Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και η Αλήθεια!

ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΗΔΗ ΖΩΝΤΩΝ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΑΠΟΘΑΝΕΙ (1920) σε pdf

Μη χαίρεστε, πρόκειται για άλλη μια ψευδοπροφητεία του απατεώνα Ρόδερφορντ! Μάλιστα αναφέρει ότι θα αναστηθούν ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Σαμψών κλπ και θα συγκυβερνήσουν από το Σαν Ντιέγκο (Μπεθ Σαρίμ) όπου και αγόρασε μια βίλα η Σκοπιά (τελικά έμενε ο Ρόδερφορντ!).

Απολαύστε ( ειδικά την σελίδα 88 του βιβλίου/89 του pdf!!)


To Τετελεσμένο Μυστήριο (1918), τόμος 7 σε μορφή PDF!

Όποιος έχει το κουράγιο ας μελετήσει τα γραπτά του "αδελφού" Ρώσσελ...αν δεν τον πιάσει το κεφάλι του από τις ανοησίες και τις παλαβωμάρες που γράφει!

Ξεκινάμε την ανάρτηση όσων παλιών βιβλίων βρούμε στο διαδίκτυο, σειρά έχει το καταπληκτικό ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΗΔΗ ΖΩΝΤΩΝ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΑΠΟΘΑΝΕΙ.

Οποιος αναγνώστης έχει την Ελληνική έκδοση σκαναρισμένη και θέλει να μας τη στείλει, ευχαρίστως!


Ερώτηση προς του ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ του Κυβερνώντος Σώματος

Μου ήρθε μια ερώτηση ρε παιδιά (σχήμα λόγου)....

Μιας και μας λέτε για τα "σημάδια" του τέλους από το 1914, θα ήθελα να σας ρωτήσω, χωρίς να περιμένω να απαντήσετε βεβαίως αλλά ας απαντήσει ο κάθε ΜτΙ στον εαυτό του:


Αφού ζούμε στις τελευταίες μέρες και από το 1914 τα πράγματα πάνε χειρότερα όπως λέτε στην τρισάθλια προπαγάνδα σας, τελικά αν σας δινόταν η ευκαιρία, θα θέλατε να ζούσατε στο 1914 ή ΣΗΜΕΡΑ;;




Ξύπνα! 22 Ιουνίου 2004

Διαβάζοντας τυχαία κάποιο σχόλια για την πυραμίδα-τάφο του Ρώσσελ (που έχει αρκετά "χτυπήματα" τελευταία  http://rwssel.pblogs.gr/2009/06/o-masonikos-tafos-toy-rwssel-moygka-to-maroysi-update.html)

Περί Προπαγάνδας


ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ 
"Μερικοί άνθρωποι προσβάλλουν εκείνους που διαφω- 
νούν μαζί τους αμφισβητώντας τον χαρακτήρα ή τα κίνητρά 
τους αντί να ασχολούνται με τα γεγονότα.Οι προσβλητικοί 
χαρακτηρισμοί προσάπτουν μια αρνητική,ευκολομνημόνευ- 
τη ετικέτα σε ένα άτομο,  [π.χ "αποστάτες" ],

μια ομάδα ή μια ιδέα.Εκείνος που χρησιμοποιεί τέ- 
τοιους χαρακτηρισμούς ελπίζει ότι αυτή η ετικέτα θα μείνει. 
Άν οι άνθρωποι απορρίψουν το άτομο ή την ιδέα με βάση 
αυτήν την αρνητική ετικέτα αντί να σταθμίσουν τις αποδεί- 
ξεις μόνοι τους,τότε η στρατηγική εκείνου που χρησιμοποίη- 
σε το χαρακτηρισμό ήταν αποτελεσματική."


Καταλάβατε τώρα γιατί τους λέω ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ εκεί στο Κυβερνών Σώμα;


Ένα ερώτημα που χρήζει απάντησης

Ασφαλώς μια ερώτηση που κάνουν οι ΜτΙ (και άλλοι) όταν συναντούν στο διαδίκτυο φωνές καταγγελίας από τους πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά όπως αυτή που διαβάζετε τώρα (ή αυτήν http://oodegr.co/paratir/grindex.htm) είναι η εξής:

Αφού πλέον δεν είστε μέλη της Σκοπιάς και έχετε φύγει, γιατί ασχολείστε ακόμα;


Σε αυτήν την ερώτηση οφείλουμε να απαντήσουμε.

Πως θα αισθανόσουν εσύ αναγνώστη αν ας πούμε δάνειζες 20.000 ευρώ σε κάποιον φίλο σου με την υπόσχεση να σου τα επιστρέψει σύντομα και ενώ πέρναγε 1 μήνας, 2 μήνες, 3 μήνες πήγαινες να του τα ζητήσεις και σου έλεγε "δεν στα δίνω"; Ασφαλώς θα το έλεγες στους δικούς σου ότι ο τάδε δεν μου επιστρέφει τα δανεικά!

Φανταστείτε τώρα αυτός ο δανειστής, να σας συκοφαντούσε στους δικούς σας ανθρώπους λέγοντας ότι λέτε ψέματα, ότι ποτέ δεν δανείστηκε χρήματα από εσάς και ότι πρέπει αυτοί οι δικοί σας άνθρωποι να μην σας μιλάνε γιατί έχετε διαβολικό πνεύμα και γενικά να κόψουν κάθε επαφή ακόμα ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΨΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥΣ ΔΕΣΜΟΥΣ μαζί σας;

Δεν θα εξοργιζόσασταν την στιγμή που θα είχατε στα χέρια σας τις συναλλαγματικές που είχε υπογράψει ο δόλιος αυτός δανειστής, ο οποίος με πειθώ κατάφερε να μην θέλουν οι δικοί σας να δούν τις αποδείξεις περί των ψευδών του;


Ε λοιπόν το ίδιο κάνει η Εταιρεία Σκοπιά!! Της "δανείσαμε" άλλοι 20 χρόνια από την ζωή μας, άλλος 25, 30 κλπ. Άλλοι χάσαμε τα ανέμελα παιδικά μας χρόνια, άλλοι ευκαιρίες για μια καλύτερη ζωή μέσω σπουδών που τελικά δεν έκαναν, τις χιλιάδες χαμένες ώρες από την ζωή τους πηγαίνοντας στις άνευ αξίας "συναθροίσεις" και "έργου κηρύγματος", κλπ. Έχουμε ισχυρότατες και μη αμφισβητήσιμες αποδείξεις περί των ψευδών της Εταιρείας Σκοπιά, τις ψευδοπροφητείες, τα δογματικά αδιέξοδα με τις αλλαγές που βασίζονται στην γνώμη αμόρφωτων και ανόητων ηγετίσκων στο Μπρούκλυν και πολλά άλλα (που μπορείτε να δείτε στο παρόν ιστολόγιο).

Η Εταιρεία Σκοπιά μέσω της "ΑΠΟΚΟΠΗΣ" (ή αποσυνταύτισης) επιβάλλει στους πρώην ομόπιστους-ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ-να σταματήσουν να μιλάνε στα μέλη που αποφασίζουν για δικούς τους λόγους να εγκαταλείψουν την παραθρησκεία.


Πως θα σας φαινόταν να είχατε να μιλήσετε με τον πατέρα σας, την μητέρας σας, τα αδέλφια σας για 15 χρόνια;Να μην βρίσκονται στην ευτυχέστερη ημέρα της ζωής την ημέρα του γάμου σας; Να μην έχουν δεί ποτέ τα εγγόνια τους; Ακόμη και στην κηδεία των γονέων σας ουσιαστικά να είστε ένας παρίας που κανείς δεν του μιλάει;


Η προσωπική μου άποψη είναι ότι οι μάρτυρες του ιεχωβά στην πράξη δεν εφαρμόζουν πιστά τις εντολές της Σκοπιά (έχω προσωπική πείρα) αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το κακό δεν υπάρχει, διότι κάποιοι το έχουν υποστεί στην αυστηρή μορφή εφαρμογής αυτής της εντολής της αίρεσης.


Άν κάποιος δεν το πιστεύει ότι η επίσημη θέση της Σκοπιά σχετικά με "αποκομένα" οικογενειακά μέλη  είναι αυτή που προαναφέρθηκε,ας δει το παρακάτω ΕΠΙΣΗΜΟ ΒΙΝΤΕΟ της Σκοπιά όπου η μητέρα ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΙ το κινητό τηλέφωνο της "αποκομμένης" (=αφορισμένη) κόρης της!!





Λοιπόν για να τελειώνουμε, ξεκαθαρίζω για άλλη μια φορά στον αναγνώστη. Έχετε υποστεί επιστημονικά σχεδιασμένη πλύση εγκεφάλου. Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους απλούς ΜτΙ, αντίθετα τους αγαπώ διότι είναι απλά ΘΥΜΑΤΑ.

Το ίδιο δεν ισχύει με τους ΣΑΤΑΝΙΚΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ του Κυβερνώντος Σώματος που γνωρίζουν ότι η αίρεση είναι μια απάτη και εξακολουθούν με δόλο να προωθούν παραμύθια και να κατατρέφουν ζωές! Σας υπόσχομαι ότι αν δεν αλλάξετε αυτές τις εντολές να μην μιλάνε οι συγγενείς α' βαθμού στα αποκομμένα μέλη σας, παρέα με την διεστραμμένη θέση περί άρνησης μεταγγίσεων αίματος και τη θεωρία περί 2 μαρτύρων που καλύπτει τους παιδόφιλους, το μπλόγκ αυτό δεν σταματάει μέχρι να βγεί ο ήλιος από τη δύση.


Και θα χορέψουμε πάνω στον τάφο της Σκοπιά που σιγά σιγά ετοιμάζεται λόγω της επανάστασης που ονομάζεται ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ




62 Αποστάτες που αγαπούν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά (Ελλ. υπότιτλοι)



Απάντηση στα βίντεο της Συνέλευσης "Παραμείνετε πιστοί στον ιεχωβά" (2016)

Μιλάμε για πολλή τρέλα εκεί στο Μπρούκλυν.

Αυτά τ αμέλη του Κεβρνώντος Σώματος πρέπει να πίνουν κάτι πολύ δυνατό!

Debunk από τον John Cedars




ΒΑΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ: O Πρώην "Πρεσβύτερος" από την Ρόδο αποκαλύπτει


Μάρτυρες του Ιεχωβά οι καλύτεροι άνθρωποι; Αλήθεια;

Για δείτε αυτό το βίντεο


ΠΡΟΣΟΧΗ, μιλάμε για ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΙΔΕΧΘΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ




Πατριός Μάρτυρας του Ιεχωβά εκτελεί σύζυγο και 2 παιδιά!!

Δεκαετία 80




ΣΥΖΗΤΗΣΗ με 2 Μάρτυρες του Ιεχωβά

Τί συζήτηση δηλαδή, στην ουσία ξύλο!




ΑΥΤΗΝ την φωτογραφία, πως την εξηγείτε αγαπητοί Μάρτυρες του Ιεχωβά;;



Από βιβλίο ("Αποκάλυψη") των Μαρτύρων της Σκοπιάς (σελ. 52)



main2.jpg

attention.gif



223129-main3.jpg


EIΝΑΙ ΕΚΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ...


Αφού το δείτε από το ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΒΙΒΛΙΟ, ρίξτε μια ματιά και εδώ!


Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κι ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος.pdf


Μοναδικό: Ομιλία του πρώην μέλους του Κ.Σ. Ρέϋμοντ Φρανς (+) στην Πολωνία

Δείτε το!




Αν μπορεί κάποιος να το μεταφράσει στα Ελληνικά, ας αφήσει ένα μήνυμα στα σχόλια


Για τους φίλους εφήβους Μάρτυρες του Ιεχωβά

Πριν 25 χρόνια ήμουν σαν και εσένα. Έφηβος. Όλη η ζωή μπροστά μου.

ΑΠΟ ΤΟΤΕ έβλεπα ότι κάτι δεν πάει καλά, απλά δεν μπορούσα να καταλάβω τί ακριβώς δεν πάει καλά.

Σήμερα εσύ έχεις το ίντερνετ που τότε δεν υπήρχε. Προφανώς δεν θες να χαραμίσεις την ζωή σου και μετά από 25 χρόνια να διαβάσεις αυτό εδώ το κείμενο.


Σκέφτηκα να γράψω αυτό το σύντομο άρθρο διότι τον τελυταίο χρόνο έτυχε να μάθω σχετικά με τους εφήβους από εκείνη την "εκκλησία" μου και τί απέγινε με αυτούς...


Έχουμε και λέμε(προφανώς χωρίς ονόματα):

1. Αποκομμένος

2. Αποκκομένη

3. Αποκομμένος

4. Αποκομμένος

5. Δεν βαφτίστηκε ποτέ

6. Αποκομμένος

7. Δεν βαφτίστηκε ποτέ

8. Αποκομένος

9. Αποκομμένη


Αυτά σε μια εκκλησία 100 ατόμων! 

Μην παρασύρεσαι από το σήμερα, σε 25 χρόνια είναι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΒΕΒΑΙΟ ότι οι μισοί από τους φίλους ΔΕΝ θα είναι στην Σκοπιά.


Το ότι διαβάζεις αυτήν την σελίδα δείχνει ότι έχεις ξυπνήσει. Σου εύχομαι να πάρεις την σωστή απόφαση!


και ένα μπόνους βίντεο με τον ειδικό ψυχολόγο επί των παραθρησκειών, μαζί με τον Watters, πρώην Μπεθελίτη/Πρεσβύτερο



Βιβλίο σε pdf! (Combatting Cult Mind Control)

Κατεβάστε το εδώ!

Παρακαλούμε διαδώστε...ενδιαφέρει πολλούς

combating-cult-mind-control.jpg

http://libgen.io/get.php?md5=28BA72056B95A987A1B91CCECCA74EA2&key=NFJZ3RLLWF7S83LB




Πρωταπριλιά: Χρόνια Πολλά Εταιρεία Σκοπιά

Χρόνια Πολλά, αλλά τα ψέμματά σας τελειώνουν, όπως και τα ψωμιά σας





Δικαστής διατάζει την μετάγγιση αίματος σε παιδί ΜτΙ

τί νομίζατε ότι με την ηλίθια κάρτα σας θα κάνετε ότι θέλετε σε σοβαρά κράτη;


ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ




ΑΙΣΧΡΑ ΨΕΜΑΤΑ στην επίσημη ιστοσελίδα των Μαρτύρων του Ιεχωβά

http://www.jw.org/el/%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B9%CE%B5%CF%87%CF%89%CE%B2%CE%AC/%CF%83%CF%85%CF%87%CE%BD%CE%AD%CF%82-%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B9%CE%B5%CF%87%CF%89%CE%B2%CE%AC-%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1/


Απαγορεύουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Συγκεκριμένες Ταινίες, Βιβλία ή Τραγούδια;


Όχι. Η εκκλησία μας δεν κάνει κριτική σε ταινίες, βιβλία ή τραγούδια για να καθορίσει τι επιτρέπεται στα μέλη της και τι όχι. Γιατί;


-----------------------------------


Όχι ότι μας κάνει εντύπωση, αλλά, ΣΟΒΑΡΑ.... δεν ντρέπεστε λίγο ρε ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ;


crise_de_conscience_anglais.png254977-big


ΑΡΑ, όλοι οι ΜτΙ μπορούν να διαβάσουν το Βιβλίο αυτό! WOW που θα έλεγε και ένας άλλος απατεώνας σαν και εσάς....

Γρήγορα πριν αλλάξουν γνώμη...

http://www.skroutz.gr/books/254977.%CE%9A%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82.html


Αναζητώντας τη χριστιανική ελευθερία 

http://www.public.gr/product/books/greek-books/anthropology-social-sciences/religion/anazitontas-ti-hristianiki-eleytheria/prod207988mm/



ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ;XAXAXAXA


Download: Crisis of Conscience (R. Franz)

Μπορείτε να κατεβάσετε το βιβλίο από εδώ:

(Υπενθυμίζουμε ότι κυκλοφορεί και η Ελληνική του μετάφραση)


http://libgen.org/get.php?md5=B5EA130B740024C21355028C996567A5

coc.jpg


Ένα κανάλι στο Youtube που αξίζει να έχετε στα αγαπημένα

https://www.youtube.com/channel/UC077xId1LlVwMHsiJUQQGzQ


Έχει ηχογραφήσει την "δικαστική επιτροπή" που τον απέκοψε...αξίζει να ακούσετε την "συνάντηση" όπου ο 19χρονος τότε τους κάνει με τα κραμμυδάκια!!


ένα δείγμα εδώ


Μ. Βρετανία: Μάρτυρες του Ιεχωβά απήγαγαν το παιδί τους από το νοσοκομείο

-Συναγερμός στην Ιντερπόλ -Το πεντάχρονο αγόρι πάσχει από καρκίνο στον εγκέφαλο 

Οι αρχές της Γαλλίας και της Βρετανίας απηύθυναν έκκληση χθες Παρασκευή για τον εντοπισμό ενός αγοριού 5 ετών που πάσχει από καρκίνο στον εγκέφαλο και το οποίο πήραν οι γονείς του από το βρετανικό νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν, καθώς κινδυνεύει η ζωή του αν δεν λάβει τη θεραπεία του σε διάστημα 24 ωρών. 

Έπειτα από αίτημα των βρετανικών αρχών η Ιντερπόλ σήμανε χθες αργά το απόγευμα «διεθνή συναγερμό» στις 190 χώρες μέλη της. 

Σύμφωνα με τη βρετανική αστυνομία, ο Μπρετ Κινγκ, 51 ετών, και η Ναγκεμέχ Κινγκ, 45 ετών, Μάρτυρες του Ιεχωβά, απήγαγαν τον γιο τους Άσια από το νοσοκομείο του Σάουθαμπτον αργά το βράδυ της Πέμπτης. 

Αργότερα η οικογένεια με τα έξι αδέλφια του Άσια επιβιβάστηκε σε ένα φέρι και έφτασε στο Χερβούργο.

«Είναι ζωτικής σημασίας να βρούμε τον Άσια σήμερα», δήλωσε ο Κρις Σεντ εκπρόσωπος της βρετανικής αστυνομίας στη διάρκεια χθεσινής συνέντευξης Τύπου.

Η ζωή του παιδιού, που βρίσκεται καθηλωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο και δεν μπορεί να επικοινωνήσει, εξαρτάται από έναν γαστρικό «καθετήρα» μέσω του οποίου λαμβάνει «την κατάλληλη ιατρική θεραπεία», η μπαταρία του οποίου όμως «θα αδειάσει μέσα στην ημέρα», πρόσθεσε ο Σεντ. 

Το νοσοκομείο διευκρίνισε ότι το παιδί έλαβε άδεια να βγει από το δωμάτιό του υπό την εποπτεία των γονιών του. 

Το προσωπικό που ανησύχησε από τη μακρά απουσία του τελικά σήμανε συναγερμό. 

«Το μήνυμά μας είναι, παρακαλούμε μεταφέρετε τον Άσια αμέσως στο κοντινότερο νοσοκομείο. Κατανοούμε ότι αυτή είναι μια φριχτή περίοδος για εσάς, όμως το πιο σημαντικό είναι ο Άσια να λάβει την απαραίτητη θεραπεία. Ας εργαστούμε μαζί για να του την προσφέρουμε», υπογράμμισε ο Σεντ. 

Το βρετανικό γραφείο ενημέρωσης του κοινού για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά επιβεβαίωσε ότι οι γονείς του Σεντ ανήκουν στη θρησκευτική αυτή κοινότητα.

«Δεν γνωρίζουμε τους λόγους που οδήγησαν την οικογένεια αυτή σε αυτή την ιατρική επιλογή, οι ιατρικές επιλογές είναι πάντα προσωπικές αποφάσεις», ανακοίνωσε ένας εκπρόσωπος του γραφείου. 

«Απ' όσα γνωρίζουμε τίποτε δεν υποδεικνύει ότι η απόφαση αυτή ελήφθη βάσει των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ενθαρρύνονται να αναζητούν την καλύτερη θεραπεία για τους ίδιους και τα παιδιά τους», πρόσθεσε.

http://www.protothema.gr/world/article/406061/m-vretania-martures-tou-iehova-apigagan-to-paidi-tous-apo-to-nosokomeio-/


Γιατί εγκαταλείπω την οργάνωση των “μαρτύρων του Ιεχωβά” ( μαρτυρία της Γ. Α )

«ΤΗ λευθερί³ οVν, — Χριστxς !μΆς   λευθέρωσεν, στήκετε,  καv μt πάλιν ζυγχ δουλείας νέχεσθε» (Γαλ. 5:1)
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Η κατωτέρω επιστολή εγνωστοποιήθη (από τον Μάιο) εις ικανό αριθμό Μαρτύρων τού Ιεχωβά δίχως να αντικρουστεί και να διαψευσθεί το παραμικρό από τις αλήθειες και τα Αγιογραφικά ντοκουμέντα που εκτίθενται εις αυτήν!
    
                                                      ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
      ΕΔΑΦΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΙ     
                   ΕΧΟΥΝ ΕΣΚΕΜΜΕΝΩΣ ΑΛΛΟΙΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ.Ν.Κ.
       ΕΔΑΦΙΑ ΠΟΥ ΦΑΝΕΡΩΝΟΥΝ ΟΤΙ Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ   
            ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΙ ΕΧΟΥΝ ΕΣΚΕΜΜΕΝΩΣ  
                     ΑΛΛΟΙΩΘΕΙ Η ΑΠΟΣΙΩΠΟΙΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ.Ν.Κ.
   Η ΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ ΠΕΡΙ ΔΥΟ ΚΛΗΣΕΩΝ
      Η ΕΣΚΕΜΜΕΝΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ.Ν.Κ.
            ΔΥΟ ΕΔΑΦΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΥΝ: α) ΤΟ 537 Π.Χ. ΩΣ ΤΟ ΕΤΟΣ
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ 
   ΤΩΝ 70 ΕΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ, β) ΤΟ 607 Π.Χ. ΩΣ ΤΟ ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ 
    ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΚΑΙ γ) ΤΟ 1914 ΩΣ ΤΟ ΕΤΟΣ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΑΟΡΑΤΟΥ Β΄ 
                            ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
Η ΙΔΙΑ Η ΓΡΑΦΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΟΤΙ ΤΟ 587 Π.Χ. ΕΙΝΑΙ
     ΤΟ ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΙ ΤΗΝ  
         ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ  ΠΕΡΙ ΔΗΘΕΝ 607Π.Χ. ΚΑΙ 1914
           ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΕΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΖΑΧ. 1:7, 12
             ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΕΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΖΑΧ. 7:1-5
ΤΟ ΑΒΙΑΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΠΟΥ ΕΞΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΖΑΧ.1:7-12 ΚΑΙ 7:1-5
                                          ΕΠΙΛΟΓΟΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ


Αγαπητοί αδελφοί γειά σας.
   Σίγουρα έχετε αναρωτηθεί οι περισσότεροι από εσάς γιατί το τελευταίο διάστημα εξαφανίστηκα από τις συναθροίσεις και για ποιούς λόγους δεν επικοινωνώ πλέον μαζί σας. Θέλω λοιπόν εγώ η ίδια, η Γ.Α., να σας ενημερώσω, διότι σίγουρα θ' ακουστούν πολλά. Παρακάτω αναφέρονται οι πραγματικοί λόγοι της αποσυνταυτίσεώς μου από την Οργάνωση των Μαρτύρων τού Ιεχωβά.
   Αγαπητοί αδελφοί μου, σάς κοινωποιώ το αποτέλεσμα της ερεύνης μου το οποίο με ώθησε να προβώ την 29ηνΜαΐου και ώρα 22:00 εις την αποσυνταύτισή μου αποκλειστικά και μόνον για λόγους συνειδήσεως. Καθ' όλην την διάρκεια τής ερεύνης μου διεπίστωσα με έκπληξη, ότι εις την λεγομένη Μετάφραση Νέου Κόσμου έχουν εντέχνως αλλαγεί νοήματα κι εκφράσεις τού αρχαίου κειμένου, που αφορούν συνήθως εις το πρόσωπο τού Χριστού και εις την Τριαδικότητα τού Θεού, με σκοπό το νόημα να αρμόζει και να ταιριάζει εις τα πιστεύω τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά. Αναφέρω ενδεικτικώς τα εδάφια που ακολουθούν τα οποία έχουν αντληθεί από το Αρχαίο Βυζαντινό Κείμενο και δύναται ο οποιοσδήποτε να τα ελέγξει αντιπαραβάλλοντάς τα με το αντίστοιχο Κριτικό Κείμενο τών Βrooke Foss Westcott και Fenton John Anthony Hort εις το κείμενο άλλωστε τών οποίων έχει βασιστεί και η Μετάφραση Νέου Κόσμου όπως ομολογεί η ίδια η Σκοπιά 15.03.1983, σελ.31!
         ΕΔΑΦΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΙ     
                     ΕΧΟΥΝ ΕΣΚΕΜΜΕΝΩΣ ΑΛΛΟΙΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ.Ν.Κ.
1) « ...προσδεχόμενοι την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν τής δόξης τού μεγάλου Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού» (Τίτ. 2:13 - Αρχαίο Κείμενο)
« ...ενόσω περιμένουμε την ευτυχισμένη ελπίδα και ένδοξη φανέρωση τού μεγάλου Θεού και ΤΟΥ Σωτήρα μας τού Χριστού Ιησού» (Τίτ. 2:13 - Μ.Ν.Κ. τα κεφαλαία δικά μου)
   Το νόημα τού αρχαίου κειμένου είναι σαφέστατο. Εμείς οι Χριστιανοί, λέει ο Απόστολος Παύλος, περιμένουμε να εκπληρωθεί η μακαρία ελπίδα και να φανερωθεί η δόξα τού μεγάλου Θεού ΚΑΙ Σωτήρα μας Ιησού Χριστού. Η φράση «μεγάλου Θεού» καθώς και η φράση «σωτήρος ημών Ιησού Χριστού» τέθηκαν με κοινό άρθρο ('τού'), διότι αναφέρονται εις το ένα και το αυτό πρόσωπο, αυτό τού Ιησού Χριστού. Το ίδιο συνέβη και με τις φράσεις «μακαρίαν ελπίδα» και «επιφάνειαν τής δόξης» οι οποίες ετέθηκαν με κοινό άρθρο ('την'), διότι σημαίνουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Η μακαρία δηλαδή ελπίδα μας είναι η ένδοξη φανέρωση τής ημέρας τής Β΄ Παρουσίας τού Ιησού Χριστού, που βεβαίως δεν έγινε το 1914 (όπως θα διαβάσετε εις το αντίστοιχο κεφάλαιο) αλλά είναι αναμενόμενη!
   Ο Απόστολος Παύλος διακηρύττει δηλαδή, κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μεγάλος Θεός και Σωτήρας μας! Η αλήθεια όμως αυτή, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το πιστεύω τής Σκοπιάς, ότι δηλαδή ο Χριστός είναι ένας απλός Αρχάγγελος και όχι ο μεγάλος Θεός, γι' αυτό κι εντέχνως προσάρμοσε το ανωτέρω εδάφιο εις το δόγμα της με την μέθοδο τής διαστροφής και παραχαράξεως η οποία εν προκειμένω έχει ως εξής: Πρόσθεσε εις την Μ.Ν.Κ. εντελώς αυθαίρετα ένα επιπλέον άρθρο ('τού') που δεν υπάρχει εις το αρχαίο κείμενο (χωρίς καν να το θέσει εις αγκίλες) πριν από την λέξη 'Σωτήρα', με σκοπό να εισάγει ένα επιπλέον πρόσωπο (υποκείμενο) εις την πρόταση κι έτσι να διαχωρίσει τα πρόσωπα, ώστε ο ένας χαρακτηρισμός μεγάλος Θεός») να αναφέρεται όχι πλέον εις τον Ιησού αλλά εις τον Ιεχωβά, και ΜΟΝΟΝ ο άλλος (ο πιο 'ανώδυνος') χαρακτηρισμόςΣωτήρας») να αναφέρεται εις τον Ιησού Χριστό!!!
   Την ίδια ακριβώς τακτική, τής παραποιήσεως και διαστροφής δηλαδή τού νοήματος τού αρχαίου κειμένου δια τής προσθήκης επιπλέον άρθρου, έχει εφαρμόσει η Σκοπιά εις την Μ.Ν.Κ. και εις τα εξής ακόμη αντίστοιχα με τα ανωτέρω εδάφια:  Εφεσ. 5:5, Β΄ Θεσ. 1:12, Α΄ Τιμ. 5:21, Β΄ Πέτρ. 1:1.
   Το ότι εντέχνως και με δόλο έγιναν οι ανωτέρω διαστρεβλώσεις επιβεβαιώνει το γεγονός, ότι εις την Β΄ Επιστολή τού Αποστόλου Πέτρου που υπάρχει μεν παρόμοια φρασεολογία, αλλά αντί τής λέξεως 'Θεός' υπάρχει η λέξη 'Κύριος', η Σκοπιά μετέφρασε ορθά, δεν παρενέβη δηλαδή επί τού κειμένου ώστε να το αλλοιώσει, διότι ο χαρακτηρισμός 'Κύριος' δεν δημιουργεί πρόβλημα εις την διδασκαλία της για την Θεότητα τού Χριστού· ο συγκεκριμένος δηλαδή χαρακτηρισμός είναι ...ανώδυνος!
« ...η είσοδος εις την αιώνιον βασιλείαν τού Κυρίου ημών και σωτήρος Ιησού Χριστού» (Β΄ Πέτρ. 1:11 - Αρχαίο Κείμενο), « ...η είσοδος στην αιώνια βασιλεία τού Κυρίου μας και Σωτήρα Ιησού Χριστού» (Β΄ Πέτρ. 1:11 - Μ.Ν.Κ.).
« ...αυξάνετε δε εν χάρητι και γνώσει τού Κυρίου ημών και σωτήρος Ιησού Χριστού» (Β΄ Πέτρ. 3:18 - Αρχαίο Κείμενο), «Αλλά να αυξάνετε στην παρ' αξία καλοσύνη και γνώση τού Κυρίου μας και Σωτήρα Ιησού Χριστού» (Β΄ Πέτρ. 3:18 - Μ.Ν.Κ.).
2) «ων οι πατέρες, και εξ ών ο Χριστός το κατά σάρκα, ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός εις τούς αιώνας» (Ρωμ. 9:5 - Αρχαίο Κείμενο),
 «στους οποίους ανήκουν οι προπάτορες και από τους οποίους προήλθε ο Χριστός κατά σάρκα: ο Θεός, που είναι πάνω σε όλα, ας είναι ευλογημένος για πάντα» (Ρωμ. 9:5 - Μ.Ν.Κ.)
   Προσέξτε, αγαπητοί αδελφοί, σε ποιο σημείο έχει σταμάτησει η Σκοπιά την παράθεση τού εδαφίου τού Παύλου. Το σταμάτησε εις την φράση 'το κατά σάρκα', διότι αμέσως μετά ακολουθεί η επίμαχη φράση 'ο ων επί πάντων Θεός' που αφορά την Θεότητα τού Ιησού!
    Kαι επειδή, και αυτό το εδάφιο ομιλεί περί τού Χριστού ως 'τού επί πάντων Θεού', έπρεπε απαραιτήτως η έννοιά του να αλλοιωθεί και να διαμορφωθεί εις τα δογματικά μέτρα τής Σκοπιάς. Η φράση 'ο ων επί πάντων Θεός' συντακτικώς είναι παράθεση εις το 'ο Χριστός'. Μάς επεξηγεί δηλαδή την ιδιότητα που φέρει το πρόσωπο που ονομάζεται Χριστός. Άρα δια τής συγκεκριμένης παραθέσεως, το νόημα τής προηγηθήσης προτάσεως δεν σταματάει εις το 'κατά σάρκα', αλλά συνεχίζεται και επεκτείνεται και εις το νόημα τής παραθέσεως που ακολουθεί.
   Η Σκοπιά, δια τής άνω-κάτω τελείας (:) που θέτει εις το 'κατά σάρκα', σταματάει αποτόμως το νόημα τού κειμένου και συνεχίζει καινούργια πρόταση! Οπότε 'ο επί πάντων Θεός' δεν είναι πλέον ο Χριστός, εφόσον το κόμμα έχει αφαιρεθεί και το νόημα έχει σταματήσει, αλλά ο Ιεχωβά!
3) «Τούτο γαρ φρονείσθω εν υμίν ό και εν Χριστώ Ιησού, ός εν μορφή Θεού υπάρχων ουχ αρπαγμόν ηγήσατο το είναι ίσα Θεώ, αλλ' εαυτόν εκένωσε μορφή δούλου λαβών, εν ομοιώματι ανθρώπων γενόμενος ...» (Φιλιπ. 2:5-7 - Αρχαίο Κείμενο).
«Να διατηρείτε αυτή τη διανοητική στάση μέσα σας η οποία και ήταν μέσα στον Ιησού Χριστό, ο οποίος, αν και υπήρχε με μορφή Θεού, δεν διανοήθηκε κάποια αρπαγή, δηλαδή το να είναι ίσος με τον Θεό. Όχι! Αλλά άδειασε τον εαυτό του και πήρε μορφή δούλου και έγινε όμοιος με τούς ανθρώπους ...» (Φιλιπ. 2:5-7 - Μ.Ν.Κ.).
   Όπως διαπιστώνουμε κι εδώ, με μίαν απλή σύγκριση αρχαίου κειμένου και Μεταφράσεως Νέου Κόσμου, η Σκοπιά παρερμήνευσε το ρήμα 'ηγούμαι' ως 'διανοούμαι' (που σε κανένα Λεξικό τής Ελληνικής Γλώσσης δεν αναφέρει τέτοια ερμηνεία) και πρόσθεσε επιπλέον τρεις (3) λέξεις που δεν απαντώνται ΟΥΤΕ ΕΙΣ ΕΝΑΝ Μικρογράμματο ή Μεγαλογράμματο χειρόγραφο κώδικα τού πρωτοτύπου κειμένου: την λέξη 'κάποια', την λέξη 'δηλαδή' και την λέξη 'όχι'! Ενώ δηλαδή ο Παύλος λέγει, ότι ο Χριστός δεν θεώρησε κλοπιμαία την ισοθεΐα Του ('το είναι ίσα Θεώ'), είχε δηλαδή την συνείδηση, ότι δεν την είχε εξ αρπαγής ή κλοπιμαία, η Σκοπιά τώρα, θέλοντας να καταρρίψει αυτή την ισοθεΐα τού Χριστού με τον Πατέρα, μεταφράζει το 'ηγούμαι' ως 'διανοούμαι', μετάφραση που όπως προείπαμε δεν υποστηρίζεται από κανένα Λεξικό τής Ελληνικής Γλώσσης!!! Οπότε, δι' αυτής τής διαστροφής και τής ταυτοχρόνου προσθήκης τού 'δηλαδή', δεν είναι πλέον ο Χριστός 'ίσος με τον Θεό', αλλά ο Χριστός είναι αυτός που 'δεν διανοήθηκε να είναι ίσος με τον Θεό'!!!
   Και το ότι πίσω από την ενέργεια τής Σκοπιάς κρύβεται δόλος, με σκοπό να μην μπορούν οι αναγνώστες να διακρίνουν την Θεότητα τού Υιού για την οποία κάνει λόγο ο Απόστολος, φαίνεται εμφανέστατα από το γεγονός, ότι το ίδιο ρήμα (ηγέομαι-ούμαι), εις ΟΛΑ τα υπόλοιπα εδάφια που απαντά εις την Καινή Διαθήκη, η Σκοπιά το μετέφρασε ΣΩΣΤΑ ως 'θεωρώ'! Και για τού λόγου το ασφαλές, σάς παραθέτω τα εδάφια εις τα οποία ξανασυναντούμε το ίδιο ρήμα, εις τα οποία μπορείτε να ανατρέξετε και να τα παραλληλίσετε με την Μετάφραση Νέου Κόσμου: Πράξ. 26:2, Β΄ Κορ. 9:5, Φιλιπ. 2:3, 6, 25, 3:7, 8, Α΄ Θεσ. 5:13, Β΄ Θεσ. 3:15, Α΄ Τιμ. 1:12, 6:1, Εβρ. 10:29, 11:11, 26, Ιακ. 1:2, Β΄ Πέτρ. 1:13, 2:13, 3:9.
   Άξιον επίσης παρατηρήσεως εις το σημείο αυτό είναι, όχι μόνον η συμφωνία μεταξύ Παύλου-Ιωάννου εις το δόγμα τής Θεότητος τού Χριστού, αλλά και η ίδια ακριβώς φράση που χρησιμοποιούν και οι δύο για την διατύπωση τής μεγάλης αυτής αλήθειας που αφορά εις την ισοθεΐα Υιού-Θεού: Παύλος: «είναι ίσα Θεώ», Ιωάννης: «αλλά και Πατέρα ίδιον έλεγε τον Θεόν, ίσον εαυτόν ποιών τώ Θεώ» (Ιωάν. 5:18) δηλαδή «αλλά και έλεγε δικό του Πατέρα τον Θεό, κάνοντας τον εαυτό Του ίσο με τον Θεό»! Μία αληθεία που διεπίστωσα κατά την διάρκεια τής ερεύνης μου ότι πολεμάει η Σκοπιά, διαστρέφοντας, διαστρεβλώνοντας και παραποιώντας τα εδάφια εις τα οποία εξαίρεται η συγκεκριμένη αλήθεια περί τού προσώπου τού Ιησού.
4) «Και είδον, και ιδού το αρνίον εστηκός επί το όρος Σιών, και μετ' αυτού εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, έχουσαι το όνομα αυτού και το όνομα τού πατρός αυτού ΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΝ επί τών μετώπων αυτών» (Αποκ. 14:1 - Αρχαίο Κείμενο τα κεφαλαία δικά μου).
«Και είδα το Αρνί να στέκεται πάνω στο Όρος Σιών, και μαζί του εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες που είχαν το όνομά του και το όνομα τού Πατέρα του ΓΡΑΜΜΕΝΑ στα μέτωπά τους» (Αποκ. 14:1 - Μ.Ν.Κ. τα κεφαλαία δικά μου).
    Εις το ανωτέρω εδάφιο τής Αποκαλύψεως αναφέρεται η αλήθεια, ότι ο Υιός έχει κοινό όνομα με τον Πατέρα, όπως φαίνεται και εις τα εδάφια Ματθ. 28:19εις το όνομα τού Πατρός και τού Υιού και τού Αγίου Πνεύματος»), Ιωάν. 17:11Πάτερ άγιε, τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου, ώ δέδωκάς μοι ...») και Αποκ. 22:4 (« ...και το όνομα αυτού» (αντί 'αυτών') το οποίο και θα αναλύσω ευθύς αμέσως.
   Εις το υπό έρευνα εδάφιο η μετοχή «γεγραμμένον» ετέθη σκοπίμως σε ενικό αριθμό, ώστε με αυτή το όνομα τού Αρνίου και το όνομα τού Πατρός αυτού να συγχωνευθούν και να εκληφθούν ως ΕΝΑ κατ' ουσίαν όνομα, δεδομένου μάλιστα, ότι πολλές φορές η Αποκάλυψη, κατά ιδιάζοντα τρόπο, αναδεικνύει την ισοτιμία και την ενότητα τού Θεού και τού Χριστού. Κι επειδή εις το προαναφερθέν εδάφιο διακηρύσσεται η αλήθεια, ότι το Αρνίον-Χριστός και ο Πατέρας Του έχουν κατ' ουσίαν  ΕΝΑ όνομα, αυτήν την αλήθεια η Σκοπιά θέλησε να την διαστρέψει, γι' αυτό και εις την Μ.Ν.Κ. μετέτρεψε την μετοχή από Ενικό («γεγραμμένο») σε Πληθυντικό («γραμμένα»), ώστε οι αναγνώστες να οδηγηθούν εις το εσφαλμένο συμπέρασμα, ότι γίνεται λόγος όχι για ένα, αλλά για δύο ονόματα!!! Το ότι Αρνίο και Ιεχωβά έχουν ΕΝΑ κατ' ουσίαν όνομα αυτό είναι εμφανέστατο εις το παραδοξότατο εδάφιο Αποκ. 22:3-4 όπου αναφέρει πλήθος ενικών, όπου κανονικώς αναμένοντο πληθυντικοί:
« ...ο θρόνος (αντί 'οι θρόνοι') τού Θεού και τού αρνίου εν αυτή έσται (αντί 'έσονται'), και οι δούλοι αυτού (αντί 'αυτών') λατρεύσουσιν αυτώ (αντί 'αυτοίς') και όψονται το πρόσωπον αυτού (αντί 'τα πρόσωπα αυτών'), και το όνομα αυτού (αντί 'τα ονόματα αυτών') επί τών μετώπων αυτών». Δηλαδή « ...ο θρόνος τού Θεού και τού Αρνίου θα είναι σ' αυτή (την πόλη), και οι δούλου αυτού (τού Θεού και τού Αρνίου) θα λατρεύουν αυτόν, και θα βλέπουν το πρόσωπό του (την μορφή του), και το όνομά του θα είναι στα μέτωπά τους» Συμφώνως προς το ανωτέρω συντακτικώς 'αλλόκοτο' εδάφιο, 'ο Θεός' και το 'το Αρνίον' είναι κατ' ουσίαν ΕΝΑΣ Θεός και έχουν ΕΝΑ όνομα, γι' αυτό δε τον λόγο, ενώ τα υποκείμενα τής προτάσεως είναι ΔΥΟ ('Θεός' και 'Αρνίον') όλα τα ρήματα, τα ουσιαστικά και οι αντωνυμίες αναφέρονται σε Ενικό και όχι σε Πληθυντικό αριθμό! Το μυστήριο δηλαδή τού Τριαδικού Θεού έχει καταργήσει πάσαν έννοια συντακτικού!
5) « ...και θέλουσι επιβλέψει προς ΕΜΕ, τον οποίον εξεκέντησαν ...» (Ζαχ. 12:10 - Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα, τα κεφαλαία δικά μου)
« ...και θα κοιτάξουν προς ΕΚΕΙΝΟΝ τον οποίον διατρύπησαν ...» (Ζαχ. 12:10 - Μ.Ν.Κ. τα κεφαλαία δικά μου).
   Εις το ανωτέρω παραδοξότατο εδάφιο ομιλητής είναι ο Ιεχωβά και με την προσωπική αντωνυμία 'εμέ' δηλώνει σαφώς, ότι ομιλεί περί κεντήσεως τού Εαυτού Του πράγμα ακατανόητο για την εποχή τής Παλαιάς Διαθήκης. Πώς είναι δυνατό να κεντηθεί ο Θεός που είναι πνεύμα; Το συγκεκριμένο αίνιγμα λύνεται υπό το φως τής Καινής Διαθήκης. Ο Ιεχωβά-Θεός τής Παλαιάς Διαθήκης έγινε άνθρωπος και ως άνθρωπος επί Σταυρού εκεντήθη. Και βέβαια δεν εννοείται ότι έγινε άνθρωπος ο Πατέρας αλλά ο Υιός-Ιεχωβά εφόσον το συγκεκριμένο όνομα το έχει εκτός από τον Πατέρα, ο Υιός καθώς και το Άγιον Πνεύμα (πρβλ. Ματθ. 28:19).
   Ο ίδιος λοιπόν ο Ιωάννης μάς επιβεβαιώνει, ότι η παράδοξη προφητεία τού Ζαχαρία εκπληρώθηκε την Παρασκευή, την ημέρα τής σταυρώσεως τού Ιησού: «όψονται εις ον εξεκέντησαν» (Ιωάν. 19:37). Η Εταιρία Σκοπιά όμως, μετέτρεψε εις την μετάφρασή της την προσωπική αντωνυμία ('εμέ'), που υπάρχει εις το Εβραϊκό κείμενο, σε δεικτική αντωνυμία ('εκείνον'), μεταφέροντας έτσι τον λόγο από τον ΙΔΙΟ τον Ιεχωβά, τον Θεό τής Παλαιάς Διαθήκης, εις κάποιο άλλο τρίτο πρόσωπο, εν προκειμένω τον Υιό Του. Δι' αυτής δηλαδή τής διαστροφής τού κειμένου, δεν είναι πλέον ο Θεός που εκεντήθη αλλά ο Υιός Του, κι έτσι διαστρεβλώνεται εις τα μάτια τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά η μεγάλη αλήθεια ότι ο Χριστός είναι ο ενσαρκωμένος Θεός τής Παλαιάς Διαθήκης!
         ΕΔΑΦΙΑ ΠΟΥ ΦΑΝΕΡΩΝΟΥΝ ΟΤΙ Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ    
              ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΙ ΕΧΟΥΝ ΕΣΚΕΜΜΕΝΩΣ   
                       ΑΛΛΟΙΩΘΕΙ Η ΑΠΟΣΙΩΠΟΙΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ.Ν.Κ.
1) Και είπεν ο Κύριος ...έλθετε, ας καταβώμεν, και ας συγχύσωμεν εκεί την γλώσσα αυτών ...εκεί συνέχεεν ο Κύριος την γλώσσα πάσης τής γης» (Γεν. 11:6-9 - Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα).
«Έπειτα από αυτό, ο Ιεχωβά είπε ...Εμπρός! Ας κατεβούμε και ας συγχύσουμε εκεί την γλώσσα τους ...επειδή εκεί ο Ιεχωβά είχε συγχύσει τη γλώσσα όλης τής γης» (Γεν. 11:6-9 - Μ.Ν.Κ.).
   Γιατί άραγε μετέφρασε η Εταιρία Σκοπιά το 'έλθετε' τού πρωτοτύπου κειμένου με 'Eμπρός!'; Διότι εδώ, αγαπητοί αδελφοί, είναι εμφανέστατο, ότι δεν πρόκειται για πληθυντικό μεγαλοπρέπειας (όπως ισχυρίζεται για άλλα παρόμοια εδάφια), αλλά για ΕΝΑ πρόσωπο που απευθύνεται σε τουλάχιστον άλλα ΔΥΟ πρόσωπα! Έχουμε δηλαδή ΤΡΙΑ θεία πρόσωπα που κατέβηκαν και εσύγχυσαν την γλώσσα τών ανθρώπων τού Πύργου τής Βαβέλ. Τα δε ΤΡΙΑ πρόσωπα που ενήργησαν κατ' αυτόν τον τρόπο εις τον στίχ.9 η Γραφή τα ενοποιεί εις ΕΝΑΝ Κύριο και λέγει, ότι 'συνέχεεν ο Κύριος την γλώσσαν πάσης τής γης'! ΤΡΙΑ πρόσωπα αλλά ΕΝΑΣ Κύριος, αγαπητοί αδελφοί! Άρα ο ισχυρισμός τής Εταιρίας Σκοπιά, ότι η Τριαδικότητα τού Θεού είναι εφεύρεση τού Χριστιανικού αποστατικού κόσμου δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα τής Γραφής!
   Ο Χριστιανικός κόσμος, εις το θέμα τής Θεότητος τού Χριστού και τής Τριαδικότητος τού Θεού, κηρύττει ακριβώς αυτά που λέει το ιερό κείμενο τής Γραφής. Η Εταιρία Σκοπιά όμως, γιατί αλλοιώνει το κείμενο εις την Μ.Ν.Κ. ώστε να μην μπορούν οι αναγνώστες να διακρίνουν αυτή τη μεγάλη αλήθεια τής Πίστεως, την Τριαδικότητα τού Θεού; Καιγια να μην υποψιαστούν οι αναγνώστεςτην παραχάραξη τού κειμένου, η Εταιρία Σκοπιά αλλοίωσε και το 'έλθετε' τών στίχ.3 και 4 σε'Eμπρός!', διότι ήταν πολύ κοντινά τα εδάφια και θα υποψιάζονταν εύκολα οι αναγνώστες την παραχάραξη κάνοντας την σύγκριση.
   Εις άλλην όμως παρομοία περίπτωση, που όμως είναι αρκετά μακριά από το υπό έρευνα εδάφιο, η Εταιρία Σκοπιά μετέφρασε ΣΩΣΤΑ το 'έλθετε' σε 'Ελάτε'!!! Ας εξετάσουμε το επίμαχο εδάφιο που αποδεικνύει κι επιβεβαιώνει περιτράνως την ΕΣΚΕΜΜΕΝΗ αλλοίωση τού Γεν. ια:7: «Έλθετε, ας σοφισθώμεν κατ' αυτών, δια να μην πολυπλασιασθώσι ...» (Έξοδ. 1:10, Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα). Διαβάστε τώρα, αγαπητοί αδελφοί, και την ΟΡΘΗ Μετάφραση τού Νέου Κόσμου: «Ελάτε! Ας φερθούμε έξυπνα απέναντί τους, μήπως και πληθύνουν ...» (Έξοδ. 1:10 - Μ.Ν.Κ.).
   Εδώ το 'Ελάτε!' το απευθύνει εις τον λαό του ο καινούργιος Φαραώ που ανέλαβε βασιλεία εις την Αίγυπτο, ο οποίος δεν εγνώριζε τον Ιωσήφ. Γιατί όμως η Σκοπιά, αγαπητοί αδελφοί, δεν μετέφρασε εδώ το 'ελάτε' με 'Εμπρός!' όπως έκανε με το Γεν. 11:7; Για τον απλούστατο λόγο, ότι το εδάφιο είναι 'ανώδυνο' γι' αυτήν. Το εδάφιο δηλαδή δεν περιέχει κάποια δογματική αλήθεια που να εκθέτει το πιστεύω της ως πεπλανημένο και το άφησε αναλλοίωτο, κάτι βέβαια που δεν έκανε εις το αντίστοιχο τής Γενέσεως το οποίο κάνει ξεκάθαρα λόγο για Τριαδικότητα προσώπων εις την Θεότητα.
2) «Και είπε Κύριος προς τον διάβολον, Θέλει σε επιτιμήσει ο Κύριος, διάβολε» (Ζαχ. 3:2 - Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα).
«Και είπεν Κύριος προς τον διάβολον· επιτιμήσαι Κύριος εν σοι, διάβολε» (Ζαχ. 3:2 - Μετάφραση τών Εβδομήκοντα)
«Τότε [ο άγγελός τού] Ιεχωβά είπε στον Σατανά: 'Ο Ιεχωβά να σε επιπλήξει, Σατανά'» (Ζαχ. 3:2 - Μ.Ν.Κ.)
   Κατά το Εβραϊκό και την μετάφραση τών Εβδομήκοντα παρατηρούμε ταυτότητα νοήματος. Ένας Κύριος (Ιεχωβά) λέγει εις τον Διάβολο, ότι θα τον επιτιμήσει ένας άλλος Κύριος (Ιεχωβά), Αυτός που εξέλεξε την Ιερουσαλήμ. Υπό το φως τής Καινής Διαθήκης αυτή η προφητεία εκπληρώθηκε εις το ευλογημένο πρόσωπο τού Κυριόυ ημών Ιησού Χριστού, όπως φανερώνουν τα εξής εδάφια: Μάρκ. 1:23, 25-26, 5:7-8, 9:25-26, Λουκ. 4:33-35, 9:42.
   Η Εταιρία Σκοπιά, όμως, αντελήφθη προφανώς, ότι εδώ έχουμε διάκριση δύο θείων προσώπων με το όνομα Ιεχωβά, γι' αυτό και πρόσθεσε μέσα σε αγκύλες τρεις λέξεις: [ο άγγελός τού]. Έτσι ο ομιλητής τού εδαφίου δεν είναι πλέον ο Ιεχωβά, αλλά ο άγγελός Του!!!
   Όπως όμως διαβάζουμε εις την Ελληνική Μ.Ν.Κ., έκδ.1997, σελ.1548 «Οι μονές αγκίλες [ ] περιέχουν λέξεις που προστίθενται για να ολοκληρώσουν το νόημα στο κείμενο».Εις δε τον πρόλογο τής έκδ.1993 «Οι Χριστιανικές Γραφές, Απόδοση από τη Μετάφραση Νέου Κόσμου»αναφέρονται τα εξής: «Επομένως, όπου προστίθενται λέξεις συνεπείς προς τα συμφραζόμενα, για να κάνουν την μετάφραση σαφή και κατανοητή, αυτές οι πρόσθετες λέξεις μπαίνουν σε αγκίλες» (η υπογράμμιση δική μου).
   Με την προσθήκη όμως σε αγκίλες [ ] τών τριών λέξεων «[ο άγγελός τού]», όχι μόνον δεν έχουμε ολοκλήρωση τού νοήματος (όπως ισχυρίζεται η έκδοση τού 1997), ούτε γίνεται η μετάφραση σαφή και κατανοητή (όπως ισχυρίζεται η έκδοση τού 1993), αλλά αντιθέτως έχουμε διαστροφή και παραχάραξη τού νοήματος τού κειμένου, διότι όπως είπαμε ανωτέρω, ο ομιλητής τού εδαφίου δεν είναι πλέον ο Ιεχωβά, αλλά ο άγγελός Του!!! Διότι ένα πρόσωπο με το όνομα Ιεχωβά, παραπέμπει τον Διάβολο σε άλλο (θείο) πρόσωπο με το όνομα Ιεχωβά, για να τον επιτιμήσει εκείνο το δεύτερο (θείο) πρόσωπο, ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ!
[Παρόμοια περίπτωση δύο προσώπων με το όνομα Ιεχωβά (ως το άμεσο κι έμμεσο αίτιο μίας ενέργειας) έχουμε εις την περίπτωση τής καταστροφής τών Σοδόμων και τών Γομόρρων που περιγράφεται εις το Γεν. 19:24 και αναφέρει τα εξής: «Και έβρεξεν ο Κύριος επί τα Σόδομα και Γόμορρα θείον και πυρ παρά Κυρίου εκ τού ουρανού». Εδώ δεν έχουμε Εβραϊσμό, όπως ισχυρίζεται η Σκοπιά, αλλά την περίπτωση που ένας Κύριος (εν προκειμένω οι δύο αγγελιαφόροι που αναφέρονται ως 'Κύριος' εις το 19:16,18) έκανε μία ενέργεια εκ μέρους ενός άλλου Κυρίου (αυτού που συνομιλούσε με τον Αβραάμ 18:22)!]
3) «Ο δε Κύριος κατευθύναι υμών τας καρδίας εις την αγάπην τού Θεού και εις την υπομονή τού Χριστού» (Β΄ Θεσ. 3:5)
   Εις το καταπληκτικό τούτο εδάφιο, αναφέρεται ένας 'Κύριος', ο Οποίος κατευθύνει τούς πιστούς εις την αγάπη τού 'Θεού' (Πατέρα) και εις την υπομονή τού 'Χριστού'! Ποιος άραγε λέτε, αγαπητοί αδελφοί, να είναι ο συγκεκριμένος Κύριος, που μάς κατευθύνει εις τον Πατέρα και εις τον Υιό; Εσείς έχετε κάποιον υπ' όψιν σας, διότι εγώ όποιον αδελφό και να ρώτησα απάντηση ικανοποιητική δεν πήρα! Έχουμε και άλλον Κύριο, εκτός από τον Πατέρα (που εδώ αναφέρεται ως 'Θεός') και από τον Υιό (που εδώ αναφέρεται ως 'Χριστός');
   Ένα ακριβώς αντίστοιχο εδάφιο με το προαναφερθέν είναι το ακόλουθο:
«Υμάς δε ο Κύριος πλεονάσαι και περισσεύσαι τη αγάπη εις αλλήλους και εις πάντας, καθάπερ και ημείς εις ημάς, εις το στηρίξαι υμών τας καρδίας αμέμπτους εν αγιωσύνη έμπροσθεν τού Θεού και πατρός ημών εν τη παρουσία τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μετά τών αγίων αυτού» (Α΄ Θεσ. 3:12-13) δηλαδή «Εις εσάς δε ο Κύριος είθε να δώσει να έχετε πλουσίως και με το παραπάνω την αγάπη μεταξύ σας και προς όλους, όπως και εμείς έχουμε προς εσάς. Έτσι θα σάς κάνει να σταθείτε άμεμπτοι με αγιωσύνη μπροστά εις τον Θεό και πατέρα μας κατά την παρουσία τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού μαζί με όλους τούς αγίου Του».
   Ίσως για τούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά τα ανωτέρω εδάφια να έχουν κάποια δυσκολία εις την εξήγησή τους, για τον Χριστιανικό όμως κόσμο δεν υφίσταται ουδεμίαν δυσκολία. Ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος, σε δύο μάλιστα επιστολές του (Β΄ Κορ. 3:17 και Εβρ. 3:7), μάς λύνει το συγκεκριμένο αίνιγμα περί τής ταυτότητος τού συγκεκριμένου Κυρίου: «Ο δε Κύριος το Πνεύμα εστί» (Β΄ Κορ. 3:17 - Αρχαίο Κείμενο). Το ότι το Άγιον Πνεύμα είναι Κύριος, και όχι βεβαίως ενεργός δύναμη, φαίνεται επίσης ξεκάθαρα και από τον Ψαλμ. 95: 7-11  που λέγει τα εξής:
«Διότι αυτός είναι ο Θεός ημών· ...Σήμερον εάν ακούσητε τής φωνής αυτού, μη σκληρύνετε την καρδίαν σας, ως εν τω παραπικρασμώ, ως εν τη ημέρα τού πειρασμού εν τη ερήμω· όπου οι πατέρες σας με επείρασαν, με εδοκίμασαν, και είδον τα έργα μου. Τεσσαράκοντα έτη δυσηρεστήθην με την γενεάν εκείνη, και είπα, Ούτος είναι λαός πεπλανημένος την καρδίαν, και αυτοί δεν εγνώρισαν τάς οδούς μου. Δια τούτο ώμοσα εν τη οργή μου, ότι εις την ανάπαυσή μου δεν θέλουσιν εισέλθει» (Ψαλμ. 95: 7-11 - Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα, οι υπογραμμίσεις δικές μου)
    Εις την ανωτέρω ενότητα ομιλεί ένα θείο πρόσωπο ως Ιεχωβά για τον Εαυτό Του ('με επείρασαν', 'με εδοκίμασαν', 'είδον τα έργα μου', 'δυσηρεστήθην', 'τάς οδούς μου', 'ώμοσα', 'εν τη οργή μου', 'εις την ανάπαυσή μου'), το οποίο όμως διακρίνει και ξεχωρίζει τον Εαυτό Του από άλλο θείο πρόσωπο - Ιεχωβά ('ο Θεός ημών'), εις το οποίο αναφέρεται με την αντωνυμία 'αυτού'. Το μυστήριο τού ομιλούντος Ιεχωβά αποκαλύπτει η Καινή Διαθήκη. Σύμφωνα με την προς Εβρ. 3:7, αυτός ο ομιλητής Ιεχωβά εις το υπό έρευνα εδάφιο είναι ρητώς το Άγιον Πνεύμα!
   Ο δε άλλος Ιεχωβά, τον Οποίον το Άγιον Πνεύμα εννοεί με την αντωνυμία 'αυτού', δεν είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κάποιος, ότι είναι ο Θεός Πατήρ. Εξηγούμε λοιπόν εν συντομία το Ψαλμικό εδάφιο εις το οποίο το Άγιον Πνεύμα λέγει: «Σήμερα, κατά την μεσσιακή ημέρα (Εβρ. 4:7), όταν ακούσετε την φωνή Αυτού, τού Θεού Πατρός, ο Οποίος τώρα λαλεί δια τού Υιού (Εβρ. 1:1), μην πράξετε τα ίδια, τα οποία έπραξαν εις Εμένα τον Παράκλητο οι πατέρες σας εις την έρημο».
   Δι' αυτού λοιπόν τού τρόπου λύνεται το αίνιγμα τού παραδόξου τούτου εδαφίου και αποκαλύπτεται η Δυαδικότητα τών Θείων Προσώπων. Δι' αυτού επίσης τού τρόπου το Άγιον Πνεύμα τρανώς διακηρύσσεται υπό τής Γραφής ΟΧΙ ως 'ενεργός δύναμις', όπως πεπλανημένως διδάσκεται από την Εταιρία Σκοπιά, αλλά ως Ιεχωβά, δηλαδή αληθινός Θεός. Το τρίτο δηλαδή πρόσωπο τής Αγίας Τριάδος!
   Οπότε το Άγιον Πνεύμα, εν προκειμένω ως Κύριος, αγαπητοί αδελφοί, κατευθύνει τις καρδιές τών πιστών προς τον Θεό και προς τον Χριστό εις τα δύο προαναφερθέντα εδάφια τών Α΄ και Β΄ Επιστολών προς Θεσσαλονικείς!
   Μήπως, αγαπητοί αδελφοί, επειδή τα συγκεκριμένα δύο εδάφια είναι εμφανέστατα Τριαδικά, γι' αυτό και η Σκοπιά τα έχει κυριολεκτικά εξαφανίσει από τις εκδόσεις της, μη τυχόν και πέσουν εις την αντίληψη τών ακολούθων της; Αναρωτιέμαι επ' αυτού, διότι εις τις μοναδικές Σκοπιές εις τις οποίες αναφέρονται (από το 1950 έως σήμερα!!!) είναι εις αυτές τής 15.07.1961σελ.421 και 01.10.1986, σελ.11, παρ.4-5 χωρίς βέβαια να τολμάει 'ο δούλος' να σχολιάσει και να αναλύσει ποιος τελικά είναι ο εν λόγω Κύριος τών ανωτέρω δύο εδαφίων!
   Γιατί άραγε, αγαπητοί αδελφοί, μέσα σε διάστημα 62 ολόκληρων ετών (!!!) η Σκοπιά δεν έχει τολμήσει να σχολιάσει δογματικώς τα συγκεκριμένα εδάφια, και να εξηγήσει εις τούς αναγνώστες ποίος τελικά είναι αυτός ο ΚΥΡΙΟΣ που κατευθύνει τούς πιστούς εις τον ΘΕΟ και εις τον ΧΡΙΣΤΟ; Τί φοβάται άραγε και κρύβει επιμελώς τα συγκεκριμένα εδάφια;
    Η ΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ ΠΕΡΙ ΔΥΟ ΚΛΗΣΕΩΝ
      Η ΕΣΚΕΜΜΕΝΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ.Ν.Κ.
   Ισχυριζόμαστε, ότι εις την παραβολή τού Καλού Ποιμένος (Ιωάν. 10:1-16), τα 'άλλα πρόβατα' (στίχ.16) είναι 'ο πολύς όχλος' τού Αποκ. 7:9, 10, 14 (Βιβλία: 'Ποιος Οδηγεί στον Δρόμο για την Απελευθέρωση;', κεφ.9, σελ.73, παρ.9, 'Εισήλθεν εις Αυτούς Πνεύμα Ζωής εκ τού Θεού', κεφ.8, σελ.154, παρ.34, σελ.159, παρ.44, 'Επίγειοι Υπήκοοι τής Βασιλείας τού Θεού', κεφ.14, σελ.271, παρ.32-33) δηλαδή όλοι όσοι έχουν επίγεια ελπίδα ή με άλλα λόγια όσοι δεν ανήκουν εις το Σώμα τού Χριστού και κατά συνέπεια δεν είναι «τού Αβραάμ σπέρμα και κατ' επαγγελίαν κληρονόμοι» (Γαλ. γ:29).
   Επειδή λοιπόν ο Κύριος αναφέρει εις την παραβολή, ότι έχει «και άλλα πρόβατα, ά ουκ έστιν εκ τής αυλής ταύτης» (στίχ.16), υποστηρίζουμε ότι «εκείνα τα 'άλλα πρόβατα' δεν ήταν από 'αυτή τη στάνη' και δεν προορίζονταν να περιληφθούν ανάμεσα στον Ισραήλ τού Θεού, τα μέλη τού οποίου έχουν πνευματική ή ουράνια κληρονομιά» (Σκοπιά, 15.06.1984, σελ.16, παρ.4), η δε 'αυλή ταύτη' είναι η «στάνη των προβάτων της νέας διαθήκης» (Σκοπιά, 15.06.1984, σελ.16, παρ.5) ή αλλιώς «Αβραμιαία αυλή» (Σκοπιά, 15.07.1982, σελ.19, παρ.17) που «περιλαμβάνει 'τον Ισραήλ του Θεού', τους Ισραηλίτες σύμφωνα με το πνεύμα, δηλαδή τους πνευματικούς Ισραηλίτες» (Σκοπιά, 15.06.1984, σελ.15, παρ.1), ενώ 'η αυλή τών προβάτων' τού στίχ.1 είναι «η διάταξη τής διαθήκης τού Μωσαϊκού Νόμου» (Σκοπιά, 15.06.1984, σελ.11, παρ.5).
   Ερμηνεύοντας δηλαδή 'ο πιστός και φρόνιμος δούλος' την συγκεκριμένη παραβολή, ισχυρίζεται, ότι η αυλή τών στίχ.1 και 16 είναι δύο διαφορετικές αυλές, «η διάταξη τής διαθήκης τού Μωσαϊκού Νόμου» και η «στάνη των προβάτων της νέας διαθήκης» αντιστοίχως. Αυτός όμως ο ισχυρισμός αποτελεί ερμηνευτική αυθαιρεσία και καταρρίπτεται από την εξής επιχειρηματολογία:
1) Εις την φράση τού Χριστού 'εκ τής αυλής ταύτης' (στίχ.16), η δεικτική αντωνυμία 'ταύτης' υπονοεί, ότι ο Χριστός για την συγκεκριμένη αυλή έχει ΗΔΗ κάνει λόγο προηγουμένως, την έχει δηλαδή ΗΔΗ προαναφέρει και αυτήν τώρα δακτυλοδεικνύει! Και αναφορά για την συγκεκριμενη αυλή δεν έχει κάνει αλλού ο Χριστός παρά μόνον εις τον στίχ.1. Άρα, με βάση τις αρχές τής Ερμηνευτικής, δεν μπορούμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι εδώ (στίχ.16) γίνεται λόγος για δήθεν άλλη αυλή, διαφορετική από αυτήν που αναφέρεται εις τον στίχ.1.
2) Το ότιμε την δεικτική αντωνυμία'ταύτης' γίνεται λόγος περί τής ιδίας με αυτήν τού στίχ.1 αυλής, και μάλιστα όχι περί ΜΕΤΑ Χριστόν αυλής, αλλά περί ΠΡΟ Χριστού αυλής, αυτό γίνεται εμφανές από τον στίχ.8 που αναφέρει τα εξής:
«Πάντες όσοι ήλθον ΠΡΟ εμού, κλέπται εισί και λησταί· αλλ' ουκ ήκουσαν αυτών τα πρόβατα» (Ιωάν. 10:8 - Αρχαίο Κείμενο, τα κεφαλαία δικά μου)
«Όλοι όσοι ήρθαν ΑΝΤΙ για εμένα είναι κλέφτες και λεηλατητές·αλλά τα πρόβατα δεν τούς άκουσαν» (Ιωάν. 10:8 - Μ.Ν.Κ., τα κεφαλαία δικά μου)
   Εδώ, αγαπητοί αδελφοί, παρατηρούμε τα εξής όσον αφορά εις την Μ.Ν.Κ. Ενώ το πρωτότυπο αρχαίο έχει την πρόθεση 'προ' η οποία έχει την έννοια τού 'πριν από', εις την Μ.Ν.Κ. η συγκεκριμένη πρόθεση έχει ΕΣΚΕΜΜΕΝΩΣ αντικατασταθεί από άλλη πρόθεση, την 'αντί', η οποία όμως δεν έχει την χρονική έννοια τού 'πριν από', αλλά την έννοια τής 'αντικατάστασης'!
   Αυτό δηλαδή που ήθελαν να επιτύχουν οι μεταφραστές δια τής συγκεκριμένης αλλοιώσεως, είναι να μην καταλάβουν οι αναγνώστες, ότι εδώ γίνεται λόγος περί ΠΡΟ Χριστού ποιμένων, άρα ΚΑΙ ΑΥΛΗΣ, αλλά να παροδηγηθούν και να εννοήσουν ότι γίνεται λόγος απλώς περί ανθρώπων ΑΝΤΙ τού Χριστού, δηλαδή 'Αντιχρίστων', 'Ψευδοπροφητών' κ.ά., όπως εμφανώς αναγράφεται εις την προαναφερθείσα Σκοπιά, 15.06.1984, σελ.12, παρ.12: «Εκείνους τους Ισραηλίτες που ήρθαν και αξίωσαν ότι είναι ο υποσχεμένος Μεσσίας ή Χριστός, ο Ιησούς τους αποκάλεσε ξένους». Ο απώτερος δηλαδή σκοπός τής συγκεκριμένης παραποίησης τού κειμένου είναι να μην εννοήσουν οι αναγνώστες, ότι εφόσον εδώ γίνεται λόγος περί ΠΡΟ Χριστού ποιμένων, άρα εννοείται ότι ταυτοχρόνως γίνεται λόγος και περί ΠΟΙΜΝΙΟΥ, άρα περί ΠΡΟΒΑΤΩΝ και άρα περί ΑΥΛΗΣ!
