν φάμε,δεν

υστερούμε,και αν φάμε,δεν έχουμε κανένα κέρδος.Αλλά να προσέχετε

μήπως αυτή η εξουσία σας γίνει πρόσκομμα για εκείνους που είναι α-

δύναμοι.Διότι αν κανείς δεί εσένα,που έχεις γνώση,να πλαγιάζεις για

γεύμα σε ειδωλολατρικό ναό,δεν θα οικοδομηθεί η συνείδηση εκείνου

που είναι αδύναμος μέχρι του σημείου να τρώει τροφές που έχουν

προσφερθεί σε είδωλα;Πραγματικά,με τη δική σου γνώση καταστρέ-

φεται αυτός που είναι αδύναμος,ο αδελφός σου για χάρη του οποίου

πέθανε ο Χριστός.Αλλά όταν αμαρτάνετε με αυτόν τον τρόπο ενάντια

στους αδελφούς σας και τραυματίζετε τη συνείδησή τους που είναι

αδύναμη,αμαρτάνετε ενάντια στον Χριστό.1 Κορινθ.8:1-12


Το αν θα έτρωγε κάποιος ή όχι δεν εξαρτάτο, συνεπώς, από τον νόμο ή το ενδιαφέρον για να μη βρεθεί ένοχος παραβίασης του νόμου. Εξαρτάτο από την αγάπη και το ενδιαφέρον να μη βλάψει τον αδελφό του "για τον οποίο πέθανε ο Χριστός"--μια αληθινά ανώτερη προσέγγιση που έκανε τον χριστιανό να αποκαλύψει τι βρίσκεται στην καρδιά του--όχι απλά η συμμόρφωση σε ένα κανόνα.


Αυτή η ίδια συμβουλή αποδεικνύει επίσης ότι ο απόστολος δεν θεωρούσε την απόφαση στην οποία κατέληξαν οι απόστολοι και άλλοι στην Ιερουσαλήμ (που είναι καταχωρημένη στις Πράξεις κεφάλαιο 15) ως "νόμο". Εάν ήταν νόμος,ο Παύλος ποτέ δεν θα έγραφε όπως έγραψε στους χριστιανούς στην Κόρινθο, αναφέροντας με ειλικρίνεια ότι η βρώση κρεάτων που είχαν προσφερθεί στα είδωλα ήταν ζήτημα συνειδήσεως,με καθοριστικό παράγοντα το αν η βρώση θα έκανε τους άλλους να προσκόψουν ή όχι.Το να δούμε την επιστολή της Ιερουσαλήμ ως νόμο,και πάνω σε αυτή τη βάση,να ισχυρισθούμε ότι η αναφορά της στο αίμα δείχνει ότι οι χριστιανοί παραμένουν κάτω από τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου σχετικά με το αίμα,σημαίνει ξεκάθαρα ότι αγνοούμε τις δηλώσεις του Παύλου στο ζήτημα "του κρέατος που έχει προσφερθεί στα είδωλα",δείχνοντας ότι αυτή η λογίκευση είναι άκυρη.


[υποσημείωση: Σε σχέση με τη σεξουαλική ανηθικότητα (ή πορνεία) που

αναφέρεται στην επιστολή της Ιερουσαλήμ,πουθενά δεν λέει ο απόστολος

ότι είναι κάτι που μπορεί να είναι ορθό ή εσφαλμένο στη βάση του αν προ-

καλεί πρόσκομμα.Είναι φανερό πως θεωρούσε ότι δεν υπάρχουν παράγον-

τες που να την δικαιολογούν.Παρ' όλα αυτά δεν παρουσιάζεται ως νομικός

κανόνας απαραίτητος για να αναγνωρίζει ο χριστιανός την ανάγκη να αποφεύ-

γει την σεξουαλική ανηθικότητα.Όπως παρατηρεί ο απόστολος Παύλος στην

1 Κορ.6:13-19,εάν το άτομο καθοδηγείται από τον νόμο της αγάπης θα το

θεωρήσει ανεπίτρεπτο,αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για κατάχρηση του σώ-

ματός του,το οποίο είναι ενωμένο με τον Χριστό.(2 Θεσσαλ.4:3-6)


Εάν δεν ήταν πιθανό κάποιο πρόσκομμα τότε κανένας δεν θα μπορούσε να κρίνει ορθά τον Παύλο ή οποιονδήποτε άλλο χριστιανό για τη βρώση τέτοιου κρέατος.Όπως αναφέρει ο Παύλος:


"Συνείδηση λέω,όχι τη δική σου,αλλά του άλλου.Διότι για ποιο λόγο να

κρίνεται η ελευθερία μου από τη συνείδηση κάποιου άλλου;"

1 Κορινθ.10:29

 

ΠΟΣΟ ΓΝΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ;


Είναι αλήθεια ότι η καθιέρωση ενός νομικού ελέγχου πάνω στους άλλους μπορεί να επιτύχει μια μορφή ενότητας και τάξης.Αλλά πόσο γνήσια είναι; Δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για ενότητα και τάξη βασισμένη στην ομοιομορφία και τη συμμόρφωση; Από την άλλη μεριά,η άρνηση να επιτραπεί στους ανθρώπους να ασκούν τον έλεγχο της προσωπικής τους ζωής--μέσω νομικίστικης ερμηνείας--δεν λειτουργεί κατά της αληθινής ενότητας και συνοχής; Σημαίνει αυτό ότι κάθε άτομο που χαράσσει τη δική του πορεία είναι ισχυρογνώμον, ανεξάρτητο και αυτάρεσκο; Δεν είναι αναγκαίο ούτε πρέπει--εάν το άτομο δέχεται γνήσια την ηγεσία Εκείνου που δίνει τέτοια ελευθερία.


Όπως κάποιος δεν μπορεί να αγαπά τον αόρατο Θεό και ταυτόχρονα να μισεί τον πλησίον του, έτσι κάποιος δεν μπορεί να παραμένει ενωμένος με τον αόρατο Γιό του Θεού και να διαφωνεί ή να αποσυνδέεται απ'όλους τους άλλους που παραμένουν ενωμένοι μ' αυτόν και υποτάσσονται ταπεινά στην ίδια ηγεσία. Σύμφωνα με τις Γραφές, είναι η αγάπη, όχι η συμμετοχή σε κάποια οργάνωση, που είναι ο τέλειος δεσμός της ενότητας, διότι η αγάπη είναι μακρόθυμη, αγαθή, δεν είναι ζηλότυπη, δεν επαίρεται, δεν υπερηφανεύεται ούτε αποβλέπει στα δικά της συμφέροντα, αλλά επιζητεί το καλό των άλλων.


Η αγάπη δεν πιέζει τους άλλους σε μια συνεκτική σχέση, αλλά τους ενώνει. Οποιαδήποτε άλλη προβαλλόμενη χριστιανική ενότητα στηριγμένη σε άλλη βάση είναι πλασματική, όχι γνήσια, και μπορεί να διατηρηθεί μόνο με αντιχριστιανικά μέσα.


Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ


Ένα απίστευτα πολύπλοκο σύστημα κανόνων είναι σήμερα σε λειτουργία μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά το οποίο τους αποστερεί το δικαίωμα άσκησης της ατομικής συνείδησης σε ένα πολύ ευρύ πεδίο της ζωής και της διαγωγής, και τους καθιστά υποτελείς σε μια εκκλησιαστική νομοθετική εξουσία και σε ένα ανώτατο δικαστήριο που αποτελείται από ατελείς ανθρώπους. Ως πρώην μέλος αυτού του δικαστηρίου και νομοθετικής εξουσίας είμαι πεπεισμένος ότι η ρίζα όλων των προβλημάτων βρίσκεται στην μη αναγνώριση της αλήθειας ότι, ως χριστιανοί δεν είμαστε πλέον κάτω από νόμο αλλά κάτω από την ελεήμονα καλοσύνη μέσω του Χριστού. Μέσω του Γιού του Θεού μπορούμε να απολαμβάνουμε ελευθερία από την τήρηση κάποιου νόμου, να απολαμβάνουμε την δικαιοσύνη που είναι προϊόν, όχι της τήρησης του νόμου, αλλά της πίστεως και της αγάπης.


Η αποτυχία να εκτιμήσουν αυτή τη θεία προμήθεια, η αμφιβολία ότι είναι πραγματικά δυνατό για ένα αόρατο πρόσωπο να ασκεί αποτελεσματική ηγεσία και κατεύθυνση των ακολούθων του στη γη χωρίς κάποιο πολύ οργανωμένο ορατό οικοδόμημα εξουσίας που λειτουργεί ως θρησκευτικό δικαστήριο, και η απροθυμία να πιστέψουν ότι οι άνθρωποι μπορούν να προστατευθούν κατά της αδικοπραγίας χωρίς να περιβάλλονται από ένα "φράχτη" νόμων, κανόνων και ψηφισμάτων--αυτό είναι που κάνει πολλά, ίσως τα περισσότερα άτομα να σοκάρονται στη σκέψη να μη βρίσκονται κάτω από νόμο και την απορρίπτουν, όχι μόνο ως μη πρακτική, αλλά επικίνδυνη και ολέθρια που προωθεί την ασέβεια και την ανηθικότητα. Τους κάνει να επηρεάζονται εύκολα και να πείθωνται από τα επιχειρήματα εκείνων οι οποίοι θέλουν να εισαγάγουν και να επιβάλλουν--για να χρησιμοποιήσω τους όρους της Σκοπιάς--"μια νομική διευθέτηση ελέγχου" η οποία θα επιβάλλεται και θα εφαρμόζεται από ένα θρησκευτικό δικαστικό σύστημα.


Είναι διότι το άγιο πνεύμα του Θεού που δίδεται μέσω του Ιησού Χριστού, έχει ανώτερη ισχύ απ' αυτόν τον νόμο, και μέσω της δύναμής του υποκινεί τον χριστιανό να αγαπά τον Θεό και τον πλησίον, που κάνει τον απόστολο να λέει:


"Αν οδηγείστε δε από το πνεύμα,δεν είστε κάτω από νόμο ...; ...; ...; ...; ...; ...;..

οι καρποί του πνεύματος είναι:αγάπη,χαρά,ειρήνη,μακροθυμία,καλοσύνη,

αγαθότητα,πίστη,πραότητα,εγκράτεια.Εναντίον τέτοιων πραγμάτων δεν

υπάρχει νόμος."Γαλ.5:18,22,23


Αυτή είναι η μεγαλοσύνη της χριστιανικής ελευθερίας, να γνωρίζει κάποιος ότι μπορεί να απολαμβάνει την ελευθερία και την αυθόρμητη και αβίαστη άσκηση των θείων ιδιοτήτων χωρίς καμία θρησκευτική εξουσία να έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει και να ακυρώνει τέτοιες εκδηλώσεις αγάπης ή καλοσύνης ή πραότητας ή οποιασδήποτε άλλης ιδιότητας. Μπορούν να το κάνουν αυτό ελεύθεροι από ανησυχία, γνωρίζοντας ότι "δεν υπάρχει νόμος", δεν υπάρχει κάποιο σύνολο κανόνων που να τους εμποδίζει να κάνουν αυτό για το οποίο είναι πεπεισμένοι στη καρδιά τους ότι είναι ορθό και καλό πράγμα να κάνουν, τα αγαθά και στοργικά πράγματα που επιδοκιμάζει ο Θεός, ακόμη κι' αν δυσαρεστούν ορισμένους ανθρώπους.


Ασφαλώς, λοιπόν, το ότι δεν βρισκόμαστε κάτω από νόμο, αλλά κάτω από την ελεήμονα αγαθότητα του Θεού, με κανένα τρόπο δεν μικροποιεί την αίσθηση της ευθύνης μας ως ελεύθερων ανθρώπων του Χριστού. Στην πραγματικότητα την αυξάνει. Διότι γνωρίζουμε ότι "έτσι πρέπει να μιλάμε και έτσι να ενεργούμε, όπως εκείνοι που πρόκειται να κριθούν (όχι από κάποιο νομικό κώδικα ή από ένα σύνολο διατάξεων που έχει επιβληθεί από ανθρώπους) με τον νόμο της ελευθερίας, διότι αυτός που δεν πράττει έλεος θα λάβει κρίση χωρίς έλεος". Αυτός ο "νόμος της ελευθερίας" είναι αυτός που ο μαθητής Ιάκωβος είχε μόλις μνημονεύσει στην επιστολή του ως τον "κυρίαρχο νόμο" ή "ανώτερο νόμο", δηλαδή," πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου".


Η γνώση ότι το αν θα ευαρεστήσουμε τον ουράνιο Πατέρα μας δεν καθορίζεται απ' το αν ζήσαμε τη ζωή μας σύμφωνα με τον νόμο, ένα σύνολο κανόνων, αλλά από τον αν έχουμε ζήσει σύμφωνα με την αγάπη, έχει μια εξαγνιστική επίδραση που ενισχύει την καρδιά. Ο Γιός του Θεού, η Κεφαλή και Κύριός μας, ο οποίος μας ελευθερώνει από την τήρηση κάποιου νόμου--και από ανθρώπους που επιβάλλουν τον θρησκευτικό νόμο και μας εξαναγκάζουν--έδωσε το παράδειγμα αυτής της αγάπης για μας. Συνεπώς, δεν έχουμε ανάγκη να επικεντρώνουμε την προσοχή μας στην απομνημόνευση κάποιου πολύπλοκου συνόλου οργανωτικών κανόνων και πρακτικών, ούτε καν να σκεφτόμαστε με όρους κάποιων νόμων. Μάλλον επικεντρώνουμε την προσοχή μας στον Γιό του Θεού και σε εκείνα που μάθαμε γι' αυτόν μέσω του Λόγου του Θεού και πιστά επιζητούμε να θέτουμε τη ζωή του ως παράδειγμα για μας.


Οι "τσιλιαδόροι" του "τέλους" Μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλοι ψευδοπροφήτες

Τι συμπέρασμα βγαίνει, αν εξετάσουμε προσεκτικά τους λόγους για τους οποίους θα μπορούσε ένας "δούλος" να ασχολείται διαρκώς με το πότε θα γυρίσει ο Κύριός του, σε σημείο που να έχει γίνει φόβητρο κάποιων συνδούλων του, και περίγελος κάποιων άλλων; (Και αναφερόμαστε φυσικά για τους ανθρώπους που κακώς εφαρμόζουν στον εαυτό τους την παραβολή τού Κυρίου για τον Πιστό και Φρόνιμο Δούλο, και όχι για τους πραγματικούς δούλους τής παραβολής, προς τους οποίους την εφάρμοσε ο Κύριος, δηλαδή τους Επισκόπους, τους επιφορτισμένους στην "εν καιρώ τροφή" τη Θεία Κοινωνία, οι οποίοι μπορούν να αποδειχθούν είτε πιστοί είτε πονηροί).

1. Καύχηση για τον εντοπισμό τής Παρουσίας τού Χριστού

Το βασικό χαρακτηριστικό τής εταιρίας Σκοπιά, και κατ' επέκτασιν τών οπαδών της Μαρτύρων τού Ιεχωβά, είναι ότι σε ολόκληρη την ιστορία τους, κηρύττουν ένα "τέλος" που διαρκώς διαψεύδεται, και πλήθος ημερομηνιών που διαρκώς αναβάλλονται. Ποιος δεν ξέρει τις ψευδοπροφητείες τής οργάνωσης αυτής, από την εποχή τού Ρώσσελ ακόμα, για το τέλος τού θα ερχόταν το 1874, το 1878, το 1881, το 1914, το 1918, το 1920, το 1925, το 1975, το τέλος τής γενιάς τού 1914... Ποιος δεν έχει ακούσει να επιμένουν κάθε φορά για μία απ' αυτές τις ημερομηνίες, και μετά τη διάψευσή τους, να ρίχνουν το φταίξιμο στην... προοδευτική κατεύθυνση τού... Θεού για την οργάνωση τής Σκοπιάς; Λες και ο Θεός είναι αυτός που τους ενέπνευσε να ψευδοπροφητεύουν και να παροδηγούν τόσα εκατομμύρια ανθρώπων;

 

Είναι χαρακτηριστικός ο ισχυρισμός τους, ότι είναι δήθεν "οι μόνοι" που εντόπισαν ότι ο Χριστός ήλθε το 1914 ως... "αόρατος" βασιλιάς, γι' αυτό και τους επέλεξε μεταξύ όλων τών άλλων θρησκειών, επειδή δήθεν διέκριναν την... αλήθεια για την ΑΟΡΑΤΗ παρουσία Του το 1914 ως "πιστός και φρόνιμος δούλος". Μάλιστα, αποκρύπτοντας ότι αυτοί περίμεναν ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΗ, γράφουν ψευδώς ότι το περίμεναν για τον ουρανό, και καυχώνται για την... οξυδέρκειά τους, γράφοντας στη «Σκοπιά» της 15ης Φεβρουαρίου του 1961 στη σελίδα 98: «από το 1877, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και προφορικώς και εντύπως, εφιστούσαν ήδη την προσοχή στο τέλος των επτά καιρών των εθνών στο 1914, οπότε θα εγίνετο πλήρης εγκαθίδρυσις της βασιλείας του Θεού στα χέρια του Χριστού στους ουρανούς».

 

Στη «Σκοπιά» της 1ης Μαρτίου του 1970 στη σελίδα 143 διαβάζουμε: «δεν τους άρεσε να λάβουν υπό σημείωσιν (σημ. ΟΟΔΕ: δεν άρεσε στους χριστιανούς των άλλων δογμάτων και ομολογιών), ότι οι καιροί των Εθνών είχαν τελειώσει το έτος 1914 και ότι αυτοί οι Μάρτυρες (του Ιεχωβά) είχαν δικαιωθεί από τα παγκόσμια γεγονότα, υποδεικνύοντας αυτό το έτος (σημ. το 1914), πριν από δεκαετίες ήδη, ως το έτος που η βασιλεία του Θεού δια του Χριστού θα ελάμβανε πλήρη εξουσία στους ουρανούς».

 

Όπως βεβαίως έχουμε αποδείξει, άλλα περίμεναν αυτοί, και άλλα έγιναν. Παρ' όλα αυτά, αυτοί δεν παύουν να καυχώνται για την... επιτυχία τους, τη μοναδική μεταξύ όλων τών άλλων θρησκειών, ως προς τον εντοπισμό τής έλευσης τού Κυρίου!

 

Μάλιστα ακόμα και το όνομα τού βασικού περιοδικού τους, "η Σκοπιά", υποδηλώνει αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό τους: Στέκονται φρουροί για να εντοπίσουν πότε... θα επιστρέψει ο Κύριος! Αυτό δηλαδή που στην κοινή γλώσσα ονομάζουμε: "τσιλιαδόροι"! Μάλιστα ολόκληρο το όνομα τού περιοδικού τους, όπως ήταν όταν ξεκίνησε, αυτό ακριβώς υποδηλώνει: "Η Σκοπιά τής Σιών και κήρυξ τής του Χριστού Παρουσίας". Στέκονται δηλαδή "φρουροί", όχι για άλλο λόγο, αλλά για να εντοπίσουν πότε θα έρθει ο... Κύριος! Αυτό είναι το κήρυγμά τους, το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ "ευαγγέλιο" προς τον κόσμο. Το ότι ο Κύριος ήρθε "αόρατα", και ότι θα επιστρέψει μέσα στο χρονικό διάστημα, ή κατά το έτος που προσδιορίζουν αυτοί κάθε φορά, με την βεβαιότητα τού... αγωγού τού Θεού, που με το Πνεύμα Του γνωρίζει να ερμηνεύει τις άγιες Γραφές με εγκυρότητα για το πότε θα επιστρέψει ο Κύριος! Αλλά έχει η Σκοπιά τόση εγκυρότητα, που δεν κατάφερε ούτε μία φορά να επιτύχει τη σωστή ημερομηνία τού ερχομού Του!

 

Η Σκοπιά στο βιβλίο της "Χιλιετής Βασιλεία", στη σελ. 355 γράφει: "Κατά την επιθεώρηση του υπολοίπου των χρισμένων μαθητών του το έτος 1919 μ.Χ., ο Βασιλιάς Ιησούς Χριστός που είχε αρχίσει να βασιλεύει βρήκε πραγματικά τον διορισμένο «δούλο» πιστό και φρόνιμο στη διατροφή των 'οικιακών υπηρετών' του. Συνεπώς, διόρισε αυτή την τάξη του «δούλου» πάνω σ' όλα τα υπάρχοντα του. Η διευρυμένη υπεύθυνη θέση τους τώρα ήταν να υπηρετούν για την εκπλήρωση των προφητειών της Βασιλείας που είχε έρθει τώρα ο καιρός να λάβουν χώρα."

 

Ποια ακριβώς ήταν η "τροφή" που έδινε ο "Πιστός και Φρόνιμος Δούλος" τού Μπρούκλιν στους συνδούλους του;

 

Φυσικά ΔΕΝ ήταν η Θεία Κοινωνία. Ήταν ένα "δογματικό πακέτο" με ερμηνείες τού Ρώσσελ, στηριγμένο εξ ολοκλήρου σε χρονολογικούς υπολογισμούς και σε αποκρυφιστικούς αριθμολογικούς υπολογισμούς Πυραμίδων, για το πότε θα ερχόταν ο Ιησούς Χριστός, γεμάτο από αποτυχημένες ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ για το τέλος. Αυτή ήταν "η εν καιρώ τροφή" που τόσο εκτίμησε ο Κύριος Ιησούς Χριστός, κατά τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά! Το να κρατούν "τσίλιες" για το πότε θα... επιστρέψει, και μάλιστα με τόσο απόλυτο ποσοστό αποτυχίας!

 

 

2. Πότε κάποιος "κρατάει τσίλιες";

Όπως είναι γνωστό, οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, θεωρούν ότι εκπληρώνουν την προφητεία τού Χριστού για τον Πιστό και Φρόνιμο Δούλο, που αναφέρεται στην παραβολή τού Χριστού στην Αγία Γραφή, στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, 24/κδ: 45-51: "Τις άρα εστίν ο πιστός δούλος και φρόνιμος, ον κατέστησεν ο κύριος αυτού επί της θεραπείας αυτού του διδόναι αυτοίς την τροφήν εν καιρω; 46 μακάριος ο δούλος εκείνος ον ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ποιούντα ούτως. 47 αμήν λέγω υμίν ότι επί πάσι τοις υπάρχουσιν αυτού καταστήσει αυτόν. 48 εάν δε είπη ο κακός δούλος εκείνος εν τη καρδία αυτού, χρονίζει ο κύριός μου ελθείν, 49 και άρξηται τύπτειν τους συνδούλους αυτού, εσθίη δε και πίνη μετά των μεθυόντων, 50 ήξει ο κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ωρα ή ου γινώσκει, 51 και διχοτομήσει αυτόν, και το μέρος αυτού μετά των υποκριτών θήσει· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων".

 

Ας σταθούμε όμως να παρατηρήσουμε μερικά σημεία αυτής τής παραβολής, και να τα αντιπαραβάλλουμε με την ιστορία και τις πρακτικές τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, για να δούμε κατά πόσον το παράδειγμά τους, εναρμονίζεται με το παράδειγμα ενός "Πιστού και Φρόνιμου Δούλου", ή αντιθέτως, με το παράδειγμα ενός "Πονηρού  και Κακού Δούλου".

 

Και πρώτα, ας εξετάσουμε, από την εμπειρία μας, το εξής πολύ σημαντικό ερώτημα: Πότε ένας Δούλος "κρατάει τσίλιες", για το πότε θα επιστρέψει ο Κύριός του;

 

Όσοι έχουμε εμπειρία από εργάτες επιχειρήσεων, (μια και δούλοι δεν υπάρχουν πλέον), γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο κάποιος μπορεί να ασχολείται διαρκώς (και σε βάρος τής εργασίας του), με το πότε θα γυρίσει ο εργοδότης του, είναι επειδή έχει τη φωλιά του λερωμένη, και φοβάται μην τον πιάσει το αφεντικό του να παραμελεί τη δουλειά του! Γιατί ο εργάτης εκείνος που εργάζεται ενσυνείδητα, και κάνει σωστά αυτό που οφείλει να κάνει, και αυτό που του ανατέθηκε, δεν ενδιαφέρεται ΚΑΘΟΛΟΥ, για το ΠΟΤΕ θα έρθει το αφεντικό! Ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμος να τον συναντήσει, όσο ξαφνικά επιστρέψει αυτός, χωρίς να έχει κάτι κακό να απολογηθεί ή να κρύψει. Αντιθέτως, ο εργάτης εκείνος που ΠΑΡΑΜΕΛΕΙ ή ΔΕΝ ΕΚΤΕΛΕΙ σωστά το έργο που του ανατέθηκε, είναι αυτός που χρειάζεται να κρατάει "τσίλιες", μήπως ο εργοδότης του επιστρέψει ξαφνικά και τον πιάσει να τεμπελιάζει!

 

Μήπως αυτό λέει πολλά για το "ποιόν" μιας οργάνωσης σαν τής Σκοπιάς, που διαρκώς ασχολείται με το "πότε θα επιστρέψει ο Κύριος";

 

 

3. Το θέλημα τού Κυρίου περί τής γνώσης τής έλευσής Του

Μήπως όμως τους αδικούμε; Μήπως το θέλημα τού Κυρίου, είναι να γνωρίζουν οι δούλοι Του το πότε θα επιστρέψει, και καλώς ασχολούνται οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά και άλλοι όμοιοι με αυτούς, με τις ημερομηνίες τού τέλους; Τι έχει φανερώσει γι' αυτό ο Ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός;

 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το παράδειγμα που ο Ίδιος ανέφερε, στην παραβολή που είδαμε, από το βιβλίο τού Ματθαίου 24/κδ: 45-51.

 

Λέει λοιπόν η παραβολή, ότι ο Κύριος αυτός, (ο Ιησούς Χριστός), έφυγε αφήνοντας τους δούλους Του χωρίς να τους έχει πει πότε θα γυρίσει. Και ότι αυτό δεν θα τους το απεκάλυπτε ως το τέλος. Γι' αυτό λέει ότι: "ήξει ο κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ωρα ή ου γινώσκει", δηλαδή θα γυρίσει ΞΑΦΝΙΚΑ, και έτσι θα γίνει φανερό ποιος από τους δούλους του ήταν πονηρός και δεν έκανε το θέλημά Του, και ποιος ήταν ο "μακάριος ο δούλος εκείνος ον ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ποιούντα ούτως", δηλαδή να φροντίζει τους συνδούλους του και να μην τους κακομεταχειρίζεται όπως ο Πονηρός Δούλος τής παραβολής.

 

Είναι προφανές από την παραβολή αυτή, ότι ο Κύριος ΕΠΙΤΗΔΕΣ δεν φανερώνει τον καιρό τής επιστροφής Του, για να έρθει ξαφνικά και απροσδόκητα. Για να γίνουν έτσι φανεροί οι πίστοί και φρόνιμοι δούλοι, από τη συνέπεια με την οποία θα τους βρει να εργάζονται στον οίκο τής πίστεως, αλλά να γίνουν επίσης φανεροί και οι πονηροί και κακοί δούλοι, ΟΙ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΙ, που τους ενδιαφέρει μόνο ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ότι κάνουν το θέλημά Του, ενώ κάνουν τα δικά τους θελήματα, αντίθετα από το θέλημα τού Κυρίου. Πρόκειται για τους Κακούς και Πονηρούς εκείνους δούλους σαν την ηγεσία τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, που δεν τρέφουν το ποίμνιό τους με την "εν καιρώ τροφή", τη Θεία Κοινωνία, διδάσκοντας ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ το Σώμα και το Αίμα τού Κυρίου, αλλά για λίγους μόνο τών οποίων ο αριθμός συμπληρώθηκε! Πρόκειται για τους Κακούς εκείνους δούλους, που χωρίς να έχουν την παραμικρή εξουσία γι' αυτό, ΔΕΡΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥΣ με σκληρές μεθόδους ελέγχου τής ζωής τους και τών συνειδήσεών τους, μέσω απειλών αποκοπής και αιωνίου θανάτου δήθεν εκ μέρους τού Θεού. Πρόκειται για τους Πονηρούς και Κακούς εκείνους δούλους, που αντί να φροντίσουν να διδάξουν τους συνδούλους τους με αλήθεια και δικαιοσύνη, ενδιαφέρονται απλώς να τους απασχολούν με ψευδοπροφητείες διαρκών και αποτυχημένων "συναγερμών" επιστροφής τού Κυρίου, και που μόνο με αυτό ασχολούνται: Με το να κρατούν "τσίλιες" για το πότε θα επιστρέψει ο Κύριος, και αυτό διδάσκουν, και αυτό κηρύττουν, αντί για τον λόγο τής αληθείας.

 

Τέτοιοι πονηροί ψευδοπροφήτες - δούλοι, κηρύττουν εσχατολογικές ημερομηνίες που ΠΟΤΕ ο Κύριος δεν τους είπε να κηρύξουν, και κάνουν τέτοιες ερμηνείες καταστάσεων και φαινομένων, με τρόπο που ΟΛΑ όσα κηρύττουν, να περιστρέφονται γύρω από από την ημερομηνία επιστροφής τού Κυρίου τους! Λες και αν ο Κύριος ήθελε κάτι τέτοιο, δεν θα το έλεγε!

 

Αντιθέτως, ο Κύριος ξεκαθάρισε: "Περί δε της ημέρας εκείνης και ώρας ουδείς γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, παρά μόνο ο Πατέρας μου μόνος" (Ματθαίος 24/κδ: 36). Και: "Δεν ανήκει σ' εσάς, να γνωρίζετε τους χρόνους και τους καιρούς που ο Πατήρ έθεσε στη δική Του εξουσία" (Πράξεις 1/α: 7). Και: "Αλλά για τους χρόνους και τους καιρούς αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφει κάποιος. Επειδή εσείς γνωρίζετε ακριβώς, ότι η ημέρα τού Κυρίου, έρχεται σαν κλέφτης στη νύχτα" (Α΄ Θεσσαλονικείς 5/ε: 1,2). Και: "Να, έρχομαι σαν κλέφτης! Μακάριος αυτός που βρίσκεται σε γρήγορση!" (Αποκάλυψις 16/ιστ: 15).

 

Και τι μπορεί να λεχθεί για τα λόγια τού Κυρίου στον Ιωάννη 15/ιε: 14,15, που είπε: "εσείς φίλοι μου είστε, εάν κάνετε όσα εγώ σας δίνω εντολή. 15 Δεν σας λέω πια δούλους, επειδή ο δούλος δεν γνωρίζει τι κάνει ο κύριός του· αλλά εσάς σας είπα φίλους, επειδή όλα όσα άκουσα από τον Πατέρα μου σας τα έκανα γνωστά"; Μήπως αυτό σημαίνει, ότι ο Κύριος θα φανέρωνε σε κάποιους δούλους του (κατά την παραβολή), τον καιρό τής επιστροφής Του;

 

Προσέξτε τη διατύπωση τού Κυρίου: Λέει ότι αυτοί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΟΙ ΑΛΛΑ ΦΙΛΟΙ Του! Και σ' αυτούς θα έλεγε όλα όσα απεκάλυψε ο Πατέρας Του στην ανθρώπινη φύση Του Υιού. Γιατί την ημέρα και την ώρα, ούτε καν ο Ίδιος ο Κύριος ως άνθρωπος δεν γνώριζε, λέγοντας: "Όσο για την ημέρα εκείνη και την ώρα δεν γνωρίζει κανένας ούτε οι άγγελοι, που είναι στον ουρανό, ούτε ο Υιός, παρά μονάχα ο Πατέρας" (Μάρκος 13/ιγ: 32). Αυτό είναι κάτι ανάλογο με αυτό που τους είπε αργότερα, λίγο πριν αναληφθεί: "Δεν ανήκει σ' εσάς, να γνωρίζετε τους χρόνους και τους καιρούς που ο Πατήρ έθεσε στη δική Του εξουσία" (Πράξεις 1/α: 7). Τον καιρό τού τέλους, ο Πατήρ δεν τον απεκάλυψε ούτε στον άνθρωπο Χριστό Ιησού, αλλά είναι κάτι που βρίσκεται στην εξουσία τού Πατρός. Γι' αυτό και ο Υιός, ο Ιησούς Χριστός, μέχρι τη στιγμή που αναλήφθηκε στον ουρανό, ΔΕΝ την απεκάλυψε στους φίλους Του και Μαθητές Του.

 

Ακόμα όμως και αν υποθέσουμε ότι κάποτε στο μέλλον, ως Θεός, θα την απεκάλυπτε σε κάποιους φίλους Του, μόνο και μόνο επειδή είναι φίλοι Του, και πάλι αυτό θα ήταν κάτι που θα έπρεπε να παραμείνει ΜΕΤΑΞΥ ΦΙΛΩΝ. Γιατί πώς αλλιώς θα ερχόταν "ως κλέφτης", για να εκτεθούν οι κακοί του δούλοι; Τα μυστικά που λέει ο Κύριος στους φίλους Του, ειδικά αυτά που "δεν ανήκει στους ανθρώπους να τα γνωρίζουν", δεν είναι μυστικά που θα τα διαδώσουν οι φίλοι Του στους δούλους. Αλλά μυστικά μεταξύ φίλων. Η δε παραβολή που εξετάζουμε, μιλάει για ΔΟΥΛΟΥΣ και ΟΧΙ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ. Και οι δούλοι τής παραβολής είναι βέβαιο ότι ως το τέλος δεν θα γνώριζαν την έλευση τού Κυρίου Τους.

 

Εάν υποθέσουμε ότι ο Κύριος απεκάλυπτε τον καιρό τής επιστροφής Του σε κάποιους φίλους Του, το να πάνε αυτοί και να την αποκαλύψουν στους δούλους Του, όχι μόνο δεν θα ήταν σύμφωνο με το θέλημα τού Κυρίου τους, αλλά θα ήταν και ΑΝΤΙΘΕΤΟ προς αυτό! Πολύ δε περισσότερο αν αυτό το διέδιδαν και το κήρυτταν, ως βασικό τους παγκόσμιο άγγελμα! ένα τέτοιο άγγελμα, θα ήταν από μόνο του ΕΧΘΡΙΚΟ προς τον Κύριο που τους εμπιστεύτηκε ένα τέτοιο μυστικό, και θα τους καθιστούσε αυτομάτως ΚΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ!

 

Ξεκάθαρα λοιπόν, ο Κύριος ουδέποτε είχε σκοπό να ασχολούνται οι δούλοι του με τον καιρό τής επιστροφής Του. Ουδέποτε τους ανέθεσε το "έργο" να κρατούν τσίλιες για το πότε θα επιστρέψει, να κηρύττουν ο ένας στον άλλο ψευδοπροφητείες για την έλευσή του, και να παραμελούν τα πραγματικά καθήκοντά τους, στον οίκο τής πίστεως. Γιατί ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να γνωρίζει ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος τον καιρό τής επιστροφής τού Κυρίου του. Επειδή είναι πάντα σε εγρήγορση και σε ετοιμότητα, και ανά πάσα στιγμή μπορεί να σταθεί μπροστά Του με θάρρος για να Του επιδείξει το καλό του έργο. Ούτε χρειάζεται να θέτει ημερομηνίες και προβλέψεις για την έλευση τού Κυρίου στους συνδούλους του, γιατί όσοι απ' αυτούς είναι συνεπείς με το έργο που τους ανατέθηκε, θα είναι και αυτοί επίσης έτοιμοι και άγρυπνοι για να Τον συναντήσουν, οποτεδήποτε και αν ο Κύριος επιστρέψει ή τους ζητήσει λόγο. Και επειδή όσοι αμελούν το έργο Του, οι κακοί δούλοι, δικαίως πρέπει να πιασθούν ανέτοιμοι και να εκτεθούν στον Κύριο που θα επιστρέψει απροσδόκητα.

 

Το να κρατάει "τσίλιες" λοιπόν κάποιος, για το πότε θα επιστρέψει ο Κύριος, και να ενημερώνει τους συνδούλους του διαρκώς και ειδικά πάνω στο θέμα αυτό, όχι μόνο δεν είναι σύμφωνο με το θέλημά Του, αλλά αποτελεί και καταφανή ΑΝΤΙΘΕΣΗ με το θέλημά Του, που είναι να επιστρέψει ΞΑΦΝΙΚΑ και να αποδώσει στον καθένα κατά τα έργα του. Πολύ δε περισσότερο, αν αυτός ο δούλος που υποτίθεται ότι πήρε την πληροφορία αυτή από τον Κύριό του, είχε κατ' επανάληψιν εξαγγείλει απανωτές ημερομηνίες για την επιστροφή τού Κυρίου του, και είχαν ΟΛΕΣ αποτύχει! Κάτι τέτοιο, θα αποδείκνυε ότι τέτοιοι άνθρωποι, σε καμία περίπτωση δεν έχουν επαφή με τον Κύριο, γι' αυτό και δεν γνωρίζουν το παραμικρό για τον καιρό τής επιστροφής Του! Τέτοιοι άνθρωποι μόνο ως ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ μπορούν να χαρακτηρισθούν, αν ισχυρίζονται ότι ο Κύριος με το Πνεύμα Του, μόνο σε αυτούς, τους απεκάλυψε τον καιρό τής έλευσής Του, επειδή τους θεωρεί "φίλους" Του. Γιατί αν ήταν πράγματι φίλοι Του, θα πετύχαιναν ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ φορά να εντοπίσουν τη σωστή ημερομηνία έλευσής Του, (αν υποθέσουμε ότι υπήρχε τέτοια ημερομηνία), και κάθε αποτυχία, θα πρόδιδε την ΨΕΥΔΗ ΑΥΘΑΔΕΙΑ ενός τέτοιου δούλου προς τους συνδούλους του, καθώς προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ του, εξαπατώντας τους, ενώ είναι απλός δούλος, (ίσως ούτε καν δούλος αυτού τού σπιτικού). Και θα πρέπει να είναι εξαιρετικά ανόητοι εκείνοι οι σύνδουλοί του, που μετά από τόσες αποτυχίες, εξακολουθούν να δίνουν σημασία στα λόγια του!

 

Τέτοιου είδους προβλέψεις, μετά από τόσες αποτυχίες, θα έχαναν πλέον κάθε νόημα και κάθε αξιοπιστία. Και ακόμα και αν πράγματι ο Ίδιος ο Κύριος είχε αναθέσει σε έναν τέτοιο δούλο την αποστολή να εξαγγείλει την επιστροφή του, μετά από τόσες αποτυχίες, ο λόγος του θα είχε τόση αναξιοπιστία, που κάθε άλλο παρά θα γινόταν δεκτός από τους συνδούλους του! Θα ήταν λοιπόν ποτέ δυνατόν, ο ΠΡΟΓΝΩΣΤΗΣ Κύριος Ιησούς Χριστός, να αναθέσει την εξαγγελία τής επιστροφής Του, σε έναν δούλο, ο οποίος θα αποτύγχανε αμέτρητες φορές στον εντοπισμό τής έλευσής Του, ακυρώνοντας έτσι κάθε αξιοπιστία τού οποιουδήποτε αγγέλματός του, και της οποιασδήποτε σχέσεως που υποτίθεται ότι έχει μαζί Του;

 

 

4. Λόγοι για τις ψευδείς εξαγγελίες τής επιστροφής από τους Πονηρούς Δούλους

Εάν λοιπόν έχουν έτσι όλα αυτά, τι κάνει την εταιρία Σκοπιά και ορισμένους άλλους κακούς δούλους, να εξακολουθούν αδιάκοπα να προσδιορίζουν όρια και ημερομηνίες για την έλευση τού Κυρίου;

 

Είναι προφανείς οι λόγοι!

 

Σκεφθείτε: Εάν σε ένα σπιτικό, γεμάτο δούλους, κατά την απουσία τού Κυρίου, κάποιος από τους εργαζόμενους ισχυρίζεται ότι έχει με τον Κύριό του μια ειδική σχέση, σχέση όχι απλώς "κυρίου και δούλου", αλλά σχέση "Κυρίου και Φίλου", πώς θα του συμπεριφέρονταν οι άλλοι δούλοι τού σπιτιού; Δεν θα πρόσεχαν ιδιαίτερα τη σχέση τους μαζί του; Δεν θα ήταν ευγενέστεροι απέναντι στον ΦΙΛΟ τού Αφεντικού; Δεν θα του συμπεριφέρονταν σαν σε ΑΝΩΤΕΡΟ, και δεν θα πρόσεχαν πολύ να κάνουν αυτά που τους ζητάει;

 

Εάν πάλι τους έλεγε ότι μόνο αυτός γνωρίζει πότε θα επιστρέψει ο Κύριος τού σπιτιού, όλοι αυτοί που θα ήθελαν να είναι έτοιμοι να τον συναντήσουν, χωρίς προβλήματα, δεν θα φρόντιζαν "να τον έχουν από κοντά", για να μάθουν κάτι τόσο σημαντικό, και να τους βρει έτοιμους όταν επιστρέψει; Και ποιος δούλος θα τολμούσε να αντιταχθεί και να συγκρουσθεί και να μην υπακούσει τον Φίλο τού Κυρίου του; Και αυτός ο δούλος, ο δήθεν φίλος τού Κυρίου, θα κορδωνόταν, και θα καυχιόταν για την ιδιαίτερη σχέση του με τον Κύριό του, και θα ηγεμόνευε στους συνδούλους του, και θα τους μεταχειριζόταν κατά τις επιθυμίες του!

 

Εδώ είναι λοιπόν το μυστικό τών ισχυρισμών τής Σκοπιάς. Ένα μυστικό που και η ίδια δεν αρνείται, όταν λέει ότι το κριτήριο με το οποίο ο Κύριος "θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια" κατά την κρίση, είναι δήθεν το πώς αυτά συμπεριφέρθηκαν στους "αδελφούς Του", δηλαδή στην δήθεν "χρισμένη" ηγεσία τών... Μαρτύρων τού Ιεχωβά!!!

 

Έτσι η εταιρία Σκοπιά, ως Πονηρός Δούλος, έχει καταφέρει σήμερα που γράφονται αυτά, να εξουσιάζει πάνω σε 7 εκατομμύρια ανθρώπους, να τους διατάζει με εξουσία, να καυχιέται σ' αυτούς ως δήθεν "φίλος" τού Κυρίου, να κατευθύνει και να ελέγχει τις ζωές τους, να τους βάζει να εργάζονται χωρίς μισθό για την ανάπτυξή της, να κηρύττουν τις διδασκαλίες της και να της συμπεριφέρονται ως "αγωγό τού Θεού". Με τέτοια εξουσία που να διατάζει ακόμα και μέλη οικογενειών να συμπεριφέρονται απάνθρωπα στα οικεία τους πρόσωπα που δεν αποδέχονται τη δική της εξουσία, και να απομονώνει τα θύματά της, από όλους όσους θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να απεξαρτηθούν από την απατηλή της εξουσία.

 

Κάποτε όμως θα έρθει η ώρα που "ήξει ο κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ωρα ή ου γινώσκει, 51 και διχοτομήσει αυτόν, και το μέρος αυτού μετά των υποκριτών θήσει· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων" (Ματθαίος 24/κδ: 50,51).

 

 

Ν. Μ.


http://oodegr.com/paratir/psevdop/tsiliadoroi_1.htm


Μεταγγίσεις Αίματος, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και η Εταιρεία Σκοπιά

Την Δευτέρα μην χάσετε την ανάρτηση αυτή!


Με υλικό από το βιβλίο "Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία"..

anazitontas-xristianiki-eleftheria.jpg

Θα αναρτηθεί και στην Πύλη μας :  www.rwssel.blogspot.com


Θέλω να το διαβάσουν κυρίως οι φίλοι μας ενεργοί Μάρτυρες του Ιεχωβά καθώς και όσοι ασχολούνται στους κλάδους της Ιατρικής/Νοσηλευτικής/Ψυχολογίας



Που είναι ο Πέτρος;; Πέτροοοοοο;

O φίλος μας ο Πέτρος, ενεργός, κατά δήλωσή του Μάρτυρας του Ιεχωβά, παραδόξως έχει εξαφανιστεί τελευταία..



Ελπίζω φίλε Πέτρο να είσαι καλά στην υγεία σου.


Παλαϊκή απαίτηση να μας σχολιάσεις τις νέες αναρτήσεις. ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ



H Εταιρία $κοπιά και οι ...Δωρ€€ς

www.rwssel.blogspot.com



Του Β.Τζ.Κότγουολ
Η Εταιρία Σκοπιά συχνά επέκρινε τις άλλες θρησκείες επειδή περιέφεραν δίσκο για συνεισφορές στις συναθροίσεις τους. Θρησκείες που οργάνωναν Μπίνγκο, πάρτι με παιχνίδια και άλλες προσπάθειες συλλογής χρημάτων έχουν καταδικαστεί επανειλημμένα. Την ίδια στιγμή η Εταιρία Σκοπιά ετόνιζε ότι αυτή δεν έκανε φορτικές εκκλήσεις για δωρεές ή συνεισφορές! Σχόλια όπως τα ακόλουθα βρίσκονταν συχνά στα έντυπα της Εταιρίας τη Σκοπιά και το Ξύπνα! πρίν το 1990.
[οι τονισμοί δικοί μας]
Σκοπιά 1-12-1987,σελ.30,31 (Ελληνική)
«Από πού προέρχονται αυτά τα χρήματα; Αναρωτιώνται πολλοί. Ανόμοια με τις εκκλησίες του λεγόμενου Χριστιανικού κόσμου, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν περιφέρουν δίσκο ούτε στέλνουν επιστολές κάνοντας εκκλήσεις για δωρεές. Αντίθετα, στις Αίθουσες Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά υπάρχουν κουτιά συνεισφορώνσαν τα κιβώτια συνεισφορών των Βιβλικών Χρόνων».
Ξύπνα! 8-2-1976,σελ.26 (Ελληνική)
«Αλλά δεν είναι ανακουφιστικό γι΄αυτούς να γνωρίζουν ότι στην τοπική εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά ποτέ δεν θα υποχρεωθούν να καταβάλουν ένα ποσόν από τα έσοδά τους; Ούτε θα τους επιβληθούν αντιγραφικοί τρόποι συγκεντρώσεως χρημάτων. Στην Αίθουσα Βασιλείας, σε μια όχι εμφανή θέση, βρίσκεται ένα κουτί συνεισφορών για χρήση εκείνων που επιθυμούν εκουσίως να δώσουν χρήματα για να υποστηρίξουν το έργο της εκκλησίας. Δεν ζητούνται επίσης οι δωρεές που στέλνονται ταχυδρομικώς στα Κεντρικά Γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά, αλλά είναι εντελώς εκούσιες».
Σκοπιά 15-9-1974,σελ.559 (Αγγλική)
Οι Αίθουσες Βασιλείας αυτής της ευτυχισμένης ομάδας είναι ανοιχτές σε σας και μπορείτε να παρευρίσκεστε χωρίς καμιά υποχρέωση, χωρίς να νιώσετε αμηχανία από εκκλήσεις για συνεισφορές ή την περιφορά δίσκου.
Σκοπιά 15-8-1971,σελ.506 (Αγγλική)
«Η έμφασις για συνεισφορές μεταξύ των Μαρτύρων είναι ότι αυτές πρέπει να είναι εθελοντικές και αυθόρμητες, από την καρδιά. Στην πραγματικότητα, από τις πρώτες κιόλας μέρες των σύγχρονων Μαρτύρων του Ιεχωβά ήταν πολιτική τους ότι ποτέ δεν πρέπει να περιφέρεται δίσκος ή να γίνονται παρόμοιες εκκλήσεις για χρήματα».
Κομπασμοί όπως οι ανωτέρω σταμάτησαν μετά το 1990. Γιατί; Επειδή η Εταιρία Σκοπιά έκτοτε άρχισε να δημοσιεύει ανοιχτές εκκλήσεις για δωρεές και συνεισφορές
___________________________________________________________________________________
από τους δικούς τους ανθρώπους αλλά και από το κοινό στη δράση από πόρτα σε πόρτα, όχι μόνο τις Κυριακές αλλά κάθε μέρα. Πώς συνέβη αυτό;
Το Συμβούλιο Εξομοίωσης της Καλιφόρνια ήθελε να επιβάλει φόρους στις πωλήσεις βιβλίων, ταινιών και άλλων ειδών στη θρησκευτική Διακονία Jimmy Swaggart. H Eταιρία Σκοπιά έκανε μια φιλική νομική παρέμβαση (amicus curiae) υποστηρίζοντας τη θέση Jimmy Swaggart ότι μια θρησκευτική Οργάνωση πρέπει να εξαιρείται από τέτοια φορολόγηση. ( Η ειρωνία είναι ότι η Εταιρία Σκοπιά θεωρεί ότι όλες οι άλλες θρησκείες βρίσκονται κάτω από την επιρροή του Διαβόλου, αλλά σε αυτήν την περίπτωση έδωσε τα χέρια με τον Διάβολο).Στις 17 Ιανουαρίου 1990,το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση του Συμβουλίου Εξομοίωσης της Καλιφόρνια κατά των Διακονιών Jimmy Swaggart, απεφάσισε κατά του Swaggart.
Ένα μήνα μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η Εταιρία Σκοπιά ανήγγειλε μια νέα πολιτική. Ενώ μέχρι τότε τα έντυπά της πωλούνταν με μια συγκεκριμένη τιμή πώλησης, τώρα θα προσφέρονταν δωρεάν στο κοινό και έκανε έκκληση για συνεισφορές και δωρεές.
Είναι εμφανές ότι η Εταιρία Σκοπιά εισήγαγε αυτή τη νέα διευθέτηση για την αποφυγή καταβολής φόρων στις πωλήσεις των εντύπων της, κάνοντας τώρα εκκλήσεις για δωρεές και συνεισφορές που επί ένα αιώνα καταδίκαζε.
Επιπλέον, στα έντυπά της άρχισαν να εμφανίζονται λεπτομερείς εκκλήσεις για δωρεές προκαλώντας πικρόχολα σχόλια μεταξύ των Μαρτύρων. Εξετάστε με ποιο τρόπο καλύπτονται όλες οι πιθανές εκδοχές συνεισφορών και δωρεών:
Πώς Συνεισφέρουν Μερικοί για το Έργο Κηρύγματος της Βασιλείας
ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΡΓΟ:
Πολλοί βάζουν στην άκρη και συγκεντρώνουν ένα ποσόν που ρίχνουν στα κουτιά με την ένδειξη«Κουτιά Συνεισφορών για το Παγκόσμιο Έργο-Ματθαίος 24: 14». Κάθε μήνα οι εκκλησίες προωθούν αυτά τα ποσά στα Κεντρικά Γραφεία στο Μπρούκλυν, Ν.Υόρκης, ή στο πλησιέστερο Γραφείο Τμήματος.
ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΕΣ:
Εθελοντικές χρηματικές συνεισφορές μπορούν να σταλούν απευθείας στη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Πενσυλβανίας, Κολούμπια Χάϊτς,Μπρούκλυν,Ν.Υόρκη,11201-2483 ή στο Γραφείο της Εταιρίας που εξυπηρετεί τη χώρα σας. Κοσμήματα ή άλλα πολύτιμα αντικείμενα μπορούν επίσης να δωρηθούν. Μια σύντομη επιστολή που θα δηλώνει ότι αυτή είναι μια απευθείας δωρεά μπορεί να συνοδεύει αυτές τις συνεισφορές.
ΔΩΡΕΑ ΥΠΟ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ:
Χρήματα μπορούν να δοθούν στην Εταιρία Σκοπιά που κρατούνται εκεί μέχρι το θάνατο του δωρητή, με την προϋπόθεση ότι σε περίπτωση προσωπικής ανάγκης, θα επιστραφούν στο δωρητή.
ΑΣΦΑΛΙΣΤΗΡΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ:
Η Εταιρία Σκοπιά μπορεί να κατονομαστεί ως δικαιούχος Ασφαλιστήριων Ζωής ή κάποιου Συνταξιοδοτικού Προγράμματος. Η Εταιρία θα πρέπει να πληροφορηθεί για οποιαδήποτε διευθέτηση αυτού του είδους.
___________________________________________________________________________________ 3/4
ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ:
Τραπεζικοί Λογαριασμοί, Πιστοποιητικά καταθέσεων ή ατομικοί Συνταξιοδοτικοί Λογαριασμοί μπορεί να κατατεθούν ή να αποδοθούν στην Εταιρία Σκοπιά μετά το θάνατο, σύμφωνα με τις τοπικές τραπεζικές απαιτήσεις και προϋποθέσεις. Η Εταιρία πρέπει να πληροφορηθεί για οποιαδήποτε διευθέτηση αυτού του είδους.
ΟΜΟΛΟΓΑ ΚΑΙ ΜΕΤΟΧΕΣ:
Ομόλογα και Μετοχές μπορούν να δωρηθούν στην Εταιρία Σκοπιά είτε σαν απευθείας δωρεά είτε με την προϋπόθεση ότι τα έσοδα θα συνεχίζονται να αποδίδονται στον δωρητή.
ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ:
Ακίνητη Περιουσία που δύναται να πωληθεί μπορεί να δωρηθεί στην Εταιρία Σκοπιά είτε σαν απευθείας δωρεά, διευθετώντας να ωφελεί τον δωρητή στη διάρκεια της ζωής του και με τη δυνατότητα να κατοικεί σ' αυτήν. Το άτομο πρέπει να έρθει σε επαφή με την Εταιρία πριν παραχωρήσει ακίνητη περιουσία σ΄αυτήν.
ΔΙΑΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑΤΑ:
Περιουσιακά στοιχεία ή χρήματα μπορούν να κληροδοτηθούν στη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Πενσυλβανίας, μέσω μιας νόμιμα εκτελεσμένης διαθήκης, ή η Εταιρία μπορεί να κατονομαστεί ως δικαιούχος μιας συμφωνίας καταπιστεύματος. Ένα καταπίστευμα προς όφελος μιας θρησκευτικής Οργάνωσης μπορεί να παρέχει κάποια φορολογικά πλεονεκτήματα. Αντίγραφο της Διαθήκης ή της Συμφωνίας του Καταπιστεύματος πρέπει να σταλεί στην Εταιρία.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΔΩΡΕΕΣ:
Η Εταιρία έχει συγκεντρώσει πληροφορίες για τις Προγραμματισμένες Δωρεές. Εκείνοι που σχεδιάζουν να κάνουν μια ειδική δωρεά στην Εταιρία τώρα, ή να αφήσουν κάποιο κληροδότημα μετά το θάνατό τους ίσως βρούν αυτές τις πληροφορίες χρήσιμες. Αυτό αληθεύει ιδιαίτερα αν αυτοί επιθυμούν να εκπληρώσουν κάποιον οικογενειακό στόχο ή σχεδιασμό για την περιουσία τους ενώ χρησιμοποιούν φορολογικά οφέλη για να ελαχιστοποιήσουν το κόστος της δωρεάς ή του κληροδοτήματος. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν ν΄αποκτηθούν γράφοντας στην Εταιρία στην παρακάτω διεύθυνση. (Μετάφραση από την Αγγλική Σκοπιά 1-12-1994,σελ.19)
Με ξεδιάντροπες εκκλήσεις όπως η ανωτέρω αναρωτιέται κάποιος πώς τολμούσε η Εταιρία Σκοπιά να επικρίνει τις άλλες θρησκείες. Επίσης, είναι να αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν τόσοι πολλοί Μάρτυρες να δωρίζουν τα λιγοστά αποκτήματά τους στην πάμπλουτη πολύ-δισεκατομμυριούχο Εταιρία Σκοπιά αφήνοντας απέξω τα εξαρτώμενα απ΄αυτούς άτομα.
Ένα επιπλέον σημείο είναι ότι 6,5 εκατομμύρια Μάρτυρες του Ιεχωβά προσφέρουν το χρόνο τους για τη διάθεση των εκδόσεων της Εταιρίας Σκοπιά από πόρτα σε πόρτα σ΄αυτό που χαρακτηρίζεται ως «υπηρεσία αγρού», «μαρτυρία» ή «διακονία αγού». Αυτή η δραστηριότητα λέγεται ότι είναι «εθελοντική»,αλλά οι ΜΤΙ διδάσκονται ότι αυτοί που δεν συμμετέχουν είναι «δειλοί» που θα εκτελεστούν στον Αρμαγεδδώνα! Έτσι, ασκούνται αφόρητες πιέσεις σ΄αυτούς να δραστηριοποιούνται σ΄αυτό το είδος κηρύγματος. Οι ΜΤΙ που παραλείπουν να συμμετέχουν στην «υπηρεσία αγρού», αντιμετωπίζουν ταπεινωτική συμπεριφορά από τους Πρεσβυτέρους και (ειδικά) από τους Επισκόπους Περιοχής ή και εξοστρακισμό από τις εκκλησίες τουςκαι αν προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν τη στάση τους πιθανόν να αντιμετωπίσουν και αποκοπή (σε σπάνιες περιπτώσεις).
Μολονότι οι συγγραφείς των εντύπων της Εταιρίας Σκοπιά υπονοούν ότι η κύρια πηγή των εσόδων της είναι τα «κουτιά συνεισφορών» στις Αίθουσες Βασιλείας, τα περισσότερα έσοδα προέρχονται από τις
___________________________________________________________________________________
προσπάθειες των 6,5 εκατομμυρίων ΜΤΙ οι οποίοι κοπιάζουν στους δρόμους και χτυπούν τις πόρτες για να προσφέρουν τα έντυπα της Εταιρίας Σκοπιά. Επιπλέον, αυτοί οι ίδιοι οι Μάρτυρες είναι υποχρεωμένοι να αγοράζουν τα προσωπικά τους έντυπα από όλα τα περιοδικά και τα βιβλία που εκδίδει η Εταιρία Σκοπιά. Η Εταιρία Σκοπιά έχει 6,5 εκατομμύρια αιχμάλωτους αγοραστές που αναμένεται να αγοράσουν όλα τα έντυπα χωρίς καν να δούν πρίν το περιεχόμενό τους!
Η Εταιρία Σκοπιά παράγει τα έντυπά της με ελάχιστο κόστος. Οι πρώτες ύλες αγοράζονται μαζικά και κάθε στάδιο παραγωγής εξυπηρετείται από εθελοντές. Συνεπώς, είναι βέβαιο ότι από τη διάθεση των εκατοντάδων εκατομμυρίων περιοδικών, βιβλίων, ταινιών, CD κ.λ.π. προκύπτει ένα γιγαντιαίο όφελος που συσσωρεύεται στα ..ταμ€ία της Εταιρία$.
Μετάφραση από φίλο αναγνώστη του ιστολογίου μας

Αυτό το άρθρο γράφτηκε από τους Δικηγόρους της Σκοπιάς ή από τον "πιστό και φρόνιμο δούλο";

Σκοπιά 15/3/98 σελ.18,παρ.1

"Αλλά οι Μάρτυρες είναι αφιερωμένοι στον Θεό, όχι σε κάποιο νομικόόργανο"


Σκοπιά 15/3/98 σελ.19,παρ.3

" ...;.οι όροι νομικόσωματείο και "πιστός και φρόνιμος δούλος" δεν αντικαθιστούν ο ένας τον άλλον.


Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρίας Σκοπιά εκλέγονται, ενώ οι Μάρτυρες που αποτελούν


τον "πιστό δούλο" χρίονται από το πνεύμα του Ιεχωβά".


Περισσότερα εδώ

 

Πώς Κατάντησε Αυτή η Θρησκεία: Το Τρελοκομείο της Σκοπιάς

Ο Κάρολος Τέϊζ Ρώσσελ ξεκίνησε με ένα προσωπικό 'σκοπό', ο οποίος ήταν να ανακαλύψει ένα τρόπο να λατρεύει τον Θεό, και στη διάρκεια αυτής της έρευνας των διαφόρων πεποιθήσεων ένιωσε προσωπικά άβολα με πεποιθήσεις όπως αυτή των αιωνίων βασάνων στην πύρινη κόλαση. Δανειζόμενος από ΄δω και από ΄κεί, συνέλλεξε διάφορες απόψεις των Αντβεντιστών και τις κατέστησε το θεμέλιο του Πιστεύω του. Σε αυτές προσέθεσε και την Πυραμιδολογία. Σχεδίασε ένα θρησκευτικό «Χάρτη των Αιώνων», και σταδιακά μετέβαλε τον αρχικό του 'σκοπό' για να γίνει ένα εργαλείο των Ριζοσπαστών της Δευτέρας Έλευσης του Χριστού.


Περισσότερα εδώ


 

1.017.062 Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν φύγει μεταξύ 1996-2005!!

graft of jw losses.jpg

16 χρόνια εκτός των τειχών της Σκοπιά: αναμνήσεις

anazitontas-xristianiki-eleftheria.jpg

(Υπέρ αυτών που ταλαιπωρήθηκαν και ταλαιπωρούνται εξ'αιτίας της απάτης που λέγεται "ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΚΟΠΙΑ")


16 χρόνια εκτός των τειχών της Σκοπιά: αναμνήσεις


Φέτος συμπληρώνω 16 χρόνια από την φυγή μου από τα δεσμά της Σκοπιά.Είναι για να το γιορτάζει κανείς, θα ρωτήσετε.

Βεβαίως! Ξέρετε τί είναι να συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι σε μια πισίνα με 5 καρχαρίες και να την γλυτώνεις τελευταία στιγμή; Το λιγότερο να το θυμάσαι όλη σου τη ζωή.


Όσοι από εσάς είστε πρώην μάρτυρες του Ιεχωβά θα καταλάβετε πολλά από τα παρακάτω-ίσως και να είχατε την ίδια εμπειρία, ή παρόμοια τελοσπάντων.

Το καλό είναι ότι αρχίζω να ξεχνάω πολλά. Θυμάμαι όταν ήμουν "φρέσκος" πρώην μάρτυρας του ιεχωβά (στο εξής: "ΜΤΙ"), είχα διαβάσει ότι κατά μέσον όρο απαιτούνται 10 χρόνια ή διπλάσιος χρόνος από την ενασχόλησή σου με την Εταιρεία Σκοπιά (στο εξής "Ε.Σ.") ώστε να αρχίζεις να ξεχνάς.

Είμαι ευτυχής που είχαν δίκιο..

Αρχίζω να ΞΕΧΝΑΩ...την πρώτη φορά που μέσα μου άρχισα να αναρωτιέμαι ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτήν την Ε.Σ....χωρίς να έχω κάποια συγκεκριμένα ερεθίσματα για αυτό.

Αρχίζω να ΞΕΧΝΑΩ..την στιγμή που ένοιωσα ότι το να πηγαίνεις "κορδωμένος" από πόρτα σε πόρτα "καλημέρα σας είμαστε 2 ΜΤΙ, μπλα μπλα"ή να στέκεσαι σαν άγαλμα στους δρόμους ώστε να προωθείς περιοδικά με ωραίες εικονίτσες, δεν μπορεί να έχει σχέση με τον δημιουργό του σύμπαντος...

Αρχίζω να ΞΕΧΝΑΩ...την τελευταία "Συνέλευση Περιοχής" ή "Περιφερείας" (δεν θυμάμαι σας λέω) στην Μαλακάσα Αττικής, στην οποία ενώ 1 στους 4 ΜΤΙ λαγοκοιμόταν-ΑΝ δεν ροχάλιζαν, εκεί κατά τις 3 με 4, ΜΕΤΡΗΣΑ σε ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ,έχοντας απηυδήσει από την συνεχή παπαγαλία της λέξης "οργάνωση", τον ομιλητή να αναφέρει την λέξη "ΟΡΓΑΝΩΣΗ", 15 ή 16 φορές (δεν θυμάμαι σας λέω)

Αρχίζω να ΞΕΧΝΑΩ..το ότι δεν έπρεπε να πάω να παίξω μπάσκετ σε ομάδα της περιοχής, στη βάση ενός νεφελώδους συλλογισμού περί "κοσμικών" τον οποίο..δεν θυμάμαι.

Αρχίζω να ΞΕΧΝΑΩ..το ότι ποτέ δεν γιόρτασα τα γενέθλιά μου όπως όλα τα παιδιά διότι λέει κάποιος Ηρώδης (;) στα γενέθλιά του είχε κάνει κάτι κακό ΠΡΙΝ 2000 ΧΡΟΝΙΑ και ότι είναι ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ!!! Έχω την εντύπωση ότι ακόμη την ίδια αστεία επιχειρηματολογία χρησιμοποιούν απέναντι στα θύματά τους, τους αφελείς ΜΤΙ.

Αρχίζω να ΞΕΧΝΑΩ..το σόκ που ένοιωσα όταν έμαθα ότι ένας  "ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ" στην "εκκλησία" μου πιάστηκε στα πράσα με μια "αδελφή" να... φτιάχνουν "ρυζόγαλο"-αυτός με κόρη της παντριάς και αυτή χήρα με παιδί...

Αρχίζω να ΞΕΧΝΑΩ..το καλοκαίρι του 199Χ που αποφάσισα να μελετήσω την Καινή Διαθήκη από την "Διάστιχη Μετάφραση της Βασιλείας", ταυτόχρονα στο αρχαίο Ελληνικό κείμενο και στην απόδοση-διαστρέβλωση της "Μετάφρασης Νέου Κόσμου". Το πιό σημαντικό είναι ότι διάβασα ΟΛΗ την Καινή Διαθήκη σαν ενιαίο κείμενο και όχι κομμάτι-κομμάτι όπως κάνει η Σκοπιά.Ήταν ξεκάθαρο ότι η ουράνια κλίση ήταν για ΟΛΟΥΣ τους Χριστιανούς. Δεν υπήρχε καμμία αμφιβολία ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν ο ΘΕΟΣ, ούτε με.."θεϊκές ιδιότητες", ούτε μισό- Θεός ("και ΘΕΟΣ ήτο ο Λόγος")

Αρχίζω να ΞΕΧΝΑΩ..την σχεδόν τετράμηνη εντατική μου έρευνα στο (σε νηπιακό στάδιο τότε) διαδίκτυο-μάλιστα θυμάμαι ακόμα την αναζήτηση στο google "Jehovah's witnesses" και το αίσθημα ενοχής που ένοιωθα ψάχνοντας έναν ένα τα αποτέλσματα. Κάποια μου φαινόντουσαν παντελώς απίθανο να είναι αληθινά.Ακόμη και σήμερα μαθαίνω καινούργια πράγματα για τον απίθανο κ. Ρώσσελ!

Μπορεί να ξεχνάω πολλά, αλλά ευτυχώς ΘΥΜΑΜΑΙ το ίδιο πολλά...

ΘΥΜΑΜΑΙ..την εσωτερική μου έκπληξη όταν μέρα με την μέρα, μήνα με τον μήνα διαπίστωνα ότι οι "κοσμικοί" δεν είναι τελικά επηρρεασμένοι από τον..σατανά(!), ότι είναι το ίδιο με εμένα (και καλύτεροι). Ήταν ολοφάνερο ότι η Σκοπιά μου έλεγε ξεδιάντροπα ψέμματα. Αργότερα έμαθα ότι αυτή η τακτική είναι κοινή σε όλες τις ακραίες παραθρησκείες.

ΘΥΜΑΜΑΙ..την ακόμα μεγαλύτερη έκπληξή μου όταν διαπίστωσα τα ΚΑΚΟΗΘΗ ΨΕΜΜΑΤΑ και τις μισοαλήθειες της Σκοπιά για τις άλλες θρησκείες και κυρίως για την Ορθόδοξη εκκλησία.

ΘΥΜΑΜΑΙ..την εκπομπή του Χαρδαβέλλα σχετικά με τους ΜΤΙ όπου μίλησαν με κρυμμένα τα πρόσωπά τους πρώην μέλη σχετικά με ότι πέρασαν μέσα στην Σκοπιά..
 
ΘΥΜΑΜΑΙ..ότι ήμουν τυχερός που στα πρώτα μου βήματα "εκτός" έκανα παρέα με κάποια παιδιά που επίσης είχαν φύγει από την Σκοπιά (για τους δικούς τους λόγους)-μάλιστα μια εξ' αυτών πρώην "Σκαπάνισσα" που τα είχε βροντήξει κανονικά-τρόμαξα να την γνωρίσω..ναι ήταν για ένα φεγγάρι στην "εκκλησία" μου.

ΘΥΜΑΜΑΙ..όταν άνοιγα το βιβλίο CRISIS OF CONSCIENCE ("Κρίση Συνείδησης", διαθέσιμο πλέον, Δεκέμβριος 2009, στα Ελληνικά) την απίστευτη ροή πληροφοριών σχετικά με το Ανώτατο Συμβούλιο, το Κυβερνών Σώμα. Τελικά λύθηκε η βασική μου απορία σχετικά με το πως το άγιο πνεύμα κατευθύνει το "Σώμα" αυτό-πολύ απλά ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ Ο ΘΕΟΣ με αυτούς τους ημίτρελους θεομπαίκτες.
"Το ήξερα,τελικά είχα δίκιο"!

ΘΥΜΑΜΑΙ..την πρώτη μέρα που άνοιξε το μπλογκ που διαβάζετε τώρα.

ΑΞΕΧΑΣΤΟ


Οι Κραυγές της Σκοπιάς Κατά της ‘Αποστασίας’

Η Εταιρία Σκοπιά δεν αφήνει καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη για να τονίζει στους οπαδούς της την ανάγκη να κρατούν αποστάσεις από τους 'δήθεν αποστάτες', και να τους αποτρέπει να επιχειρήσουν οποιαδήποτε έρευνητική προσπάθεια ώστε να μά-θουν ΤΙ ΛΕΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ. Εξετάστε τώρα με ποιο τρόπο ένα πρόσφατο τεύχος της Σκοπιάς ( 15 Δεκεμβρίου 2009, σελίδες 14,15, παρ.16 & 17) αποθαρρύνει τους Μάρτυρες να κάνουν οποιαδήποτε έρευνα:

 

Η Αγάπη και η Πίστη Είναι Ουσιώδεις

 

16  Κατά την παραμονή του Τιμόθεου στην Έφεσο, η πίστη του δοκιμάστηκε. Ορισμένοι προωθούσαν δόγματα που δεν εναρμονίζονταν με τη Χριστιανική αλήθεια. Άλλοι διέδιδαν «ψεύτικες ιστορίες» ή έκαναν έρευνα για ιδέες που δεν είχαν τίποτε να προσφέρουν στην πνευματικό-τητα της εκκλησίας. (Διαβάστε 1 Τιμόθεο 1:3,4) Ο Παύ-λος είπε ότι τέτοια άτομα ήταν «φουσκωμένα από υπε-ρηφάνεια, καθώς δεν κατανοούσαν τίποτα, αλλά ασθε-νούσαν διανοητικά σχετικά με ερωτήματα και διαφωνίες γύρω από λέξεις». (1 Τιμ. 6: 3, 4) Θα ήταν ασφαλές να εξετάσει ο Τιμόθεος έστω και από περιέργεια τις επιβλαβείς ιδέες που είχαν αρχίσει να διεισδύουν στην εκκλησία; Όχι, διότι ο Παύλος παρότρυνε τον Τιμόθεο 'να αγωνίζεται τον καλό αγώνα της πίστης' και να απομακρύνεται 'από τα κενά λόγια που βεβηλώ-νουν ό,τι είναι άγιο και από τις αντιλογίες της ψευδώς αποκαλούμενης 'γνώσης'. ( 1 Τιμ.6: 12, 20, 21) Δεν υ-πάρχει αμφιβολία ότι ο Τιμόθεος ακολούθησε τη σοφή συμβουλή του Παύλου.1 Κορ. 10:12

 

17

Είναι ενδιαφέρον ότι ο Παύλος είπε στον Τιμόθεο πως «σε μεταγενέστερες χρονικές περιόδους μερικοί θα έπε-φταν από την πίστη, δίνοντας προσοχή σε παροδηγητι-κούς εμπνευσμένους λόγους και διδασκαλίες δαιμόνων'

( 1 Τιμ. 4:1) Όλοι στην εκκλησία, περιλαμβανομένων και όσων έχουν θέσεις ευθύνης, χρειάζεται να είναι σαν τον

Τιμόθεο εκδηλώνοντας ισχυρή, ακλόνητη πίστη. Λαβαί-νοντας σταθερή στάση και δραστικά μέτρα ενάντια στην αποστασία, μπορούμε να κάνουμε την πρόοδό μας φανερή και να είμαστε παραδείγματα πίστης.

 

Τι παρατηρούμε σ΄αυτές τις δύο παραγράφους; Κανένα επιχείρημα!! Μόνον αναπόδεικτοι ισχυρισμοί!! Η Εταιρία Σκοπιά βεβαιώνει με περισσή υποκρισία ότι ούτε για τον Τιμόθεο ήταν ασφαλές να εξετάσει  έστω και από περιέργεια τις ιδέες των άλλων! Τι λέει, όμως η

Σκοπιά να κάνουν οι ακόλουθοι των άλλων θρησκειών; Διαβάστε το ακόλουθο απόσπα-σμα από το μπέστ σέλλερ βιβλίο της Εταιρίας 'Η Αλήθεια που Οδηγεί στην Αιώνια Ζωή', σελίδα 12, παράγραφο 4 και 5:


Εφόσον δεν θέλομε να είναι μάταιη η λατρεία μας, είναι σπουδαίο να εξετάση ο καθένας μας τη θρησκεία του.

 

Είναι ανάγκη να εξετάσωμε, οχι μόνο τι πιστεύομε εμείς προσωπικά, αλλά και τι διδάσκεται από οποιαδήποτε θρησκευτική οργάνωση, με την οποία μπορεί να είμεθα συνταυτισμένοι. Είναι οι διδασκαλίες της σε πλήρη αρμονία με τον λόγον του Θεού, ή βα-ίζονται στις παραδόσεις ανθρώπων; Αν αγαπούμε την αλήθεια ΔΕΝ ΕΧΟΜΕ ΤΙΠΟΤΕ ΝΑ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗ. Πρέπει ν' αποτελή την ειλικρινή επιθυμία του καθενός από μας να μάθη ποιο είναι το θέλημα του Θεού για μας και κατόπιν να το πράξη.

 

Κατόπιν όλων αυτών, εμείς απλά θέλουμε να ρωτήσουμε την Εταιρία Σκοπιά: Αν, όπως ισχυρίζεται, έχει την 'αλήθεια', ΓΙΑΤΙ  ΦΟΒΑΤΑΙ  ΝΑ  ΤΗΝ  ΕΡΕΥΝΗ ΣΟΥΝ  ΟΙ  ΟΠΑΔΟΙ  ΤΗΣ;

 

Από Συνεργάτη

Νέα αρχεία στην Πύλη μας

www.rwssel.blogspot.com


10-2-2010

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κι ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος.pdf

Η Κατάχρηση της Αποκοπής.pdf

Ποιοι Είναι οι Αληθινοί Χριστιανοί.pdf


www.rwssel.blogspot.com


Η Κατάχρηση της Αποκοπής

Του Ντόναλντ Άλντεμαν

www.freeminds.org


Η σκληρή πρακτική της αποκοπής είναι μέρος της πολιτικής πολλών θρησκειών.


Παραδείγματος χάρη, επί χιλιάδες χρόνια ο λαός της Ινδίας ήταν χωρισμένος σε τέσσερις κύριες κληρονομικές τάξεις ή κάστες στις οποίες ήταν διαιρεμένη η κοινωνία των Ιντού. Η πιο χαμηλή από αυτές τις τάξεις ήταν οι 'ανέγγιχτοι' ή παρίες και θεωρούνταν μολυσματική επιρροή, κι΄έτσι τα μέλη των ανωτέρων τάξεων δεν έπρεπε να τους συναναστρέφονται. Ακόμη και το απλό άγγιγμα της σκιάς ενός 'ανέγγιχτου' θεωρούνταν μολυσματικό. Οι 'ανέγγιχτοι' έπρεπε να αποφεύγονται πάση θυσία. Μολονότι η Ινδία απαγόρευσε αυτή τη συμπεριφορά προς τους ανέγγιχτους από τη δεκαετία του 1950, η προσβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτών των ανθρώπων συνεχίζε-ται σε μερικές περιοχές.


Η προσβλητική συμπεριφορά και η απομόνωση συγκεκριμένων ανθρώπων επιβλήθηκε σ΄ένα πολιτικό σύστημα της Νότιας Αφρικής γνωστού ως Απαρτχάϊντ, γεγονός που προκάλεσε το παγ-κόσμιο ενδιαφέρον επειδή μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων ήταν διαχωρισμένοι και απομονωμένοι και τους μεταχειρίζονταν σαν υπανθρώπους.


Εάν κάποια μέλη των Μαρτύρων του Ιεχωβά θελήσουν να αποχωρήσουν επίσημα από τη θρησ-σκεία τους, υπόκεινται σε αποκοπή από την επικοινωνία απ΄ όλα τα μέλη της πίστεως. Αυτό περιλαμβάνει την οικογένεια, και τους στενούς φίλους οι οποίοι τους θεωρούν πλέον νεκρούς ή τουλάχιστον 'ανέγγιχτους'.


Οι Μάρτυρες δεν είναι μοναδικοί σ΄αυτή την ακραία και καταστροφική πρακτική της πλήρους απομόνωσης των πρώην μελών τους. Οι Μορμόνοι, οι Σαϊεντολόγοι, οι Άμις, οι Μενονίτες και οι Μοραβιανοί Αναβαπτιστές απομονώνουν και αποφεύγουν επίσης τα μέλη που παραβιάζουν τους

κανόνες της θρησκείας τους.


Στις μη-Χριστιανικές θρησκείες, όπως έχουμε δείξει, η ακραία, απόλυτη απομόνωση επιβάλλεται στα πλαίσια του Ινδουϊσμού, αλλά επίσης κι από τη θρησκεία Μπαχάϊ και του Ιουδαϊσμού πρίν από πολλά χρόνια. Φυσικά, υπάρχουν πολύ περισσότερες ομάδες που εφαρμόζουν την πρακτική της αποφυγής και απομόνωσης πρώην μελών τους, μολαταύτα, πιστεύουμε ότι το σημείο έγινε κατανοητό.


Δικαιολόγηση της Αποκοπής και της Απομόνωσης


Χωρίς αμφιβολία, οι περισσότερες από αυτές τις οργανώσεις αισθάνονται δικαιολογημένες για την πολιτική της αποκοπής και της απομόνωσης που εφαρμόζουν. Εντούτοις, όταν εξωτερικοί παρατηρητές εκφράζουν την αποδοκιμασία τους καθώς μαθαίνουν ότι διαλύονται οικογένειες και φιλίες μιας ζωής λόγω της πολιτικής της αποκοπής, αυτοί που την εφαρμόζουν κραυγάζουν υποκριτικά ότι 'διώκονται'!


Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ισχυρίζονται ότι είναι στοργικοί και ελεήμονες και τάχα δεν κηρύττουν ούτε διδάσκουν το 'μίσος' επειδή το άγγελμά τους είναι μήνυμα 'αγάπης'. Εντούτοις, η ηγεσία της Σκοπιάς ανέφερε στο περιοδικό η Σκοπιά της 5 Ιουνίου 1955, σελίς 5, τα ακόλουθα στο άρθρο 'Τέλος στο Μίσος Παγκόσμια': (Αγγλική)

Η προφορική παράδοση των Ιουδαίων ήταν εκείνη που υποστήριζε ότι το σωστό ήταν 'να μισεί κάποιος τον εχθρό'. Ωστόσο, ο Ιησούς είπε πως 'πρέ-πει να αγαπάμε τον εχθρό μας', όχι μόνο το φίλο μας.Αυτό είναι δύσκολο αλλά όχι αδύνατον.


Οι Ιουδαίοι της εποχής του Ιησού είχαν ένα προτιμώμενο αντικείμενο μίσους: Τους Σαμαρείτες.


Τόσο ισχυρά ήταν τα αντι-Σαμαρειτικά αισθήματα ώστε μερικοί Ιουδαίοι μάλι-στα καταριούνταν δημόσια τους Σαμαρείτες στις συναγωγές και προσεύχονταν καθημερινά να μη χαριστεί στους Σαμαρείτες αιώνια ζωή.-Σκοπιά 15 Σεπτεμ-βρίου 1993, σελ, 4,(Ελληνική)


Η άδικη μεταχείριση χρησιμοποιήθηκε σαν παράδειγμα σ' αυτό το τεύχος της Σκοπιάς, της τρομε-ρής προκατάληψης και των διακρίσεων που επεδείκνυαν οι Ιουδαίοι στους Σαμαρείτες. Είναι βέ-βαιο, ότι κανένας Μάρτυρας του Ιεχωβά δεν θα ήθελε να τον μεταχειρίζονται με τον ίδιο τρόπο. Μολαταύτα, οι Μάρτυρες δεν ενοχλούνται να ακούν την κατηγορία ότι επιδεικνύουν την ίδια ακρι-βώς στάση σε εκείνους που παραπλανητικά αποκαλούν 'αποστάτες'.


Η υποχρέωση να μισούμε την ανομία εφαρμόζεται επίσης σε όλες τις δραστη-ριότητες των αποστατών. Η στάση μας προς τους αποστάτες θα πρέπει να εί-ναι όμοια με του Δαβίδ, ο οποίος διακήρυξε: 'Μη δεν μισώ, Ιεχωβά, τους μισούντας σε, Και δεν αγανακτώ κατά των επανισταμένων επί σε; Με τέλειον μίσος μισώ αυτούς, δια εχθρούς έχω αυτούς'. (Ψαλμ. 139! 21,22) Σκοπιά 15 Ιουλίου 1992, σελ.12, 19 (Ελληνική)


Πρέπει να μισούμε με την πιο αληθινή έννοια, δηλαδή, να το βλέπουμε με άκρα και ενεργή απέχθεια, να το θεωρούμε απαίσιο, αηδιαστικό και ακάθαρτο, να το αποστρεφόμαστε. Ασφαλώς, όσοι μισούν τον Θεόν δεν είναι κατάλληλο να ζήσουν στην όμορφη γή του. (Σκοπιά 1 Οκτωβρίου 1952, σελ, 599, παρ.11 στο άρθρο 'Ένα Ισχυρό Καταφύγιο', στην Αγγλική)


Όπως μπορούμε να παρατηρήσουμε σ΄αυτά τα αποσπάσματα, η παλιά Ιουδαϊκή παράδοση του να μισούμε οτιδήποτε μη Ιουδαϊκό, είναι ζωντανή ανάμεσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά.Οι ηγέτες τους στο Μπρούκλυν το θεωρούν 'υποχρέωση' να μισούν τους αποστάτες. Ρίξτε μια ματιά στο επόμενο απόσπασμα από τη Σκοπιά και σημειώστε πόσο καλά ταιριάζει στους η-γέτες των Μαρτύρων του Ιεχωβά.


Η Διεθνής Στερεότυπη Εγκυκλοπαίδεια της Βίβλου ( TheInternationalBibleEncyclopaedia), σχολιάζοντας τη στάση που τηρούσαν οι Ιουδαίοι απέναντι στους Εθνικούς, δηλώνει: «Στους χρόνους της Κ[αινής] Δ[ιαθήκης] βρίσκουμε τις πιο ακραίες μορφές απέχθειας, περιφρόνησης και μίσους. Αυτοί [οι Εθνικοί] θεωρούνταν άτομα ακάθαρτα με τα οποία ήταν άνομο να έχουν οποιαδήποτε φιλική σχέση. Ήταν οι εχθροί του Θεού και του λαού του, στους οποίους αρνούνταν τη γνώση του Θεού, εκτός αν γίνονταν προσήλυτοι και,ακόμη τότε, δεν μπορούσαν να γίνουν δεκτοί σε πλήρη σχέση, όπως γινόταν στους αρχαίους χρόνους. Οι Ιουδαίοι δεν επιτρεπόταν να τους συμβουλεύουν, και αν ρωτούσαν κάτι σχετικό με τα θεία έπρεπε να τους καταριούνται».

Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1993, σελ.5, Ελληνική


Τώρα παρακαλούμε ρίξτε μια ματιά στο επόμενο απόσπασμα και συγκρίνατέ το με το προηγού-μενο.


Θέλουμε να έχουμε την οσιότητα την οποία επέδειξε ο Βασιλιάς Δαβίδ όταν είπε: 'Μη δεν μισώ, Ιεχωβά, τους μισούντας σε; Και δεν αγανακτώ [αισθάνομαι απέχθεια,ΜΝΚ] κατά των επανισταμένων επί σε; Με τέλειον μίσος μισώ αυτούς, δια εχθρούς έχω αυτούς. (Ψαλμ. 139: 21,22) Δεν θέλουμε να έχουμε φιλικές σχέσεις με κανέναν εκούσιο αμαρτωλό, διότι δεν υπάρχει τίποτε το κοι-νό ανάμεσά μας. Δεν θα μας εμπόδιζε η οσιότητα προς τον Θεό να έχουμε κοι-νωνικές σχέσεις με οποιουσδήποτε τέτοιους εχθρούς του Ιεχωβά, είτε προσω-πικά είτε μέσω της τηλεόρασης; Σκοπιά 15 Μαρτίου 1996, σελ.16, Ελληνική.


Η Εταιρία Σκοπιά αρέσκεται να καταφεύγει στις Εβραϊκές Γραφές όπως στους Ψαλμούς 139:21,22 και να χρησιμοποιεί αυτά τα εδάφια σαν δικαιολογία για τη γεμάτη μίσος πρακτική της αποκοπής και της απομόνωσης. Όταν το κάνει αυτό, όμως, παραμερίζει εντελώς τη διδασκαλία του Χριστού, όπως την παρακάτω:


Ακούσατε ότι ελέχθη, «Πρέπει να αγαπάτε τον πλησίον σας και να αγαπάτε τον εχθρό σας».


Παρακαλώ σημειώστε: Οι Ιουδαίοι το έκαναν αυτό με την εφαρμοζόμενη τακτική της αποκοπής και της απομόνωσης, και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θέλουν να κάνετε και σεις το ίδιο με την ίδια τακτική τους. Τώρα ακούστε τα επόμενα λόγια του Ιησού:


Αλλά λέω σε εσάς που ακούτε: Να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να κάνετε καλό σε εκείνους που σας μισούν, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να προσεύχεστε για εκείνους που σας προσβάλλουν. Σε εκείνον που σε χτυπάει στο ένα μάγουλο πρόσφερε και το άλλο, και σε εκείνον που παίρνει το εξωτε-ρικό σου ένδυμα μην αρνηθείς να δώσεις ακόμη και το εσωτερικό ένδυμα. Δίνε σε όποιον σου ζητάει, και από αυτόν που παίρνει τα δικά σου πράγματα μην τα ζητάς πίσω. Λουκάς 6: 27-30, ΜΝΚ


Η Ιστορία της Πρακτικής της Αποκοπής


Οταν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εφαρμόζουν την πρακτική της αποκοπής και της απομόνωσης στα πρώην μέλη τους δεν κάνουν τον κόπο να ρίξουν μια ματιά στην ιστορία για να δούν πού και πότε άρχισε η πρακτική αυτή.Εν συντομία, η πρακτική της αποκοπής και της απομόνωσης των μελών δεν άρχισε στους Χριστιανικούς χρόνους από τον Ιησού, τους αποστόλους του ή από οποιονδήποτε Χριστιανό.


Στο Ξύπνα! της 8 Ιανουαρίου 1947, σε ένα άρθρο σχετικό με την αποκοπή και την απομόνωση, έχει ενδιαφέρον να διαβάσουμε το παγανιστικό ιστορικό της, σύμφωνα με τους Μάρτυρες,και πώς την υιοθέτησε η Καθολική Εκκλησία από τους Δρουίδες. Στο Ιντερνέτ βρέθηκε το παρακά-τω σχόλιο για τους Δρουίδες:


Οι Δρουίδες, σύμφωνα με τον Ιούλιο Καίσαρα, ήταν εκπαιδευμένοι στο 'διεθνή νόμο'. Η κρίση ενός Δρουίδη μπορούσε να εμποδίσει έναν πιθανό πόλεμο μεταξύ φυλών, επειδή η κρίση και η ηθική εξουσία ενός Δρουίδη ήταν ανώτερη από εκείνη του αρχηγού της φυλής. Οι Δρουίδες είχαν την εξουσία να εκδίδουν νομικές αποφάσεις οι οποίες ήταν δεσμευτικές για όλα τα μέρη. Έκριναν συνο-ριακές διενέξεις, κληρονομικά ζητήματα και ποινές για φόνο. Εάν οι αποφάσεις τους δεν εφαρμόζονταν από τη μια ή την άλλη πλευρά, τότε εκείνο το άτομο αποκλειόταν από τις δραστηριότητες της φυλής και της κοινωνίας γενικώτερα. Σύμφωνα με τον Καίσαρα, όλοι οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τη συναναστροφή του, ώστε να αποφευχθεί η παρουσία του και η ομιλία του καθώς φοβούνταν ότι θα υποστούν τις συνέπειες της κακής κατάστασής του. Τέτοια άτομα δεν μπορούν να πάρουν αποζημίωση για βλάβη, και δεν κατέχουν επίσημες τιμητικές θέσεις. Αυτές οι πράξεις αποκλεισμού και απομόνωσης σε μια κοινω-νία που χαρακτηρίζεται από την αλληλεξάρτηση των ανθρώπων, ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη για ένα τέτοιο άτομο.


Φυσικά, το άρθρο του Ξύπνα! του 1947 δημοσιεύθηκε προτού η Εταιρία Σκοπιά υιοθετήσει την πρακτική της αποκοπής, το 1952. Είναι ενδιαφέρον ότι στο άρθρο αυτό γινόταν η σημαντι-κή δήλωση ότι η από μέρους της Καθολικής Εκκλησίας χρήση των εδαφίων 1 Κορινθ. 5:3-5 προς υποστήριξη της πρακτικής της αποκοπής είναι ξένη προς τις διδασκαλίες της Αγίας Γραφής! Τώρα, το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά δεν βλέπει τίποτε κακό στη χρήση των ίδίων εδαφίων 1 Κορ. 5:3-5 ως βασικών Γραφικών περικοπών για την υποστήριξη της δικής τους εκδοχής της αποκοπής!


Επιπλέον, υπήρχε το Bαβυλωνιακό Ταλμούδ στο οποίο γίνονταν συχνές αναφορές, όπως επίσης υπάρχει το Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ, το οποίο είναι πολύ μικρότερο και ημιτελές αφού δεν έχει διαφυλαχθεί ολόκληρο. Το Bαβυλωνιακό Ταλμούδ περιέχει πάνω από 2.500.000 λέξεις, τρείς φο-ρές περισσότερες από το Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ. Το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ επίσης, περιλαμ-βάνει τουλάχιστον τριάντα πέντε τόμους, και δεν είναι ένα βιβλίο, αλλά ένα αχανές αρχείο ερωτή-σεων, απαντήσεων και επιχειρημάτων παρόμοιο με το αρχείο των πρακτικών μιας δίκης ή των πρακτικών ενός διοικητικού συμβουλίου, και εκτείνεται σε μια περίοδο 1200 ετών (απ΄ τον 5οαιώ-να προ Χριστού έως τον 8οαιώνα μετά Χριστόν).


Είναι ένα μνημειώδες θρησκευτικό αρχείο βασιμένο στις απόψεις 2000 περίπου λογίων-Ραββί. Α-ποτελεί τον 'Προφορικό Νόμο' ή 'τις παραδόσεις των Πρεσβυτέρων-Πατέρων όπως ονομάζονταν την εποχή του Ιησού. Στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ βρίσκεται το υπόμνημα των Ιουδαίων που απο-κόπτονταν και απομονώνονταν εκατοντάδες χρόνια πριν γεννηθεί ο Χριστός. Το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ βρίθει από παραδείγματα αποκομμένων και περιφρονημένων Ιουδαίων, από διαφορετι-κούς Ραββί εκείνης της χρονικής περιόδου.


Τον καιρό που ήταν ο Ιησούς στη γή, τηρούσε την Τορά που καλύπτει τα πρώτα πέντε βιβλία της Αγίας Γραφής, αλλά όσον αφορά τον επιπρόσθετο 'προφορικό νόμο' που οι Ιουδαίοι ονόμαζαν Ταλμούδ, τον απεχθανόταν και παραβίαζε όσους νόμους του μπορούσε σε κάθε ευκαιρία που παρουσιαζόταν.


Ένα παράδειγμα αυτής της στάσης ήταν όταν ο Ιησούς θεράπευσε έναν άνδρα που είχε γεννηθεί τυφλός την ημέρα του Σαββάτου. Θεραπεύοντάς τον ημέρα Σάββατο παραβίαζε έναν από τους πιο ιερούς νόμους του Ισραήλ, καθώς οι παράδοση των Πρεσβυτέρων απαγόρευε σε κάποιον να θεραπεύει το Σάββατο. Το Μισνά, (μέρος του Ταλμούδ), αναφέρει: «Απαγορεύεται να βάλλεις στα μάτια ενός τυφλού κρασί για να τον θεραπεύσεις την ημέρα του Σαββάτου. Απαγορεύεται επίσης, να φτιάξεις λάσπη με σάλιο και να πασαλείψεις τα μάτια του». Μ΄αυτό το θαύμα ο Ιησούς, όχι μό-νο θεράπευσε έναν άνθρωπο σε απαγορευμένο χρόνο, αλλά επίσης, ενήργησε και με απαγορευ-μένο τρόπο! Τι άλλο έκανε, λοιπόν, ο Ιησούς;


Έπειτα από αυτά, βγήκε έξω και είδε έναν εισπράκτορα φόρων ονόματι Λευί να κάθεται στο γραφείο όπου εισπράττονταν οι φόροι και του είπε: «Γίνε ακό-λουθός μου». Και αυτός, αφήνοντας πίσω τα πάντα, σηκώθηκε και τον ακο-λουθούσε. Επίσης, ο Λευί παρέθεσε ένα μεγάλο συμπόσιο για αυτόν στο σπίτι του και υπήρχε μεγάλο πλήθος από εισπράκτορες φόρων και άλλους που ήταν μαζί τους και είχαν πλαγιάσει για το γεύμα. Τότε οι Φαρισαίοι και οι γραμ-ματείς άρχισαν να γογγύζουν στους μαθητές του, λέγοντας: «Γιατί τρώτε και πίνετε με εισπράκτορες φόρων και αμαρτωλούς;» Απαντώντας ο Ιησούς τους είπε: «Δεν χρειάζονται γιατρό οι υγιείς αλλά οι άρρωστοι. Εγώ έχω έρθει να κα-λέσω, όχι δίκαιους ανθρώπους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια». Λουκάς 5:27-32, ΜΝΚ.


Οι Φαρισαίοι και οι δάσκαλοι του νόμου έπαθαν σόκ βλέποντας τον Ιησού στο σπίτι ενός φοροσυλλέκτη να συντρώγει με μερικούς από τους πιο μισητούς και περιφρονημένους αν-θρώπους για τους Ιουδαίους. Έδειξε ο Ιησούς σεβασμό για τους Ιουδαϊκούς νόμους που πρόστα-ζαν να αποφεύγουν κάποιους ανθρώπους; Όχι, δεν επέδειξε σεβασμό.


Ο Ιησούς χρησιμοποίησε τη μια ευκαιρία μετά την άλλη ώστε να φέρει αυτές τις αντιγραφικές παραδόσεις σε πλήρη ανυποληψία κάνοντας ό,τι μπορούσε, για να πάει κόντρα σ΄αυτές δημό-σια, και έτσι να εκθέσει την υποκριτική ανοησία τους.


Τότε προσέρχονται προς τον Ιησούν οι από Ιεροσολύμων γραμματείς και Φα-ρισαίοι, λέγοντες, Διατί οι μαθηταί σου παραβαίνουσι την παράδοσιν των πρε-σβυτέρων; Διότι δεν νίπτονται τας χείρας αυτών όταν τρώγωσιν άρτον.

Ματθαίος 15:1,2


Γιατί αντιτίθεντο στο να φάνε οι μαθητές χωρίς να πλύνουν τα χέρια τους; Το Μισνά λέει γι΄αυτό:


Πρέπει κάποιος να είναι πρόθυμος να πάει τέσσερα μίλια για να βρεί νερό και να πλύνει τα χέρια του παρά να φάει με άπλυτα χέρια ...; ...;Αυτός που αποφεύ-γει να πλύνει τα χέρια του είναι σαν εκείνον ο οποίος είναι φονιάς.


Κάτι τέτοιο, βέβαια, είναι εντελώς γελοίο αλλά εντούτοις είχε γίνει πολύ πιο σημαντικό σε πολλούς Ιουδαίους από τις αληθινές διδασκαλίες των Γραφών, σημαντικότερο κι από την ίδια την παρου-σία του Μεσσία ανάμεσά τους. Η παραβίαση αυτού του κανόνα μπορούσε να επιφέρει αποκοπή και περιφρόνηση στον παραβάτη, αλλά ο Ιησούς δεν επέδειξε κανένα σεβασμό για τον 'προφορι-κό τους νόμο'.


Αυτό που έκανε ο Ιησούς έδειχνε στους ανθρώπους ότι αυτές οι παραδόσεις δεν βρίσκονταν στις Γραφές και στην πραγματικότητα ήταν αντιγραφικές. Οι παραδόσεις των πρεσβυτέρων συγκρί-νονταν επανειλημμένα με τις Γραφές, και ο Ιησούς τις απέρριπτε.


Οι Γραφές, αντί να υποστηρίζουν το υφιστάμενο Ιουδαϊκό σύστημα, έδειχναν ότι τα αποτελέσμα-τά του προκαλούσαν τρόμο, εμφυτεύοντας υπερβολικό φόβο προς την εξουσία. Αντί να βελτιώ-νει τον χαρακτήρα του ανθρώπου με διαπαιδαγώγηση, στην πραγματικότητα τον διέφθειρε και είχε μια εξουθενωτική επίδραση επάνω του.Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι το σύστημα της απομό-νωσης και της περιφρόνησης των ανθρώπων ασκούσε επιζήμια επίδραση στη συνείδηση του Ιουδαϊκού λαού, παρεμποδίζοντας την εκδήλωση της πίστεώς τους.


Παραδείγματα Αυτής της Επίδρασης

Ιωάννης 7: 13 ...;Κανείς δεν μιλούσε δημόσια επειδή είχαν φόβο για τους Ιουδαίους.


Ιωάννης 9: 22 ...;Οι γονείς του τα είπαν αυτά επειδή φοβούνταν τους Ιουδαίους, γιατί

οι Ιουδαίοι είχαν ήδη συμφωνήσει ότι, αν κανείς τους τον ομολογού-

σε ως Χριστό, θα έπρεπε να αποβληθεί από τη συναγωγή.


Ιωάννης 12:42 ...;Παρ΄όλα αυτά, πολλοί ακόμη και από τους άρχοντες έθεσαν πράγ-

ματι πίστη σ΄αυτόν, αλλά εξαιτίας των Φαρισαίων δεν τον ομολο-

γούσαν για να μην αποβληθούν από τη συναγωγή.


Ιωάννης 19:38 ...;Έπειτα απ΄ αυτά,ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία,που ήταν μαθητής του

Ιησού αλλά κρυφός εξαιτίας του φόβου που είχε για τους Ιουδαίους,

ζήτησε από τον Πιλάτο να πάρει το σώμα του Ιησού. Και ο Πιλάτος

του έδωσε την άδεια. Ήρθε, λοιπόν, και πήρε το σώμα του.


1 Ιωάννη 4:18 ...;Δεν υπάρχει φόβος στην αγάπη, αλλά η τέλεια αγάπη διώχνει έξω

το φόβο, επειδή ο φόβος επιδρά ως ανασταλτικός παράγοντας.


Ο Νικόδημος, εξαιτίας του φόβου που ένιωθε για τους Ιουδαίους, αν και πίστευε ότι ο Ιησούς 'είχε έρθει από τον Θεό', περίμενε να βραδυάσει για να τον επισκεφθεί κρυφά.


Πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά αισθάνονται το ίδιο είδος φόβου όταν τους βασανίζουν ερωτηματι-κά που γεννούν αμφιβολίες για την αυθεντικότητα της Οργάνωσης της Σκοπιάς (όχι του Ιεχωβά ή του Χριστού) φόβου μήπως αποκαλυφθούν και αναληφθεί δράση τιμωρίας τους από τη θρησκευ-τική τους εξουσία.


Στην περίπτωση του Νικόδημου και των άλλων που αναφέρθηκαν στις παραπάνω περικοπές υπήρχε ο φόβος των Ιουδαίων και η απειλή της αποβολής από τη συναγωγή και της μετέπειτα απομόνωσής τους από την ηγεσία τους.


Η Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1981 αντλεί ιστορικό υλικό από την παραδοσιακή Φαρισαϊκή συμπερι-φορά στην εποχή του Ιησού και κατόπιν επιβάλλει αυτό το υπόδειγμα στη δική της σύγχρονη εκδοχή της αποκοπής.


Το Ιουδαϊκό σύστημα αποκοπής και απομόνωσης είχε διάφορα στάδια τιμωρίας.


1) Νιντούι: Περιορισμένες κοινωνικές επαφές που διαρκούσαν 30, 60, ή 90 ημέρες


2) Χερέν: Αποκλεισμός της κοινωνικής ζωής


3) Σαμάτχα: Αποβολή από τη συναγωγή. Ιωάν.9:22, 12:42 και 16:2


Η αποκοπή και η αποφυγή των αποκομμένων ανάμεσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά, αν και δεν είναι κατ΄ ανάγκην παρόμοια, έχει την ίδια τυπική προσέγγιση.


1) Σημείωμα: Τα μέλη καλούνται να περιορίσουν την κοινωνική συναναστροφή με το άτομο.


2) Επίπληξη: Συνδέεται με μια περίοδο δοκιμής.


3) Αποκοπή: Ολική απόρριψη, πλήρης αποξένωση και αποφυγή.

Το τελικό αποτέλεσμα αυτών των προσεγγίσεων της απομόνωσης και αποφυγής είναι πάντα το ίδιο.


Η Στάση Εκείνων που Εφαρμόζουν τον Αποκλεισμό και την Απομόνωση

των Αποκομμένων


Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συμμορφώνονται με τις διατάξεις της αποξένωσης και της αποφυ-γής κάποιου στην οικογένειά τους και εν γνώσει τους διαλύουν την ίδια την οικογένειά τους; Η συ-νηθισμένη τους απάντηση είναι, 'Διατηρούμε την Οργάνωση του Θεού καθαρή', ή 'Δεν είναι δικό μας λάθος, το προκάλεσαν μόνοι τους'. Είναι αυτό το είδος της απαντήσεως που θα έδινε ο Ιησούς; Αυτή ήταν απάντηση που έδωσε στην περίπτωση της πόρνης που επρόκειτο να λιθοβολήσουν οι Ιουδαίοι; Μήπως της είπε ο Ιησούς πως, 'Αυτή ήταν υπεύθυνη για αυτή την κατάληξη'; Ή μήπως με το λιθοβολισμό της θα διατηρούσε την Ιουδαϊκή θρησκεία καθαρή; Μάλλον, ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕ τους Ιουδαίους πάνω στο τσάκ με το ανυπέρβλητο επιχείρημα: 'Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΝ ΒΑΛΕΤΤΩ!' Κατόπιν είπε στη γυναίκα να πηγαίνει και να μην αμαρτάνει πιά. Έτσι αισθάνεσθε εσείς για τους αποκομμένους ή προτιμά-τε να είσθε σαν τους Ιουδαίους που ήθελαν να λιθοβολίσουν τη γυναίκα;


Η διανοητική στάση που έντεχνα καλλιεργείται στις διάνοιες των Μαρτύρων του Ιεχωβά είναι να εφαρμόζουν οποιαδήποτε τρέχουσα πολιτική της οργάνωσης, και θα αποκόψουν οποιονδήποτε δεν υπακούει σ΄αυτήν την πολιτική. Το πρώτιστο ενδιαφέρον είναι να είναι υπάκουοι και όσιοι στη

πολιτική της οργάνωσης. Έτσι ακριβώς σκέφτονταν και οι Φαρισαίοι.Ο Ιησούς κατέδειξε επα-νειλημμένα ότι δεν θα υποδουλωνόταν σε ανθρωποποίητους κανόνες και διατάξεις τις οποίες οι θρησκευτικοί ηγέτες της εποχής του επέβαλαν πάνω στο λαό.


Ο Μπλαίην Πασκάλ είπε κάποτε: «Ποτέ οι άνθρωποι δεν πράττουν το κακό με τέτοια απολυτό-τητα και ευδιαθεσία, όπως όταν ενεργούν υποκινούμενοι από θρησκευτική πίστη».


Στην πραγματικότητα, δεν έχει σημασία ποιος εφαρμόζει αυτή την τακτική, είτε είναι οι κάστες στην Ινδία, το Άπαρτχάϊντ στη Νότια Αφρική, οι Μορμόνοι, οι Σαϊεντολόγοι, οι Άμις ή οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι έχουν δίκιο και σε μερικές περιπτώσεις δη-λώνουν ότι ενεργούν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Η αποκοπή και τα δυσμενή επακόλουθά της επηρεάζουν αναρίθμητα άτομα παγκοσμίως προκαλώντας τη διάλυση γάμων και οικογενειών

καταστρέφοντας επιχειρήσεις, σακατεύοντας ζωές και προκαλώντας αυτοκτονίες ατόμων που εγκαταλείφθηκαν από την οικογένειά τους.Στην περίπτωση των Μαρτύρων, δικαιολογημένα εξορ-γίζει η επίσημη άποψη ότι τελικά η αποκοπή 'ωφελεί ακόμη και τους αποκομμένους και απο-ξενωμένους από το φιλικό και συγγενικό περιβάλλον τους!'


Η Βάση της Αποκοπής και της Απομόνωσης Είναι το Μίσος!


Τέτοιες δηλώσεις είναι αναληθείς και προσβάλλουν τη νοημοσύνη όλων. Άσχετα με το ποιος είναι υπεύθυνος για την αποκοπή και την απομόνωση, η βάση της είναι το μίσος. Και οι χώρες, οι οργανώσεις, οι θρησκείες ή οι άνθρωποι που συγχωρούν ή κατά κάποιο τρόπο δικαιολογούν αυτή την πρακτική ως 'Ένδειξη Δικαιοσύνης', και αισθάνονται ότι έχουν καθαρή συνείδηση προκαλώντας τέτοια βλάβη και απομόνωση που μερικές φορές οδηγεί στο θάνατο ανθρώπους οι οποίοι κάποτε αποκαλούνταν Χριστιανοί αδελφοί, θα έπρεπε να ντρέπονται!


Ο Χριστός δεν ανέχθηκε τον εκχριστιανισμό της Ιουδαϊκής τακτικής της αποκοπής και της αποφυ-γής των ατόμων και δεν θα συγχωρούσε την τακτική της αποκοπής που εφαρμόζεται σήμερα απ'

τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, άσχετα με το πόσο 'τη ζαχαρώνουν'. Τα μισητά πράγματα εκτελούν-ται από κακεντρεχείς, γεμάτους μίσος ανθρώπους. Από την άλλη πλευρά, η Χριστιανοσύνη είναι μια θρησκεία αγάπης. Είναι δυνατόν να θεωρούν εαυτούς Χριστιανούς και να αποξενώνουν τα μέλη της οικογένειας, μεταχειρίζοντάς τα ως 'ανέγγιχτους παρίες' και να νομίζουν ότι ενεργώντας έτσι δείχνουν πόσο τα αγαπούν; Αυτά μάθαμε από τον Ιησού; Αυτό μας δίδαξε; Αν αυτό ήταν το άγγελμά του, τότε, γιατί προσήλκυσε τόσους ανθρώπους; Οι άνθρωποι της εποχής του Ιησού ζούσαν σ΄ένα κόσμο σκληρό και άσπλαχνο γεμάτο μίσος. Η εκδήλωση αγάπης προς τους εχθρούς ήταν κάτι ξένο γι΄αυτούς, αλλά αυτό ήταν το μήνυμά του για εμάς.


Η Αγάπη Εναντίον του Νομικισμού


Στην περίπτωση των Φαρισαίων, ο τρόπος σκέψης τους κυριαρχείτο από το νομικισμό. Είχαν ένα ευγενή σκοπό, να ενθαρρύνουν τη θρησκευτική αφοσίωση και την υπακοή στο νόμο του Θεού. Το ενδιαφέρον τους να εκδηλώσουν οσιότητα προς τον Θεό εξελίχθηκε σε ασυγκράτητο νομικι-σμό, ένα νομικισμό που τους έκανε στενόμυαλους και άκαμπτους με αποτέλεσμα να απωλέσουν τη διάκριση της δικαιοσύνης, του ελέους και της αγάπης για τον πλησίον. Ξεκίνησαν με σκοπό να αναλύσουν και να ερμηνεύσουν την Τορά ώστε να αντιμετωπίζεται κάθε ενδεχόμενο απρόοπτο της ζωής. Το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους ήταν ένα τρομερό φορτίο για το συνηθισμένο άνθρωπο. Σημειώστε τι λένε τα εδάφια Ματθαίος 23: 1-5: ΜΝΚ


Τότε ο Ιησούς μίλησε στα πλήθη και στους μαθητές του, λέγοντας: «Οι γραμ-ματείς και οι Φαρισαίοι έχουν καθήσει στη θέση του Μωυσή. Όλα όσα σας λένε

λοιπόν, να τα κάνετε και να τα τηρείτε, αλλά να μην ενεργείτε σύμφωνα με τις πράξεις τους, γιατί λένε αλλά δεν εκτελούν. Δένουν βαριά φορτία και τα βάζουν πάνω στος ώμους των ανθρώπων, αλλά οι ίδιοι δεν είναι διατεθειμένοι να τα κουνήσουν στο ελάχιστο με το δάχτυλό τους. Όλα τα έργα που κάνουν τα κά-νουν για να τους βλέπουν οι άνθρωποι, διότι πλαταίνουν τις θήκες [που περιέ-χουν περικοπές από τις Γραφές], τις οποίες φορούν ως φυλαχτά, και μακραί-νουν τα κρόσια των ενδυμάτων τους.


Αυτοί οι κανονισμοί και οι διατάξεις του Ταλμούδ ή 'Προφορικού Νόμου', καθόριζαν σχεδόν κάθε πιθανή πράξη της ζωής των Ιουδαίων. Αυτοί οι κανόνες αναμίχθηκαν με το νόμο του Θεού και υποδούλωσαν το λαό. Μολονότι η Εταιρία Σκοπιά μιλάει αρνητικά για το Ταλμούδ, οι ηγέτες των Μαρτύρων του Ιεχωβά έχουν αναπτύξει το δικό τους 'σώμα νόμων', στο όνομα της διατήρησης της οργάνωσης καθαρής και χωρισμένης από τον κόσμο, εξασφαλίζοντας έτσι τη δικαιοσύνη της ενώπιον του Θεού.


Συμπερασματικά:


Σημειώστε τι αναφέρει το τεύχος της Σκοπιάς 15 Αυγούστου 1963, (Ελληνική), σελ. 492, στην 25 παράγραφο του άρθρου, Μήπως καταφρονείτε την Παιδείαν;


Στην πρόοδό μας προς την ωριμότητα της κατανοήσεως και της διαγωγής σε αρμονία με τον λόγο του Ιεχωβά, βοηθούμεθα από τις ανεκτίμητες παιδευτικές προμήθειες της κοινωνίας του Νέου Κόσμου. Η Γραφή περιέχει τις εντολές του Θεού, τις προφητείες και την αποκάλυψη του εαυτού του και των αρχών του. Αυτά είναι οδηγός για την κοινωνία Νέου Κόσμου και όλων όσοι βρίσκονται σε αυτήν. Έτσι συμβαίνει ότι, με την εφραμογή από την κοινωνία Νέου Κόσμου των εκτεθειμένων Γραφικών εντολών, παραδειγμάτων κανόνων και αρχών στα ζητήματα και προβλήματα της ζωής, οικοδομείται ένα μεγάλο σώμα θεοκρατι-κού νόμου. Πρέπει να ωφεληθούμε από αυτό. Είναι θεοκρατικό επειδή είναι σε αρμονία με τον Βιβλικό νόμο του Μεγάλου Θεοκράτου, Ιεχωβά Θεού, και βασίζεται σ΄αυτόν. Είναι ανάγκη να κατανοούμε τη Βίβλο του Ιεχωβά και επίσης να σεβώμεθα την κρίσι, την εξουσία και τις οδηγίες της κοινωνίας του Νέου Κόσμου. Θα μας διαπαιδαγωγήσουν οδηγώντας μας σε όλα τα ζητήματα και προβλήματα της ζωής να λάβωμε την πορεία που θα είναι σύμφωνα με τον λόγον του Θεού και όχι προς παράβασίν του.


Στην ουσία, κάθε τομέας της ζωής: Οικογένεια, γάμος, εργασία, κοινωνικές και κοινοτικές σχέσεις καλύπτεται από τις πολιτικές της ηγεσίας των Μαρτύρων. Όλες περιγράφονται με μεγάλη λεπτο-μέρεια. Μπορούν να χαρακτηριστούν σαν σύγχρονο Ταλμούδ. Αυτές οι πολιτικές απολαμβάνουν το σεβασμό ωσάν να προέρχονται απευθείας από τις Γραφές ως θείος νόμος. Οι Μάρτυρες λένε πολύ συχνά: Τι λέει η Σκοπιά; Επειδή δέχονται αυτά που αναφέρει η Σκοπιά σαν νόμο, χωρίς ποτέ να ελέγχουν τι λέει η Αγία Γραφή.


Μήπως υπερβάλλουμε; Ρίξτε μια ματιά μόνοι σας στη Σκοπιά 15 Δεκεμβρίου 2008, στο άρθρο, Κύρια Σημεία από τις Επιστολές του Ιωάννη και του Ιούδα. Εκεί διαβάζουμε:


Η απόκτηση γνώσης για την «αλήθεια»--το σύνολο των Χριστιανικών διδασκα-λιών που έχουν γίνει μέρος της Γραφήςκαι η προσκόλληση σ΄αυτήν είναι ουσιώδης για τη σωτηρία μας.- 3 Ιωάννου 3,4


Βρίσκετε την παραπάνω δήλωση αποδεκτή; Σύμφωνα με τις Γραφές οι ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ σ΄αυτές απαγορεύονται ρητώς. Αυτό ακριβώς ήταν το Ταλμούδ και γι΄αυτό ο Ιησούς το απέρρι-ψε με κατηγορηματικό τρόπο. Οφείλουμε τη σωτηρία μας στον Ιησού. Αυτός είναι εκείνος που έδωσε τη ζωή του για εμάς, όχι κάποια ανθρωποποίητη οργάνωση με το «μεγάλο σώμα θεοκρα-τικού νόμου» που έχει οικοδομήσει, σαν τους Φαρισαίους και τον 'Προφορικό τους Νόμο'.


Όταν εφαρμόζετε την απάνθρωπη και αντιχριστιανική τακτική της απομόνωσης και αποφυγής κάποιων συλλάτρεών σας, δεν ακολουθείτε το νόμο του Θεού, στην ουσία υποστηρίζετε και επι-βάλλετε το μεγάλο σώμα νόμων της οργάνωσης της Σκοπιάς που έχει οικοδομηθεί από αν-θρώπους και ο οποίος διαλύει και αποξενώνει οικογένειες.


Δεν μπορεί κάποιος να λέει ότι η αποφυγή ανθρώπων στην Ινδία είναι λανθασμένη και μισητή, ότι η αποφυγή ανθρώπων στη Νότια Αφρική είναι λανθασμένη και άστοργη, ότι η απομόνωση και αποφυγή ανθρώπων ανάμεσα στους Μορμόνους, τους Σαϊεντολόγους και τους Άμις είναι απο-κρουστική και επιζήμια, αλλά η αποκοπή και η αποφυγή ατόμων ανάμεσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι του ορθού είδους, κάτι στοργικό και ωφέλιμο.


Εάν το να ακολουθείτε την ηγεσία του Ιησού Χριστού είναι πραγματικά σημαντικό για εσάς, τότε, σταματήστε να πράττετε αυτό που εκείνος απέρριψε ολοκληρωτικά. Η απομόνωση και αποφυγή ανθρώπων είναι επιζήμια σε κάθε περίπτωση. Δεν μπορεί να αποτελεί μέρος της ζωής ενός Χρι-στιανού και δεν πρέπει να αποτελεί μέρος και της δικής σας ζωής.


Επιμέλεια άρθρου: Μπάρμπαρα Άντερσον

Μετάφραση από Συνεργάτη


Η Εταιρία Σκοπιά Πλαστογραφεί την Ιστορία της

By B.J.Kotwall
Ίσως το συχνότερα επαναλαμβανόμενο ψέμα στις εκδόσεις της Εταιρίας Σκοπιά είναι ότι από το
1876 και μετά38 χρόνια πριν το 1914---προέβλεψαν πως το 1914 θα σημείωνε την ΕΝΑΡΞΗ
«της συντέλειας του συστήματος πραγμάτων».
Προς υποστήριξη αυτού του ψεύδους συχνά παραθέτει από το περιοδικό Βιβλικός Εξεταστής.

...

...


Περισσότερα στο www.rwssel.blogspot.com




Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Αποθαρρύνονται Να Χρησιμοποιούν το Ιντερνέτ?

By Jeffrey Byrge (www.freeminds.org/)
Σε μια πρόσφατη σειρά Συνελεύσεων Περιοχής, το Κυβερνών Σώμα απηύθυνε έντονες προειδοποιήσεις εναντίον αυτού που θεωρούν ως τον μέγιστο κίνδυνο προερχόμενο από τον Σατανά, που είναι σχεδιασμένος να διαρρήξει τη πίστη των Μαρτύρων του Ιεχωβά και βρίσκεται παντού:


Το Facebook!!
Ναι, το Κυβερνών Σώμα ενδιαφέρεται επειδή πολλοί Μ.τ.Ι. αναζητούν, τάχα, το σέξ μέσω του Facebook! Εκεί συναντούν παλιούς φίλους οι οποίοι δεν είναι Μ.τ.Ι και είναι δήθεν πρόθυμοι να κοιμηθούν μαζί τους!


Είναι φανερό ότι το Κυβερνών σώμα θα ήθελε να πιστεύει το ποίμνιο ότι όταν οι Μ.τ.Ι μπαίνουν στο Facebook και σε άλλους ιστότοπους στο διαδίκτυο, κινδυνεύουν να εμπλακούν σε ανήθικες πράξεις.

.....

Περισσότερα στο www.rwssel.blogspot.com

ΤΑ «ΠΕΤΡΙΝΑ» ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

Πηγή: http://antiairetikos.blogspot.com/2010/02/blog-post.html Μένοντας πιστοί στην υπόσχεση που δώσαμε όταν δημοσιεύσαμε την επιστολή του πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά, Ονήσιμου Ελευθεριάδη με τίτλο «Κατάθεση ψυχής από πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά» πως θα ακολουθήσουν και άλλες βιωματικές εμπειρίες του από την Οργάνωση Σκοπιά, δημοσιεύουμε σήμερα τις προσωπικές του μαρτυρίες από την παιδική του ηλικία. Επειδή δεν θέλουμε να προκαταλάβουμε τον αναγνώστη δεν θα κάνουμε ουδεμία κρίση για την αφήγησή του. Θα αφήσουμε μόνο του τον αναγνώστη να απολαύσει τον μοναδικό, χειμαρρώδη και ρέοντα λόγο του Ονήσιμου Ελευθεριάδη, που μόνο μία βιωματική εμπειρία μπορεί να προσφέρει. Δεν επεμβήκαμε καθόλου στην σύνταξη του κειμένου, ακριβώς για να μην αναστρέψουμε την βιωματικότητα αυτή. Κάναμε όμως ένα μικρό ολίσθημα. Διακόψαμε αυτό τον χειμαρρώδη ρέοντα λόγο σε ένα σημείο του για να κάνουμε μια απαραίτητη παρένθεση. Ελπίζουμε στην συγγνώμη σας. Πριν να εκθέσουμε την καινούργια βιωματική αφήγηση του Ονήσιμου Ελευθεριάδη θα ήθελα εγώ προσωπικά ως Χρήστος - Αντιαιρετικός αλλά και ο Ονήσιμος Ελευθεριάδης από βάθους καρδίας να ευχαριστήσουμε όλους εσάς οι οποίοι μας τίμησαν είτε με την πρωτόγνωρη επισκεψιμότητα είτε με τα σχόλιά τους θετικά ή αρνητικά. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε όσους με ιμέηλ ή με άλλο τρόπο, εκδήλωσαν επιθυμία για υλική βοήθεια στον Ονήσιμο Ελευθεριάδη. Ο Ονήσιμος Ελευθεριάδης είναι όμως ένας σπάνιος άνθρωπος μια «λεβεντιά καμαρωτή». Το μόνο που επιθυμεί είναι να τον βάλετε στις προσευχές σας. Ακολουθεί η επιστολή του πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά Ονήσιμου Ελευθεριάδη: «Στην περιοχή όπου γεννήθηκα, κοντά στο Ηράκλειο Κρήτης, οι πρώτοι μάρτυρες της σκοπιάς, ήταν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου, και από την μεριά του πατέρα μου και από την μεριά της μάνας μου. Πριν από αυτούς δεν υπήρχαν μάρτυρες της σκοπιάς στην περιοχή αυτή. Άρα ήμουν 3η γενιά μαρτύρων , καθαρός μάρτυρας. Από μικρό παιδί έπρεπε να είμαι το ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ στην συνάθροιση, αυτό σημαίνει , να ξέρω απ'; έξω γραφικά εδάφια , να λέω ομιλίες από το βήμα , να ντύνομαι , από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου , με κοστούμι και γραβάτα, να κουβαλάω τσάντα με τα έντυπα της σκοπιάς , να πηγαίνω στο έργο στα χωριά , και στο έργο δρόμου (ακίνητος στην άκρη του δρόμου για 2 ώρες , να κρατάω τα περιοδικά ανοιχτά στα χέρια , για να τα βλέπουν οι περαστικοί), στο σχολείο κανένα παιδί δεν με έκανε παρέα , ούτε έπαιζαν μαζί μου , ήμουν ο γιαχωβάς του σχολείου . Όταν τα αλλά παιδιά, έκαναν την προσευχή, το πρωί , εγώ κρυβόμουν πίσω-πίσω , και όλο το σχολείο γύριζε και με κοίταζε , όταν ο δάσκαλος, έλεγε να κάνω τον σταυρό μου , και εγώ του έλεγα , ότι δεν μου το επιτρέπει η συνείδηση μου ,ΨΕΜΑΤΑ , ΨΕΜΑΤΑ , ΨΕΜΑΤΑ , η αλήθεια είναι , ότι ο μάρτυρας πατέρας μου , με βασάνιζε , ΝΑΙ , με κακοποιούσε σωματικά και ψυχολογικά , από την μέρα που γεννήθηκα , μέχρι την μέρα που άρχισα να κάνω την επανάσταση μου . Ξέρω παιδιά , που μεγαλώσαμε μαζί , και άλλα , λίγο μικρότερα από μένα , αυτά , ΝΑΙ , βασανίστηκαν περισσότερο από μένα , και οι βασανισμοί πολλές φορές γίνονταν μπροστά μας , για να φοβόμασταν και τα αλλά παιδιά . Για ποιον λόγο ? για ασήμαντες αφορμές ...γιατί δεν κάθισα φρόνιμα στην προσευχή [4ετών] γιατί μίλησα με το διπλανό παιδάκι , γιατί δεν έδωσα καλή απάντηση στην σκοπιά κ.α... Στην περίπτωση μου ,είχε να κάνει , με τον εγωισμό του πατέρα. Ήταν πρεσβύτερος στην εκκλησία , και όλοι έπρεπε να λένε , να! το παιδί του αδελφού Τριαντάφυλλου! κοίτα τι καλό είναι ! όταν μεγαλώσει θα γίνει πρεσβύτερος ! Θα πάει στο μπέθελ ! (εννοεί ο Ονήσιμος τα κεντρικά γραφεία των ΜτΙ) και άλλα τέτοια... Στο σχολείο απαγορεύονταν να παίζουμε με τα άλλα παιδιά [του κόσμου] , να κάνουμε την προσευχή μας , να καθόμαστε προσοχή στον εθνικό ύμνο , να παρακολουθούμε το μάθημα των θρησκευτικών , να φιλάμε το χέρι ιερέως ,να παρελάσουμε ή να παρακολουθήσουμε παρέλαση , να πάρουμε μέρος ή να βρισκόμαστε σε σχολικές γιορτές [Χριστούγεννα , Πάσχα κ.α..] να πηγαίνουμε στην εκκλησία με τα άλλα παιδιά , και γενικά ΟΛΕΣ τις φυσιολογικές δραστηριότητες που έχει ένας μαθητής δημοτικού ή γυμνασίου . Μια φορά στο δημοτικό , κάτι παιδιά έπαιζαν με φωτογραφίες ποδοσφαιριστών , από τις γκοφρέτες , έπεσε λοιπόν μια φωτογραφία από ένα παιδάκι , και την πήρα , ήταν από έναν ποδοσφαιριστή μιας ομάδας [εγώ δεν τολμούσα να παίξω ποδόσφαιρο ...απαγορεύονταν ..με τους κοσμικούς ..] ήμουν δευτέρα δημοτικού . Πήρα την φωτογραφία την έβαλα στην τσεπούλα μου , και έφυγα για το σπίτι. Κρύφτηκα το μεσημέρι στην κουζίνα , και κοίταγα την φωτογραφία του ποδοσφαιριστή , όταν μπήκε κρυφά ο πατέρας μου .... Έφαγα τόσο ξύλο ..τόσο πολύ ξύλο.. φοβερό ξύλο... μελάνιασε ο λαιμός μου και πεταχτήκαν οι φλέβες έξω , ενώ σταμάτησε η αναπνοή μου , και πήδαγα ψηλά για να μπορέσω να πάρω ανάσα ...και αυτός χτύπαγε .. χτύπαγε .. χτύπαγε... Η φωτογραφία του ποδοσφαιριστή , τσαλακωμένη στο παιδικό χεράκι μου , ήταν το χρυσό μοσχάρι που προσκυνούσαν οι ισραηλίτες στους πρόποδες του όρους Σινά !!! Πολλά θα μπορούσα να πω και να εξιστορήσω , που δεν θα μου φτάσει, και ένας χρόνος αφήγησης... Τα πόδια μου ήταν πάντα μπλε , με κλείδωνε στην κρεβατοκάμαρα , με έγδυνε από την μέση και κάτω, έπαιρνε μια μακριά βέργα ,από μια αγριελιά που ήταν έξω από το σπίτι , άνοιγε το ραδιόφωνο , και άρχιζε να με κτυπάει όπου έβρισκε , μέχρι που μελάνιαζα και σταμάταγε η αναπνοή μου , τότε σταμάταγε για λίγο , και όταν άρχιζα να παίρνω πάλι ανάσα , τότε έλεγε ότι το κάνω στα ψέματα και άρχιζε να με κτυπάει ξανά, και αυτό επαναλαμβάνονταν όσες φόρες του επέβαλε ,η γραφικά εκπαιδευμένη, συνείδηση του , μέσα από την οργάνωση του ιεχωβά θεού . Όλα αυτά τα βασανιστήρια , τα λέγανε μεταξύ τους με υπερηφάνεια οι γονείς μάρτυρες , και καμάρωναν γιατί θα έβγαζαν καλούς αδελφούς στο μέλλον , και όλα τα βασανιστήρια στηρίζονταν στο εδάφιο που λέει = στις παροιμίες , να μην λυπάσαι την ράβδο από το παιδί σου για να γίνει σοφό (δεν θυμάμαι ακριβώς πως το λέει). [Παρέμβαση «Αντιαιρετικού»: Προς επίρρωση των λεγομένων και για να μην θεωρηθεί πως ο Ονήσιμος γράφει μυθεύματα παραθέτουμε απόσπασμα από τη Σκοπιά του 1965 σελίδα 132 όπου διηγείται ένα ανάλογο επεισόδιο με μια μάρτυρα του Ιεχωβά που εκπαιδεύει τα παιδιά της: « Όταν ετονίσθη ότι ήταν ευθύνη των γονέων να φροντίσουν, ώστε τα τέκνα να έχουν καθημερινή Γραφική διδασκαλία, απεφάσισα να διαθέσω χρόνο για καθημερινή ανάγνωση της Γραφής. Αυτό ήγειρε μεγάλες διαμαρτυρίες από τα τέκνα μου, ηλικίας επτά, πέντε και τριών ετών, διότι πάντοτε εφαίνετο ότι αυτό συνέπιπτε στην πιο απολαύσιμη ώρα τους ...; οι δε διαμαρτυρίες του ενετάθησαν όταν έκλεινα την τηλεόραση κάθε βράδυ και ανήγγελα ότι ήταν καιρός για ανάγνωση της Γραφής. Πολλές φορές καθόμουν με τη Γραφή στο ένα χέρι ΚΑΙ ΤΗ ΡΑΒΔΟ ΣΥΝΕΤΙΣΕΩΣ ΣΤΟ ΑΛΛΟ.»] Όλα αυτά είχαν επιπτώσεις στην υγεία μου , σωματική και ψυχική. 8 ετών , από το πολύ ξύλο, έπαθα "πάρεση προσώπου" [δεν ξέρω αν το γράφω σωστά ] αυτό αν γνωρίζετε τι είναι .. Πρόκειται για παράλυση του νευρικού συστήματος και φαίνεται περισσότερο στα κρανιακά νεύρα , στις κινήσεις και στην έκφραση του προσώπου. Παράλυση νεύρων με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του δεξιού τμήματος του προσώπου μου και τράβηγμα των νεύρων στα δεξιά . Αυτό με λίγα λόγια τι είναι ? Από το ξύλο που έτρωγα [με χτύπαγε στο κεφάλι συνήθως] παρέλυσε το αριστερό τμήμα των νεύρων [τα νεύρα χωρίζουν το ανθρώπινο σώμα στα δυο] και όταν για παράδειγμα = γελούσα , τότε το δεξί μέρος του πρόσωπου και το στόμα μου , πήγαινε και τραβιόνταν μέχρι το αυτί μου , βέβαια δεν έβγαινα ποτέ από το σπίτι !!! Ένας άλλος λόγος ήταν , ότι λόγω της παράλυσης ,του αριστερού τμήματος , άρχισα να έχω πρόβλημα ισορροπίας και να μην μπορώ να βαδίσω κανονικά, και συχνά έπεφτα . Αν δεν αντιδρούσε ο οργανισμός στην θεραπεία , θα εμένα ανάπηρος σε όλη την υπόλοιπη ζωή μου . Οι παιδονευροχειρούργοι που με εξέτασαν [λόγω του ότι ήμουν 7,5 ετών , δεν μπορούσε να γίνει κάτι άλλο ] μου έδωσαν ισχυρή δόση κορτιζόνης , που έκανα θεραπεία για 8 μήνες . Όλη αυτή η ιστορία με την κορτιζόνη , μου κλόνισε τον μεταβολισμό , με αποτέλεσμα , σε συνδυασμό με τα ψυχικά τραύματα και την γενική ψυχολογία , από τότε πήρα κιλά , και τώρα έχω αρκετά κιλά παραπάνω , αυτό βέβαια μπροστά στα αλλά , είναι πταίσμα, αυτό το λέω , γιατί ,η παράλυση των νεύρων , μου έχει αφήσει κάποια σημάδια στο σώμα μου , που θα κουβαλάω , σε όλη μου την ζωή . Βέβαια , τα σχέδια του αληθινού μου πατέρα Ιησού Χριστού , ήταν διαφορετικά , από αυτά του επίγειου πατέρα μου . Γιατί είμαι , τώρα ζωντανός , και γράφω αυτές τις γραμμές της προσωπικής τραγωδίας , και ταυτόχρονα ευτυχίας μου . Αυτή είναι η ζωή μου , με λίγα λόγια , έως την ηλικία των 8 ετών .Υπάρχουν πολλά ακόμα , που δεν είπα, αλλά από αυτά τα λίγα , νομίζω πως σκιαγράφησα κάπως , τα πρώτα παιδικά μου χρόνια , σαν παιδί , μαρτύρων του ιεχωβά . Τιμή και Δόξα Στον Κύριο Μας Ιησού Χριστό , αδελφέ μου Χρήστο.»



Περισσότερα στην Πύλη Ενημέρωσης για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

www.rwssel.blogspot.com

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΠΡΩΗΝ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

αναδημοσίευση από

http://antiairetikos.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.html



Σαν τον αετό πέταξε προς την ελευθερία ο πρώην Μάρτυρας του Ιεχωβά Ονήσιμος Ελευθεριάδης
Σήμερα είναι μια μεγάλη μέρα για τον «Αντιαιρετικό». Επειδή βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να φιλοξενούμε την επιστολή ενός πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά. Στην επιστολή αυτή, την πρώτη της γνωριμίας μας, ο εν λόγω πρώην Μάρτυρας του Ιεχωβά καταθέτει μέσα σε λίγες γραμμές το προσωπικό του Γολγοθά τον οποίο είναι αναγκασμένος να πορεύεται από την στιγμή που διέκοψε την σχέση του με την αδίστακτη - όσον αφορά την συμπεριφορά της απέναντι σε πρώην μέλη τους - Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Σκοπιά». Βέβαια εκείνο που κυριαρχεί στην επιστολή του πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά και είναι εύκολο να διακρίνει ο αναγνώστης, δεν είναι τίποτα άλλο από το φόβο που εξακολουθεί να νοιώθει ακόμα και τώρα. Σύντομα θα ακολουθήσουν πιο εκτενή άρθρα, από άγνωστες πτυχές της Οργάνωσης «Σκοπιά». Το μόνο που έχουμε να κάνουμε εμείς εκτός από ένα τεράστιο ευχαριστώ προς το πρόσωπό του, είναι να τον καλωσορίσουμε στους ελεύθερους και συνειδητούς ανθρώπους. Καλώς όρισες λοιπόν κοντά μας αδελφέ Ονήσιμε Ελευθεριάδη. Ο Θεός να σε έχει καλά στον δύσκολο αγώνα που διεξάγεις.
Ακολουθεί η επιστολή του πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά Ονήσιμου Ελευθεριάδη. Φυσικά τα στοιχεία του έχουν αλλαχτεί για ευνόητους λόγους:
Καλημέρα κ. Χρήστο

Αν και θα ήθελα να μιλάμε στον ενικό , εφόσον είναι ιδιωτική συζήτηση .
Δεν θυμάμαι καλά ,αλλά πρέπει να ξανά είχαμε ανταλλάξει κάποιο μήνυμα παλιότερα, [ εκτιμώ και συμβουλεύομαι, κάποιες φορές, το μέλος και συγγραφέα της ΟΟΔΕ που είχε παρόμοια εμπειρία με την δική μου, στον στρατό .]

Έχω κάθε λόγο να πιστεύω τα συναισθήματα σου, γιατί είδα μέσα από τα μηνύματα που κάνεις στον «ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ» ότι, εκφράζεσαι άνετα και όπως αισθάνεσαι, χωρίς να νοιάζεσαι αν γίνεις αρεστός , για μένα αυτό, είναι ένα δυνατό σημάδι του χαρακτήρα σου, και της προσωπικότητας , που με κάνει να μην φοβάμαι να ανοιχτώ , σε ιδιωτικό επίπεδο ,όπως αυτό που κάνουμε τώρα .

Ονομάζομαι Ονήσιμος Ελευθεριάδης και διαμένω στην πόλη του Ηρακλείου , αλλά αυτές οι πληροφορίες, καθώς και άλλες που θα σας δώσω στο μέλλον, παρακαλώ να μείνουν μεταξύ μας, γιατί από την ανάπτυξη του θέματος θα καταλάβεις και εσύ, ότι βρίσκομαι σε κίνδυνο, από την οργάνωση της σκοπιάς, εγώ, και πιο πολύ η οικογένεια μου .

Είναι πολύ μεγάλη η ιστορία μου, και δεν ξέρω και πως να την πω, από που να αρχίσω και τι να πω .

Είμαι "νέος" πολύ ,στον χώρο των υπολογιστών και του ιντερνέτ ,και δεν ξέρω τι μπορώ να λέω χωρίς να κινδυνεύω να διαρρεύσει η πληροφορία και να έχω συνέπιες νομικές , γιατί τα βάζω με τους μάρτυρες της σκοπιάς , που με έχουν στο μάτι ,και έχουν πανίσχυρο νομικό τμήμα ,και πολλά λεφτά ,και καταστρέφουν όποιον προσπαθήσει να πει την αλήθεια γι αυτούς .

Αυτό το ξέρω πολύ καλά , έχω μεγαλώσει ,γεννηθεί και ανατραφεί ,μέσα στο περιβάλλον αυτό, και ξέρω πολλά πράγματα ,άγνωστα στον απλό κόσμο .
Είναι κάτι που εάν δεν το γνωρίσεις , από μέσα , [και από τους ΜτΙ ,λίγοι ξέρουν ακριβώς τι γίνεται ! ] δεν θα καταλάβεις και δεν θα μάθεις ποτέ . Γιατί εκείνο που ίπταται στους χώρους της Οργάνωσης και στραγγαλίζει κάθε ελεύθερη φωνή και σκέψη είναι ο ΦΟΒΟΣ.
Ο ΦΟΒΟΣ, ένα συναίσθημα που μέσα και έξω από αυτήν την οργάνωση, παίρνει άλλη έννοια , έννοια στην πιο άρρωστη μορφή του πρωτογόνου και αρχέγονου συναισθήματος του φόβου της ανθρώπινης φυλής .

Θα ήθελα να μου στείλεις στο μήνυμα σου , μια σελίδα στην οποία να δω κάποιες "ομολογίες" εμπειρίες , που έχουν κάνει άλλοι , για να καταλάβω λίγο πως γίνεται, και τι λένε ....

Αν πω ή αν γράψω ,κάτι λάθος , είναι γιατί είμαι εντελώς άπειρος , με τους υπολογιστές , ούτε αγγλικά δεν γνωρίζω !!!

Αλλά με την βοήθεια του Θεού , κάνω ότι μπορώ , παρά το γεγονός ότι , είμαι πολύ φτωχός από υλική άποψη , και με έχουν απομονώσει οι μάρτυρες, και ούτε η οικογένεια μου, μου μιλεί , με έδιωξαν από το σπίτι, γιατί έφυγα από τους μάρτυρες, και τώρα δεν έχω κανέναν [κανέναν όμως !!!] εκτός από τον Θεό , για να με βοηθήσει .

Θέληση μου είναι , να βοηθήσω άλλους , που έχουν φύγει από τους μάρτυρες , και αν ο Θεός το θέλει, και άτομα που ήδη είναι στους μάρτυρες .

Θέλω να κάνω και μια παρατήρηση γενική , είναι εσφαλμένο να λέμε , μάρτυρες του ιεχωβά, το σωστό είναι, μάρτυρες της σκοπιάς. Είναι καλό για εμάς ως χριστιανοί που είμαστε, και σωστό, να λέμε = μάρτυρες της σκοπιάς, και όχι του ιεχωβά. Ξέρω ότι είναι γνωστοί ετσι , αλλά το σωστό είναι αυτό , σε παρακαλώ να το κάνουμε γνωστό ,και ο κόσμος θα το καταλάβει . Δεν το λέω από σεβασμό και τιμή για το όνομα [ που είναι νοθευμένο] αλλά για λόγους τάξεως .
Περιμένω την σελίδα που θα δω ,τις "πείρες" "ομολογίες" "εμπειρίες" άλλων .

Αν κάνω κάποιο λάθος στην ορολογία ή γενικά στην προσέγγιση , είναι λόγω απειρίας .

Ευχαριστώ για τον χρόνο και το ενδιαφέρον .
Σημείωση : Παραθέτουμε και τις ευχαριστίες του Ονήσιμου Ελευθεριάδη.
«Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς, όλους όσους με τίμησαν με τα ωραία σχόλια τους, στο άρθρο μας .»

Βιβλιοπαρουσίαση-ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.pdf

στο


http://rwssel.blogspot.com/


θέλουμε την γνώμη σας

Ραίημοντ Φρανς_Το αποκομμένο πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος!.pdf

στο


http://rwssel.blogspot.com/


θέλουμε την γνώμη σας

H Νέα μας Πύλη ενημέρωσης ανανεώνεται συνεχώς

www.rwssel.blogspot.com


Θέλετε να βοηθήσετε κάποιον φίλο ή συγγενή που έχει μπλέξει στα γρανάζια της Σκοπιάς;


Εύκολα, κατεβάστε, τυπώστε και δώστε στο υπ'όψιν άτομο ένα ή όλα από τα αρχεία που υπάρχουν εδώ

Έξυπνοι είστε μπορείτε να βρείτε και άλλους τρόπους χρήσης των κειμένων...




Νέα αρχεία στην Πύλη ενημέρωσης (εναντίον) της Εταιρείας Σκοπιά

www.rwssel.blogspot.com


  • ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΩΝ ΣΩΜΑ.pdf
  • Ανοιχτή Επιστολή Προς τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.pdf

Βιβλιοπαρουσίαση:«Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία»

anazitontas-xristianiki-eleftheria.jpg


Βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου

         «Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία» (In Search of Christian Freedom)

                                           Του Ρέϋμοντ Φράντς

 

Ο συγγραφέας Ρέϋμοντ Φράντς, είναι πλέον ένα ιστορικό πρόσωπο στην Κοινότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά και όχι μόνο. Η προσωπική του πορεία,η σύγκρουσή του με την ηγετι-

κή ομάδα που κυβερνά με σιδηρά πυγμή την Κοινότητα των Μαρτύρων, και το πλούσιο συγγραφικό του έργο εντός κι΄εκτός Κοινότητος, των καθιστά σημείο αναφοράς στα δρώμενα αυτής της θρησκευτικής ομάδας τα τελευταία 30 χρόνια.

 

Ο Ρέϋμοντ Φράντς δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο. Είναι ανηψιός του Φρέντερικ Φράντς,4ου προέδρου της Εταιρίας Σκοπιά, Μάρτυρας του Ιεχωβά τρίτης γενιάς,ο οποίος επί 40 συναπτά έτη  υπηρέτησε σε όλα τα  επίπεδα της Οργάνωσης της Σκοπιάς. Ξεκίνησε στα 19 του χρόνια

ως σκαπανέας και 'ειδικός σκαπανέας', και κατόπιν υπηρέτησε διαδοχικά ως επίσκοπος περιοχής, επίσκοπος περιφερείας, ιεραπόστολος,επίσκοπος τμήματος, μέλος της οικογένειας

Μπέθελ στο Μπρούκλυν Ν.Υόρκης, και Μέλος του Κυβερνώντος Σώματος τα τελευταία εννέα χρόνια μέχρι την παραίτησή του από το Κυβερνών Σώμα το 1980 και την αποκοπή του από την Κοινότητα των Μαρτύρων το 1981.

 

Δύο χρόνια μετά την αποκοπή του, το 1983, συγγράφει και εκδίδει το συγκλονιστικό βιβλίο Κρίση Συνείδησης, που ταράζει τα νερά στις τάξεις των Μαρτύρων αποκαλύπτοντας, για πρώτη φορά,τα προβλήματα που αντιμετώπιζε εσωτερικά το Κυβερνών Σώμα στη διαχείριση σημαντικών ζητημάτων που απασχολούσαν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Για πρώτη φορά οι απλοί Μάρτυρες πληροφορούνται τη διχογνωμία των μελών του Κυβερνώντος Σώματος πάνω σε ζητήματα όπως η εγκυρότητα της κομβικής χρονολογίας του 1914,την αμφισβήτηση

της χρονολογίας του 607 π.Χ. ως του έτους καταστροφής της Ιερουσαλήμ, το διαχωρισμό των πιστών σε 'χρισμένους' και 'άλλα πρόβατα', την αποδοχή ή όχι της εναλλακτικής θητείας σε κοινωνική υπηρεσία και της αδιάκοπης παραγωγής 'νόμων' και 'κανονισμών' για κάθε πτυχή της ζωής των Μαρτύρων. Επρόκειτο για μία Βόμβα Μεγατόνων που έσκασε στο μέσο της Κοινότητος. Το βιβλίο  μεταφράζεται σε 12 γλώσσες και προκαλεί μεγάλη εντύπωση

στον κόσμο των Μαρτύρων αλλά και στην Θρησκευτική Κοινότητα γενικά, ανεξαρτήτως δόγματος. Το βιβλίο επίσης, γίνεται αιτία της αποχώρησης από τη Σκοπιά εκατοντάδων χιλιάδων πιστών και προκαλεί σημαντική επιβράδυνση του ρυθμού εισροής νέων μελών μέχρι σήμερα.

 

Οκτώ χρόνια μετά την έκδοση του βιβλίου Κρίση Συνείδησης, το 1991, ο Ρέϋμοντ Φράντς εκδίδει το δεύτερο βιβλίο του, συνέχεια του πρώτου, με τίτλο Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία. Πρόκειται για μνημειώδη εργασία που εξετάζει και αναλύει τις βασικές διδασκαλίες, τα δόγματα και τις πολιτικές της Εταιρίας Σκοπιά. Στην πραγματικότητα το βιβλίο αυτό κατεδαφίζει ολόκληρο το δογματικό οικοδόμημα της θρησκείας της Σκοπιάς. Βαθύς γνώστης των Γραφών αλλά και της θεολογίας της Σκοπιάς, ο Ρέϋμοντ Φράντς, κάνει εμπεριστατωμένη εξέταση των δογματικών θέσεων της Εταιρίας Σκοπιά και αποδεικνύει τον αντιγραφικό χαρακτήρα τους. Αμφισβητεί και διαλύει τους ισχυρισμούς του Κυβερνώντος Σώματος για απόλυτη εξουσία πάνω στους πιστούς ως ο υποτιθέμενος «πιστός και φρόνιμος

δούλος» και «μοναδικός αγωγός επικοινωνίας» του Κυρίου Ιησού και του Θεού. Καταδικάζει τον ασυγκράτητο «νομικισμό» της Εταιρίας με την αυθαίρετη παρέμβασή της σε κάθε τομέα της ζωής των ακολούθων της. Καταδεικνύει τις κραυγαλέες ασυνέπειες της πολιτικής της Εταιρίας Σκοπιά στο ακανθώδες ζήτημα των μεταγγίσεων του αίματος που έχει οδηγήσει στο θάνατο δεκάδες χιλιάδες ανυποψίαστους όσιους Μάρτυρες. Στηλιτεύει την καταχρηστική εφαρμογή της 'διευθέτησης' της αποκοπής και της απομόνωσης των πρώην μελών που δεν μπορούν να συμφωνήσουν με τις διαρκώς μεταβαλλόμενες διδασκαλίες και ερμηνείες της ηγεσίας της Σκοπιάς, και τέλος, υποδεικνύει  ποιο είναι Το Μεγαλείο των Καλών Νέων που περιέχει το Ευαγγέλιο του Χριστού και πώς αυτό αποτελεί Πρόκληση για τη Χριστιανική Ελευθερία και οδηγεί σε Μια Εκκλησία Ελεύθερων Ανθρώπων.

 

Ο Καθηγητής Στέφεν Κόξ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, γράφει για το βιβλίο αυτό:

 

«Το Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία είναι μια από τις πληρέστερες και περισσότερο διαφωτιστικές καταγραφές, που είναι διαθέσιμες πάνω στη ζωή μιας σύγχρονης θρησκευτικής

ομάδας όπως αυτής των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ποτέ ξανά, ενδεχομένως, δεν εξετάστηκε με τόση λεπτομέρεια η σχέση μεταξύ της θρησκευτικής πεποίθησης και της τακτικής μιας οργάνωσης ...;..Αποτελεί μια σημαντική μελέτη του Κινήματος της Σκοπιάς ...;.και βοηθά στην κατανόηση ενός ευρέως συνόλου κοινωνικών και ψυχολογικών δυνάμεων που διαμορφώνουν την ερμηνεία της Βίβλου και τη θρησκευτική ζωή των ανθρώπων χωρίς οι ίδιοι

να το συνειδητοποιούν».

 

Η ταυτόχρονη έκδοση των 2 βιβλίων του Ρέϋμοντ Φράντς στην Ελληνική γλώσσα, είναι μια χαρμόσυνη είδηση, είναι ένα σημαντικό γεγονός για τη Θρησκευτική Κοινότητα στην Ελλάδα και ειδικά για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, πρώην και νύν, παρέχοντας την εξαιρετική ευκαιρία εμβάθυνσης στις διδασκαλίες, τα δόγματα, τις πολιτικές αλλά και τις καταχρήσεις της

Εταιρίας Σκοπιά. Καλώ κάθε Μάρτυρα του Ιεχωβά και κάθε ενδιαφερόμενο να αγοράσει και να μελετήσει το εξαιρετικό αυτό βιβλίο.

 

Βιβλιοπαρουσίαση: Μάνος



Σε μορφή αρχείου PDF σύντομα στην "Πύλη" (www.rwssel.blogspot.com)

Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία: Στοιχεία βιβλίου

Αύριο θα αναρτηθεί κατά πάσα πιθανότητα η Βιβλιοπαρουσίαση του εδώ και στο www.rwssel.blogspot.com

anazitontas-xristianiki-eleftheria.jpg

Όσοι πιστοί (..) αναγνώστες μας προσέλθετε. Η ομάδα Rwssel μελετά συνεχώς τα 2 βιβλία του Ρέημοντ Φρανς και θα επενέλθουμε σύντομα με περισσότερα.


Εδώ http://www.e-morfi.gr/home.php


θα βρείτε την ηλ. διεύθυνση του εκδότη


Εδώ http://www.e-morfi.gr/product.php?productid=290&cat=0&page=1


η παρουσίαση του βιβλίου στην ιστοσελίδα του εκδότη:

ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ.
ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΑΠΟ ΤΟΝ FRANZ RAYMOND ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΩΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ.
Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ STEPHEN COX ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΗΣ CALIGORNIA ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ''ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' : ... ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΙΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΟΠΩΣ ΑΥΤΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ. ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΔΕΝ ΕΞΕΤΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΣΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ Η ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ...

 

Λεπτομέρειες
 
Κωδικός Μ-Ε 1031
Ποσότητα Διαθέσιμo
Βάρος 1.32 kgr
Διαστάσεις 15.5 χ 22
Σελίδες 984
ISBN 978-960-98713-4-1
Συγγραφέας FRANZ RAYMOND
Επιμέλεια ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Κ΄ ΜΑΡΙΑ ΚΟΤΣΑΝΗ
Μετάφραση ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Έκδοση ΜΟΡΦΗ ΕΚΔΟΘΗΤΩ ΑΘΗΝΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
Εκπτωση (e-morfi) -10%
Τιμή: €28.00

Με την ευκαιρία, να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας σε αυτόν για την έκδοση του βιβλίου.


Ελπίζω να εκφραστούν καιοι υπόλοιποι φίλοι παρομοίως. Προσωπικά μόλις εχθές ξεκίνησα την ανάγνωσή του (στα Ελληνικά πάντα).






Απίθανο: Οι .."χρισμένοι" που λαμβάνουν τα "εμβλήματα" ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ κάθε χρόνο!

Η Εταιρεία Σκοπιά και το Κυβερνών Σώμα βάλθηκε να μας τρελάνει όλους...


Αντί αυτοί που παίρνουν τα "εμβλήματα" στην "Ανάμνηση" (για αυτούς που δεν ξέρουν, είναι το αντίστοιχο της μετάληψης στους Χ.Ορθόδοξους κλπ και δείχνει ότι αυτοί είναι για τον..ουρανό) να ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ κάθε χρόνο, αντιθέτως η στατιστική που μαςπαρουσιάζουν δείχνει ότι ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ !!!


Μήπως κάποιοι κάνουν πλάκα και πάνε διψασμένοι και πεινασμένοι στην "Ανάμνηση"

http://www.jwfacts.com/watchtower/memorial-partakers.php

Increasing Memorial Partakers

An important doctrine for Jehovah's Witnesses is that of the 144,000. This small number represents the total number of humans that will be allowed into heaven. Those of the 144,000 that remain on earth today are referred to as the Remnant.[1]

The remnant are the only ones that are allowed to partake of the bread and wine at the memorial.[2] This is in flagrant disregard of Jesus, who said that everlasting life is contingent on partaking of the emblems in remembrance of him.

Graph of increase in memorial partakers 2005 to 2008
John 6:53-57 "Accordingly Jesus said to them: "Most truly I say to YOU, Unless YOU eat the flesh of the Son of man and drink his blood, YOU have no life in yourselves. He that feeds on my flesh and drinks my blood has everlasting life, and I shall resurrect him at the last day; for my flesh is true food, and my blood is true drink. He that feeds on my flesh and drinks my blood remains in union with me, and I in union with him. Just as the living Father sent me forth and I live because of the Father, he also that feeds on me, even that one will live because of me."

The decreasing number of the remnant has long been see as a proof that the end is about to occur.

"Six Convincing Lines of Evidence" that we are in the Last Days. ...; Sixth, the number of genuine anointed disciples of Christ is dwindling, though some will evidently still be on earth when the great tribulation begins. . Most of the remnant are quite elderly, and over the years the number of those who are truly anointed has been getting smaller." Watchtower 2000 Jan 15 p.13

Is this what has been happening with the number of anointed partakers over the years? The accompanying graphs shows otherwise.

Memorial partakers since 1948

Memorial partakers since 1979

Memorial partakers increase since 2000Memorial partakers increase since 2000

Quite contrary to the expectation and teachings of the Governing Body, after an initial rapid decrease, the number of partakers remained constant for almost 40 years. Then with the removal of the 1935 close for the calling, there has been a surge in partakers.

This is despite the Watchtower describing newly anointed as not real, or emotionally troubled.

"Over the years some, even ones newly baptized, have suddenly begun to partake. In a number of cases, after a while they acknowledged that this was an error. Some have recognized that they partook as an emotional response to perhaps physical or mental strain. But they came to see that they really were not called to heavenly life. ...; There is every reason to believe that the number of anointed ones will continue to decline as advanced age and unforeseen occurrences end their earthly lives." Watchtower 1996 Aug 15 p.31

It has long been held that the 144,000 were fully assigned by 1935.

"Logically, the calling of the little flock would draw to a close when the number was nearing completion, and the evidence is that the general gathering of these specially blessed ones ended in 1935." Watchtower 1995 Feb 15 p.19

If anyone since 1935 rightfully claimed to be anointed it was as a replacement of a sinful remnant, no longer worthy of heaven.

"For 19 centuries there was only the one calling, the heavenly one, with Jehovah being very selective as to who would serve with his Son to make up the Kingdom government. Many would be invited but only a precious few chosen. (Matthew 22:2, 14) In time the prescribed but limited number of 144,000 would be reached. After this no more would be anointed by holy spirit as witness that they had the heavenly hope, unless, in a rare occurrence, the unfaithfulness of one of the remaining 'chosen ones' made a replacement necessary." Watchtower 1982 Feb 15 p.30

As of 2010, it is 75 years since the calling was said to have closed. Since a person does not become anointed until their baptism, the youngest of the 1935 anointed would have been around 16 at the time, and so the youngest anointed from 1935 are now already 90. There are only a small number of these still alive, and so most of the 10,000 partakers are replacements.

There are a number of holes it the idea that the heavenly call closed in 1935. To start with, there is absolutely no Scriptural basis that the calling would close, let alone specifically in 1935 or any other year. Some on the Governing Body, such as Geoffrey Jackson, had not even been born in 1935. Furthermore, there has been no decrease in partakers in over 35 years. This has led to the Watchtower finally admitting that this doctrine never had any basis.

"Thus it appears that we can not set a specific date for when the calling of Christians to the heavenly hope ends." Watchtower 2007 May 1 p.31

Yet despite all of the above, the Watchtower still makes the claim that:

" ...; the number of anointed ones on the earth has decreased over the decades ...; " Watchtower Feb 15 2009 par.14 pp.27-28
Click for scans of PAGE 27 & PAGE 28

In light of the graphs above, what exactly do they mean by this dubious statement? Whilst admitting that the calling did not close in 1935, the Watchtower seems determined to encourage members that the end is very close by saying the number of anointed are decreasing, even though partakers have not decreased over the decades.

It is only a matter of time before the doctrines of the Great Crowd and 144,000 remnant are overhauled. As discussed at 144,000, the concept that only 144,000 go to heaven is flawed. To say that in the 2000 years since Jesus death there were only 144,000 true Christians, of which a third were followers of the Watchtower Society, is conceited at best. Likewise, the Watchtower doctrine regarding the great crowd and the other sheep is also unscriptural. The large number of Witnesses leaving and the increasing number of memorial partakers is indication that members are no longer confident in Watchtower doctrine.


Footnotes:

[1] "Today, only a remnant of the 144,000 are on earth." Worship the Only True God p.129

[2] "Since sharing in the bread and wine passed during the Memorial involves all of this, it would obviously be inappropriate for those having an earthly hope to partake. ...; Were they to partake of the emblems, it would signify something that is not true with respect to them. Thus, they do not partake, though they do attend the Memorial as respectful observers." Watchtower 2006 Feb 15 p. 24

"So, then, at the celebration of the memorial of Christ's death, only those who make up "the Israel of God" should partake of the emblems of bread and wine. This body of spiritual Israelites will number 144,000, who will rule with Christ in his heavenly Kingdom. (Revelation 14:1) On the other hand, the vast international company of "other sheep," who do not partake, will enjoy everlasting life on the Paradise earth, receiving the benefits of the Kingdom rule." Watchtower 1983 Mar 15 p.9



ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ-Βιβλιοπαρουσίαση





KRISIS SYNEIDHSHS.JPG



Δείγμα του αρχείου (1η σελίδα) που θα βρείτε στην Πύλη ενημέρωσης για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

www.rwssel.blogspot.com


Η Εταιρία Σκοπιά και ‘Αυτή η Γενεά’

attention.gif

g69_may_22p15.gif

1914-apati.JPG

apokrypsi-1914.JPG


1914-eksofylo.JPG

Στη διάρκεια των 130 ετών της πολυτάραχης ιστορίας της, η Εταιρία  Σκοπιά  έχει δώσει πολλές

και διαφορετικές ερμηνείες στη γνωστή φράση του Ιησού που κατέγραψε ο Ματθαίος στο ομόνυ-

μο ευαγγέλιο, κεφάλαιο 24, εδάφιο 34: «Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, εωσού  γίνωσι  πάντα

ταύτα». Από το ξεκίνημά της, η Εταιρία  Σκοπιά χρησιμοποιούσε την  εσχατολογία που είχε ανα-

πτύξει  ο ιδρυτής της Κάρολος Τέϊζ Ρώσσελ, για να προσελκύει πιστούς με την υπόσχεση ότι το

τέλος αυτού του συστήματος θα ερχόταν ανά πάσα στιγμή!Σε κάποιες εποχές η ιδέα ότι η 'γενεά

δεν πρόκειται να παρέλθει' χρησιμοποιήθηκε για να διεγείρει το αίσθημα του  επείγοντος  ανάμε-σα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά.Συνδεδεμένη με την ιδέα της 'γενεάς που δεν θα παρέλθει' είναι

η διδασκαλία της Σκοπιάς ότι η ουράνια διακυβέρνηση του Ιησού άρχισε το 1914, η οποία με τη

σειρά της, είναι η βάση για πολλές άλλες διδασκαλίες. Είναι ενδιαφέρον, λοιπόν, να παρακολου-

θήσουμε στο ρεύμα του χρόνου ποιες ήταν οι διάφορες ερμηνείες που έδωσε η Εταιρία  Σκοπιά

στη δήλωση του Ιησού περί «αυτής της γενεάς».

1897. «Ομοίως άλλαι χρήσεις της λέξεως (γενεά) αποδεικνύουσιν ότι δεν γίνεται χρήσις ταύτης

εν τη σημασία της φυλής, αλλ΄εις ανθρώπους ζώντας συγχρόνως ...;Εν άλλαις λέξεσι τα αναφερό-

μενα σημεία θα συμβώσι εν εποχή μίας γενεάς κατά το τέλος των αιώνων ...;Μία γενεά δύναται να υπολογισθή  ως ίση προς ένα αιώνα ...;.Υπολογίζοντες εκατόν έτη από του 1780, της χρονολογίας του πρώτου σημείου [των εσχάτων ημερών], το τέρμα αυτής φθάνει εις το 1880......Δεν ηθέλομεν είσθαι ασυνεπείς υπολογίζοντες την «γενεάν» από του 1878 - 1914, δηλαδή, 36 ½  έτητο μισό

περίπου της σημερινής ανθρωπίνης ζωής.»ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ, Τόμος 4ος, σελ.545-547, στην

Ελληνική, έκδοση 1923

 

1927. «Ως εκ τούτου, το ακαταμάχητο συμπέρασμα είναι ότι ο Ιησούς αναφερόταν στην νέαν κτί-

σιν (τους κεχρισμένους) όταν είπε: 'Δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη  εωσού γίνωσι πάντα ταύτα'.

( Ματθ. 24: 34) Τούτο, λοιπόν, θα αποτελούσε ισχυρήν ένδειξιν ότι μερικά μέλη της νέας κτίσεως

θα είναι επί της γής κατά τον καιρόν του Αρμαγεδδώνος.».Σκοπιά 15 Φεβρουαρίου 1927, σελ.62

1951. «Η πραγματική σημασία αυτών των λόγων είναι,πέραν πάσης αμφιβολίας,ότι υποδηλώνει

μία γενεά με τη συνήθη έννοια, όπως στο εδάφιο Μάρκος 8:12 και στις Πράξεις 13:36, ή εκείνους

που ζούν τη δεδομένη  περίοδο. Επομένως, ήταν σ' αυτή τη 'γενεά' που επρόκειτο να επιπέσουν

οι συσσωρευμένες κρίσεις. (Ματθ.23: 36) Αυτό συνεπώς σημαίνει ότι από το 1914 δεν θα παρέλ-

θει μια γενεά  εωσότου  εκπληρωθούν όλα, εν μέσω ενός καιρού μεγάλης αναταραχής.»  Σκοπιά

1 Ιουλίου 1951, σελ.404, στην Αγγλική.