   Και η συγκεκριμένη αυλή ή στάνη, αγαπητοί αδελφοί, εφόσον ευρίσκεται εις την Παλαιά Διαθήκη, διότι γίνεται λόγος περί ΠΡΟ Χριστού ποιμένων («Πάντες όσοι ήλθον ΠΡΟ εμού»), άρα ΚΑΙ η αυλή τού στίχ.16, δια τής δεικτικής αντωνυμίας 'ταύτης', υπονοείται η αυλή που ΗΔΗ προαναφέρθηκε, αυτή τού στίχ.1, δηλαδή η αυλή τής Παλαιάς Διαθήκης, εφόσον έχει ΠΡΟ Χριστού ποιμένες! Αλλά ακομη κι αν δεν υπονοείται η αυλή τού στίχ.1, πάλι ο Χριστός την Ιουδαϊκή μάνδρα εννοεί, δηλαδή το Ισραηλιτικό έθνος, εφόσον εις αυτό απευθύνεται και αυτό έχει ως ακροατήριό Του.
   Εφόσον λοιπόν εδώ γίνεται λόγος περί προϋπάρχουσας αυλής με πρόβατα, ΠΡΟ δηλαδή τής ελεύσεως τού Καλού Ποιμένος, άρα δεν εννοεί το κείμενο την Χριστιανική Εκκλησία τού 33 μ.Χ., αλλά την Ιουδαϊκή ή κατά την ορολογία τής Σκοπιάς την 'Ιουδαϊκή στάνη'! Όπως λοιπόν καταλάβατε, αγαπητοί αδελφοί, δεν γίνεται λόγος περί δύο διαφορετικών αυλών Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, αλλά περί ΜΙΑΣ Παλαιοδιαθηκικής αυλής, με ΠΡΟ Χριστού ποιμένες (στίχ.8)!
   Άρα τα 'άλλα πρόβατα', αγαπητοί αδελφοί, δεν διαχωρίζονται από τούς δήθεν χρισμένους τής Καινής Διαθήκης, αλλά από την Ιουδαϊκή Εκκλησία τής Παλαιάς Διαθήκης! Τα 'άλλα πρόβατα', δηλαδή, είναι οι πιστοί τής Καινής Διαθήκης (ιδιαιτέρως οι Εθνικοί) που αντιπαραβάλλονται ως ξεχωριστό ποίμνιο από τούς Ιουδαΐους πιστούς τής Παλαιάς Διαθήκης!
3) Εις τηνυπό εξέταση παραβολή τού Καλού Ποιμένος, οι αυλές ή στάνες για τις οποίες κάνει λόγο ο Ιησούς δεν είναι τρεις (3), όπως ισχυρίζεται και ερμηνεύει η Σκοπιά, αλλά ΜΙΑ!
«Ο Ιησούς χρησιμοποιεί τώρα μια παραβολή, στην οποία αναφέρει τρεις μάντρες προβάτων και το δικό του ρόλο ως Καλού Ποιμένα ... Τα πρόβατα αυτά, τα οποία ο Ιησούς φωνάζει με το όνομά τους και οδηγεί έξω, τελικά γίνονται δεκτά σε μια άλλη μάντρα προβάτων, όπως εξηγεί ο ίδιος: 'Αλήθεια σας λέω: Εγώ είμαι η πόρτα των προβάτων', δηλαδή η πόρτα μιας νέας μάντρας προβάτων. Όταν ο Ιησούς εγκαινιάζει τη νέα διαθήκη με τους μαθητές του και εκχέει πάνω τους άγιο πνεύμα από τον ουρανό την επόμενη Πεντηκοστή, αυτοί γίνονται δεκτοί σ' εκείνη τη νέα μάντρα προβάτων ... Αυτό το μικρό ποίμνιο, το οποίο τελικά αριθμεί 144.000 μέλη, μπαίνει σ' αυτή τη νέα, τη δεύτερη δηλαδή, μάντρα προβάτων. Αλλά ο Ιησούς συνεχίζει και κάνει την εξής παρατήρηση:'Έχω κι άλλα πρόβατα, που δεν ανήκουν σ' αυτή τη μάντρα· πρέπει να φέρω κι εκείνα, και θ' ακούσουν τη φωνή μου, και θα γίνουν ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας'. Εφόσον τα 'άλλα πρόβατα' δεν 'ανήκουν σ' αυτή τη μάντρα', θα πρέπει να είναι από άλλη, τρίτη μάντρα» (Βιβλίο 'Ο Μεγαλύτερος άνθρωπος', κεφ.80 και Σκοπιά, 01.11.1988, σελ.8-9 οι υπογραμμίσεις δικές μου)
   Η αυλή λοιπόν ή στάνη είναι ΜΙΑ για τον απλούστατο λόγο, ότι ο Χριστός ανέφερε ΜΙΑ παραβολή και όχι δύο διαφορετικές παραβολές. Αυτό φαίνεται από τούς στίχ.6-7 που αναφέρουν τα εξής: «Ταύτην την παροιμίαν είπεν αυτοίς ο Ιησούς· εκείνοι δε ουκ έγνωσαν τίνα ήν ά ελάλει αυτοίς. Είπεν ουν πάλιν αυτοίς ο Ιησούς·» δηλαδή «Αυτή τη παραβολή τούς είπε ο Ιησούς· αλλά εκείνοι δεν κατάλαβαν τί σήμαιναν αυτά τα οποία τούς έλεγε. Γι' αυτό τούς είπε πάλι ο Ιησούς·»
   Με μια πιο προσεκτική εξέταση τού χωρίου διαπιστώνουμε ότι η παραβολή τού Χριστού διακρίνεται σε δύο μέρη, όπου το δεύτερο αποτελεί επεξήγηση και επέκταση τού πρώτου. Επειδή οι ακροατές τού Ιησού δεν κατάλαβαν την σημασία αυτών που έλεγε (στίχ.6), γι' αυτό τούς εξηγεί εν συνεχεία με περισσότερες λεπτομέρειες αυτά που προανέφερε (στίχ.7). Έτσι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να υποθέσουμε, ότι ο Χριστός κάνει λόγο για δύο διαφορετικές αυλές ή στάνες.
4) Ακόμη όμως κι αν καλοπροαίρεταθελήσουμε να αποδεχθούμε ως ορθή τη ερμηνεία τής Σκοπιάς για δύο διαφορετικές αυλές, και υποθέσουμε ότι μόνον η δευτέρα αυλή, αυτή δηλαδή που αναφέρεται εις το δεύτερο μέρος τής παραβολής, μετά τον στίχ.7, είναι η «στάνη των προβάτων της νέας διαθήκης» (Σκοπιά, 15.06.1984, σελ.16, παρ.5), η οποία «περιλαμβάνει 'τον Ισραήλ του Θεού', τους Ισραηλίτες σύμφωνα με το πνεύμα, δηλαδή τους πνευματικούς Ισραηλίτες» (Σκοπιά, 15.06.1984, σελ.15, παρ.1) και δέχεται μέλη-πρόβατα από την Πεντηκοστή τού 33 μ.Χ., ούτε δι' αυτού τού τρόπου αίρεται η αντίφαση και δικαιώνεται η ερμηνεία τής Σκοπιάς, διότι το εδάφιο που δηλώνει ότι ΚΑΙ ΠΡΙΝ από τον Χριστό υπήρχαν πρόβατα εις την συγκεκριμένη αυλή, είναι το εδάφιο 8, που αναφέρεται εμφανέστατα εις την δευτέρα αυλή τού στίχ.16!
   Εύχομαι αδελφοί να μελετήσετε με προσοχή τα όσα σάς ανέφερα προηγουμένως, όσον αφορά την ανάλυση τής παραβολής τού Καλού Ποιμένος, και να διαπιστώσετε κι εσείς, μαζί μ' εμένα, την παράλογη ερμηνεία που δίδει η Εταιρία Σκοπιά καθώς και το γεγονός, ότι δεν υπάρχει καν λογική συνοχή εις την συγκεκριμένη ερμηνεία.
                                       ΔΥΟ ΕΔΑΦΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΥΝ:
α) ΤΟ 537 Π.Χ. ΩΣ ΤΟ ΕΤΟΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΩΣ ΤΩΝ 70 ΕΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ,
β) ΤΟ 607 Π.Χ. ΩΣ ΤΟ ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΚΑΙ
γ) ΤΟ 1914 ΩΣ ΤΟ ΕΤΟΣ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΑΟΡΑΤΟΥ Β΄  ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
   Ειςτον Ιερ. 25:12 διαβάζουμε τα εξής: «Και όταν συμπληρωθώσι τα εβδομήκοντα έτη, θέλω ανταποδώσει επί τον βασιλέα τής Βαβυλώνος, και επί το έθνος εκείνο, λέγει Κύριος, την ανομίαν αυτών, και επί την γην τών Χαλδαίων, και θέλω καταστήσει αυτήν ερήμωσιν αιώνιον» (Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα, η υπογράμμιση δική μου).
   Το ανωτέρω δηλαδή εδάφιο λέγει, ότι όταν συμπληρωθούν τα 70 έτη θα τιμωρήσει ο Θεός τον βασιλέα τής Βαβυλώνος. Εφόσον αυτό έγινε κατά το 539 π.Χ. που έπεσε η Βαβυλώνα εις τον Κύρο, τον Πέρση βασιλέα, (όπως η ΙΔΙΑ η Σκοπιά αποδέχεται και διδάσκει εις όλα τα έντυπά της), γιατί τότε η Σκοπιά δεν δέχεται ότι το 539 π.Χ. έληξαν τα 70 έτη, αλλά διδάσκει ότι έληξαν δύο ολόκληρα έτη μετά, δηλαδή το 537 π.Χ.; Η αυθεντία τής Σκοπιάς, αγαπητοί αδελφοί, είναι μεγαλύτερη από αυτήν τού ιερού κειμένου τής Γραφής ώστε να διδάσκει διαφορετικά από αυτό; Μήπως το εδάφιο αυτό καταρρίπτει την διδασκαλία της περί επιστροφής τών Εβραίων το 537 π.Χ. εις την Ιερουσαλήμ καθώς και αυτήν περί καταστροφής τής Ιερουσαλήμ το 607 π.Χ. συμπαρασύροντας και το 1914 ως το ΔΗΘΕΝ έτος τής Β΄ Παρουσίας τού Χριστού και τού τέλους τών 'καιρών τών εθνών';
   Ειςτο ίδιο βιβλίο επίσης, αλλά εις το  Ιερ. 29:10 αυτή τη φορά, και για το ίδιο θέμα, διαβάζουμε επίσης τα εξής:«Διότι ούτω λέγει Κύριος· Ότι αφού πληρωθώσιν εβδομήκοντα έτη εν Βαβυλώνι, θέλω επισκεφθή υμάς, και θέλω εκτελέσει προς υμάς τον λόγον μου τον αγαθόν, να επαναφέρω υμάς εις τον τόπον τούτον» (Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα, η υπογράμμιση δική μου).
    Το ανωτέρω δηλαδή εδάφιο λέγει, ότι αφού συμπληρωθούν 70 έτη αιχμαλωσίας εις την Βαβυλώνα, τότε ο Θεός θα επισκεφθεί τούς Ιουδαίους αιχμαλώτους και θα τούς επαναφέρει εις την πατρίδα τους. Άρα, συμφώνως προς την ρήση τού ιδίου τού Θεού, η συμπλήρωση τών 70 ετών τής αιχμαλωσίας πού ευρίσκει τούς Εβραίους, εις την πατρίδα τους την Ιερουσαλήμ ή εις την εξορία τής Βαβυλώνος; Συμφώνως προς το ανωτέρω εδάφιο τούς ευρίσκει εις την Βαβυλώνα.
   Γιατί λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, εφόσον το θεόπνευστο κείμενο μάς λέγει ότι τα 70 έτη τής αιχμαλωσίας τών Ιουδαίων συμπληρώνονται εις την Βαβυλώνα η Σκοπιά διδάσκει ότι συμπληρώνονται εις την Ιερουσαλήμ; Η αυθεντία τής Σκοπιάς είναι μεγαλύτερη από αυτήν τού ιερού κειμένου τής Γραφής ώστε να διδάσκει διαφορετικά από αυτό; Μήπως ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ καταρρίπτει την διδασκαλία της περί επιστροφής τών Εβραίων το 537 π.Χ. εις την Ιερουσαλήμ καθώς και αυτήν περί καταστροφής τής Ιερουσαλήμ το 607 π.Χ. συμπαρασύροντας και το 1914 ως το ΔΗΘΕΝ έτος τής Β΄ Παρουσίας τού Χριστού και τού τέλους τών 'καιρών τών εθνών';
 Η ΙΔΙΑ Η ΓΡΑΦΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΟΤΙ ΤΟ 587 Π.Χ. ΕΙΝΑΙ
     ΤΟ ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΙ ΤΗΝ   
         ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ ΠΕΡΙ ΔΗΘΕΝ 607 Π.Χ. ΚΑΙ 1914
             ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΕΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΖΑΧ. 1:7, 12
«Εν τη εικοστή τετάρτη ημέρα τού ενδεκάτου μηνός, όστις είναι ο μην Σαβάτ, εν τω δευτέρω έτει τού Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς Ζαχαρίαν, τον υιόν τού Βαραχίου, υιού τού Ιδδώ, τον προφήτην, λέγων ....Και ο άγγελος τού Κυρίου απεκρίθη, και είπε, Κύριε τών δυνάμεων, έως πότε δεν θέλεις σπλαχνησθή συ την Ιερουσαλήμ, και τας πόλεις τού Ιούδα, κατά τών οποίων ηγανάκτησας τα εβδομήκοντα ταύτα έτη;» (Ζαχ. 1:7, 12 - Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα)
«Την εικοστή τετάρτη ημέρα του ενδεκάτου μήνα, δηλαδή του μήνα Σεβάτ, στο δεύτερο έτος του Δαρείου, ήρθε ο λόγος του Ιεχωβά στον Ζαχαρία, το γιο του Βερεχία, γιου του Ιδδώ, τον προφήτη, λέγοντας ...Ο άγγελος του Ιεχωβά, λοιπόν, απάντησε και είπε: «Ιεχωβά τών στρατευμάτων, ως πότε εσύ δεν θα δείχνεις έλεος στην Ιερουσαλήμ και στις πόλεις τού Ιούδα, τις οποίες είχες σε κατάκριση αυτά τα εβδομήντα χρόνια;» (Ζαχ. 1:7, 12 - Μ.Ν.Κ. )
   Ένας άγγελος ρωτάει τον Ιεχωβά, ενώ έχουν ήδη συμπληρωθεί 70 χρόνια από τότε που άρχισε η οργή Του εναντίον τής Ιερουσαλήμ και τού Ιούδα, έαν πρόκειται να την σπλαχνιστεί ή θα συνεχίσει να είναι οργισμένος, παρόλο που συμπληρώθησαν 70 έτη οργής και αγανακτήσεως. Βεβαίως η Εταιρία Σκοπιά, όπως διεπίστωσα κατά την διάρκεια τής ερεύνης μου, έχει φροντίσει να διαστρεβλώσει και να αλλοιώσει καίρια σημεία τής Γραφής που διατρανώνουν και ξεσκεπάζουν τις πλάνες που διδάσκει. Έτσι κι εδώ υποστηρίζει, ότι γίνεται λόγος για τα έτη τής Βαβυλωνίου αιχμαλωσίας, για τα 70 έτη ερημώσεως τής πόλεως, κι όχι για άλλα έτη, για έτη δηλαδή οργής και αγανακτήσεως τού Θεού (Ξύπνα 08.05.1972 σελ.27, Αγγλ.έκδ. και 22.09.1972, σελ.27, Ελλ.έκδ., 'Ο Παράδεισος Αποκαθίσταται', κεφ.8, σελ.132, παρ.21). Βέβαια εάν τολμήσει να παραδεχθεί κάτι τέτοιο γκρεμίστηκε αυτομάτως το 1914 και το οικοδόμημα τού 'πιστού και φρονίμου δούλου' τινάσσεται εις τον αέρα!
   Προσέξτε τώρα, αγαπητοί αδελφοί, μια λεξούλα τού κειμένου για να εννοήσετε την πλάνη που διδάσκει η Σκοπιά και εις αυτό το θέμα! Το κείμενο περιέχει την δεικτική αντωνυμία 'ταύτα', η οποία είναι ικανή να τινάξει εις τον αέρα το οικοδόμημα τού 'δούλου' για την δήθεν Δευτέρα Παρουσία τού Χριστού εις το έτος 1914. Αυτή η αντωνυμία, όπως αποδεικνύουμε παρακάτω σημαίνει, ότι ο άγγελος ποιείται λόγο για έτη που διανύονται, που υφίστανται την στιγμή που γίνεται η συγκεκριμένη στιχομυθία.
    Πότε απηύθυνε αυτήν την ερώτηση ο άγγελος προς τον Κύριο; Το δεύτερο έτος τού Δαρείου τού Υστάσπους «Εν τη εικοστή τετάρτη ημέρα τού ενδεκάτου μηνός, όστις είναι ο μην Σαβάτ, εν τω δευτέρω έτει τού Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς Ζαχαρία ...» (στίχ.7). Με ποια χρονιά συμπίπτει το δεύτερο έτος τού Δαρείου; Μάς το λέει η ίδια η Σκοπιά εις τις παραθέσεις που ακολουθούν, έχοντας εμείς απλώς υπογραμμίσει βασικές έννοιες:
«Η οικοδόμηση τού ναού ξανάρχισε «εν τω ογδόω μηνί, τω δευτέρω έτει τού Δαρείου» (Οκτώβριος/Νοέμβριος τού 520 Π.Κ.Χ.), και τότε άρχισε να προφητεύει ο Ζαχαρίας. (1:1) Το βιβλίο αναφέρει, επίσης, 'την τέταρτη μέρα τού εννάτου μηνός, του Χισλεύ', «εν τω τετάρτω έτει τού βασιλέως Δαρείου» (γύρω στην 1 Δεκεμβρίου 518 Π.Κ.Χ.). (7:1) Επομένως, ο Ζαχαρίας πρέπει αναμφίβολα να είπε καθώς και να κατέγραψε την προφητεία του στη διάρκεια τών ετών 520-518 Π.Κ.Χ.» ('Όλη η Γραφή είναι Θεόπνευστος και Ωφέλιμος', σελ.169, παρ.3)
«Ο ναός θεμελιώθηκε το 536 Π.Κ.Χ., αλλά το έργο της ανοικοδόμησης τέθηκε υπό απαγόρευση το 522 Π.Κ.Χ. και «παρέμεινε σταματημένο μέχρι το δεύτερο έτος της βασιλείας του Δαρείου» (520 Π.Κ.Χ.) ....Η τελευταία χρονική ένδειξη που βρίσκουμε στο βιβλίο τού Ζαχαρία είναι η τέταρτη ημέρα του Χισλέβ στο τέταρτο έτος τής βασιλείας τού Δαρείου (περίπου 1 Δεκεμβρίου του 518 Π.Κ.Χ.). (7:1) Κατά συνέπεια, το βιβλίο αυτό δεν θα μπορούσε να είχε γραφτεί πριν από τα τέλη τού 518 Π.Κ.Χ. Εφόσον «τον όγδοο μήνα, στο δεύτερο έτος τού Δαρείου» (Οκτώβριος/Νοέμβριος τού 520 Π.Κ.Χ.), «ήρθε ο λόγος τού Ιεχωβά στον Ζαχαρία» (1:1), το βιβλίο καλύπτει περίοδο τουλάχιστον δύο ετών. (Ενόραση, τόμ.1, σελ.697, 1047)
   Άρα το δεύτερο έτος τού Δαρείου είναι Φθινόπωρο 520 π.Χ. με Φθινόπωρο 519 π.Χ. Πλέον συγκεκριμένως, η εικοστή τετάρτη ημέρα τού ενδεκάτου μήνα συμπίπτει προς την 15ην Φεβρουαρίου τού 519 π.Χ. (R.A. Parker & W.H. Dubberstein, Babylonian Chronology: 626 Β.C.-AD 75, Providence: Brown University Press, 1956, σελ.30. Η ημερομηνία δίδεται με την προϋπόθεση, ότι η μέτρηση γίνεται με το Περσικό σύστημα υπολογισμού έτους ενθρονίσεως. Εάν όμως ο Ζαχαρίας εφαρμόζει το Εβραϊκό σύστημα μη υπολογισμού έτους ενθρονίσεως, τότε η ημερομηνία μεταφέρεται κατά ένος έτος παλαιότερα, δηλαδή την 15ην Φεβρουαρίου τού 520 π.Χ.). Εις τα λόγια τού αγγέλου είναι εμφανές, ότι αυτή η οργή και αγανάκτηση τού Θεού για την Ιερουσαλήμ, είχε ΗΔΗ διαρκέσει 70 έτη, έως και την ώρα δηλαδή που ο άγγελος απηύθυνε την ερώτηση εις τον Θεό, κι εσυνεχίζετο έως εκείνη τη στιγμήτα εβδομήκοντα ταύτα έτη»), αλλιώς η ερώτηση τού αγγέλου, είναι άχρηστη, άτοπη, περιττή και άνευ νοήματος!
   Η Εταιρία Σκοπιά εφαρμόζει αυτά τα εβδομήκοντα έτη τού αγγέλου εις την περίοδο 607-537 π.Χ. και τα εξισώνει με τα 70 έτη τού Ιερεμία.
    «Τα εβδομήκοντα ΤΡΕΧΟΝΤΑ έτη, αυτά που ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ», είναι σαν να λέγει και  υπονοεί ο άγγελος με την δεικτική αντωνυμία 'ταύτα', κι ΟΧΙ αυτά που τελείωσαν προ 18 σχεδόν ετών, με την απελευθέρωση και την επιστροφή τών Εβραίων από την Βαβυλώνα εις την Ιερουσαλήμ (537 π.Χ), όπως διαστρεβλωμένα, για μία ακόμη φορά, εξηγεί και ερμηνεύει η Εταιρία Σκοπιά! (Ξύπνα 08.05.1972 σελ.27, Αγγλ.έκδ. και 22.09.1972, σελ.27, Ελλ.έκδ., 'Ο Παράδεισος Αποκαθίσταται', κεφ.8, σελ.132, παρ.21)
    Αφού, λοιπόν, βρήκαμε πότε ειπώθησαν τα λόγια τού αγγέλου, εάν προσθέσουμε 70 έτη θα φτάσουμε εις την έναρξη τής οργής και αγανακτήσεως τού Θεού εναντίον τής Ιερουσαλήμ!
 519 π.Χ. + 70 = 589 π.Χ.
   Η ίδια, λοιπόν, η Γραφή, αγαπητοί αδελφοί, μάς πληροφορεί, ότι ο Θεός αγανάκτησε εναντίον τής Ιερουσαλήμ 2 σχεδόν έτη προ τής καταστροφής της! Θέλετε να το δείτε αυτό και γραμμένο ξεκάθαρα μέσα εις την Παλαιά Διαθήκη για να καταλάβετε σε τι πλάνη μάς έχει οδηγήσει 'ο αγωγός τού Θεού', με το να προσπαθεί να μάς πείσει ότι οι 'καιροί τών εθνών' ξεκίνησαν το 607 π.Χ. κι άρα έληξαν το 1914 μΧ.;
«Ούτω λέγει Κύριος, ο Θεός τού Ισραήλ. Ιδού, εγώ στρέφω εις τα οπίσω τα όπλα τού πολέμου, τα εν ταις χερσίν υμών, με τα οποία σεις πολεμείτε κατά τού βασιλέως τής Βαβυλώνος, και τών Χαλδαίων οίτινες σάς πολιορκούσιν έξωθεν τών τειχών. Και θέλω συνάξει αυτούς εις το μέσον τής πόλεως ταύτης, Και εγώ θέλω πολεμήσει εναντίον σας με χείρα εξηπλωμένη, και με βραχίονα κραταιόν, και με θυμόν, και με αγανάκτηιν, και με οργήν μεγάλη». (Ιερ. 21:4-5 - Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα, η υπογράμμιση δική μου)
     Πότε λέγει ο θεόπνευστος Ιερεμίας ότι ο Θεός ωργίσθη και αγανάκτησε εναντίον τής Ιερουσαλήμ; Όταν επολιορκείτο από τα στρατεύματα τού Ναβουχοδονόσορος, προ δηλαδή τής καταστροφής της. Πόσο διήρκησε η πολιορκία τής πόλεως; Δύο σχεδόν έτη. Και για να είμεθα ακριβείς, όπως και πρέπει να είμεθα όταν μιλάμε για την Γραφή, η πόλις επολιορκείτο 18 μήνες και τον 19ον μήνα ήλθε ο Ναβουζαραδάν, ο αρχισωματοφύλακάς του, και την κατέκαψε ολοσχερώς:
 «Και εν τω εννάτω έτει τής βασιλείας αυτού (σημ. τού Σεδεκίου, τού τελευταίου βασιλέως τής Ιερουσαλήμ), τον δέκατον μήνα, την δεκάτην τού μηνός, ήλθε Ναβουχοδονόσορ ο βασιλεύς τής Βαβυλώνος, αυτός, και παν το στράτευμα αυτού, κατά τής Ιερουσαλήμ, και εστρατοπέδευσεν εναντίον αυτής. Και ωκοδόμησαν περιτειχίσματα εναντίον αυτής κύκλω. Και η πόλις επολιορκείτο, μέχρι τού ενδεκάτου έτους τού βασιλέως Σεδεκίου» (Β΄ Βασ. 25: 1-9, πρβλ. επίσης Ιερ. 52:4-5 και Ιεζ. 24:1-2)
    Εάν, λοιπόν,  τώρα,  αφαιρέσουμε τα σχεδόν δύο (2) έτη που επολιορκείτο η Ιερουσαλήμ, από το 589 π.Χ., που βρήκαμε ότι ξεκίνησε η πολιορκία της από τον Ναβουχοδονόσορα (πλέον συγκεκριμένως εις τις 27 Ιανουαρίου τού 589 π.Χ.), βρίσκουμε με μαθηματική ακρίβεια το έτος καταστροφής της:
589 π.Χ. - 2 = 587 π.Χ. (Έτος καταστροφής τής Ιερουσαλήμ)
   Αυτή, αγαπητοί αδελφοί, είναι και η ορθή ερμηνεία τού χωρίου, εις το οποίο είναι εμφανές, ότι τα μνημονευόμενα 70 έτη (Ζαχ. 1:12) δεν αναφέρονται βεβαίως εις την προφητεία τού Ιερεμίου, όπως πεπλανημένα διδάσκει η Εταιρία Σκοπιά, αλλά απλώς εις τον καιρόν που είχε περάσει από την πολιορκία και την καταστροφή τής Ιερουσαλήμ και τού Ναού της (589 π.Χ.), έως το 519 π.Χ. που διημείφθη το περιστατικό με τον άγγελο!
   Αυτό επίσης συμπεραίνουν και πολλοί σύγχρονοι υπομνηματιστές τού Ιερεμίου:
«In Zech. 1:12 it seems to denote the interval between the destruction of the temple in 587 B .C. and its rebuilding in 520-515 B.C.» (J.A. Thompson,The Book of Jeremiah,Grand Rapids: Wm. B. Eerdmans Publishing Co., 1980, σελ.514)
«Εις το Ζαχ. 1:12 φαίνεται να υποδηλώνεται το διάστημα μεταξύ τής καταστροφής τού ναού το 587 π.Χ. και την ανοικοδομήσεώς του το 520-525 π.Χ.»
«If we tabulate from the beginning of Babylon's plans for the first siege of Jerusalem (590/589; 2 Kgs. 24:10) to the time of this vision (520), the seventy years show up in a remarkably accurate way!» (Dr. Carroll Stuhlmueller, Rebuilding with Hope, A Commentary an the Books of Haggai and Zechariah, Grand Rapids: Wm. B. Eerdmans Publ. Co., 1988, σελ.64)
«Εάν συνοψίσουμε από την έναρξη τών σχεδίων τής Βαβυλώνος για την πρώτη πολιορκία τής Ιερουσαλήμ (590/589, Β΄ Βασ. 24:10) έως την εποχή αυτής τής οράσεως(520), τα εβδομήκοντα έτη φαίνονται με έναν εξαιρετικά ακριβή τρόπο»
               ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΕΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΖΑΧ. 7:1-5
   Κι επειδή ίσως ένα χωρίο ίσον κανένα, σάς παραθέτω και δεύτερο χωρίο για να ισχυροποιηθεί το επιχείρημα, ότι ΚΑΙ η Αγία Γραφή συμφωνεί με τούς ιστορικούς, αλλά κάποιος άλλος αρνείται πεισματικά να συμμορφωθεί ΚΑΙ με το έναν ΚΑΙ με το άλλον!
«Εν τω τετάρτω έτει τού βασιλέως Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ζαχαρίαν τη τετάρτη τού εννάτου μηνός, τού Χισλεύ. 2. Και εξαπέστειλαν εις τον οίκο τού Θεού τον Σαρεσέρ, και τον Ρεγέμ-μέλεχ, και τούς ανθρώπους αυτών, δια να εξιλεώσωσι το πρόσωπον τού Κυρίου. 3. Να λαλήσωσι προς τούς ιερείς, τούς εν τω οίκω τού Κυρίου τών δυνάμεων, και τούς προφήτας, λέγοντες, Να κλαύσω εν τω μηνί τω πέμπτω, αποχωρησθείς, καθώς ήδη έκαμον τοσαύτα έτη; 4. Και έγινε λόγος Κυρίου τών δυνάμεων προς εμέ, λέγων, 5. Λάλησον προς πάντα τον λαόν τής γης, και προς τούς ιερείς, λέγων, Ότε ενηστεύετε και επενθείτε εν τω πέμπτω και εν τω εβδόμω μηνί τα εβδομήντα εκείνα έτη, ενηστεύετε τωόντι δι' εμέ; δι' εμέ»; (Ζαχ. 7:1-5 - Εβραϊκό Κείμενο, Μετάφραση Νεοφύτου Βάμβα, η υπογράμμιση δική μου)
«Επιπλέον, το τέταρτο έτος του Δαρείου τού βασιλιά, ήρθε ο λόγος τού Ιεχωβά στον Ζαχαρία, την τέταρτη ημέρα τού ένατου μήνα, δηλαδή τού Χισλέβ. 2 Και η Βαιθήλ έστειλε τον Σαρασάρ και τον Ρεγέμ-μέλεχ και τούς άντρες του για να απαλύνουν το πρόσωπο τού Ιεχωβά, 3 λέγοντας στους ιερείς που ανήκαν στον οίκο τού Ιεχωβά τών στρατευμάτων και στους προφήτες, ναι, λέγοντας: «Να κλάψω τον πέμπτο μήνα, τηρώντας αποχή, όπως έκανα όλα αυτά τα χρόνια4 Και ο λόγος τού Ιεχωβά τών στρατευμάτων συνέχισε να έρχεται σε εμένα, λέγοντας: 5 «Πες σε όλο το λαό τού τόπου και στους ιερείς: "Όταν νηστεύατε και γινόταν θρήνος τον πέμπτο μήνα και τον έβδομο μήνα, και αυτό επίεβδομήντα χρόνια, μήπως πράγματι νηστεύατε για εμένα, ναι για εμένα»; (Ζαχ. 7: 1-5 - Μ.Ν.Κ.  η υπογράμμιση δική μου)
   ΚΑΙ εις τα χωρία αυτά, τα εβδομήντα έτη που αναφέρονται, η Σκοπιά τα ερμηνεύει ως έτη ερημώσεως τής Ιερουσαλήμ (Ξύπνα 08.05.1972 σελ.27, Αγγλ.έκδ. και 22.09.1972, σελ.27, Ελλ.έκδ.).
    Ευρισκώμεθα εις το τέταρτο έτος τού Δαρείου τού Υστάσπους, δηλαδή εις το 517/516 π.Χ. (Ενόραση, τόμ.1, σελ.1047), όταν ερωτώνται οι ιερείς τού Ναού εάν πρέπει να συνεχιστεί η νηστεία τού πέμπτου και εβδόμου μηνός που είχαν καθιερώσει όλα αυτά τα χρόνια από την πτώση τής πόλεως. Η μεν νηστεία τού 5ου μήνα ήτο εις ένδειξη πένθους για την καταστροφή τής Ιερουσαλήμ από τον Ναβουζαραδάν, τον αρχισωματοφύλακα τού Ναβουχοδονόσορος (Ιερ. 52:12-13, Β΄ Βασ. 25:8-9), η δε νηστεία τού 7ου μήνα ήτο εις ένδειξιν πένθους για την δολοφονία τού Γεδαλία, τού κυβερνήτου που είχε τοποθετήσει ο Ναβουχοδονόσορ, και τής πλήρους ερημώσεώς της (Ιερ. 41:1-3, Β΄ Βασ. 25:22-25].
     Συμφώνως, λοιπόν, προς τα χωρία 3 και 5 τού κεφ.7 τού Ζαχαρία, η νηστεία εσυνεχίζετο κάθε έτος, επί 70 έτη χωρίς διακοπή, έως και εκείνη την ώρα που ερωτήθη ο Θεός, μέσω τών ιερέων, δηλαδή μέχρι και εις το τέταρτο έτος τού Δαρείου!
   Αφού η νηστεία και το πένθος εσυνεχίζοντο κάθε χρόνο, επί 70 έτη, χωρίς διακοπή, έως και την στιγμή που ερωτήθησαν οι ιερείς τού Ναού, δηλαδή έως και τον έννατο μήνα τού τετάρτου (4ου) έτος τού Δαρείου τού Υστάσπους, δηλαδή έως και τον Νοέμβριο τού 517 π.Χ.(εφόσον είδαμε ότι ο ενδέκατος μήνας τού 2ου έτους τού Δαρείου αντιστοιχεί προς τον Φεβρουάριο τού 519 π.Χ.), άρα η νηστεία και το πένθος άρχισαν ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΑΦΗ Η ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΔΗΛΑΔΗ 70 ΕΤΗ ΝΩΡΙΤΕΡΑ!!!
    Άρα, προσθέτοντας 70 έτη εις το 517 π.Χ., ευρίσκουμε, με μαθηματική ακρίβεια, το έτος ενάρξεως τής νηστείας και τού πένθους τών Εβραίων, άρα και ΤΟ ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ αφού αυτά τα δύο Τ Α Υ Τ Ι Ζ Ο Ν Τ Α Ι!!!
    Η Σκοπιά, δηλαδή, αγαπητοί αδελφοί, φοβάται να μην κάνετε τον παραπάνω λογικότατο συλλογισμό και καταλήξετε εις την εξής απλούστατη μαθηματική πράξη: 517 + 70 = 587 π.Χ. ως το έτος ενάρξεως νηστείας, πένθους και ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ υπό τού Ναβουχοδονόσορος, όπως ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΟΜΟΦΩΝΩΣ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΠΛΗΝ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΦΥΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΣΚΟΠΙΑ!
   Κι επειδή η Σκοπιά δεν θέλει με τίποτα οι ακόλουθοί της να κάνουν αυτόν τον απλό συλλογισμό, έχει πέσει με τα μούτρα εις το να θολώνει συνεχώς τα νερά γράφοντας τα εξής:
«Όταν οι εξόριστοι Ιουδαίοι νήστευαν στη διάρκεια των εβδομήντα χρόνων ερήμωσης της γης του Ιούδα και επίσης στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων από τότε που το υπόλοιπο είχε επιστρέψει στην πατρίδα του, μήπως νήστευαν πράγματι για τον Ιεχωβά;» (Ο Παράδεισος Αποκαθίσταται, κεφ.14, σελ.237, παρ.9, η υπογράμμιση δική μου)
    Εις το ανωτέρω κείμενο, η Σκοπιά μάς λέγει, ότι εκτός από τα 70 έτη ερημώσεως τής Ιερουσαλήμ, οι Ιουδαίοι νήστευαν και εις την διάρκεια όλως αυτών τών χρόνων που είχαν επιστρέψει στην πατρίδα τους! Ξέρετε, αγαπητοί αδελφοί, γιατί 'ο δούλος' αναγκάζετε να γράψει, ότι η νηστεία συνεχίζετο ακόμη και μετά την απελευθέρωσή κι επιστροφή τους στην πατρίδα; Διότι πιέζεται από την φρασεολογία και διατύπωση τού κειμένου:
«Να κλάψω τον πέμπτο μήνα, τηρώντας αποχή, όπως έκανα όλα αυτά τα χρόνια4 Και ο λόγος τού Ιεχωβά τών στρατευμάτων συνέχισε να έρχεται σε εμένα, λέγοντας: 5 «Πες σε όλο το λαό τού τόπου και στους ιερείς: "Όταν νηστεύατε και γινόταν θρήνος τον πέμπτο μήνα και τον έβδομο μήνα, και αυτό επίεβδομήντα χρόνια, μήπως πράγματι νηστεύατε για εμένα, ναι για εμένα»; (Ζαχ. 7: 1-5 - Μ.Ν.Κ)
    Εφόσον όμως 'ο δούλος' γράφει, ότι η νηστεία εσυνεχίζετο όλα τα χρόνια ακόμη και μετά την απελευθέρωση κι επιστροφή εις την πατρίδα, έως εννοείται τότε που ερωτήθησαν οι ιερείς τού Ναού, δηλαδή τον Νοέμβριο τού 517 π.Χ., τότε δεν ομιλούμε περί 70 ετών νηστείας και πένθους, όπως λέγει το κείμενο, αλλά περί 90 ετών, εφόσον έχουμε:
607 π.Χ. - 517 π.Χ. = 90 έτη!!!
   Τελικά, αγαπητοί αδελφοί, έως πότε θα συνεχίζουν να μάς κοροιδεύουν και να μάς παροδηγούν αυτοί που τούς εμπιστευθήκαμε την σωτηρία μας;
    ΤΟ ΑΒΙΑΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΠΟΥ ΕΞΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ Ζαχ. 1:7-12 ΚΑΙ 7:1-5
   Εν κατακλείδι λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, διαπιστώνουμε, ότι τα Ζαχ. 1:7-12 και 7:1-5 αμφότερα είναι ισχυρότατες αποδείξεις, ότι το έτος 587 π.Χ. είναι η ορθή χρονολογία τής καταστροφής τής Ιερουσαλήμ. Ο πιο εύκολος και πλέον ευθύς τρόπος διαβάσματος τών Ζαχ.1:7-12 και 7:1-5, μάς βοηθάει να κατανοήσουμε, ότι αμφότερα τα χωρία ευρίσκονται εις εμφανέστατη σύγκρουση με την ερμηνεία που δίδει η Εταιρία Σκοπιά εις τα περίφημα εβδομήντα έτη!
Ο άγγελος, αγαπητοί αδελφοί, ερώτησε τον Θεό: «Και ο άγγελος τού Κυρίου απεκρίθη, και είπε, Κύριε τών δυνάμεων, έως πότε δεν θέλεις σπλαχνησθή συ την Ιερουσαλήμ, και τας πόλεις τού Ιούδα ....» (Ζαχ. 1:12 Εβρ.)
Ερωτώ κι εγώ με την σειρά μου την Εταιρία Σκοπιά:
«Έως πότε θα συνεχίζετε να διαστρέφετε τις Γραφές; Έως πότε θα συνεχίζετε να παροδηγείτε και να πλανάτε αυτούς που σάς εμπιστεύθηκαν; Έως πότε δεν θα έχετε φόβο Θεού για τις ψυχές που σάς εμπιστεύθηκαν για την σωτηρία τους κι εσείς τις οδηγείτε εις την απώλεια; Έως πότε;;;»
    Βλέπετε, λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, ότι ΚΑΙ Η ΓΡΑΦΗ συμφωνεί με τούς ιστορικούς ως προς το έτος τής καταστροφής τής Ιερουσαλήμ;
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ;
Τα συμπεράσματα μπορεί να τα εξάγει ο καθένας από μόνος του.
   Για μία ακόμη φορά, αγαπητοί Μάρτυρες τού Ιεχωβά, αναδεικνύεται το αβάσιμο τών ισχυρισμών τής Εταιρίας Σκοπιά. Αποδεικνύεται, από την Γραφή πλέον, η καταστροφή τής Ιερουσαλήμ το 587 π.Χ., άρα δικαιώνονται οι κοσμικοί ιστορικοί, τούς οποίους ΣΚΟΠΙΜΩΣ η Οργάνωση παρουσιάζει ως αναξιόπιστους εις τα μάτια τών ακολούθων της, προκειμένου να στηρίξει το αστήρικτο 607 π.Χ., κι έτσι καταρρέει το οικοδόμημά της περί δήθεν Β΄ Παρουσίας τού Χριστού εις το 1914.     Δεν άρχισε λοιπόν το 1914 καμία Παρουσία τού Χριστού και ο δήθεν 'πιστός και φρόνιμος δούλος' δεν έχει βεβαίως διορισθεί από ΚΑΝΕΝΑΝ, πόσο μάλλον από τον Ιησού Χριστό εφόσον δεν ήρθε τότε! Εν κατακλείδι λοιπόν, το 'ευαγγέλιο' τής Σκοπιάς αποδεικνύεται ψευδέστατο, και συμφώνως προς το στόμα τού Χριστού, τον θεηγόρο Παύλο, ο κήρυξ τοιούτου 'ευαγγελίου' υπάγεται εις ΑΝΑΘΕΜΑ!
«λλp καv !μεΦς " γγελος ξ οPρανοζ εPαγγελίζηται Φν παρ' C εPηγγελισάμεθα Φν, νάθεμαστω! Ως προειρήκαμεν, καv ρτι πάλιν λέγω, ε4 τις Άς εPαγγελίζεται παρ' C παρελάβετε, νάθεμαστω!»(Γαλ. 1:8-9)
«Αλλά και εάν εμείς ή άγγελος από τον ουρανό σάς κηρύττει ευαγγέλιο διαφορετικό απ' αυτό που σάς κηρύξαμε, να είναι αναθεματισμένος! Όπως προείπαμε, και τώρα πάλι λέγω: 'Όποιος σάς κηρύττει ευαγγέλιο διαφορετικό απ' αυτό που παραλάβατε, να είναι αναθεματισμένος'!».
                                        ΕΠΙΛΟΓΟΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
   Μετά λοιπόν από την ανωτέρω έρευνα μπορώ πλέον να σάς διαβεβαιώσω, ότι η αλήθεια ΔΕΝ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ,όπως δυστυχώς πεπλανημένως πίστευα τόσα χρόνια. Κατόπιν όλων τών ανωτέρων Αγιογραφικών και δογματικών λόγων που σάς εξέθεσα, αγαπητοί αδελφοί, είναι ευνόητο, ότι για λόγους καθαρά συνειδησιακούς, δεν μπορώ πλέον να ανήκω εις μίαν Οργάνωση που διδάσκει ΕΜΦΑΝΕΣΤΑΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΙΚΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ!
   Θα σάς παρακαλέσω λοιπόν να μελετήσετε και να εξετάσετε με προσοχή όλα τα προαναφερθέντα ντοκουμέντα, ώστε να σχηματίσετε κι εσείς με την σειρά σας την προσωπική σας γνώμη και να εξάγετε τα δικά σας συμπεράσματα, όπως τα εξήγαγα κι εγώ καθ' όλην την διάρκεια τής ερεύνης μου! Επίσης θα χαρώ πολύ να επικοινωνήσετε μαζί μου και να μού κοινοποιήσετε τα αποτελέσματα τής δικής σας ερεύνης!
 Τέλος, με την βοήθεια τού Θεού, τής Γραφής και τών ανθρώπων που με βοήθησαν να διακρίνω και να διαλευκάνω το σκότος τής πλάνης τής Σκοπιάς, βαδίζω πλέον τον δρόμο τής αληθείας και λίαν συντόμως πρόκειται να ενταχθώ δια τού Ιερού Χρίσματος και πάλιν εις την πραγματικήν Εκκλησίαν αυτήν που «ο Κύριος και Θεός απέκτησε δια τού ιδίου αίματος» (Πράξ. 20:28).
    Με αγάπη Χριστού και με την ελπίδα ότι το φως τής Γραφής θα διαλύσει το σκότος τής πλάνης ...