1952. «Κάποια άτομα που ζούσαν το 1914 μ.Χ. όταν άρχισε η σειρά των προειπωμένων γεγονό-

των θα ζούν επίσης όταν αυτή η σειρά θα τερματιστεί στον Αρμαγεδδώνα. Όλα τα γεγονότα θα ε-

πέλθουν στο διάστημα μιας γενεάς». Σκοπιά 1 Σεπτεμβρίου 1952, σελ. 453 ,στην Αγγλική

1958. « Πολλοί είναι οι άνθρωποι που ζούν από το 1914, οι οποίοι θα ζούν ακόμα όταν θα είναι

ο καιρός ν' αρχίσει ο Αρμαγεδδώνας». Από τον Απωλεσθέντα Παράδεισο στον Αποκαταστημένο

Παράδεισο,1958, σελ. 205

 

1962. «Μήπως ο Ιησούς χρησιμοποίησε τη λέξη 'γενεά' με ένα συμβολικό τρόπο; Όχι, δεν πρέπει

να πούμε ότι η λέξη 'γενεά' εδώ έχει συμβολική σημασία ...; ...;Η 'γενεά' του  εδαφίου  Ματθαίος 24:

34     περιλαμβάνει άτομα που ζούσαν κατά τον καιρό που ο πόλεμος στον ουρανό άρχισε το 1914

...; ...;Άτομα αυτής της ΄γενεάς' θα ιδούν το τέλος αυτού του κόσμου». Ξύπνα!  22- 9 -1962, σελ.27

1968. «Προφανώς ο Ιησούς μίλησε για εκείνους που θα είχαν αρκετή  ηλικία να γίνουν μάρτυρες

με κατανόηση των όσων έλαβαν χώρα όταν άρχισαν οι έσχατες ημέρες ...;Ακόμη κι αν υποθέσου-

με ότι νέοι δέκα πέντε ετών θα ήταν αρκετά διορατικοί για να κατανοήσουν τη σπουδαιότητα των

συμβαινόντων το 1914». Ξύπνα 8 Οκτωβρίου 1968, σελ.13, στην Αγγλική και 8-3-1969, στην Ελ-

ληνική

 

1971. «Η γενεά μας θα δεί το τέλος της παρούσης τάξεως που μαστίζεται από τις πιέσεις. Υπάρ-

χει μάλιστα βάσιμος λόγος να ελπίζουμε ότι μια νέα τάξις θεϊκής κατασκευής μπορεί ν' αρχίσει με-

σα σ' αυτή τη δεκαετία ...;..Η γενεά που ζούσε το 1914 όταν 'αυτά άρχισαν να γίνονται' έχει τώρα

γεράσει ...;..Αυτό σημαίνει ότι ο ωρισμένος καιρός για την πλήρη εκπλήρωσή τους πρέπει να είναι

πλησίον, πολύ πλησίον». Ξύπνα! 8-10-71, σ.26 (στην Αγγλική) και Ξ.22-4-72,σ.26 στην Ελληνική

 

1978. «Συνεπώς, όσον αφορά την εφαρμογή στην εποχή μας, η 'γενεά' λογικά, δεν θα εφαρμοζό-

ταν στα μωρά που γεννήθηκαν στη διάρκεια  του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου».-- Σκοπιά 1-10-

1978, σελ. 31

1980. «Πρόκειται για τη 'γενεά' των ανθρώπων που είδε τα καταστρεπτικά γεγονότα που ξέσπα-

σαν σε συνδυασμό με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο από το 1914 και μετά ...;..Αν λάβετε υπόψη

σας ότι δέκα έτη είναι η ηλικία ενός ατόμου στην οποία ένα γεγονός δημιουργεί μόνιμη εντύπωση

...;..»  Σκοπιά 15-10-1981, σελ.31 (Αγγλική) και 15-3-1981, σελ.31 στην Ελληνική

1984. «Αν ο Ιησούς χρησιμοποίησε τη 'γενεά' μ' αυτή την έννοια και το εφαρμόσουμε στο 1914,

τότε τα μωρά εκείνης της γενιάς είναι τώρα εβδομήντα χρονών ή μεγαλύτεροι ...; ...;..Μερικοί από

αυτούς 'δεν θέλουσι παρέλθει εωσού γίνωσι πάντα ταύτα». Σκοπιά 15-5-1984, σελ.5  (Αγγλική)

και 15-9-1984, σελ. 5, στην Ελληνική

1988. «Το μεγαλύτερο μέρος της γενιάς του 1914 έχει περάσει.Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη στη γή

εκατομμύρια άτομα που γεννήθηκαν εκείνη τη χρονιά ή πρίν από αυτήν ...;..Τα λόγια του Ιησού θα

βγούν αληθινά, 'δεν θα περάσει αυτή η γενεά, πριν γίνουν όλα αυτά». Ξύπνα!  8-4-1988  σ. 14

 

1991. «Θυμηθείτε ότι ο Ιησούς είπε, αναφερόμενος σ' αυτούς που ζουν στη διάρκεια των 'εσχά-

των ημερών', οι οποίες άρχισαν το 1914: «Αληθώς σας λέγω, δεν θέλει  παρέλθει η γενεά αύτη,

εωσού γίνωσι πάντα ταύτα». (Ματθ. 24: 34) Ναι, η ειρήνη θα έρθει πράγματι στη διάρκεια αυτής

της γενεάς, αλλά όχι χάρη στις προσπάθειες των εθνών». Σκοπιά 15-4-1991,σ. 6,7, Ελληνική

1995. «Επομένως, στην τελική εκπλήρωση της προφητείας του Ιησού σήμερα, η έκφραση 'αυτή

η γενιά'  προφανώς  αναφέρεται στους ανθρώπους της γης οι οποίοι βλέπουν το σημείο της πα-

ρουσίας του Ιησού αλλά δεν διορθώνουν τις οδούς τους». Σκοπιά 1-11-1995, σελ.19

2008. «Ως τάξη, αυτοί οι χρισμένοι αποτελούν τη σύγχρονη 'γενιά' της σημερινής εποχής η οποία

'δεν θα παρέλθει μέχρι να συμβούν όλα αυτά'.Αυτό υποδηλώνει ότι μερικοί χρισμένοι αδελφοί του

Χριστού θα είναι ακόμα ζωντανοί στη γη όταν αρχίσει η προειπωμένη  μεγάλη θλίψη». Σκοπιά 15

Φεβρουαρίου 2008, σελ. 24

2010. «Θα κάνουμε καλά να λάβουμε υπόψη μας μερικά πράγματα σχετικά με τη λέξη 'γενεά: Αυ-

τή συνήθως αναφέρεται σε ανθρώπους διαφόρων ηλικιών των οποίων οι ζωές συμπίπτουν εν μέ

ρει στη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου, δεν  είναι  υπερβολικά  μεγάλη, και έχει ένα τέλος.

(Έξοδ. 1: 16) Πώς, λοιπόν, πρέπει να κατανοήσουμε τα λόγια του Ιησού για 'αυτή τη γενεά'; Προ-

φανώς υπονοούσε ότι οι ζωές των  χρισμένων που  ζούσαν  όταν το σημείο άρχισε να γίνεται φα-

νερό  το  1914, θα  συνέπιπτε  εν μέρει  με  τις  ζωές των  άλλων χρισμένων που θα έβλεπαν την

έναρξη της μεγάλης θλίψης.Αυτή η γενεά είχε μια αρχή, και ασφαλώς θα έχει ένα τέλος. Η εκπλή-

ρωση  διαφόρων  χαρακτηριστικών του σημείου δείχνει ξεκάθαρα ότι η θλίψη πρέπει να είναι κον-

τά. Διατηρώντας  το  αίσθημα του επείγοντος και παραμένοντας άγρυπνοι, αποδεικνύετε ότι συμ-

βαδίζετε  με  το  αυξανόμενο φώς, και ακολουθείτε την καθοδηγία του αγίου πνεύματος». Σκοπιά

15 Απριλίου 2010

Εμείς θα λέγαμε ότι για μια ακόμη φορά η Ηγεσία της Εταιρίας Σκοπιά  επιχειρεί με απατηλό τρό-

πο να  εξαπατήσει  τους πιστούς με σκοπό τη «διατήρηση του αισθήματος του επείγοντος» διότι

όπως ισχυρίζεται «η εκπλήρωση των διαφόρων χαρακτηριστικών του σημείου δείχνει ξεκάθαρα

ότι η θλίψη πρέπει να είναι κοντά». Μοτίβο που επαναλαμβάνεται βασανιστικά επί 130 χρόνια

τώρα, επανειλημμένα διαψευδόμενο. Είναι ένα κλασσικό παράδειγμα ερμηνευτικής προσέγγισης

εκ  μέρους  της  Σκοπιάς που  εκβιάζει την  εξαγωγή  συμπερασμάτων  και εννοιών  εκεί που δεν

Από Συνεργάτη






Μάρτυρες του Ιεχωβά: ανάλυση διαφόρων θεμάτων (download)

Το νέο μας blog-πύλη


www.rwssel.blogspot.com


θα περιέχει ότι υλικό έχουμε ετοιμάσει ή θα ετοιμάζουμε σιγά σιγά....


ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ..!


O πολύς όχλος-τα άλλα πρόβατα-οι 144000.pdf

Βιβλιοπαρουσίαση_ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.pdf

Γιατί είναι Επικίνδυνο να Συνταυτιστείτε με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.pdf

Δεκαπεντάλεπτος Οδηγός Αξιολόγησης της Αλήθειας.pdf

Η Εσωτερική Λειτουργία της Εταιρίας Σκοπιά.pdf

Η Εταιρία Σκοπιά και 'Αυτή η Γενεά'.pdf

Η Εταιρία Σκοπιά Πλαστογραφεί την Ιστορία της.pdf

Η Κατάσταση με τους παιδεραστές μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά .pdf

Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας.pdf

Η Προσπάθεια του Ρόδερφορδ να Συμβιβαστεί με τον Χίτλερ.pdf

Η Συνέλευση στο Σίνταρ Πόϊντ του Οχάϊο το 1922.pdf

Η Υπόθεση Όλιν Μόϊλ και οι Παρατηρήσεις του.pdf

Μπεθ-Σαρίμ_Ένα Μνημείο Ψευδοπροφητείας.pdf

Οι Αναδυόμενες Τεχνολογίες του Ιντερνετ & Σκοπιά .pdf

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά με λίγα λόγια.pdf

Πιστεύει η Ηγεσία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Δόγμα της για το Αίμα;.pdf

Πιστός και φρονιμος δουλος.pdf

Πίσω Από τους Τοίχους των Αιθουσών Βασιλείας.pdf

Ποιος Έχει την Αλήθεια;.pdf

Το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά-Ένας Σκύλος- Οδηγός για ένα Τυφλό Άτομο.pdf

Το Τετελεσμένο Μυστήριο,1917..pdf

Το Φώς Γίνεται Λαμπρότερο.pdf


26-1-2010

Είναι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά _οι καλύτεροι άνθρωποι;.pdf

Εξοργιστική υποκρισία τής εταιρίας Σκοπιά.pdf

Μάρτυρες του Ιεχωβά-Διαγγελείς της Βασιλείας του Θεού.pdf

29-1-2010

Ανοιχτή Επιστολή Προς τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.pdf

ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΩΝ ΣΩΜΑ.pdf

Ο θεός της Σκοπιάς είναι ενας άλλος Θεός.pdf

Επικίνδυνη Σέκτα η Σκοπιά κατά το Πρωτοδικείο των Παρισίων.pdf


30-1-2010

Οι Μαρτυρες ρωτουν_Ξέρετε εσείς και δεν ξέρει το Κυβερνών Σώμα;.pdf


1-2-2010


Βιβλίο- Αποκάλυψη το Μεγαλειωδες Αποκορυφωμα της Πλησιαζει_σελ52.pdf

Είναι η Εταιρία Σκοπιά η Μόνη Οργάνωση του Θεού;.pdf

Βιβλιοπαρουσίαση-ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.pdf

Ραίημοντ Φρανς_Το αποκομμένο πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος.pdf


8-2-2010

Η Εταιρία Σκοπιά Πλαστογραφεί την Ιστορία της.pdf

Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Αποθαρρύνονται να χρησιμοποιούν το Ιντερνέτ.pdf


10-2-2010

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κι ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος.pdf

Η Κατάχρηση της Αποκοπής.pdf

Ποιοι Είναι οι Αληθινοί Χριστιανοί.pdf


22-2-2010


Πώς Κατάντησε Αυτή η Θρησκεία-Το Τρελοκομείο της Σκοπιάς.pdf

Αυτό το άρθρο γράφτηκε από τους Δικηγόρους της Σκοπιάς.pdf

H Εταιρία Σκοπιά και οι Δωρεές.pdf

Έγκλημα επί Σκηνής της Εταιρίας Σκοπιά-μέρος 1ο.pdf

Έγκλημα επί Σκηνής της Εταιρίας Σκοπιά-μέρος 2ο.pdf


3-3-2010

Μεταγγίσεις Αίματος- οι Μάρτυρες του Ιεχωβά-και η Εταιρεία Σκοπιά.pdf


11-3-2010

Μια Πτυχή του Νομικισμού των Μαρτύρων του Ιεχωβά.pdf


12-3-2010

Είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά οι 'Εκλεκτοί του Θεού'.pdf


Το blog μας δημιουργεί στο blogspot πύλη ενημέρωσης για τους

Μάρτυρες του Ιεχωβά...


Δεν θα υπάρχουν σχόλια ούτε αναρτήσεις παρά μόνο υλικό και σύνδεσμοι προς υλικό.


www.rwssel.blogspot.com

Ο Μύθος του Σύνθετου σημείου καταρρέει...

Άλλη μια ανοησία της Εταιρείας Σκοπιά, το λεγόμενο σύνθετο σημείο καταρρέει σαν χάρτινος πύργος! μαζί με την γενιά του 1914...




paeimaaco.jpg

  

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel1.jpg   

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel2.jpg 

 Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel3.jpg  

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel4.jpg 


Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel5.jpg

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel6.jpg 

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel7.jpg

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel8.jpg 

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel9.jpg 

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel10.jpg  

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel11.jpg   

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel12.jpg  

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel13.jpg 

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel14.jpg  

  

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel15.jpg 

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel16.jpg

 

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel17.jpg  

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel18.jpg

Mythos-Synthetoy-Shmeioy1914-sel19.jpg

Διαθέσιμο (για 10 κατεβάσματα) συμπιεσμένο στο

http://rapidshare.com/files/337651736/O-Mythos-toy-Synthetoy-Shmeioy-thw-Skopia-rwssel.pblogs.gr.rar.html





Οι πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά βοηθούν την Αϊτή

http://www.exjws4haiti.com/


Η Εταιρεία Σκοπιά παραδέχεται ότι η άρνηση μετάγγισης.....

..μπορεί να σκοτώσει! "ΠΡΟΦΑΝΩΣ", λέει ανερυθρίαστα, "αν χαθεί πολύ αίμα, το άτομο θα ΠΕΘΑΝΕΙ"!


Ξύπνα 22 Μαϊου 1979 (στην Αγγλική-τότε υπήρχε διαφορά με την Ελληνική, η Ελληνική έκδοση υστερούσε, λόγω μετάφρασης...)


Ωστε τελικά Πέτρο, η μετάγγιση σε κάποιες περιπτώσεις είναι ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ να σωθεί η ζωή.Ακριβώς όπως σου έλεγα κάποτε...


ΙΔΟΥ ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ..

Awake22Maioy1979p4002.PNG

Χιουμορ με νόημα...

KAKAnea1.jpg

To δόγμα περί "ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ" [1914] ΑΛΛΑΖΕΙ για 6η φορά!!



KAKAnea3-1914.jpg1914-eksofylo.JPG



"ΠΕΤΡΟ" στο αφιερώνω!


Αμετάφραστο, ας κάνει όποιος έχει το μεράκι την μετάφραση και να μου το στείλει..

Διαβάζουμε από το Freemids.org  τα εξής απίστευτα για την Σκοπιά 15 Απριλίου 2010 (ναι που ΘΑ βγει..)


http://www.freeminds.org/doctrine/chronology/this-generation-teaching-changes-for-6th-time-in-april-15-2010-watchtower.html

From the April 15, 2010 Watchtower article:

Holy Spirit's Role in the Outworking of Jehovah's Purpose

13 Third, holy spirit is at work in bringing Bible
truths to light. (Prov. 4:18) This magazine has
long been used by "the faithful and discreet slave"
as the primary channel for dispensing increased
light. (Matt. 24:45) For example,


(ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΘΡΑΣΣΟΣ!!!)...

consider our understanding
of those who make up "this generation"
mentioned by Jesus. (Read Matthew 24:32-
34.) To what generation did Jesus refer? The article
"Christ's PresenceWhat Does It Mean to You?"
explained that Jesus was referring, not to the wicked,
but to his disciples, who were soon to be anointed
with holy spirit. Jesus' anointed followers, both
in the first century and in our day, would be the ones
who would not only see the sign but also discern its
meaningthat Jesus "is near at the doors."

14 What does this explanation mean to us? Although
we cannot measure the exact length of "this
generation," we do well to keep in mind several
things about the word "generation": It usually refers
to people of varying ages whose lives overlap during
a particular time period; it is not excessively long;
and it has an end. (Ex. 1:6) How, then, are we to
understand Jesus' words about "this generation"?
He evidently meant that the lives of the anointed
who were on hand when the sign began to become
evident in 1914 would overlap with the lives of other
anointed ones who would see the start of the great

tribulation. That generation had a beginning, and it
surely will have an end. The fulfillment of the various
features of the sign clearly indicate that the tribulation
must be near. By maintaining your sense of
urgency and keeping on the watch, you show that
you are keeping up with advancing light and following
the leadings of holy spirit.Mark 13:37.

(italics ours)

Well, this change should buy out another 60 years or so before Armageddon may come! Such brilliant leaders of the Watchtower. See chart with the history of the changes by clicking READ MORE



MEΤΑΦΡΑΣΗ:



Ο Ρόλος του Αγίου Πνεύματος στην

Επεξεργασία του Σκοπού του Ιεχωβά

 

13.Τρίτον, το πνεύμα του Θεού επενεργεί ώστε να φέρει τις

Γραφικές αλήθειες στο φως.(Παρ.4:18) Αυτό το περιοδικό χρη-

σιμοποιείται επί μακρόν από τον «πιστό και φρόνιμο δούλο» ως

ο κύριος αγωγός για να παρέχει αυξημένο φώς (Ματθ. 24:45)

Λόγου χάρη, εξετάστε την κατανόησή μας για εκείνους που απαρ-

τίζουν «αυτή τη γενεά» που περιγράφεται από τον Ιησού. (Δια-

βάστε το Ματθαίος 24: 32-24) Σε ποια γενεά αναφερόταν ο Ιη-

σούς; Το άρθρο 'Η Παρουσία του Χριστού-Τι Σημαίνει για Εσάς;'

εξηγούσε ότι ο Ιησούς αναφερόταν, όχι στους πονηρούς, αλλά

στους μαθητές του, οι οποίοι επρόκειτο σύντομα να χρισθούν

με άγιο πνεύμα. Οι χρισμένοι ακόλουθοι του Ιησού, τον πρώτο

αιώνα και στην εποχή μας, θα ήταν εκείνοι οι οποίοι δεν θα έ-

βλεπαν μόνο το σημείο αλλά επίσης θα διέκριναν τη σημασία

του - ότι ο Ιησούς «είναι πλησίον επί θύραις».

 

14.Τι σημαίνει αυτή η εξήγηση για εμάς; Μολονότι δεν μπορού-

με να υπολογίσουμε το ακριβές μήκος «αυτής της γενεάς», θα κά-

νουμε καλά να λάβουμε υπόψη μας μερικά πράγματα σχετικά με

τη λέξη 'γενεά': Αυτή συνήθως αναφέρεται σε ανθρώπους διαφό-

ρων ηλικιών των οποίων οι ζωές συμπίπτουν εν μέρει στη

διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου, δεν είναι υπερβολικά

 μεγάλη, και έχει ένα τέλος. (Έξοδ. 1:6) Πώς, λοιπόν, πρέ-

πει να κατανοήσουμε τα λόγια του Ιησού για «αυτή τη γενεά»; Προ-

φανώς υπονοούσε ότι η ζωή των χρισμένων που ζούσαν όταν το

σημείο άρχισε να γίνεται φανερό το 1914 θα συνέπιπτε εν μέρει

με τη ζωή των άλλων χρισμένων που θα έβλεπαν την έναρξη της

μεγάλης θλίψης. Αυτή η γενεά είχε μια αρχή, και ασφαλώς θα έχει

ένα τέλος. Η εκπλήρωση των διαφόρων χαρακτηριστικών του ση-

μείου δείχνει ξεκάθαρα ότι η θλίψη πρέπει να είναι κοντά. Διατη-

ρώντας το αίσθημα του επείγοντος και παραμένοντας άγρυπνοι,

αποδεικνύετε ότι συμβαδίζετε με το αυξανόμενο φώς, και ακολου-

θείτε την καθοδηγία του αγίου πνεύματος.

 

Σχόλιο Freeminds: Αυτή η αλλαγή θα εξαγοράσει άλλα 60 χρόνια

περίπου, πριν έρθει ο Αρμαγεδδώνας

 






ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ! ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

generationjw.jpg

1914-apati.JPGapokrypsi-1914.JPG

ΟΛΑ ΟΣΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ» (μέρος 1ο)

Βασισμένο στην ανάρτηση του φιλικού μας μπλογκ "Αντιαιρετικός" (το οποίο συνιστούμε ενθέρμως!)

http://antiairetikos.blogspot.com/2010/01/blog-post_14.html


Ερώτηση: Τι είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, γιατί λέγονται έτσι και τι πιστεύουν;


Απάντηση: Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ή «Γιεχωβάδες» όπως είναι κοινώς πιο γνωστοί, δεν είναι πια Χριστιανική αίρεση, αλλά μια παγκόσμια πολυεθνική εκδοτική Εταιρία με το όνομα «Σκοπιά» που έχει έδρα της το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης - πρόκειται όμως να μετακινηθεί στη πόλη Γουόργικ - και το μόνο που την ενδιαφέρει είναι πως θα βγάλει περισσότερα χρήματα. Και πράγματι τα καταφέρνει πουλώντας κατά εκατομμύρια διάφορα βιβλία, βιβλιαράκια, περιοδικά που σ' αυτήν δεν στοιχίζουν σχεδόν τίποτα, επειδή αυτοί που τα βγάζουν είναι ολοχρόνιοι «σκλάβοι» της που ζουν και τρέφονται μέσα στις εγκαταστάσεις της, παίρνοντας ένα συμβολικό μισθό. Βέβαια τα έντυπα αυτά μοιράζονται δωρεάν σε μας από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, είναι όμως υποχρεωμένοι να τα πληρώνουν αυτοί στην Οργάνωσή τους. Οπότε μπορεί να φανταστεί κάποιος τι τεράστια ποσά συγκεντρώνει η Εταιρία τους. Ενδεικτικά να πούμε για να γίνουμε κατανοητοί, για τί ποσά μιλάμε, πως για το έτος π.χ. 2006 σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η ίδια η Εταιρία, ξοδεύτηκαν για διάφορες ανάγκες το ποσό των 111.000.000 δολαρίων. Οπότε είναι εύκολα να γίνει αντιληπτό τι τεράστια έσοδα εισρέουν στα ταμεία της Εταιρίας «Σκοπιά». Και για να δώσουμε μια γεύση των τεραστίων ποσών που διαχειρίζεται η Εταιρία «Σκοπιά» δημοσιεύουμε φωτογραφία από το έντυπο της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Διαγγελείς της Βασιλείας», σελίδες 352 και 353 όπου φαίνονται μερικά από τα τεράστια και πανύψηλα κτίρια που έχει στην κατοχή της. Επίσης πρέπει να ληφθεί υπόψη πως τα κτίρια αυτά είναι ένα ελάχιστο μόνο μέρος από τα εκατοντάδες άλλα που διαθέτει, όπως υποστηρίζει άλλωστε και η ίδια η Εταιρία:



«Διαγγελείς της Βασιλείας» σελίδες 352 και 353: Μερικά από τα τεράστια κτίρια που διαθέτει η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά "Σκοπιά"

Όλα αυτά βέβαια τα καλύπτει με θρησκευτικό ένδυμα και σήμερα έχει δημιουργήσει πλέον μια καινούργια θρησκεία με Χριστιανικό χρώμα. Και το υποστηρίζουμε αυτό όχι χωρίς λόγο. Πρώτο και κύριο έχει κατασκευάσει δική της Καινή Διαθήκη την επονομαζόμενη Μετάφραση του Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), όπου μέσα σ' αυτή κακοποιεί την πραγματική, προσθέτοντας, αφαιρώντας ή αλλάζοντας λέξεις και ολόκληρες προτάσεις ώστε να βγαίνει το επιθυμητό γι' αυτή αποτέλεσμα. Μάλιστα σε κάποια σημεία της δεν δίστασε να προσθέσει κομμάτια που προέρχονται από ΤΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ, αφού χρησιμοποίησε την μετάφραση ενός πνευματιστή ονόματι Γιοχάνες Γκρέμπερ. Θεωρεί επίσης, το επίσημο περιοδικό που φέρει τον ομώνυμο τίτλο «Σκοπιά» ΑΝΩΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΕ! Τέλος κηρύττουν ένα Θεό καινούργιο τον Ιεχωβά - απ' όπου πήραν και το όνομά τους - που δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τον αληθινό που μας φανέρωσε ο Χριστός. Ονομάζονται και Χιλιαστές επειδή πιστεύουν πως θα έρθει ο Χριστός να ιδρύσει γήινη - υλική Χιλιετή Βασιλεία.


Τώρα το μπλογκ μας και στο Twitter!

Για να μην χαθούμε ποτέ...


http://www.twitter.com/rwssel



Η Εταιρεία Σκοπιά θα συνδράμει τον λαό της Αϊτής;

Κτίρια Σκοπιάς.JPG



Εκκλησία Ελλάδος, ΜΚΟ Αλληλεγγύη, ενίσχυση στο λαό της Αϊτής. Δίσκος για τους σεισμοπαθείς την Κυριακή 24/01 σε όλους τους ναούς. Η Μήτροπολη Μεξικού αδυνατούσε να επικοινωνήσει με τους Αϊτινούς Ορθόδοξους Ιεραποστόλους . 100.000 νεκροί ; Τεράστια ανάγκη ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ μέσω της Ορθόδοξης Ιεραποστολής Αϊτής.( EarthquaKe in Haiti, Orthodoxy in Haiti, IOCC Responds to Haiti Earthquake ).


http://ierapostoli.wordpress.com/2010/01/13/earthquake_haiti/


ΑΠΑΝΤΩ: ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ!


Θα σας δείξω αργότερα με update τι κινήσεις έκανε η ΣΚΟΠΙΑ (όσοι είστε γνώστες θα φαντάζεστε ποιούς και πως θα βοηθήσει)



Θεαματική αύξηση της επισκεψιμότητας του μπλογκ "Rwssel"

Εχθές Πέμπτη 522 επισκέψεις με 117 μοναδικές...


ΝΕΟ ανώτατο όλων των εποχών...ο κόσμος ψάχνεται

Ένα χιουμοριστικό βιντεάκι με θέμα τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

Στατιστικά επισκεψιμότητας 15 Δεκ-14 Ιαν 2010

Σας παραθέτουμε τα στατιστικά όπως παρουσιάζονται από το χώρο διαχείρησης του ιστολογίου μας.


Για να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι καθόλου...


episkepsimotita-jpeg.JPG


Κάποιοι πλέον μας διαβάζουν από την αρχή ως το τέλος....


Συνεχίζουμε δυνατά, ενημερωτικά, υπεύθυνα, χωρίς ακρότητες!

Η Εσωτερική Λειτουργία της Εταιρίας Σκοπιά

kykliki-logiki1.jpg



Είναι  λογικό να αναρωτιόμαστε πώς μπορεί ο οποιοσδήποτε να συμμετέχει σε μια θρησκευτική

ομάδα η οποία ασκεί  100%  έλεγχο στους ακολούθους της σε ό,τι  αφορά τη συμπεριφορά τους,

τα αισθήματά τους, τις σκέψεις τους, ακόμη και την πρόσβαση στην πληροφόρηση.Ποιος θα ήθε-

λε να ενωθεί με μια ομάδα η οποία χαρακτηρίζεται από αυτά τα στοιχεία, και διακρίνεται από αυ-

τή την ασφυκτική προσέγγιση και στην οποία οι οπαδοί κρατούνται σε διαρκή φόβο; Αποκτώντας

εσωτερική θεώρηση του τρόπου λειτουργίας της οργάνωσης της Σκοπιάς, λαβαίνουμε την κατάλ-

ληλη απάντηση στο ερώτημα αυτό.

                           Εύκολο να μπείςΠολύ Δύσκολο να Βγείς

 

Ένα  άτομο που δεν  σχετίζεται  ήδη με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά  και εισέρχεται στις τάξεις της

Σκοπιάς, συνήθως αυτό το κάνει για την κάλυψη κάποιας συναισθηματικής ανάγκης. Μερικές φο-

ρές πρόκειται για άτομο που νιώθει μόνο. Το άτομο αυτό ίσως υπέστη ένα σοβαρό πλήγμα όπως

η απώλεια εργασίας,το διαζύγιο,προβλήματα με τα παιδιά ή κάποια παρατεταμένη ασθένεια στην

οικογένεια. Μερικοί  εμπλέκονται  όταν   αντιμετωπίζουν  την  κρίση  της  μέσης  ηλικίας ή κάποια

πικρή εμπειρία με την εκκλησία τους.Σε μια τέτοια περίοδο εμφανίζονται οι Μάρτυρες του Ιεχωβά

και φαίνεται να επιδεικνύουν ενδιαφέρον γι' αυτό το μοναχικό  άτομο. Και ποιος δεν θα εκτιμούσε

την εξεύρεση ενός καλού φίλου; Εφόσον οι Μ.τ.Ι. δαπανούν τόσες πολλές ώρες πηγαίνοντας από πόρτα σε πόρτα, μαθαίνουν ποιο είδος ανθρώπων είναι υποψήφιοι προσήλυτοι. Δεν ενδιαφέρον-

ται να προσηλυτίσουν εκείνους που πραγματικά γνωρίζουν την Αγία Γραφή και έχουν σταθερή οι-

γενειακή ζωή.

Στην αρχή, φαίνεται ότι οι  Μ.τ.Ι. έχουν Γραφικές απαντήσεις για πολλά από τα προβλήματα της

ζωής--και οι γνώσεις τους μπορεί να εντυπωσιάζουν.(Στη πραγματικότητα, οι Μ.τ.Ι. έχουν πολύ

λίγη γνώση των Γραφών, αλλά τα διαστρεβλωμένα πράγματα που γνωρίζουν, τα γνωρίζουν κα-

λά, επειδή η διδασκαλία πάνω σ΄αυτά  επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά στις συναθροίσεις τους).

Ένα από τα πρώτα πράγματα που οι Μάρτυρες διδάσκουν τους ανθρώπους που δείχνουν ενδια-

φέρον είναι ότι  θα αντιμετωπίσουν  εναντίωση από εκείνους που θα προσπαθήσουν να τους εμ-

ποδίσουν να γίνουν πλήρεις ακόλουθοι της Εταιρίας Σκοπιά. Προσδιορίζουν αυτή την εναντίωση

ως προερχόμενη από τον Διάβολο, ο οποίος προσπαθεί να τους εμποδίσει να μάθουν την «αλή-

θεια».Έτσι,όταν φίλοι και συγγενείς προσπαθούν να προειδοποιήσουν έναν προσήλυτο της Σκο-

πιάς, αυτό συνήθως  καθιστά το άτομο πιο αποφασισμένο από ποτέ να συνεχίσει να μελετάει με

τους Μάρτυρες.

Φυσικά,υπάρχουν εκατοντάδες ομάδες που ισχυρίζονται ότι είναι «η μοναδική αληθινή θρησκεία»

συνεπώς, είναι μια πολύ καλή ιδέα ν΄ακούσετε όλες τις συμβουλές που είναι διαθέσιμες. Είναι γε-

γονός  πως, άσχετα  με τη θρησκευτική  ομάδα στην οποία εισέρχεσθε, η εναντίωση είναι τυπική.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η Εταιρία Σκοπιά ή οποιαδήποτε άλλη αίρεση είναι η αληθινή  θρησκεία.

Αποδεικνύει μόνο ότι οι άνθρωποι που αμφισβητούν τις ενέργειές σας ενδιαφέρονται ειλικρινά για

εσάς. Επιθυμούν  να εξετάσετε  προσεκτικά  την απόφασή σας και να μην ενωθείτε με μια ομάδα

εξαιτίας κάποια συναισθηματικής ανάγκης.

Επιπρόσθετα, η Εταιρία Σκοπιά δεν θέλει οι υποψήφιοι ακόλουθοί της να έρθουν σε επαφή με ο-

ποιονδήποτε εγκατέλειψε την οργάνωση. Διδάσκει ότι κάθε πληροφορία προερχόμενη από πρώ-

ην μέλη της  είναι «αποστατική»  και «εχθρική»--ακόμη  και  όταν το  μεγαλύτερο  μέρος της ύλης

που εκτίθεται  περιλαμβάνει  αποσπάσματα από προηγούμενες εκδόσεις της Σκοπιάς. Αυτό πρέ-

πει να κάνει τον καθένα καχύποπτο.

Οι Μάρτυρες που κάνουν επισκέψεις στα σπίτια, συνήθως δεν λένε στους υποψήφιους μαθητές

ότι αναμένεται απ' αυτούς (σχεδόν αναγκαστικά) να παρακολουθούν πέντε εξουθενωτικές συνα-

θροίσεις  κάθε  εβδομάδα. Εάν ένα άτομο αρχίσει να παρακολουθεί τακτικά τις συναθροίσεις, το επόμενο βήμα είναι να του ζητήσουν να συμμετάσχει στο «εργο από σπίτι σε σπίτι».

Η κατήχηση της Σκοπιάς σταδιακά δημιουργεί περισσότερο φόβο στα μέλη της αίρεσης. Διδάσκει

πως αν  δεν συνεχίσουν  να συμβαδίζουν  με την «οργάνωση του Θεού», θα καταστραφούν όταν

έρθει ο Αρμαγεδδώνας.Εάν έχουν παιδιά θα ακούσουν ότι ο Θεός θα τα εξαλείψει στον Αρμαγεδ-

δώνα, μπροστά στα μάτια τους, εάν δεν παραμείνουν πιστοί και δραστήριοι στην «οργάνωση του

Για να γίνει κάποιος ένας «καλός» Μ.τ.Ι πρέπει να αποκλείσει τη διάνοιά του από τον ανεξάρτητο

τρόπο  σκέψης. Ένα  πράγμα που δεν ανέχεται η Εταιρία Σκοπιά είναι οι άνθρωποι που υποβάλ-

λουν  ενοχλητικές  ερωτήσεις που  προκαλούν τη  σκέψη  και  θέλουν με  παραγωγικούς συλλογι-

σμούς να  κατανοήσουν τις  διδασκαλίες  και  τις πρακτικές της ομάδας αυτής. Η Εταιρία  απαιτεί

υπακοή και συμμόρφωση με κάθε κόστος. Όλοι πρέπει να ντύνονται με το ίδιο στυλ, να έχουν τις

ίδιες τσάντες κ.λ.π. Με τον τρόπο αυτό οι Μ.τ.Ι  χάνουν την ταυτότητά τους.

Μια  επιστολή από  μια  γυναίκα της οποίας η κόρη είχε γίνει  Μ.τ.Ι. έγραφε: «Αφότου η κόρη μου

και ο γαμπρός μου έγιναν Μ.τ.Ι.,έζησαν μαζί μας τα επόμενα πεντέμισυ χρόνια. Δεν θα αναφέρω

λεπτομέρειες αυτής της περιόδου εκτός του ότι αυτοί έπραξαν ό,τι αναμενόταν να πράξουν και εί-

παν ό,τι αναμενόταν να πούν, και η ζωή ήταν κάτι περισσότερο από δύσκολη. Έκλαψα πάρα πο-

λύ εκείνο τον καιρό».

Μια άλλη κυρία ομολόγησε ότι αφότου άρχισε να μελετάει με τους Μάρτυρες για κάμποσα χρόνια,

αισθάνθηκε ότι έχανε την ταυτότητά της. Είχε γίνει σκληρή  από τη συνταύτισή της με την Εταιρία

και δεν ένιωθε συμπόνοια. Αναφορές αυτού του είδους είναι συνηθισμένες.

Με τον καιρό ο νέος προσήλυτος ανακαλύπτει ότι δεν έχει πλέον αληθινούς φίλουςδεν έχει  κα-

νέναν τον οποίον να μπορεί να εμπιστευθεί πραγματικά. Οι Μ.τ.Ι. διδάσκονται να κατασκοπεύουν

και να καταδίδουν ο ένας τον άλλον. Οι πρεσβύτεροιτο κυβερνών σώμα στην Αίθουσα Βασιλεί-

ας--τελικά  γνωρίζουν  κάθε κίνηση που κάνετε.Έτσι,αν έχετε οποιεσδήποτε ειλικρινείς ερωτήσεις

ή αμφιβολίες  για την οργάνωση  και τολμήσετε να τις εκφράσετε στον οποιονδήποτε, αυτό θα φε-

ρθεί στην προσοχή των πρεσβυτέρων. Η χειρότερη δυνατή προσβολή θα ήταν να αμφισβητήσετε

τη λειτουργία της Εταιρίαςνα ρωτήσετε από πού αντλεί την εξουσία της, γιατί  αλλάζει  διαρκώς

διδασκαλίες και ούτω  καθεξής. Ακόμη και για κάτι που δεν είναι σοβαρό μπορεί να βρεθείτε ενώ-

πιον μιας «δικαστικής επιτροπής»,(μια ομάδα αποτελούμενη συνήθως από τρείς πρεσβυτέρους).

Θα σταθείτε εκεί μόνος σας. Δεν επιτρέπεται η παρουσία συνηγόρων  υπέρ του κατηγορουμένου.

Συνήθως θεωρείσαι ένοχος πρίν ακόμη μπείς στο δωμάτιο. Μια τέτοια επιτίμηση είναι αρκετή για

να συνειδητοποιήσετε ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεσθε κανέναν. Πρέπει να είστε έτοιμοι να συμβι-

βαστείτε με το γεγονός ότι όλες οι σχέσεις σας θα είναι επιφανειακές.

Η Εταιρία έχει αναπτύξει ένα έξυπνο σύστημα.Από την αρχή κιόλας,παροτρύνει τα άτομα να δια-

κόψουν κάθε σχέση με φίλους και γείτονες έξω από την οργάνωση, επειδή είναι «κοσμικά και πο-

νηρά άτομα». Ένα δίκαιο άτομο δεν πρέπει να συναναστρέφεται με οποιονδήποτε μπορεί να έχει

κακή επιρροή επάνω του. Και αυτό επεκτείνεται και στις πιο στενές σχέσεις αν τα άτομα δεν συμ-

μερίζονται τα δόγματα και τις διδασκαλίες της Εταιρίας. (Οι Μ.τ.Ι δεν παίρνουν στα σοβαρά την Α-

γία Γραφή όταν λέει, 'Τίμα τον πατέρα σου και τη Μητέρα σου'  ή τη διδασκαλία ότι ο σύζυγος και

η σύζυγος είναι ένα).

Πριν περάσει  πολύς χρόνος ένας  Μάρτυρας  καταλήγει να μην έχει κάποιον να συναναστραφεί

έξω από τα όρια της Εταιρίας Σκοπιά.Με τον καιρό συνειδητοποιεί ότι η Εταιρία Σκοπιά δεν είναι

αυτό που  ισχυρίζεται ότι είναι, αντιλαμβάνεται  ότι  δεν υπάρχει  πραγματική  αγάπη, ότι οι συνα-

θροίσεις είναι μονότονες και πληκτικές αφού επαναλμβάνονται βασανιστικά τα ίδια πράγματα και

ότι δεν μπορεί να  αμφισβητήσει  την οργάνωση αλλά πρέπει να συμμορφώνεται με όλες τις οδη-

γίες της, και ότι δεν έχει πλέον συναναστροφές με τον έξω κόσμο.

Επομένως, η Εταιρία Σκοπιά, ακριβώς όπως κάνουν και άλλες επικίνδυνες αιρέσεις, καθιστά πο-

λύ δύσκολο για κάποιον να αποχωρήσει. Ισχυρίζεται ότι,'Ναι, σφάλλουμε και κάνουμε λάθη,αλλά

πού θα πάς αν εγκαταλείψεις την οργάνωση; Οι άλλες θρησκευτικές ομάδες κάνουν περρισότερα

λάθη από τα δικά μας'. Ένα άτομο απλά, δεν μπορεί εύκολα να πεί, «φεύγω από τη Σκοπιά». Αυ-

τοί που τολμούν να βαδίσουν εκτός γραμμής, δικάζονται από μια δικαστική επιτροπή, βρίσκονται

ένοχοι, και αν δεν μετανοήσουν αποκόπτονται. Μετά απ' αυτό, τον αποφεύγουν οι πάντες. Σε κα-

νένα Μ.τ.Ι δεν επιτρέπεται να του μιλήσει ή να έχει οποιαδήποτε επαφή μαζί του, ούτε και αυτοί οι

στενοί συγγενείς του, η σάρκα και το αίμα του!

Εξετάστε την παρακάτω περίπτωση: Η  κυρία Ρ. Γ. συνειδητοποίησε κάποια στιγμή ότι η Σκοπιά αντιπροσώπευε μια ψεύτικη θρησκεία, αλλά η κόρη της, ο γαμπρός της και η εγγονή της παρέμε-

ναν ακόμη στην οργάνωση. Εάν αποχωρούσε  από  την οργάνωση δεν θα μπορούσε να τους ξα-

ναδεί, ειδικά την  εγγονή της. Όταν η  εγγονή της θα νυμφευόταν, δεν  θα μπορούσε να παραστεί

στο γάμο της.Για το λόγο αυτό,αποφάσισε να δαπανά το λιγότερο δυνατό χρόνο (1 ώρα το μήνα)

πηγαίνοντας από  πόρτα σε  πόρτα για να μπορεί να εξακολουθεί να βλέπει την οικογένειά της.Ε-

κατοντάδες χιλιάδες Μ.τ.Ι. ακολουθούν αυτή την τακτική για τους ίδιους λόγους!

Είμαι πεπεισμένος ότι, εάν  η Εταιρία Σκοπιά κήρυττε αμνηστία για οποιονδήποτε ήθελε να φύγει-

διακόπτοντας την τακτική της απομόνωσης των αποχωρούντων μελών της- ένα μεγάλο ποσοστό

από τους Μ.τ.Ι θα έσπευδαν να φύγουν από την οργάνωση όσο πιο γρήγορα μπορούσαν!

Δεν έχει σημασία με ποια κατηγορία κατηγορείται ένας Μ.τ.Ι ,η τακτική της αποκοπής, της απομά-

κρυνσης και της απομόνωσης είναι ίδια για όλους.Σε αντίθεση με αυτή την τακτική, η Αγία Γραφή

μας παροτρύνει να διορθώνουμε και να αποκαθιστούμε τον αμαρτάνοντα αδελφό με αγάπη.Αυτή

η τακτική της  κατηγορίας, της καταδίκης  και της τιμωρίας, ενώ δεν προσφέρει καμιά πραγματική

βοήθεια, ρίχνει τους  ανθρώπους στην  αμαρτία. Το αποβληθέν άτομο  σκέφτεται: «Αφού κατηγο-

ρούμαι ότι είμαι κακός, θα αρχίσω να ενεργώ σαν κακός όπως με λένε».Με το τρόπο αυτό, εγκα-

ταλείπει τις προηγούμενες ηθικές του αξίες.

Πώς  μεταχειριζόταν  ο Χριστός τους  αμαρτωλούς; Ο Ιησούς έτρωγε  και  συναναστρεφόταν μαζί

τους. Πήγε στο σπίτι του Ζακχαίου ο οποίος ήταν φοροσυλλέκτης, δηλαδή, άτομο που οι Ιουδαίοι

το περιφρονούσαν. Ο Ιησούς αναζητούσε τα χαμένα πρόβατα που έσφαλαν. Δίδαξε ξεκάθαρα ότι

πρέπει να αγαπούμε τους εχθρούς μας, και να κάνουμε το καλό ακόμη και στους διώκτες μας. Εί-

ναι  καταφανές ότι ένας  αληθινός Χριστιανός  δεν  πρέπει να υιοθετεί τις αμαρτωλές πράξεις του

κόσμου,αλλά δεν πρέπει και να αποκόπτει τον εαυτό του από τους ανθρώπους του κόσμου, αντί-

θετα, πρέπει να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία  ώστε να μιλάει στους άλλους για τη θαυμάσια  σω-

τηρία που βρίσκεται στην πίστη στον Ιησού Χριστό.

Η παρούσα πολιτική αποκοπής της Εταιρίας Σκοπιά, ασφαλώς δεν μπορεί να λέγεται ότι υποστη-

ρίζεται από την Αγία Γραφή.Μια γυναίκα η οποία ανατράφηκε ως Μάρτυρας του Ιεχωβά,πρόσφα-

τα αναφώνησε: «Πώς  μπορεί η Εταιρία Σκοπιά να επιδοκιμάζεται από τον Θεό όταν διαλύει οικο-

γένειες και διασπά τις πιο φιλικές ανθρώπινες σχέσεις»;

                               Η Εταιρία και ο ΘεόςΕίναι το Ίδιο ή Όχι;

 

 

Εάν οι Μ.τ.Ι. αμφισβητήσουν τους πρεσβυτέρους τους ή τα παιδιά ρωτήσουν τους γονείς τους για

τα λάθη, τις εσφαλμένες θεωρίες  και τις διαρκείς αλλαγές  στις διδασκαλίες και στις πρακτικές της

Εταιρίας, θα κατηγορηθούν ότι ψάχνουν να βρούν σφάλματα στον θεό! Θα τους γίνει υπενθύμιση

ότι η Εταιρία είναι «η οργάνωση του Θεού', συνεπώς, τα παράπονα κατά της Εταιρίας, στη πραγ-

ματικότητα  είναι παράπονα εναντίον του Θεού. Στην ουσία, οι Μ.τ.Ι. διδάσκονται ότι ο Θεός και η εταιρία Σκοπιά είναι ένα και το αυτό. Αυτή η ψυχολογική λαθροχειρία επισωρεύει έντεχνα αισθή-

ματα ενοχής πάνω σε κάθε Μάρτυρα που ζητάει απαντήσεις σε δικαιολογημένα ερωτήματα.

Επιπλέον,όταν οι Μάρτυρες φθάνουν στο σημείο να συνειδητοποιήσουν ότι η Εταιρία Σκοπιά δεν

είναι η «αλήθεια»--και το κάνουν πολλοί--συχνά γίνονται πικροί προς τον θεό, αφού τον βλέπουν

το ίδιο όπως την Εταιρία. Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι γυρίζουν την πλάτη τους στον Θεό.

Από τη  μια μεριά, όποιος παραπονείται  ή όποιος 'ψάχνει' και  ασκεί  κριτική  υπό την επιφάνεια,

υποτίθεται ότι στασιάζει εναντίον του Θεού. Από την άλλη μεριά, αν κάποιος παρουσιάσει σαφείς

αποδείξεις των λαθών που έχει κάνει η υποτιθέμενη «οργάνωση του Θεού», η Εταιρία και οι πρε-

σβύτεροι θα απαντήσουν: «Ναι κάνουμε λάθη, και δεν ισχυριζόμαστε ότι είμαστε αλάθητοιεπει-

δή  υπάρχουν ατελείς άνθρωποι στην οργάνωση, άνθρωποι που υπόκεινται σε λάθη». Η υποκρι-

σία είναι κάτι παραπάνω από εμφανής!

Από Συνεργάτη

Οι παρουσιάσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά στις πόρτες λένε την ..αλήθεια (part 1)

ποιά αλήθεια όμως;


MτΙ: Καλημέρα σας.Ωραία μέρα σήμερα, έτσι δεν είναι;

Οικοδεσπότης: Ναί, τι θέλετε;

MτΙ: Eίμαι εδώ να σας πώ γιατοο μέλλον σας. Θα θέλατε να ξέρετε αυτό το μέλλον;

Οικοδεσπότης: Δεν ξέρω. Ίσως θέλω.

MτΙ: ΠΟΛΥ σύντομα,ο "Ιεχωβά Θεός", θα τινάξει τα μυαλά σας στον αέρα θα κάνει το κρανίο του μωρού σας χίλια κομμάτια και αφού καθαρίσω αυτό το μπάχαλο και τα πουλιά τελειώσουν το φάγωμα των ματιών σας, θα πάρω το σπίτι σας και θα ζήσω μέσα. ΚΑΙ το αυτοκίνητό σας.


Θα θέλατε να ακούσετε πώς ΙΣΩΣ τα αποφύγετε όλα αυτά;


Οικοδεσπότης: Άντε φύγε από δω πέρα πριν στα κάνω εγώ όλα αυτά!


ΜτΙ (ενώ φεύγει): Καλημέρα σας. Ανυπομονώ να μείνω στο σπίτι σας!

13/01/2010 Τε: 420 επισκέψεις 108 Μοναδικοί

εχθές στο μπλογκ. Καθόλου άσχημα για ένα μονοθεματικό ιστολόγιο...


Διαδώστε μας όσο μπορείτε παντού

"Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, μας γράφουν"

Ανοίγει κενή η παρούσα ανάρτηση προς τιμήν του νέου μας (δυναμικού) σχολιαστή "Παράκρουση" πουτο ζήτησε ώστε να συνεισφέρει αυτά που θέλει τελοσπάντων.


Υπενθυμίζουμε ότι οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του μπλογκ και των διαχειριστών του...


Έλα φίλε και με το μαλακό!

Ξεκίνησε η δίκη για την επίθεση στον Πολυζωγόπουλο

Στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας ξεκίνησε σήμερα η δίκη του Νίκου Κουνταρδά, για την επίθεση πριν από τρία χρόνια σε βάρος του πρώην προέδρου της ΓΣΕΕ, Χρήστου Πολυζωγόπουλου, και του Σάββα Ρομπόλη στην οδό Ναυαρίνου. Κατηγορούμενοι είναι επίσης ο Στέλιος Μαλινδρέτος και άλλοι τέσσερις μάρτυρες του Ιεχωβά, τους οποίους έχει εμπλέξει ο Μαλινδρέτος, κατονομάζοντάς τους, ισχυριζόμενος ότι τους προέτρεψαν να προβούν στη συγκεκριμένη ενέργεια. Ωστόσο, ο Μαλινδρέτος φυγοδικεί, ενώ από την υπεράσπιση τονίστηκε ότι αποτελεί προσβολή του νομικού μας πολιτισμού το γεγονός ότι βρίσκονται κατηγορούμενοι μάρτυρες του Ιεχωβά εξαιτίας της κατάστασης ενός ψυχασθενή.

Θα πάθουν συγκοπή στο Μαρούσι! Το 2ο βιβλίο του Φρανς στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

ΣΟΥΠΕΡ ΒΟΜΒΑ ΜΕΣΑ ΣΕ 10 ΜΕΡΕΣ!!


Μετά το "Κρίση Συνείδησης", πλεόν και το "ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", είναι πλέον διαθέσιμο στα Ελληνικά!!!


Δεν θα μας μείνει Ευρώ στην Τράπεζα....




Η επισκεψιμότητα προβλέπεται να εκτοξευτεί στα ουράνια.



Παρακαλούνται τα μέλη-συνεργάτες του μπλογκ να προμηθευτούν άμεσα τα 2 πλέον βιβλία-έχουμε πολλή δουλειά!!

Διαθέσιμο (π΄ροχειρα λινκς-θα ανανεώνεται συνεχώς):

http://www.allbooks.gr/book.php?TitlesID=149942 

(τιμή 25,2€)

http://www.psarasbooks.gr/eshop/book.php?TitlesID=149942

(τιμή 25,2€)

http://www.paper-bookland.gr/books.asp?action=author&authorID=86436

(τιμή 25,2€)




ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-RAYMOND FRANZ/ ΡΑΙΗΜΟΝΤ ΦΡΑΝΣ, πρώην μέλους τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά. Η εύρεση μιας σωστής ισορροπίας μεταξύ ελευθερίας και ευθύνης αποτελεί πρόβλημα, που έχει απασχολήσει κάβε ευσυνείδητο Χριστιανό. Για εκείνους πού μεγάλωσαν σε ένα αυστηρά δομημένο θρησκευτικό περιβάλλον, η ισορροπία μεταξύ της πιστότητας προς μία θρησκευτική οργάνωση, προς την οικογένεια και την προσωπική ευθύνη ίσως δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. Ως Μάρτυρας του Ιεχωβά τρίτης γενιάς, ο Franz υπηρέτησε για περισσότερα από σαράντα χρόνια σε κάθε επίπεδο της δομής της οργάνωσης. Τα εννέα από αυτά τα χρόνια τα πέρασε ως μέλος του κεντρικού εκτελεστικού συμβουλίου, του Κυβερνώντος Σώματος. Ο Καθηγητής Stephen Cox του Πανεπιστημίου της California, γράφει: "Το 'Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία' είναι μία από τις πληρέστερες και πιο διαφωτιστικές καταγραφές, που είναι διαθέσιμες επάνω στη ζωή μιας σύγχρονης θρησκευτικής ομάδας όπως αυτής των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ποτέ ξανά, ενδεχομένως, δεν εξετάστηκε με τόση λεπτομέρεια η σχέση μεταξύ της θρησκευτικής πεποίθησης και της τακτικής μιας οργάνωσης. Το 'Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία" αποτελεί μία πολύ σημαντική μελέτη του κινήματος της Σκοπιάς, και σχολιάζει την παρούσα κατάσταση αυτής, αλλά η σημασία του βιβλίου δεν περιορίζεται σε αυτό το κίνημα. Βοηθά στην κατανόηση ενός ευρέος συνόλου κοινωνικών και ψυχολογικών δυνάμεων, που διαμορφώνουν την ερμηνεία της Βίβλου και της θρησκευτικής ζωής των ανθρώπων, συχνά χωρίς οι ίδιοι να το συνειδητοποιούν". Μεγάλο Σχήμα. 982 σελ. 28,00 €


UPDATE

Βιβλιοκριτική και εδώ


http://thriskeftika.blogspot.com/2010/01/blog-post_7539.html



Η τριλογία των βιβλίων " Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ", Α-Β-Γ τόμοι


Η-ΛΑΤΡΕΙΑ-ΤΗΣ-ΣΚΟΠΙΑΣ-Α.jpg

Η Οργάνωση των "μαρτύρων του Ιεχωβά" γνώρισε, στη διάρκεια της ιστορία της, ουσιαστικές αλλαγές στις δοξασίες της, στην οργανωτική δομή, στις πρακτικές, στους στόχους της.
Ξεκίνησε ως ιδιωτική επιχείρηση του Καρόλου Ρώσσελ, μεταβλήθηκε σε μετοχική εταιρεία, έγινε θρησκευτική αίρεση, οικοδομήθηκε σε "θεοκρατία" ή καλύτερα σε δικτατορία και σε "μόνη νόμιμη κυβέρνηση σ' όλη τη γη".
Στο τρίτομο αυτό έργο, ο συγγραφέας, μας παρουσιάζει το αποτέλεσμα εικοσαετούς σκληρής εργασίας του. Είναι μία σφαιρική μελέτη του φαινομένου της "Λατρείας της Σκοπιάς", βασισμένη στη βιβλιοθήκη των εκατό και πλέον ετών της ιστορίας αυτής της βορειοαμερικανικής εταιρείας και ακόμη σε άγνωστες μέχρι σήμερα πηγές.
Το βιβλίο αυτό λαμβάνει υπόψη του και τις νεώτερες μεταβολές (1992-1993) που συντελέσθηκαν στο Μπρούκλιν και μ' αυτή την έννοια καλύπτει ένα μεγάλο κενό.

('Εκδοση 1993, Σελίδες 239).





Η-ΛΑΤΡΕΙΑ-ΤΗΣ-ΣΚΟΠΙΑΣ-Β.jpg

Οι δύο πρώτοι τόμοι αυτού του έργου αποδεικνύουν ότι η "αυτοβιογραφία" της "Σκοπιάς' είναι γεμάτη από νοθεία, ιστορική απάτη, μισές αλήθειες. Σύστημά της η απόκρυψη των αληθινών γεγονότων, που την αποδεικνύουν επαρμένο, πονηρό και αδίστακτο "δούλο", ο οποίος χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο, προκειμένου να παγιδεύσει και να κρατήσει αιχμαλώτους ανύποπτους πολίτες.

('Εκδοση 1994, Σελίδες 470).






Η-ΛΑΤΡΕΙΑ-ΤΗΣ-ΣΚΟΠΙΑΣ-Γ.jpg

Ο τρίτος τόμος, "μάρτυρες του Ιεχωβά και Ορθοδοξία", αποδεικνύει τον αντι-γραφικό χαρακτήρα της εταιρείας αυτής, αλλά ταυτόχρονα κατοχυρώνει και τη γραφική αλήθεια της Ορθοδοξίας.

('Εκδοση 1995, Σελίδες 267).


http://www.ppu.gr/greek/book_gr1.htm#book_28

Τα βιβλία μας διατίθενται στα βιβλιοπωλεία.
Αν δεν βρίσκετε κάποια από αυτά, μπορείτε να απευθυνθείτε
στην Π. Ε. Γ.

Γιά παραγγελίες βιβλίων τηλεφωνήσατε:
(
210) 6082 271 και (210) 6396 665, Fax: (210) 6082 219.

Ταχυδρομική Διεύθυνση:
Π. Ε. Γ., Τ. Θ. 60120, 153 42 Αγία Παρασκευή
.


Πιστεύουμε ότι ξεχωριστά από την ατομική ιδεολογία του κάθε ανθρώπου, η ελευθερία της σκέψης και βούλησης είναι ιερά και αναφαίρετα δικαιώματα, που δεν μπορούν και δεν πρέπει να αντικατασταθούν από όποια λογική απορρέει από «αυθεντίες» και από ομάδες που κάτω από το μανδύα προβάτου είναι αδηφάγα τρωκτικά ανθρωπίνων ψυχών.

Αν θέλετε να συμπαρασταθείτε στο έργο μας και βρίσκετε ότι έχουμε τους ίδιους προβληματισμούς η παρουσία σας μας είναι απαραίτητη.

Γιά περισσότερες πληροφορίες:
Π.Ε.Γ., τηλ.: 210 6396.665, 210 6082.271, Fax: 210 6082.219. ή γράψτε μας : Τ.Θ. 60120, 153 42  Αγία Παρασκευή.
Γιά την οικονομική ενίσχυσή μας:
Π.Ε.Γ.,  Εθνική Τράπεζα  Ελλάδος,  Αριθ.Λογ. 180-2960004-44.

Σας περιμένουμε στις συναντήσεις μας, που γίνονται
κάθε Κυριακή 11.00' - 13.00' στην οδό Αποστόλου Παύλου 10, Αγία Παρασκευή Αττικής.






http://jehovahgr.freeforums.org/index.php

http://jehovahgr.freeforums.org/index.php


Το μοναδικό φόρουμ αποκλειστικά για θέματα γύρω από τους "Μάρτυρες του Ιεχωβά"


open_mind-544x408-custom.jpg

The most burned book in the Western World !! - Crisis of Conscience

http://www.freeminds.org/sales/most_burned.htm


Crisis of Conscience
by Raymond V. Franz
former member of the Governing Body of Jehovah's Witnesses

(Atlanta: Commentary Press,
FOURTH Edition, June 2002,  438 pages, with updated material on latest events) 


This book was banned, even before it was written.

The author, Raymond Franz, had been under ban by the Watchtower Society since 1981, when he was excommunicated for eating a meal with a previously banned individual, his landlord. Five million Jehovah's Witnesses are now forbidden to speak to Franz, read his book, or even say "Hello" if they pass him on the street.

And the Watchtower does well to shield its followers from this man--if they are to remain followers. Nephew of the organization's late president Fred Franz, Raymond spent nine years as a member of its top-secret Governing Body. The inside information Franz now reveals in his book is sufficient to shake any Jehovah's Witness's faith--not in God, but in the organization claiming to be God's mouthpiece.

Can little Johnnie receive an organ transplant, or must his parents refuse? Can Mrs. Smith do as her husband wishes in bed, or must she say "NO" to him? Can Jack accept hospital work as an alternative to military service, or must he refuse and go to jail? If little Johnnie's parents, Mrs. Smith, and Jack are Jehovah's Witnesses, their answers come from Watchtower headquarters in Brooklyn, New York. And the final word rests with the Governing Body.

As a member of that elite group, Ray Franz had to share in making these decisions for Witnesses worldwide. As the Body's votes swung this way and that--and millions of Witnesses' family life or very lives swayed in the balance--Franz became more and more conscience-stricken at what he saw happening.

One chapter details how the Governing Body decided that certain conduct between husband and wife in bed would be grounds for divorce and disfellowshipping (formal excommunication and shunning). After the edict was issued (The Watchtower December 1, 1972, pages 734-736) numerous marriages broke up as a result. Then, seven years later, the Governing Body changed its mind and reversed the policy.

In the same way, the Governing Body was legislating other personal matters for Jehovah's Witnesses: medical treatment, family relationships, etc. Rank-and-file JWs accepted the Governing Body's decisions as "God's law," but Ray Franz knew that each decision was a mere product of the human whims, opinions and prejudices of his peers as they tossed ideas around and put them to a vote. Franz called to mind Jesus' words to the Pharisees: "Thus you nullify the word of God for the sake of your tradition...their teachings are but rules made by man." (Matthew 15:6,9 New International Version)

Like Quakers, Mennonites, Seventh Day Adventists and others, Jehovah's Witnesses have long refused to bear arms as soldiers. But, unlike these others, the Witnesses have also refused civilian "alternative service" work in hospitals. (Witnesses tell the judge that their decisions are the result of personal conscience, but, in reality, any Witness not following the organization's instructions would be "disassociated"--cut off from friends and family the same as if disfellowshipped.) This practice came into question in a series of Governing Body meetings in 1978.

A motion was made at each one of those meetings to allow JW's to accept civilian hospital work. In each meeting a majority of the Governing Body (Franz names them) voted in favor of the change. But the resolution never passed, because a two-thirds majority was required. So, young men among Jehovah's Witnesses continued to refuse civilian work in hospitals--and thus faced jail sentences--even though a majority of the Governing Body felt there was no objection to such work.

Another "conscience" issue for Witnesses involved political party membership cards. When the ruling element in the African country of Malawi demanded that citizens purchase "party cards", the Watchtower Society took a stand against it. In adhering to this position, Malawian Witnesses faced imprisonment, beatings and severe mistreatment at the hands of government loyalists.

Meanwhile, in Mexico Witnesses were in the habit of bribing officials to obtain cards identifying them as members of the reserves who had fulfilled a year of military service. Not having the cartilla would result in some inconvenience, but not the sort of suffering Witnesses faced in Malawi. Franz relates in detail how Watchtower headquarters gave its approval to both policies, leaving African JWs to face brutal persecution, while permitting Mexican Witnesses to buy cards 'under the table.' This caused much suffering in Africa. And it helped cause the "crisis of conscience" Raymond Franz experienced as a member of the Governing Body whose votes enforced these contradictory rulings.

The final portion of Crisis of Conscience is devoted to the events surrounding Ray's removal from the Body and subsequent expulsion from the organization of Jehovah's Witnesses. If it were not for the modern setting and doctrinal issues peculiar to JWs, the story would sound much like any 'heresy' trial from the medieval Inquisition. Or, again, the evidence based on rumor and hearsay could have been taken from the Salem witch trials of colonial Massachusetts.

True, the Inquisition's victims were burned at the stake, and the "witches" of Salem were hanged, while Raymond Franz was merely deprived of his livelihood, publicly disgraced, and cut off from family and life-long friends. Still, one is left with the feeling that the only reason why Franz is an author today, instead of a corpse, is that the Watchtower Society can not administer capital punishment. From the standpoint of Jehovah's Witnesses, though, Franz is a dead man. Crisis of Conscience will be of particular interest to JWs--the few who dare read it. But it gives all of us food for thought about our personal relationship with God and our attitude toward men who claim religious authority.


Copyright 1984, 1996 by David A. Reed.



ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΚΑΙ στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ πλέον!!


Δείτε πληροφορίες στην αρχή του ιστολογίου



Το νέο μας βίντεο στο youtube (Κρίση Συνείδησης)

"ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ": Το πρώτο μαργαριτάρι από το βιβλίο σχετικά με το 1914

1914-eksofylo.JPG


ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΤΟ 1914 από τα ψιλά γράμματα?




apokrypsi-1914.JPG

Το: "προτού παρέλθει η γενιά που γνώρισε τα γεγονότα του 1914"

EΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΩΣ!(;)

1914-apati.JPG

Είναι σίγουρο ότι το βιβλίο αυτό θα μας απασχολήσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ από εδώ και πέρα...


ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ, ΤΑ ΠΡΩΗΝ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ να ενημερωθει σχετικα με την πραγματικη αληθεια γύρω από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΤΟ "Κρίση Συνείδησης" ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

ΣΑΣ ΤΑ ΛΕΓΑΜΕ!


ΜΑΥΡΟ ΚΛΑΜΑ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ...


Βιβλιοπαρουσίαση τού ιστορικού ντοκουμέντου

Κρίση Συνείδησης

Τού Ραίημοντ Φρανς

πρώην μέλους τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Το βιβλίο που συγκλόνισε τη σέκτα τής Σκοπιάς, επιτέλους εκδόθηκε και στα Ελληνικά!

Αθήνα 2009. Εκδόσεις: "Μυριόβιβλος". Σελίδες 680.

Για παραγγελίες τού βιβλίου: http://www.christianbook.gr

http://www.books.maria-dimitriadou.net/2009/12/31/crisis-of-conscience/ (Μεταφράστρια)

ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ-Ραίημοντ Φρανς, πρώην μέλους τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά. Το βιβλίο που συγκλόνισε τη σέκτα τής Σκοπιάς, επιτέλους εκδόθηκε και στα Ελληνικά! Τα κρυμμένα μυστικά τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά βγαίνουν στο φως, εκθέτοντας δημόσια ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ, μια οργάνωση πλάνης, ψευδοπροφητείας και απάτης. Διαβάστε λεπτομέρειες για το αληθινό πρόσωπο τού αυτοαποκαλούμενου "Πιστού και Φρόνιμου Δούλου" τής Σκοπιάς, για τους ανθρώπους που πλανούν εκατομμύρια απληροφόρητους και αφελείς σε όλο τον κόσμο και καταστρέφουν τις οικογένειες και τις ζωές όσων απ' αυτούς θέλουν να ζουν με αλήθεια και ελευθερία. Το βιβλίο ρίχνει άπλετο φως στη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέσα στην Εταιρεία Σκοπιά, στη στάση της οργάνωσης σε διάφορα σύγχρονα θέματα και στους λόγους που προκαλούν αυτή τη στάση, στη συστηματική καλλιέργεια προσδοκιών για τις έσχατες ημέρες και της εξάρτησης των οπαδών από την οργάνωση, αλλά και στον έλεγχο που ασκεί εν ονόματι του Θεού στις συνειδήσεις και στις ίδιες τις ζωές τους.
Η μετάφραση βοηθά ώστε οι μεγάλες προτάσεις και τα πυκνά νοήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας να διαβάζονται άνετα, και περιλαμβάνει επεξηγηματικές υποσημειώσεις για πρόσωπα και πράγματα με τα οποία δεν είναι εξοικειωμένο το ελληνικό αναγνωστικό κοινό. 680 σελίδες.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:

ISBN: 978-960-89949-8-0
Σελίδες: 680
Συγγραφέας: Ρέυμοντ Φραντς (Raymond Franz)
Μετάφραση: Μαρία Δημητριάδου
Επιμέλεια πιστότητας μετάφρασης: Δημήτριος & Μαρία Κότσανη
Σχέδιο εξωφύλλου: Μαρία Νασοπούλου
Έκδοση: 1
Διαστάσεις: 23Χ15
Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις Μυριόβιβλος

ΤΙΜΗ: 25 EΥΡΩ



ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10 ΑΝΤΙΤΥΠΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ (θα ανοίξει έτοιμο e-mail για να συμπληρώσετε)





Το βιβλίο που συγκλόνισε τη σέκτα τής Σκοπιάς, επιτέλους εκδόθηκε και στα Ελληνικά! Τα κρυμμένα μυστικά τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά βγαίνουν στο φως, εκθέτοντας δημόσια ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ, μια οργάνωση πλάνης, ψευδοπροφητείας και απάτης. Διαβάστε λεπτομέρειες για το αληθινό πρόσωπο τού αυτοαποκαλούμενου "Πιστού και Φρόνιμου Δούλου" τής Σκοπιάς, για τους ανθρώπους που πλανούν εκατομμύρια απληροφόρητους και αφελείς σε όλο τον κόσμο και καταστρέφουν τις οικογένειες και τις ζωές όσων απ' αυτούς θέλουν να ζουν με αλήθεια και ελευθερία.

Τη βιβλιοπαρουσίαση, ακολουθεί χαρακτηριστικό ενδεικτικό απόσπασμα από το βιβλίο, το 10ο κεφάλαιο, με θέμα: Το 1914 και «η γενεά αυτή».

1. Βιβλιοπαρουσίαση

Για όσους γνωρίζουν το χώρο των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ο Ρέυμοντ Φραντς και το βιβλίο του «Κρίση Συνείδησης» δεν χρειάζεται συστάσεις. Τους είναι γνωστό ότι ο συγγραφέας του είναι ανηψιός του Φρέντερικ Φράντς, τέταρτου προέδρου της Εταιρείας Σκοπιά, ότι γεννήθηκε σε οικογένεια Μαρτύρων του Ιεχωβά και υπηρέτησε την οργάνωση αυτή «σαράντα χρόνια σε ολοχρόνια υπηρεσία, ως σκαπανέας, ειδικός σκαπανέας, επίσκοπος περιφερείας, επίσκοπος περιοχής, ιεραπόστολος, επίσκοπος τμήματος, μέλος της 'οικογένειας Μπέθελ', μέλος του Κυβερνώντος Σώματος», μέχρι την παραίτησή του από το Κυβερνών Σώμα το 1980 και την αποκοπή του το 1981.

Στο βιβλίο «Κρίση Συνείδησης», την προσωπική του μαρτυρία που κυκλοφορεί σε 12 γλώσσες, και επιτέλους και στα ελληνικά, δεν περιέχονται πρωτίστως προσωπικές του απόψεις. Το βιβλίο είναι περισσότερο μια έκθεση συγκλονιστικών γεγονότων, καλά τεκμηριωμένων με έγγραφα και επιπρόσθετες μαρτυρίες άλλων προσώπων. Η ελληνική έκδοση περιλαμβάνει σχόλια του συγγραφέα για πρόσφατους ελιγμούς της Εταιρεία Σκοπιά - σχόλια που δεν υπάρχουν στην παρούσα 4η αγγλική έκδοση του βιβλίου.

Το βιβλίο ρίχνει άπλετο φως στη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέσα στην Εταιρεία Σκοπιά, στη στάση της οργάνωσης σε διάφορα σύγχρονα θέματα και στους λόγους που προκαλούν αυτή τη στάση, στη συστηματική καλλιέργεια προσδοκιών για τις έσχατες ημέρες και της εξάρτησης των οπαδών από την οργάνωση, αλλά και στον έλεγχο που ασκεί εν ονόματι του Θεού στις συνειδήσεις και στις ίδιες τις ζωές τους.

Η μετάφραση βοηθά ώστε οι μεγάλες προτάσεις και τα πυκνά νοήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας να διαβάζονται άνετα, και περιλαμβάνει επεξηγηματικές υποσημειώσεις για πρόσωπα και πράγματα με τα οποία δεν είναι εξοικειωμένο το ελληνικό αναγνωστικό κοινό.

 

2. Είπαν για το βιβλίο:

Στα τελευταία χρόνια έχουν εκδοθεί για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά πολλά έντυπα, τα οποία ποικίλλουν σε ποιότητα. ... εκτός ορισμένων εξαιρέσεων, με αυστηρά ακαδημαϊκά κριτήρια κρίνονταν φτωχά. Τελικά διατίθεται στους  Μάρτυρες του Ιεχωβά και στο κοινό γενικότερα, μια καλά τεκμηριωμένη εργασία για την αμφιλεγόμενη κίνηση ... Γι' αυτό κανένας σοβαρός μελετητής η αναγνώστης δεν μπορεί τώρα να αγνοήσει τις πληροφορίες που παρουσιάζει ο Ρέυμοντ Φραντς.

Ένα κοινό σφάλμα των συγγραφέων που νιώθουν ότι πρέπει ν' αποκαλύψουν λάθη - πραγματικά η φανταστικά - μέσα σε μια κίνηση την οποία έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν, είναι τα αισθήματα μίσους και πικρίας. Στο Κρίση συνείδησης δεν θα βρείτε αυτό το σφάλμα. Αντιθέτως, ο ήρεμος, αντικειμενικός τόνος του εμπνέει σεβασμό και το θαυμασμό.

Dr. Ingemar Linden, Διδάκτωρ Θεολογίας

Ντάγκεν, Στοκχόλμη, Σουηδία

 

«Έξοχο! ... Υπάρχουν τόσοι παραλληλισμοί μεταξύ της εμπειρίας του συγγραφέα και της δικής μου, που έμενα διαρκώς κατάπληκτος.  Φαίνεται πως όλες οι μικρές θρησκευτικές ομάδες, παρεκτός κι αν ενισχυθούν από την πραγματική κατανόηση της χάρης του Θεού, πέφτουν στις ίδιες παγίδες και συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο».

Dr. Desmond Ford

Πρώην θεολόγος των Αντβεντιστών της 7ης Ημέρας και καθηγητής στο αντβεντιστικό κολέγιο Pacific Union καθαιρεμένος λόγω ζητημάτων συνείδησης.

Διόμισι σχεδόν δεκαετίες έχουν περάσει ως σήμερα, κατά τη διάρκεια τών οποίων ανυπομονώ να δω το βιβλίο αυτό στη γλώσσα μας, στα ράφια τών βιβλιοπωλείων τής Ελλάδος. Και επί τέλους, νιώθω ευγνώμων στον Θεό που αυτό σήμερα έγινε επί τέλους πραγματικότητα!

Πριν από 20 και πλέον χρόνια για πρώτη φορά, το βιβλίο αυτό μεταφράσθηκε στα Ελληνικά σε μια πρώτη πρόχειρη μετάφραση, (εκτός από 1-2 κεφάλαια στο τέλος), από έναν (τότε) Μάρτυρα τού Ιεχωβά, τον Αγαπητό (Αγάπιο μετά τη βάπτισή του στην Εκκλησία) Ματσαγκούρα, (+2003) όταν αυτός βρισκόταν φυλακισμένος ως αντιρρησίας συνείδησης στις φυλακές τής Κασσάνδρας. Οι σελίδες που μετέφραζε (κρυφά από τους συγκρατουμένους του, επίσης Μάρτυρες τού Ιεχωβά), έβγαιναν από τη φυλακή κρυμμένες και αδιαβροχοποιημένες μέσα σε νάυλον σακκούλες, στον πάτο δοχείων με γιαούρτι που δίνονταν από τον μεταφραστή στην επίσης ζηλώτρια τής εις Χριστόν πίστης αδελφής του Λυδίας. Και οι δύο τους, αν ανακαλύπτονταν τότε από τους συγκρατουμένους του Μάρτυρες, θα αποκόπτονταν με την κατηγορία τής Αποστασίας και θα απομονώνονταν. Ο δε Αγαπητός, θα μεταφερόταν άμεσα σε κελιά ποινικών κρατουμένων, μακριά από τους άλλους Μάρτυρες, ώστε να μην μπορέσει να τους πει την αλήθεια για την οργάνωσή τους.

Στα νεότερα χρόνια, ανεξάρτητα από την ανωτέρω μετάφραση, Έλληνας  Μ.τ.Ι. που κατοικεί στην Αμερική, μη γνωρίζοντας ότι υπήρχε ήδη σε μια πρώτη μετάφραση, μετέφρασε κι αυτός το βιβλίο μετά το 2004 και απέστειλε στην Ελλάδα τυπωμένα σε Εκτυπωτή αντίτυπα. Όπως αποκαλύπτει ο ίδιος, τμήματα της μετάφρασης τα ολοκλήρωσε μέσα στην "Αίθουσα Βασιλείας" τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, παρακολουθώντας τις ανούσιες συναθροίσεις 'Θεοκρατικού' και 'Υπηρεσίας', έτσι απλά για να το ευχαριστηθεί!



Σε μορφή φωτοτυπιών, το βιβλίο αυτό υπήρξε αποκάλυψη και έμπνευση σε όσους από εμάς βγήκαμε κατόπιν από την ψευδοπροφητική θρησκεία τής Σκοπιάς, και σε αυτή τη μορφή το μοιράζαμε δεκαετίες τώρα και σε άλλους που διψούσαν για αλήθεια, μεταξύ τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά που μάθαιναν για την απάτη τής οργάνωσής τους.

Σήμερα πλέον, το βιβλίο αυτό είναι προσιτό, στη νεότερη έκδοσή του, και μάλιστα με σχόλια τού συγγραφέα που δεν υπάρχουν σε καμία προγενέστερη έκδοση. Είναι προσιτό σε μια προσεκτική μετάφραση, ολόκληρο, έτοιμο να αφυπνίσει κοιμισμένες συνειδήσεις, ανθρώπων που έχουν εγκλωβισθεί στην οργάνωση τής Σκοπιάς, και να προστατέψει ανθρώπους που από άγνοια και απειρία κινδυνεύουν να εγκλωβισθούν.

Καλώ ΚΑΘΕ Μάρτυρα τού Ιεχωβά που πιθανόν θα διαβάσει αυτές τις γραμμές, κάθε ενδιαφερόμενο για τη θρησκεία τους, και κάθε Χριστιανό που με αγάπη έχει αναλάβει να τους βοηθήσει, να το διαβάσουν. Θα τους δώσει όλα όσα χρειάζονται για να πεισθούν ότι αυτοί οι οποίοι αυτο-προβάλλονται ως "Πιστός και Φρόνιμος Δούλος", στην πραγματικότητα είναι μια παρέα ΑΦΡΟΝΩΝ "μη φειδόμενων τού ποιμνίου", απίστων ακόμα και στα δικά τους δόγματα, που οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους σε φυσική και πνευματική δουλεία, και αιώνια απώλεια.

Ως υπόδειγμα τής χρησιμότητάς του, δημοσιεύουμε στην ΟΟΔΕ το 10ο κεφάλαιο τού βιβλίου αυτού, για να πάρει ο αναγνώστης μια ιδέα, για την ποιότητα και το πλήθος τών ντοκουμέντων που θα βρει και στα άλλα κεφάλαια τού βιβλίου όταν το αγοράσει.

Νικόλαος Μαυρομάγουλος

πρώην Μάρτυρας τού Ιεχωβά, και νυν Χριστιανός.

3. Χαρακτηριστικό υπόδειγμα από το βιβλίο:

Κεφάλαιο 10: Το 1914 και «η γενεά αυτή».

Για περισσότερες από 3 δεκαετίες, το έτος 1914 υποδεικνυόταν ως το σχετικό με το μέλλον οριακό σημείο για τις χρονικές προφητείες της Οργάνωσης της Σκοπιάς. Τώρα, για οκτώ περίπου δεκαετίες, η ίδια ημερομηνία υποδεικνύεται ως το παρελθοντικό αφετηριακό σημείο για τη χρονική προφητεία που συνιστά το σημαντικότερο έναυσμα και κίνητρο για «επιτακτικότητα» στη δραστηριότητα των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Ίσως καμιά άλλη θρησκεία στη σύγχρονη εποχή δεν έχει επενδύσει τόσο σε μία και μόνο ημερομηνία, και δεν έχει εξαρτηθεί τόσο από αυτήν. Ο ισχυρισμός της Οργάνωσης των Μαρτύρων ότι είναι ο μοναδικός επίγειος αγωγός και όργανο του Θεού και του Χριστού, είναι αξεχώριστα συνδεδεμένος με την ημερομηνία αυτή, γιατί ο ισχυρισμός λέει ότι εκείνο το έτος ο Χριστός άρχισε την «αόρατη παρουσία του» ως ένας νεοενθρονισμένος κυβερνήτης, και ότι από εκεί κι έπειτα εξέτασε τα πολλά θρησκευτικά σώματα της γης και εξέλεξε αυτό που ήταν συνδεδεμένο με τη Σκοπιά, ως τον επιλεγμένο αντιπρόσωπο του ενώπιον όλης της ανθρωπότητας. Σε συσχέτιση μ' αυτό, ενέκρινε κι αναγνώρισε αυτό το ίδιο σώμα ανθρώπων ως την «τάξη του πιστού και φρόνιμου δούλου», την οποία διόρισε οικονόμο σε όλα τα επί γης υπάρχοντά του. Από αυτή τη διδασκαλία αντλεί το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά το δικαίωμά του στην εξουσία, αυτοπαρουσιαζόμενο ως το διαχειριστικό τμήμα αυτού του «πιστού και φρόνιμου δούλου». Αφαιρέστε το 1914 και την σημασία που ισχυρίζονται ότι έχει, και εξανεμίζεται κατά ένα μεγάλο μέρος η βάση της εξουσίας τους.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το Κυβερνών Σώμα αισθανόταν ανησυχία σε μεγάλο βαθμό, όσον αφορά αυτή τη σημαντική χρονική προφητεία. Η χρονική περίοδος κατά την οποία αναμενόταν να πραγματοποιηθεί, αποδείχθηκε εξαιρετικά σύντομη και περιορισμένη ως προς την κάλυψη των γεγονότων που είχαν προβλεφθεί. Το πέρασμα του κάθε έτους μονάχα επέτεινε την ανησυχία που ένιωθαν.

Μέχρι το 1940, οι εκδόσεις της Σκοπιάς παρουσίαζαν τα λόγια του Ιησού Χριστού «Αλήθεια σας λέω ...; », σαν να είχαν αρχίσει να εφαρμόζονται από το έτος 1914. Μιλούσαν για τη «γενιά του 1914», και την παρουσίαζαν ως σχετική με την περίοδο κατά την οποία θα λάμβανε χώρα η τελική εκπλήρωση των «προφητειών των εσχάτων ημερών», και θα εισερχόμασταν σε μια νέα τάξη πραγμάτων. Στη δεκαετία του 1940 η επικρατούσα άποψη ήταν ότι μία «γενιά» κάλυπτε μια περίοδο 30 η 40 ετών. Αυτό συνεισέφερε στην ακλόνητη εμμονή ότι ο χρόνος που απέμενε ήταν εξαιρετικά περιορισμένος. Μπορούσαν επίσης να παρατεθούν ως επιβεβαίωση μερικά τουλάχιστον παραδείγματα (βλέπε Για παράδειγμα, τους «Αριθμούς» 32:13).

Με τον ερχομό του 1950 πάντως, η χρονική περίοδος που παρείχε αυτός ο προσδιορισμός είχε ουσιαστικά παρέλθει. Χρειαζόταν κάποια επιμήκυνση, κι έτσι, στο τεύχος της Σκοπιάς της 1ης Σεπτεμβρίου 1952, στις σελίδες 542-543, ο καθορισμός άλλαξε για πρώτη φορά, και η χρονική περίοδος που κάλυπτε μία «γενιά» ορίστηκε ότι αντιπροσωπεύει μία ολόκληρη ζωή, οπότε εκτεινόταν όχι απλά σε 30 η 40 χρόνια αλλά σε 70, 80 η και περισσότερα χρόνια. Αυτό για ένα καιρό φαινόταν να παρέχει ένα βολικό χρονικό διάστημα, κατά το οποίο μπορεί να συνέβαιναν οιδημοσιευμένες προβλέψεις. Εν τούτοις, με το πέρασμα των χρόνων η εφαρμογή του όρου «γενιά του 1914» υποβλήθηκε σε περαιτέρω προσαρμογή και επανακαθορισμό. Παρατηρήστε τους ισχυρισμούς που υπογραμμίζονται εδώ, σε ένα άρθρο του περιοδικού «Ξύπνα!» της 8ης Οκτωβρίου 1968[*] (σελ. 13, 14):

 

Όταν το περιοδικό «Ξύπνα!» πραγματευόταν αυτό το θέμα πριν από 30 χρόνια, στις μέρες πριν το 1975, δινόταν έμφαση στο πόσο σύντομα θα εξέλειπε η γενιά του 1914, πόσο λίγος χρόνος έμενε για το διάστημα ζωής αυτής της γενιάς. Αν κάποιος Μάρτυρας υπονοούσε το 1968 ότι τα πράγματα θα συνεχίζονταν για άλλα 30 χρόνια ή και περισσότερο, αυτό θα εθεωρείτο ως εκδήλωση κατώτερης, ασθενούς στάσης, που δεν ήταν ενδεικτική ισχυρής πίστης.

Όταν όμως πέρασε το 1975, το σημείο έμφασης άλλαξε. Τώρα γινόταν προσπάθεια να δειχθεί ότι το χρονικό διάστημα της γενιάς του 1914 δεν ήταν τόσο περιορισμένο όσο μπορούσε να νομίσει κανείς, ότι θα μπορούσε να εκταθεί ακόμα, με τρόπους πέρα από το αναμενόμενο.

Έτσι, η Σκοπιά της 1ης Οκτωβρίου 1978 μιλούσε τώρα, όχι γι' αυτούς που έγιναν «μάρτυρες με κατανόηση των όσων έλαβαν χώρα» το 1914, αλλά γι' αυτούς που «ήταν ικανοί να παρατηρήσουν» τα γεγονότα που άρχισαν εκείνο το έτος. Η απλή παρατήρηση είναι εντελώς διαφορετική από την κατανόηση. Αυτό θα μπορούσε λογικά να μειώσει το ελάχιστο όριο ηλικίας εκείνων που αποτελούσαν «την γενεάν ταύτην».

Συνεχίζοντας σ' αυτή τη γενική κατεύθυνση, δύο χρόνια αργότερα, η Σκοπιά της 15ης Οκτωβρίου τού 1980 (Σ.Τ.Μ. 1/3/1981 στην ελληνική) παρέθετε ένα άρθρο τού περιοδικού «U. S. Νιους εντ Γουώρλντ Ρηπόρτ», («U. S. News and World Report») που υποδείκνυε ότι «δέκα είναι η ηλικία ενός ατόμου στην οποία ένα γεγονός δημιουργεί μόνιμη εντύπωση στη μνήμη του». Το άρθρο των «Νέων» έλεγε ότι, αν αυτό ήταν αλήθεια, «τότε υπάρχουν σήμερα 13.000.000 και πλέον Αμερικανοί που θυμούνται τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Η «ανάμνηση» επίσης επιτρέπει να λάβουμε υπόψη μια πιο τρυφερή ηλικία απ' ό,τι η «κατανόηση», την οποία το περιοδικό «Ξύπνα!» τού 1968 εισηγείτο παλιότερα ότι μπορούσαν να έχουν «νέοι δέκα πέντε ετών». (Στην πραγματικότητα, ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος συνεχίστηκε μέχρι το 1918, και η αμερικανική ανάμειξη άρχισε μόλις το 1917. Έτσι, η προτεινόμενη ηλικία των 10 ετών που παρατέθηκε από το ειδησεογραφικό περιοδικό, δεν εφαρμόζεται απαραίτητα στο 1914.)

Παρότι διαφορετικά συστήματα υπολογισμού μπορεί να κέρδιζαν κανένα έτος από δω κι από κει, παρέμενε γεγονός το ότι η περίοδος της γενιάς τού 1914 συρρικνωνόταν με μεγάλη ταχύτητα, καθώς η αναλογία θανάτων είναι πάντα υψηλότερη μεταξύ των πιο ηλικιωμένων. Το Κυβερνών Σώμα το γνώριζε αυτό, γιατί το θέμα ήρθε προς συζήτηση αρκετές φορές.

Το πρόβλημα προέκυψε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης τού Κυβερνώντος Σώματος της 7ης Ιουνίου 1978. Σ' αυτό οδήγησαν προγενέστεροι παράγοντες. Το μέλος του Κυβερνώντος Σώματος Άλμπερτ Σρόντερ, είχε διανείμει στα μέλη αντίγραφα μιας δημογραφικής αναφοράς για τις ΗΠΑ. Τα δεδομένα έδειχναν ότι λιγότερο από 1% του πληθυσμού που ήταν στην εφηβεία το 1914 βρισκόταν ακόμα εν ζωή το 1978. Αλλά ένας παράγοντας που κίνησε περισσότερο την προσοχή αφορούσε δηλώσεις που είχε κάνει ο Σρόντερ κατά την επίσκεψή του σε ορισμένες χώρες στην Ευρώπη. Πίσω στο Μπρούκλιν έφτασαν αναφορές ότι ο Σρόντερ υπέβαλλε σε άλλους την ιδέα ότι η έκφραση «η γενεά αυτή», όπως τη χρησιμοποιούσε ο Ιησούς στο Ματθαίος 24:34, εφαρμοζόταν στη γενιά των «κεχρισμένων», και ότι όσο ζούσε έστω ένας από αυτούς, αυτή η «γενεά» δεν θα παρερχόταν. Αυτό βέβαια ήταν αντίθετο με τη διδασκαλία της Οργάνωσης, και είχε γίνει χωρίς την έγκριση του Κυβερνώντος Σώματος.

Όταν μετά την επιστροφή του Σρόντερ τέθηκε το θέμα, η ερμηνεία που είχε προτείνει απορρίφθηκε, και ψηφίστηκε ότι σ' ένα προσεχές τεύχος της «Σκοπιάς» θα δημοσιεύονταν «ερωτήσεις αναγνωστών» που θα επανεπιβεβαίωναν τη δεδομένη διδασκαλία αναφορικά με «αυτή τη γενιά».[1] Είναι ενδιαφέρον ότι στο μέλος του Κυβερνώντος Σώματος Σρόντερ δεν απευθύνθηκε επίπληξη ούτε μομφή για το ότι είχε αναπτύξει αυτή τη χωρίς έγκριση, ασυμβίβαστη με τις διδασκαλίες άποψη, ενώ ήταν στην Ευρώπη.

Το πρόβλημα ανέκυψε ξανά στη συνεδρίαση της 6ης Μαρτίου και της 14ης Νοεμβρίου 1979. Καθώς το θέμα είχε τραβήξει την προσοχή, φωτοτύπησα τις πρώτες είκοσι σελίδες του κειμένου που είχε στείλει ο Σουηδός Πρεσβύτερος, το οποίο εξέθετε λεπτομερώς την ιστορία της χρονολογικής εικοτολογίας και αποκάλυπτε την πραγματική πηγή του υπολογισμού για τα 2.520 έτη και την ημερομηνία του 1914. Κάθε μέλος του Κυβερνώντος Σώματος έλαβε ένα αντίγραφο. Παρεκτός από ένα περιστασιακό σχόλιο, δεν το εύρισκαν πρέπον να συζητήσουν για το θέμα.

Ο Λάιμαν Σουίνγκλ, ως επικεφαλής του Τμήματος Συγγραφής, ήταν ήδη εξοικειωμένος μ' αυτό το υλικό. Επέστησε την προσοχή του Σώματος σε μερικές από τις δογματικές, επίμονες δηλώσεις που είχαν δημοσιευθεί σε αρκετά τεύχη της «Σκοπιάς» του 1922, διαβάζοντας κάποια αποσπάσματα δυνατά σε όλα τα μέλη. Είπε ότι ήταν πολύ μικρός το 1914 (μόνο τεσσάρων ετών) για να θυμάται πολλά γι' αυτό.[2] Αλλά είπε ότι θυμόταν τις συζητήσεις που λάμβαναν χώρα στο σπίτι του αναφορικά με το 1925. Ότι ήξερε επίσης τι είχε συμβεί το 1975. Είπε ότι προσωπικά δεν θα ήθελε να εξαπατηθεί αναφορικά με άλλη μία ημερομηνία.

Κατά την πορεία της συζήτησης, τόνισα ότι δεν υπήρχαν ιστορικά στοιχεία που να υποστηρίζουν την αφετηριακή ημερομηνία της Εταιρείας, το 607 π. Χ. Όσο για το 1914 και τη γενιά που ζούσε τότε, το ερώτημά μου ήταν: αν η παραδοσιακή διδασκαλία της Οργάνωσης ήταν έγκυρη, πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε τους συνοδευτικούς λόγους του Χριστού στους ανθρώπους που ζούσαν το 1914; Είπε: «Παρόμοια και εσείς, όταν τα δείτε όλα αυτά, να ξέρετε ότι εκείνος πλησιάζει, είναι στην πόρτα.»[**] Και «καθώς αυτά θα αρχίσουν να γίνονται, ανορθωθείτε και σηκώστε τα κεφάλια σας, επειδή πλησιάζει η απελευθέρωσή σας»[***]. Τα έντυπα ανέφεραν τακτικά ότι αυτά τα λόγια άρχισαν να εφαρμόζονται από το 1914 κι έπειτα, σ' αυτούς τους Χριστιανούς που ζούσαν το 1914. Αλλά αν ήταν έτσι, τότε σε ποιους ανάμεσα σ' αυτούς μπορούσαν να εφαρμοστούν; Σ' αυτούς που τότε ήταν 50 ετών; Αλλά αν εκείνοι ζούσαν τώρα (δηλαδή το 1979, τον καιρό της συζήτησης), θα ήταν 115 ετών. Σ' αυτούς που τότε ήταν 40 ετών; αυτοί θα ήταν τώρα 105. Ακόμα και οι 30χρονοι θα ήταν 95, και αυτοί που είχαν μόλις περάσει την εφηβεία τους θα ήταν ήδη 85 το 1979. (Ακόμα κι αυτοί θα είναι πάνω από 100, αν ζουν ακόμα σήμερα.)

Αν λοιπόν αυτά τα συνταρακτικά λόγια, «σηκώστε τα κεφάλια σας επειδή πλησιάζει η απελευθέρωσή σας», πραγματικά εφαρμόζονταν στους ανθρώπους του 1914, κι εννοούσαν ότι μπορούν να ελπίζουν να δουν την τελική εκκαθάριση, λογικά αυτή η συναρπαστική αναγγελία θα έπρεπε να προσδιορίζεται από το λεγόμενο: «Ναι, εσείς μπορείτε να το δείτε δηλαδή, υπό τον όρο ότι είστε τώρα πολύ νέοι και θα ζήσετε μια πολύ-πολύ μακροχρόνια ζωή». Ως παράδειγμα κατέδειξα τον πατέρα μου, που γεννήθηκε το 1891, και το 1914 ήταν ένας νέος 23 ετών. Έζησε, όχι μόνο εβδομήντα χρόνια, η ογδόντα, αλλά έφτασε τα 86. Το 1979 ήταν ήδη νεκρός προ δύο ετών, και πέθανε χωρίς να δει τα προφητευόμενα.

Έτσι, ρώτησα το Σώμα, τι νόημα είχε η εφαρμογή των λόγων του Ιησού στο Ματθαίος 24:33, 34 στο 1914, αν οι μόνοι που μπορούσαν να τα δουν να εκπληρώνονται ήταν παιδιά στην εφηβεία τους ή και μικρότερα; Καμιά συγκεκριμένη απάντηση δεν δόθηκε.

Πάντως, κάποια μέλη εξέφρασαν τη συνεχιζόμενη υποστήριξή τους για «αυτή τη γενιά» και τη χρονολογία του 1914. Ο Λόυντ Μπάρυ εξέφρασε την προσωπική του κατάπληξη κι ανησυχία, για το ότι υπήρχαν μέσα στο Σώμα αμφιβολίες σχετικά με τη διδασκαλία. Αναφερόμενος στις δηλώσεις από τεύχη της «Σκοπιάς» του 1922, που διάβασε ο Λάιμαν Σουίνγκλ, είπε ότι δεν εύρισκε σ' αυτές τίποτα που να τον ανησυχεί, ότι αυτές ήταν «παρούσα αλήθεια» για τους αδελφούς εκείνη την περίοδο. [3]Όσο για τη μεγάλη ηλικία της γενιάς του 1914, υπογράμμισε ότι σε μερικά μέρη της Σοβιετικής Ένωσης υπάρχουν επαρχίες όπου οι άνθρωποι ζουν μέχρι τα 130. Μας σύστησε ότι έπρεπε να εκφράσουμε στους αδελφούς μια ενιαία θέση, έτσι ώστε να διατηρήσουν την αίσθηση της επιτακτικότητας, του επείγοντος. Άλλοι εξέφρασαν απόψεις που συνέκλιναν με τη δική του.

Όταν αργότερα ο πρόεδρος της συνεδρίασης μου επέτρεψε να μιλήσω, έκανα το σχόλιο ότι φαινόταν να χρειαζόταν να θυμόμαστε πως ό,τι διδάσκεται σήμερα ως «παρούσα αλήθεια», μπορεί επίσης με τον καιρό να γίνει «παρελθούσα αλήθεια», και ότι η «παρούσα αλήθεια» που αντικαθιστά μια τέτοια «παρελθούσα αλήθεια», μπορεί η ίδια να αντικατασταθεί από μια «μέλλουσα αλήθεια». Θεωρούσα πως όταν η λέξη «αλήθεια» χρησιμοποιείτο κατ' αυτόν τον τρόπο, έχανε το νόημά της.

Δύο μέλη του Σώματος είπαν ότι, αν η παρούσα εξήγηση δεν ήταν η σωστή, τότε ποια ήταν η εξήγηση των λόγων του Ιησού; Καθώς η ερώτηση φαινόταν ν' απευθύνεται σ' εμένα, απάντησα πως θεωρούσα ότι θα υπήρχε κάποια εξήγηση που εναρμονιζόταν με τη Γραφή και τα γεγονότα, αλλά πως ό,τι παρουσιάζαμε σίγουρα δεν θα έπρεπε να είναι κάποια ξαφνική ιδέα, αλλά κάτι που θα είχε διερευνηθεί και ζυγιστεί πολύ προσεκτικά. Είπα ότι νόμιζα ότι υπήρχαν αδελφοί ικανοί να κάνουν εκείνο το έργο, αλλά ότι θα χρειάζονταν την εξουσιοδότηση του Κυβερνώντος Σώματος. Ενδιαφερόταν το Κυβερνών Σώμα να γίνει κάτι τέτοιο; Δεν δόθηκε απάντηση, και η ερώτηση έπεσε στο κενό.

Στο τέλος της συζήτησης, τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος με την εξαίρεση μερικών υπέδειξαν ότι θεωρούσαν πως το 1914 και η διδασκαλία για «αυτή τη γενιά», που ήταν συνδεδεμένη μ' αυτό, έπρεπε να συνεχίσει να τονίζεται. Ο Συντονιστής της Συγγραφικής Επιτροπής, Λάιμαν Σουίνγκλ, σχολίασε: «Εντάξει, αν αυτό είναι που θέλετε να κάνετε. Αλλά τουλάχιστον γνωρίζετε ότι όσον αφορά το 1914, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πήραν το όλο πράγμα καθ' ολοκληρίαν από τους Αντβεντιστές της Δευτέρας ελεύσεως.»

Ίσως ένα από τα πράγματα που μ' ενοχλούσαν περισσότερο ήταν που γνώριζα ότι, ενώ η Οργάνωση προέτρεπε τους αδελφούς να διατηρήσουν ακλόνητη πίστη στην ερμηνεία της, υπήρχαν άνθρωποι με υπεύθυνη θέση μέσα στην Οργάνωση που είχαν οι ίδιοι φανερώσει ότι δεν είχαν πλήρη πεποίθηση στις προβλέψεις που βασίζονταν στη χρονολογία 1914.

Να ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα: στη διάρκεια της συνεδρίασης της 19ης Φεβρουαρίου, κατά την οποία το Κυβερνών Σώμα άκουγε την ηχογραφημένη ομιλία του Φρεντ Φράντς για το 1975, ακολούθησε συζήτηση για την αβεβαιότητα των χρονικών προφητειών. Ο Νάθαν Νορ, που τότε ήταν πρόεδρος, μίλησε και είπε: «Υπάρχουν κάποια πράγματα που ξέρω: γνωρίζω ότι ο Ιεχωβά είναι Θεός, ότι ο Χριστός Ιησούς είναι ο Υιός του, ότι έδωσε τη ζωή του ως αντίλυτρο για μας, ότι υπάρχει ανάσταση. Για άλλα πράγματα δεν είμαι τόσο σίγουρος. Για το 1914 δεν ξέρω. Μιλάμε για το 1914 για πολύν καιρό. Μπορεί να έχουμε δίκιο, κι ελπίζω να έχουμε».[4]

Σ' εκείνη τη συνεδρίαση, η χρονολογία που ήταν πρωταρχικά υπό συζήτηση ήταν το 1975, κι έτσι ήρθε σαν έκπληξη να αναφερθεί σ' αυτό το γενικό πλαίσιο η πολύ πιο θεμελιώδης χρονολογία του 1914. Όπως είπα, τα λόγια αυτά του προέδρου δεν ειπώθηκαν σε ιδιαίτερη συζήτηση, αλλά ενώπιον του συνεδριάζοντος Κυβερνώντος Σώματος.

Πριν από τη μεγάλη συζήτηση για το 1914 (στις 14 Νοεμβρίου του 1979, με όλα τα μέλη παρόντα), η Επιτροπή Συγγραφής του Σώματος είχε συζητήσει σε μια συνάντηση το αν ήταν ορθό να συνεχίσει να τονίζεται το 1914.[5] Στη συζήτηση της Επιτροπής προτάθηκε ότι θα μπορούσαμε τουλάχιστον να αποφεύγουμε να προωθούμε αυτή τη χρονολογία. Όπως ανακαλώ στη μνήμη μου, ο Καρλ Κλάιν μας θύμισε την πρακτική που ακολουθείτο μερικές φορές, να μην αναφέρεται μια ορισμένη διδασκαλία για κάποιο διάστημα, έτσι ώστε αν γινόταν κάποια αλλαγή, να μην έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση.

Είναι άξιο προσοχής ότι η Επιτροπή Συγγραφής ψήφισε ομόφωνα ν' ακολουθήσει αυτήν ακριβώς την πολιτική στις εκδόσεις, όσον αφορά το 1914. Αυτή η θέση πάντως ήταν βραχύβια, καθώς στις 14 Νοεμβρίου του 1979, η συνεδρίαση της ολομέλειας του Κυβερνώντος Σώματος κατέστησε σαφές ότι η πλειοψηφία ήταν υπέρ του τονισμού της ημερομηνίας, όπως γινόταν συνήθως.

Το ότι τα ερωτήματα σχετικά μ' αυτή τη διδασκαλία δεν περιορίζονταν στο Μπρούκλιν, το διαπίστωσα από ένα γεγονός που συνέβη σ' ένα ταξίδι μου στη Δυτική Αφρική, το φθινόπωρο του 1979. Στη Νιγηρία, δύο μέλη της Νιγηριανής Επιτροπής Τμήματος κι ένας που ήταν Ιεραπόστολος για μεγάλο διάστημα, με πήγαν να δω ένα κτήμα που είχε αγοράσει η εταιρεία για την ανοικοδόμηση νέων Γραφείων Τμήματος. Στην επιστροφή ρώτησα πότε περίμεναν ότι θα ήταν έτοιμοι να μετακομίσουν στη νέα τοποθεσία. Η απάντηση ήταν ότι, μετά την εκχέρσωση της γης, την επίτευξη της έγκρισης των σχεδίων και την απόκτηση των απαραίτητων αδειών, και μετά την ίδια την δόμηση, αυτή η μετακόμιση θα μπορούσε να γίνει περίπου το 1983.

Εξαιτίας αυτού ρώτησα: «έχετε καθόλου ερωτήματα από τους αδελφούς εδώ για το μάκρος του χρόνου που πέρασε από το 1914;» Για μία στιγμή έγινε σιωπή, και μετά ο Συντονιστής Επιτροπής είπε: «όχι, οι Νιγηριανοί αδελφοί σπάνια έχουν τέτοια ερωτήματα, έχουμε όμως Εμείς». Σχεδόν αμέσως, ο επί μακρόν Ιεραπόστολος είπε: «αδελφέ Φραντς, δεν θα μπορούσε η αναφορά του Ιησού σε αυτή τη γενιά να εφαρμοστεί μόνο στους ανθρώπους που ζούσαν τότε παλιά, και είδαν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ; Αν ίσχυε αυτό, τότε όλα θα φαίνονταν να ταιριάζουν».

Ήταν απόλυτα φανερό ότι δεν φαίνονταν να ταιριάζουν όλα στο μυαλό του με τον τρόπο που τα ερμήνευε η υπάρχουσα διδασκαλία. Η απάντησή μου ήταν απλά ότι υπέθετα ότι αυτό που έλεγε ήταν πιθανότητα, αλλά ότι δεν υπήρχαν πολλά που μπορούσαμε να πούμε γι' αυτή την ιδέα. Μετά την επιστροφή μου μετέφερα αυτή τη συζήτηση στο Κυβερνών Σώμα, γιατί μου έδινε ενδείξεις για τα ερωτήματα που υπήρχαν στο μυαλό ανθρώπων σ' όλον τον κόσμο, ανθρώπων που έχαιραν σεβασμού και κατείχαν θέσεις με μεγάλη εξουσία. Τα σχόλια που έκαναν οι άνθρωποι στη Νιγηρία και ο τρόπος που τα έκαναν, έδειχνε καθαρά ότι είχαν συζητήσει το θέμα μεταξύ τους, πριν ακόμα λάβει χώρα η επίσκεψή μου.

Λίγον καιρό μετά την επιστροφή μου από την Αφρική, στη συνεδρίαση του Κυβερνώντος Σώματος της 17ης Φεβρουαρίου 1980, ο Λόυντ Μπάρυ εξέφρασε ξανά τα συναισθήματά του για τη σπουδαιότητα της διδασκαλίας σχετικά με το 1914 και «αυτή τη γενιά». Ο Λάιμαν Σουίνγκλ είπε ότι το υλικό που δημοσιεύθηκε το 1978 στις «Ερωτήσεις αναγνωστών» δεν είχε διευθετήσει το θέμα στο μυαλό των αδελφών. Ο Άλμπερτ Σρόντερ ανέφερε ότι στη Σχολή Γαλαάδ και στα σεμινάρια των Επιτροπών Τμήματος, οι αδελφοί έφεραν προς συζήτηση το θέμα ότι τώρα συζητιόταν ως πιθανή ημερομηνία το 1984, το οποίο απείχε 70 χρόνια από το 1914 (προφανώς εθεωρείτο ότι ο αριθμός 70 είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία). Το Σώμα αποφάσισε να συζητήσει περαιτέρω το θέμα του 1914 στην επόμενη συνεδρίαση. [6]

Η Επιτροπή Προεδρίας, αποτελούμενη από τον Άλμπερτ Σρόντερ (πρόεδρο), τον Καρλ Κλάιν και τον Γκραντ Σούτερ, συνέγραψε τώρα ένα κείμενο πιο ασυνήθιστο. Εφοδίασαν με ένα αντίγραφο κάθε μέλος του Κυβερνώντος Σώματος. Εν συντομία, αυτοί οι τρεις εισηγούνταν ότι η έκφραση «η γενεά αυτή», αντί να εφαρμοστεί στους ανθρώπους που ζούσαν το 1914, θ' άρχιζε να εφαρμόζεται το 1957, σαράντα τρία χρόνια αργότερα!

Ιδού και το κείμενο, ακριβώς όπως μας το έδωσαν τα τρία μέλη του Κυβερνώντος Σώματος:

«Προς τα μέλη τον Κυβερνώντος σώματος - Για τα θέματα ημερησίας διάταξης της Πέμπτης 5 Μαρτίου 1980.

Ερώτημα: Τι είναι η γενεά αυτή; (Ματθαίος 24:34, Μάρκος 13. 30, Λουκάς 21:32).

TDNT (πολλά σχολιολόγια) λένε: «η λέξη γενεά δηλώνει κυρίως την έννοια των συγχρόνων». Τόμος 1, σελ. 663. Σχεδόν όλα λένε ότι η γενεά διαφέρει από το γένος, το οποίο γένος σημαίνει απόγονοι, λαός, ράτσα, φυλή. Βλέπε TDNT τόμ. 1 σελ. 685 (ο όρος γένος βρίσκεται στην Α' επιστολή Πέτρου, 2:9).

Η απάντηση μπορεί να συνδέεται με το ερώτημα στο Ματθαίος 24:33. Τι σημαίνει το όταν δείτε όλα αυτά τα πράγματα;

Το σχολιολόγιο τον Lange (τόμ. 8) εισηγείται ότι αυτά τα πράγματα δεν αναφέρονταν στο 70 μ.Χ. Ούτε στην Παρουσία το 1914, αλλά στα ουράνια φαινόμενα των εδαφίων 29,30 που βλέπουμε τώρα κι άρχισαν με τη διαστημική εποχή από το 1957κι έπειτα. Σ' αυτή την περίπτωση η γενεά αυτή θα ήταν η σύγχρονη γενιά της ανθρωπότητας που ζει από το 1957.

 

Τρεις υποδιαιρέσεις

Το Σχολιολόγιο τού Lange διαιρεί το 24ο κεφ. Τού κατά Ματθαίον ευαγγελίου σε τρεις κύκλους.

1ος κύκλος Ματθαίος 24:1-14,

2ος κύκλος Ματθαίος 24:15-28

3ος κύκλος Ματθαίος 24:29-44 (συντέλεια ;H κατάληξη)

 

(Βλέπε Τόμο 8, σελ. 421, 424 και 427).