Γ.Α.

http://ierapostoli.wordpress.com/2012/09/11/watchtower_eleytheriaxristou/





Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά γίνονται ρεζίλι σε γνωστή ιστοσελίδα

με αφορμή την "Συνέλευση" στο ΟΑΚΑ

http://www.protothema.gr/greece/article/390811/sto-oaka-to-sunedrio-ton-marturon-tou-iehova/


Αφιερωμένο για τη Συνέλευση των Μαρτύρων της Σκοπιά

Ερώτηση: Τί απεικονίζεται στην φωτογραφία...

Άντε ντε, ρωτήστε κανέναν...Επίσκοπο περιοχής να σας πει (ΑΝ ξέρει)

charles-taze-russell-mason.jpg


"Παγκόσμια Κυβέρνηση " (τι άλλο...) το θέμα του συνέδριου των Μαρτύρων του Ιεχωβ

Το τριήμερο 27-29 Ιουνίου γίνεται διεθνές συνέδριο των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Αθήνα με θέμα :

"ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ 
- Γιατί την χρειαζόμαστε, είναι εφικτή, ποιος έχει τα προσόντα για να κυβερνήσει;"

Χωρισμένοι σε μικρές ομάδες (ξεχωρίζουν από την ιδιαίτερη ενδυματολογική επιλογή τους) οργώνουν την Αθήνα και τα προάστεια για να προπαγανδίσουν την "συνέλευσή" τους βοηθούμενοι και από ξένους "ιεραποστόλους".

(το φυλλάδιο που παρουσιάζω παρακάτω το πήρα από έναν ...Ούγγρο)

alt






alt



* Εμφανής η διάθεση ειρωνίας...

Βέβαια στις οδηγίες  της συνέλευσης μαθαίνουμε ότι θα υπάρχουν "κουτιά συνεισφορών" για τους "γενναιόδωρους που θα υποστηρίξουν τα συμφέροντα της Βασιλείας."..


alt

http://kolotoubes.blogspot.gr/2014/06/blog-post_25.html

Για δική σας εξυπηρέτηση!!


Επί ποιων υποτίθεται ότι βασίλευσε ο Χριστός το 1914 κατά την εταιρία Σκοπιά;

Ξεσκέπασμα τών ατοπημάτων τής ανύπαρκτης και ομιχλώδους "αόρατης" βασιλείας τού 1914

Η εταιρία Σκοπιά τονίζει ότι η ενθρόνιση και η βασιλεία του Ιησού Χριστού άρχισε το 1914 (Σκοπιά 1/1/1986 σελ 18, Σκοπιά 1/6/1985 σελ 12, Σκοπιά 15/10/1988 σελ 15). Ισχυρίζεται επίσης ότι ο Ιησούς Χριστός έγινε βασιλιάς από την ανάστασή του μόνο πάνω στην εκκλησία του ("Συζητάτε" σελ 113, Σκοπιά 1/8/1987 σελ 11).

Στη συνέχεια παρατίθεται περίληψη του πλήθους των αποδείξεων ότι αυτές ο θέσεις είναι λάθος.

1. Βασιλιάδες στον λαό τού Γιαχβέ

Σύμφωνα με την εταιρία Σκοπιά, ο Σεδεκίας ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του τότε λαού του Θεού, που καθόταν στο "θρόνο του Ιεχωβά". Κατά τον ίδιο τρόπο όμως, ο Χριστός είναι ο βασιλιάς της χριστιανικής εκκλησίας, του τωρινού λαού του Θεού, που κάθισε από το 33 μ.Χ. πάνω στο θρόνο του Ιεχωβά. (βιβλίο "Αποκάλυψη" σελ 72-73 παρ 23). (Λουκάς 1:32-33).

Η εταιρία Σκοπιά παραδέχεται ότι η εκκλησία είναι ο νέος λαός του θεού, ο "πνευματικός Ισραήλ" (Γαλάτες 6:16, 3:29, 4:26, 30-31) (Σκοπιά 15/1/1985 σελ 17, "Ελθέτω" σελ 63-64).

Αν λοιπόν οι καιροί των εθνών άρχισαν με την πτώση του Σεδεκία από το θρόνο βασιλείας του στο λαό του Θεού, τότε πρέπει να τελείωσαν με την άνοδο του Χριστού το 33 μ.Χ. στο θρόνο βασιλείας του επί του νέου λαού του Θεού, της εκκλησίας. Και οι δύο κάθονταν στο "θρόνο του Ιεχωβά" (Αποκάλυψη 3:21, παράβαλε με 1 Χρονικών 29:23. Δες ιδιαίτερα το βιβλίο "Μπορείτε να ζείτε" σελ 139 παρ 14 και 16).

Το βιβλίο "Αποκάλυψη" σελ 72-73 παρ 23, λέει ότι ο Χριστός, σύμφωνα με το εδάφιο Αποκάλυψη 3:21, καθόταν από το 33 μ.Χ. στο θρόνο του πατέρα του. Από το 1914 μ.Χ. όμως "κάθισε στο δικό του θρόνο".

Όμως, ο Ιησούς Χριστός, μπορεί να αντικαταστήσει αυτό που έχασε ο Σεδεκίας, δηλαδή την εξουσία "στο θρόνο του Θεού", μόνο όταν κάθεται στο θρόνο του Θεού και όχι στον "δικό του". Αν λοιπόν από το 1914 κάθησε "στον δικό του" θρόνο, αυτό το έτος δεν έχει καμία σχέση με το θρόνο του Σεδεκία και του Δαβίδ, ούτε με τους καιρούς των εθνών, όπως τους αντιλαμβάνεται η Σκοπιά.

 

2. Η καταπάτηση τής ουράνιας Βασιλείας και η εξουσία επί τών εθνών

Εφόσον η εταιρία Σκοπιά μιλάει για μια ουράνια βασιλεία, με ποιό τρόπο τα έθνη την καταπάτησαν εφόσον δεν μπορούν να ανέβουν στον ουρανό; (Λουκάς 21:24, Ιωάννης 3:13). Δεν μπορούσαν τα έθνη να ανέβουν στον ουρανό για να συνεχίσουν την καταπάτηση της βασιλείας επί του λαού του Θεού, από το 33 μ.Χ.

Ούτε μπορεί η καταπάτησης της βασιλείας να αναφέρεται στο διωγμό επί των χριστιανών, επειδή ο διωγμός δεν σταμάτησε το 1914 που υποτίθεται ότι σταμάτησε η καταπάτηση της βασιλείας (Σκοπιά 15/10/1988 σελ 13 παρ 14).

Η εταιρία Σκοπιά απαντάει, ότι από το 33 μ.Χ. ως το 1914, ήταν μια "παθητική διακυβέρνηση" (Σκοπιά 1974 σελ 523). Όμως ηΣκοπιά 1/8/1987 σελ 11αντιφάσκει σε αυτό, γιατί λέει ότι "ο Χριστός ηγείται ενεργά πάνω στην εκκλησία του" από το 33 μ.Χ. ως σήμερα και το αποδεικνύει!

Επίσης, η εταιρία Σκοπιά απαντάει ότι από το 33 μ.Χ. ως το 1914, ο Ιησούς δεν είχε αναλάβει βασιλεία επί των εθνών, αλλά από το 33 μ.Χ. "προσμένει εωσού τεθώσι οι εχθροί αυτού υποπόδιο των ποδών αυτού" (Σκοπιά 1973 σελ 52 παρ 1-2). (Ψαλμ 110:1, Εβραίους 10:13). Όμως, λένε ότι από το 1914 "εγένετο η βασιλεία του κόσμου, του Κυρίου ημών, και του Χριστού αυτού" (Αποκάλυψη 11:15) (βιβλίο "Αποκάλυψη" σελ 171 παρ 1-3). Τότε, ο Χριστός άρχισε να αναλαμβάνει δράση ρίχνοντας τον Σατανά στη γη, ο οποίος προκάλεσε αυξημένα δεινά από το 1914 και μετά, από τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Έτσι όμως έχουμε μια ουράνια δράση και όχι δράση εθνών.

Η Σκοπιά 1/1/1949, λέει ότι ο Σατανάς και οι δαίμονές του στάθηκαν ανίκανοι να καταπατήσουν την ουράνια Νέα Ιερουσαλήμ (Αποκάλυψη 12:1-13).

Αυτή η λύση όμως για την έννοια της καταπάτησης, είναι πολύ άτοπη επειδή:

α) Αυτό θα ταύτιζε τον Σατανά και τους δαίμονές του με τα έθνη, μια λέξη που η βίβλος τη χρησιμοποιεί για να δείξει μόνο τους μη Ιουδαίους ανθρώπους.

β) Το Αποκάλυψη 11:15 λέει σύμφωνα με το κείμενο: "Έγινε η βασιλεία του κόσμου βασιλεία του Χριστού". Από το 1914 όμως, δεν έγινε καμία σχετική αλλαγή από ανθρώπινης άποψης. Όπως πριν από το 1914, έτσι και μετά, κυβερνούν τα έθνη. Αν η εταιρία Σκοπιά εννοεί ότι ο Χριστός από το 1914 έχει μια παθητική διακυβέρνηση επί των εθνών, η Αγία Γραφή μας λέει ότι αυτή την είχε ήδη από τον 1ο αιώνα μ.Χ.:

Αποκάλυψη 2:26-27 "Και ο νικών και ο τηρών άχρι τέλους τα έργα μου, δώσω αυτώ εξουσίαν επί των εθνών, και ποιμανεί αυτούς εν ράβδω σιδηρά, ως τα σκεύη τα κεραμικά συντριβήσεται, ως καγώ είληφα παρά του πατρός μου".

Αυτά τα λόγια, γράφτηκαν στο τέλος του 1ου αιώνα. Σύμφωνα λοιπόν με τα εδάφια, ο Ιησούς είχε ήδη λάβει εξουσία επί των εθνών. Μα τότε, τι είχε μείνει να λάβει για το 1914; Βασίλευε ήδη επί της εκκλησίας του, και επί των εθνών από τον καιρό που ειπώθηκαν αυτά τα λόγια.

Αυτό το εδάφιο, είναι παρμένο από την προφητεία του Ψαλμού 2:6-9, που λέει τα ίδια λόγια. Στις Πράξεις 13:32-33, ο Παύλος το εφαρμόζει στην ανάσταση του Ιησού Χριστού. Λέει ότι τότε "εκπληρώθηκαν τα λόγια του δεύτερου ψαλμού" που περιέχουν αυτά τα λόγια.

Στην κατανόηση αυτού του εδαφίου, μας βοηθούν ορισμένες σκέψεις:

Κατ' αρχήν όταν λέμε ότι ο Χριστός βασίλεψε, φυσικά δεν εννοούμε ότι έβαλε μια χρυσή κορώνα στο κεφάλι του κατά γράμμα, ούτε ότι κρατάει ένα σκήπτρο, ούτε ότι κάθεται σε έναν θρόνο στον ουρανό, ούτε ότι κάθεται κατά γράμμα στη δεξιά μεριά του Πατέρα του. Στον ουρανό δεν υπάρχουν υλικές κορώνες, σκήπτρα και θρόνοι. Αυτές είναι ανθρωπομορφικές εκφράσεις, που μας βοηθούν να καταλάβουμε κάποιες καταστάσεις στον ουρανό. Όταν λοιπόν μιλάμε για την βασιλεία του Χριστού, εννοούμε την εξουσία του πάνω σε κάποιους ("Συζητάτε" σελ 107). πχ. βλέπουμε στην προς Ρωμαίους επιστολή κεφάλαιο 5ο και εδάφιο 17, ότι "ο θάνατος εβασίλεψε" και στο εδάφιο 21 "εβασίλεψε η αμαρτία" και "να βασιλεύσει η χάρις". Φυσικά, ο θάνατος, η αμαρτία και η χάρις δεν φορούν κάποια κορώνα, ούτε κάθονται σε θρόνους.

Απλώς έχουν εξουσία σε κάποιους, και έτσι βασιλεύουν. Κατά τον ίδιο τρόπο, δόθηκε και στον Χριστό εξουσία επί των εθνών από την ανάστασή του, σύμφωνα με τα εδάφια που είδαμε. Άρα, σύμφωνα με το εδάφιο είχε από την ανάστασή του την εξουσία επί των εθνών, ακόμα και να τα συντρίψει ή να τα ποιμάνει. Το 1914 δεν πήρε τίποτα περισσότερο.
 

3. Ο Χριστός ήταν Βασιλιάς πριν από το 1914

Στη συνέχεια θα δούμε πλήθος εδαφίων, που δείχνουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν βασιλιάς πολύ πριν από το 1914.

Ο Χριστός, από τη γέννησή του είχε ήδη βασιλικά δικαιώματα:

Ματθαίος 2:2 "Πού εστιν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων;"

Ο Ιησούς αναφέρεται ως βασιλιάς ακόμα και στη γέννησή του.

Ησαϊας 9:6-7 "Διότι παιδίον εγεννήθει εις ημάς... και η εξουσία θέλει είσθαι επί τον ώμον αυτού"

Λουκάς 1:32-33 "ούτος εσταί μέγας και υιός Υψίστου κληθήσεται και δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαυίδ του πατρός αυτού, και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος".

Από τον καιρό του βατπίσματός του το 29 μ.Χ., ο Χριστός άσκησε αυτή την εξουσία σε μαγάλο βαθμό εδώ στη γη. Εξέβαλλε δαιμόνια σαν απόδειξη ότι ΕΦΘΑΣΕΝ (όχι "θα φτάσει το 1914") η βασιλεία. Αυτό φαίνεται στο παρακάτω εδάφιο:

Ματθαίος 12:28 "Ει δε εν πνεύματι Θεού εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ' υμάς η βασιλεία του Θεού".

Ανάσταινε, θεράπευε, δάμαζε τα στοιχεία της φύσης και όλα αυτά με το Πνεύμα το Άγιο, σαν απόδειξη ότι έφθασεν η βασιλεία του Θεού.

Ιεζεκιήλ 21:26-27 "...Σήκωσον το διάδημα και αφαίρεσον το στέμμα, αυτό δεν θέλει είσθαι τοιούτον... θέλω ανατρέψει, ανατρέψει, ανατρέψει αυτό, και δεν θέλει υπάρχει εωσού έλθει εκείνος εις ον ανήκει και εις τούτον θέλω δώσει αυτό"

Σύμφωνα με αυτό το εδάφιο, το στέμμα θα ήταν πεσμένο "εωσού έλθει" ο Χριστός.

Σύμφωνα λοιπόν με το χωρίο Δανιήλ 9:25, ο Χριστός ήλθε το 29 μ.Χ. με το βάπτισμά του, και κατά την ερμηνεία της εταιρίας Σκοπιάς ("Μπορείτε να ζείτε" σελ 137-138 παρ 12-13). Άρα ΤΟΤΕ, στην πρώτη του έλευση, έπρεπε να του δοθεί το στέμμα του Σεδεκία. Αλλιώς η προφητεία του Ιεζεκιήλ θα έλεγε "εωσού ξαναέλθει".

Εφόσον λοιπόν ο Χριστός πήρε το στέμμα στην πρώτη του έλευση, αν οι καιροί των εθνών ήταν αυτό που λέει η εταιρία Σκοπιά, θα έπρεπε να λήξουν τότε.

Επιπλέον, αν η προφητεία "εωσού έλθει" εκπληρώνεται το 1914, τότε η λέξη "έρχομαι" ταυτίζεται με τη λέξη "παρουσία", με καταστροφικές συνέπειες για το δόγμα του 1914. Η εταιρία Σκοπιά διαχωρίζει τη λέξη "παρουσία" από τη λέξη "έλευση", επειδή όπως θα δούμε στο επόμενο κεφάλαιο, αν σημαίνουν το ίδιο, τότε το 1914 θα έπρεπε να γίνει και ο Αρμαγεδδών (κατά τη δογματική τής Σκοπιάς). ("Χιλιετής Βασιλεία" σελ 168-169). Τα παρακάτω εδάφια δείχνουν ότι ο Χριστός ήταν ήδη βασιλιάς πριν από το 1914, και πριν το θάνατό του ακόμα:

Ματθαίος 21:5 "...ο Βασιλεύς σου έρχεται σοι πραΰς και επιβεβηκώς επί όνον και επί πώλον υιόν υποζυγίου"

Ήταν λοιπόν βασιλιάς τη στιγμή που ερχόταν στην Ιερουσαλήμ.

Ματθαίος 27:11 "...συ ει ο βασιλεύς των Ιουδαίων; Ο δε Ιησούς έφη 'σύ λέγεις'."

Ο Ιησούς παραδέχτηκε πως ήταν βασιλιάς (Μάρκος 15:2, Λουκάς 22:2-3)

Ματθαίος 12:28 "ει δε εν πνεύματι Θεού εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ' υμάς η βασιλεία του Θεού".

Ο Χριστός ενεργούσε σαν βασιλιάς. Αν η εταιρία Σκοπιά θέλει να πιστεύει ότι η βασιλεία του Θεού ιδρύθηκε στον ουρανό το 1914, και θα ιδρυθεί στη γη στον Αρμαγεδδώνα, τότε με ποιά εξουσία ο Χριστός έκανε θαύματα;

Ιωάννης 1:49 "Λέγει αυτώ Ναθαναήλ 'πόθεν με γινώσκεις;.... συ ει ο υιός του Θεού, συ βασιλεύς ει του Ισραήλ."

Ο Ναθαναήλ τον αναγνώρισε ως βασιλιά του Ισραήλ, επί του οποίου βασίλευε και ο Σεδεκίας, τον οποίο διαδέχτηκε στο θρόνο.

Ιωάννης 18:33-37 "...συ ει ο Βασιλεύς των Ιουδαίων; Απεκρίθει ο Ιησούς..... η βασιλεία η εμή ουκ εστίν εκ του κόσμου τούτου....νυν δε η βασιλεία η εμή ουκ εστίν εντεύθεν.... συ λέγεις ότι βασιλεύς ειμί"

Ο Χριστός παραδέχεται καθαρά και δηλώνει ότι ΤΟΤΕ ήταν βασιλιάς κάποιος βασιλείας.

Μάρκος 11:10 "Ευλογημένη η ερχομένη βασιλεία του πατρός ημών Δαυίδ"

Για να έρχεται κατά τη στιγμή εκείνη η βασιλεία σημαίνει πως ήταν υπαρκτή. Άρα η βασιλεία του Δαυίδ και του Σεδεκία, ήταν υπαρκτή και είχε αποκατασταθεί τότε.

Λουκάς 17:21 "...ιδού γαρ η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστίν"

Η εταιρία Σκοπία στο βιβλίο "Συζητάτε" σελ 107, παραδέχεται πώς η βασιλεία ήταν υπαρκτή (εστίν) και αντιπροσωπευόταν από τον ίδιο τον Ιησού ως βασιλιά της!

Στα παρακάτω εδάφια δείχνει η Αγία Γραφή, πώς ο Χριστός δεν είχε εξουσία μόνο επί των μαθητών του, αλλά και επί όλου του σύμπαντος. Στην ανάληψή του, έγινε η ουράνια ενθρόνισή του.

Τα παρακάτω 3 εδάφια, η εταιρία Σκοπιά τα εφαρμόζει στο 1914. (Σκοπιά 1/1/1986 σελ 18, "Χιλιετής βασιλεία" σελ 70-71, Σκοπιά 1/2/1986 σελ 10).

Ψαλμοί 45:6-7 "ο θρόνος σου Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος. Σκήπτρον ευθύτητος είναι το σκήπτρον της βασιλείας σου. Ηγάπησας δικαιοσύνην και εμίσησας αδικίαν. Δια τούτο έχρισέ σε ο Θεός, ο Θεός σου, έλεον αγαλιάσεως υπέρ τους μετόχους σου."

Ψαλμοί 110:1-2 "Εϊπεν ο Κύριος προν τον Κύριόν μου: Κάθου εκ δεξιών μου, εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. Εκ της Σιών θέλει εξαποστείλει ο κύριος την ράβδον της δυνάμεώς σου. Κατακυρίευε εν μέω των εχθρών σου."

Ψαλμοί 2:1-12 "Διατί εφρύαξαν τα έθνη και οι λαοί εμελέτησαν μάταια; Παρεστάθησαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχοντες συνήχθηασν ομού κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού...ο καθήμενος εν ουρανοίς θέλει γελάσει... αλλά εγώ (θέλει ειπεί),έχρισα τον βασιλέα μου επί Σιών... Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερον σε εγέννησα, ζήτησον  παρ' εμού και θέλω σοι δώσει τα έθνη κληρονομίαν σου, και ιδιοκτησίαν σου τα πέρατα της γης. Θέλει ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά. Ως σκεύος κεραμέως θέλει συντρίψει αυτούς. Τώρα λοιπόν βασιλείς συνετίσθητε... φιλείτε τον Υιόν, μήποτε οργισθεί...."

Όπως είπαμε, η Σκοπιά εφαρμόζει τα 3 παραπάνω εδάφια στο 1914. Στη συνέχεια θα δούμε πως η Αγία Γραφή τα εφαρμόζει στην ουράνια ενθρόνιση του Ιησού, μετά την ανάστασή του, διαφωνώντας ως συνήθως με την εταιρία Σκοπιά.

Πράξεις 4:25-27 "...ινατί εφρύαξαν τα έθνη και οι λαοί εμελέτησαν κενά; Παρεστάθησαν οι βασιλείς της γης... συνήχθησαν γαρ επ' αλήθειας εν τη πόλει ταύτη επί τον άγιον παίδα σου Ιησούν ον έχρισας, Ηρώδης τε και Πόντιος Πιλάτος συν έθνεσιν και λαοίς Ισραήλ"

Καθαρά, η Αγία Γραφή εφαρμόζει εδώ τον Ψαλμό 2:1-3 στην πρώτη έλευση του Ιησού, και στις απόπειρες εναντίον της ζωής του τότε. Καμία σχέση δεν έχει με τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο του 1914, όπως λέει η εταιρία Σκοπιά αυθαίρετα και αναπόδεικτα.

Πράξεις 13:33  "ότι ταύτην ο Θεός εκπλήρωκεντοις τέκνοις αυτών ημίν αναστήσας Ιησούν ως και ρω τω ψαλμώ γέγραπται τω δευτέρω: Υιός μου ει συ, εγώ σήμερον γεγέννηκά σε".

Και πάλι η Αγία Γραφή εφαρμόζει τον 2ο ψαλμό στην πρώτη έλευση του Χριστού, και λέει καθαρά πως εφαρμόστηκε στην ανάστασή του.

Εβραίους 1:5,8,13 "Τίνι  γαρ είπεν ποτέ των αγγέλων: Υιός μου ει συ, εγώ σήμερον γεγέννηκά σε; Και πάλιν... προς δε τον Υιό: ο Θρόνος σου ο Θεός εις τον αιώνα του αιώνος, και η ράβδος της ευθύτητας ράβδος της βασιλείας σου... δια τούτο έχρισέ σε... προς τίνα δε των αγγέλων είρηκέν ποτέ: Κάθου εκ δεξιών μου έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου;"

Στα παραπάνω εδάφια, βλέπουμε ότι συνδέει τον Ψαλμό 45:6-7 και τον 110:1-2 με τον 2:1-12, που όπως είδαμε στις Πράξεις 13:33, εφαρμόζεται στην ανάσταση του Κυρίου. Τότε λοιπόν εφαρμόζονται και οι 2 άλλοι Ψαλμοί.

Πράξεις 2:29-36 "...περί του πατριάρχου Δαυϊδ... όρκω ώμοσεν αυτώ ο Θεός εκ καρπού της οσφύος αυτού καθίσαι επί τον θρόνον αυτού, προϊδών ελάλησεν περί της αναστάσεως του Χριστού ότι ούτε εγκαταλείφθει εις άδην ούτε η σάρξ αυτού είδεν διαφοράν. Τούτον τον Ιησούν ανέστησεν ο Θεός, ου πάντες ημείς εσμέν μάρτυρες τη δεξιά ουν (λοιπόν) του Θεού υψωθείς, την τε επαγγελίαν του Πνεύματος του Αγίου λαβών παρά του πατρός, εξέχεεν...ου γαρ Δαυίδ ανέβει εις τους ουρανούς, λέγει δε αυτός: '΄ειπεν ο Κύριος τω Κυρίω μου: Κάθου εκ δεξιών μου, έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. Ασφαλώς ούν(λοιπόν), γινωσκέτω πας οίκος Ισραήλ ότι και Κύριον και Χριστόν εποίησεν ο Θεός τούτον τον Ιησούν ον υμείς εσταυρώσατε".

Πόσο πιο καθαρά μπορούσε να το γράψει η Γραφή ότι ο Ψαλμός 110:1-2 εκπληρώθηκε με την ανάσταση του Χριστού; Τι περισσότερο χρειάζεται κάθε ειλικρινής αναγνώστης για να καταλάβει πως ο Ιησούς έγινε "Κύριος", και κάθισε στο θρόνο του Δαυίδ όταν υψώθηκε στα δεξιά του Θεού στην ανάστασή του; Κι όμως, λέει ακόμα περισσότερα:

Εβραίους 10:12-15 "Ούτος δε μίαν υπέρ αμαρτιών προσενέγκας θυσίαν εις το διηνεκές εκάθισεν εν δεξιά του Θεού, το λοιπόν εκδεχόμενος έως τεθώσιν οι εχθροί αυτού υποπόδιον των ποδών αυτού... Μαρτυρεί και το Πνεύμα το Άγιον"

Ποιός τολμά να διαφωνήσει με το Πνεύμα το Άγιο ότι ο Ψαλμός ρι:1-2 είχε εκπληρωθεί τότε;

Μάρκος 14:62 "Ο δε Ιησούς είπε: Εγώ ειμί, και όψεσθε τον υιόν του ανθρώπου εκ δεξιών καθήμενον της δυνάμεως και ερχόμενον μετά των νεφελών του ουρανού."

Λουκάς 22:67-70 "...ει συ ο Χριστός;... από του νυν δε έσται ο υιός του ανθρώπου καθήμενος εκ δεξιών της δυνάμεως του Θεού..."

Στα δύο παραπάνω εδάφια φαίνεται πως ο Χριστός από τότε (από του νυν) θα καθόταν στα δεξιά του Θεού, και έτσι ο Ψαλμός 110:1-2 θα εκπληρωνόταν τότε.

Αποκάλυψη 2:2-27 "Και ο νικών και ο τηρών άχρι τέλους τα έργα μου, δώσω αυτώ εξουσίαν επί των εθνών και ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά ως τα σκεύη τα κεραμικά συντρίβεται, ως καγώ είληφα (έλαβα) παρά του Πατρός μου"

Ειδικά αυτό το εδάφιο είναι καταπέλτης εναντίον του δόγματος του 1914. Όχι μόνο εφαρμόζει την προφητεία του 2ου Ψαλμού στην πρώτη έλευση του Χριστού, αλλά αποδεικνύει ότι η βασιλεία που έλαβε ο Ιησούς τον πρώτο αιώνα, δεν ήταν μόνο επί της εκκλησίας του, αλλά και επί των εθνών.  Έτσι δεν μένει τίποτα για να βασιλέψει πάνω του ο Ιησούς το 1914!!!

Η παγκόσμια εξουσία του Χριστού, φαίνεται και από τα παρακάτω εδάφια. Από την πρώτη του παρουσία εξουσίαζε σε όλο το σύμπαν.

Α΄ Πέτρου 3:22  "ος (ο οποίος) εστίν εν δεξιά του Θεού πορευθείς εις τον ουρανό υποταγέντων αυτώ αγγέλων και εξουσιών και δυνάμεων."

Πότε λοιπόν υπετάχθησαν οι άγγελοι, οι εξουσίες και οι δυνάμεις στον ενανθρωπίσαντα Χριστό; ΟΤΑΝ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!

Κολασσαείς 1:13 "ος ερρύσατο ημάς εκ της εξουσίας του σκότους και μετέστησεν εις την βασιλείαν του Υιού της αγάπης αυτού."

Ήταν ήδη οι Χριστιανοί στην βασιλεία του Χριστού από τότε. Άρα ήταν υπαρκτή.

Ματθαίος 28:18 "και προσελθών ο Ιησούς ελάλησεν αυτοίς λέγων 'Εδόθει μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί της γης'."

Από πότε του είχε δοθεί; Από το 1914; Η Αγία Γραφή διαφωνεί.

Φιλιππισίους 2:9-11 "Διό και ο Θεός αυτόν υπερύψωσεν και εχαρίσατο αυτώ το όνομα το υπέρ παν όνομα, ίνα εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψει επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και πάσα γλώσσα εξομολογήσηται ότι Κύριος Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού Πατρός."

Είναι σαφής η εξουσία του Ιησού επί όλου του σύμπαντος από τον πρώτο αιώνα.

Εφεσίους 1:20-22 "Ην ενήργησεν εν Χριστώ εγείρος αυτόν εκ νεκρών και καθίσας εν δεξιά αυτού εν τοις επουρανίοις υπεράνω πάσης αρχής και εξουσίας και δυνάμεως και κυριότητος και παντός ονόματος ονομαζομένου, ου μόνον εν των αιώνι τούτω αλλά και εν τω μέλλοντι. Και πάντα υπέταξεν υπό τους πόδους αυτού και αυτόν έδωκεν κεφαλήν υπέρ πάντα τη εκκλησία.".

Ο Ιησούς λοιπόν βασίλεψε από την ανάστασή του ως Καινή Κτίση επί πάντων και για πάντα, και δεν χρειαζόταν να περιμένει έως το 1914 για να γίνει βασιλιάς.

Το παρακάτω εδάφιο δείχνει καθαρά πως οι εθνικοί δεν μπορούσαν να μπουν στην εκκλησία, αν πρώτα δεν ανοικοδομείτο η σκηνή του Δαυίδ η πεσμένη, δηλαδή η βασιλική του δυναστεία. (Δες Λουκά 1:32, 2 Σαμουήλ 7:11-13, 16, Άμμως 9:11-12).Εφόσον όμως οι εθνικοί μπήκαν στην εκκλησία τον πρώτο αιώνα, σημαίνει πως ο Χριστός είχε ήδη καθίσει στον θρόνο του Δαβίδ από τότε, και είχε ανοικοδομήσει τη σκηνή του από τότε. Ιδού το εδάφιο:

Πράξεις 15:14-17 "Συμεών εξηγήγατο καθώς πρώτον ο Θεός επεσκέψατο λαβείν εξ εθνών λαόν τω ονόματι Αυτού. Και τούτω συμφωνούσιν οι λόγοι των προφητών καθώς γέγραπται 'Μετά ταύτα αναστρέψω και ανοικοδομήσω την σκηνή Δαυίδ την πεπτωκυίαν και τα κατεσκαμμένα αυτής ανοικοδομήσω και ανορθώσω αυτήν, όπως αν εκζητήσωσιν οι κατάλοιποι των ανθρώπων τον Κύριον και πάντα τα έθνη εφ'ούς επικέκληται το όνομά μου επ'αυτούς, λέγει Κύριος ποιών ταύτα".

Όταν ειπώθηκαν αυτά τα λόγια, οι εθνικοί είχαν ήδη μπει στην εκκλησία και ο Θεό ανοικοδομούσε την δυναστεία του Δαυίδ, "όπως αν" (για να) "εκζητήσωσιν... τον Κύριον και πάντα τα έθνη". Σαφώς φαίνεται, πως η ανοικοδόμηση προηγείται της εισόδου των εθνικών.

Πολλά εδάφια μπορούν να γραφτούν ακόμα ως αποδείξεις πως ο Χριστός βασίλεψε στο θρόνο του Δαυίδ από τον πρώτο αιώνα, μα ήδη γράφτηκαν αρκετά.

 

ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ: Αποδείξαμε, πως η Αγία Γραφή διδάσκει ότι ο Ιησούς Χριστός ενθρονίστηκε στο θρόνο του Θεού τον πρώτο αιώνα μ.Χ. Έτσι όμως, δεν μένει τίποτα πάνω στο οποίο θα μπορούσε να αρχίσει να βασιλεύει το 1914, αποδεικνύοντάς το λάθος, μαζί με όλους τους υπολογισμούς της εταιρίας Σκοπιάς για τους Καιρούς των Εθνών.

πηγή: http://oodegr.com/paratir/meletes/allo_evaggelio/basileas_poiwn_1.htm


Επί ποιων υποτίθεται ότι βασίλευσε ο Χριστός το 1914 κατά την εταιρία Σκοπιά;

Ξεσκέπασμα τών ατοπημάτων τής ανύπαρκτης και ομιχλώδους "αόρατης" βασιλείας τού 1914

Η εταιρία Σκοπιά τονίζει ότι η ενθρόνιση και η βασιλεία του Ιησού Χριστού άρχισε το 1914 (Σκοπιά 1/1/1986 σελ 18, Σκοπιά 1/6/1985 σελ 12, Σκοπιά 15/10/1988 σελ 15). Ισχυρίζεται επίσης ότι ο Ιησούς Χριστός έγινε βασιλιάς από την ανάστασή του μόνο πάνω στην εκκλησία του ("Συζητάτε" σελ 113, Σκοπιά 1/8/1987 σελ 11).

Στη συνέχεια παρατίθεται περίληψη του πλήθους των αποδείξεων ότι αυτές ο θέσεις είναι λάθος.

1. Βασιλιάδες στον λαό τού Γιαχβέ

Σύμφωνα με την εταιρία Σκοπιά, ο Σεδεκίας ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του τότε λαού του Θεού, που καθόταν στο "θρόνο του Ιεχωβά". Κατά τον ίδιο τρόπο όμως, ο Χριστός είναι ο βασιλιάς της χριστιανικής εκκλησίας, του τωρινού λαού του Θεού, που κάθισε από το 33 μ.Χ. πάνω στο θρόνο του Ιεχωβά. (βιβλίο "Αποκάλυψη" σελ 72-73 παρ 23). (Λουκάς 1:32-33).

Η εταιρία Σκοπιά παραδέχεται ότι η εκκλησία είναι ο νέος λαός του θεού, ο "πνευματικός Ισραήλ" (Γαλάτες 6:16, 3:29, 4:26, 30-31) (Σκοπιά 15/1/1985 σελ 17, "Ελθέτω" σελ 63-64).

Αν λοιπόν οι καιροί των εθνών άρχισαν με την πτώση του Σεδεκία από το θρόνο βασιλείας του στο λαό του Θεού, τότε πρέπει να τελείωσαν με την άνοδο του Χριστού το 33 μ.Χ. στο θρόνο βασιλείας του επί του νέου λαού του Θεού, της εκκλησίας. Και οι δύο κάθονταν στο "θρόνο του Ιεχωβά" (Αποκάλυψη 3:21, παράβαλε με 1 Χρονικών 29:23. Δες ιδιαίτερα το βιβλίο "Μπορείτε να ζείτε" σελ 139 παρ 14 και 16).

Το βιβλίο "Αποκάλυψη" σελ 72-73 παρ 23, λέει ότι ο Χριστός, σύμφωνα με το εδάφιο Αποκάλυψη 3:21, καθόταν από το 33 μ.Χ. στο θρόνο του πατέρα του. Από το 1914 μ.Χ. όμως "κάθισε στο δικό του θρόνο".

Όμως, ο Ιησούς Χριστός, μπορεί να αντικαταστήσει αυτό που έχασε ο Σεδεκίας, δηλαδή την εξουσία "στο θρόνο του Θεού", μόνο όταν κάθεται στο θρόνο του Θεού και όχι στον "δικό του". Αν λοιπόν από το 1914 κάθησε "στον δικό του" θρόνο, αυτό το έτος δεν έχει καμία σχέση με το θρόνο του Σεδεκία και του Δαβίδ, ούτε με τους καιρούς των εθνών, όπως τους αντιλαμβάνεται η Σκοπιά.

 

2. Η καταπάτηση τής ουράνιας Βασιλείας και η εξουσία επί τών εθνών

Εφόσον η εταιρία Σκοπιά μιλάει για μια ουράνια βασιλεία, με ποιό τρόπο τα έθνη την καταπάτησαν εφόσον δεν μπορούν να ανέβουν στον ουρανό; (Λουκάς 21:24, Ιωάννης 3:13). Δεν μπορούσαν τα έθνη να ανέβουν στον ουρανό για να συνεχίσουν την καταπάτηση της βασιλείας επί του λαού του Θεού, από το 33 μ.Χ.

Ούτε μπορεί η καταπάτησης της βασιλείας να αναφέρεται στο διωγμό επί των χριστιανών, επειδή ο διωγμός δεν σταμάτησε το 1914 που υποτίθεται ότι σταμάτησε η καταπάτηση της βασιλείας (Σκοπιά 15/10/1988 σελ 13 παρ 14).

Η εταιρία Σκοπιά απαντάει, ότι από το 33 μ.Χ. ως το 1914, ήταν μια "παθητική διακυβέρνηση" (Σκοπιά 1974 σελ 523). Όμως ηΣκοπιά 1/8/1987 σελ 11αντιφάσκει σε αυτό, γιατί λέει ότι "ο Χριστός ηγείται ενεργά πάνω στην εκκλησία του" από το 33 μ.Χ. ως σήμερα και το αποδεικνύει!

Επίσης, η εταιρία Σκοπιά απαντάει ότι από το 33 μ.Χ. ως το 1914, ο Ιησούς δεν είχε αναλάβει βασιλεία επί των εθνών, αλλά από το 33 μ.Χ. "προσμένει εωσού τεθώσι οι εχθροί αυτού υποπόδιο των ποδών αυτού" (Σκοπιά 1973 σελ 52 παρ 1-2). (Ψαλμ 110:1, Εβραίους 10:13). Όμως, λένε ότι από το 1914 "εγένετο η βασιλεία του κόσμου, του Κυρίου ημών, και του Χριστού αυτού" (Αποκάλυψη 11:15) (βιβλίο "Αποκάλυψη" σελ 171 παρ 1-3). Τότε, ο Χριστός άρχισε να αναλαμβάνει δράση ρίχνοντας τον Σατανά στη γη, ο οποίος προκάλεσε αυξημένα δεινά από το 1914 και μετά, από τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Έτσι όμως έχουμε μια ουράνια δράση και όχι δράση εθνών.

Η Σκοπιά 1/1/1949, λέει ότι ο Σατανάς και οι δαίμονές του στάθηκαν ανίκανοι να καταπατήσουν την ουράνια Νέα Ιερουσαλήμ (Αποκάλυψη 12:1-13).