Βασίζεται στο τριμερές ερώτημα στο κατά Ματθαίος 24:3.

Η Σκοπιά και το βιβλίο Η Χιλιετής Βασιλεία τού Θεού Έχει πλησιάσει (ka) έχουν επίσης διαιρέσει το 24ο κεφάλαιο τού κατά Ματθαίον σε 3 μέρη. Ματθαίος 24:3-22: έχει παράλληλες εκπληρώσεις στον 1ο αιώνα και σήμερα από το 1914.

Ματθαίος 24:23-28: Περίοδος μέσα στην Παρουσία τού Χριστού το 1914 (βλ. Σκοπιά 75 σελ. 275). Ματθαίος 24:29-44: Τα ουράνια φαινόμενα έχουν κυριολεκτική εφαρμογή από τη διαστημική εποχή που άρχισε από το 1957 και πέρα, για να περιλάβει το ερχόμενον τού Χριστού ο οποίος θα έρθει ως εκτελεστής στην αρχή της μεγάλης θλίψης.

(Βλέπε Σκοπιά 75 σελ. 276 παρ. 18· kaσελ. 323 ως 328. )

Όλα αυτά τα πράγματα θα έπρεπε να ανάγονται πίσω στο απόσπασμα, στα πιο κοντινά θέματα που απαριθμούνται στο σύνθετο σημείο, δηλαδή στα ουράνια φαινόμενα των εδαφίων 29 και 30. *

Αν αυτό είναι αλήθεια ...;

Τότε, η γενεά αυτή θα αναφερόταν στη σύγχρονη ανθρωπότητα, τους ανθρώπους που ζουν ως γνώστες από το 1957 και μετά.

 

*Τη σκέψη αυτή έχει επιβεβαιώσει ο Κάρολος Τέιζ Ρώσσελ στο Σχολιολόγιο Μπερήαν, σελ. 217: «Γενεά, άνθρωποι που ζουν ταυτόχρονα, οι οποίοι γίνονται μάρτυρες των σημείων που μόλις αναφέρθηκαν». (Τόμ. 4, σελ. 604).

Επιτροπή Προεδρίας, 3/3/80».

 

Το έτος 1957 σημαδεύτηκε από την εκτόξευση του πρώτου ρωσικού Σπούτνικ στο διάστημα έξω από τη γη. Προφανώς, η Επιτροπή προεδρίας θεώρησε ότι το γεγονός αυτό μπορούσε να γίνει αποδεκτό ως σηματοδότης της αρχής της εκπλήρωσης των λόγων του Ιησού: «Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δεν θα δώσει το φως της, και τα άστρα θα πέσουν από τον ουρανό, και οι δυνάμεις του ουρανού θα κλονισθούν». [7]

Με βάση αυτή την εφαρμογή, το συμπέρασμά τους θα ήταν όπως δήλωσαν: «Έτσι, η γενεά αυτή θα αναφερόταν στη σύγχρονη ανθρωπότητα που ζει καλά πληροφορημένη από το 1957 και μετά».

Οι τρεις άνδρες δεν πρότειναν να εγκαταλειφθεί το 1914. Αυτό θα παρέμενε ως «το τέλος του καιρού των Εθνών». Αλλά ο όρος «η γενεά αυτή» δεν θ' άρχιζε να εφαρμόζεται πριν το 1957.

Λαμβάνοντας υπόψη την αυξανόμενη ταχύτητα με την οποία ελαττωνόταν η γενιά του 1914, αυτή η νέα εφαρμογή της φράσης θα μπορούσε αναμφίβολα ν' αποδειχθεί ακόμα πιο επιβοηθητική από κάποια άτομα που δήθεν ζούσαν μέχρι τα 130 χρόνια τους σε κάποιο τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης. Συγκρίνοντας τη νέα αφετηριακή χρονολογία του 1957 με αυτή του 1914, η νέα χρονολογία θα έδινε 43 επιπρόσθετα χρόνια μέχρι να φτάσει η περίοδος που εμπεριείχε η φράση «η γενεά αυτή».

Τα δεδομένα του Κυβερνώντος Σώματος απαιτούσαν, προκειμένου να υποβάλει κάτι μια Επιτροπή στην ολομέλεια του Σώματος, να υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των μελών της επιτροπής (αλλιώς οι διχασμένες απόψεις θα έπρεπε να παρουσιαστούν στο Σώμα για διευθέτηση). Γι' αυτό η παρουσίαση της καινοφανούς ιδέας για το 1957 ήταν κάτι στο οποίο τα τρία μέλη της επιτροπής Προεδρίας, οι Σρόντερ, Κλάιν και Σούτερ, πρέπει να είχαν συμφωνήσει.

Σκέφτομαι ότι αν ρωτούσα γι' αυτή την παρουσίαση σήμερα, η απάντηση θα ήταν «ω, αυτή ήταν απλά μια πρόταση». Πιθανόν, αλλά αν ήταν έτσι, ήταν μια πρόταση που έγινε στα σοβαρά. Και για να κάνουν τέτοια εισήγηση στο Κυβερνών Σώμα, ο Άλμπερτ Σρόντερ, ο Καρλ Κλάιν και ο Γκραντ Σουτερ, θα πρέπει στο μυαλό τους να ήθελαν να δουν την προτεινόμενη αλλαγή να πραγματοποιείται. Αν πραγματικά η πίστη και η πεποίθησή τους στη μακροχρόνια διδασκαλία της Εταιρείας γι' «αυτή τη γενιά» (με εφαρμογή από το 1914 και μετά) ήταν ισχυρή, σταθερή, χωρίς αμφιβολίες, σίγουρα ποτέ δεν θα προσέρχονταν με τη νέα ερμηνεία που διατύπωσαν.

Το Κυβερνών Σώμα δεν δέχθηκε τη νέα άποψη που πρότειναν αυτά τα μέλη. Τα σχόλια που έγιναν έδειξαν ότι πολλοί τη θεώρησαν παράδοξη. Πάντως, παραμένει το γεγονός ότι τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος Σρόντερ, Κλάιν και Σούτερ παρουσίασαν την ιδέα τους ως μια σοβαρή εισήγηση, που αποκάλυπτε τη δική τους έλλειψη πεποίθησης προς το βάσιμο της υπάρχουσας διδασκαλίας για το θέμα.

Παρόλα αυτά τα στοιχεία για διχασμένες απόψεις ως προς την εγκυρότητα των ισχυρισμών για το 1914 και «τη γενιά του 1914», τολμηρές, θετικές, αποφασιστικές δηλώσεις σχετικά με το 1914 και «τη γενιά του 1914» εξακολούθησαν να δημοσιεύονται ως αλήθεια θεμελιωμένη στη Γραφή από την Οργάνωση-προφήτη, και όλοι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά παροτρύνονταν να εμπιστευθούν απόλυτα τη διδασκαλία αυτή, και να μεταφέρουν αυτό το μήνυμα σε άλλους ανθρώπους σ' όλον τον κόσμο. Σε μια φανερή προσπάθεια καθησυχασμού της ανησυχίας για τη μείωση των ανθρώπων της γενιάς του 1914, η ίδια «Σκοπιά» (της 15ης Οκτωβρίου 1980, σελ. 31, στην ελληνική της 1ης Μαρτίου 1981, σελ. 30) που άφηνε να εννοηθεί ότι το όριο ηλικίας για τα μέλη αυτής της γενιάς μπορούσε να μειωθεί στα 10 έτη, έλεγε επίσης: «Και αν το πονηρό σύστημα αυτού τον κόσμου επιζούσε ως τη στροφή τού αιώνα, πράγμα πολύ απίθανο αν λάβωμε υπ' όψιν τις παγκόσμιες τάσεις και την εκπλήρωσι της Βιβλικής προφητείας, θα υπήρχαν ακόμη επιζώντες από τη γενεά τού A Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, το γεγονός ότι ο αριθμός τους μειώνεται αποτελεί άλλη μια απόδειξι ότι η συντέλεια του συστήματος πραγμάτων προχωρεί γοργά στον τερματισμό της».

Αυτό γράφτηκε το 1980. Είκοσι χρόνια μετά, με την αλλαγή του αιώνα, αυτοί που κατά το 1914 ήταν δέκα ετών θα ήταν ενενήντα έξι. Μπορεί όμως να βρίσκονταν ακόμα γύρω μερικοί από αυτούς, κι αυτό προφανώς θα θεωρείτο ως το απολύτως απαραίτητο για να εκπληρωθούν τα λόγια του Ιησού πράγμα που βέβαια εξαρτάται από την αποδοχή της ιδέας ότι ο Ιησούς απηύθυνε τους λόγους του ειδικά σε δεκάχρονα παιδιά. Αυτό δείχνει με παράδειγμα τα άκρα στα οποία ήταν πρόθυμη να φτάσει η Οργάνωση, για να εμμείνει στον ορισμό της για τη «γενιά του 1914».

Περισσότερα χρόνια πέρασαν, και τώρα δεν γινόταν καμιά αναφορά σε «δεκάχρονους», αλλά αντίθετα γίνονταν απλά αναφορές σε «αυτούς που ζούσαν το 1914» ή παρόμοιες. Αυτό βέβαια, επέτρεπε να περιληφθούν στη «γενιά του 1914» και τα νεογέννητα μωρά. Αλλά με την άφιξη της δεκαετίας του 1990, και με την τρίτη χιλιετία έτοιμη ν' αρχίσει, ακόμα κι αυτή η «διευθέτηση στην κατανόηση» παρείχε στιγμιαία μόνο ανακούφιση στο πρόβλημα. Ακόμα κι ένα νεογέννητο το 1914, θα πλησίαζε τα 90 το 2000.

Ένα πράγμα που μπορώ να πω θετικά γι' αυτό το θέμα, είναι ότι προσωπικά βρίσκω απίστευτη τη λογική που χρησιμοποιήθηκε μέσα στο Κυβερνών Σώμα. Το βρίσκω τραγικό ότι μια χρονική προφητεία μπορούσε να κηρύσσεται στον κόσμο ως κάτι σταθερό, πάνω στο οποίο οι άνθρωποι μπορούσαν και θα έπρεπε να βασίζονται με εμπιστοσύνη, να χτίζουν τις ελπίδες τους, να διαμορφώνουν τα σχέδια της ζωής τους, όταν οι ίδιοι που τη δημοσίευαν γνώριζαν ότι μέσα στο ίδιο το δικό τους συλλογικό σώμα δεν υπήρχε ομοφωνία γνήσιας, σταθερής πεποίθησης ως προς την ορθότητα αυτής της διδασκαλίας. Ίσως η συμπεριφορά τους μπορεί να γίνει πιο κατανοητή όταν θεωρηθεί σε σχέση με το όλο υπόβαθρο της Οργάνωσης, με τις δεκαετίες διόρθωσης και μετάθεσης ημερομηνιών.

Ίσως πιο απίστευτο μου φαίνεται ότι τα μέλη της προεδρεύουσας επιτροπής Αλμπερτ Σρόντερ, Καρλ Κλάιν και Γκραντ Σούτερ, μέσα σε δύο μήνες από την υποβολή της νέας ιδέας τους γι' «αυτή τη γενιά», απαρίθμησαν τη διδασκαλία για την αρχή της παρουσίας του Χριστού το 1914 ανάμεσα στις κατηγορηματικές διδασκαλίες, βάσει των οποίων αποφασίζεται αν άτομα (περιλαμβανομένων των μελών του προσωπικού των Κεντρικών Γραφείων) ήταν ένοχα Αποστασίας, και γι' αυτό τους άξιζε αποκοπή. Το έκαναν αυτό, γνωρίζοντας ότι μόλις μήνες πριν, αυτοί οι ίδιοι είχαν θέσει υπό αμφισβήτηση το δόγμα αναφορικά με «αυτή τη γενιά», που ήταν «ταίρι» του 1914 και απέρρεε από αυτό.

Απ' την αρχή ως το τέλος του μισού αιώνα κατά τον οποίο η Οργάνωση διεκήρυττε την αρχή της «γενιάς του 1914», η διάρκειά του αποδείχτηκε με συνέπεια ότι ήταν σαν ένα στρώμα πολύ κοντό για ν' αναπαυθεί κανείς, και οι συλλογισμοί που χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν αυτό το δογματικό «στρώμα» αποδείχθηκαν σαν ένα υφαντό σεντόνι που είναι πολύ στενό, και δεν μπορεί στην περίπτωση αυτή να κρατήσει έξω τα ψυχρά γεγονότα της πραγματικότητας.

Η ηγεσία έκανε πολυάριθμες προσαρμογές και διευθετήσεις, και τώρα λίγες επιλογές της είχαν απομείνει. Υπήρχε η επιλογή να τεθεί το 1957 ως εναρκτήρια ημερομηνία γι' «αυτή τη γενιά», που πρότειναν τα μέλη Σρόντερ, Κλάιν και Σούτερ, αλλά αυτή η επιλογή φαινόταν απίθανη. Υπήρχε η ιδέα του Άλμπερτ Σρόντερ, να εφαρμοστεί η φράση στην τάξη των «κεχρισμένων» (ιδέα που πλανάτο στην Οργάνωση για πολλά-πολλά χρόνια), η οποία είχε αναμφίβολα πλεονεκτήματα. Πάντα υπήρχαν επιπλέον άτομα (μερικά από αυτά πολύ νέα), που κάθε χρόνο αποφάσιζαν για πρώτη φορά ότι ανήκαν στην τάξη των «κεχρισμένων». Έτσι, αυτή η επιλογή θα πρόσφερε μια σχεδόν απεριόριστη παράταση χρόνου για τη διδασκαλία σχετικά με «αυτή τη γενιά».

Υπήρχε κι άλλη μία επιλογή. Μπορούσαν ν' αναγνωρίσουν τα ιστορικά στοιχεία, που τοποθετούσαν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ είκοσι χρόνια μετά το 607 π. Χ., την ημερομηνία που έδινε η Οργάνωση. Αυτό θα έκανε τους Καιρούς των Εθνών να τελειώσουν (χρησιμοποιώντας την ερμηνεία τους για τα 2.520 χρόνια) γύρω στο 1934. Αλλά είχε δοθεί τόσο τεράστια σημασία στο 1914 και, όπως αποδείχτηκε, είχε συνδεθεί μ' αυτό τόσο μεγάλο μέρος της δογματικής υπερδομής, που αυτό το βήμα έμοιαζε επίσης απίθανο.

Τα αναπόφευκτα προμηνύματα για ακόμα περισσότερη «προσαρμογή της κατανόησης» άρχισαν να εμφανίζονται με τη «Σκοπιά» της 15ης Φεβρουαρίου 1994. Σε αυτήν, η αρχή της εφαρμογής της δήλωσης του Ιησού για «σημεία στον ήλιο και το φεγγάρι και τα αστέρια, και την ταραχή εθνών στη γη» μετακινήθηκε προς τα εμπρός, από το έτος 1914 σ' ένα σημείο που θ' ακολουθούσε την αρχή της, μελλοντικής ακόμα, «μεγάλης θλίψης». Παρομοίως, η προλεγόμενη «συγκέντρωση των εκλεκτών από τους τέσσερις ανέμους», που προηγουμένως διδασκόταν ότι είχε αρχίσει από το 1919 και μετά, τώρα μετετίθετο επίσης στο μέλλον, ως επόμενη της αρχής της «μεγάλης θλίψης» και επακόλουθη της εμφάνισης των ουρανίων φαινομένων. Καθεμιά από τις θέσεις που εγκαταλείπονταν τώρα, είχε διδαχτεί για 50 περίπου χρόνια. (Βλέπε ως ένα μόνο από τα πολλά παραδείγματα, τη «Σκοπιά» της 15ης Ιουλίου 1946 (στην αγγλική).)

Παρότι οι αλλαγές κηρύχθηκαν ως «νέο φως», απλά έφεραν τις διδασκαλίες της Σκοπιάς πιο κοντά στις αντιλήψεις που είχαν παρουσιάσει πολύ παλαιότερα αυτοί που η Σκοπιά καταφρονεί ως «λογίους της Χριστιανοσύνης».

Τον Σεπτέμβριο του 1994, η 8η ανατύπωση της «Κρίσης Συνείδησης» πραγματευόταν αυτό το τεύχος της «Σκοπιάς» της 15ης Φεβρουαρίου 1994, και την μετακίνηση της εφαρμογής των εδαφίων του 24ου κεφ. του κατά Ματθαίον εμπρός, στην αρχή της «μεγάλης θλίψης». Εκεί περιέλαβα τις ακόλουθες σκέψεις:

Ίσως το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι η φράση αυτή η γενιά την οποία η Σκοπιά τονίζει τόσο σταθερά, και η οποία βρίσκεται στο Ματθαίος 24:34 και Λουκ. 21:32 δεν εμφανίζεται πουθενά σε αυτά τα άρθρα, και η απουσία της καθίσταται εμφανής. Είναι δύσκολο να πούμε αν η οργάνωση θα μπορέσει τώρα να μεταθέσει το Ματθαίος 24:29-31 σ' ένα σημείο μετά την αρχή της μελλοντικής μεγάλης θλίψης και να συνεχίσει να εφαρμόζει τη δήλωση τού Ιησού για αυτή τη γενιά τρεις στίχους πιο κάτω, στη χρονική περίοδο που αρχίζει το 1914. Αλλά όπως έχει δειχτεί, είναι λογικό να πιστεύουμε ότι το Κυβερνών Σώμα θα καλωσορίσει κάποιους τρόπους διαφυγής από την όλο και περισσότερο δύσκολη θέση που δημιουργεί η σύνδεση της φράσης η γενεά αυτή (μαζί με τα συνοδευτικά λόγια, ότι δεν θα παρέλθει μέχρι να γίνουν όλα αυτά) με τη χρονολογία 1914, που συνεχώς γίνεται όλο και πιο μακρινή.

Μένει ακόμα να δούμε το αν αυτή η νέα ερμηνεία προετοιμάζει απλά το έδαφος για μια κρίσιμη, αποφασιστική αλλαγή στην εφαρμογή της φράσης η γενεά αυτή. Αναμφίβολα, η πιο επιθυμητή διαφυγή θα ερχόταν με μια εξήγηση που θα διατηρούσε το 1914 ως την αρχή των εσχάτων ημερών, και ταυτόχρονα θα αποσυνέδεε με επιτυχία τη φράση η γενεά αυτή από εκείνη τη χρονολογία. Αλλά αν η φράση η γενεά αυτή μπορούσε να αποσυνδεθεί από το 1914, και να εφαρμοστεί σε κάποια μελλοντική περίοδο με ημερομηνία άγνωστη, τότε το πέρασμα τού χρόνου, ο ερχομός της 3ης χιλιετίας το έτος 2000, και ακόμα και το πλησίασμα τού έτους 2014, μπορεί να μην ήταν πολύ δύσκολο να εξηγηθεί λογικά, ειδικά με μέλη εκπαιδευμένα να δέχονται ό,τι μπορεί να τους προσφέρει η τάξη τού πιστού και φρόνιμου δούλου και το Κυβερνών Σώμα της.

Όπως ειπώθηκε, αυτές οι πληροφορίες στο «Κρίση συνείδησης» τυπώθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1994. Ακριβώς 13 μήνες αργότερα, στη «Σκοπιά» της 1ης Νοεμβρίου 1995, εμφανίστηκαν άρθρα που έκαναν με ακρίβεια σχεδόν αυτό που καταδείκνυε αυτή η έκδοση του «Κρίση συνείδησης» του 1994. Τώρα αποσυνέδεαν τη φράση «η γενεά αυτή» (Ματθαίος 24:34) από τη χρονολογία 1914, αλλά ακόμα διατηρούσαν αυτή τη χρονολογία ως σημαντική από γραφικής απόψεως, όπως είχε υποδειχθεί. Αυτό επιτυγχανόταν μ' ένα νέο καθορισμό της εννοίας «γενιά» σ' αυτό το κείμενο. Σχεδόν 70 χρόνια πριν, το περιοδικό «Χρυσούς Αιών» της 20ης Οκτωβρίου 1926 συνέδεε τα λόγια του Ιησού γι' «αυτή τη γενιά» με τη χρονολογία του 1914 (όπως έκαναν και τα μεταγενέστερα περιοδικά της «Σκοπιάς»). Περίπου 25 χρόνια μετά, η «Σκοπιά» της 1ης Ιουνίου 1951, στη σελ. 335, δήλωνε σε σχέση με το 1914: «Ως εκ τούτου, η γενιά μας είναι η γενιά που θα δει την αρχή και το τέλος όλων αυτών, περιλαμβανομένου και τον Αρμαγεδδώνα». Στο τεύχος της 1ης Ιουλίου του 1951, σελ. 404, «η γενεά αυτή» συνδεόταν ξανά με το 1914. Έγραφε για το Ματθαίος 24:34: «Το πραγματικό νόημα αυτών των λέξεων είναι, πέρα από ερωτήματα, ότι αυτό απαιτεί μία γενιά με τη συνηθισμένη έννοια, όπως στο Μάρκος 8:12 και στις Πράξεις 13:36, η γι' αυτούς που ζουν στη δεδομένη περίοδο». Και μετά πρόσθετε: «Συνεπώς αυτό σημαίνει ότι από το 1914 δεν θα περάσει μία γενιά μέχρι να εκπληρωθούν όλα, κι ανάμεσα ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με προβλήματα».

Για περισσότερα από 40 χρόνια μετά, οι εκδόσεις της «Σκοπιάς» συνέχισαν να προσδίδουν χρονική έννοια στο Ματθαίος 24:34. Η γήρανση της γενιάς του 1914 καταδείχθηκε ξανά και ξανά ως ξεκάθαρη ένδειξη για το ότι λίγος χρόνος απέμενε.

Όμως, στον αναθεωρημένο προσδιορισμό του 1995, αντί να υπάρχουν παράμετροι χρονικών περιορισμών ή να τίθεται κάποιο αφετηριακό σημείο, λέγεται ότι αντιθέτως η «γενιά» δεν πρέπει να «προσδιορίζεται» χρονικά, αλλά ποιοτικά, από τα χαρακτηριστικά της, όπως στην αναφορά για «πονηρή και μοιχαλίδα γενεά» στον καιρό του Ιησού. «Η γενεά αυτή» λέγεται τώρα ότι είναι «οι άνθρωποι της γης οι οποίοι βλέπουν το σημείο της παρουσίας τού Χριστού, αλλά δεν διορθώνουν τις οδούς τους».

Πάντως το 1914 δεν παραθεωρείται, αυτό είναι κάτι που η Οργάνωση δεν μπορεί να κάνει χωρίς να απογυμνώσει την κύρια θεολογική δομή και τα χαρακτηριστικά δόγματα της θρησκείας. Το 1914 παραμένει ως η χρονολογία κατά την οποία ισχυρίζονται ότι ο Χριστός ενθρονίστηκε στον ουρανό, η αρχή της αόρατης Δευτέρας Παρουσίας Του, και επίσης η αρχή των «εσχάτων ημερών». Και υπολογίζεται ακόμα, έστω και έμμεσα, στον νέο ορισμό «αυτής της γενιάς», εφόσον το «σημείο της Παρουσίας του Χριστού» το οποίο οι καταδικασμένοι βλέπουν και απορρίπτουν, η αγνοούν άρχισε τάχα να είναι ορατό παγκοσμίως από το 1914 και μετά.

Ποια λοιπόν είναι η σημαντική διαφορά; Είναι ότι τώρα, για να έχει κανείς τα τυπικά προσόντα ν' αποτελεί μέρος «αυτής της γενιάς» δεν χρειάζεται να ζούσε το 1914. Οποιοσδήποτε μπορεί να δει το υποτιθέμενο «σημείο της Παρουσίας του Χριστού» σε κάθε εποχή ακόμα κι αν το δει για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1990 η κατά την τρίτη χιλιετία και να είναι ακόμα κατάλληλος για μέρος «αυτής της γενιάς». Αυτό επιτρέπει στη φράση να γλιστρά ελεύθερη από την οποία αφετηριακή ημερομηνία, και μειώνει σημαντικά την ανάγκη να εξηγηθεί το μήκος χρόνου που παρήλθε από το 1914 και προκαλεί αμηχανία, και τη μείωση του πληθυσμού που ζούσε εκείνη τη χρονολογία. Ίσως η πιο παραστατική απόδειξη αυτής της αλλαγής φαίνεται στην ταυτότητα του περιοδικού «Ξύπνα!». Μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 1995, έγραφε:

Η δήλωση ότι «αυτό το περιοδικό οικοδομεί την εμπιστοσύνη στην υπόσχεση του Δημιουργού για έναν ειρηνικό και ασφαλή νέο κόσμο, προτού παρέλθει η γενιά που γνώρισε τα γεγονότα του 1914» εμφανιζόταν κάθε χρόνο, από το 1982 μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 1995.

Στο τεύχος της 8ης Νοεμβρίου 1995, η δήλωση είχε αλλάξει κι εγραφε:

Κάθε αναφορά στο 1914 έχει τώρα διαγραφεί, παρουσιάζοντας παραστατικές αποδείξεις αυτής της κρίσιμης αλλαγής -καθώς επίσης και υποδεικνύοντας ουσιαστικά ότι «ο Δημιουργός» είχε κάπως υπαναχωρήσει στην «υπόσχεσή του», τη συνδεδεμένη με τη γενιά του 1914.

Μένει να δούμε το ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής. Νομίζω ότι αυτοί που θα νιώσουν τα αποτελέσματά της με μεγαλύτερη οξύτητα θα είναι οι πιο ηλικιωμένοι, που είναι μέλη για πολύν καιρό, κι είχαν ενστερνιστεί την ελπίδα ότι δεν θα πέθαιναν πριν πραγματοποιηθούν οι προσδοκίες τους αναφορικά με την τέλεια εκπλήρωση των υποσχέσεων του Θεού. Στις Παροιμίες 13:12 λέει ότι «Η ελπίδα (στη MNK «προσδοκία») που αναβάλλεται, ατονεί την καρδιά ενώ όταν έρχεται το ποθούμενο, είναι δέντρο ζωής» (NRSV). Για τα όποια αισθήματα βαθειάς απογοήτευσης που μπορεί να βιώνουν τώρα, δεν είναι υπεύθυνος ο Δημιουργός, αλλά οι άνθρωποι που εμφύτευσαν και τροφοδότησαν σ' αυτούς ψευδείς προσδοκίες, συνδεδεμένες με μια ημερομηνία.

Οι νεότεροι, κι αυτοί που έχουν συνδεθεί με την Οργάνωση πιο πρόσφατα, πιθανό να μη νιώσουν τόσο οδυνηρά τον αντίκτυπο της αλλαγής. Εξάλλου, είναι ντυμένη με γλώσσα που δεν παραδέχεται σφάλμα εκ μέρους της Οργάνωσης, αλλά που καλύπτει την αλλαγή με όρους «προοδευτικής κατανόησης» και «αυξημένου φωτός». Η Σκοπιά της 1ης Μαΐου 1999 (σελ. 13) λέει:

Κι αυτό, ενώ ταυτόχρονα απαρνιέται, τη μία μετά την άλλη, θεωρίες που διδάσκονταν για χρόνια ως θεία αλήθεια! Πολλοί νεότεροι μπορεί να μην γνωρίζουν την έντονη εμμονή με την οποία προβαλλόταν για δεκαετίες η ιδέα της «γενιάς του 1914», πόσο απόλυτα παρουσιαζόταν σαν ένας αναμφισβήτητος δείκτης της «εγγύτητας του τέλους». Μπορεί να μη συνειδητοποιούν πόσο ανυποχώρητα παρουσιαζόταν η διδασκαλία για τη «γενιά του 1914» να έχει θεία, και όχι ανθρώπινη προέλευση, να είναι ένα χρονοδιάγραμμα που δεν βασιζόταν σε ανθρώπινες υποσχέσεις, αλλά στην «υπόσχεση του Θεού». Αυτή η τεσσαρακονταετής, απόλυτη σύνδεση του Θεού και του Λόγου Του σε μια ιδέα που έχει τώρα αποτύχει, επιτείνει τη βαρύτητα της ευθύνης. Θυμάται κανείς τα λόγια του Ιεχωβά στο Ιερεμ. 23:21:

«Δεν έστειλα τους προφήτες αυτούς, και όμως έτρεξαν. Δεν τους μίλησα, και όμως προφήτευσαν. »

Αυτή η βασική αλλαγή μπορεί να επήλθε μόνο ως αποτέλεσμα απόφασης του Κυβερνώντος Σώματος. Όπως έχω δείξει, το βασικό θέμα είχε έρθει προς συζήτηση παλιά, τη δεκαετία του 1970. Δεν μπορεί να μην αναρωτιέται κανείς για τις σκέψεις των μελών του Κυβερνώντος Σώματος σήμερα, για το τι αίσθηση ευθύνης νιώθουν. Κάθε μέλος αυτού του Σώματος ήξερε τότε, και ξέρει τώρα, το ιστορικό της Οργάνωσης στο πεδίο της θέσης ημερομηνιών και της πρόβλεψης. Μέσω των εκδόσεων αυτό δικαιολογείται στη βάση «της διακαούς επιθυμίας να πραγματοποιηθεί η εκπλήρωση των υποσχέσεων τού Θεού στον καιρό τους», λες και δεν μπορεί κανείς να έχει τέτοια διακαή επιθυμία χωρίς να αποτολμά να θέσει χρονοδιάγραμμα για τον Θεό ή να κάνει προβλέψεις και να τις αποδώσει στον Θεό σαν αυτές να βασίζονται στο Λόγο Του. Επίσης ξέρουν ότι, παρά τα λάθη που γίνονταν το ένα μετά το άλλο, οι ηγέτες της Οργάνωσης συνέχισαν να τρέφουν τα μέλη με νέες προβλέψεις. Ξέρουν ότι η ηγεσία έχει αποτύχει τακτικά να αναλάβει την πλήρη ευθύνη για τα λάθη, να παραδεχθεί ότι αυτή, η ηγεσία, έσφαλλε απλά και ξεκάθαρα. Έχουν επιδιώξει να προστατέψουν την εικόνα τους και την αξίωσή τους για εξουσία, προσπαθώντας να κάνουν να φανεί ότι τα λάθη ήταν των μελών συνολικά. Σε ένα άρθρο με θέμα «ψεύτικες προβλέψεις ή αληθής προφητεία», το περιοδικό «Ξύπνα!» της 22ας Ιουνίου 1995 λέει (στη σελ. 9):

Το περιοδικό «Σκοπιά» της 1ης Νοεμβρίου 1995 παρουσιάζει τη νέα διδασκαλία γι' «αυτή τη γενιά», ακολουθώντας την ίδια τακτική, με το να γράφει στη σελ. 17 (στην ελληνική έκδοση, στις σελ. 17 και 18):

Έτσι η ηγεσία αρνείται περιφρονητικά να αναλάβει την ευθύνη που της ανήκει δικαιωματικά, συμβουλεύοντας με ευλάβεια τα μέλη για την πνευματική τους νοοτροπία, σαν να ήταν η λανθασμένη πνευματική αντίληψη των μελών που δημιούργησε το πρόβλημα. Δεν παραδέχεται ότι τίποτα δεν προέρχεται από τα μέλη, και ότι τα μέλη Ενστερνίστηκαν Ελπίδες σχετικά με διάφορες ημερομηνίες μόνο επειδή οι ηγέτες της Οργάνωσης τα έθρεψαν με υλικό σχεδιασμένο ξεκάθαρα για να ανακινήσει τέτοιες Ελπίδες, ότι κάθε ημερομηνία που αναφέρθηκε και όλες οι «εικασίες», «πιθανολογίες», «υποθέσεις» και «υπολογισμοί» που συνδέονται με τις ημερομηνίες αυτές, δεν προήλθαν από τα μέλη, αλλά από τους ηγέτες. Είναι κάπως σαν μια μητέρα, της οποίας τα παιδιά αρρωσταίνουν από δυσπεψία, να λέει για τα παιδιά αυτά ότι «δεν πρόσεξαν τι έφαγαν», ενώ στην πραγματικότητα τα παιδιά έφαγαν απλά ό,τι τους σερβίρισε η μητέρα. Και όχι μόνο τους το σερβίρισε, αλλά επέμενε ότι έπρεπε να δεχτούν το φαγητό ως θρεπτικό, μέρος μιας ανώτερης διατροφής που δεν μπορούν να βρουν πουθενά αλλού- επέμενε τόσο πολύ, που κάθε έκφραση δυσαρέσκειας γι' αυτό που τα τάιζε θα επέφερε απειλή τιμωρίας.

Εκείνοι που είναι τώρα στο Κυβερνών Σώμα γνωρίζουν όλοι ότι, για όλο το διάστημα που ίσχυαν οι συνδεδεμένες με το 1914 διδασκαλίες της Οργάνωσης, η όποια ανοιχτή αμφισβήτησή τους ή διαφωνία σχετικά με αυτές μπορούσε να προκαλέσει, και προκαλούσε, αποκοπή. Γνωρίζουν όλοι ότι η «καρδιά η προσκολλημένη στη σοφία» για την οποία προτρέπει τώρα το άρθρο της «Σκοπιάς» μια καρδιά που αποφεύγει τις υποθέσεις που βασίζονται σε ημερομηνίες, και που αντίθετα εστιάζεται στο να ζει απλά κάθε μέρα της ζωής κατά Θεόν είναι αυτή η «καρδιά» που επιζητούσαν να εκφράσουν κάποια μέλη του προσωπικού των Κεντρικών Γραφείων, και ότι η θέση τους γι' αυτήν ακριβώς τη μέριμνα διαμόρφωσε το βασικό μέρος της κατηγορίας, βάσει του οποίου καταδικάστηκαν ως «Αποστάτες». Δεν ξέρω τι σκέπτονται τώρα τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος που εμπλέκονταν σ' αυτό. Μπορώ να πω μόνο ότι, αν ήμουν μέρος της παρουσίασης που έγινε τώρα και της αποτυχίας της να παραδεχτεί ανοιχτά κι αντρίκια την ευθύνη για το ότι παραπλάνησε σοβαρά και έκρινε εσφαλμένα άλλους ειλικρινείς Χριστιανούς, δεν βλέπω πώς θα μπορούσα ν' αποφύγω να έχω κάποια αίσθηση ηθικής δειλίας.

Είναι δύσκολο να μην εντυπωσιαστεί κανείς από την αντίθεση μεταξύ αυτής της πορείας και εκείνης που πήρε μια άλλη θρησκεία ένοχη για παρόμοιες χρονικές προβλέψεις, η «Παγκόσμια Εκκλησία του Θεού». Μετά το θάνατο του επί πολλά χρόνια ηγέτη της Χέρμπερτ Άρμστρονγκ (Herbert W. Armstrong), στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η νέα ηγεσία δημοσίευσε ένα άρθρο στο τεύχος Απριλίου-Μαρτίου της κύριας έκδοσης της θρησκείας, «Το περιοδικό της Καθαρής Αλήθειας» (The Plain Truth Magazine). Το άρθρο είχε τον τίτλο «Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών» και άρχιζε λέγοντας: «Η Παγκόσμια Εκκλησία τού Θεού, που προσφέρει το περιοδικό Η καθαρή Αλήθεια, έχει κατά τα τελευταία λίγα έτη αλλάξει τη θέση της σε πολλές πεποιθήσεις και πρακτικές που είχε επί πολλά χρόνια».

Αναπτύσσοντας αυτά με λεπτομέρειες, έλεγε ακόμη:

Ταυτόχρονα, έχουμε έντονη και πλήρη επίγνωση της βαριάς κληρονομιάς τού παρελθόντος μας. Η εσφαλμένη δογματική μας κατανόηση θόλωσε και σκίασε το απλό ευαγγέλιο τού Ιησού Χριστού και οδήγησε σε μια ποικιλία λανθασμένων συμπερασμάτων και μη Γραφικών πρακτικών. Έχουμε να μετανοήσουμε και ν' απολογηθούμε για πολλά.

Ήμασταν επικριτικοί και αυτοδικαιωτικοί, καταδικάζοντας άλλους Χριστιανούς, αποκαλώντας τους «δήθεν Χριστιανούς» και βάζοντάς τους τις ταμπέλες των «εξαπατημένων» και «οργάνων τού σατανά».

Επιβάλαμε στα μέλη μας μια προσανατολισμένη προς τα έργα προσέγγιση στη Χριστιανική ζωή. Απαιτήσαμε εμμονή σε καταπιεστικές διατάξεις τού κώδικα της Παλαιάς Διαθήκης. Εξασκήσαμε μια ισχυρά νομικιστική προσέγγιση στη διακυβέρνηση της Εκκλησίας.

Η προηγούμενη παλαιοδιαθηκική προσέγγισή μας υπέθαλψε συμπεριφορές αποκλειστικότητας και ανωτερότητας, αντί για τη νέα καινοδιαθηκική διδασκαλία της αδελφότητας και της ενότητας. Δώσαμε υπερβολική έμφαση στις προβλέψεις και τις προφητικές εικασίες, υποτιμώντας το αληθινό ευαγγέλιο της σωτηρίας μέσω τού Ιησού Χριστού.

Αυτές οι διδασκαλίες και οι πρακτικές είναι πηγή υπέρτατης θλίψης. Θυμόμαστε με οδύνη τη μεγάλη στεναχώρια και τα παθήματα που προέκυψαν από αυτές.

Κάναμε λάθος. Ποτέ δεν είχαμε την πρόθεση να παραπλανήσουμε κανέναν. Εστιαζόμασταν τόσο σ' αυτό που πιστεύαμε ότι κάναμε για τον Θεό, που δεν αναγνωρίζαμε τον πνευματικό δρόμο όπου βρισκόμασταν. Με ή χωρίς πρόθεση, αυτός ο δρόμος δεν ήταν ο δρόμος της Βίβλου.

Καθώς κοιτάμε πίσω, αναρωτιόμαστε πώς μπορούσαμε να είμαστε τόσο λάθος. Οι καρδιές μας συναντούν όλους όσους πλανήθηκαν ως προς τις Γραφές, εξαιτίας της διδασκαλίας μας. Δεν υποτιμάμε τον πνευματικό αποπροσανατολισμό και τη σύγχυσή σας. Επιθυμούμε ειλικρινά την κατανόηση και τη συγχώρησή σας.

Δεν προσπαθούμε να καλύψουμε τα πνευματικά και Γραφικά λάθη τού παρελθόντος μας. Δεν είναι η πρόθεσή μας να μπαλώσουμε απλώς τα σφάλματά μας. Κοιτάμε την ιστορία μας τίμια κατά πρόσωπο, κι αντιμετωπίζοντας τα λάθη και τις αμαρτίες που βρίσκουμε. Θα παραμένουν για πάντα μέρος της ιστορίας μας, χρησιμεύοντας σαν μόνιμη υπενθύμιση των κινδύνων τού νομικισμού.

Τέτοια ευθεία και ντόμπρα παραδοχή και αποδοχή της ευθύνης για κακό, δεν βρίσκεται στις εκδόσεις της Σκοπιάς.

Καθώς γνωρίζω προσωπικά τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος, είμαι ικανοποιημένος που πολλοί από αυτούς είναι ειλικρινείς στην πεποίθησή τους ότι υπηρετούν τον Θεό. Δυστυχώς, αυτή η πεποίθηση συνοδεύεται από μια παράλληλη πεποίθηση ότι η Οργάνωση της οποίας ηγούνται είναι ο αγωγός του Θεού για επικοινωνία μαζί Του, ανώτερη από όλες τις άλλες επίγειες θρησκευτικές οργανώσεις μια πεποίθηση που μαρτυρεί μια κατάσταση άρνησης, κατά την οποία δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα της εσφαλμένης πορείας και ιστορίας της Οργάνωσης. Όσο ειλικρινά κι αν επιθυμούν να υπηρετήσουν τον Θεό, αυτό δυστυχώς δεν τους έχει προστατέψει από μια αξιοπρόσεκτη αναισθησία στο ενδεχόμενο απογοητευτικό αποτέλεσμα των αποτυχημένων αποκαλυπτικών προβλέψεών τους, το αποτέλεσμα να εξασθενήσει η εμπιστοσύνη κάποιων ανθρώπων στην εγκυρότητα και την αξία της Αγίας Γραφής.

 

Σημειώσεις


[*] Η ελληνική έκδοση που παρατίθεται έχει ημερομηνία 8 Μαρτίου 1969.

[**] Ματθ. 24:33. Αρχαίο κείμενο: «33 ούτω και υμείς όταν ίδητε ταύτα πάντα, γινώσκετε ότι εγγύς εστιν επί θύραις».

[***] Λουκ. 21:28. Αρχαίο κείμενο: «αρχομένων δε τούτων γίνεσθαι ανακύψατε και επάρατε τας κεφαλάς υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υμών.»

[1] Βλ. τη «Σκοπιά» της 1ης Όκτωβρίου 1978.

[2] Από τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος την εποχή που συζητάμε, μόνο ο Φρεντ Φράντς (που τώρα έχει αποβιώσει) είχε περάσει την εφηβική του ηλικία το 1914, όντας τότε 21 ετών. Όσο για τα άλλα μέλη, ο Κάρλ Κλάιν (που τώρα έχει αποβιώσει) και ο Κάρευ Μπάρμπερ ήταν εννέα ετών, ο Λάιμαν Σουίνγκλ (που έχει αποβιώσει) ήταν τεσσάρων, ο Άλμπερτ Σρόντερ τριών, και ο Τζακ Μπαρ ενός έτους. Ο Λόυντ Μπάρυ (που έχει αποβιώσει), ο Νταν Σίντλικ, ο Μίλτον Χένσελ (που έχει αποβιώσει) και ο Τεντ Τζάρας δεν είχαν γεννηθεί, γεννήθηκαν μετά το 1914, όπως και τα πέντε πιο πρόσφατα μέλη που προστέθηκαν από τότε στο Σώμα.

[3] Η έκφραση «παρούσα αλήθεια» (Σ.τ.Μ. με την έννοια του «τωρινού») ήταν δημοφιλής στον καιρό του Ρώσσελ και του Ρόδερφορντ και βασιζόταν σε εσφαλμένη μετάφραση του εδαφίου 1:12 της Β' επιστολής του Πέτρου (Διο ουκ αμελήσω αεί υμάς υπομιμνήσκειν περί τούτων, καίπερ ειδότας και εστηριγμένους εν τη παρούση αληθεία). Η ΜΝΚ εδώ μεταφράζει με περισσότερη ακρίβεια, «η αλήθεια που υπάρχει σε εσάς».

[4] Αυτό δεν φαίνεται να ήταν απλώς μια θέση της στιγμής εκ μέρους του προέδρου Νορ, γιατί την ίδια άποψη εξέφρασε με τα ίδια σχεδόν λόγια ένας από τους στενότερους συνεργάτες του, ο Τζωρτζ Κοτς (George Couch). Γνωρίζοντας αυτούς τους δύο, μου φαίνεται πιο πιθανό να πήρε ο Κοτς την άποψη αυτή από τον Νορ, παρά να έγινε το αντίθετο.

[5] Την Επιτροπή Συγγραφής συνέθεταν τότε τα μέλη Λόυντ Μπάρυ, Φρεντ Φραντς, Ρέυμοντ Φραντς, Καρλ Κλάιν και Λάιμαν Σουίνγκλ.

[6] Αντίθετα με αυτό που υπαινίσσονται πολλοί, το ίδιο το Κυβερνών Σώμα ποτέ δεν έδωσε σημασία στο έτος 1984 και, όπως θυμάμαι, αυτή η περίπτωση ήταν η μοναδική φορά που αναφέρθηκε αυτή η ημερομηνία, και μόνο σε σχέση με φήμες.

[7] Ματθ. 24:29. Αρχαίο κείμενο: «...ο ήλιος σκοτισθήσεται και η σελήνη ου δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες πεσούνται από του ουρανού, και αι δυνάμεις των ουρανών σαλευθήσονται.»


http://oodegr.com/paratir/biblia/kritiki/krisis_syneidisis_1.htm



ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ! ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΡΩ 5-6 ΓΙΑ ΑΡΧΗ....


ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΑΛΥΠΗΤΑ!!!


http://m-t-i.blogspot.com/2010/01/blog-post.html












ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Το 2010, για εσάς τους πιστούς επισκέπτες του μπλογκ μας, επιφυλάσσει ΠΟΛΛΕΣ εκπλήξεις και αρκετά νέα κείμενα.


Διαδώστε με κάθε τρόπο την ηλεκτρονική μας διεύθυνση!


Καλή χρονιά με υγεία!

ΜΑΥΡΑ-κατάμαυρα μαντάτα φέρνει για την Εταιρεία Σκοπιά το 2010..

Έρχεται μια....


question_mark2.jpg

..που θα φέρει μεγάλους...



κεραυνος.jpg


...στην Εταιρεία Σκοπιά στην Ελλάδα.


Μείνετε συντονισμένοι στο αγαπημένο σας μπλογκ...


Καλή Χρονιά σε όλους.


Πέτρο ειδικά για σένα αυτή η ευχή είναι πολύ σημαντική..

ΣΚΑΝΔΑΛΟ "ΜΠΕΘ ΣΑΡΙΜ"..τα πάντα όλα

http://www.oodegr.com/paratir/istoria/beth_sarim_1.htm


Μπεθ-Σαρίμ: Ένα Μνημείο Ψευδοπροφητείας

Και ένα "καταφύγιο" για τα μεθύσια τού Ρόδερφορδ

Τα σκάνδαλα και οι ψευδοπροφητείες τής Σκοπιάς στην ιστορία της είναι τόσο πολλά, που όσο και να τα κρύβουν, η αλήθεια στο τέλος βγαίνει στο φως από πολλές μεριές, και φωτίζει το αντιχριστιανικό παρελθόν της, αντάξιο με το εγκληματικό παρόν της.

Πριν την κυκλοφορία του βιβλίου 'Μάρτυρες του ΙεχωβάΔιαγγελείς της Βασιλείας του Θεού' (1993), οι περισσότεροι Μάρτυρες του Ιεχωβά, μάλλον, δεν είχαν ποτέ ακούσει για το Μπεθ-Σαρίμ (Οίκος Αρχόντων) ούτε θα είχαν ποτέ δει φωτογραφία της πολυτελούς αυτής κατοικίας στο Σαν Ντιέγκο. Το βιβλίο περιέχει μια σύντομη περιγραφή που εξηγεί τη χρήση και το σκοπό της ανέγερσής της, αναφέρεται στο συμβόλαιο, και μνημονεύει την πίστη στην ανάσταση των 'αρχόντων' (η οποία άλλαξε το 1950), και στην απόφαση να πωληθεί η ιδιοκτησία αυτή το 1947.

 

Το προηγούμενο ιστορικό βιβλίο της Εταιρίας 'Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Θείο Σκοπό', 1959, δεν κάνει καμία μνεία για το Μπεθ-Σαρίμ, ενώ μια αφήγηση στο βιβλίο του Έτους 1975 εξηγεί τη φτωχή υγεία του Προέδρου της εταιρίας Σκοπιά και λέει ότι το κτίριο ήταν για 'τη χρήση του Αδελφού Ρόδερφορδ'. Μολονότι είχαν γίνει κάποιες περιστασιακές αναφορές για το Μπεθ-Σαρίμ, μέχρι την έκδοση του βιβλίου Διαγγελείς τίποτε το σημαντικό δεν είχε παρουσιαστεί στις διάφορες εκδόσεις της Σκοπιάς από το 1940. Η σχετική έρευνα αποκαλύπτει ότι τόσο το Διαγγελείς όσο και το βιβλίο του Έτους παροδηγούσαν τον αναγνώστη παρουσιάζοντας ελλειπή πληροφόρηση. Σχολιάζοντας κάποιος μελετητής την κάλυψη του ζητήματος του Μπεθ-Σαρίμ εκ μέρους του βιβλίου Διαγγελείς, συμπεραίνει ότι, «τώρα το βιβλίο αποκαλύπτει περισσότερες πληροφορίες αλλά και πάλι αποτυγχάνει να πει όλη την αλήθεια», και κάποιος άλλος ότι «το Διαγγελείς παρουσιάζει μια εντελώς εξωραϊσμένη και παροδηγητική περιγραφή της υπόθεσης Μπεθ-Σαρίμ. (Πρόκειται για τους Ντέϊβιντ Ρηντ και Ράνταλ Γουότερς αντίστοιχα).

 

Τι κατέστησε αναγκαία την παρουσίαση του ζητήματος αυτού στο βιβλίο Διαγγελείς μετά από τόσα πολλά χρόνια αγνόησής του; Μπορεί ορθά να υποστηριχθεί ότι αυτή η αναφορά στο Μπεθ-Σαρίμ ήταν αναγκαία εξαιτίας των πολλών βιβλίων αντιφρονούντων που έκαναν συχνή μνεία του ζητήματος όταν κάλυπταν την ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ιδιαίτερα σημαντικό ήταν το φιλμ 'Μάρτυρες του Ιεχωβά' (1987), το οποίο παίχθηκε χιλιάδες φορές στις Ηνωμένες Πολιτείες και ευρύτερα, και έγινε αιτία πολλοί που το είδαν να ρωτήσουν τους Μάρτυρες γι' αυτό και οι οποίοι με τη σειρά τους υπέβαλαν σχετικά ερωτήματα.

 

Ποια είναι η ιστορία του Μπεθ-Σαρίμ; Γιατί οικοδομήθηκε; Γιατί οι μελετητές και άλλοι, συμπεραίνουν ότι η ύλη στο Διαγγελείς για το Μπεθ-Σαρίμ είναι παροδηγητική και αποτυγχάνει να πει όλη την αλήθεια; Γιατί είναι ακριβής ο προσδιορισμός ότι αποτελεί μνημείο ψευδούς προφητείας;

 

 

1. Μπεθ-Σαρίμ

Ο Ρόμπερτ Μάρτιν, διευθυντής των εκτυπωτικών εγκαταστάσεων της Σκοπιάς στο Μπρούκλυν, παρουσίασε μια αφήγηση της εταιρίας σχετικά με την απόκτηση της ιδιοκτησίας και της οικοδόμησης του Μπεθ-Σαρίμ, που περιελάμβανε και ένα αντίγραφο του συμβολαίου, στο περιοδικό Χρυσούς Αιών, της 19 Μαρτίου 1930. Εξήγησε ότι σαν αποτέλεσμα μιας βαριάς πνευμονίας που πέρασε, ο Ιωσήφ Φ. Ρόδερφορδ είχε μόνο ένα γερό πνεύμονα, μια κατάσταση που καθιστούσε δύσκολη την παραμονή του στο Μπρούκλυν το χειμώνα. Λόγω του ήπιου κλίματος στο Σαν Ντιέγκο, ο Ρόδερφορδ είχε περάσει τους τέσσερις προηγούμενους χειμώνες εκεί κάτω απ' τη φροντίδα του Δρος Άλτα Τζ. Έκολς, ο οποίος 'επανειλημμένως τον προέτρεψε να παραμένει εκεί όσο περισσότερο χρόνο μπορούσε'. Το 1929, 'μαζί με λίγους άλλους αδελφούς τον πιέσαμε στο ζήτημα αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Κύριος είχε προμηθεύσει τα μέσα για την οικοδόμηση της κατοικίας ώστε να μην επιβαρυνθεί η Εταιρία. Τελικά συναίνεσε στο ότι η κατοικία θα μπορούσε να αναγερθεί μόνο υπό τον όρο ότι θα χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για το έργο του Κυρίου, έκτοτε και για πάντα ...;. '

 

Τον Οκτώβριο, ο Μάρτιν πήγε στο Σαν Ντιέγκο για τους τίτλους των δύο μεγάλων οικοπέδων που αγοράσθηκαν στο όνομα του Δρος Άλμπερτ Ε. Έκολς και το συμβόλαιο για την ανέγερση της έπαυλης. Ετοιμάσθηκε ένα παραχωρητήριο που συνόδευε τους τίτλους ιδιοκτησίας της κατοικίας. Το παραχωρητήριο αυτό είχε συνταχθεί από τον ίδιο τον Ρόδερφορδ. Ο Μάρτιν σχολιάζει: «Είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει κανένα άλλο παρόμοιο παραχωρητήριο ιδιοκτησίας σαν αυτό υπό τον ήλιο».

 

Τι καθιστούσε αυτό το παραχωρητήριο μοναδικό; Ο Μάρτιν εξηγεί ότι, «οι όσιοι θα χαρούν γνωρίζοντας ότι αυτή η περιουσία θα παραμείνει για πάντα στον λαό του Κυρίου. Και ότι όταν ο αδελφός Ρόδερφορδ θα παύσει να το χρησιμοποιεί, θα το χρησιμοποιεί κάποιος άλλος στο έργο του Κυρίου, και όταν ο Δαβίδ ή ο Ιωσήφ ή κάποιος άλλος από τους αρχαίους αριστείς επιστρέψει θα το έχει στη διάθεσή του». Ο αρχιτέκτονας του Μπεθ-Σαρίμ ήταν ο διάσημος Ρίτσαρντ Σ. Ρεκούα, ο οποίος 'εμπνεύσθηκε τα σχέδια από τις πιο όμορφες κατοικίες μέσα και λίγο έξω από το Σαν Ντιέγκο'. Οι κανονισμοί στο Κένσινγκτον Χάϊτς (όπου βρισκόταν το οικόπεδο) απαιτούσαν την ανέγερση οικοδομής όχι μικρότερης από 500 τετραγωνικά μέτρα και κόστους όχι μικρότερου των 5.000 δολαρίων, ένα σεβαστό ποσόν εκείνες τις ημέρες πριν το μεγάλο οικονομικό κραχ. Το Μπεθ-Σαρίμ ήταν μεγαλύτερο από 1.680 τετραγωνικά μέτρα, και στην απάντηση του Ρόμπερτ Μάρτιν στους επικριτές, παραδέχεται ότι το κόστος πλησίασε τα 25.000 δολάρια. Ο Δικαστής είπε στο Γουόλτερ Σάλτερ (Επίσκοπο Τμήματος του Καναδά) ότι του είχαν προσφερθεί (ως δώρο) 75.000 δολάρια για την έπαυλη, ενώ ένα ποσόν είχε αναφερθεί στην εφημερίδα San Diego Sun δυο μήνες μετά την κατοίκησή της. Μετά το θάνατο του Ρόδερφορδ, ένας γείτονας περιέγραψε την κατοικία σαν 'μια από τις ωραιότερες στο Κένσινγκτον Χάϊτς. Πρέπει να υπενθυμίσουμε επίσης ότι απολάμβανε τη χρήση μερικών ακόμη άνετων διαμερισμάτων στη Ν. Υόρκη, το Λονδίνο, και στο Μαγδεβούργο της Γερμανίας (πριν έρθουν στην εξουσία οι Ναζί). Όλα αυτά αναφέρονται στην ανοικτή επιστολή του Επισκόπου Τμήματος της Σκοπιάς στον Καναδά Γουόλτερ Σάλτερ, συντρόφου και φίλου του Ρόδερφορδ επί είκοσι χρόνια, εκθέτοντας την υποκρισία του πολυτελούς τρόπου ζωής του Ρόδερφορδ, στη διάρκεια της Μεγάλης Οικονομικής Κρίσης. «Ενώ οι εργάτες του σέρνονταν από πόρτα σε πόρτα πουλώντας τα άφθονα συγγράμματά του, ο Δικαστής ζούσε τη ζωή μεγαλοβιομηχάνου. Περνούσε τους χειμώνες στο Μπεθ-Σαρίμ και κάθε καλοκαίρι ταξίδευε με τα ατμόπλοια στην Ευρώπη».

 

 

2. Το Μπεθ-Σαρίμ αποκτά δημοσιότητα

Ο Ρόδερφορδ μετακινήθηκε στην έπαυλη της οδού Braeburn 4440 στις 13 Ιανουαρίου του 1930. Το κοινό πληροφορήθηκε για το Μπεθ-Σαρίμ με ένα πρωτοσέλιδο άρθρο της San Diego Sun, στις 15 Μαρτίου 1930:΄Η Έπαυλη του Σαν Ντιέγκο -Με Όλες τις Σύγχρονες Ανέσεις- Αναμένει την Επιστροφή των Προφητών στη Γη'. Το ρεπορτάζ συνέχιζε: 'Σε ένα από τα πιο περίεργα εκχωρητήρια συμβόλαια του Έθνους, ο Ρόδερφορδ, Πρόεδρος του Διεθνούς Συλλόγου των Σπουδαστών της Γραφής, και της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά, έχει αφήσει τη γιγαντιαία μοντέρνα κεραμοσκεπή κατοικία στο Κένσινγκτον Χάϊτς σε αιώνια παρακαταθήκη προς τους αρχαίους βασιλείς και προφήτες της Παλαιστίνης'. Σε άλλο σημείο του άρθρου, 'Ο Δικαστής Ρόδερφορδ είναι πολύ υπερήφανος για την κατοικία που σχεδίασε και οικοδόμησε για τον Δαβίδ, τον Βασιλιά του Ισραήλ, τον Σαμψών ...;. . τον Ιωσήφ ...;. και άλλα εξίσου φημισμένα πρόσωπα τας Αγίας Γραφής.

 

Στις 9 Ιανουαρίου 1930, η San Diego Sun φιλοξένησε ένα άλλο άρθρο για το Μπεθ -Σαρίμ: 'Ο Οίκος του Δαβίδ Περιμένει τον Ιδιοκτήτη του'. Όταν ο ρεπόρτερ ρώτησε τον Ρόδερφορδ πώς νομίζει ότι θα έμοιαζαν οι επανελθόντες 'άρχοντες', αυτός απάντησε: «Ως τέλειοι άνθρωποι. Ερμηνεύω ότι αυτό σημαίνει ...;. ότι ο Δαβίδ, ο Γεδεών, ο Βαράκ, ο Σαμψών, ο Ιεφθάε, ο Ιωσήφ και ο Σαμουήλ θα σταλούν εδώ για να απελευθερώσουν τον κόσμο από τη λαβή του Σατανά, ντυμένοι με σύγχρονη ενδυμασία όπως εμείς και ικανοί με λίγη προσπάθεια να μιλήσουν τη γλώσσα μας». Ο Ρόδερφορδ, περιέγραψε την άφιξη των Βιβλικών αυτών προσώπων «με φράκο, υψηλό καπέλο, μπαστούνι και γκέτες». Το βιβλιάριο του Ρόδερφορδ: 'Τι χρειάζεσθε' (1932), απεικόνιζε τους επτά 'Αρχαίους Αριστείς' ως τους Νέους Κυβερνήτες της Γης, ντυμένους με παραδοσιακή Βιβλική ενδυμασία'. (προφανώς είχε αλλάξει γνώμη για την ενδυμασία τους).

 

«Η έπαυλη», συνέχιζε το άρθρο, «διέθετε τις πιο σύγχρονες εφαρμογές που είχε επινοήσει η επιστήμη», και στο διπλό γκαράζ, «παρκάρει ένα κίτρινο 16βάλβιδο κουπέ το οποίο θα δοθεί στους νέους κυβερνήτες μαζί με ολόκληρη την προσωπική του περιουσία σ' εκείνο το μέρος». Ο Δικαστής δεν εξήγησε πώς αυτό το κουπέ θα ανταποκρινόταν στις μεταφορικές ανάγκες των επτά επανελθόντων 'αρχόντων' που κατονομάζονται στο εκχωρητήριο συμβόλαιο'. Για να βοηθήσουμε στην εκτίμηση της αξίας αυτού του αυτοκινήτου, αναφέρουμε ότι ένα Ford, το 1931, κόστιζε κατά προσέγγιση 600 δολάρια. Μια 16-κύλινδρη Caddillac, κόστιζε από 5.400 έως 9.200 δολάρια ανάλογα με την έκδοση και τον εξοπλισμό. Ένα άλλο 16-κύλινδρο Κονβέρτιμπλ Σεντάν φυλασσόταν στα κεντρικά γραφεία του Μπρούκλυν, ενώ και τα δυο χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από το Δικαστή Ρόδερφορδ. Οι ιστορικοί του αυτοκινήτου μας λένε περισσότερα γι' αυτή τη V-16: «Φυσιολογικά, εκείνοι που αποτελούσαν τον περιορισμένο κατάλογο των πελατών της V-16, ήταν οι πολύ πλούσιοι και συχνά οι πιο διάσημοι. Μεταξύ των ιδιοκτητών της πρώτης γενιάς των αυτοκινήτων αυτών ήταν ο Αλ Τζόνσον. . . ο Ρόμπερτ Μοντγκόμερυ και η Μάρλεν Ντήτριχ ...;».

 

Ο Ρόδερφορδ προέβλεπε ότι η επιστροφή του Δαβίδ και των συντρόφων του θα ήταν το μεγαλύτερο γεγονός της ιστορίας, και ισχυριζόταν ότι η μαρτυρία τού Μπεθ-Σαρίμ είχε διαδοθεί σε όλο τον κόσμο και ότι χιλιάδες είχαν προσέλθει για να δουν την κατοικία. «Οι επτά φημισμένοι άνδρες δεν πρόκειται ν' αναπαυθούν για πολύ στη διαμονή τους στο San Diego, διότι σύντομα θα οδηγήσουν τις δυνάμεις του Κυρίου για να κατατροπώσουν τα όργανα του Σατανά στη μάχη του Αρμαγεδδώνος, πιστεύει ο Ρόδερφορδ».

 

 

3. Μπεθ-Σαρίμ: Λέγονται περισσότερα για τον Οίκο

Κατά τη διάρκεια της Συνέλευσης των Μαρτύρων στο Κολόμπους του Οχάϊο, στις 25 Ιουλίου 1931, κυκλοφόρησε η έκδοση 'Ο Αγγελιοφόρος', που περιείχε μια σημαντική αναφορά στο Μπεθ-Σαρίμ, η οποία περιελάμβανε μερικές φωτογραφίες του Οίκου και των γύρω χώρων. Το τεύχος του Αγγελιοφόρου της 30 Ιουλίου 1931, είχε μια φωτογραφία με ένα μικρό κοριτσάκι με τη λεζάντα: 'Η Πριγκίπισσα Μπόνυ'. Την προηγούμενη ημέρα είχε φωτογραφηθεί να συνομιλεί με τον Δικαστή Ρόδερφορδ και πολλοί αναρωτήθηκαν πώς απέκτησε αυτό το προνόμιο. Οι γονείς της περιλαμβάνονταν στο προσωπικό που φρόντιζε το Μπεθ-Σαρίμ όπου ζούσαν με τη Μπόνυ, που ήταν σχεδόν δύο ετών, και τον μικρότερο αδελφό της. Το περιοδικό εξηγούσε:

 

Αφού το Μπεθ-Σαρίμ είναι ο 'Οίκος των Αρχόντων', και καθώς μετά πεποιθήσεως αναμένωμε να κατοικηθεί και να χρησιμοποιηθεί από μερικούς άρχοντες στη γη, θεωρήθηκε κατάλληλο αυτά τα παιδάκια που μεγαλώνουν εκεί να κατονομαστούν σ' αυτές τις εικόνες. Έτσι, το μικρό κοριτσάκι ονομάζεται Πριγκίπισσα Μπόνυ Μπάλκο και το μικρό αγοράκι Πρίγκιπας Ιωσήφ Βαράκ Μπάλκο ...;. . Ελπίζεται ότι αυτά τα παιδάκια μπορεί να μεγαλώσουν στο Μπεθ-Σαρίμ για να είναι μαζί με τους κυβερνήτες της Γης και να ζήσουν για πάντα προς δόξαν τού ονόματος τού Ιεχωβά. Τους έχει λεχθεί, στο βαθμό που αυτά μπορούν να καταλάβουν, ότι μπορούν να αναμένουν αυτούς τους σπουδαίους ανθρώπους όταν θα εμφανισθούν, να τους υποδεχθούν και να τεθούν κάτω από την κατεύθυνσή τους.

 

Μια επιστολή προς τον 'Αδελφό Ρόδερφορδ', στη Σκοπιά 1 Αυγούστου 1931, αποκαλύπτει τι επιστεύετο εκείνη την εποχή: «Είναι αναγκαίο να προσβλέπουμε στην επιστροφή των πιστών προφητών προτού τα τελευταία μέλη του υπολοίπου περάσουν πέραν του παραπετάσματος (αυτό αλλάζει την άποψη του 1925). Ασφαλώς ο Κύριος σας οδήγησε να οικοδομήσετε τον Οίκο στο Σαν Ντιέγκο ετοιμαζόμενοι για την επιστροφή των».

 

 

4. Γιατί οικοδομήθηκε το Μπεθ-Σαρίμ;

Οι εκδόσεις της Σκοπιάς έχουν κατά καιρούς γράψει ότι το Μπεθ-Σαρίμ οικοδομήθηκε για χρήση από το Ρόδερφορδ (αυτό τονίζεται τώρα), ως μαρτυρία πίστεως στους 'άρχοντες' κατά την ανάστασή τους πριν τον Αρμαγεδδώνα (τώρα αυτό απορρίπτεται), και για χρήση από τους άρχοντες (τώρα αυτό λησμονείται). Είναι αυτοί οι πραγματικοί και μόνοι λόγοι για την ανέγερσή του; Υπάρχουν αποδείξεις για έναν άλλο σπουδαιότερο λόγο, ο οποίος ποτέ δεν μνημονεύεται στα έντυπα της Εταιρίας.

 

Στο βιβλίο: 'Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων Ουδέποτε θα Αποθάνουν', ο Ρόδερφορδ προέβη σε μια πολύ τολμηρή προφητεία: «Μπορούμε με εμπιστοσύνη να προσδοκούμε ότι το 1925 θα σημειώσει την επιστροφή του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Ιακώβ και των πιστών προφητών του παρελθόντος». Αλλά πριν ακόμη εκπνεύσει το 1925, το περιοδικό Χρυσούς Αιών, στις 12 Αυγούστου 1925 διόρθωσε την προφητεία, γράφοντας ότι: «Είναι προφανές ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι τώρα οι οποίοι με πεποίθηση ελπίζουν να δουν τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ και τους άλλους προφήτες πάλι στη γη εντός ολίγων ετών». Το επόμενο έτος της αποτυχίας του 1925, ο Ρόδερφορδ παρακολούθησε μια Συνέλευση στη Βασιλεία της Ελβετίας όπου σε συνέντευξη που έδωσε ρωτήθηκε: «Έχουν επανέλθει οι αρχαίοι αριστείς;» Απάντησε ότι δεν έχουν επανέλθει και ότι, «θα ήταν ανόητο να κάνει μια τέτοια εξαγγελία». Κατόπιν, αλλάζοντας τη διατύπωση δήλωσε πως αναφέρθηκε στο βιβλίο 'Εκατομμύρια' ότι «μπορεί να είναι λογικό να τους αναμένουν να επιστρέψουν λίγο μετά το 1925, αλλά αυτή η πρόβλεψη ήταν απλά μια εκφρασθείσα γνώμη. Επιπρόσθετα βρισκόμαστε ακόμη λίγο μετά το 1925. Δεν υπάρχει βάσιμος λόγος να αναμένουμε τους αρχαίους αριστείς να επιστρέψουν εωσότου η εκκλησία συμπληρωθεί και το έργο της εκκλησίας να έχει επιτελεστεί στη γη».

 

Όταν οι προβλέψεις για την επιστροφή των αρχόντων και την εκπλήρωση και άλλων γεγονότων δεν πραγματοποιήθηκε το 1925, πολλοί εγκατέλειψαν το κίνημα και παρατηρήθηκε ότι ο Ρόδερφορδ δεν ήταν πλέον ο ίδιος. Άρχισε να πίνει υπερβολικά και όταν ήταν μεθυσμένος, το προσωπικό των κεντρικών γραφείων ένιωθε το θυμό της υβριστικής του γλώσσας. Οι παλιοί λένε ότι ο αλκοολισμός του συγκαλύπτονταν, στο βαθμό που αυτό ήταν δυνατόν, από τους συντρόφους του, Φρέντερικ Φρανς και Νάθαν Νορ. Αυτοί ήταν υπεύθυνοι για τη διατήρηση της αίγλης του μεθοδεύοντας τα πράγματα. Για να αντιμετωπίσουν την περαιτέρω ροπή του Ρόδερφορδ στον αλκοολισμό και την ανώμαλη συμπεριφορά του, τον προέτρεψαν να οικοδομήσει μια κατοικία στη Καλιφόρνια για να περάσει εκεί το υπόλοιπο της ζωής του «γράφοντας στον ήλιο».

 

Ο Έντουαρντ Ζ. Φορντ, ήταν Μάρτυρας πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Εργάστηκε στο προσωπικό των κεντρικών γραφείων του Μπέθελ στο Μπρούκλυν μερικά χρόνια. Αναθυμάται συζητήσεις με τον Μάρτυρα πατέρα του και τις επαφές του με ηγετικά στελέχη της Εταιρίας Σκοπιά. Ο Αλεξάντερ Χ. Μακμίλλαν, που υπηρέτησε στα κεντρικά γραφεία κάτω από τρεις προέδρους της Εταιρίας Σκοπιά, και ήταν γνωστός στους Μάρτυρες του Ιεχωβά σε όλο τον κόσμο, επισκεπτόταν το σπίτι του Φορντ τα Σαββατοκύριακα. Μολονότι ο Μακμίλλαν ήταν άνθρωπος όσιος στην Οργάνωση και υποστηρικτής του Ρόδερφορδ, «ήταν επικριτικός για τα μεθύσια του και την παράλογη διαγωγή του». Λίγο μετά το θάνατο του Ρόδερφορδ, ο Μακμίλλαν είπε στον πατέρα του Φορντ ότι το Μπεθ-Σαρίμ «δεν οικοδομήθηκε για κανέναν άλλο σκοπό από το να απομακρύνει τον φθίνοντα Ρόδερφορδ από το Μπρούκλυν». Αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα και από τον δικηγόρο της Εταιρίας Χάϊντεν Κάβινγκτον, ο οποίος διηύθυνε το Νομικό Τμήμα και εκλέχθηκε αντιπρόεδρος μετά το θάνατο του Ρόδερφορδ. Ο Κάβινγτον ανέφερε ότι ο Φρανς δήλωσε πως «οικοδόμησαν στον Δικαστή μια κατοικία μακριά στην Καλιφόρνια για να τον βγάλουν από το Μπέθελ». Του είπε επίσης ότι ο Φρανς ήταν εκείνος που «κατασκεύασε την παραπλανητική ιστορία ...; λέγοντας πως τάχα η κατοικία ήταν για τους αρχαίους προφήτες που θα επέστρεφαν» οποιαδήποτε ημέρα στην προ-Αρμαγεδδώνια ανάσταση.

 

Μπορεί ο αλκοολισμός του Ρόδερφορδ να επιβεβαιωθεί από άλλες πηγές;

 

Ο Γουόλτερ Σάλτερ γράφει για τις αγορές ποτών που έκανε για τον Ρόδερφορδ: «Σύμφωνα με τις εντολές σας αγόραζα κάσες με ουίσκυ προς 60,00 δολάρια την κάσα, και κάσες με brandy και άλλα λικέρ, για να μην πω τίποτε για τα αμέτρητα κιβώτια μπύρες. Ένα ή δυο μπουκάλια λικέρ δεν αρκούσαν. Όλα αυτά ήταν για ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ, και τίποτε δεν ήταν αρκετά καλό για ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ».

 

Ο Τζέϊμς Πέντον, αφού καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Ρόδερφορδ «αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα αλκοολισμού», γράφει, «Μολονότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν κάνει κάθε τι το δυνατόν για ν' αποκρύψουν τις αφηγήσεις για τις συνήθειες πιοτού του δικαστή, αυτές απλά ήταν τόσο διαβόητες που δεν κρύβονταν. Πρώην εργάτες στα κεντρικά γραφεία της Σκοπιάς στη Ν. Υόρκη, αφηγούνται ιστορίες για τα συχνά μεθύσια του Ρόδερφορδ όπου καταντούσε να γίνεται στουπί στο μεθύσι. Άλλοι αφηγούνται ιστορίες για το πόσο δύσκολο ήταν μερικές φορές να τον πάνε μέχρι το βήμα για να δώσει ομιλίες σε συνελεύσεις εξαιτίας της μέθης του».

 

Η κατάχρηση πιοτού συνεχίστηκε στο Μπεθ-Σαρίμ όπου περνούσε τους χειμώνες του μέχρι το θάνατό του. Μια ηλικιωμένη κυρία ακόμη μιλάει για το πώς του πουλούσε μεγάλες ποσότητες λικέρ όταν ερχόταν ν' αγοράσει φάρμακα στο κατάστημα του συζύγου της. (Να σημειωθεί ότι τότε τα ποτά πωλούνταν μόνο στα φαρμακεία). Σε μια συνέντευξη αυτή η γυναίκα δήλωσε, «Είχαμε ένα τμήμα ποτών εκείνη την εποχή, και ασφαλώς αυτός ήταν ένας από τους καλύτερους πελάτες μας».

 

 

5. Και άλλη περιουσία για τον Ρόδερφορδ και τους Άρχοντες

Το 1938 και το 1939 αγοράσθηκε κι' άλλη περιουσία η οποία εκχωρήθηκε στη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά. Ένα συμβόλαιο που αφορούσε αυτή την περιουσία ανέφερε εν μέρει:

 

«Παραχωρείται... για τους εξής σκοπούς ...; Προς χρήσιν και όφελος του Ι. Φ. Ρόδερφορδ ...; και μετά ταύτα αιωνίως για τον Άβελ, τον Ενώχ, το Νώε, τον Αβραάμ, τον Μωϋσή, τον Ιησού, τον Δαβίδ, τον Γεδεών, τον Βαράκ, τον Ιωσήφ, του καθενός και όλων αυτών οι οποίοι ειδικά κατονομάζονται και προσδιορίζονται στο ενδέκατο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής στη Βίβλο. Ο λόγος της σύνταξης του παρόντος εκχωρητηρίου συμβολαίου είναι ο εξής: Οι δωρητές έχουν πλήρη πίστη και πεποίθηση στον Ιεχωβά τον Παντοδύναμο Θεό, και στην αληθινότητα του Λόγου του ...; . Ο Θεός, σύμφωνα με την υπόσχεσή Του, πολύ σύντομα θα αναστήσει τους εν λόγω άνδρες ως τέλεια ανθρώπινα πλάσματα και ότι ο Κύριος θα τους καταστήσει τους ορατούς άρχοντες ή κυβερνήτες στη γη. Αυτό το Συμβόλαιο συντάσσεται ως απόδειξη της πίστεως των εν λόγω δωρητών στη Θεία υπόσχεση ότι αυτοί οι άνδρες σύντομα θα επανέλθουν στη γη και αποτελεί σκοπό τους να αποδείξουν την πίστη τους εκχωρώντας αυτή τη γη ως παρακαταθήκη όπως περιγράφεται ενταύθα ...; δωρίζεται και εκχωρείται ως αναφέρεται ενταύθα ώστε να γίνει μέρος της ιδιοκτησίας γνωστής ως Μπεθ-Σαρίμ και τα οικήματα τα οποία είναι οικοδομημένα στα οικόπεδα τα οποία περιγράφονται ανωτέρω προρίζονται για τους ίδιους σκοπούς όπως αναφέρονται στο συμβόλαιο [του Μπεθ-Σαρίμ]».

 

 

6. Ο Θάνατος και ο Ενταφιασμός του Ρόδερφορδ

Όταν ο Ρόδερφορδ πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1942, ήταν φανερό ότι οι προλεχθέντες 'άρχοντες' δεν είχαν επανέλθει. Το περιοδικό Παρηγορία της 27ης Μαϊου 1942, ανέφερε ότι: «Ο Δικαστής Ρόδερφορδ πριν το θάνατό του ζήτησε η σωρός του να ενταφιασθεί κάπου στην τετρακοσίων στρεμμάτων (100 έϊκερς) ιδιοκτησία που διατηρείται εις παρακαταθήκην των Νέων Αρχόντων της Γης». Οι αιτήσεις για την εναπόθεση της σωρού του στην παρακείμενη ιδιοκτησία λίγο κάτω από τη κατοικία ή στο άλλο κτήμα της Μπεθ-Σαν απορρίφθηκαν από την Επιτροπή Σχεδιασμού και το Συμβούλιο των Εποπτών. Μια αίτηση για την έκδοση εντολής στο Επαρχιακό Ανώτερο Δικαστήριο, ώστε να επιβάλει στους αξιωματούχους της Επαρχίας να παραχωρήσουν την άδεια ήταν επίσης ανεπιτυχής. Όταν ο σύντροφος του Ρόδερφορδ Γουίλιαμ Π. Χηθ μίλησε ενώπιον του Δικαστηρίου χρησιμοποίησε την ευκαιρία για να διαφημίσει τις τρέχουσες πεποιθήσεις της Εταιρίας, «Επιπλέον απόδειξη ότι αυτοί οι άρχοντες σύντομα θα αναλάβουν την εξουσία πάνω στη γη ως τέλειοι άνθρωποι βρίσκεται στην προφητεία του Δανιήλ ...; Υποβάλλεται απόδειξη ότι τώρα ζούμε στο 'τέλος των ημερών', και δυνάμεθα να αναμένωμε να ιδούμε τον Δανιήλ και τους άλλους μνημονευθέντες άρχοντες οποιαδήποτε ημέρα τώρα».

 

 

7. Η ημιτελής Κρύπτη

Όταν ο Χηθ υποστήριξε τον ενταφιασμό της σωρού του Ρόδερφορδ πλησίον του Μπεθ-Σαρίμ, δήλωσε ότι, «δεν επρόκειτο να οικοδομηθεί κάποιο μνημείο, οικοδόμημα ή μαυσωλείο σε κείνο το μέρος και το μόνο ταφικό σύμβολο θα ήταν μια πέτρα κάτω από μια δρυ την οποίαν περιστοίχιζαν πορτοκαλιές και λεμονιές».

 

Το γεγονός ότι αυτό δεν ήταν το αρχικό σχέδιο αποδεικνύεται από την ημιτελή συμπαγή τσιμεντένια κρύπτη διαστάσεων περίπου 8 μέτρων φάρδους, 2,5 μέτρων βάθους και τεσσάρων μέτρων ύψους που ανηγέρθη σε μια άλλη τοποθεσία στην πλαγιά του κτήματος. Μπορεί να τη δει κάποιος από απόσταση μισού μιλίου. Στα εκτεταμένα επιχειρήματα του Χηθ ενώπιον της Επιτροπής Σχεδιασμού, του Συμβουλίου των Εποπτών και ενώπιον του Ανώτερου Δικαστηρίου, όπως και στην αφήγηση του περιοδικού Παρηγορία της 27ης Μαϊου 1942, ποτέ δεν μνημονεύεται η ημιτελής κρύπτη, μολονότι σημειώνεται στην εφημερίδα San Diego Union της 13 Ιανουαρίου 1942. Σύμφωνα με την επίσημη αφήγηση, η σωρός του Ρόδερφορδ μεταφέρθηκε στη Ν. Υόρκη, στο νεκροταφείο Γούντροου, στο Στάτεν Άϊλαντ, και ο ενταφιασμός της έλαβε χώρα στις 21 Απριλίου. Λίγο μετά το θάνατο του Ρόδερφορδ, ο Αλεξάντερ Χ. Μακμίλλαν είπε στον Έντουαρντ Φορντ, ότι μόνο τέσσερις άνθρωποι παρακολούθησαν την κηδεία. Δεν παραβρέθηκε ούτε ένα μέλος της άμεσης οικογένειας του Ρόδερφορδ, ενώ αξιοσημείωτη ήταν η απουσία των στενών συνεργατών του Φρανς και Νάθαν Νορ. Ο Μακμίλλαν ήταν πολύ απογοητευμένος.

 

 

8. Τι μπορούμε να πούμε για τη «Σύντομη» επάνοδο των Αρχόντων;

Προβλέψεις σχετικά με την επάνοδο των 'Αρχαίων Αριστέων' ή 'Αρχόντων' της προ-Χριστιανικής εποχής, είχαν γίνει πολύ πριν το 1917, το έτος που ο Ι. Φ. Ρόδερφορδ έγινε πρόεδρος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά. Αυτή η προφητεία, μολονότι ήταν εσφαλμένη, θα διεδίδετο παγκόσμια μέσω των διαλέξεων του Ρόδερφορδ, των συγγραμμάτων του και της διαφήμισης του Μπεθ-Σαρίμ μέχρι το θάνατό του. Η πρόβλεψη ότι η επάνοδος των Αρχόντων θα λάβαινε χώρα 'οποιαδήποτε μέρα τώρα', 'σύντομα' ή 'πολύ σύντομα', θα συνεχιζόταν για κάμποσο καιρό μετά το θάνατό του. Αυτό συνεχίσθηκε καθώς ο Γουίλιαμ Π. Χηθ και άλλοι εκπρόσωποι της Εταιρίας προσπάθησαν ανεπιτυχώς να λάβουν άδεια ταφής της σωρού του Ρόδερφορδ στην ιδιοκτησία στο San Diego, και μέσω των εκδόσεων της Σκοπιάς. Ενώ ποτέ δεν αναφέρθηκε δημόσια, η «προσαρμογή» της διδασκαλίας ότι η επικείμενη ανάσταση των 'αρχόντων' πριν τον Αρμαγεδδώνα, μπορεί να τοποθετηθεί γύρω στο 1945.

 

 

9. Το Μπεθ-Σαρίμ Πωλείται!

Το βιβλίο Νέος Κόσμος (1942), ανέφερε ότι, «οι πιστοί άνδρες της αρχαιότητας αναμένεται ότι θα επανέλθουν οποιαδήποτε ημέρα τώρα. Οι Γραφές παρέχουν επαρκή λόγο να πιστεύουμε ότι αυτό θα συμβεί λίγο πριν ξεσπάσει ο Αρμαγεδδών» και ότι «το Μπεθ-Σαρίμ παραμένει τώρα μια παρακαταθήκη για την κατοχή του από τους άρχοντες κατά την επάνοδό τους». Προβαλλόταν ο ισχυρισμός ότι «τα πιο πρόσφατα γεγονότα δείχνουν ότι οι θρησκευόμενοι αυτού του καταδικασμένου κόσμου τρίζουν τα δόντια τους εξαιτίας της μαρτυρίας που μεταφέρει στον κόσμο ο Οίκος των Αρχόντων». Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα δήλωση στο φως της αναγγελίας του προέδρου της Εταιρίας Νάθαν Νορ στις 15 Αυγούστου 1947, στη Συνέλευση, σχετικά μ' αυτή την ιδιοκτησία:

 

«Το ακροατήριο ...;. χειροκρότησε θερμά όταν πληροφορήθηκε ότι το συμβούλιο των διευθυντών ψήφισε ομόφωνα να διαθέσει το Μπεθ-Σαρίμ προς πώληση ή ενοικίαση, διότι είχε εξυπηρετήσει πλήρως το σκοπό του και τώρα δεν ήταν παρά ένα μνημείο, η διατήρηση του οποίου κόστιζε αρκετά. Η πίστη μας στην επάνοδο των αντρών της παλιάς εποχής, τους οποίους ο Βασιλιάς Χριστός Ιησούς θα καταστήσει άρχοντες σε ΟΛΗ τη γη (όχι μόνο στην Καλιφόρνια), βασίζεται, όχι σε εκείνο τον Οίκο, το Μπεθ-Σαρίμ, αλλά στην υπόσχεση του Λόγου του Θεού» - Σκοπιά 15 Δεκεμβρίου 1947, σελ. 382

 

Είναι σημαντικό ότι ο Νορ αναφέρθηκε στο Μπεθ-Σαρίμ με το χαρακτηρισμό ότι «τώρα δεν είναι παρά ένα μνημείο». Πρέπει να θυμόμαστε ότι η Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου διαφημιζόταν από τον ιδρυτή της Σκοπιάς Κ. Τ. Ρώσσελ μέχρι το θάνατό του, όπως και από τον Ρόδερφορδ μετά απ' αυτόν, ως σχεδιασμένη απ' τον Θεό. Αργότερα προσδιορίσθηκε ως «μνημείο»--«μνημείο δαιμονισμού»! Είναι αξιοσημείωτο ότι το «μνημείο» της Μεγάλης Πυραμίδας απορρίφθηκε στο τέλος του 1928, με πολύ ισχυρή γλώσσα, και εντούτοις, σε λιγότερο από ένα χρόνο οικοδομήθηκε το Μπεθ-Σαρίμ, ένα «μνημείο» που χρησιμοποιήθηκε για την προώθηση ψευδο-προφητείας. Και τελικά, με την πώλησή του το 1948, η διδασκαλία για την επάνοδο των αρχόντων πριν τον Αρμαγεδδώνα και η χρησιμοποίησή του απ' αυτούς ως τόπος διαμονής τους θα απορρριπτόταν.

 

Από το υπόμνημα της ιστορίας καταλήγουμε στο βέβαιο συμπέρασμα ότι το Μπεθ-Σαρίμ φέρει μια μαρτυρίαείναι ένα μνημείο ψευδο-προφητείας.

 

Ο Ρόδερφορδ ρώτησε: «Πώς θα γνωρίσουμε αν ένας προφήτης είναι αληθινός ή ψεύτικος;» Η απάντησή του ήταν: «Εάν είναι αληθινός προφήτης, το άγγελμά του θα εκπληρωθεί ακριβώς όπως προφητεύθηκε. Εάν είναι ένας ψευδοπροφήτης, η προφητεία του δεν θα εκπληρωθεί ...;» (Δευτερ. 18: 21, 22) Φυσικά, συμφωνούμε!

 

Από Συνεργάτη

‘Νέο Φώς’;Από Πού;

Όταν η Εταιρία Σκοπιά βρίσκεται αντιμέτωπη με το γεγονός ότι στο παρελθόν έχει κάνει εσφαλμένεςερμηνείες των προφητικών Γραφών,

ότι ασκούσε συνήθειες που τώρα θεωρεί παγανιστικές,και ότι συχνά προέβη σε αλλαγές πολλών διδασκαλιών της,

οι Μάρτυρες έχουν διδαχθεί να αποκρίνονται λέγοντας, «Ναι, έχουμε κάνει λάθη αλλά  είμαστε  πρόθυμοι να παραδεχτούμε τα

λάθη μας. Πρέπει όμως να αναγνωρίσετε ότι κάνουμε πρόοδο, και ο Θεός μας παρέχει διαρκώς

'νέο φώς' που μας υποχρεώνει να διορθώνουμε ορισμένες (στην πραγματικότητα σχεδόν όλες)

από τις διδασκαλίες μας και τις συνήθειές μας».


Τα έντυπα της Εταιρίας παραθέτουν ακατάπαυστα το εδάφιο Παροιμίες 4:18, το οποίο αποδίδε-

ται ως εξής στη  Μετάφραση  Νέου  Κόσμου: «Αλλά ο δρόμος των δικαίων είναι σαν το λαμπρό

φώς που γίνεται όλο και πιο φωτεινό ώσπου να γίνει τέλεια η ημέρα».


Αυτή η τακτική είναι ένας ευγενικός τρόπος για να καθιστούν τον Θεό υπεύθυνο για τα λάθη τους.


Ο Κάρολος Ρώσσελ το 1881 προέβη σε μια ειλικρινή και αληθή δήλωση την οποία κάθε Μάρτυ-

ρας του Ιεχωβά πρέπει να διαβάσει και να την βάλει στην καρδιά του. Αυτή η δήλωση δημοσιεύ-

θηκε στο περιοδικό Σκοπιά της Σιών το Φεβρουάριο του 1881:


«Εάν ακολουθούσαμε ανθρώπους τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά για εμάς.

Χωρίς αμφιβολία, μια ανθρώπινη  ιδέα θα ερχόταν σε  σύγκρουση με κάποιαν

άλλη, και εκείνο που θα ήταν 'φως' δύο ή έξη χρόνια πρίν, τώρα θα εθεωρείτο

λάθος. Αλλά στον Θεό 'δεν υπάρχει αλλοίωσις και σκιά μεταβολής'. Έτσι συμ-

βαίνει και με την αλήθεια. Κάθε γνώση ή φως προερχόμενο από τον Θεό πρέ-

πει να είναι όπως ο  Δημιουργός τους. Μια νέα άποψις  της αλήθειας δεν μπο-

ρεί να διαψεύδει μια προηγούμενη αλήθεια...Το νέο φως ποτέ δεν καταργεί το

παλαιότερο φώς αλλά προσθέτει σ' αυτό. Εάν επρόκειτο να φωτίσετε  ένα κτί-

ριο που διέθετε επτά λάμπες αερίου  δεν θα σβήνατε την κάθε μια κάθε φορά

που θα  ανάβατε την επόμενη, αντίθετα θα  προσθέτατε το ένα φως στο άλλο

αρμονικά και έτσι θα αυξάνατε το φωτισμό. Έτσι συμβαίνει  και με το φως της

αλήθειας. Η πραγματική αύξηση επιτυγχάνεται με το να προσθέτουμε σ' αυτό

και όχι με το να αντικαθιστούμε το ένα με κάποιο άλλο».

Σε αντίθεση με τη δήλωση του Ρώσσελ, η Εταιρία Σκοπιά καταφθάνει κάθε φορά με κάποιο 'νέο

φως' το οποίο όμως διαψεύδει κάποιο προηγούμενο 'νέο φως'. Για παράδειγμα, πρίν το 1931 ή-

ταν αποδεκτό από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να προβαίνουν σε εμβολιασμούς, αλλά στις 3 Φε-

βρουαρίου 1931, οι εμβολιασμοί απαγορεύθηκαν και προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι ήταν «άμεση

παραβίαση του νόμου του Ιεχωβά Θεού». Ωστόσο, άλλαξαν και πάλι γνώμη, και στις 15  Απριλί-

ου 1952, επέτρεψαν και πάλι στους Μάρτυρες του Ιεχωβά να εμβολιάζονται.

Από το ξεκίνημα του Ρώσσελ το 1874 μέχρι και το 1929, διδασκόταν ότι οι «υπερέχουσες εξου-

σίες» που μνημονεύονται στην προς Ρωμαίους επιστολή κεφ. 13:1, σήμαιναν «τους  κυβερνητι-

κούς άρχοντες αυτού του κόσμου». Αλλά το 1929,ο τότε Πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά άλλαξε

την ερμηνεία και είπε ότι αυτές αναφέρονταν στον«Ιεχωβά Θεό και το Γιό του στους ουρανούς».

Διεκηρύχθη ότι η προηγούμενη άποψη ήταν του Διαβόλου, και οποιοσδήποτε διακρατούσε αυ-

τή την άποψη καθοδηγούνταν από το Διάβολο.Παραδόξως όμως,το 1963 άλλαξε και πάλι υπο-

δηλώνοντας «τους κυβερνητικούς άρχοντες αυτού του κόσμου» - υιοθετήθηκε δηλαδή η ίδια α-

κριβώς άποψη που υποτίθεται ότι εμπνευστής της ήταν ο Διάβολος!

Το 1967 η Εταιρία Σκοπιά υποτίθεται ότι έλαβε κάποιο 'νέο φως'. Μέχρι  τότε  επιτρέπονταν οι

μεταμοσχεύσεις οργάνων, αλλά στο τεύχος της Σκοπιάς 15 Νοεμβρίου 1967,στην Αγγλική (και

1 Μαρτίου 1968 στην Ελληνική) η Εταιρία έλαβε αντίθετη θέση και με έμφαση διεκήρυξε:

«Όταν οι επιστήμονες φθάσουν στο συμπέρασμα ότι αυτή η φυσιολογική λει-

τουργία δεν φέρει πια αποτέλεσμα και συνιστούν την αφαίρεση του οργάνου

και την αντικατάστασή του απευθείας  με ένα όργανο ενός άλλου ανθρώπου,

αυτό αποτελεί απλώς μια εύκολη λύση. Εκείνοι οι οποίοι δέχονται τέτοιες εγ-

χειρήσεις ζουν έτσι με τη σάρκα ενός άλλου ανθρώπου. Αυτό είναι καννιβαλι-

σμός. Εντούτοις, με το  να  επιτρέψει ο Ιεχωβά  Θεός να  τρώγη ο άνθρωπος

κρέας ζώων δεν παρεχώρησε στους ανθρώπους την άδεια  να προσπαθούν

να διαιωνίσουν τη ζωή των εισάγοντας μέσα στα σώματά των με καννιβαλικό

τρόπο  ανθρώπινη  σάρκα, είτε μέσω  μασήσεως, ή υπό μορφήν ολοκλήρων

οργάνων ή τμημάτων σώματος που λαμβάνονται από άλλους».

Αλλά αυτό το 'νέο φως' απεδείχθη εσφαλμένο, γιατί με τη Σκοπιά 15 Ιουνίου 1980, η Εταιρία άλ-

λαξε για μια  ακόμη  φορά  γνώμη και δήλωσε ότι οι  μεταμοσχεύσεις  οργάνων  δεν θεωρούνται

πλέον  καννιβαλισμός. Το κάθε άτομο  επιτρεπόταν τώρα  να αποφασίσει μόνο του. Θαυμάσια!!

Αλλά τι γίνεται με τους πολλούς Μάρτυρες του εχωβά οι οποίοι είχαν πεθάνει σ' αυτή την περίο-

δο των 13 ετών που η Εταιρία  Σκοπιά  υποστήριζε ότι η μεταμόσχευση ενός οργάνου ήταν καν-νιβαλισμός και ως εκ τούτου απαγορευμένη από τον Θεό;

Θα μπορούσαν να παρατεθούν πολύ περισσότερα  παραδείγματα, αλλά αυτά είναι αρκετά για να δείξουν ότι το αποκαλούμενο 'νέο φώς' της Εταιρίας Σκοπιά δεν είναι κατ' ανάγκην και 'αλη-

θινό φώς'. Εντούτοις, όταν λαμβάνεται αυτό το 'νέο φώς' δεν παρουσιάζεται σαν ιδέα ή θεωρία

ανθρώπων που συνθέτουν  το κυβερνών σώμα της Εταιρίας Σκοπιά. Εξαγγέλεται ως προερχό-

μενο από τον θεό.

Μολονότι η Εταιρία έχει κάνει τόσα λάθη στο παρελθόν και έχει διδάξει δόγματα που είναι εσφα-

λμένα και τώρα  χαρακτηρίζονται 'παγανιστικά', ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά δεν είναι ελεύθερος

αν θα αποδεχτεί το 'νέο φως' ή όχι.Είναι αναγκασμένος ν' αλλάζει τις απόψεις του ώστε να προ-

σαρμόζονται στις νέες διδασκαλίες της Σκοπιάς. Ακόμη κι' αν είναι πεπεισμένος ότι η Σκοπιά κά-

νει λάθος, πρέπει να παρουσιάζει το 'νέο φως' της Σκοπιάς ωσάν να είναι αλήθεια. Αν δεν ενερ-

γήσει έτσι θα αποκοπεί. Αυτό από μόνο του είναι εξωφρενικό!

Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Το εσφαλμένο 'νέο φως' που παρουσιάζεται από την Ε-

ταιρία Σκοπιά έχει βλάψει πολλούς ανθρώπους. Τι μπορούμε  να πούμε για εκείνους που προσ-

βλήθηκαν από ευλογιά επειδή υποτάχθηκαν στη  διδασκαλία της Σκοπιάς  και αρνήθηκαν να εμ-

βολιαστούν; Τι θα πούμε για εκείνους που τυφλώθηκαν γιατί αρνήθηκαν τη μεταμόσχευση κερα-

τοειδούς χιτώνος μεταξύ των ετών 1967 και 1980; Υπολογίζεται ότι πάνω από  τρείς χιλιάδες ά-

τομα  αποκόπηκαν  επειδή δεν συμβάδισαν με το 'νέο φως' του Ρόδερφορδ για τη σημασία του

Ρωμαίους 13:1.

Τι θα πούμε για εκείνους που πίστεψαν στο 'νέο φως' ότι ο κόσμος θα τελείωνε το 1975 και πώ-

λησαν τα  σπίτια τους, σε μερικές περιπτώσεις τις  επιχειρήσεις τους, ή εργάζονταν  σε εργασία

μερικής απασχόλησης για να τρέχουν από πόρτα σε πόρτα;Δεν είναι μόνο ότι υπέστησαν φοβε-

ρές οικονομικές  απώλειες, αλλά και  μεγάλη  ταπείνωση  όταν η  Σκοπιά τους  είπε το 1976 ότι απλά ήταν «υπερβολικά ζηλωτές» και ότι ήταν ανόητοι που έκαναν τέτοια πράγματα. Μπορεί η

Σκοπιά να αποκτά 'νέο φως' αλλά βέβαια αυτό δεν είναι 'αληθινό φώς'.

Επιπλέον, εάν η Εταιρία Σκοπιά θέλει να είναι συνεπής  με τις εκδόσεις της, δεν μπορεί να χρη-

σιμοποιεί πλέον τη φτωχή δικαιολογία του 'νέου φωτός' για να συγκαλύπτει τα πολλά της λάθη.

Έχοντας κατά νού την ιδέα του 'νέου φωτός' όπως εξάγεται από το εδάφιο Παροιμίες 4:18 (ότι

το φως γίνεται όλο και πιο φωτεινό  ώσπου να γίνει  τέλεια η ημέρα), ας ρίξουμε μια ματιά στην

ακόλουθη δήλωση από τη Σκοπιά 15 Ιουλίου 1996, σελίδα 20:

«Ύστερα από πολλά χρόνια στην υπηρεσία του Θεού, ένας αδελφός έγραψε:

Είμαι πολύ ευγνώμων που έζησα γνωρίζοντας τους σκοπούς του Ιεχωβά απ'

εκείνες τις  πρώτες  ημέρες μόλις πριν από το 1914, όταν δεν ήταν όλα τόσο

ξεκάθαρα ...; ...;..μέχρι σήμερα οπότε η αλήθεια λάμπει σαν τον ήλιο του μεση-

μεριού».

Ας συγκρίνουμε  αυτή τη  δήλωση ( που δημοσιεύθηκε χωρίς ίχνος διαφωνίας)  με την ερμηνεία

που δίνει η Σκοπιά στο Παροιμίες 4:18. Το 1914 ο ήλιος (η αλήθεια που βρίσκεται στις διδασκα-

λίες του Καρόλου Ρώσσελ)  άρχιζε  μόλις να  εγείρεται σαν το πρώτο φως της αυγής - όχι πολύ

καθαρά. Διαμέσου των ετών το φως υποτίθεται ότι γινόταν 'όλο και πιο φωτεινό'. Αλλά η Εταιρία

Σκοπιά ισχυρίζεται τώρα ότι βρισκόμαστε στις έσχατες ημέρες και το φως είναι σαν τον ήλιο του

μεσημεριού.Εάν αυτό αληθεύει πραγματικά, τότε πώς η Εταιρία συνεχίζει να λαμβάνει 'νέο φως'

εφόσον  οι διδασκαλίες της  είναι ήδη σαν τον ήλιο  του μεσημεριού - δηλαδή στο ζενίθ της λαμ-

πρότητητάς τους;

Από Συνεργάτη

ΠΩΣ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ "Μαρτύρων του Ιεχωβά"?

ΠΟΛΥ σημαντικό θέμα που κανείς δεν απαντά ποτέ ΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.


Ήταν μια απορία που είχα από έφηβος όταν ακόμη ήμουν θύμα της Σκοπιά. Ποτε ΚΑΝΕΙΣ δεν μου απάντησε αναλυτικά. Θυμάμαι μάλιστα ότι είχαμε έναν από τους "χρισμένους 144,000" στην "εκκλησία" μας, αλλά από όσο τον είχα ρωτήσει κάποτε, ΟΥΔΕΠΟΤΕ του ζήτησαν την γνώμη για το οτιδήποτε, ούτε ψήφισε ποτέ για την εκλογή νέου μέλους του ΚΣ πόσο μάλλον να είναι υποψήφιος!.


Η απορία μου ξεκίνησε από ένα παρόμοιο ερώτημα, σχετικά με το πως εκλέγονται οι "Πρεσβύτεροι", αφού η λέξη υπονοεί τον ΓΗΡAIΟΤΕΡΟ!



Το μέλλον των Μαρτύρων του Ιεχωβά δεν φαίνεται λαμπρό!!

Επειδή μας παρακολουθούν ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ ενεργοί Μάρτυρες του Ιεχωβά που ψάχνουν να βρουν τί "συμβαίνει"...


Δυστυχώς για την Εταιρία
Σκοπιά, φίλε μου "Εφραίμ" και "ΠΕΤΡΟ", οι δραστηριότητές της εναντίον των
"αποστατών" συχνά έχουν το αντίθετο από το ποθητό αποτέλεσμα.
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και η ίδια η Εταιρία αντιμετωπίζουν
πολλά προβλήματα και διάφορες δικαστικές διαμάχες με αυξα-
νόμενη συχνότητα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά στην
Ευρώπη και σε μερικές άλλες χώρες, ο αριθμός των υποθέσεων
επιμέλειας τέκνων που περιλαμβάνουν Μάρτυρες του Ιεχωβά
και μη Μάρτυρες γονείς, έχουν αυξηθεί πολύ, συχνά με αρνητικά
αποτελέσματα για τους Μάρτυρες. Ακόμη πιο σοβαρές είναι οι
νομικές ενέργειες που γίνονται εναντίον της Εταιρίας από πολλά
άτομα τα οποία προηγουμένως εργάζονταν στα Γραφεία και τις
Εκτυπωτικές της Εγκαταστάσεις. Τα Τμήματα της Εταιρίας
πρέπει τώρα να καταβάλουν συντάξεις για υπηρεσίες του παρελ-
θόντος και να διαθέτουν επίσης κεφάλαια για τις συντάξεις των
νύν εργαζομένων εκεί, μια σημαντική δαπάνη. Επιπρόσθετα,
ορισμένες δημοκρατικές κυβερνήσεις άρχισαν να βλέπουν τις
δραστηριότητες της Εταιρίας σε ό,τι αφορά τη μεταχείριση που
επιφυλάσσει στα πρώην μέλη της, συχνά με προκατειλημμένο
βλέμμα. Ένα άλλο πρόβλημα είναι η πιθανότητα να αρχίσει να
αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες. Τα περισσότερα χρήματα
που χρησιμοποιεί για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων
της προέρχονται από τον ανεπτυγμένο κόσμο, και αν η αύξηση
στην Ευρώπη και τη Βόρειο  Αμερική εξακολουθήσει να επιβρα-
δύνεται, όπως συμβαίνει τα πρόσφατα χρόνια, η Εταιρία θα
πρέπει να πιέζει εντονώτερα για να αποκτά τα αναγκαία κεφά-
λαια ώστε να διεκπεραιώνει τις δραστηριότητές της. Έχει ήδη
αρχίσει να ενεργεί όλο και περισσότερο όπως οι άλλες θρησκείες
αιτούμενη κεφάλαια από τους οπαδούς της, παρά το γεγονός
ότι, κάνοντάς το, παραβιάζει μια μακρά παράδοσή της.
Καθώς οι Μάρτυρες βλέπουν το χρόνο να περνά χωρίς να
εκπληρώνονται οι ελπίδες τους, χωρίς αμφιβολία θ' αρχίσουν
να αλλάζουν τη στάση τους, πράγμα που θα σημάνει οτι η
Εταιρία δεν θα είναι πλέον σε θέση να επιβάλει τη λογοκρισία
της πάνω στους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Το πνευματικό σιδηρούν παραπέτασμα της Εταιρίας αρχίζει
να καταρρέει φίλε μου. Δεν μπορεί να εμποδίσει πολλούς
Μάρτυρες να διαβάσουν βιβλία και άλλες εκδόσεις που
κυκλοφορούν από πρώην Μάρτυρες και άλλους οι οποίοι
επιτίθενται στην Εταιρία. Ούτε μπορεί να εμποδίσει τους
Μάρτυρες στο βιομηχανικό κόσμο να διαβάζουν παρόμοιες
πληροφορίες στο Ινερνέτ.
(Μπεθ-Σαρίμ, Κάντιλλακ, ψευδείς
προφητείες, εσφαλμένα δόγματα και άλλα). Επιπλέον, υπο-
νομεύεται από ένα αυξανόμενο υπόγειο κίνημα εντός της
κοινότητος των Μαρτύρων  το οποίο συνεργάζεται με τους
αποκαλούμενους αποστάτες στην απόκτηση πληροφοριών,
ενίοτε και μέσα από τα Κεντρικά Γραφεία της Εταιρίας,
για να βοηθήσουν εκθέτοντας τα δόγματά της και τις δρα-
στηριότητές της. Το μέλλον των Μαρτύρων του Ιεχωβά
δεν φαίνεται λαμπρό!!


ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ (γιατί ο αμόρφωτος Εφραίμ νομίζει ότι τα τουριστικά Αγγλικά που έμαθε στου Στρατηγάκη το 80 είναι Αγγλικά..)


Unfortunately for the Watch Tower Society,
my friend Efraim, its anti-apostate activities often have the reverse
effect from what it intends. Jehovah's Witnesses and the Society
itself face many problems and a growing incidence of litigation.In
the United States, Canada, Europe and a number of other countries,
the number of child-custody cases involving Jehovah's Witnesses
and non- J.Witnesses parents has increased greatly,often with ne-
gative results for the Witnesses. More serious has been legal action
taken against the Society by a number of individuals who formely
worked at the Watch Tower's Offices and Printery. The Society's
Branches must now pay pensions for past services, and pay into
pensions funds for its present workers as well, at considerable
expense. In addition, certain democratic goverments have begun
to look into the Society's activities with respect its treatment of
former members, frequently with somewhat jaundiced eye.Another
problem is the possibility that may well begin to experience financial
difficulties. Most of the money it uses to finance its activities comes
from the developed world, and if growth in Europe and North America
continues to slow, as it has in recent years, the Society will have to
press harder to obtain the funding necessary to carry on its activities.
It has begun to act more and more like other religions in soliciting
funds from its adherents despite the fact that, by so doing, it is violating
a long standing tradition.
As the Witnesses see time passing without the fulfilment of their
hopes, no doupt they will begin to change their stance, that will mean
that the Society will no longer be able to enforce its strictures on J.
Witnesses.
The Society's spiritual iron curtain is beginning to break down my friend.
It cannot keep many Witnesses from reading books and other publica-
tions put out by ex-J.Witnesses and others attacking the Society.Nor
can it keep Witnesses in the industrial world from reading similar infor-
mation on the Internet.(Beth-Sarim, Cadillacs,false prophecies,false
doctrines and others)
Further, it is being undermined by a growing underground movement
within the Witnesses community which cooperates with so-called
apostates in obtaining information, sometimes from the Society's
headquarters itself,
to aid in exposing its doctrines and activities.
The future for Jehovah's Witnesses does not seem bright!!




Μπέθ-Σαρίμ: Ένα Μνημείο Ψευδούς Προφητείας (updated 23/12/2009)



ΜπεθΣαριμ.jpg

Πριν την  κυκλοφορία του βιβλίου  'Μάρτυρες του ΙεχωβάΔιαγγελείς της Βασιλείας του Θεού'

(1993), οι περισσότεροι Μάρτυρες του Ιεχωβά, μάλλον, δεν είχαν ποτέ ακούσει για το Μπέθ-Σα-

ρίμ (Οίκος Αρχόντων) ούτε θα είχαν ποτέ δεί φωτογραφία της πολυτελούς αυτής κατοικίας στο

Σαν Ντιέγκο. Το βιβλίο περιέχει μια σύντομη  περιγραφή που εξηγεί τη χρήση και το σκοπό της

ανέγερσής της, αναφέρεται στο συμβόλαιο, και μνημονεύει την πίστη στην ανάσταση των 'αρχ-

όντων' (η οποία άλλαξε το 1950), και στην απόφαση να πωληθεί η ιδιοκτησία αυτή το 1947.

Το προηγούμενο ιστορικό βιβλίο της Εταιρίας 'Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Θείο Σκοπό', 1959,

δεν κάνει καμία μνεία για το Μπέθ-Σαρίμ, ενώ μια αφήγηση στο βιβλίο του Ετους 1975 έξηγεί τη

φτωχή υγεία του Προέδρου της εταιρίας Σκοπιά και λέει ότι το κτίριο ήταν για 'τη χρήση του Αδε-

λφού Ρόδερφορδ'. Μολονότι είχαν γίνει κάποιες περιστασιακές αναφορές για το Μπέθ Σαρίμ,μέ-

χρι την έκδοση του βιβλίου Διαγγελείς τίποτε το σημαντικό δεν είχε παρουσιαστεί  στις διάφορες

εκδόσεις της Σκοπιάς από το 1940. Η σχετική  έρευνα  αποκαλύπτει  ότι τόσο το Διαγγελείς όσο

και το βιβλίο του Έτους παροδηγούσαν τον αναγνώστη παρουσιάζοντας ελλειπή πληροφόρηση.