Αυτή η λύση όμως για την έννοια της καταπάτησης, είναι πολύ άτοπη επειδή:

α) Αυτό θα ταύτιζε τον Σατανά και τους δαίμονές του με τα έθνη, μια λέξη που η βίβλος τη χρησιμοποιεί για να δείξει μόνο τους μη Ιουδαίους ανθρώπους.

β) Το Αποκάλυψη 11:15 λέει σύμφωνα με το κείμενο: "Έγινε η βασιλεία του κόσμου βασιλεία του Χριστού". Από το 1914 όμως, δεν έγινε καμία σχετική αλλαγή από ανθρώπινης άποψης. Όπως πριν από το 1914, έτσι και μετά, κυβερνούν τα έθνη. Αν η εταιρία Σκοπιά εννοεί ότι ο Χριστός από το 1914 έχει μια παθητική διακυβέρνηση επί των εθνών, η Αγία Γραφή μας λέει ότι αυτή την είχε ήδη από τον 1ο αιώνα μ.Χ.:

Αποκάλυψη 2:26-27 "Και ο νικών και ο τηρών άχρι τέλους τα έργα μου, δώσω αυτώ εξουσίαν επί των εθνών, και ποιμανεί αυτούς εν ράβδω σιδηρά, ως τα σκεύη τα κεραμικά συντριβήσεται, ως καγώ είληφα παρά του πατρός μου".

Αυτά τα λόγια, γράφτηκαν στο τέλος του 1ου αιώνα. Σύμφωνα λοιπόν με τα εδάφια, ο Ιησούς είχε ήδη λάβει εξουσία επί των εθνών. Μα τότε, τι είχε μείνει να λάβει για το 1914; Βασίλευε ήδη επί της εκκλησίας του, και επί των εθνών από τον καιρό που ειπώθηκαν αυτά τα λόγια.

Αυτό το εδάφιο, είναι παρμένο από την προφητεία του Ψαλμού 2:6-9, που λέει τα ίδια λόγια. Στις Πράξεις 13:32-33, ο Παύλος το εφαρμόζει στην ανάσταση του Ιησού Χριστού. Λέει ότι τότε "εκπληρώθηκαν τα λόγια του δεύτερου ψαλμού" που περιέχουν αυτά τα λόγια.

Στην κατανόηση αυτού του εδαφίου, μας βοηθούν ορισμένες σκέψεις:

Κατ' αρχήν όταν λέμε ότι ο Χριστός βασίλεψε, φυσικά δεν εννοούμε ότι έβαλε μια χρυσή κορώνα στο κεφάλι του κατά γράμμα, ούτε ότι κρατάει ένα σκήπτρο, ούτε ότι κάθεται σε έναν θρόνο στον ουρανό, ούτε ότι κάθεται κατά γράμμα στη δεξιά μεριά του Πατέρα του. Στον ουρανό δεν υπάρχουν υλικές κορώνες, σκήπτρα και θρόνοι. Αυτές είναι ανθρωπομορφικές εκφράσεις, που μας βοηθούν να καταλάβουμε κάποιες καταστάσεις στον ουρανό. Όταν λοιπόν μιλάμε για την βασιλεία του Χριστού, εννοούμε την εξουσία του πάνω σε κάποιους ("Συζητάτε" σελ 107). πχ. βλέπουμε στην προς Ρωμαίους επιστολή κεφάλαιο 5ο και εδάφιο 17, ότι "ο θάνατος εβασίλεψε" και στο εδάφιο 21 "εβασίλεψε η αμαρτία" και "να βασιλεύσει η χάρις". Φυσικά, ο θάνατος, η αμαρτία και η χάρις δεν φορούν κάποια κορώνα, ούτε κάθονται σε θρόνους.

Απλώς έχουν εξουσία σε κάποιους, και έτσι βασιλεύουν. Κατά τον ίδιο τρόπο, δόθηκε και στον Χριστό εξουσία επί των εθνών από την ανάστασή του, σύμφωνα με τα εδάφια που είδαμε. Άρα, σύμφωνα με το εδάφιο είχε από την ανάστασή του την εξουσία επί των εθνών, ακόμα και να τα συντρίψει ή να τα ποιμάνει. Το 1914 δεν πήρε τίποτα περισσότερο.
 

3. Ο Χριστός ήταν Βασιλιάς πριν από το 1914

Στη συνέχεια θα δούμε πλήθος εδαφίων, που δείχνουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν βασιλιάς πολύ πριν από το 1914.

Ο Χριστός, από τη γέννησή του είχε ήδη βασιλικά δικαιώματα:

Ματθαίος 2:2 "Πού εστιν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων;"

Ο Ιησούς αναφέρεται ως βασιλιάς ακόμα και στη γέννησή του.

Ησαϊας 9:6-7 "Διότι παιδίον εγεννήθει εις ημάς... και η εξουσία θέλει είσθαι επί τον ώμον αυτού"

Λουκάς 1:32-33 "ούτος εσταί μέγας και υιός Υψίστου κληθήσεται και δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαυίδ του πατρός αυτού, και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος".

Από τον καιρό του βατπίσματός του το 29 μ.Χ., ο Χριστός άσκησε αυτή την εξουσία σε μαγάλο βαθμό εδώ στη γη. Εξέβαλλε δαιμόνια σαν απόδειξη ότι ΕΦΘΑΣΕΝ (όχι "θα φτάσει το 1914") η βασιλεία. Αυτό φαίνεται στο παρακάτω εδάφιο:

Ματθαίος 12:28 "Ει δε εν πνεύματι Θεού εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ' υμάς η βασιλεία του Θεού".

Ανάσταινε, θεράπευε, δάμαζε τα στοιχεία της φύσης και όλα αυτά με το Πνεύμα το Άγιο, σαν απόδειξη ότι έφθασεν η βασιλεία του Θεού.

Ιεζεκιήλ 21:26-27 "...Σήκωσον το διάδημα και αφαίρεσον το στέμμα, αυτό δεν θέλει είσθαι τοιούτον... θέλω ανατρέψει, ανατρέψει, ανατρέψει αυτό, και δεν θέλει υπάρχει εωσού έλθει εκείνος εις ον ανήκει και εις τούτον θέλω δώσει αυτό"

Σύμφωνα με αυτό το εδάφιο, το στέμμα θα ήταν πεσμένο "εωσού έλθει" ο Χριστός.

Σύμφωνα λοιπόν με το χωρίο Δανιήλ 9:25, ο Χριστός ήλθε το 29 μ.Χ. με το βάπτισμά του, και κατά την ερμηνεία της εταιρίας Σκοπιάς ("Μπορείτε να ζείτε" σελ 137-138 παρ 12-13). Άρα ΤΟΤΕ, στην πρώτη του έλευση, έπρεπε να του δοθεί το στέμμα του Σεδεκία. Αλλιώς η προφητεία του Ιεζεκιήλ θα έλεγε "εωσού ξαναέλθει".

Εφόσον λοιπόν ο Χριστός πήρε το στέμμα στην πρώτη του έλευση, αν οι καιροί των εθνών ήταν αυτό που λέει η εταιρία Σκοπιά, θα έπρεπε να λήξουν τότε.

Επιπλέον, αν η προφητεία "εωσού έλθει" εκπληρώνεται το 1914, τότε η λέξη "έρχομαι" ταυτίζεται με τη λέξη "παρουσία", με καταστροφικές συνέπειες για το δόγμα του 1914. Η εταιρία Σκοπιά διαχωρίζει τη λέξη "παρουσία" από τη λέξη "έλευση", επειδή όπως θα δούμε στο επόμενο κεφάλαιο, αν σημαίνουν το ίδιο, τότε το 1914 θα έπρεπε να γίνει και ο Αρμαγεδδών (κατά τη δογματική τής Σκοπιάς). ("Χιλιετής Βασιλεία" σελ 168-169). Τα παρακάτω εδάφια δείχνουν ότι ο Χριστός ήταν ήδη βασιλιάς πριν από το 1914, και πριν το θάνατό του ακόμα:

Ματθαίος 21:5 "...ο Βασιλεύς σου έρχεται σοι πραΰς και επιβεβηκώς επί όνον και επί πώλον υιόν υποζυγίου"

Ήταν λοιπόν βασιλιάς τη στιγμή που ερχόταν στην Ιερουσαλήμ.

Ματθαίος 27:11 "...συ ει ο βασιλεύς των Ιουδαίων; Ο δε Ιησούς έφη 'σύ λέγεις'."

Ο Ιησούς παραδέχτηκε πως ήταν βασιλιάς (Μάρκος 15:2, Λουκάς 22:2-3)

Ματθαίος 12:28 "ει δε εν πνεύματι Θεού εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια, άρα έφθασεν εφ' υμάς η βασιλεία του Θεού".

Ο Χριστός ενεργούσε σαν βασιλιάς. Αν η εταιρία Σκοπιά θέλει να πιστεύει ότι η βασιλεία του Θεού ιδρύθηκε στον ουρανό το 1914, και θα ιδρυθεί στη γη στον Αρμαγεδδώνα, τότε με ποιά εξουσία ο Χριστός έκανε θαύματα;

Ιωάννης 1:49 "Λέγει αυτώ Ναθαναήλ 'πόθεν με γινώσκεις;.... συ ει ο υιός του Θεού, συ βασιλεύς ει του Ισραήλ."

Ο Ναθαναήλ τον αναγνώρισε ως βασιλιά του Ισραήλ, επί του οποίου βασίλευε και ο Σεδεκίας, τον οποίο διαδέχτηκε στο θρόνο.

Ιωάννης 18:33-37 "...συ ει ο Βασιλεύς των Ιουδαίων; Απεκρίθει ο Ιησούς..... η βασιλεία η εμή ουκ εστίν εκ του κόσμου τούτου....νυν δε η βασιλεία η εμή ουκ εστίν εντεύθεν.... συ λέγεις ότι βασιλεύς ειμί"

Ο Χριστός παραδέχεται καθαρά και δηλώνει ότι ΤΟΤΕ ήταν βασιλιάς κάποιος βασιλείας.

Μάρκος 11:10 "Ευλογημένη η ερχομένη βασιλεία του πατρός ημών Δαυίδ"

Για να έρχεται κατά τη στιγμή εκείνη η βασιλεία σημαίνει πως ήταν υπαρκτή. Άρα η βασιλεία του Δαυίδ και του Σεδεκία, ήταν υπαρκτή και είχε αποκατασταθεί τότε.

Λουκάς 17:21 "...ιδού γαρ η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστίν"

Η εταιρία Σκοπία στο βιβλίο "Συζητάτε" σελ 107, παραδέχεται πώς η βασιλεία ήταν υπαρκτή (εστίν) και αντιπροσωπευόταν από τον ίδιο τον Ιησού ως βασιλιά της!

Στα παρακάτω εδάφια δείχνει η Αγία Γραφή, πώς ο Χριστός δεν είχε εξουσία μόνο επί των μαθητών του, αλλά και επί όλου του σύμπαντος. Στην ανάληψή του, έγινε η ουράνια ενθρόνισή του.

Τα παρακάτω 3 εδάφια, η εταιρία Σκοπιά τα εφαρμόζει στο 1914. (Σκοπιά 1/1/1986 σελ 18, "Χιλιετής βασιλεία" σελ 70-71, Σκοπιά 1/2/1986 σελ 10).

Ψαλμοί 45:6-7 "ο θρόνος σου Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος. Σκήπτρον ευθύτητος είναι το σκήπτρον της βασιλείας σου. Ηγάπησας δικαιοσύνην και εμίσησας αδικίαν. Δια τούτο έχρισέ σε ο Θεός, ο Θεός σου, έλεον αγαλιάσεως υπέρ τους μετόχους σου."

Ψαλμοί 110:1-2 "Εϊπεν ο Κύριος προν τον Κύριόν μου: Κάθου εκ δεξιών μου, εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. Εκ της Σιών θέλει εξαποστείλει ο κύριος την ράβδον της δυνάμεώς σου. Κατακυρίευε εν μέω των εχθρών σου."

Ψαλμοί 2:1-12 "Διατί εφρύαξαν τα έθνη και οι λαοί εμελέτησαν μάταια; Παρεστάθησαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχοντες συνήχθηασν ομού κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού...ο καθήμενος εν ουρανοίς θέλει γελάσει... αλλά εγώ (θέλει ειπεί),έχρισα τον βασιλέα μου επί Σιών... Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερον σε εγέννησα, ζήτησον  παρ' εμού και θέλω σοι δώσει τα έθνη κληρονομίαν σου, και ιδιοκτησίαν σου τα πέρατα της γης. Θέλει ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά. Ως σκεύος κεραμέως θέλει συντρίψει αυτούς. Τώρα λοιπόν βασιλείς συνετίσθητε... φιλείτε τον Υιόν, μήποτε οργισθεί...."

Όπως είπαμε, η Σκοπιά εφαρμόζει τα 3 παραπάνω εδάφια στο 1914. Στη συνέχεια θα δούμε πως η Αγία Γραφή τα εφαρμόζει στην ουράνια ενθρόνιση του Ιησού, μετά την ανάστασή του, διαφωνώντας ως συνήθως με την εταιρία Σκοπιά.

Πράξεις 4:25-27 "...ινατί εφρύαξαν τα έθνη και οι λαοί εμελέτησαν κενά; Παρεστάθησαν οι βασιλείς της γης... συνήχθησαν γαρ επ' αλήθειας εν τη πόλει ταύτη επί τον άγιον παίδα σου Ιησούν ον έχρισας, Ηρώδης τε και Πόντιος Πιλάτος συν έθνεσιν και λαοίς Ισραήλ"

Καθαρά, η Αγία Γραφή εφαρμόζει εδώ τον Ψαλμό 2:1-3 στην πρώτη έλευση του Ιησού, και στις απόπειρες εναντίον της ζωής του τότε. Καμία σχέση δεν έχει με τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο του 1914, όπως λέει η εταιρία Σκοπιά αυθαίρετα και αναπόδεικτα.

Πράξεις 13:33  "ότι ταύτην ο Θεός εκπλήρωκεντοις τέκνοις αυτών ημίν αναστήσας Ιησούν ως και ρω τω ψαλμώ γέγραπται τω δευτέρω: Υιός μου ει συ, εγώ σήμερον γεγέννηκά σε".

Και πάλι η Αγία Γραφή εφαρμόζει τον 2ο ψαλμό στην πρώτη έλευση του Χριστού, και λέει καθαρά πως εφαρμόστηκε στην ανάστασή του.

Εβραίους 1:5,8,13 "Τίνι  γαρ είπεν ποτέ των αγγέλων: Υιός μου ει συ, εγώ σήμερον γεγέννηκά σε; Και πάλιν... προς δε τον Υιό: ο Θρόνος σου ο Θεός εις τον αιώνα του αιώνος, και η ράβδος της ευθύτητας ράβδος της βασιλείας σου... δια τούτο έχρισέ σε... προς τίνα δε των αγγέλων είρηκέν ποτέ: Κάθου εκ δεξιών μου έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου;"

Στα παραπάνω εδάφια, βλέπουμε ότι συνδέει τον Ψαλμό 45:6-7 και τον 110:1-2 με τον 2:1-12, που όπως είδαμε στις Πράξεις 13:33, εφαρμόζεται στην ανάσταση του Κυρίου. Τότε λοιπόν εφαρμόζονται και οι 2 άλλοι Ψαλμοί.

Πράξεις 2:29-36 "...περί του πατριάρχου Δαυϊδ... όρκω ώμοσεν αυτώ ο Θεός εκ καρπού της οσφύος αυτού καθίσαι επί τον θρόνον αυτού, προϊδών ελάλησεν περί της αναστάσεως του Χριστού ότι ούτε εγκαταλείφθει εις άδην ούτε η σάρξ αυτού είδεν διαφοράν. Τούτον τον Ιησούν ανέστησεν ο Θεός, ου πάντες ημείς εσμέν μάρτυρες τη δεξιά ουν (λοιπόν) του Θεού υψωθείς, την τε επαγγελίαν του Πνεύματος του Αγίου λαβών παρά του πατρός, εξέχεεν...ου γαρ Δαυίδ ανέβει εις τους ουρανούς, λέγει δε αυτός: '΄ειπεν ο Κύριος τω Κυρίω μου: Κάθου εκ δεξιών μου, έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. Ασφαλώς ούν(λοιπόν), γινωσκέτω πας οίκος Ισραήλ ότι και Κύριον και Χριστόν εποίησεν ο Θεός τούτον τον Ιησούν ον υμείς εσταυρώσατε".

Πόσο πιο καθαρά μπορούσε να το γράψει η Γραφή ότι ο Ψαλμός 110:1-2 εκπληρώθηκε με την ανάσταση του Χριστού; Τι περισσότερο χρειάζεται κάθε ειλικρινής αναγνώστης για να καταλάβει πως ο Ιησούς έγινε "Κύριος", και κάθισε στο θρόνο του Δαυίδ όταν υψώθηκε στα δεξιά του Θεού στην ανάστασή του; Κι όμως, λέει ακόμα περισσότερα:

Εβραίους 10:12-15 "Ούτος δε μίαν υπέρ αμαρτιών προσενέγκας θυσίαν εις το διηνεκές εκάθισεν εν δεξιά του Θεού, το λοιπόν εκδεχόμενος έως τεθώσιν οι εχθροί αυτού υποπόδιον των ποδών αυτού... Μαρτυρεί και το Πνεύμα το Άγιον"

Ποιός τολμά να διαφωνήσει με το Πνεύμα το Άγιο ότι ο Ψαλμός ρι:1-2 είχε εκπληρωθεί τότε;

Μάρκος 14:62 "Ο δε Ιησούς είπε: Εγώ ειμί, και όψεσθε τον υιόν του ανθρώπου εκ δεξιών καθήμενον της δυνάμεως και ερχόμενον μετά των νεφελών του ουρανού."

Λουκάς 22:67-70 "...ει συ ο Χριστός;... από του νυν δε έσται ο υιός του ανθρώπου καθήμενος εκ δεξιών της δυνάμεως του Θεού..."

Στα δύο παραπάνω εδάφια φαίνεται πως ο Χριστός από τότε (από του νυν) θα καθόταν στα δεξιά του Θεού, και έτσι ο Ψαλμός 110:1-2 θα εκπληρωνόταν τότε.

Αποκάλυψη 2:2-27 "Και ο νικών και ο τηρών άχρι τέλους τα έργα μου, δώσω αυτώ εξουσίαν επί των εθνών και ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά ως τα σκεύη τα κεραμικά συντρίβεται, ως καγώ είληφα (έλαβα) παρά του Πατρός μου"

Ειδικά αυτό το εδάφιο είναι καταπέλτης εναντίον του δόγματος του 1914. Όχι μόνο εφαρμόζει την προφητεία του 2ου Ψαλμού στην πρώτη έλευση του Χριστού, αλλά αποδεικνύει ότι η βασιλεία που έλαβε ο Ιησούς τον πρώτο αιώνα, δεν ήταν μόνο επί της εκκλησίας του, αλλά και επί των εθνών.  Έτσι δεν μένει τίποτα για να βασιλέψει πάνω του ο Ιησούς το 1914!!!

Η παγκόσμια εξουσία του Χριστού, φαίνεται και από τα παρακάτω εδάφια. Από την πρώτη του παρουσία εξουσίαζε σε όλο το σύμπαν.

Α΄ Πέτρου 3:22  "ος (ο οποίος) εστίν εν δεξιά του Θεού πορευθείς εις τον ουρανό υποταγέντων αυτώ αγγέλων και εξουσιών και δυνάμεων."

Πότε λοιπόν υπετάχθησαν οι άγγελοι, οι εξουσίες και οι δυνάμεις στον ενανθρωπίσαντα Χριστό; ΟΤΑΝ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!

Κολασσαείς 1:13 "ος ερρύσατο ημάς εκ της εξουσίας του σκότους και μετέστησεν εις την βασιλείαν του Υιού της αγάπης αυτού."

Ήταν ήδη οι Χριστιανοί στην βασιλεία του Χριστού από τότε. Άρα ήταν υπαρκτή.

Ματθαίος 28:18 "και προσελθών ο Ιησούς ελάλησεν αυτοίς λέγων 'Εδόθει μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί της γης'."

Από πότε του είχε δοθεί; Από το 1914; Η Αγία Γραφή διαφωνεί.

Φιλιππισίους 2:9-11 "Διό και ο Θεός αυτόν υπερύψωσεν και εχαρίσατο αυτώ το όνομα το υπέρ παν όνομα, ίνα εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψει επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και πάσα γλώσσα εξομολογήσηται ότι Κύριος Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού Πατρός."

Είναι σαφής η εξουσία του Ιησού επί όλου του σύμπαντος από τον πρώτο αιώνα.

Εφεσίους 1:20-22 "Ην ενήργησεν εν Χριστώ εγείρος αυτόν εκ νεκρών και καθίσας εν δεξιά αυτού εν τοις επουρανίοις υπεράνω πάσης αρχής και εξουσίας και δυνάμεως και κυριότητος και παντός ονόματος ονομαζομένου, ου μόνον εν των αιώνι τούτω αλλά και εν τω μέλλοντι. Και πάντα υπέταξεν υπό τους πόδους αυτού και αυτόν έδωκεν κεφαλήν υπέρ πάντα τη εκκλησία.".

Ο Ιησούς λοιπόν βασίλεψε από την ανάστασή του ως Καινή Κτίση επί πάντων και για πάντα, και δεν χρειαζόταν να περιμένει έως το 1914 για να γίνει βασιλιάς.

Το παρακάτω εδάφιο δείχνει καθαρά πως οι εθνικοί δεν μπορούσαν να μπουν στην εκκλησία, αν πρώτα δεν ανοικοδομείτο η σκηνή του Δαυίδ η πεσμένη, δηλαδή η βασιλική του δυναστεία. (Δες Λουκά 1:32, 2 Σαμουήλ 7:11-13, 16, Άμμως 9:11-12).Εφόσον όμως οι εθνικοί μπήκαν στην εκκλησία τον πρώτο αιώνα, σημαίνει πως ο Χριστός είχε ήδη καθίσει στον θρόνο του Δαβίδ από τότε, και είχε ανοικοδομήσει τη σκηνή του από τότε. Ιδού το εδάφιο:

Πράξεις 15:14-17 "Συμεών εξηγήγατο καθώς πρώτον ο Θεός επεσκέψατο λαβείν εξ εθνών λαόν τω ονόματι Αυτού. Και τούτω συμφωνούσιν οι λόγοι των προφητών καθώς γέγραπται 'Μετά ταύτα αναστρέψω και ανοικοδομήσω την σκηνή Δαυίδ την πεπτωκυίαν και τα κατεσκαμμένα αυτής ανοικοδομήσω και ανορθώσω αυτήν, όπως αν εκζητήσωσιν οι κατάλοιποι των ανθρώπων τον Κύριον και πάντα τα έθνη εφ'ούς επικέκληται το όνομά μου επ'αυτούς, λέγει Κύριος ποιών ταύτα".

Όταν ειπώθηκαν αυτά τα λόγια, οι εθνικοί είχαν ήδη μπει στην εκκλησία και ο Θεό ανοικοδομούσε την δυναστεία του Δαυίδ, "όπως αν" (για να) "εκζητήσωσιν... τον Κύριον και πάντα τα έθνη". Σαφώς φαίνεται, πως η ανοικοδόμηση προηγείται της εισόδου των εθνικών.

Πολλά εδάφια μπορούν να γραφτούν ακόμα ως αποδείξεις πως ο Χριστός βασίλεψε στο θρόνο του Δαυίδ από τον πρώτο αιώνα, μα ήδη γράφτηκαν αρκετά.

 

ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ: Αποδείξαμε, πως η Αγία Γραφή διδάσκει ότι ο Ιησούς Χριστός ενθρονίστηκε στο θρόνο του Θεού τον πρώτο αιώνα μ.Χ. Έτσι όμως, δεν μένει τίποτα πάνω στο οποίο θα μπορούσε να αρχίσει να βασιλεύει το 1914, αποδεικνύοντάς το λάθος, μαζί με όλους τους υπολογισμούς της εταιρίας Σκοπιάς για τους Καιρούς των Εθνών.

πηγή: http://oodegr.com/paratir/meletes/allo_evaggelio/basileas_poiwn_1.htm


Ερώτηση προς τους Μάρτυρες της Σκοπιά..

Πως γίνεται να επιτρέπεται να δεχθείτε συστατικά αίματος αλλά να μην είστε δωρητές αίματος οι ίδιοι;;


Για ρωτήστε τον τοπικό σας ...βοσκό




Ξενόγλωσση ανάρτηση:Ten Years After Leaving Jehovah’s Witnesses

I credit Randy Watters at www.freeminds.org with my recovery to life outside of the Organization. Support4xjws.org was a wonderful place to air my feelings and get support from good people such as Spock, Mommie Dark and Abbie Normal.  H20 was a bit too rough for me, although I'd visit from time to time, always being reassured that leaving the JWs was the right thing to do. And how shocking, yet sadly such a relief, it was to hear stories that rang true yet thousands of miles apart, the whole world over!

Randy saved my family's life, how could I not help him to continue to help others like me!  I would recommend those of you who can to think about the work that Randy Watters is doing to raise the consciousness level through his education-work to help hundreds and thousands of lost souls. Think of how much money you wasted driving cars (ours was a 40 x 30 mile territory) and buying literature to lie in the trunk of your car.  And since we helped the other JW funds (such as the Society's Kingdom Hall program), it could be $300 a month easy.  Add it all together and send 20% to Randy for Free Minds! Well, that's what I like to do, and thankfully I can afford a small sum regularly.

Now ten years later I can conclude that the past few years have been the best years of my family's life - making up for many of the 17 years we were active JWs. At our "peak" as JWs I was a book study conductor, an MS being groomed to be an elder and my wife a full-time pioneer.  Out of the four of us I am the only one who is still a Recovering JW, my wife and two children wrote the experience off long ago.  My daughter is finishing her Fine Arts degree at a local university.  Her particular focus is Installation Art using straw, dirt and wood as mediums.  She has one piece that has a leaning watchtower made of straw that was part of a work entitled The Gospel According to Chinny-Chin-Chin, so she exorcised her JW "demons" her own way.  She is the resident artist at Mount Hood Community College in Gresham Oregon and currently has an exhibition of her work on show.

I like coming back to visit JWN Forum, it's a good group and it looks like it is working, but I generally don't post as I don't have the time to keep up with it.  I would say that after the first two years of being angry that I was duped by my own emotions (we were converts to the faith) and then for a few years feeling spiteful toward the brethren, I am now at the point of just grazing the information in JWN and Free Minds and not taking that much to heart personally.  It's best for me that way.  If I get emotionally involved I can go into a funk, and I can't afford that baggage anymore.  Along the way I was diagnosed Bi-polar.  I think I had that my whole life and it was probably the reason I accepted "the kingdom message" in the first place.  I guess you do have to be a little nutty to convert to the faith!  I was put on Tegretol, which I still take daily, and that was the first time my left brain and right brain worked in unison. Oh how I made myself so miserable in all the years beforehand!

When we became JWs in 1981 we lost most of our friends and some of our family.  When we left in 1998 we lost all of the JW family, their love being totally conditional, dependent upon our good standing in the congregation.  Since we were the black sheep of our worldly families we had no other family members in the JWs.  And that was a good thing; we were able to make our break without too many problems.  Although I wish I hadn't tried to explain why we were leaving, especially as I said that if I were to go to the Memorial I would partake, as everyone should (John 6:53).  That was taken out of context, and it quickly got around that I was losing my mind and thinking I was better than everyone, hence the partaking.  All I was trying to say was that anyone who is truly a Christian should partake, the two-class structure of Anointed and Other Sheep is fictitious.

So perhaps I shouldn't have left as quickly as I did, and played their system longer instead.  We never did get DF'd. We left with a vengeance, which included the tobacco habit.  Going from a "liberal" JW household (we were the ones with a beer keg!) to a very worldly one left my son without direction and without any reference points for some time (he was 16 when we left).  If I could go back in time I would leave a little more gently, rather than reveling in all the world had to offer.  Still he graduated from Oregon State in 2007 with a degree in Animal & Poultry Science and has a goal of starting an organic farm. Despite a few rocky years he created his own direction and motivation.  We are on great terms with our children and they are also our best friends.

Both my children are straight-A students, and always have been.  I do credit being able to study and summarize tedious material as a JW for some of that - although both their mother and I have been good students ourselves.  Just as we were getting "out" I asked my son if he missed going to meetings, he was actually very good at "it".  Typical for him, he can condense a paragraph into a sentence, he replied: Well, I think we just left a minimum security cult.  That summed it up.

One admonition for those readers who have raised children in the JWs and have now left together, is to let them know that you would not have left them to die without blood.  When I told my son that the Elder who called on us initially lied to me about the use of blood and that I felt that I had a 'chit' from God not to go along with that policy, there was a noticeable change in his relationship with me, starting with a: Well, thank God for that!  How do I know that you wouldn't have let them die too?  Because so few people sign the Blood Card.  Our universal inner self can't really accept it.

As much as the JWs think otherwise, the Organization is a cult.  It has the cultish practice of exclusion and of demonizing the other 99.x% of the world.  When you are "in" you are like the frog dropped in a pan of cold water and gently brought to the boil, cooked through and through, hardly noticing the temperature change a degree each week.  You are permitted to know the milk food first - Jehovah's name, no Hell, etc.  When you are more grounded/brainwashed you then get to know the Organizational side.  By then you are at parboil and enjoying the warmth of the JW alternative-life.

If after leaving you spend the rest of your life demonizing the JWs then you have created for yourself another cult.  I see this as trying to vindicate yourself by attacking individuals, not the education that Randy provides.  I believe that if you are still angry after two years of therapy through Free Minds and kindred websites then it would be best to get some basic counseling.  Dr Burns' Feeling Good is a good place to start.  Read Elaine Pagels and Karen Armstrong for some excellent background on God and the Gospels.  I would heartily recommend Eckard Tolle's 'A New Earth' to help you understand how your ego works.  Get a balanced viewpoint.  There is nothing in this world that makes a JW's acceptance of you (or vice versa) of any importance to your self-worth whatsoever.  I do realize that being a "raised-in-it" means you lose your physical family and that has to be a terrible blow.  But it is up to you to rise above the "my Jesus is better than your Jesus" battle, or how wronged you were by the people who should have supported you unconditionally.  You must get through this.  It is up to you to make it through.  They really can't do anything to you if you don't let them do it.

Sadly, there seems to be an event in the XJWs life that seems to make the difference.  For me it was the treatment of my daughter, caught smoking ciggies at age 13; and then there was the "Generation" change that didn't sit well with me.  For my wife it was the treatment of me when I tried to step down but was Deleted instead (hence my 'slave' name).  For my son and daughter, they were ready to leave (they said later) from the time they were 13 and 14, leading a bit of a double life.  Looking back it was then that we stopped coloring-in the wt and having a family study or even really going out in "service".  We would do RV's from one end of our huge territory to the other, stopping for breakfast along the way.

My wife was about three weeks behind me leaving, which meant she wasn't ready to blame the WTS when I was.  I remember that moment clearly, and I stopped pushing it, just sending her URL's of webpages that addressed one issue or another that I knew bothered her.  Looking back I could have lost her if I hadn't realized that she wasn't ready to leave at that point.  So if you are at that moment yourself, back off some - it doesn't have to be all or nothing, it takes time to come to the realization that "the truth" is a big fat stinking lie.

I do miss our old friends and I bear no harm to any of them, they are so well-programmed that we don't need to be DF'd for them to shun us.  Now and again I'll catch one on his or her own and strike up a conversation like the old days, but that's very rare, generally we don't exist in their eyes.  It's sad, and it used to be hurtful, but really, how can they be any different?  The ring of cognitive dissonance (what the inner self knows and what the outer self believes are out of harmony) is a very painful situation for anyone.  So I cut them all some slack, even those that seem to actually hate us.

I am not a regular XJW Meet-up attendee; it's 35 miles away, and on a week night.  I would meet if there was one closer.  So if by some remote chance that any of the readers live within 20 miles of Estacada, Oregon then email me at glen.james@greenstead.com.  I think it's a good idea to stay in touch with others of like ex-faith.  Hey that's a Hebrews 10:25 sort of thing!  Still, it is good to talk this all through.  This is a rotten experience.  It reminded me, looking back, of an old Star Trek episode when Captain Kirk and crew find a starship with people are eager to go to an Edenic planet. Yet when they get there the fruits and vegetation were caustic and couldn't sustain life.  Looked great, poisonous filling.  I can't help but conclude, through little emotion, that we were all in a rather nasty cult.  I wish there was a better word than cult, it's so pejorative.

The culture we came from, and most of you were raised-in-its and that meant your only culture, was full of contrived contradictions.  Strange superstitions, as if everything you do is being watched by a personal God.  As if small human infractions could mean anything to the creator of the universe, assuming "one" exists.  It's not just a socially distasteful religion, people are dying for it!  The counting of time in service is a strange one, but only a few JWs might have been killed that way.  But there have been lots of suicides.  And, of course, The Blood Policy.  That is another of the 30 nails in my own JW coffin.  I heard of 3 that died that way.  How about in your JW world from congos, assemblies etc.?  And what a mishmash of rubbish the list of acceptable vs. unacceptable blood products is!  What kind of a God cares about whole blood versus blood fractions to save someone's life?  This is criminally wrong, and must stop.

Then there's the two-rule policy, meaning that the victim of a molestation and/or rape needs someone else to see the crime for it to be considered valid in the eyes of the Elders at the KH.  Now when is that ever going to happen? Would a pedophile molest two girls or boys at the same time?  Ours was a culture that wiped clean a member's past, and what a home for serial pedophiles that must be!  So that means the "brother" will get away with it.  Or they get moved to another congregation, with no one else knowing - and that happened at my congo.

And remember the brothers in Malawi and the ones who suffered in Germany during WW2 and prior?  They needn't have died save for a 2/3rd's vote requirement on Malawi a Governing Body vote that failed too many times; and, on the other, Rutherford's personal arrogance in correspondence with the Nazis sealed the fate of possibly hundreds of law abiding Bible Students.

It's not just Mind Control that the WTS is largely responsible for. It is the physical control it has over its 6+ million followers.  The Blood Card as one specific.  If you follow all the pages at www.freeminds.org  and it will take you a while, there's plenty to read from the WTS' own writers, you will get the benefit of Randy Watters and many other former JWs who have had long and relevant experience of what really did happen concerning 1874, 1881, 1910, 1914, 1918, 1919, 1925, 1976, 2000 and 2034.  And a whole lot more.

Four years ago I started a novel on Judge Rutherford, having read many books and having spent days at Free Minds and the links that take you to the truth about "the truth".  I had researched 50 books and thought I was ready to write "for real".  However, try as I might to separate my feelings from my work I couldn't, every time I'd work on it I would get depressed and I have dropped the idea of keeping the Watch Tower Society in my daily thinking.  I am happy to say that it is rare that I look at the world through my JW glasses these days.  And that it a great place to be.

Just as it was when we first became JWs and I alienated people with my enthusiasm for my new found beliefs, I did the same thing when I realized my mistake in believing that the WTS was god's channel of truth.  I was older on the way out of the JWs and more balanced, so that burst of craziness lasted only a couple of months, thus alienating my former friends immediately as I started to rag on the elders, my starting point of demonstrating the wrongdoings.

I had read anti-witness literature coming into the JWs, yet we still became Witlesses!  Some of it had to do with how much we loved the sister who studied with us, she was a surrogate mother to my wife. But how could I, and I am supposed to be well-educated, join a group of kooks, who seem to only have one goal in life being to "study the Bible" (somehow transformed into WTS literature)?  That one has plagued me, and I still don't fully know why.  So, as I sign off for this year, I'll pass this thought to you.

I believe it is because, as someone with O levels in Greek and Latin, and as a passionate student of the history of the Greek and Roman world from 300 BC to 300 AD, I was also in need of a community to bring our two children into this world. Where I could discuss (I thought) the deep wisdom of the Bible with like-minded, albeit circa 1950's, folk and wait for the end of the world?  Well what could be better than that!  In addition, as someone raised by a superstitious mother, I confused synchronicity with divine direction.  I had read the Late Great Planet Earth in the late 70's and was hooked on the notion that God was going to do what Hal Lindsey said.  I was primed for these two regular guys in suits coming to our mountain home in the middle of nowhere in rural Portland Oregon to bring us the knowledge that my Dad wasn't in Hell. What could be finer than that!

Yet I read The Kingdom of the Cults and Why I left JWs type books - and they both seemed to be contrived, resting on semantics, or just plain whining. There was no Internet in 1981, and I was baptized after 10 months.  And aside from backsliding somewhat from 1985-1989 and 1995-1998-until-out we were really into it and truly believed it.  I tried to treat everyone as potential "sheep" and I'd informally witness to those interested just like I was supposed to.

By 1995 I was just mouthing the words, the "generation change" being the catalyst for complete change in thought.  Although my Greek knowledge was classical, I did have some sense of NT Greek and I couldn't believe that somehow "Genea" meant one thing one minute and when the circumstances didn't work it was changed it to something else.  That was misrepresentation, the meanings were very different.  It is either a generation of say 70-80 years (or even 25) or it's a general period of time where the same conditions existed (or something equally confusing).  You can't believe the Greek meaning one way and then believe it another way - that's rewriting history and Orwellian!

In 1982 Ray Franz, a former governing body member wrote (an excellent) book called Crisis of Conscience, and I wouldn't let myself read it at the time, I was already baptized.  I did read the Time magazine article on it, I saw the Orwellian reference and it rang true.  From then on I always had a jaundiced view of the WTS' influence over the congregation, via the CO through the Elders or in the wt or assemblies and conventions.  Yet as time went on, when I was giving talks and being a book study conductor, I generally reflected on something an old friend said when I mentioned the Time article to him all those years ago:  If the Society was to tell me to jump in the lake I probably would, he said, Why? Because I am positive they had a good reason for me to do so.  And when the rah-rah articles came up in the wt, even though I was often reading them aloud to the congo, I told myself, believing it too, despite what this sounds like, the brothers at Bethel are doing their very best for each and every one of us.  Sadly, with empirical data, that is just not so when Jehovah-Reproach is in the air.