Σχολιάζοντας κάποιος μελετητής την κάλυψη του ζητήματος του Μπέθ  Σαρίμ  εκ μέρους του βι-

βλίου Διαγγελείς, συμπεραίνει ότι, «τώρα το βιβλίο αποκαλύπτει περισσότερες πληροφορίες αλ-

λά και πάλι αποτυγχάνει να πεί όλη την αλήθεια»,και κάποιος άλλος ότι «το Διαγγελείς παρουσι-

άζει μια εντελώς εξωραϊσμένη και παροδηγητική περιγραφή της υπόθεσης Μπέθ-Σαρίμ.(πρόκει-

ται για τους Ντέϊβιντ Ρήντ και Ράνταλ Γουότερς αντίστοιχα).

Τι  κατέστησε  αναγκαία την παρουσίαση του ζητήματος αυτού στο βιβλίο  Διαγγελείς  μετά από

τόσα πολλά χρόνια αγνόησής του; Μπορεί ορθά να υποστηριχθεί ότι αυτή η αναφορά στο Μπέθ

Σαρίμ ήταν  αναγκαία  εξαιτίας των πολλών βιβλίων  αντιφρονούντων  που  έκαναν συχνή μνεία του ζητήματος όταν κάλυπταν την ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ιδιαίτερα σημαντικό ήταν

το φίλμ  'Μάρτυρες του Ιεχωβά' (1987), το οποίο  παίχθηκε χιλιάδες  φορές στις Ηνωμένες Πολι-

τείες  και ευρύτερα, και έγινε αιτία πολλοί που το είδαν να ρωτήσουν τους Μάρτυρες γι΄αυτό και

οι οποίοι με τη σειρά τους υπέβαλαν σχετικά ερωτήματα.

Ποια είναι η ιστορία του Μπέθ-Σαρίμ; Γιατί οικοδομήθηκε; Γιατί οι μελετητές και άλλοι, συμπεραί-

νουν ότι η ύλη στο Διαγγελείς για το  Μπέθ-Σαρίμ  είναι παροδηγητική και αποτυγχάνει να πεί ό-

λη την αλήθεια;  Γιατί είναι ακριβής ο προσδιορισμός ότι αποτελεί μνημείο ψευδούς προφητείας;

Μπέθ-Σαρίμ

 

Ο Ρόμπερτ Μάρτιν, διευθυντής των εκτυπωτικών εγκαταστάσεων της Σκοπιάς στο Μπρούκλυν,

παρουσίασε μια αφήγηση της εταιρίας σχετικά με την απόκτηση της ιδιοκτησίας και της οικοδό-

μησης του  Μπεθ-Σαρίμ, που περιελάμβανε και   ένα αντίγραφο του συμβολαίου, στο περιοδικό

Χρυσούς Αιών,της 19 Μαρτίου 1930.Εξήγησε ότι σαν αποτέλεσμα μιας βαριάς πνευμονίας που

πέρασε, ο Ιωσήφ Φ. Ρόδερφορδ είχε μόνο ένα γερό πνεύμονα, μια κατάσταση που καθιστούσε

δύσκολη την παραμονή του στο Μπρούκλυν το χειμώνα. Λόγω του ήπιου κλίματος στο Σαν Ντι-

έγκο, ο Ρόδερφορδ είχε περάσει τους τέσσερις προηγούμενους χειμώνες εκεί κάτω απ τη φρον-

τίδα του Δρος  Άλτα  Τζ. Έκολς, ο οποίος 'επανειλημμένως τον προέτρεψε να παραμένει εκεί ό-

σο περισσότερο χρόνο μπορούσε'. Το 1929, 'μαζί με λίγους άλλους αδελφούς τον πιέσαμε στο

ζήτημα αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Κύριος είχε προμηθεύσει τα μέσα για την οικο-

δόμηση της κατοικίας ώστε να μην επιβαρυνθεί η Εταιρία. Τελικά  συναίνεσε στο ότι η κατοικία

θα μπορούσε να αναγερθεί μόνο υπό τον όρο ότι θα χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για το έρ-

γο του Κυρίου, έκτοτε και για πάντα ...;.'

Τον Οκτώβριο, ο Μάρτιν πήγε  στο Σαν  Ντιέγκο  για τους τίτλους των δύο μεγάλων οικοπέδων

που αγοράσθηκαν στο όνομα του Δρος Άλμπερτ  Ε. Έκολς και το συμβόλαιο για την ανέγερση

της έπαυλης. Ετοιμάσθηκε ένα παραχωρητήριο που συνόδευε τους τίτλους ιδιοκτησίας της κα-

τοικίας. Το παραχωρητήριο αυτό είχε συνταχθεί από τον ίδιο τον Ρόδερφορδ. Ο Μάρτιν σχολιά-

ζει: «Είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει κανένα άλλο παρόμοιο παραχωρητήριο ιδιοκτησίας σαν αυ-

τό υπό τον ήλιο».

Τι καθιστούσε αυτό το παραχωρητήριο μοναδικό; Ο Μάρτιν εξηγεί ότι,«οι όσιοι θα χαρούν γνω-

ρίζοντας ότι αυτή η περιουσία θα παραμείνει για πάντα στον λαό του Κυρίου. Και ότι όταν ο α-

δελφός Ρόδερφορδ θα παύσει να το χρησιμοποιεί, θα το χρησιμοποιεί κάποιος άλλος στο έργο

του Κυρίου, και όταν ο Δαβίδ ή ο Ιωσήφ ή κάποιος άλλος από τους αρχαίους αριστείς επιστρέ-

ψει θα το έχει στη διάθεσή του».Ο αρχιτέκτονας του Μπέθ-Σαρίμ ήταν ο διάσημος  Ρίτσαρντ Σ.

Ρεκούα, ο οποίος 'εμπνεύσθηκε τα σχέδια από τις πιο όμορφες  κατοικίες μέσα και λίγο έξω α-

πό το Σαν Ντιέγκο'.  Οι κανονισμοί στο Κένσινγκτον Χάϊτς (όπου βρισκόταν το οικόπεδο) απαι-

τούσαν την ανέγερση  οικοδομής όχι  μικρότερης από  500 τετραγωνικά μέτρα και κόστους όχι

μικρότερου των 5,000$,ένα σεβαστό ποσόν εκείνες τις ημέρες πρίν το μεγάλο οικονομικό κράχ.

Το Μπέθ-Σαρίμ ήταν μεγαλύτερο από 1,680 τετραγωνικά μέτρα, και στην απάντηση του Ρόμπ-

ερτ Μάρτιν στους επικριτές, παραδέχεται ότι το κόστος πλησίασε τα 25.000 δολλάρια. Ο Δικα-

στής είπε στο Γουόλτερ  Σάλτερ ( Επίσκοπο Τμήματος του Καναδά ) ότι του είχαν προσφερθεί

(ως δώρο) 75.000$ για την έπαυλη, ενώ ένα ποσόν είχε αναφερθεί στην εφημερίδα San Diego

Sun δυο μήνες μετά την κατοίκησή της. Μετά το θάνατο του Ρόδερφορδ, ένας  γείτονας  περιέ-

γραψε την κατοικία σαν 'μια  από τις ωραιότερες στο Κένσινγκτον  Χάϊτς. Πρέπει  να υπενθυμί-

σουμε επίσης ότι απολάμβανε τη χρήση μερικών ακόμη άνετων διαμερισμάτων στη Ν. Υόρκη,

το Λονδίνο, και στο Μαγδεβούργο  της Γερμανίας (πρίν έρθουν στην εξουσία οι Ναζί). Όλα αυ-

τά  αναφέρονται στην ανοικτή  επιστολή του Επισκόπου Τμήματος της  Σκοπιάς στον Καναδά

Γουόλτερ Σάλτερ, συντρόφου και φίλου του Ρόδερφορδ επί είκοσι χρόνια, εκθέτοντας την υπο-

κρισία του πολυτελούς τρόπου  ζωής του  Ρόδερφορδ, στη διάρκεια της Μεγάλης Οικονομικής Κρίσης.«Ενώ οι εργάτες του σέρνονταν από πόρτα σε πόρτα πουλώντας τα άφθονα συγγράμ-

ματά του, ο Δικαστής  ζούσε τη  ζωή  μεγαλοβιομηχάνου. Περνούσε  τους χειμώνες στο Μπέθ-

Σαρίμ και κάθε καλοκαίρι ταξίδευε με τα ατμόπλοια στην Ευρώπη».

Το Μπέθ-Σαρίμ Αποκτά Δημοσιότητα

 

Ο Ρόδερφορδ μετακινήθηκε στην έπαυλη της οδού Braeburn 4440 στις 13 Ιανουαρίου του 1930.

Το κοινό πληροφορήθηκε για το Μπέθ-Σαρίμ με ένα  πρωτοσέλιδο  άρθρο  της San Diego Sun,

στις 15 Μαρτίου 1930:΄Η Έπαυλη του Σαν Ντιέγκο-Με Όλες τις Σύγχρονες Ανέσεις-Αναμένει την

Επιστροφή των Προφητών στη Γή'.Το ρεπορτάζ συνέχιζε: 'Σε ένα από τα πιο περίεργα εκχωρη-

τήρια συμβόλαια του Έθνους,ο Ρόδερφορδ,Πρόεδρος του Διεθνούς Συλλόγου των Σπουδαστών

της Γραφής, και της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά, έχει αφήσει τη γιγαντιαία μοντέρ-

να κεραμοσκεπή κατοικία στο Κένσινγκτον Χάϊτς σε αιώνια παρακαταθήκη προς τους αρχαί-

ους βασιλείς και προφήτες της Παλαιστίνης'.  Σε  άλλο σημείο του  άρθρου, 'Ο Δικαστής Ρό-

δερφορδ  είναι πολύ  υπερήφανος για την κατοικία που σχεδίασε και οικοδόμησε για τον Δαβίδ,

τον Βασιλιά του Ισραήλ, τον Σαμψών ...;..τον Ιωσήφ ...;.και άλλα εξίσου φημισμένα πρόσωπα τας

Αγίας Γραφής.

Στις 9 Ιανουαρίου 1930,  η San Diego Sun  φιλοξένησε ένα άλλο άρθρο για το Μπέθ -Σαρίμ, 'Ο

Οίκος του Δαβίδ Περιμένει τον Ιδιοκτήτη του'. Όταν ο ρεπόρτερ ρώτησε τον Ρόδερφορδ πώς νο-

μίζει ότι θα έμοιαζαν οι επανελθόντες 'άρχοντες', αυτός  απάντησε, 'Ως τέλειοι  άνθρωποι.Ερμη-

νεύω ότι αυτό σημαίνει ...;.οτι ο Δαβίδ, ο Γεδεών, ο Βαράκ, ο Σαμψών, ο Ιεφθάε, ο Ιωσήφ και ο

Σαμουήλ θα σταλούν εδώ για να απελευθερώσουν τον κόσμο απο τη λαβή του Σατανά, ντυμέ-

νοι με σύγχρονη ενδυμασία όπως εμείς και ικανοί με λίγη προσπάθεια να μιλήσουν τη γλώσσα

μας'. Ο Ρόδερφορδ, περιέγραψε την άφιξη των Βιβλικών αυτών προσώπων 'με φράκο, υψηλό

καπέλο, μπαστούνι και γκέτες'. Το βιβλιάριο του Ρόδερφορδ, 'Τί χρειάζεσθε' (1932), απεικόνιζε

τους επτά 'Αρχαίους Αριστείς' ως τους Νέους Κυβερνήτες της Γής, ντυμένους με παραδοσιακή

Βιβλική ενδυμασία'.(προφανώς είχε αλλάξει γνώμη για την ενδυμασία τους)

Η έπαυλη, συνέχιζε το άρθρο, 'διέθετε τις πιο σύγχρονες εφαρμογές που είχε  επινοήσει η επι-

στήμη', και στο διπλό γκαράζ, 'παρκάρει ένα κίτρινο 16βάλβιδο κουπέ το οποίο θα δοθεί στους

νέους κυβερνήτες μαζί με ολόκληρη την προσωπική του περιουσία σ' εκείνο το μέρος'. Ο Δικα-

στής δεν εξήγησε πώς αυτό το κουπέ θα ανταποκρινόταν στις μεταφορικές ανάγκες των επτά

επανελθόντων 'αρχόντων' που κατονομάζονται στο εκχωρητήριο συμβόλαιο'. Για να βοηθήσου-

με στην εκτίμηση της αξίας αυτού του αυτοκινήτου, αναφέρουμε ότι ένα Ford, το 1931, κόστιζε

κατά προσέγγιση 600 δολλάρια.Μια 16-κύλινδρη Caddillac, κόστιζε από 5.400 έως 9.200 δολ-

λάρια ανάλογα με την έκδοση και τον εξοπλισμό. Ένα άλλο 16-κύλινδρο  κονβέρτιμπλ  σεντάν

φυλασσόταν στα κεντρικά γραφεία του Μπρούκλυν,ενώ και τα δυο χρησιμοποιούνταν αποκλει-

στικά από το Δικαστή Ρόδερφορδ. Οι ιστορικοί του αυτοκινήτου μας λένε περισσότερα γι΄αυτή

τη V-16. 'Φυσιολογικά, εκείνοι που αποτελούσαν τον περιορισμένο κατάλογο των πελατών της

V-16, ήταν οι πολύ πλούσιοι και συχνά οι πιο διάσημοι. Μεταξύ των ιδιοκτητών της πρώτης γε-

νιάς των αυτοκινήτων αυτών ήταν ο Άλ Τζόνσον...ο Ρόμπερτ Μοντγκόμερυ και η Μάρλεν Ντή-

τριχ ...;'

Ο Ρόδερφορδ προέβλεπε ότι η επιστροφή του Δαβίδ και των συντρόφων του θα ήταν το μεγα-

λύτερο γεγονός της ιστορίας, και ισχυριζόταν ότι η μαρτυρία του  Μπέθ-Σαρίμ είχε διαδοθεί σε

όλο τον κόσμο  και ότι χιλιάδες είχαν προσέλθει για να δούν την κατοικία. 'Οι επτά φημισμένοι

άνδρες δεν πρόκειται ν' αναπαυθούν για πολύ στη διαμονή τους στο San Diego, διότι σύντομα

θα οδηγήσουν τις δυνάμεις του Κυρίου για να κατατροπώσουν τα όργανα του Σατανά στη μάχη

του Αρμαγεδδώνος, πιστεύει ο Ρόδερφορδ'.

Μπεθ-Σαρίμ: Λέγονται Περισσότερα για τον Οίκο

 

Κατά τη διάρκεια της Συνέλευσης των  Μαρτύρων στο Κολόμπους του Οχάϊο, στις 25  Ιουλίου

1931, κυκλοφόρησε η  έκδοση 'Ο Αγγελιοφόρος', που  περιείχε  μια  σημαντική  αναφορά στο Μπέθ-Σαρίμ, η οποία περιελάμβανε μερικές φωτογραφίες του Οίκου και των γύρω χώρων.Το

τεύχος του Αγγελιοφόρου της 30 Ιουλίου 1931, είχε μια φωτογραφία με ένα μικρό κοριτσάκι με

τη λεζάντα, 'Η Πριγκίπησσα Μπόνυ'. Την προηγούμενη  ημέρα είχε  φωτογραφηθεί να συνομι-

λεί με τον Δικαστή Ρόδερφορδ και πολλοί αναρωτήθηκαν πώς απέκτησε αυτό το προνόμιο.Οι

γονείς της περιλαμβάνονταν στο προσωπικό που φρόντιζε το Μπέθ-Σαρίμ όπου ζούσαν με τη

Μπόνυ, που ήταν σχεδόν δύο ετών, και τον μικρότερο αδελφό της. Το περιοδικό εξηγούσε:

Αφού το Μπέθ-Σαρίμ είναι ο 'Οίκος των Αρχόντων',και καθώς μετά πεποιθή-

σεως αναμένωμε να κατοικηθεί και να χρησιμοποιηθεί από μερικούς άρ-

χοντες στη γη, θεωρήθηκε κατάλληλο αυτά τα παιδάκια που μεγαλώνουν εκεί

να  κατονομαστούν  σ' αυτές τις  εικόνες. Έτσι, το μικρό  κοριτσάκι ονομάζεται

Πριγκίπησσα Μπόνυ Μπάλκο  και το μικρό αγοράκι Πρίγκιπας  Ιωσήφ Βαράκ

Μπάλκο ...;..Ελπίζεται  ότι αυτά τα παιδάκια μπορεί να μεγαλώσουν στο Μπέθ-

Σαρίμ  για να είναι μαζί με τους κυβερνήτες της γής  και να  ζήσουν για πάντα

προς δόξαν του ονόματος του  Ιεχωβά. Τους έχει λεχθεί, στο βαθμό που αυτά

μπορούν να καταλάβουν,ότι μπορούν να αναμένουν αυτούς τους σπουδαίους

ανθρώπους όταν θα εμφανισθούν,να τους υποδεχθούν και να τεθούν κάτω

από την κατεύθυνσή τους.

Μια επιστολή προς τον 'Αδελφό Ρόδερφορδ', στη Σκοπιά 1 Αυγούστου 1931, αποκαλύπτει τι

επιστεύετο εκείνη την εποχή. 'Είναι αναγκαίο να προσβλέπουμε στην επιστροφή των πιστών

προφητών προτού τα τελευταία μέλη του υπολοίπου περάσουν πέραν  του παραπετάσματος  (αυτό αλλάζει την άποψη του 1925).Ασφαλώς ο Κύριος σας οδήγησε να οικοδομήσετε τον Οί-

κο στο Σαν Ντιέγκο ετοιμαζόμενοι για την επιστροφή των'.

Γιατί Οικοδομήθηκε το Μπέθ-Σαρίμ;

 

Οι εκδόσεις της Σκοπιάς έχουν κατά καιρούς γράψει ότι το Μπέθ-Σαρίμ οικοδομήθηκε για χρήση

από το Ρόδερφορδ (αυτό τονίζεται τώρα), ως μαρτυρία πίστεως στους 'άρχοντες' κατά την ανά-

στασή τους πρίν τον Αρμαγεδδώνα (τώρα αυτό απορρίπτεται),και για χρήση από τους άρχοντες

(τώρα αυτό λησμονείται). Είναι αυτοί οι πραγματικοί και μόνοι λόγοι για την ανέγερσή του;Υπάρ-

χουν αποδείξεις για έναν άλλο σπουδαιότερο λόγο, ο οποίος ποτέ δεν μνημονεύεται στα έντυπα

της Εταιρίας.

Στο βιβλίο 'Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων Ουδέποτε θα Αποθάνουν', ο Ρόδερφορδ προέβη σε μια

πολύ τολμηρή προφητεία:«Μπορούμε με εμπιστοσύνη να προσδοκούμε ότι το 1925 θα σημειώ-

σει την επιστροφή του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Ιακώβ και των πιστών προφητών του παρελθόν-

τος». Αλλά πρίν ακόμη εκπνεύσει το 1925, το περιοδικό Χρυσούς Αιών,στις 12 Αυγούστου 1925

διόρθωσε την προφητεία, γράφοντας ότι,'Είναι προφανές ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι τώρα

οι  οποίοι με  πεποίθηση  ελπίζουν να  δούν  τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ και τους άλλους

προφήτες πάλι στη γή εντός ολίγων ετών'. Το επόμενο έτος της αποτυχίας του 1925, ο Ρόδερ-

φορδ παρακολούθησε μια Συνέλευση στη Βασιλεία της Ελβετίας όπου σε συνέντευξη που έδω-

σε ρωτήθηκε: 'Έχουν επανέλθει οι αρχαίοι αριστείς;' Απάντησε ότι δεν έχουν επανέλθει  και ότι,

'θα ήταν ανόητο να κάνει μια τέτοια εξαγγελία'. Κατόπιν, αλλάζοντας τη διατύπωση δήλωσε πως

αναφέρθηκε  στο  βιβλίο 'Εκατομμύρια' ότι «μπορεί να είναι λογικό να τους αναμένουν να ε-

πιστρέψουν  λίγο  μετά το 1925, αλλά αυτή η πρόβλεψη ήταν απλά μια εκφρασθείσα γνώμη.

Επιπρόσθετα βρισκόμαστε ακόμη λίγο μετά το 1925. Δεν υπάρχει βάσιμος λόγος να αναμένου-

με τους αρχαίους αριστείς να επιστρέψουν εωσότου η εκκλησία συμπληρωθεί και το έργο της ε-

κκλησίας να έχει επιτελεστεί στη γή».

Όταν οι προβλέψεις για την επιστροφή των αρχόντων και την εκπλήρωση και άλλων γεγονότων

δεν πραγματοποιήθηκε το 1925, πολλοί εγκατέλειψαν το κίνημα και παρατηρήθηκε ότι ο Ρόδερ-

φορδ δεν ήταν πλέον ο ίδιος. Άρχισε να πίνει υπερβολικά και όταν ήταν μεθυσμένος, το προσω-

πικό των κεντρικών γραφείων ένιωθε το θυμό της υβριστικής του γλώσσας. Οι παλιοί λένε ότι ο

αλκοολισμός  του  συγκαλύπτονταν, στο βαθμό που αυτό  ήταν δυνατόν, από τους συντρόφους του Φρέντερικ Φράνς και Νάθαν Νόρ. Αυτοί ήταν υπεύθυνοι για τη διατήρηση της αίγλης του με-

θοδεύοντας τα πράγματα.Για να αντιμετωπίσουν την περαιτέρω ροπή του Ρόδερφορδ στον αλ-

κοολισμό και την ανώμαλη συμπεριφορά του, τον προέτρεψαν να οικοδομήσει μια κατοικία στη

Καλιφόρνια για να περάσει εκεί το υπόλοιπο της ζωής του «γράφοντας στον ήλιο».

Ο Έντουαρντ Ζ. Φόρντ, ήταν Μάρτυρας πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Εργάστηκε στο προσω-

πικό των κεντρικών γραφείων του Μπέθελ στο Μπρούκλυν μερικά χρόνια. Αναθυμάται συζητή-

σεις με τον Μάρτυρα πατέρα του και τις επαφές του με ηγετικά στελέχη της Εταιρίας Σκοπιά. Ο

Αλεξάντερ Χ. Μακμίλλαν, που υπηρέτησε στα κεντρικά γραφεία κάτω από τρείς προέδρους της

Εταιρίας Σκοπιά, και ήταν γνωστός στους Μάρτυρες του Ιεχωβά σε όλο τον κόσμο, επισκεπτό-

ταν το σπίτι του Φόρντ τα Σαββατοκύριακα. Μολονότι ο Μακμίλλαν ήταν άνθρωπος όσιος στην

Οργάνωση και υποστηρικτής του Ρόδερφορδ, «ήταν  επικριτικός για τα μεθύσια του και την πα-

ράλογη διαγωγή του». Λίγο μετά το θάνατο του Ρόδερφορδ, ο Μακμίλλαν είπε στον πατέρα του

Φόρντ ότι το Μπέθ-Σαρίμ «δεν οικοδομήθηκε για κανέναν άλλο σκοπό από το να απομακρύνει

τον φθίνοντα Ρόδερφορδ από το Μπρούκλυν». Αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα και από τον δικη-

γόρο της Εταιρίας Χάϊντεν Κάβινγκτον, ο οποίος  διηύθυνε το Νομικό Τμήμα και εκλέχθηκε αντι-

πρόεδρος μετά το θάνατο του Ρόδερφορδ. Ο Κάβινγτον ανέφερε ότι ο Φράνς δήλωσε πως «οι-

κοδόμησαν στον Δικαστή μια κατοικία μακριά στην Καλιφόρνια για να τον βγάλουν από το Μπέ-

θελ». Του είπε επίσης ότι ο Φράνς ήταν εκείνος που «κατασκεύασε την παραπλανητική ιστορία

...;..λέγοντας πως τάχα η κατοικία ήταν για τους αρχαίους προφήτες που θα επέστρεφαν» οποι-

αδήποτε ημέρα στην προ-Αρμαγεδδώνια ανάσταση.

Μπορεί ο αλκοολισμός του Ρόδερφορδ να επιβεβαιωθεί από άλλες πηγές; Ο Γουόλτερ Σάλτερ

γράφει για τις αγορές ποτών που έκανε για τον Ρόδερφορδ: «Σύμφωνα με τις εντολές σας αγό-

ραζα κάσες με ουίσκυ προς $60,00 δολλάρια την κάσα, και κάσες με brandy και άλλα λικέρ, για

να μην πώ τίποτε για τα αμέτρητα κιβώτια μπύρες. Ένα ή δυο  μπουκάλια λικέρ  δεν αρκούσαν.

Όλα αυτά ήταν για ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ, και τίποτε δεν ήταν αρκετά καλό για ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ».

Ο Τζέϊμς Πέντον, αφού  καταλήγει στο  συμπέρασμα ότι ο Ρόδερφορδ «αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα  αλκοολισμού», γράφει, «Μολονότι οι  Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν κάνει κάθετι το

δυνατόν  για ν' αποκρύψουν τις αφηγήσεις για  τις συνήθειες πιοτού του δικαστή, αυτές απλά

ήταν τόσο διαβόητες που δεν κρύβονταν. Πρώην εργάτες στα  κεντρικά  γραφεία της Σκοπιάς

στη Ν. Υόρκη, αφηγούνται  ιστορίες για τα  συχνά μεθύσια του Ρόδερφορδ όπου  καταντούσε

να γίνεται στουπί στο μεθύσι.  Άλλοι αφηγούνται  ιστορίες  για το πόσο  δύσκολο ήταν μερικές

φορές να τον πάνε μέχρι το βήμα για να δώσει ομιλίες σε συνελεύσεις εξαιτίας της μέθης του».

Η κατάχρηση πιοτού συνεχίστηκε στο Μπέθ-Σαρίμ όπου περνούσε τους χειμώνες του μέχρι το

θάνατό του. Μια  ηλικιωμένη  κυρία ακόμη μιλάει για το πώς του πουλούσε μεγάλες ποσότητες

λικέρ όταν ερχόταν ν' αγοράσει φάρμακα στο κατάστημα του συζύγου της.(να σημειωθεί ότι τό-

τε τα ποτά πωλούνταν μόνο στα φαρμακεία). Σε μια συνέντευξη αυτή η γυναίκα δήλωσε, «Είχα-

με ένα τμήμα ποτών εκείνη την εποχή, και ασφαλώς αυτός ήταν ένας από τους καλύτερους πε-

λάτες μας».

Και Άλλη Περιουσία για τον Ρόδερφορδ και τους Άρχοντες

 

Το 1938 και το 1939 αγοράσθηκε κι' άλλη περιουσία η οποία εκχωρήθηκε στη Βιβλική και Φυλ-

λαδική Εταιρία Σκοπιά. Ένα συμβόλαιο που αφορούσε αυτή την περιουσία ανέφερε εν μέρει:

Παραχωρείται ...; ...;για τους εξής σκοπούς ...; ...;Προς χρήσιν και όφελος του Ι.Φ.

Ρόδερφορδ ...;..και μετά ταύτα αιωνίως για τον Άβελ, τον Ενώχ, το Νώε, τον Α-

βραάμ, τον Μωϋσή, τον Ιησού, τον Δαβίδ, τον Γεδεών, τον Βαράκ, τον Ιωσήφ,

του καθενός και όλων αυτών οι οποίοι ειδικά κατονομάζονται και προσδιορίζο-

νται στο ενδέκατο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής στη Βίβλο.Ο λόγος

της σύνταξης του παρόντος εκχωρητηρίου συμβολαίου είναι ο εξής: Οι δωρη-

τές έχουν πλήρη πίστη και πεποίθηση στον Ιεχωβά τον Παντοδύναμο Θεό,και

στην αληθινότητα του Λόγου του ...;..Ο Θεός, σύμφωνα με την υπόσχεσή Του,

πολύ σύντομα θα αναστήσει τους εν λόγω άνδρες ως τέλεια ανθρώπινα πλάσ-

ματα και ότι ο Κύριος θα τους καταστήσει τους ορατούς άρχοντες ή κυβερνήτες

στη γή. Αυτό το Συμβόλαιο  συντάσσεται ως απόδειξη της  πίστεως των εν λό-

γω δωρητών στη Θεία υπόσχεση ότι αυτοί οι άνδρες σύντομα θα επανέλθουν

στη γη  και αποτελεί  σκοπό τους να  αποδείξουν την  πίστη τους εκχωρώντας

αυτή τη γή ως παρακαταθήκη όπως περιγράφεται ενταύθα ...;..δωρίζεται και εκ-

χωρείται ως αναφέρεται ενταύθα ώστε να γίνει μέρος της ιδιοκτησίας γνωστής ως Μπέθ-Σαρίμ και τα οικήματα τα οποία είναι οικοδομημένα στα οικόπεδα τα

οποία περιγράφονται ανωτέρω  προρίζονται  για τους ίδιους σκοπούς όπως α-

ναφέρονται στο συμβόλαιο [του Μπέθ-Σαρίμ].

Ο Θάνατος και ο Ενταφιασμός του Ρόδερφορδ

 

Όταν ο Ρόδερφορδ πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1942, ήταν φανερό ότι οι προλεχθέντες 'άρχοντες'

δεν είχαν επανέλθει. Το περιοδικό  Παρηγορία της 27ης  Μαϊου 1942, ανέφερε ότι , «Ο Δικαστής

Ρόδερφορδ πριν  το θάνατό του ζήτησε η σωρός του να  ενταφιασθεί  κάπου στην τετρακοσίων

στρεμμάτων  (100 έϊκερς)  ιδιοκτησία  που διατηρείται εις  παρακαταθήκην των Νέων Αρχόντων της γής». Οι αιτήσεις για την εναπόθεση της σωρού του στην παρακείμενη ιδιοκτησία λίγο κάτω

από τη κατοικία ή στο άλλο κτήμα της Μπέθ-Σαν απορρίφθηκαν από την Επιτροπή Σχεδιασμού

και το Συμβούλιο των Εποπτών. Μια αίτηση για την  έκδοση εντολής  στο  Επαρχιακό  Ανώτερο

Δικαστήριο, ώστε να επιβάλει στους αξιωματούχους της Επαρχίας να παραχωρήσουν την άδεια

ήταν επίσης ανεπιτυχής.Όταν ο σύντροφος του Ρόδερφορδ Γουίλιαμ Π.Χήθ μίλησε ενώπιον του

Δικαστηρίου χρησιμοποίησε την ευκαιρία για να διαφημίσει τις τρέχουσες πεποιθήσεις της  Εται-

ρίας, «Επιπλέον απόδειξη ότι αυτοί οι άρχοντες σύντομα θα αναλάβουν την εξουσία πάνω

στη γη ως τέλειοι άνθρωποι βρίσκεται στην προφητεία του Δανιήλ ...;Υποβάλλεται  απόδειξη ότι

τώρα ζούμε στο 'τέλος των ημερών', και δυνάμεθα να αναμένωμε να ιδούμε τον Δανιήλ και τους

άλλους μνημονευθέντες άρχοντες οποιαδήποτε ημέρα τώρα».

 

Η Ημιτελής Κρύπτη

 

Όταν ο Χήθ υποστήριξε τον ενταφιασμό της  σωρού του Ρόδερφορδ  πλησίον του  Μπέθ-Σαρίμ,

δήλωσε ότι, «δεν επρόκειτο να οικοδομηθεί κάποιο μνημείο, οικοδόμημα ή  μαυσωλείο σε κείνο

το μέρος και το μόνο ταφικό σύμβολο θα ήταν μια πέτρα κάτω από μια δρύ την οποίαν περιστοί-

χιζαν πορτοκαλιές και λεμονιές».

Το γεγονός ότι αυτό δεν ήταν το αρχικό σχέδιο αποδεικνύεται από την ημιτελή συμπαγή  τσιμεν-

τένια κρύπτη διαστάσεων περίπου 8 μέτρων φάρδους,2,5 μέτρων βάθους και τεσσάρων μέτρων

ύψους που ανηγέρθη σε μια άλλη τοποθεσία στην πλαγιά του κτήματος. Μπορεί να τη  δει ένας

από απόσταση μισού μιλίου.Στα εκτεταμένα επιχειρήματα του Χήθ ενώπιον της Επιτροπής Σχε-

διασμού, του Συμβουλίου των Εποπτών και ενώπιον του Ανώτερου Δικαστηρίου,όπως και στην

αφήγηση του περιοδικού  Παρηγορία της 27ης  Μαϊου 1942, ποτέ  δεν μνημονεύεται η ημιτελής

κρύπτη, μολονότι σημειώνεται στην εφημερίδα San Diego Union της 13 Ιανουαρίου 1942. Σύμ-

φωνα με την επίσημη αφήγηση, η σωρός του  Ρόδερφορδ  μεταφέρθηκε  στη Ν. Υόρκη, στο νε-

κροταφείο Γούντροου, στο Στάτεν  Άϊλαντ, και ο ενταφιασμός της έλαβε χώρα στις 21 Απριλίου.

Λίγο μετά το θάνατο του Ρόδερφορδ, ο Αλεξάντερ Χ. Μακμίλλαν είπε στον Έντουαρντ Φόρντ,ό-

τι μόνο τέσσερις άνθρωποι παρακολούθησαν την κηδεία. Δεν παραβρέθηκε ούτε ένα μέλος της

άμεσης οικογένειας του Ρόδερφορδ,ενώ αξιοσημείωτη ήταν η απουσία των στενών συνεργατών

του Φράνς και Νάθαν Νόρ. Ο Μακμίλλαν ήταν πολύ απογοητευμένος.

Τι Μπορούμε να Πούμε για τη «Σύντομη» Επάνοδο των Αρχόντων;

 

Προβλέψεις  σχετικά με την επάνοδο των 'Αρχαίων Αριστέων' ή 'Αρχόντων' της  προ-Χριστιανι-

κής εποχής, είχαν  γίνει πολύ πριν το 1917, το έτος που ο Ι.Φ.Ρόδερφορδ  έγινε  πρόεδρος της

Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά. Αυτή η προφητεία, μολονότι ήταν εσφαλμένη, θα διε-

δίδετο παγκόσμια μέσω των διαλέξεων του Ρόδερφορδ, των συγγραμμάτων του και της διαφή-

μισης του Μπέθ-Σαρίμ μέχρι το θάνατό του. Η πρόβλεψη ότι η επάνοδος των Αρχόντων θα λά-

βαινε χώρα 'οποιαδήποτε μέρα τώρα', 'σύντομα' ή 'πολύ σύντομα', θα συνεχιζόταν για κά-

μποσο καιρό μετά το θάνατό του. Αυτό συνεχίσθηκε καθώς ο Γουίλιαμ Π. Χήθ και άλλοι εκπρό-

σωποι της Εταιρίας προσπάθησαν ανεπιτυχώς να λάβουν άδεια ταφής της σωρού  του Ρόδερ-

φορδ στην ιδιοκτησία στο San Diego, και μέσω των εκδόσεων της Σκοπιάς. Ενώ ποτέ δεν ανα-

φέρθηκε δημόσια, η «προσαρμογή» της διδασκαλίας για την επικείμενη ανάσταση των 'αρχόν-

των' πριν τον Αρμαγεδδώνα, μπορεί να τοποθετηθεί γύρω στο 1945.

Το Μπέθ-Σαρίμ Πωλείται!

 

Το βιβλίο  Νέος  Κόσμος (1942), ανέφερε ότι, «οι πιστοί άνδρες της  αρχαιότητας αναμένεται ότι θα επανέλθουν οποιαδήποτε ημέρα τώρα. Οι Γραφές παρέχουν επαρκή λόγο να πιστεύουμε ότι

αυτό θα συμβεί λίγο πριν ξεσπάσει ο Αρμαγεδδών» και ότι «το Μπέθ-Σαρίμ παραμένει τώρα μια

παρακαταθήκη  για την κατοχή του από τους άρχοντες κατά την επάνοδό τους». Προβαλλόταν ο

ισχυρισμός  ότι «τα πιο πρόσφατα  γεγονότα δείχνουν ότι οι θρησκευόμενοι αυτού του καταδικα-

σμένου  κόσμου τρίζουν  τα δόντια τους εξαιτίας της  μαρτυρίας που μεταφέρει στον κόσμο ο Οί-

κος των Αρχόντων». Αυτή  είναι  μια ενδιαφέρουσα  δήλωση  στο φως της αναγγελίας του προέ-

δρου της Εταιρίας Νάθαν Νόρ στις 15 Αυγούστου 1947,στη Συνέλευση, σχετικά μ΄αυτή την ιδιο-

κτησία:

Το ακροατήριο ...;.χειροκρότησε θερμά όταν πληροφορήθηκε ότι το συμβούλιο

των διευθυντών ψήφισε ομόφωνα να διαθέσει το  Μπέθ-Σαρίμ προς πώληση

ή ενοικίαση, διότι είχε εξυπηρετήσει πλήρως το σκοπό του  και τώρα δεν ήταν

παρά ένα μνημείο, η διατήρηση του οποίου κόστιζε αρκετά. Η πίστη μας στην επάνοδο των αντρών της παλιάς εποχής, τους οποίους ο Βασιλιάς Χριστός Ιη-

σούς θα καταστήσει άρχοντες σε ΟΛΗ  τη γη (όχι μόνο στην Καλιφόρνια), βα-

σίζεται, όχι σε εκείνο τον Οίκο, το  Μπέθ-Σαρίμ, αλλά στην  υπόσχεση του Λό-

γου του Θεού.- Σκοπιά 15 Δεκεμβρίου 1947, σελ. 382

Είναι σημαντικό ότι ο Νόρ αναφέρθηκε στο Μπέθ-Σαρίμ με το χαρακτηρισμό ότι «τώρα δεν είναι

παρά ένα μνημείο». Πρέπει να θυμόμαστε ότι η Μεγάλη  Πυραμίδα  της  Αιγύπτου διαφημιζόταν

από τον ιδρυτή της Σκοπιάς Κ.Τ.Ρώσσελ μέχρι το θάνατό του,όπως και από τον Ρόδερφορδ με-

τά απ' αυτόν, ως σχεδιασμένη απ' τον Θεό. Αργότερα προσδιορίσθηκε ως «μνημείο»--«μνημείο

δαιμονισμού»! Είναι αξιοσημείωτο ότι το «μνημείο» της Μεγάλης  Πυραμίδας  απορρίφθηκε στο

τέλος του 1928, με πολύ ισχυρή γλώσσα, και εντούτοις,σε λιγότερο από ένα χρόνο οικοδομήθη-

κε το Μπέθ-Σαρίμ, ένα «μνημείο» που χρησιμοποιήθηκε για την προώθηση ψευδο-προφητείας.

Και τελικά, με την  πώλησή του το 1948, η διδασκαλία  για την επάνοδο των αρχόντων πριν τον

Αρμαγεδδώνα και η χρησιμοποίησή του απ΄αυτούς ως τόπος διαμονής τους θα απορρίπτονταν.

Από το υπόμνημα της ιστορίας καταλήγουμε στο βέβαιο συμπέρασμα οτι το Μπέθ-Σαρίμ φέρει

μια μαρτυρίαείναι ένα μνημείο ψευδο-προφητείας.Ο Ρόδερφορδ ρώτησε: «Πώς θα γνωρίσου-

με αν ένας προφήτης είναι αληθινός ή  ψεύτικος;»  Η απάντησή  του  ήταν: «Εάν είναι αληθινός

προφήτης, το άγγελμά του θα εκπληρωθεί ακριβώς όπως προφητεύθηκε. Εάν είναι ένας ψευδο-

προφήτης, η προφητεία του δεν θα εκπληρωθεί ...;..» (Δευτερ. 18: 21,22) Φυσικά,συμφωνούμε!

Από Συνεργάτη του Ιστολογίου μας


UPDATE:

Στην γνωστή ιστοσελίδα www.oodegr.com μπορείτε να διαβάσετε ένα πλήρες άρθρο για το Μπεθ Σαρίμ!

http://www.oodegr.com/paratir/istoria/beth_sarim_1.htm

Η Εταιρεία Σκοπιά σας εύχεται "Καλά Χριστούγεννα" από το "Μπέθελ"! (1926)

Πως θα σας φαινόταν αν σας λέγαμε ότι το 1926 (και όχι μόνο) οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, στα κεντρικά τους γραφεία, παρουσία του ΡΟΔΕΡΦΟΡΝΤ γιόρταζαν τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ μοιράζοντας δώρα και τρώγοντας όλοι μαζί ώστε "να κάνουν Χριστούγεννα" που λέμε!


Απίστευτο και αδιανόητο για έναν σύγχρονο Μάρτυρα του οποίου η τωρινή ηγεσία θα τον "απέκοβε" ακόμη και για την απλή εκστομιση της έκφρασης

"Καλά Χριστούγεννα". Είναι γνωστή η δικαιολόγηση της τωρινής ηγεσίας και των κομισαρίων της (θύματα θυμάτων) ότι τάχα μου "τότε δεν είχε ξεκαθαριστεί ακόμη η αλήθεια-τώρα είναι καθαρή η Οργάνωση..του Θεού".


Κοιτάξτε καλά την φωτογραφία και αναρωτηθείτε (ναι τέτοιες τερατουργίες ισχυρίζεται η Σκοπιά χωρίς να ντρέπεται καθόλου)ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ 1926, ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι είχε επιλεγεί η Εταιρεία Σκοπιά από τον Χριστό (1918-19) να εορτάζει τα Χριστούγεννα μια ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΗ (κατα την Εταιρεία Σκοπιά) εορτή!!!!!


Τα συμπεράσματα όπως πάντα δικά σας...

(ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ)

Insocf_p_149_kala_xristoygenna.jpg

Πηγή: Bιβλίο "Σε αναζήτηση Χριστιανικής Ελευθερίας" (In Search of Christian Freedom) του Πρώην μέλους του Κυβερνώντος Σώματος του Ιεχωβά, κ. Ρέϊμοντ Φρανς, Σελίδα 149

(και η απόδειξη)

insearch_p_149.jpg

To βιβλίο είναι ογκοδέστατο

100_9874.jpg

Κριτικές για το βιβλίο (οπισθόφυλλο)

Insocf_BACK.JPG

ΑΝ κάποιος το έχει βρει σε ηλεκτρονική μορφή, παρακαλώ ας αφήσει μήνυμα εδώ ή στο τσατ


Θα επανέλθουμε για το βιβλίο αυτό σύντομα..

"Μάρτυρες του Ιεχωβά -Διαγγελείς της Βασιλείας του Θεού",

JW_Jehovahs_Witnesses_Proclaimers_of_Gods_Kingdom.jpg

 Ένα βιβλίο ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ της ιστορίας τής Σκοπιάς!






Ένα βιβλίο που ενώ υποτίθεται ότι γράφθηκε για να πει την αλήθεια, στην πραγματικότητα αποσκοπούσε να συγκαλύψει δια τής

απόκρυψης και της έντεχνης παρουσίασης, το αμαρτωλό παρελθόν τής Σκοπιάς.


Η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά έχει δημοσιεύσει δύο ογκώδεις ιστορίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Η πρώτη είχε τίτλο 'Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Θείο Σκοπό' (1959). Η δεύτερη, η οποία αντικατέστησε την πρώτη έχει τίτλο 'Μάρτυρες του ΙεχωβάΔιαγγελείς της Βασιλείας του Θεού'. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βιβλίο.

 

Ποιας υποδοχής έτυχε αυτή η νέα αφήγηση; Ο συγγραφέας Ντέϊβιντ Ρηντ, ένας πρώην Μάρτυρας, περιγράφει αυτή την ιστορία ως «ένα πανίσχυρο προπαγανδιστικό εργαλείο που σκοπό έχει την προστασία των Μ. τ. Ι. από τον βομβαρδισμό που υφίστανται καθημερινά καθώς εκτίθενται οι ψευδείς προφητείες της αίρεσης, οι δογματικές παλινδρομήσεις, οι παράδοξες διδασκαλίες, και άλλα μυστικά που κρύβουν τα ντουλάπια των κεντρικών γραφείων στο Μπρούκλυν και τα οποία προκαλούν αμηχανία». Στο βιβλίο του Ντέϊβιντ Ρ. 'Απάντηση Σελίδα-Σελίδα στο Διαγγελείς', ο συγγραφέας προβαίνει και σε άλλες παρατηρήσεις. Αναφέρει ότι ο τόμος αυτός περιέχει «αναθεωρήσεις που συγκρούονται με ιστορικές αφηγήσεις που έχουν τυπωθεί νωρίτερα απ' την ίδια την Εταιρία Σκοπιά». Αργότερα, καταλήγει:

 

Μολονότι περιγράφεται στον πρόλογό του ότι η ιστορία αυτή είναι 'αντικειμενική' και 'ειλικρινής' ...;. . αποτελεί μια έξυπνη προπαγάνδα ...;. . Αντίθετα με τα ιστορικά βιβλία τα οποία παρουσιάζουν τα θέματα με χρονολογική σειρά, αυτό καλύπτει την ιστορία των Μ. τ. Ι. τοπικά. Αποτέλεσμα είναι ότι η αφήγηση των περιστατικών που προκαλούν αμηχανία, αν δεν παραλείπονται τελείως, κατατεμαχίζονται σε μικρότερα κομμάτια που μειώνουν τις δυσχέρειες και αναφέρονται σε διαφορετικά μέρη του βιβλίου. Αυτά τα μικρά αποσπασματικά θρύμματα καταπίνονται ευκολότερα από ό, τι αν παρουσιαζόταν ολόκληρη η αλήθεια σε ένα μέρος.

 

Ο Ρηντ θεωρεί ότι το βιβλίο Διαγγελείς «χαλκεύθηκε φανερά από την Εταιρία Σκοπιά σαν ένα πανίσχυρο αμυντικό όπλο», αλλά το οποίο επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον μη Μάρτυρα «για να παρουσιάσει σε ένα Μάρτυρα το μοναδικό και πιο συντριπτικό κομμάτι αποδείξεων ενάντια στον ισχυρισμό της Εταιρίας Σκοπιά ότι είναι η Οργάνωση του Θεού: τη κατάφωρη περιφρόνησή της για την αλήθεια».

 

Ο Κεν Ρέϊνς, εκδότης του 'Περιοδικού Έρευνα για τους Μ. τ. Ι.', αναφέρει: Το βιβλίο 'Διαγγελείς', ενώ είναι καλύτερα γραμμένο και κάπως πιο 'ειλικρινές' από το προηγούμενο ιστορικό βιβλίο της Εταιρίας, 'Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Θείο Σκοπό', που εκδόθηκε το 1959, πιστεύω ότι έχει σοβαρές παραλείψεις στην περιγραφή της ιστορίας των Μ. τ. Ι. Μολονότι διατείνεται ότι καταβάλλει προσπάθεια να παρουσιάσει μια 'ειλικρινή' και αντικειμενική ανασκόπηση της ιστορίας τους, παραμένει ακόμη, όπως και το προηγούμενο, προκατειλημμένο στη διαχείρισή της και όχι πολύ ειλικρινές όταν καταπιάνεται με ορισμένες πτυχές της ιστορίας τους.

 

Ο Ράνταλ Γούτερς, πρώην Μπεθελίτης, στην ανασκόπηση που κάνει για το βιβλίο Διαγγελείς στο περιοδικό που εκδίδει, 'Free Minds Journal, γράφει:

 

Ενώ γενικά είναι καλογραμμένο, με καλή τεχνική εκτέλεση, μεγάλο μέρος του βιβλίου είναι μια συλλογή ανεκδότων και ιστορικών κομματιών περιπλεγμένα μαζί χωρίς μια συνέχεια. Ακολουθώντας την συνήθη τακτική της Εταιρίας πολύ λίγες φορές παραπέμπει σε πηγές ύλης. Αυτό καθιστά δυσχερές για τον αναγνώστη να ελέγξει τι έχει λεχθεί ...;. Ενώ υπάρχει ένας αριθμός σχετικά ειλικρινών συζητήσεων ύλης που συνηθιζόταν να συγκαλύπτεται, έχουν παραλειφθεί πολλές πληροφορίες που θα είχαν παρουσιάσει μια σαφέστερη εικόνα της ιστορίας τους. Είναι πολύ πιθανό ότι η Εταιρία επιθυμεί ακόμη να κρατήσει κάποια πράγματα κρυφά. Σε άλλες περιπτώσεις οι πληροφορίες παρουσιάζονται κομματιαστά, έτσι ώστε ο αναγνώστης δεν μπορεί να έχει μια συνέχεια στη σκέψη του. Ο συνήθης αναγνώστης θα χάσει πολλά.

 

Ο συγγραφέας Καρλ Όλοφ Γιόνσον, ένας άλλος πρώην Μάρτυρας, εμφανίζεται επίσης επικριτικός για το βιβλίο 'Διαγγελείς', και με το δίκιο του, πράγμα που φανερώνει παραστατικά στο βιβλίο του 'Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι': «Το βιβλίο παρουσιάσθηκε στις συνελεύσεις περιφερείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά εκείνο το έτος ως μια 'ειλικρινής ματιά' στην ιστορία του κινήματος. Ωστόσο, οι παραδοχές [λαθών κ. α.], συνήθως συνοδεύονται από ελάχιστες πληροφορίες του ιστορικού φόντου οι οποίες, επιπλέον, διαρκώς διαστρέφονται τεχνηέντως και παραμορφώνονται έτσι ώστε να αποκρύπτουν περισσότερα από εκείνα που αποκαλύπτουν».

 

Στην δεύτερη έκδοση του βιβλίου 'Η Αποκάλυψη Καθυστέρησε', κάτω από τον υπότιτλο 'Η Συνεχιζόμενη Προώθηση Ψευδούς Ιστορίας', ο Καθηγητής Τζέϊμς Πέντον, Μάρτυρας του Ιεχωβά επίσης, καταλήγει:

 

Μια τέτοια συμπεριφορά εκ μέρους του κυβερνώντος σώματος αποδεικνύει ότι πρωτίστως ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της εξουσία της Οργάνωσης της Σκοπιάς με κάθε μέσον, περιλαμβανομένων και δολίων μέσων, μολονότι επικρίνει άλλα θρησκευτικά κινήματα για έλλειψη ηθικής ακεραιότητας. Το ίδιο επίσης, κάνει με την απίστευτα διαστρεβλωμένη, ούτως ειπείν, ιστορία που δημοσιεύει για τους πιστούς Μάρτυρες, ...; το βιβλίο 'Μάρτυρες του ΙεχωβάΔιαγγελείς της Βασιλείας του Θεού'. Σύμφωνα με τον πρόλογο, «Οι συντάκτες αυτού του βιβλίου έχουν προσπαθήσει να είναι αντικειμενικοί και να παρουσιάσουν την ιστορία με ειλικρίνεια». Αλλά εάν κατέβαλαν προσπάθεια να είναι αντικειμενικοίγια το οποίο πολύ αμφιβάλλωτότε έχουν αποτύχει, και αυτό που έχει αποδειχθεί είναι ότι το βιβλίο 'Διαγγελείς' μακράν απέχει από το να είναι ειλικρινές.

 

Ο Πέντον προχωρεί και παρουσιάζει συγκεκριμένα παραδείγματα για να υποστηρίξει τις επικριτικές δηλώσεις του. Στα εισαγωγικά Βιβλιογραφικά του σχόλια για το βιβλίο 'Διαγγελείς', γράφει στο βιβλίο του 'Η Αποκάλυψη Καθυστέρησε':

 

Είναι προφανές ότι το βιβλίο 'Διαγγελείς' συγγράφηκε και εκδόθηκε για να αντιμετωπίσει τα βιβλία που έχουν συγγράψει πρώην Μάρτυρες, κι είναι σε όλους γνωστό, ότι περιέχει περισσότερες πληροφορίες από το βιβλίο 'Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Θείο Σκοπό'. Εντούτοις αποτελεί μια ελάχιστη βελτίωση εκείνου του έργου. Είναι πολύ περισσότερο αγιογραφική προπαγάνδα παρά ιστορία, και όπως το βιβλίο 'Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Θείο Σκοπό', περιέχει πάρα πολλές εξωρραϊσμένες αφηγήσεις, παραλείψεις, μισοαλήθειες και απροκάλυπτα ψεύδη. Επιπρόσθετα, είναι γραμμένο με ένα τρόπο που καθιστά δυσχερή τη συγκέντρωση πληροφοριών σε πολλά σημαντικά ζητήματα. Ο καθένας που το χρησιμοποιεί για μελετητικούς σκοπούς οφείλει να αναγνωρίσει ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κακό κομμάτι αιρετικής αυτοεξύψωσης.

 

Η ακρίβεια αυτών των δηλώσεων επιβεβαιώνεται πλήρως αν κάποιος διαθέσει λίγο χρόνο και μελετήσει το βιβλίο 'Διαγγελείς' και το συγκρίνει με τις πιο έγκυρες ιστορίες του κινήματος που έχουν εκδοθεί με το πέρασμα του χρόνου και έχουν κερδίσει την παγκόσμια εκτίμηση για την πληρότητα και την αντικειμενικότητά τους.

 

Και στην ΟΟΔΕ έχουμε παρουσιάσει παλαιότερα σχετικό άρθρο, που δείχνει τη μεθόδευση έντεχνης απόκρυψης τής ιστορίας τής Σκοπιάς από το εν λόγω βιβλίο. Για να καταλάβετε τον ύπουλο τρόπο που ενεργούν σε αυτό το βιβλίο, διαβάστε την υποσημείωση στο σχετικό μας άρθρο: Ρώσσελ και Μπάρμπουρ και το άρθρο: Η μετεξέλιξη των Αντβεντιστικών δογμάτων από τον Ρώσσελ.

 

Πηγή:

http://www.oodegr.com/paratir/ekdos/diageleis_1.htm



To 1925 θα ανασταίνονταν ο Αβραάμ, Ισαάκ, Ιακώβ σύμφωνα με τον Ρόδερφορντ!

MILLIONS_P_88.jpg


Αγαπητοί φίλοι, η σάρωση που βλέπετε παραπάνω είναι από το βιβλίο "Millions now living will never Die" της Εταιρείας Σκοπιά!

ΦΥΣΙΚΑ κανείς δεν σας είπε ποτέ τι ακριβώς γράφει μέσα! Και όπως ξέρετε πλέον οι τακτικοί αναγνώστες μας, εμείς-σε αντίθεση με την Εταιρεία Σκοπιά-δεν λέμε ποτέ "κάποιοι", "κάποτε", "μερικοί" και άλλες πολύ βολικές αοριστίες!


Ορίστε λοιπόν έχετε το βιβλίο (το οποίο επιμελώς έχει ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΖΗΤΗΣΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΘΑ ΣΑΣ ΦΑΚΕΛΩΣΟΥΝ ΩΣ "ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ"!!!),σας