When there is fear that there will be "reproach upon Jehovah and his people" then that's the gateway into half-truths, unreasonableness, bullying, lying, and pretty much any nasty behavior to stop some event from coming to light, or forcing one that need not be aired publicly to make a judicial hearing over it.  There's even a name for it, Theocratic Warfare, whereby half-truths are used to misrepresent the truth, even in a Court of Law.  The Fear is profound, it is ubiquitous and is pervasive.  I would hazard a guess that in every situation it's the fear that the elders will find out or did find out that makes human nature escalate into excommunication.  These are kangaroo courts, and the brothers in charge of the hearing are grossly unqualified, scarily so.  There was one suicide in my congo, because the sister could not control her lesbian feelings, as it leaked from the most gossipy of the elders involved, and I always wondered what could have happened had she got qualified help.

Choose life, do not let another's acceptance of you affect your own self-worth.  You are OUT or at least on your way out.  The world is a wonderful place.  There's no paradise to live on forever, this is it, make the most of it!  All you ever have is right now.

Even though I hold certificates of ministry in another (liberal) faith - I perform weddings at no charge -  I do not consider myself to be Christian, more likely a Christian as I accept the teachings attributable to Jesus, along with all other books of wisdom.  I am happy this way, it makes my heart larger, to consider that there's light and dark in everything, and that a balanced life is what is important.  Any faith that tries to be just a bright light and call itself The Truth, trying to extinguish anything that doesn't conform, casts a long dark shadow.   As my therapist said:  Evil exists when one group or individual tries to control another.

Our faith's shadow stretches from Russell's cobbled interpretation of the Adventist Millerite Error, through the illegal take over of the WTS by Rutherford - not one of Russell's Bible Student relatives became a Rutherford JW!  The doctrinaire, Fred Franz and the organization-man Knorr created a faith that had to end by 1976, or absolutely by 2000 or it would have to morph.  To date the WTS has not accepted that outcome, fighting pedophile cases legally with malice, and adjusting the tenets of the faith to those gullible to accept the changes as if from Jehovah himself.

Will it survive? Probably.  It's a religion that has reinvented itself every 20 years or so.  But the Internet is a powerful educational tool.  After all we are all here.

May you have a great 2008 & 2009!

Keep doing the right thing!

Glen, who once was Deleted :-)

http://www.jehovahs-witness.net/jw/friends/163957/1/Last-thoughts-from-Deleted-before-we-all-go


Επιστρέψαμε

Μετά από ένα μεγάλο διάστημα απουσίας, είμαστε και πάλι εδώ.


Περιμένουμε τα σχόλιά σας...


Βιβλίο του Ρόδερφορτν, του 2ου πρ. της Εταιρείας Σκοπιά:Comfort for the Jews

RUTHERFORD - Comfort For The Jews.pdfRUTHERFORD - Comfort For The Jews.pdf


Μάρτυρες του Ιεχωβά- άλλο ένα ενδιαφέρον βίντεο



Μάρτυρες του Ιεχωβά-Κρίση Συνείδησης


Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία Τού Ρέιμοντ Φρανς

πρώην μέλους τού Κυβερνώντος Σώματος τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Και στα Ελληνικά!

Αθήνα 2010. Εκδόσεις: "Μορφή". Σελίδες 982. Μεγάλο σχήμα.

Για παραγγελίες τού βιβλίου: http://www.christianbook.gr

alt

Το εξώφυλλο τού βιβλίου τού Ρέιμοντ Φρανς

Πρόκειται για ένα βιβλίο με δύο αντίθετες όψεις, σαν του μυθικού Ιανού: Μία όψη εξαιρετική και μία προβληματική.

Η εξαιρετική του πλευρά, είναι αυτή που πραγματεύεται την ιστορία τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά. Είναι ίσως η πληρέστερα τεκμηριωμένη καταγραφή τού αληθινού προσώπου αυτής τής σέκτας, όπως προκύπτει από τα ίδια της τα συγγράμματα και την ιστορία της. Και ο Ρέιμοντ Φρανς, ως πρώην μέλος τού Κυβερνόντος Σώματός τους, είναι ο πλέον αρμόδιος να μας "ξεναγήσει" στην ιστορία αυτή και στα ντοκουμέντα που αποκαλύπτουν τη Σκοπιά, λόγω της πλούσιας εμπειρίας του σ' αυτή.

Η προβληματική του όμως πλευρά, είναι ο ατυχής συσχετισμός που κάνει ο Ρέιμοντ, ανάμεσα στην ιστορία τής σέκτας τής Σκοπιάς, και στην ιστορία τής Εκκλησίας τού Κυρίου. Γιατί στο θέμα αυτό, είναι εντελώς αναρμόδιος, (ως Προτεστάντης που είναι), και πολύ παραπληροφορημένος, γύρω από την ιστορία τής Εκκλησίας, και γύρω από την έννοια διαφόρων Χριστιανικών πρακτικών και καταστάσεων, τόσο στην αρχαιότητα όσο και σήμερα. Στον τομέα αυτό, ο Ρέιμοντ αποδεικνύει την απελπιστική ανεπάρκειά του, να πραγματευθεί ένα θέμα, για το οποίο δεν έχει ούτε τις γνώσεις, ούτε την εμπειρία. Αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα, για το οποίο επιφυλασσόμαστε να δημοσιεύσουμε ξεχωριστό άρθρο στο μέλλον, με ντοκουμέντα...

1. Περί τής (καθυστερημένης) μετάφρασης τού βιβλίου

Αν και το βιβλίο αυτό, είναι επίσης αρκετά παλιό, όπως το προηγούμενο βιβλίο τού Ρέιμοντ, "Κρίση Συνείδησης", και παρά το ότιπεριέχει και αυτό, εξ ίσου σημαντικά και εκπληκτικά ντοκουμέντα για την ιστορία τής εταιρίας Σκοπιά και τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά που ξαφνιάζουν, μέχρι πρόσφατα δεν έγινε προσπάθεια από σοβαρούς Έλληνες πρώην Μάρτυρες τού Ιεχωβά να μεταφρασθεί στα Ελληνικά. Και ο λόγος ήταν, η προβληματική του πλευρά, με την εντελώς εσφαλμένη Εκκλησιολογία του, η οποία, όχι μόνο δεν οικοδομεί επαρκώς τον Χριστιανό αναγνώστη, και αυτόν που ψάχνει να βρει κατεύθυνση βγαίνοντας από τη Σκοπιά, αλλά μάλλον τον παραπληροφορεί και τον μπερδεύει, όσον αφορά την ιστορία τής αρχαίας Εκκλησίας. Οι Χριστιανοί (πλέον), πρώην Μάρτυρες τού Ιεχωβά, δεν θεωρήσαμε λοιπόν τόσο αναγκαίο να φροντίσουμε να μεταφρασθεί ενωρίτερα, (όπως είχαμε κάνει με το προηγούμενο βιβλίο τού Ρέιμοντ "Κρίση Συνείδησης"), παρά την εκπληκτική πληθώρα τών ντοκουμέντων που περιέχει και αυτό, για την Εταιρία Σκοπιά.

Αυτό λοιπόν που δεν φροντίσαμε εμείς, το φρόντισαν κάποιοι Προτεστάντες Ρωσσελιστικών απόψεων, που έκαναν τον κόπο να μεταφράσουν το ογκώδες αυτό βιβλίο, και να κάνουν διαθέσιμα και στην Ελληνική γλώσσα τα σημαντικά του ντοκουμέντα, αλλά και την εντελώς εσφαλμένη Εκκλησιολογία του, που φυσικά βολεύει τις Προτεσταντικές τους απόψεις.

Εμείς από την πλευρά μας, χαιρόμαστε που έχουμε πλέον διαθέσιμα τα ντοκουμέντα του για την εταιρία Σκοπιά στη γλώσσα μας. Από την άλλη μεριά όμως, θεωρούμε υποχρέωσή μας, κάποια στιγμή να παρουσιάσουμε και τα δικά μας ντοκουμέντα, που αποδεικνύουν εσφαλμένη την Εκκλησιολογία τού Ρέιμοντ, όπως (δυστυχώς) την εκθέτει στο εξαιρετικό (κατά τα άλλα) βιβλίο του. Γιατί δεν μας διαφεύγει ότι το βιβλίο αυτό θα το διαβάσουν πολλοί Μάρτυρες τού Ιεχωβά (κρυφά), αλλά και πολλοί πρώην Μάρτυρες τού Ιεχωβά. Και αν οι γνώσεις τους για την αρχαία Χριστιανική Εκκλησία είναι ελλειπής, (όπως είναι συνήθως όλων τών μη Ορθοδόξων Χριστιανών), θα μπερδευτούν και θα προσλάβουν εσφαλμένες βάσεις, για την νέα τους πορεία έξω από την οργάνωση τής Σκοπιάς.

 

2. Η εξαιρετική και τεκμηριωμένη πλευρά τού βιβλίου για την ιστορία τής Σκοπιάς

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τη θετική πλευρά τού ογκώδους αυτού βιβλίου, με τα καταπληκτικά ντοκουμέντα που εκπλήσσουν, ακόμα και εμάς που ζήσαμε στην οργάνωση αυτή ένα σημαντικό μέρος τής ζωής μας.

Από την πρώτη στιγμή, ο αναγνώστης εκπλήσσεται από τα ντοκουμέντα και τα εντελώς τεκμηριωμένα στοιχεία που παρουσιάζονται στο βιβλίο αυτό, μέσα από έντυπα τής ίδιας τής οργάνωσης τής Σκοπιάς, αρχαία και νέα, μέσα από πρακτικά δικαστηρίων, από παρασκηνιακές συζητήσεις μελών τής ηγεσίας τής Σκοπιάς, από ομιλίες συνελεύσεων και εσωτερικών συνάξεων στελεχών τής οργάνωσης, και από κάθε άλλη πλευρά τής ζωής τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά.

Ο Ρέιμοντ με μαεστρία παρουσιάζει (χωρίς να κουράζει) τον αναγνώστη, έναν τεράστιο όγκο δεδομένων, που καλύπτουν ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ, ολόκληρη την ιστορία τής οργάνωσης τής Σκοπιάς, από το πρώτη ξεκίνημα τού Ρώσσελ, ως τη στιγμή που γράφθηκε το βιβλίο, στα τέλη τού 20ού αιώνα. Φανερώνεται έτσι, διαχρονικά, η ιστορία τής Σκοπιάς, με τις αντιφατικές πρακτικές και πολιτικές της, με τους υπαίτιους τών αλλαγών, με τα "καπρίτσια" τού καθενός που αναλάμβανε την ηγεσία, και με τα πισωγυρίσματα παλαιού και νέου "φωτός", κατά τα συμφέροντα τής οργάνωσης σε κάθε περίσταση. Είναι εκπληκτικά τα σημεία εκείνα, στα οποία ο ίδιος ο Ρέιμοντ δεν έχει να πει τίποτα για να αναιρέσει κάποια δόγματα τής Σκοπιάς, παρά μόνο να δημοσιεύσει κείμενα από δικά τους έντυπα, στα οποία, οι ίδιοι αναιρούν θέσεις τους, που πριν ή αργότερα υιοθέτησαν!

Το όπλο τού Ρέιμοντ στη συγγραφή και συρραφή όλων αυτών τών ντοκουμέντων, είναι η πλούσια εμπειρία όλης τής ζωής του, που περιστράφηκε μέσα και γύρω από αυτή την οργάνωση, σε κάθε δυνατό "πόστο", από τη βάση ως την κορυφή τής ιεραρχίας, ακόμα και έξω απ' αυτή. Η πλούσια αυτή εμπειρία, (ίσως η πλουσιότερη που είχε ποτέ κάποιος γι' αυτή την οργάνωση, χωρίς να ανήκει πλέον σε αυτή), κάνει τη μαρτυρία του τόσο τεκμηριωμένη, που κανένας σοβαρός αναγνώστης δεν θα μπορούσε να αρνηθεί τα προφανή του και τεκμηριωμένα συμπεράσματα για το κάθε τι που παρουσιάζει ως ντοκουμέντο για τη Σκοπιά. Απλούστατα, τη γνωρίζει από κάθε πλευρά, από μέσα και από έξω, γι' αυτό και μας την παρουσιάζει "γυμνή" και απομυθοποιημένη από κάθε της πλευρά. Ο Ρέιμοντ έχοντας βιώσει για 90 και χρόνια, όλων τών ειδών τις εμπειρίες στην οργάνωση αυτή, και έξω απ' αυτή, εντοπίζει σωστά και τεκμηριωμένα κάθε πτυχή τής ζωής, τών δογμάτων, τών αποφάσεων και τών κινήτρων που έχουν ληφθεί σε αυτή, σε κάθε περίσταση και σε κάθε χρονική περίοδο. Το βλέμμα του διεισδυτικό και αντικειμενικό, εισχωρεί ως τα βαθύτερα κίνητρα και τις ψυχολογικές ανάγκες και αγκυλώσεις, που οδήγησαν μια ελεύθερη Προτεσταντική παρέα, στο να γίνει μία από τις πιο αυταρχικές σέκτες τής ιστορίας τών αιρέσεων.

Το μόνο που ίσως κουράζει τον αναγνώστη, είναι κάποια προβλήματα τού βιβλίου, που δεν οφείλονται στον συγγραφέα, αλλά στη μετάφραση. Για παράδειγμα, αντί να χρησιμοποιηθεί το αρχαίο κείμενο τής Αγίας Γραφής, στα χωρία που παρατίθενται, οι μεταφραστές (ως Προτεστάντες που είναι), προτίμησαν μία μετάφραση, (αυτή τού Βάμβα). Έτσι ο αναγνώστης δεν έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει τα εδάφια από το πρωτότυπο κείμενο, αλλά από εσφαλμένες μεταφράσεις. Ένα άλλο πρόβλημα, είναι η αδόκιμη χρήση κάποιων όρων, σχετικών με την οργάνωση, όπως ο όρος "αρχηγείο", που ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε από τους Έλληνες Μάρτυρες τού Ιεχωβά, και πρώην Μάρτυρες τού Ιεχωβά, και τους ξενίζει αρκετά. Ένα τρίτο πρόβλημα, είναι ηελλειπής χρήση εισαγωγικών, κατά την παράθεση κειμένων - ντοκουμέντων, που συχνά κάνει τον αναγνώστη να ψάχνει πού αρχίζει και πού τελειώνει μια παράθεση, και η υπογράμμιση (αντί για "έντονα γράμματα"), στα σημεία που πρέπει να τονισθούν, κάτι που κουράζει το μάτι κατά την ανάγνωση.

Παρ' όλα αυτά, πρόκειται για μια εκπληκτική δουλειά, τόσο τού ίδιου τού Ρέιμοντ, όσο και τών μεταφραστών, που έκαναν τον κόπο να μεταφέρουν στη γλώσσα μας ένα τόσο σημαντικό αλλά και τόσο ογκώδες ιστορικό ντοκουμέντο, για την παναίρεση τής εποχής μας, την οργάνωση τής Σκοπιάς. Ο Θεός να τους ευλογήσει για τον κόπο τους.

Προσωπικά το συνιστώ σε κάθε Μάρτυρα τού Ιεχωβά και σε κάθε πρώην Μάρτυρα, αλλά και σε κάθε έναν που θέλει να γνωρίσει τεκμηριωμένα την ιστορία και την υπόσταση τής οργάνωσης τής Σκοπιάς. Αρκεί να μη λάβουν υπ' όψιν τους τα λάθη τής Προτεσταντικής Εκκλησιολογίας τού βιβλίου, για την οποία θα μιλήσω στην επόμενη ενότητα.

3. Η εσφαλμένη και ανεπαρκής ερμηνεία τού βιβλίου για την ιστορία τής αρχαίας Εκκλησίας

Αν ο Ρέιμοντ είχε περιορίσει τη θεματολογία τού βιβλίου του σε αυτά που γνώριζε καλά, για τα οποία είχε ισόβια εμπειρία, δηλαδή στην ιστορία τής εταιρίας Σκοπιά και στα πέριξ αυτής ζητήματα, το βιβλίο του θα ήταν άψογο από κάθε πλευρά. Δυστυχώς όμως, ο Ρέιμοντ θέλησε να επεκταθεί και σε θέματα τα οποία ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ καθόλου καλά, και για τα οποία δεν είχε καθόλου εμπειρία. Θέλησε να διδάξει Εκκλησιολογία, χωρίς ο ίδιος να έχει τα φόντα και τις προϋποθέσεις για μια τέτοια ανάλυση. Γιατί η εμπειρία του σε μια σέκτα σαν τής Σκοπιάς, με τόσο διαστρεβλωμένη κατανόηση τών πραγμάτων, κάθε άλλο παρά του εξασφάλιζε τις απαραίτητες γνώσεις για την αρχαία Χριστιανική Εκκλησία και τους Πατέρες της. Η στρεβλή εμπειρία του μέσα στη Σκοπιά αλλά και έξω από αυτή, σε Προτεσταντικούς χώρους, δεν τον βοηθούσε καθόλου στην κατανόηση τών προϋποθέσεων, για να ερμηνεύσει τον τρόπο που έβλεπαν οι πρώτοι Χριστιανοί τα πράγματα, και το τι εννοούσαν όταν μιλούσαν για θεσμούς και πρακτικές τής εποχής τους. Όλα αυτά, ο Ρέιμοντ τα έβλεπε μέσα από τον παραμορφωτικό φακό τής δικής του εμπειρίας μέσα στην οργάνωση, η οποία διαστρέβλωνε τις έννοιες και τους έδινε μια σεκταρίστικη χροιά, την οποία γνώριζε ο Ρέιμοντ.

Από την άλλη πλευρά, έχοντας ορισμένα Προτεσταντικής προέλευσης ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ δεδομένα στο μυαλό του, δεν μπορούσε ούτε να κατανοήσει, συχνά ούτε καν να διανοηθεί, την πραγματική διάσταση τών όσων νόμιζε ότι κατανοεί, για την αρχαία (αλλά και τη σύγχρονη) Εκκλησία. Εντελώς εσφαλμένα Προτεσταντικά δόγματα, όπως το "Μόνο η Γραφή", τα περί δήθεν "Αποστασίας" τής Εκκλησίας, τα περί "αόρατης Εκκλησίας", η Δυτική διάκριση "χαρίσματος" και "ηγεσίας", η "γνωσεοκρατική" κατανόηση τής πίστεως, μακριά από την "εν Πνεύματι" εμπειρία, η άγνοια τής έννοιας τού "ειδικού ιερατείου" τής Χριστιανικής Εκκλησίας και η άγνοια τής κομβικής σημασίας τής Θείας Ευχαριστίας και τού Επισκόπου στην ενότητα τής Εκκλησίας, χρωμάτισαν με εσφαλμένες εντυπώσεις τα όσα κατανοούσε διαβάζοντας αποσπασματικά τους Αποστολικούς Πατέρες και τα όσα έγραφαν, (και μάλιστα αποδεχόμενος ερμηνείες "από δεύτερο χέρι" για όλα αυτά, (τις οποίες παραθέτει στο βιβλίο του). Παράλληλα, οι Προτεσταντικές παρανοήσεις τής έννοιας τής Αποστολικής Διαδοχής, τής έννοιας τών δογμάτων που διατυπώθηκαν στις Οικουμενικές Συνόδους, ο ρόλος τής Συνοδικότητας και ο τρόπος εφαρμογής της, η άγνοια τής Ορθόδοξης χρήσης τής λέξεως: "Εκκλησία", η άγνοια τής Εκκλησίας ως πνευματικού νοσοκομείου, και η σωτηριολογία τής Εκκλησίας, είναι επί πλέον αιτίες που παραπλάνησαν τον Ρέιμοντ στις ερμηνείες του για όλα αυτά.

Την κατάσταση αυτή δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο, η στρεβλή εντύπωση τού Ρέιμοντ για την πορεία τής Εκκλησίας και την κατάληξή της, λόγω τής Προτεσταντικής ψύχωσης, να την ταυτίζουν με την αίρεση τού Παπισμού, (η οποία στην πραγματικότητα αποσχίσθηκε από την Εκκλησία γύρω στον 10ο αιώνα). Η αυταρχική και πυραμιδοειδής μορφή τού Παπισμού την οποία έχει αυτός υπ' όψιν του, χρωματίζει εμφανώς την κατανόηση τού Ρέιμοντ για την έννοια πληθώρας πρακτικών και εννοιών, που στην Εκκλησία είχαν και έχουν εντελώς διαφορετική διάσταση από αυτή που διαμόρφωσε η Παπική πλάνη. Όμως αυτό ο Ρέιμοντ το αγνοεί, και περιορίζει την κατανόησή του σε Παπικά κακέκτυπα τών Εκκλησιαστικών εννοιών και πρακτικών. Αγνοεί πλήρως την έννοια όλων αυτών τών εννοιών, στην αυθεντική πρωτοχριστιανική τους μορφή, όπως τα διατήρησε μέχρι σήμερα η μία και μοναδική Εκκλησία τού Κυρίου, η Ορθόδοξη.

Έτσι, ο Ρέιμοντ κάνει το λάθος να παρασύρεται από τις ομοιότητες φράσεων τών αξιωματούχων τής Σκοπιάς, με φράσεις αρχαίων αποστολικών πατέρων, και να ταυτίζει τη σημασία τους! Δεν φαντάζεται ότι η ομοιότητα είναι μόνο επιφανειακή, και ότι οι φράσεις κρύβουν βαθύτατες διαφορές εννοιών και πρακτικών. Γι' αυτό κάνει το λάθος να "χτίζει" την αφήγηση τού βιβλίου του, σε μια "φόρμα" ομοιοτήτων, και να καταλήγει στο εντελώς εσφαλμένο συμπέρασμα, ότι "όπως τότε η Εκκλησία αποστάτησε κυνηγώντας την εξουσία και τον πειθαναγκασμό τών αρχαίων Χριστιανών, έτσι και στους δύο τελευταίους αιώνες, η οργάνωση τής Σκοπιάς ακολούθησε μια παρόμοια πορεία, και έγινε τόσο αυταρχική". Και αυτός ακριβώς ο παραλληλισμός, είναι το τρωτό μέρος τού βιβλίου του, που δυστυχώς ο Ρέιμοντ φροντίζει να μας το υπενθυμίζει σε κάθε ευκαιρία, καταστρέφοντας κατά το ήμισυ, ένα τόσο αξιόλογο έργο σαν το βιβλίο του αυτό.

Δυστυχώς ο Ρέιμοντ, επειδή "κάηκε στο χυλό, φυσάει και το γιαούρτι"! Η επιφανειακή ομοιότητα φράσεων, τον κάνει να μπερδεύει την πορεία τής σέκτας τής Σκοπιάς, με την πορεία τής αρχαίας Εκκλησίας. Δεν του περνάει καν από το μυαλό το γεγονός, ότι αρχαίες Χριστιανικές φράσεις και πρακτικές, στην πραγματικότητα αντιγράφηκαν από τη Σκοπιά ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΕΣ, και γι' αυτό μοιάζουν επιφανειακά. Θεωρεί την ταύτιση απόλυτη και χαρακτηριστική, και αυτό τον οδηγεί στο άλλο άκρο. Ολισθαίνει από τη λογική τής σέκτας, την οποία γνώρισε στη Σκοπιά, στο αντίθετο άκρο τής "ασυδοσίας", που είναι τόσο συχνή στους "αδογμάτιστους" Προτεστάντες.

Ο Ρέιμοντ, έχοντας πίσω του αμέτρητες δεκαετίες αυταπάρνησης και προσφοράς, για εκείνο που κάθε φορά θεωρούσε "θέλημα τού Θεού", και έχοντας θυσιάσει κυριολεκτικά τη ζωή του ολόκληρη στην προσφορά του αυτή προς τους άλλους, σε μια προσπάθεια να τους οδηγήσει στον Θεό, δεν διανοήθηκε ούτε για μια στιγμή ότι ο ίδιος ουδέποτε βρήκε την Εκκλησία. Το ότι πέρασε από ένα Κυβερνών Σώμα μιας αίρεσης, δεν του επέτρεψε να διακρίνει τις ελλείψεις του σε πλήθος Εκκλησιολογικών τομέων, που πάντοτε θεωρούσε δεδομένους, χωρίς ποτέ να τεθούν ενώπιόν του υπό αμφισβήτηση. Γι' αυτό, στηριζόμενος σε εσφαλμένες βάσεις, κατ' ανάγκην καταλήγει και σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

Σε αυτή την περιορισμένη βιβλιοκριτική, δεν είναι τού παρόντος να αναπτύξουμε και να αναλύσουμε βαθύτερα, τα Εκκλησιολογικά σφάλματα τού Ρέιμοντ. Αυτό σκοπεύουμε να το κάνουμε σε ξεχωριστό εκτενέστερο και ειδικότερο άρθρο. Εδώ όμως, οφείλω να αναφέρω επιγραμματικά ΜΕΡΙΚΕΣ από τις πολλές παρανοήσεις τού Ρέιμοντ, που αν τις αντιλαμβανόταν, ποτέ δεν θα έκανε αυτόν τον άτοπο παραλληλισμό, τής πραγματικής πτώσης τής σέκτας τής Σκοπιάς, με την εντελώς διαφορετική πρακτική και νικητήρια ιστορία τής αρχαίας Εκκλησίας, που ΜΟΝΗ, ως σήμερα διατήρησε εν Χριστώ, αλώβητο το Ευαγγέλιο και τη Χριστιανική ελευθερία. Γιατί ακόμα και στο κεντρικό του θέμα ο Ρέιμοντ, ακόμα και στο θέμα τής Χριστιανικής ελευθερίας, έχει μια πολύ περιορισμένη εικόνα τής έννοιας αυτής. Περιορίζει την ελευθερία αυτή, σε ελευθερία αποδοχής και εξέτασης δογμάτων, σε ελευθερία από δεσποτικές ηγεσίες και οργανωσιακά σχήματα. Δεν διανοείται καν το μέγεθος τής Χριστιανικής ελευθερίας, την οποία επαγγέλλεται η Εκκλησία τού Κυρίου μας, που είναι ελευθερία από τα πάθη, από τις ανάγκες, από το κατά φύσιν το ίδιο, από κάθε δέσμευση αυτού του κτιστού κόσμου, σε μια πορεία εν Χριστώ υπέρβασης παντός τού αισθητού, έξω ακόμα και από τον χωροχρόνο, για όσους οδηγούνται στην "επίγνωση" και ως "τέλειοι άνδρες" βλέπουν τον Θεό "πρόσωπο προς πρόσωπο", "έως τρίτου ουρανού".

Έτσι λοιπόν, ο Ρέιμοντ ΥΠΟΘΕΤΕΙ, (ή μάλλον αποδέχεται άκριτα και αναπόδεικτα), ξένες ερμηνείες με ψευδείς πληροφορίες άλλων, που ισχυρίζονται ότι δήθεν στις Συνόδους συμμετείχαν μόνο Επίσκοποι, (πράγμα εντελώς εσφαλμένο και ανιστόρητο), ότι δήθεν αυτοί οι Επίσκοποι επέβαλαν τις δογματικές τους ιδέες στην όλη Εκκλησία, (πράγμα επίσης λάθος, μια και οι Σύνοδοι ακυρώνονται αν δεν γίνουν αποδεκτές από το ΣΩΜΑ τής Εκκλησίας). Και ούτε ποτέ οι Σύνοδοι αλλάζουν οποιοδήποτε δόγμα τής Εκκλησίας, παρά μόνο διατυπώνουν ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΣΤΕΡΑ τα ήδη υπάρχοντα ΕΞ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ (από την Πεντηκοστή) δόγματα, για διευκρίνηση όσων αδυνατούν να κατανοήσουν σημαντικά θεολογικά ζητήματα.

Ο Ρέιμοντ μπερδεύει τον "διορισμό" ψευδο-πρεσβυτέρων τής Σκοπιάς, με τη ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ που γινόταν στην πρώτη Εκκλησία ΕΝ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ, και σύμφωνα με ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ, μπερδεύει την Προτεσταντική αίρεση τού 16ου αιώνα: "μόνο η Γραφή", με την πρακτική τής αρχαίας Εκκλησίας, η οποία δεν στηριζόταν σε καμία Γραφή, αλλά αντιθέτως, η ίδια η Εκκλησία ήταν "στύλος και εδραίωμα τής αληθείας" (κατά την ίδια την Αγία Γραφή). Ισχυρίζεται ότι δήθεν όπως η Σκοπιά, έτσι και η αρχαία Εκκλησία σχημάτισε μία "οργάνωση", που έδινε "πνευματική δογματική τροφή" στον "λαό" τής Εκκλησίας, κάτι που ουδέποτε ήταν αλήθεια στην Εκκλησία, από τον πρώτο αιώνα ως σήμερα. Γιατί στην Εκκλησία, Ο ΚΑΘΕ Χριστιανός, είναι ελεύθερος εν Πνεύματι να κατανοήσει και να ερμηνεύσει την πίστη, σε όποια βαθμίδα τού ΣΩΜΑΤΟΣ τής Εκκλησίας και αν βρίσκεται, και όχι μόνο στην ηγεσία. Γιατί η ηγεσία για τη Χριστιανική Εκκλησία, δεν είναι παρά μόνο ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ τού Σώματος, και έχει τόση σύνδεση με την Κεφαλή της, τον Ιησού Χριστό, όσο και το τελευταίο απλό μέλος τής Εκκλησίας, που μπορεί και αυτό να λαμβάνει και να μεταδίδει προς τους αδελφούς του κατά τη χάρη που του δόθηκε. Και ότι στην Εκκλησία τού Κυρίου, δεν είναι καθόλου σπάνιο, Επίσκοποι να ΥΠΟΤΑΣΣΟΥΝ τις γνώσεις τους σε απλούς αγιασμένους πιστούς, (να τους έχουν ακόμα και Πνευματικούς!!!), οι οποίοι όμως προόδευσαν σε μια ζωντανή προσωπική σχέση με τον Θεό, και είδαν τον Παντοδύναμο "πρόσωπο προς πρόσωπο", ώστε να μπορούν να μιλήσουν για την εμπειρία τους, με τρόπο σύμφωνο με τη διαχρονική παράδοση τής Εκκλησίας.

Ο Ρέιμοντ δεν δείχνει να φαντάζεται, ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησία τού Κυρίου, και ΤΟΤΕ, και ΤΩΡΑ, ο κάθε Επίσκοπος, είναι ίσος με ΚΑΘΕ ΑΛΛΟΝ Επίσκοπο, και δεν έχει την παραμικρή αρμοδιότητα στη διπλανή Επισκοπή, είτε είναι Αρχιεπίσκοπος, είτε Πατριάρχης. Δεν δείχνει να φαντάζεται, ότι στην Εκκλησία, στο "σπιτικό" τού Κυρίου μας, υπάρχουν πολλοί "πιστοί και φρόνιμοι δούλοι", αλλά και πολλοί "πονηροί δούλοι", όπως δείχνουν και οι 7 επιστολές τού Κυρίου προς τους Επισκόπους τών 7 Εκκλησιών τής Αποκάλυψης. Δεν δείχνει να κατανοεί, ότι "η εν καιρώ τροφή" που δίνουν οι Επίσκοποι αυτοί στους συνδούλους τους, ΔΕΝ είναι τόσο η "δογματική" τροφή, (η οποία στην Εκκλησία είναι κυρίως θέμα ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ και όχι διαβάσματος), αλλά κυρίως η βρώση και πόση τού Σώματος και τού Αίματος στη Θεία Ευχαριστία, που είναι η κατ' εξοχήν λειτουργία τών Επισκόπων, η "Θεία Λειτουργία". Εκεί γίνεται ΟΡΑΤΗ η Εκκλησία τού Κυρίου, σε όλους τους αιώνες, αδιάσπαστα και φανερά προς όλους.

Αυτή είναι η πλέον δημοκρατική και αντι-οργανωσιακή διευθέτηση που υπάρχει στον κόσμο, χωρίς καταναγκασμούς, χωρίς "πυραμιδοειδείς εξουσίες", χωρίς ταξικές και ηγετικές διακρίσεις, χωρίς "αποκλειστικότητες σχέσεως" με τον Θεό, και χωρίς οποιουδήποτε είδους καταναγκασμό και κατάκριση, ακόμα και προς όσους δεν δύνανται να υποταχθούν!

Περισσότερα όμως για όλα αυτά τα οποία "διέφυγαν" τού Ρέημοντ Φρανς στο δεύτερο αυτό βιβλίο του, ευελπιστούμε να αναλύσουμε εκτενέστερα, (Θεού θέλοντος), σε μελλοντικό μας άρθρο.

Ν. Μ.


http://www.oodegr.com/paratir/biblia/kritiki/anazitwntas_ti_xr_elef8eria_1.htm


Τράγκας από τα παλιά: Συνέντευξη με Μάρτυρα του Ιεχωβά (μεταγγίσεις αίματος)

Ατέλειωτο ξύλο στην μηχανή έτοιμων απαντήσεων επιπέδου γυμνασίου, όπως τις αναμασά η κυρία "μάρτυς του ιεχωβά"


άρες μάρες κουκουνάρες



Μάρτυρες του Ιεχωβά-"καλοί άνθρωποι";

Το μεγαλύτερο ποσοστό "καλών ανθρώπων" στους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, δεν δείχνει ότι είναι η αληθινή θρησκεία;

Όχι μόνο οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά δεν είναι "καλύτεροι άνθρωποι" όπως ισχυρίζονται, αλλά ούτε καν το ποσοστό καλών ανθρώπων ανάμεσά τους δεν είναι αυτό που θέλουν να νομίζουν και να διαφημίζουν!

1. Παλαιότερες αναλύσεις μας στο θέμα τών "καλών ανθρώπων"

Έχουμε κατ' επανάληψιν ασχοληθεί με το "ποίημα" που επαναλαμβάνουν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, κάθε φορά που στριμώχνονται στα δογματικά ζητήματα, και κάποιος τους δείχνει με αποδείξεις, ότι το "ευαγγέλιό" τους, είναι διαφορετικό από αυτό που διδάσκει η Αγία Γραφή. Του λένε: "Εμείς είμαστε Μάρτυρες τού Ιεχωβά, επειδή είμαστε καλύτεροι άνθρωποι". Ή "από τότε που έγινα Μάρτυρας τού Ιεχωβά, έγινα καλύτερος άνθρωπος", ή "μόνο οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι καλοί άνθρωποι", ή "μόνο οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά διώχνουν τους αμαρτωλούς από ανάμεσά τους, και είναι καθαρή οργάνωση".

Για τον κάθε έναν ισχυρισμό από τους παραπάνω, έχουμε δώσει τεκμηριωμένες απαντήσεις, αποδεικνύοντας ότι οι παραπάνω δηλώσεις, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την πραγματικότητα. Γιατί εκτός από το χάλι που κουβαλάνε οι απλοί Μάρτυρες τού Ιεχωβά, όπως έχουμε δείξει, έχουμε παράλληλα δείξει και το χάλι τής ίδιας τους της οργάνωσης, με πλήθος ντοκουμέντα από την παλιά και τη σύγχρονη ιστορία της, με άρθρα όπως τα ακόλουθα:

Τα παραπάνω άρθρα, έχουν επαρκείς πληροφορίες για το αληθινό πρόσωπο τής οργάνωσης τής Σκοπιάς, ώστε να καταλάβει κάποιος Μάρτυρας τού Ιεχωβά σε τι παγίδα έχει βρεθεί. Αρκεί να τολμήσει να τα διαβάσει!

******************

Στο παρόν άρθρο όμως, θα εξετάσουμε βαθύτερα, ένα ακόμα παραμύθι που ακούμε συχνότατα από τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, σε μια προσπάθεια να πείσουν για την "καθαρότητά" τους. Μας λένε: "Το μεγαλύτερο ποσοστό "καλών ανθρώπων" στους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, δεν δείχνει ότι είναι η αληθινή θρησκεία;" Πόσο αληθινός είναι όμως αυτός ο ισχυρισμός;

Έχουμε ΗΔΗ απαντήσει και σε αυτό το ερώτημα, όσον αφορά το γενικότερο ισχυρισμό πολλών Προτεσταντών, περί τής "εκκλησίας τών ποσοστών". Έχουμε δείξει από την Αγία Γραφή, με ιστορικά Αγιογραφικά παραδείγματα, πώς δεν μπορεί κάποιος να κρίνει άλλες ομάδες ανθρώπων, στηριζόμενος στα ποσοστά καλών ανθρώπων ανάμεσά τους. Είδαμε πώς ο Θεός δεν απορρίπτει ποτέ τον λαό του, ούτε σε εποχές στις οποίες οι αληθινά πιστοί έμειναν ελάχιστοι. Είδαμε επίσης ότι ο Θεός δεν θα σκότωνε, και δεν θα αδικούσε ποτέ τον δίκαιο, επειδή ζει σε έναν τόπο γεμάτο από ασεβείς, αλλά ότι η αιώνια  κρίση τού Θεού είναι προσωπική και όχι ομαδική. Όλα αυτά μπορείτε να τα δείτε λεπτομερώς στον παραπάνω δεσμό.

Εδώ όμως, θα δούμε αναλυτικότερα τον ισχυρισμό αυτό τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, ειδικότερα όσον αφορά την ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ θρησκεία. Όσον αφορά το κατά πόσον ΑΥΤΟΙ έχουν "μεγαλύτερο ποσοστό" καλύτερων ανθρώπων, όπως ισχυρίζονται, συγκριτικά με τους Ορθοδόξους.

******************

2. Το βάπτισμα ως κριτήριο ένταξης Ορθοδόξων ή Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Όταν λοιπόν λένε οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ότι "έχουν καλούς ανθρώπους σε μεγαλύτερο ποσοστό από τους Ορθοδόξους", σε ποιο "δείγμα πληθυσμού" αναφέρονται;

Χωρίς να ανασκευάσουμε το "ποιος θεωρείται καλός άνθρωπος", το οποίο όπως είπαμε, το έχουμε αναλύσει εκτενώς στα παραπάνω άρθρα, ας δεχθούμε χάριν τής συζήτησης, ότι πράγματι, οι "καλοί άνθρωποι" είναι το είδος εκείνο τών ανθρώπων που θεωρούν αυτοί "καλούς", δηλαδή αυτούς που ασχολούνται διαρκώς περί τα πνευματικά, (έστω και αν επιδεικνύουν φανατισμό και σκληρότητα χάριν τής θρησκείας τους), και αυτούς που επιδεικνύουν μια "βιτρίνα" ευσέβειας προς τους γύρω τους.

Για να μιλήσουμε όμως για "ποσοστά", χρειάζονται κάποιες προϋποθέσεις: Πρέπει να προσδιορίσουμε δύο ομάδες πληθυσμού, που να έχουν ομοειδή στοιχεία, ώστε να μπορούν να συγκριθούν με αποδεκτό τρόπο. Πρέπει λοιπόν να προσδιορίσουμε ποιον θα θεωρήσουμε "Ορθόδοξο", και ποιον "Μάρτυρα τού Ιεχωβά". Γιατί όπως θα διαπιστώσετε, αυτό και μόνο το αφετηριακό σημείο τής σύγκρισης, αποτελεί από μόνο του, ένα ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!

Ποιους εννοεί λοιπόν ο Μάρτυρας τού Ιεχωβά, όταν αναφέρεται σε: "Μάρτυρες τού Ιεχωβά";

Όταν εξετάζουμε το ερώτημα αυτό, διαπιστώνουμε ότι και οι ίδιοι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, έχουν ΣΥΓΧΥΣΗ στον αυτοπροσδιορισμό τους! Γιατί άλλο εννοούν με τη φράση αυτή στη μία περίπτωση, και άλλο στην άλλη!

Εάν για παράδειγμα τους ρωτήσουμε: "Πόσοι Μάρτυρες τού Ιεχωβά υπάρχουν σήμερα στον κόσμο;" Θα μας απαντήσουν: "7.000.000", με βάση τις στατιστικές τους, που δημοσιεύονται στο τρέχον "Βιβλίο τού Έτους" τους. Εκεί πράγματι, θα διαπιστώσουμε ότι τόσοι είναι οι Ευαγγελιζόμενοί τους, δηλαδή αυτοί που κηρύττουν το ευαγγέλιο τής Σκοπιάς παγκόσμια. Εάν πάλι, ρωτήσουμε δύο Μάρτυρες τού Ιεχωβά που θα έρθουν στην πόρτα μας να μας κηρύξουν: "Τι είσαστε εσείς;", θα μας απαντήσουν: "Μάρτυρες τού Ιεχωβά".

Προσέξτε όμως, πώς διαφοροποιείται η απάντησή τους, όταν τους πούμε: "Εγώ όμως, γνωρίζω κάποιον Μάρτυρα τού Ιεχωβά που είναι πόρνος" (ή κλέφτης, ή φονιάς, ή ναρκομανής, ή καπνιστής, ή μέθυσος...) Τότε αμέσως αρχίζει η άρνηση από μέρους τους: "Μπα! Λάθος κάνεις. Δεν υπάρχει περίπτωση να είναι Μάρτυρας τού Ιεχωβά!" Θα μας απαντήσουν. Και εάν επιμείνουμε, και τους πούμε και ντοκουμέντα, όπως: "Μα ο άνθρωπος αυτός, ήρθε στην πόρτα μου να μου δώσει τη Σκοπιά και το Ξύπνα!" ή αν τους πούμε: "Μα τον γνωρίζω καλά, γιατί είναι συγγενής μου!" (ή γείτονάς μου, ή κάτι άλλο). Τότε θα μας απαντήσουν: "Μπορεί να μην είναι βαπτισμένος. Μπορεί να είναι απλώς παιδί Μαρτύρων, ή κατηχούμενος".

Βλέπετε τη διαφορά; Όταν τους ρωτάμε: "Πόσοι είναι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά παγκόσμια;", μας απαντούν χωρίς δισταγμό, βάζοντας μέσα στον αριθμό τους, βαπτισμένους και αβάπτιστους Μάρτυρες. Το ίδιο μας απαντούν χωρίς δισταγμό ότι είναι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, και όλοι όσοι έρχονται στην πόρτα μας, ότι είναι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, είτε είναι βαπτισμένοι, είτε αβάπτιστοι. Όταν όμως τους θέσουμε θέμα διαγωγής ενός μέλους τους, αμέσως θυμούνται το βάπτισμα! Τότε αμέσως, τα 7.000.000 Μαρτύρων τού Ιεχωβά γίνονται πολύ λιγότερα, επειδή έχουν μέσα και αβάπτιστους!

Όταν λοιπόν θέλουν να κάνουν φιγούρα, να φανούν πολλοί, ή να μας μεταφέρουν το κήρυγμά τους, τότε είναι ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ Μάρτυρες τού Ιεχωβά. Όταν όμως έχουμε να τους επιδείξουμε την κακή διαγωγή ενός ομοπίστου τους, τότε ξαφνικά παύουν να είναι Μάρτυρες τού Ιεχωβά οι αβάπτιστοι!

Ομοίως, θα συνεχίσουν να "μειώνουν" τον αριθμό τους, αν συνεχίσουμε να τους μιλάμε για μέλη τής θρησκείας τους, που έχουν κακή διαγωγή. Εάν για παράδειγμα τους πούμε: "Μα ο Τάδε που σου λέω, δεν είναι αβάπτιστος, γιατί ξέρω ότι ήταν (ή είναι) και πρεσβύτερος", τότε ή θα συνεχίσει να αρνείται και να λέει ότι "κάνεις λάθος", είτε θα πει: "Μπορεί να ήταν παλιά, και να μην είναι τώρα. Αν έκανε τέτοια πράγματα, τότε θα αποκόπηκε, γιατί εμείς διώχνουμε αυτούς που δεν συμμορφώνονται με τις αρχές τής Χριστιανικής πίστης".

Εάν συνεχίσουμε να επιμένουμε, ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος παραμένει Μάρτυρας τού Ιεχωβά και Πρεσβύτερος, και έχουμε να αντιτάξουμε επαρκείς γνώσεις για τον ισχυρισμό μας, τότε ο Μάρτυρας μας λέει: "Εμείς είμαστε μια καθαρή οργάνωση. Ακόμα και αν κάποιος αμαρτάνει κρυφά, κάποια στιγμή θα ανακαλυφθεί και θα αποκοπεί". Και θα μας πει: "Αυτός δεν είναι αληθινός Μάρτυρας τού Ιεχωβά, γιατί οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι καλοί άνθρωποι".

Παρατηρούμε μία διαρκή προσπάθεια απόρριψης ευθυνών από τα μέλη τής οργάνωσης αυτής, προκειμένου να αποποιηθούν τις ευθύνες τους, ως οργάνωση που περιέχει ακάθαρτα μέλη. Και όταν μιλάμε για ακαθάρτους, ακόμα και το βάπτισμα παύει να είναι γι' αυτούς απόδειξη εγκυρότητας κάποιου ως Μάρτυρος τού Ιεχωβά. Γι' αυτούς, Μάρτυρας τού Ιεχωβά, είναι ΜΟΝΟ αυτός που δεν είναι ακάθαρτος!

Προσέξτε λοιπόν τώρα, τι συμβαίνει στην αντίθετη περίπτωση, και πώς μετράνε με διαφορετικά μέτρα και σταθμά τους άλλους:

Όταν θα παινεύουν την οργάνωσή τους, μετά θα μας πουν: "Βλέπουμε όμως τους Ορθοδόξους, ότι έχουν κακή διαγωγή, δεν σέβονται τον Θεό, τον βρίζουν, κάνουν κάθε είδους αμαρτία..."

Εάν σε αυτό τους απαντήσουμε: "Μα δεν είναι όλοι αυτοί που βλέπεις στο δρόμο Ορθόδοξοι!" Τότε θα μας απαντήσουν: "Μα τους βλέπω που πάνε στην Ορθόδοξη Εκκλησία!"

Ενώ για τους ομοπίστους τους, το να πηγαίνει κάποιος στις συναθροίσεις τους απλώς, και να είναι αβάπτιστος, δεν το θεωρούν κριτήριο για να τον θεωρήσουν Μάρτυρα τού Ιεχωβά, για τους Ορθοδόξους, το ότι πάει κάποιος στην Εκκλησία, το θεωρούν ασφαλές κριτήριο Ορθοδοξίας! Η σχιζοφρενική "λογική" τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά σε όλο της το μεγαλείο!

Εάν λοιπόν, τους επιστήσουμε την προσοχή σε αυτή τους την αντίφαση, θα μας πουν: "Μα σε εσάς, είναι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι ΟΛΟΙ αυτοί που βλέπουμε έξω να αμαρτάνουν".

Βεβαίως ΔΕΝ είναι Ορθόδοξοι ΟΛΟΙ αυτοί που βλέπουμε να αμαρτάνουν! Εγώ ο ίδιος ο γράφων, έχω γίνει μερικές φορές μάρτυρας τού εξής συμβάντος: Έχω δει παρέες, όπου υπήρχαν Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ή πρώην Μάρτυρες τού Ιεχωβά, γεννημένοι στην οργάνωση τής Σκοπιάς, οι οποίοι δεν είχαν βαπτισθεί ποτέ Ορθόδοξοι, να κάνουν διάφορα ακάθαρτα πράγματα. Και είδα άλλους Μάρτυρες τού Ιεχωβά που δεν τους γνώριζαν, να τους επικρίνουν βλέποντάς τους, και να τους χαρακτηρίζουν αργότερα "Ορθόδοξους", χωρίς να γνωρίζουν ότι αυτοί ήταν... ομόπιστοί τους! Έχω δει και Πεντηκοστιανούς, να χαρακτηρίζουν "Ορθόδοξες" κάποιες έξαλα ντυμένες γυναίκες, και να επικρίνουν γι' αυτό τους Ορθοδόξους, χωρίς να γνωρίζουν ότι αυτές ήταν... Μάρτυρες τού Ιεχωβά! Μάλιστα, αν κάποιος είναι στους Μάρτυρες τού Ιεχωβά για τη ΒΙΤΡΙΝΑ καθαρότητας τών μελών τής θρησκείας του, και όχι για τα δόγματα, γιατί δεν πάει να γίνει Πεντηκοστιανός τής ΕΑΕΠ, που έχουν ακόμα καθαρότερη βιτρίνα από αυτή της Σκοπιάς; Γιατί έχω κατ' επανάληψιν ακούσει Πεντηκοστιανούς αυτής της ομάδας, να αποκαλούν τις κοπέλες τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά "πόρνες", λόγω τού εξεζητημένου έξαλλου και φανταχτερού τρόπου που ντύνονται και στολίζονται οι γυναίκες τής Σκοπιάς, σε άκρα αντίθεση με την αφτιασίδωτη απλότητα που ντύνονται οι γυναίκες τής Πεντηκοστιανής αυτής ομάδας.

Φυσικά πιο συνηθισμένο είναι το εξής: Να αμαρτάνει κάποιος εντελώς άπιστος, και να τον χαρακτηρίζουν μετά οι αιρετικοί ως... Ορθόδοξο, μόνο και μόνο επειδή οι γονείς του τον βάπτισαν όταν ήταν μικρός! Αυτός όμως, ουδέποτε αποδέχθηκε αυτό το βάπτισμα, για να τον χαρακτηρίσουμε: "Ορθόδοξο". Για τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά όμως, αυτός είναι "Ορθόδοξος", είτε πιστεύει στον Θεό, είτε όχι. Είτε πιστεύει στα Ορθόδοξα δόγματα, είτε έχει γίνει Βουδιστής, είτε έχει γίνει Παγανιστής, είτε έχει γίνει Πνευματιστής! Το ότι ΚΑΠΟΤΕ τον βάπτισαν, για τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι απόδειξη ότι πρέπει να θεωρηθεί Ορθόδοξος!

Εδώ λοιπόν έχουμε μία ακόμα βασική διαφορά: Τη διαφορά τού βαπτίσματος, και τού σκοπού τού βαπτίσματος, που υπάρχει μεταξύ τών Χριστιανών και τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, και εδώ πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε αυτό:

Για τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, το βάπτισμα είναι "βάπτισμα αφιέρωσης", και γίνεται σε μεγάλη ηλικία, για εκείνους που ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ επιλέξει τη θρησκεία τους. Για εμάς τους Χριστιανούς όμως, το βάπτισμα είναι βάπτισμα ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ, και ο πιστός δεν είναι απαραίτητο να έχει ήδη επιλέξει ο ίδιος την πίστη του, αν είναι ανήλικος. Για εμάς το βάπτισμα γίνεται ώστε ο πιστός να λάβει το Άγιο Πνεύμα, το οποίο θα τον οδηγήσει ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ, στην Κάθαρση, στον Φωτισμό και τη Θέωση. Για τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ο βαπτισμένος έχει ήδη φθάσει στο σημείο να έχει καθαρισθεί. Για εμάς όχι. Για εμάς μόνο όταν φθάσει στον Φωτισμό, θα έχει καθαρίσει την καρδιά του. Γι' αυτό μπορεί κάποιος να βαπτίσθηκε από τους γονείς του ως νήπιο, αλλά ποτέ να μην επέλεξε να ακολουθήσει τη Χριστιανική Οδό. Το βάπτισμά του τότε, δεν τον ωφελεί σε τίποτα, ούτε τον κάνει Ορθόδοξο. Και φυσικά δεν τον κάνει Ορθόδοξο ούτε ο Εκκλησιασμός του, (για οποιοδήποτε λόγο εκκλησιάζεται, συνήθως για κοινωνικούς λόγους).

Εάν λοιπόν θέλουν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά να θεωρήσουν ως Ορθοδόξους, όλους όσους έχουν βαπτισθεί ως νήπια, κάνουν ένα μεγάλο σφάλμα. Γιατί και πολλοί από τους ίδιους τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, πριν παρασυρθούν στην αίρεση, βαπτίσθηκαν νήπια. Μήπως αυτό σημαίνει ότι είναι και αυτοί Ορθόδοξοι και όχι Μάρτυρες; Φυσικά σε αυτό δεν μπορούν παρά να συμφωνήσουν μαζί μας, ότι όταν μιλάμε για Ορθοδόξους, είναι εντελώς διαφορετικά τα κριτήρια, από το δικό τους βάπτισμα, ώστε δεν μπορούν να μετρούν έτσι τους Ορθοδόξους.

Αν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά βάπτιζαν τα παιδιά τους, τότε μόνο θα μπορούσαν να μετρήσουν με τον ίδιο τρόπο, με βάση το βάπτισμα, τους Ορθοδόξους, και τους δικούς τους πιστούς. Γιατί όπως πολλοί Ορθόδοξοι δεν θα τιμήσουν ποτέ το βάπτισμά τους, έτσι και πολλά παιδιά Μαρτύρων, δεν θα δεχθούν ποτέ τη θρησκεία τών γονιών τους. Δεν θα μπορούσαμε όμως να τους αποκαλέσουμε "Μάρτυρες τού Ιεχωβά", αν δεν γίνουν! (Έστω και αν η ίδια η οργάνωσή τους, τους αποκαλεί έτσι στις διεθνείς εκθέσεις τών μελών της, για να δείχνει μεγάλους αριθμούς, μόνο και μόνο επειδή οι γονείς τους, τους πήραν μαζί τους στο κήρυγμα, ως "ευαγγελιζόμενους", και ας είναι αβάπτιστοι!)

Αφού λοιπόν οι Ορθόδοξοι κάνουμε βάπτισμα Αναγέννησης, και όχι βάπτισμα Αφιέρωσης, όπως κάνουν σε αντίθεση οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, όταν μιλάμε για "βαπτισμένο Ορθόδοξο", δεν μπορούμε να μιλάμε για κάποιον που έχει αποφασίσει να είναι Ορθόδοξος, αλλά απλώς για κάποιον στον οποίο δόθηκε το Άγιο Πνεύμα, ΜΕ ΣΚΟΠΟ να βαδίσει στο δρόμο τής κάθαρσης. Αλλά που μπορεί να μην βαδίσει ΠΟΤΕ στο δρόμο αυτό.

Εάν λοιπόν δεχθούμε να θεωρήσουμε ως Μάρτυρες τού Ιεχωβά τους βαπτισμένους στη Σκοπιά, δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και με τους Ορθοδόξους, γιατί μιλάμε για εντελώς διαφορετικό βάπτισμα και σκοπό βαπτίσματος!

Άρα, ούτε ο Εκκλησιασμός είναι κριτήριο για να πούμε ότι κάποιος είναι Μάρτυρας τού Ιεχωβά ή Ορθόδοξος, ούτε το βάπτισμα είναι για τους Ορθοδόξους. (Σε αντίθεση, για τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, θα μπορούσε να είναι κριτήριο το "βάπτισμα Αφιέρωσης" που κάνουν, αν οι ίδιοι αποφασίσουν να πάψουν να αποκαλούν: "Μάρτυρες τού Ιεχωβά" τους αβάπτιστους Ευαγγελιζομένους τους, για να διογκώνουν τις στατιστικές τους)!

3. Η "Αποκοπή" ως κριτήριο πρώην μέλους

Και τι θα πούμε για τον ισχυρισμό τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, ότι: "Αυτός αποκόπηκε και δεν είναι πλέον Μάρτυς τού Ιεχωβά";

Προσωπικά, έχω γνωρίσει αρκετούς πρώην Μάρτυρες τού Ιεχωβά, αποκομμένους, που όμως εξακολουθούν να πιστεύουν στα δόγματα τής Σκοπιάς, και μάλιστα εξακολουθούν να κάνουν και προπαγάνδα υπέρ τής οργάνωσης τής Σκοπιάς! Και η διαγωγή πολλών από αυτούς, είναι κάθε άλλο παρά Χριστιανική! Μήπως θα έπρεπε κι εμείς να εξακολουθήσουμε να τους θεωρούμε Μάρτυρες τού Ιεχωβά, όπως κάνουν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά για τους Ορθοδόξους, που ζουν αποκομμένοι από την Ορθόδοξη πίστη και ζωή;

Εμείς φυσικά δεν το κάνουμε, έστω και αν ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς τους αποκομμένους Μάρτυρες του Ιεχωβά, μετά από λίγο καιρό επανεντάσσεται στην οργάνωση, (μόνο και μόνο για να μπορεί να λέει η Σκοπιά ότι "μετανόησε" και τον ξαναδεχθήκαμε). Εάν λοιπόν εμείς δεν το κάνουμε, γιατί το κάνει η Σκοπιά για τους αποκομμένους Ορθοδόξους;

Βεβαίως τα απλά μέλη τής Σκοπιάς, δεν έχουν ιδέα περί τής Ορθόδοξης αποκοπής. Γι' αυτό και κάνουν τη χοντράδα, να θεωρούν Ορθοδόξους, και αυτούς που είναι αποκομμένοι από την Εκκλησία. Αλλά η Σκοπιά, ως ηγεσία, ΟΦΕΙΛΕ να τους ξεκαθαρίσει το θέμα, και να μην τους αφήνει στην πλάνη αυτή, αν ήθελε να είναι συνεπής προς την πληροφόρηση τών μελών της. Αλλά στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν τους διαφωτίζει, λέγοντάς τους την αλήθεια, αλλά αντιθέτως τους μπερδεύει και τους θολώνει την κρίση, διδάσκοντάς τους να μετράνε με διαφορετικά μέτρα και σταθμά τη δική τους θρησκεία και τις θρησκείες τών άλλων. Έτσι ώστε να βγάζουν τη δική τους θρησκεία "καθαρή", και τις θρησκείες τών άλλων "βρώμικες"!

Έχουμε αναλύσει στην ιστοσελίδα μας, την Ορθόδοξη έννοια τής αποκοπής από την Εκκλησία, σε σχετικά μας άρθρα. Εδώ θα θυμίσουμε μόνο, ότι η αποκοπή για τους Χριστιανούς, δεν έχει καμία σχέση με την "αποκοπή" τής Σκοπιάς. Αλλά στη Χριστιανική Εκκλησία, από την εποχή τών Αποστόλων μέχρι σήμερα, ο αμαρτωλός αποκόπτεται από τη Θεία Ευχαριστία, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΙΜΩΡΙΑ, αλλά για δική του προστασία, από την ασέβεια τής ανάξιας Κοινωνίας τού Σώματος και τού Αίματος τού Κυρίου.

Αυτό σημαίνει, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι ΟΡΑΤΗ, και αποτελείται από αυτούς που λαμβάνουν μέρος στη Θεία Κοινωνία! Οι άλλοι, που αν και πιστοί, έχουν αποκοπεί από τη Θεία Κοινωνία, αποτελούν ΝΕΚΡΑ ΜΕΛΗ τής Εκκλησίας, που περιμένουν την αναβίωσή τους, όταν θα αρχίσουν και πάλι να μετέχουν στη βρώση και πόση τού Κυρίου, σε ενότητα με την υπόλοιπη Εκκλησία.

Δεν μπορεί λοιπόν, ο Μάρτυρας τού Ιεχωβά, να μας λέει: "ο Τάδε δικός μας, είναι αποκομμένος, άρα δεν μας θίγει η κακή του διαγωγή", και από την άλλη, να μας υποδεικνύουν ένα σωρό Ορθοδόξους, που ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΟΜΜΕΝΟΙ από τη Θεία Κοινωνία, (από την Εκκλησία δηλαδή), υποστηρίζοντάς μας, ότι αυτοί είναι όντως Ορθόδοξοι!

Όπως εμείς δεχόμαστε ότι οι δικοί τους αποκομμένοι, δεν είναι όντως Μάρτυρες τού Ιεχωβά, οφείλουν και αυτοί να δεχθούν, ότι και οι δικοί μας αποκομμένοι, αφού δεν παρουσιάζονται μαζί με τους άλλους στη Θεία Κοινωνία, (κάποιοι απ' αυτούς ποτέ), δεν είναι ζώντα μέλη τής Εκκλησίας μας!

Εάν λοιπόν θελήσουν να κάνουν σύγκριση "ποσοστών", μεταξύ τών πιστών τους και τών πιστών μας, θα το κάνουν, όχι με βάση τα κριτήρια που τους βολεύουν για να νιώθουν "καλύτεροι άνθρωποι", αλλά με βάση τα αντικειμενικά κριτήρια, τα οποία θέτει η κάθε θρησκεία. Γι' αυτούς το βάπτισμά τους και η αποκοπή τους, για εμάς η Μετοχή στη Θεία Κοινωνία.

4. Μερικοί επί πλέον παράγοντες

Κάποιοι ακόμα παράγοντες, που τείνουν να ξεχνιούνται από τους αιρετικούς γενικά στη χώρα μας, είναι παράγοντες τόπου και χρόνου. Για παράδειγμα, υπάρχουν περιοχές, ή χρονικές περίοδοι, όπου υπάρχει μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσοστό πιστών.

Για παράδειγμα, μια χώρα, όπως η Ελλάδα, όπου οι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι είναι πλειονότητα, είναι "ανέξοδο" να είναι κάποιος "τυπικά" Ορθόδοξος, μόνο και μόνο επειδή "έτυχε" να γεννηθεί σε μια χώρα Ορθοδόξων. Ο ίδιος αυτός άνθρωπος, αν γεννιόταν στο Θιβέτ, ίσως να ήταν τυπικός Βουδιστής, ή στο Ιράν να ήταν τυπικός Μουσουλμάνος. Όπως πλήθος Μαρτύρων τού Ιεχωβά, επειδή γεννήθηκαν από γονείς Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ακολουθούν ΤΥΠΙΚΑ τη θρησκεία αυτή.

Όμως είναι γνωστό και ΦΑΝΕΡΟ, ότι τέτοιου είδους "τυπικοί" πιστοί, υπάρχουν σε κάθε θρησκεία, αλλά επίσης και ότι αυτοί φαίνονται από τη χλιαρότητά τους στη θρησκεία στην οποία έτυχε να γεννηθούν. Και είναι ακόμα φανερό, ότι σε μια θρησκεία που οι (νηπιο-)βαπτισμένοι της αποτελούν πλειονότητα, οι "τυπικά" πιστοί είναι φυσικά περισσότεροι.

Σε χώρες όμως, όπου οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι περισσότεροι, και οι Ορθόδοξοι λιγότεροι, τα πράγματα αλλάζουν! Εκεί βλέπουμε ζωντανές και θερμές Ορθόδοξες ενορίες, σε αντίθεση με χλιαρούς τυπικούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά (ή άλλους αιρετικούς).

Συνεπώς, δεν είναι ασφαλές κριτήριο σύγκρισης, ούτε καν το "προφανές" που βλέπουμε σε μία χώρα. Γιατί στη διπλανή χώρα, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά! Και ενώ στη μία χώρα πολλοί Ορθόδοξοι είναι "τζάμπα μάγκες", στη διπλανή χώρα είναι διωκόμενοι αγωνιστές, που ζουν την πίστη τους με κίνδυνο τής ζωής τους, και με κατά Χριστόν διωγμό! Πώς λοιπόν θα κριθεί μία θρησκεία, από τις τοπικές συνθήκες ορισμένων μόνο περιοχών, ενώ θα προσπερασθεί η διαφορετικότητα, με την οποία βιώνουν την πίστη τους οι πιστοί της σε μια άλλη περιοχή ή χώρα;

Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό, που δεν είναι καθόλου θεωρητικό, αλλά θα μπορούσα εγώ ο ίδιος να αναφέρω επώνυμα αμέτρητα παραδείγματα, (αλλά φυσικά ποτέ δεν θα το κάνω). Η τακτική τής αποκοπής από την Εταιρία Σκοπιά, με τον άκαρδο και φασιστικό τρόπο που γίνεται από τη Σκοπιά, αναγκάζει αμέτρητα μέλη της ΝΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ, και να αμαρτάνουν ΚΡΥΦΑ, και να μην τολμούν να φύγουν από την οργάνωση τής Σκοπιάς, φοβούμενοι τις συνέπειες τής Κοινωνικής, Εργασιακής και κυρίως Οικογενειακής τους απομόνωσης, από τα άλλα μέλη τής Σκοπιάς. Η ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, αμαρτάνει σοβαρότατα, αλλά στους ομοπίστους τους φανερώνουν διαφορετικό υποκριτικό πρόσωπο, μόνο και μόνο για να μην υποστούν τις συνέπειες τής αποκοπής!

Σε αντίθεση, ένας πιστός Ορθόδοξος, ακόμα και στις στιγμές τής πτώσης του, δεν θα υποκριθεί. Γιατί δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Θα πάει στον Πνευματικό του και με ανακούφιση και ταπείνωση θα εξομολογηθεί, και με τις συμβουλές ή τους κανόνες τού Πνευματικού του, θα αρχίσει και πάλι την προσπάθεια τής Χριστιανικής κάθαρσης με νέες δυνάμεις και ανανεωμένο ζήλο.

Γι' αυτό και ΚΑΝΕΝΑΣ Μάρτυρας τού Ιεχωβά δεν είναι σε θέση να συγκρίνει αντικειμενικά τους ομοπίστους του, με τους πιστούς μιας άλλης θρησκείας. Γιατί οι ομόπιστοί του, που μπροστά του φαίνονται τόσο ηθικοί και καλοί, ΠΙΣΩ ΤΟΥ, δείχνουν άλλο πρόσωπο, προς τους ανθρώπους από τους οποίους δεν κινδυνεύουν να "καταδοθούν" και να αποκοπούν! Αυτό είναι κάτι που όσοι γνωρίζουμε αρκετούς Μάρτυρες του Ιεχωβά, μπορούμε να το διαβεβαιώσουμε με κάθε βεβαιότητα!

5. Η μαρτυρία τών βαπτισμένων τής Σκοπιάς διαψεύδει τα ποσοστά τών "καθαρών" τους.

Ας δούμε όμως και μια μαθηματική ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ απόδειξη, τής κενότητας τών ισχυρισμών τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, για δήθεν "μεγαλύτερο ποσοστό καθαρών", συγκριτικά με τις άλλες θρησκείες, (και ειδικότερα με την Ορθοδοξία). Και σε αυτό θα μας βοηθήσουν τα ίδια τα δικά τους στατιστικά δεδομένα στη χώρα μας, αλλά και παγκόσμια, όπως αυτά δημοσιεύθηκαν από τους ιδίους. Θα παραθέσουμε δύο διαφορετικές μετρήσεις, μία για την Ελλάδα, στα 26 χρόνια από το 1974 ως το 2000, και μία παγκόσμια, στη δεκαετία από το 1996 ως το 2005. Αυτά θα τα χρησιμοποιήσουμε ενδεικτικά προς απόδειξη τής αντιφατικότητας τών ισχυρισμών τους περί "καθαρής οργάνωσης".

Α. Το "πριν", το "τώρα" και το "μετά":

Το πρώτο σημείο που πρέπει να εντοπίσουμε, ως σφάλμα στους συλλογισμούς τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, που ισχυρίζονται ότι δήθεν αποτελούν κατά το μεγαλύτερο ποσοστό τους, "καλύτερους ανθρώπους", είναι ο "μυωπικός" τρόπος που βλέπουν την οργανωσιακή πορεία τών ομοπίστων τους.

Όταν μας λένε: "είμαστε" οι καλύτεροι άνθρωποι, και "σε μεγαλύτερο ποσοστό", μιλούν για το "ΤΩΡΑ". Ξεχνούν όμως, ότι πριν από 10, 20, 30 ή 40 χρόνια, ανάμεσα στους "καλύτερους" ανθρώπους τής θρησκείας τους, υπήρχαν και ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ άλλοι, που σήμερα δεν είναι πλέον Μάρτυρες τού Ιεχωβά. Ξεχνούν επίσης, ότι μετά από άλλα 10, 20, 30 ή 40 χρόνια, ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ που σήμερα τους αποκαλούν "καλύτερους" ανθρώπους, μόνο και μόνο επειδή είναι ομόπιστοί τους, ΤΟΤΕ δεν θα είναι πλέον μαζί τους, γιατί θα έχουν φύγει ή διωχθεί από την οργάνωση, για ένα σωρό "ακαθαρσίες"!

Τι σημαίνει όμως για τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, το να βρεθεί κάποιος εκτός οργάνωσης, ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΙΤΙΑ;

Σημαίνει ότι ο άνθρωπος αυτός θεωρείται πλέον από τον Θεό τους "ασεβής", και ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ στον (πάντοτε) επερχόμενο Αρμαγεδώνα! Σημαίνει ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ένα ΚΑΘΑΡΜΑ που δεν πρέπει ούτε καν να του μιλούν οι υπόλοιποι Μάρτυρες τού Ιεχωβά. Σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό τών "καθαρών" Μαρτύρων τού Ιεχωβά τού "σήμερα", θα είναι "ΑΥΡΙΟ", άξιοι θανάτου ασεβείς!

Είναι αυτό το ποσοστό τών σημερινών τους ομοπίστων λοιπόν: "καλύτεροι άνθρωποι", όταν σε λίγα χρόνια δεν θα καταδέχονται οι ίδιοι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά ούτε να τους μιλούν;

Για εμάς τούς Ορθοδόξους, που βλέπουμε με σοβαρότητα τη ζωή τών συνανθρώπων μας, και ΔΕΝ ΣΠΕΥΔΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΩΣ ΑΞΙΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥ τους αδελφούς μας, δεν έχει καμία σημασία το "τώρα", αλλά μόνο "η στιγμή τού θανάτου" για τον καθένα από εμάς. Και φυσικά η κρίση είναι ΜΟΝΟ στα χέρια τού Κυρίου μας, όπως μας διδάσκει και η Αγία Γραφή: "Εσύ ποιος είσαι που κρίνεις έναν ξένο δούλο; Στον δικό του Κύριο στέκεται ή πέφτει· όμως, θα σταθεί όρθιος· επειδή, ο Θεός είναι δυνατός να τον στήσει όρθιο... Εσύ, όμως, γιατί κρίνεις τον αδελφό σου; Ή, κι εσύ, γιατί εξουθενώνεις τον αδελφό σου; Επειδή, όλοι εμείς θα παρασταθούμε στο βήμα τού Χριστού... Άρα, λοιπόν, κάθε ένας από μας θα δώσει λόγο για τον εαυτό του στον Θεό... Λοιπόν, ας μη κρίνουμε πλέον ο ένας τον άλλον· αλλά, κρίνετε μάλλον τούτο, το να μη βάζετε πρόσκομμα στον αδελφό ή σκάνδαλο" (Ρωμαίους 14/ιδ: 4, 10,12,13).

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία τού Κυρίου μας, δεν κρίνουμε ΚΑΝΕΝΑΝ από το "τώρα", αλλά ο Κύριος είναι ο Κριτής, ΤΟΤΕ. Ο Οποίος θα κρίνει τον κάθε άνθρωπο για την πορεία τής όλης ζωής του, για την πρόοδό του και για την πίστη του. Όχι με αστεία κριτήρια, τού αν είναι ή δεν είναι σε μία οργάνωση.

Όταν λοιπόν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά λένε: "Εμείς είμαστε καλύτεροι άνθρωποι σε μεγαλύτερο ποσοστό", ή "Οι Ορθόδοξοι ΔΕΝ είναι καλύτεροι άνθρωποι σε μεγαλύτερο ποσοστό", ξεχνούν, όχι μόνο ότι πολλοί σημερινοί Ορθόδοξοι, στο μέλλον θα παρασυρθούν στη δική τους αίρεση, αλλά και ότι πολλοί δικοί τους "καθαροί" άνθρωποι, ΑΥΡΙΟ θα είναι έξω από την οργάνωσή τους, ("άξιοι θανάτου ασεβείς" κατά το δόγμα τους!), και αρκετοί απ' αυτούς τους σημερινούς "καθαρούς" Μάρτυρες, τότε θα είναι... Ορθόδοξοι!

Πόσο σοβαρός λοιπόν μπορεί να είναι ένας τέτοιος μυωπικός διαχωρισμός τών ανθρώπων σε "καθαρούς" και "ακάθαρτους" τού "τώρα", όταν δεν λαμβάνει υπ' όψιν το παρελθόν τους ή το μέλλον τους;

Β. Τι δείχνουν οι στατιστικές πρώην Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Έχουμε στη διάθεσή μας αυτή τη στιγμή, δύο παλαιότερες στατιστικές μελέτες που δημοσιεύσαμε παλαιότερα στην ιστοσελίδα μας, που μας βοηθούν να εντοπίσουμε, πόσοι είναι κατά προσέγγισιν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά που φεύγουν από τη Σκοπιά, για να διαπιστώσουμε ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ τών "ασεβών" (κατά το δόγμα τής Σκοπιάς), που τους περιμένει "αιώνιος θάνατος" από τον Θεό τής Σκοπιάς, όταν θα φύγουν από αυτή. Πρόκειται για ανθρώπους που ΣΗΜΕΡΑ αυτο- (ή αλληλο-) προσδιορίζονται ως "Μάρτυρες τού Ιεχωβά", ως "καθαροί" πιστοί!

Η μία στατιστική μελέτη, βρίσκεται στο άρθρο μας: "Οι Έλληνες πρώην Μάρτυρες". Εκεί, μπορείτε να διαπιστώσετε από τις στατιστικές  που παρατίθενται, ότι στα 26 χρόνια, από το 1974 ως το 2000, το 20-30% τών ΤΟΤΕ Ελλήνων Μαρτύρων τού Ιεχωβά, έφυγαν από την οργάνωση τής Σκοπιάς!

ΚΑΙ ΤΟΤΕ, (το 1974), έλεγαν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ότι η οργάνωσή τους, έχει "τους καλύτερους ανθρώπους", και μάλιστα "στο μεγαλύτερο ποσοστό"! Σκεφθείτε όμως! Από εκείνους τους τους ΤΟΤΕ "καθαρούς" Μάρτυρες τού Ιεχωβά, μετά από 26 χρόνια, το 1/4 περίπου, (20-30%!!!), τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν "ΑΣΕΒΕΙΣ ΑΞΙΟΙ ΘΑΝΑΤΟΥ", πάντα σύμφωνα με το δόγμα τής ίδιας τής οργάνωσης τής Σκοπιάς!

Γνωρίζετε πολλές θρησκείες, που να πιστεύουν ότι το 1/4 τών μελών τους, καταλήγουν τόσο ασεβείς, που τους αξίζει ΑΙΩΝΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ; Μα  τότε, για τι είδους "καθαρότητα" μιλάμε, με τόσο μεγάλο ποσοστό αθεράπευτα και οριστικά ασεβών μέχρι θανάτου; Ποια άλλη θρησκεία, πιστεύει, ότι ένα τόσο μεγάλο ποσοστό πιστών της, αξίζουν... αιώνιο θάνατο;

Παρόμοια στοιχεία λαμβάνουμε από τη δεκαετή παγκόσμια στατιστική τών ετών 1996 - 2005, που δημοσιεύσαμε στο άρθρο μας: "Τι πέτυχε η Σκοπιά στα τελευταία 10 χρόνια, με βάση τους βαπτισμένους της;". Και εκεί, βρίσκουμε και πάλι, ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά που έφυγαν ΜΟΝΙΜΑ από την οργάνωση τής Σκοπιάς αυτά τα 10 χρόνια, με βάση τους βαπτισμένους, αποτελούν περίπου το 20-25%! (Το άρθρο βέβαια βγάζει πολύ περισσότερους, επειδή υπολογίζει όχι μόνο τους βαπτισμένους, αλλά γενικά όσους προσέρχονται στην Σκοπιά, ακόμα και αβάπτιστους, ακόμα και παιδιά Μαρτύρων).

Το γεγονός λοιπόν που προκύπτει από τις ίδιες τις στατιστικές τής Σκοπιάς, είναι ένα: Ότι ένα ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟ ποσοστό Μαρτύρων τού Ιεχωβά, που σήμερα καυχώνται ότι αποτελούν "καλύτερους ανθρώπους", σε λίγα χρόνια θα είναι για τους ίδιους τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, "ασεβείς άξιοι θανάτου", στους οποίους οι υπόλοιποι Μάρτυρες τού Ιεχωβά θα απαξιούν ακόμα και να τους... μιλήσουν!

Σκεφθείτε επίσης και το εξής: Οι παραπάνω στατιστικές, έχουν εύρος 10 και 26 χρόνια. Σκεφθείτε όμως, ότι ένας άνθρωπος ζει πολύ περισσότερα χρόνια! Σκεφθείτε ότι ένας Μάρτυρας τού Ιεχωβά που βαπτίζεται στην οργάνωση 20 ή ακόμα και 40 ετών, δαπανά συνήθως σε αυτή, πολύ περισσότερα χρόνια ως το θάνατό του, από τα 10 ή τα 26 χρόνια τών στατιστικών που παραθέσαμε. Αυτό σημαίνει ότι σε άλλα 10 ή σε άλλα 26 χρόνια, θα βρεθούν εκτός οργάνωσης, ως "άξιοι θανάτου ασεβείς", ακόμα περισσότεροι, από τους εναπομείναντες Μάρτυρες τού Ιεχωβά! Σκεφθείτε λοιπόν, ότι σε άλλα 26 χρόνια, άλλο ένα 25% τών βαπτισμένων που απέμειναν, θα βρεθούν εκτός οργάνωσης, και από αυτούς που θα απομείνουν, και θα ζουν ακόμα, σε άλλα 26 χρόνια άλλο ένα 25%! Τότε το ποσοστό τών "αξίων θανάτου ασεβών" Μαρτύρων τού Ιεχωβά που θα βρεθούν εκτός οργάνωσης, ανεβαίνει δραματικά, ίσως και στο 50%! Δηλαδή έχουμε πλέον, ίσως και τους ΜΙΣΟΥΣ Μάρτυρες τού Ιεχωβά, στη διάρκεια τής ζωής τους, από "καλύτεροι άνθρωποι",  να καταντούν "άξιοι αιωνίου θανάτου ασεβείς", πάντα κατά τα δόγματα τής Σκοπιάς!

Με τον τρόπο αυτό, τα ποσοστά "ασεβών" ανάμεσα στη θρησκεία τών "καλύτερων ανθρώπων", αυξάνουν δραματικά στη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής!

Γ. Οι επιστρέφοντες και οι "κρυφές πληγές"

Όμως δεν θα σταματήσουμε μόνο σε αυτό. Θα δούμε δύο ακόμα κατηγορίες Μαρτύρων τού Ιεχωβά, που δεν προκύπτουν από τις παραπάνω στατιστικές, μια και η Σκοπιά δεν δημοσιοποιεί παρόμοια στοιχεία, όμως ΥΠΑΡΧΟΥΝ!

Οι δύο παραπάνω στατιστικές, φανερώνουν ΜΟΝΟ εκείνους τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά που έφυγαν ΜΟΝΙΜΑ από την οργάνωση. Γιατί δείχνουν ΜΟΝΟ αυτούς που "λείπουν" μόνιμα, από την εξίσωση τών βαπτισθέντων και τών Ευαγγελιζομένων. Δεν δείχνουν όμως καθόλου, όσους αποκόπηκαν από τη Σκοπιά, μία ή περισσότερες φορές στη ζωή τους, και ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ! Γιατί ένα μεγάλο ποσοστό αποκομμένων, ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ στη Σκοπιά. (Φυσικά μιλάμε για ανθρώπους που διώχθηκαν για αμαρτίες, και όχι που διώχθηκαν ή έφυγαν για αποστασία. Γιατί αυτοί που αντιλαμβάνονται το ψέμα στη Σκοπιά, δεν υπάρχει περίπτωση να επιστρέψουν, έχοντας "σώας τας φρένας" τους).

Τι γίνεται λοιπόν με τους "επιστρέφοντες" στην οργάνωση, μετά από μία αποκοπή τους, για θέματα αμαρτίας;

Κατ' αρχήν, πρέπει να υπενθυμίσουμε για μια ακόμα φορά, ότι κατά το δόγμα τής Σκοπιάς, όποιος αποκόπτεται ή αποσυνταυτίζεται απ' αυτή, είναι ΑΞΙΟΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ από το χέρι τού θεού τους κατά τον Αρμαγεδώνα, ή αν πεθάνει εκτός οργάνωσης. Σύμφωνα με αυτή τη λογική λοιπόν, αποκόπτοντας κάποιον η Σκοπιά, ουσιαστικά τον καταδικάζει σε αιώνιο θάνατο από το χέρι τού θεού τους! Οι αποκομμένοι από τη Σκοπιά, είναι "ασεβείς και άξιοι αιωνίου θανάτου".

Σκεφθείτε λοιπόν, ότι για να είναι κάποιος άξιος αιωνίου θανάτου, δεν μπορεί να είναι "μπουμπούκι", ούτε "καλύτερος άνθρωπος", σύμφωνα με τα δόγματά τους. Όμως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό Μαρτύρων τού Ιεχωβά, αποκόπτονται και επανεντάσσονται πάλι, σε λίγους μήνες ή λίγα χρόνια. Αυτό σημαίνει, ότι ένα ακόμα ποσοστό ΕΝΕΡΓΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ, όχι μόνο δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν "καλύτεροι άνθρωποι", αλλά στη ζωή τους, (πάντα κατά το δόγμα τής Σκοπιάς), έχουν υπάρξει ΤΟΣΟ ΑΣΕΒΕΙΣ, ώστε για ένα διάστημα τής ζωής τους, να αξίζουν ΑΙΩΝΙΟ ΘΑΝΑΤΟ από το χέρι τού θεού τους!

Αν και δεν υπάρχουν στατιστικές για τους επιστρέφοντες, αν δεχθούμε αυτό που οι ίδιοι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά λένε, ότι δηλαδή "οι περισσότεροι αποκομμένοι επιστρέφουν", το ποσοστό αυτό είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΕΓΑΛΟ! Κρίνοντας από τις γνωριμίες μας με Μάρτυρες τού Ιεχωβά, θα υπολογίζαμε χονδρικά το ποσοστό αυτό τών αποκομμένων Μαρτύρων που επιστρέφουν πάλι, σε κάποια στιγμή τής ζωής τους, στο 20%. Αν αυτό τώρα το συνυπολογίσουμε στους πάνω από 30% που θα φύγουν μόνιμα από τη Σκοπιά στη διάρκεια τής ζωής τους, έχουμε και πάλι περίπου τους ΜΙΣΟΥΣ Μάρτυρες τού Ιεχωβά, (ίσως και πολύ περισσότερους), να έχουν διαπράξει (ή να διαπράττουν) στη διάρκεια τής ζωής τους, ασέβεια άξια αιωνίου θανάτου, κατά το δόγμα τους! Είναι αυτό ένα ποσοστό τέτοιο, που να δικαιολογεί το παραμύθι τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, ότι δήθεν "οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι καλύτεροι άνθρωποι σε μεγαλύτερο ποσοστό από τους άλλους ανθρώπους";;; Μα να κάνουν πάνω από τους μισούς αμαρτίες άξιες αιωνίου θανάτου και να λένε: "είμαστε καλύτεροι άνθρωποι";;; Αν είναι δυνατόν!

Όμως ούτε εδώ τελειώσαμε! Γιατί εκτός από αυτούς που ανακαλύπτονται και αποκόπτονται από την οργάνωση, και που είτε φεύγουν μόνιμα, είτε επιστρέφουν, υπάρχουν και ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΛΛΟΙ, οι οποίοι αμαρτάνουν κρυφά, και ΠΟΤΕ δεν ανακαλύπτονται ώστε να αποκοπούν, ή αν και ανακαλύφθηκαν, δήλωσαν μετάνοια, και η αμαρτία τους συγκαλύφθηκε και δεν αποκόπηκαν ποτέ!

Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς τών μελών τής Σκοπιάς, η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ γνωριμία με πολλούς τέτοιους ανθρώπους, μας πείθει, ότι αυτοί αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία ανάμεσά τους! Και επειδή δεν είναι σωστό να αναφέρουμε ονόματα, προς υποστήριξη τών ισχυρισμών μας, (εφ' όσον η Σκοπιά δεν τολμάει να δημοσιεύσει τις στατιστικές της επ' αυτού), εμείς θα μιλήσουμε δειγματοληπτικά και χωρίς ονόματα. Για παράδειγμα, θα αναφέρουμε μία στατιστική σε ένα πυκνοκατοικημένο οικοδομικό τετράγωνο που γνωρίζουμε, από Μάρτυρες τού Ιεχωβά. Στο τετράγωνο αυτό, διαμένουν συνολικά 17 νυν και πρώην Μάρτυρες τού Ιεχωβά. Από αυτούς τους "καλύτερους ανθρώπους", οι 6 είτε αποκόπηκαν, είτε αποσυνταυτίσθηκαν κάποια στιγμή στη ζωή τους, ή μόνιμα. Από τους υπόλοιπους 11, ο ένας τουλάχιστον, έχει αποδειγμένα περάσει από δικαστική επιτροπή για αμαρτίες που κατά τους Μάρτυρες είναι άξιες αποκοπής, αλλά δήλωσε μετάνοια και παρέμεινε με μικρές κυρώσεις ανάμεσά τους, ενώ συνέχιζε να αμαρτάνει ΚΡΥΦΑ, και από τους υπόλοιπους 10, οι 4, είναι γνωστό σ' εμάς, ότι αμαρτάνουν κρυφά, και ότι αν τους ανακάλυπτε η οργάνωση, θα τους απέκοπτε οπωσδήποτε! Άρα, από τους 17 που ξεκινήσαμε, ΜΟΝΟ ΟΙ 6 παραμένουν στα μάτια μας "καθαροί", (πάντα με τα κριτήρια τής οργάνωσης), χωρίς να γνωρίζουμε κάτι επιλήψιμο για τη ζωή τους. (Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάτι που μας διαφεύγει και γι' αυτούς!) Μόνο το 1/3 απ' αυτούς θα μπορούσε να ισχυρισθεί μπροστά μας, ότι είναι "καλύτεροι άνθρωποι", χωρίς να τους πάρουμε παράμερα και να τους κάνουμε "να κατεβάσουν τα μούτρα" με στοιχεία για την προσωπική τους ζωή!

Στο τυχαίο αυτό δείγμα, τα δύο τρίτα δεν είναι καθόλου "καλύτεροι άνθρωποι", και φυσικά αποδεικνύεται ότι όταν σε έναν πληθυσμό, ΤΑ ΔΥΟ ΤΡΙΤΑ, συμμετέχουν σε τέτοιες καταστάσεις "αποκοπής", και μάλιστα ως "άξιοι αιωνίου θανάτου", κάθε άλλο παρά είναι καλύτεροι άνθρωποι "σε μεγαλύτερο ποσοστό", όπως ισχυρίζονται! Πολύ δε περισσότερο, όταν αυτό το ποσοστό ισχύει σε ανθρώπους που ΜΕΛΕΤΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ, και που καλούν άλλους σε πίστη και καθαρότητα! Δάσκαλε που δίδασκες...

 Και βέβαια όλα αυτά, συμφωνούν απόλυτα με παλαιότερα άρθρα μας, με στατιστικές για την ηθική κατάσταση τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, τόσο παγκόσμια, όσο και στην Ελλάδα, όπως το άρθρο μας: "Διεθνές σκάνδαλο παιδεραστίας στη δήθεν "καθαρή" οργάνωση της Σκοπιάς".

Όσο για το γνωστό επιχείρημα τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά: "κάποια στιγμή θα τους ανακαλύψουμε και θα τους αποκόψουμε", πρόκειται για σοφιστεία και όχι για πραγματικό επιχείρημα, όπως έχουμε κατ' επανάληψιν δηλώσει στα σχετικά μας άρθρα. Γιατί από το "θα" καθαρισθούμε, μέχρι το "είμαστε καθαροί", έχει μεγάλη διαφορά. Και πάντοτε υπάρχουν και θα υπάρχουν τέτοιες "κρυφές πληγές" μέσα στην "καθαρή" οργάνωση. Και η μέθοδος τής αποκοπής, όχι μόνο δεν γίνεται αιτία καθαρισμού τών "συναθροίσεών" τους, αλλά αντιθέτως γίνεται αιτία μεγαλύτερης σήψης και ασέβειας. Όχι μόνο επειδή οδηγεί τους ανθρώπους σε αντιχριστιανική διαγωγή μίσους και κακίας κατά συνανθρώπων τους, αλλά και για έναν ακόμα πολύ σημαντικό ρόλο: Επειδή ακόμα και αμαρτωλοί που σε διαφορετικές συνθήκες θα έφευγαν μόνοι τους, μη θέλοντας να προσποιούνται και να υποκρίνονται δικαιοσύνη, υπό τις παρούσες συνθήκες παραμένουν κρυμμένοι μέσα, και αμαρτάνουν κρυφά, φοβούμενοι τις συνέπειες τής αποκοπής! Και γνωρίζω προσωπικά ανθρώπους τέτοιους μέσα στη Σκοπιά, που διαφεύγουν για ολόκληρες δεκαετίες την αποκοπή!

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία αντίθετα, κανείς δεν εξαναγκάζεται να παραμείνει στην Εκκλησία, χωρίς να την πιστεύει, ούτε να προσποιείται ευσέβεια. Απλώς δεν συμμετέχει στη Θεία Κοινωνία, διαχωρίζοντας έτσι ξεκάθαρα και με συνέπεια τη θέση του, όταν νιώθει ότι η υψηλή Χριστιανική ζωή τής Ορθόδοξης πίστης δεν του κάνει ως τρόπος ζωής. Και όταν και όποτε θέλει, μπορεί ελεύθερα να ξαναρχίσει τον αγώνα να καθαρίσει τη ζωή και την καρδιά του, ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΘΕΛΕΙ, και όχι επειδή φοβάται τις συνέπειες από την κακομεταχείριση τής αποκοπής.

Και ποια είναι η διαφορά, αν θα φύγει ή αν θα επιστρέψει στην εκκλησία κάποιος, με επίσημη ανακοίνωση και ποινές, όπως στους Μάρτυρες, ή ανεπίσημα και αθόρυβα, όπως στους Ορθοδόξους; Τι παραπάνω, από τη δικαιολογία: "εμείς διώχνουμε τους ακαθάρτους", για να επιδεικνύεται μια απατηλή βιτρίνα στους αφελείς, και να εγκλωβίζονται όσοι δεν φεύγουν φοβούμενοι την αποκοπή;

6. Προσπάθεια αντικειμενικής σύγκρισης

Σε μια προσπάθεια λοιπόν, να κάνουμε σύγκριση "ποσοστών ποιότητας", μεταξύ Ορθοδόξων και Μαρτύρων τού Ιεχωβά, πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν τα ανωτέρω δεδομένα και κριτήρια, και όχι να μετράμε όπως βολεύει τον καθένα μας.

Εάν θέλει ο Μάρτυρας να μετρήσει τους "βαπτισμένους" Ορθοδόξους, τότε θα πρέπει να βάλει σε αυτούς και τους ομοπίστους του, που πριν γίνουν Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ήταν βαπτισμένοι Ορθόδοξα. Αν αυτό δεν το κάνει, τότε πρέπει να μην υπολογίσει ούτε τους άθεους, ούτε τους Νεοεποχίτες, ούτε όσους δεν γνωρίζει καλά, αν είναι πιστοί ή αν δέχονται ΟΛΑ τα Ορθόδοξα δόγματα.

Εάν θέλει ο Μάρτυρας να μετρήσει ως Ορθοδόξους, και εκείνους που είναι αποκομμένοι από την Ορθόδοξη Κοινωνία, και που δεν μετέχουν στο Σώμα και το Αίμα τού Κυρίου, τότε πρέπει να μετρήσει ως Μάρτυρες τού Ιεχωβά και εκείνους που έχουν αποκοπεί από τη δική του θρησκεία, τους οποίους όμως επιμένει να μην μετράει, έστω και αν πολλοί απ' αυτούς θα επιστρέψουν σε λίγους μήνες στην οργάνωσή του, δήθεν "μετανοημένοι"!

Εάν θέλει ο Μάρτυρας να μετράει την ποιότητα τών πιστών του, με την ποιότητα τών Ορθοδόξων, αυτό θα το κάνει κυρίως σε περιοχές που οι Ορθόδοξοι είναι μειονότητα, και που εκεί βιώνουν τη διαφορετικότητά τους και την πολιτισμική τους ταυτότητα, ως ετεροπροσδιορισμό από το "ρεύμα" τών πολλών, και όχι ως "λεωφόρο εύκολης διάβασης". Εκεί που η Ορθοδοξία βιώνεται ως "στενή οδός".

Εάν θέλει ο Μάρτυρας να μετρήσει τα ποσοστά καθαρών και ακαθάρτων, ας λάβει υπ' όψιν του ότι οι μισοί περίπου ομόθρησκοί του, στη διάρκεια τής ζωής τους διαπράττουν ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ, κάτι που για τη θρησκεία τους θεωρείται "θανάσιμη αμαρτία, με ποινή αιώνιο θάνατο από το χέρι τού θεού". Και ας σκεφθεί αν μπορεί να πει τέτοιους ανθρώπους ("ασεβείς" κατά τη δική του θρησκεία): "καλύτερους ανθρώπους".

Εάν θέλει ο Μάρτυρας να μετρήσει την ποιότητα Ορθοδόξων και Μαρτύρων, θα πρέπει να λάβει υπ' όψιν του και το ότι ενώ οι Ορθόδοξοι ΔΕΝ ΥΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ, σε αντίθεση οι ομόπιστοί του, (αλλά και αμέτρητοι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, που δεν πιστεύουν πλέον στη Σκοπιά και παραμένουν εκεί για το φόβο τής Αποκοπής), ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ και αμαρτάνουν κατ' εξακολούθησιν κρυφά, για να μην υποστούν τις ποινές τής οργάνωσης! Αυτοί λερώνουν την οργάνωση τής Σκοπιάς περισσότερο από ό,τι θα μπορούσαν να φαντασθούν οι ομόπιστοί τους, που θέλουν πιστεύουν ότι αποτελούν εξαίρεση ακαθαρσίας, ενώ όλοι οι άλλοι είναι καλοί άνθρωποι. Όχι φίλοι μου Μάρτυρες τού Ιεχωβά! Εσείς που κάνετε τις κρυφές σας αμαρτίες, δεν είσαστε εξαίρεση όπως νομίζετε. Είσαστε Ο ΚΑΝΟΝΑΣ, σε μια ΑΚΑΘΑΡΤΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ γεμάτη από παραβάτες που κρύβονται ο ένας από τον άλλο! Εμείς που δεν σας καταδίδουμε και γι' αυτό δεν μας φοβόσαστε, γνωρίζουμε πολλούς σαν κι εσάς! Αμέτρητους!

Εάν λοιπόν ο Μάρτυρας τού Ιεχωβά επιμένει να κάνει τη σύγκρισή του με τα παραπάνω αντικειμενικότερα κριτήρια, με έκπληξή του θα διαπιστώσει, ότι στην πραγματικότητα, όχι μόνο οι Ορθόδοξοι που Κοινωνούν και βιώνουν την Εν Χριστώ ζωή ΕΛΕΥΘΕΡΑ, θα φανερώνονται ως "καλύτεροι άνθρωποι" σε ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΣΟΣΤΟ από τους ομοπίστους του, αλλά επί πλέον οι άνθρωποι αυτοί θα εμφανίζουν μία πολύ ανώτερη ποιότητα ζωής και χαρακτήρα από τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, όπως έχουμε δείξει σε άλλα σχετικά μας άρθρα.

Και για να πάμε ένα βήμα πιο πέρα, ο Μάρτυρας τού Ιεχωβά που θα θελήσει να κάνει σύγκριση Ορθοδόξων και Μαρτύρων τού Ιεχωβά, θα προχωρήσει και σε ένα ακόμα σημαντικότερο μέτρο σύγκρισης. Αφού θέλει να συγκρίνει το μέτρο "καθαρότητας" τών πιστών του, με τους Ορθοδόξους πιστούς, ας μας δείξει ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ομόθρησκό του, που να καθάρισε την καρδιά του σε τέτοιο βαθμό, ώστε να δέχθηκε σ' αυτήν τα ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ! Έστω και ένας φθάνει! Γιατί αν δεν έχει να μας δείξει ούτε έναν, αυτό σημαίνει ότι ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΟΥΣ δεν καθάρισε τόσο την καρδιά του, ώστε το Άγιο Πνεύμα να αρχίσει να λαλεί "Αββά ο Πατήρ" και να διανέμει Χαρίσματα, όπως συμβαίνει σε ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ανά τον κόσμο τη στιγμή που μιλάμε, και σε κάθε στιγμή της ιστορίας!

Η ικανότητα μιας πίστως να "δημιουργήσει" καθαρούς πιστούς, κατά την καρδιά τού Θεού, δεν μπορεί να κρίνεται και να συγκρίνεται, μετρώντας τους αδιάφορους και τους απίστους, αλλά μετρώντας και συγκρίνοντας μεταξύ τους, τους καλύτερους! Εκεί θα φανεί η δυνατότητα μιας Εκκλησίας να θεραπεύσει τον αμαρτωλό άνθρωπο. Στο αν μπορεί να τον πάρει ακάθαρτο και να τον μετατρέψει σε ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΤΕΚΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, και όχι στο να τον πετάξει έξω για να μπορεί να λέει: "εμείς διώχνουμε τους αμαρτωλούς". Γιατί ο ρόλος τής Εκκλησίας, δεν είναι να καυχιέται για τους αμαρτωλούς που διώχνει, αλλά για τους αμαρτωλούς ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΒΟΗΘΑΕΙ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΘΟΥΝ. Και φυσικό είναι σε μια τέτοια Εκκλησία να υπάρχουν και πολλοί ακάθαρτοι, αφού δεν την ενδιαφέρει η φιγούρα, αλλά η σωτηρία όσων προσέρχονται σε αυτή, έστω και αν είναι αμαρτωλοί.

Υπάρχει λοιπόν ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ τρόπος κάθαρσης τής καρδιάς. Τα χαρίσματα τού Αγίου Πνεύματος, τα οποία οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά δεν έχουν να τα παρουσιάσουν ούτε για δείγμα! Ούτε σε έναν οπαδό τους! και αυτό είναι η καλύτερη απόδειξη για το ποια από τις δύο Εκκλησίες, είναι τελικά εκείνη που έχει το καλύτερο ποσοστό πραγματικά καθαρών και όχι ΥΠΟΚΡΙΤΩΝ ασβεστωμένων τάφων, σαν την πλειονότητα τών μελών τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά. Γιατί, σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζεται η εταιρία Σκοπιά, τα χαρίσματα τού Αγίου Πνεύματος, ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΠΑΨΑΝ να υπάρχουν στην Εκκλησία, μεταξύ τών καθαρμένων τέκνων τού Θεού, που έφθασαν στον Φωτισμό. Τα εκατομμύρια θαυματουργών αγίων τής Εκκλησίας μας, σε όλους τους αιώνες, ακόμα και σήμερα, είναι η καθαρή και ΧΕΙΡΟΠΙΑΣΤΗ απόδειξη αυτού του γεγονότος.

Γ. Κ.

Δημιουργία αρχείου: 26-7-2010.

Τελευταία ενημέρωση: 27-7-2010.



http://www.oodegr.com/paratir/erwt/pososta_1.htm




My Declaration of Freedom

by Lee Marsh 
 

 

A few years ago I wrote down my personal declaration of freedom. I thought maybe I needed to go back and look at it again. Many things are the same but I realized some needed to change and it was time for the change. So here is my new Declaration of Freedom.

 

I am:

  • free to be more tolerant of the beliefs of others.
  • free to be more accepting that we aren't all the same and are not at the same place in our lives. What I needed when I was 20 is very different than what I needed at 30 or 40 or 50 or even now at 60
  • free to be more tolerant of others' lifestyles (because they are none of my business)
  • free to be able to do things I love (lots more time because I am not out telling other people how to live their lives)
  • free to show my love and care for others without worrying that it takes time from the Watchtower Society
  • free to get an education that has improved my self-esteem, my career opportunities and my knowledge of the world around me
  • free to get the therapy I needed which took away my depression and improved my self-esteem
  • free to be really happy without guilt
  • free to live in a way that I feel good about that enables me to go to sleep at night with a clear conscience
  • free to watch/read/listen to what I want without fear of being caught reading something I was told was bad or guilt
  • free to buy what I want without fear (especially at garage sales - no more fear of demons)
  • free to live without thinking the elders are coming to talk to me about some supposed infraction
  • free to let my children lead their own lives without preaching to them
  • free to live my life without preaching to anyone
  • free to live THIS life without worrying about getting into paradise at some mystical future time
  • free to publicly speak out against the things I think are harmful like abuse and cults
  • free to accept myself for who I am today knowing I am a work in progress
  • free to change what I don't like about myself
  • free to not see anyone in my family who tries to  make me feel like crap
  • free to leave an abusive husband, relative, friend. I don't have to stand there and take it
  • free to see those members of my family that I care for and treat me with love
  • free to no longer be a victim (of people or of the Jehovah's Witnesses)
  • free to celebrate life and holidays, birthdays and even death
  • free to love God without being told what to believe and how to believe
  • free to sleep in on weekends or any day now that I am retired
  • free to spend my holidays on vacation instead of at a convention, assembly or meeting
  • free to write about what hurts me without fear
  • free to be honest - really honest - not false honesty
  • free to be happy - really happy - not fake happiness
  • free to talk to active Witnesses who come to my door (despite that I was told by the elders not to)
  • free to sing the anthem, salute the flag and be proud of being a Canadian
  • free to have pets instead of wondering what to do with them when I went to convention.
  • Life is what we make it. It isn't directed by some external controlling business masquerading as a religion. I choose and if my choices aren't always the best I have the freedom to change my mind.
  • I am free!

Translators of the New World Translation

ME ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ: ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΟΙ!



The following list of translators of the New World Translation is a compilation from a variety of sources:

Frederick W. Franz: Main translator.

Took liberal arts sequence at University of Cincinnati; 21 semester hours of classical Greek, some Latin. Partially completed a two-hour survey course in Biblical Greek in junior year; course titled "The New Testament--A course in grammar and translation." Left in spring of 1914 before completing junior year. Self-taught in Spanish, biblical Hebrew and Aramaic. Entered Brooklyn headquarters facility of Watchtower Society in 1920. Probable ghost writer for J. F. Rutherford (2nd president of WTS) from late 1920s through 1942. Vice president of WTS from 1942 to 1977, president from 1977 until death in 1992 at age 99.

Franz writes in his autobiography: "What a blessing it was to study Bible Greek under Professor Arthur Kensella! Under Dr. Joseph Harry, an author of some Greek works, I also studied the classical Greek. I knew that if I wanted to become a Presbyterian clergyman, I had to have a command of Bible Greek. So I furiously applied myself and got passing grades" (The Watchtower, May 1, 1987, p. 24). Franz gives the impression that the bulk of his Greek studies were "Bible Greek" under "Professor Kensella" and that classical Greek was secondary under "Dr. Joseph Harry." The opposite is true. As mentioned above, Franz only took one 2-hour credit class of "Bible Greek" but 21 hours of classical Greek. According to the course catalog of 1911, Arthur Kensella was not a professor of Greek, as Franz wrote, but an "instructor in Greek." Kensella did not have a Ph.D. and he therefore taught entry-level courses.

Nathan H. Knorr

No training in biblical languages. Entered Brooklyn headquarters in 1923; 3rd president of WTS from 1942 to 1977. Died 1977 at age 72.

Milton G. Henschel

No training in biblical languages. Private secretary and traveling companion to N. H. Knorr from late 1940s until early 1970s. 4th president of WTS from 1992 to 2000. Still living, age mid-80s.

Albert D. Schroeder

No training in biblical languages. Took 3 years of mechanical engineering, unspecified language courses in college, dropped out in 1932 and soon entered Brooklyn headquarters. Registrar of "Gilead School" from 1942 to 1959. Still living, age 90.

Karl Klein

No training in biblical languages. Entered Brooklyn headquarters in 1925; member of Writing Dept. since 1950. Died 2001 at age 96.

George D. Gangas

No training in biblical languages. Greek-speaking Turkish national, entered Brooklyn headquarters in 1928 as a Greek translator from English to modern Greek publications. Died 1994 at age 98.

Franz was the only man capable of doing translation work. Gangas was a native Greek speaker, knew little of Koine Greek, and apparently helped out with a variety of non-translation tasks including reviewing the English grammar for continuity of expression. From all information published about him personally, one readily concludes that Knorr was the business administrator for the Translation Committee. Henschel might have been on it to take care of legal/secretarial matters. Schroeder and Klein did the copious footnotes (which included textual sources) and cross references and marginal notes, which in the original six volumes of the NWT were more extensive than in the 1984 edition.

The NWT Committee has always been extremely secretive, and so information about who was on it has only trickled out of the Brooklyn headquarters as various staff members have left and revealed what they knew. Scant information has been published, other information has leaked by word of mouth.

Frederick Franz has been criticized for supposedly not being proficient in Biblical Hebrew. This is patently false, since *someone* had to be competent enough to produce a workable translation, and it certainly was not the other men on the NWT Committee. Franz's nephew, Raymond Franz, who resigned from the Jehovah's Witnesses Governing Body in 1980 and was excommunicated in 1981, listed some of the members of the NWT Committee in his 1983 book "Crisis of Conscience". He has told me and others that he once observed his uncle silently reading an ancient Hebrew manuscript in a museum display case, which the elder Franz is not likely to have done in private unless he was actually able to make sense of it.

But because the elder Franz has internally been termed "the oracle of the [JW] organization" and was clearly its "head theologian" from 1942 until his gradual retirement in the 1980s, he certainly inserted his religious biases into his translation work.

Someone on the private list asked some questions and I answered as follows:

"How much paraphrasing did the translator(s) of the NWT intend to employ?"

I'll let the "Introduction" to the 1984 NWT Reference Bible answer (p. 7):

"Paraphrases of the Scriptures are not offered. Rather, an effort has been made to give as literal a translation as possible where the modern-English idiom allows and where a literal rendition does not, by any awkwardness, hide the thought. In that way the desire of those who are scrupulous for getting an almost word-for-word statement of the original is met. It is realized that even such a seemingly insignificant matter as the use or omission of a comma or of a definite or an indefinite article may at times alter the correct sense of the original passage.

Taking liberties with the texts for the mere sake of brevity, and substituting some modern parallel when a literal rendering of the original makes good sense, has been avoided. Uniformity of rendering has been maintained by assigning one meaning to each major word and by holding to that meaning as far as the context permits. At times this has imposed a restriction upon word choice, but it aids in cross-referencing work and in comparing related texts.

Special care was taken in translating Hebrew and Greek verbs in order to capture the simplicity, warmth, character and forcefulness of the original expressions. An effort was made to preserve the flavor of the ancient Hebrew and Greek times, the people's way of thinking, reasoning and talking, their social dealings, etc. This has prevented any indulgence in translating as one may think the original speaker or writer should have said it. So, care has been taken not to modernize the verbal renderings to such an extent as to alter their ancient background beyond recognition. This means the reader will encounter many Hebrew and Greek idioms. In many cases the footnotes show the literalness of certain expressions."

Next question:

"Another realm that must be addressed in evaluating a translators skills or the validity of a translation is understanding the presuppositions of the translators."

You are absolutely correct that "Every translator translates with presuppositions." You may have noted Dr./Mr. Swift's observation that Franz 'freely admitted his presuppositions'. These were set by previous Watchtower doctrines, some of which he himself had a hand in formulating. Some of these are clearly enunciated in the introductory material to specific volumes. A solid discussion of these is probably beyond the scope of this forum, but an idea can be readily derived by understanding the very basic doctrines held by the Watchtower Society when the NWT originally was produced, from the late 1940s through the late 1950s.

These include the notions that the Bible is absolutely inspired and inerrant, that Christ returned invisibly in 1914 (hence the concern with "parousia"), that a special group of Jehovah's Witness leaders are God's exclusive and collective 'spokesman' to all mankind, that the Bible does not teach the Trinity, and so forth. As "head theologian" and vice-president of the Watchtower Society, Franz was required to ensure that his work was consistent with existing doctrine, just as any group of translators is required by those who commission them to follow the precepts of the group. Deviation from accepted ideas may be grounds for dismissal.

Next comment:

"Knowing his or her name permits a scholar to look at the corpus of the translators writings and discover the translators presupps."

Frederick Franz either wrote or contributed to most of the WTS's large-format bound theological books published from the late 1920s through the early 1970s. He also wrote or contributed to countless articles appearing in "The Watchtower" magazine. Once one becomes acquainted with Franz's distinctive writing style, it is not hard to see which publications he wrote or contributed substantially to. Of course, these are not easy to come by for people outside the Jehovah's Witness organization, and the task of reading them is daunting, so I don't know what to tell you.


http://freeminds.org/index.php?option=com_content&view=article&id=29:translators-of-the-new-world-translation-&catid=11:bible&Itemid=698



Οδοιπορικό στο μνημειακό τάφο-πυραμίδα του Κ.Τ.Ρώσσελ

Τί σας έχω, τί σας έχω, πάμε μια βόλτα στον τάφο του Ρώσσελ; Ναι, αυτόν που ΠΟΤΕ η Εταιρεία Σκοπιά δεν έχει δείξει ΟΛΟΚΛΗΡΟ στα περιοδικά της κλπ. ΤΥΧΑΙΟ; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ. Οι τρισάθλιοι ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ της Σκοπιά, δείχνουν μόνο μια μικρή τύμβο με την φωτογραφία του, με τον γελοίο τίτλο "Laodicean messenger" (ο αγγελιοφόρος της Λαοδικίας, ή όπως αλλιώς το μεταφράζουν οι ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ της Σκοπιά)


Δεν χρειάζεται καν να πάτε στην Αμερική, δείτε το παρακάτω βίντεο




Και το κορυφαίο της υπόθεσης, οι τύποι είναι ΠΙΣΤΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ ΤΟΥ ΡΩΣΣΕΛ (ΡΩΣΣΕΛΙΣΤΕΣ).


Τίθεται το ερώτημα: ΠΟΙΟΣ είναι πιό Μάρτυρας του Ιεχωβά, ΕΣΕΙΣ ή ΑΥΤΟΙ;


Τρέλα..



Στατιστικά για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά σε παγκόσμια κλίμακα

Για αυτούς που έχουν κάποια στοιχειώδη γνώση περί στατιστικής, προβλέψεων και εκτιμήσεων, είναι ολοφάνερη η κάμψη του κινήματος της παραθρησκείας-κατά την γνώμη μας λόγω του διαδικτύου. Ακόμη και αν δεχθούμε τα νούμερα που δημοσιεύει η Σκοπιά ως αξιόπιστα (που δεν ισχύει), η μακροχρόνια τάση δείχνει τουλάχιστον σταθεροποίηση και ενδείξεις αντιστροφής. Δεν θα εκπλαγούμε αν σε 2-3 χρόνια το πολύ, εμφανίσει (αναγκαστικά διότι δεν θα κρύβεται η αλήθεια πλέον) ΜΕΙΩΣΕΙΣ σε απόλυτους αριθμούς. Το ευχόμαστε ολόψυχα


http://www.jwfacts.com/watchtower/statistics.php


Θα μας απαντήσει κανείς Μάρτυρας του Ιεχωβά για αυτό το εξώφυλλο της Σκοπιάς;

early-watchtower-mag.jpg


AYTO είναι εξώφυλλο του περιοδικού σας Σκοπιά στις αρχές του περασμένου αιώνα.


Κανένα σχόλιο;wt30-edit.jpg

(πέρα από το κλασσικό, "είστε αποστάτες, είναι φώτοσοπ" και άλλα ψυχωτικά)



Ο Ιησούς είπε: «Θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει»

Ιω'αννης 8:32


Πρώην Μάρτυρας του Ιεχωβά αποκαλύπτει την αλήθεια


To ημερολόγιο ενός επιζήσαντα από τον Αρμαγεδώνα της Σκοπιάς

Αυτά που θα διαβάσετε εδώ, δεν είναι απλή φαντασία. Στηρίζονται σε αυτά που περιμέναμε να εκπληρωθούν όταν ανήκαμε στην Σκοπιά!

Έχουν συνειδητοποιήσει άραγε οι Μάρτυρες της Σκοπιάς σε τι κόσμο ελπίζουν να ζήσουν; Η ακόλουθη φανταστική αφήγηση, λαμβάνοντας υπ' όψιν την εσχατολογία της Σκοπιάς, και τον χαρακτήρα των ηγετών της, δίνει μια εικόνα του "Νέου Κόσμου" στον οποίο ελπίζουν να επιβιώσουν...

Μέρα 1

Τελικά ο Αρμαγεδώνας ήρθε και επιβίωσα. Κατευθύνθηκα προς την αίθουσα βασιλείας αυτό το πρωινό. Σχεδόν ολόκληρη η εκκλησιά μαζεύτηκε σήμερα εδώ. Μερικοί αδελφοί και αδελφές απουσίαζαν, και ο Γιώργος Μουστακίδης ο προεδρεύων πρεσβύτερος της εκκλησίας μας είπε ότι αυτοί που λείπουν έπρεπε να είχαν αφιερώσει περισσότερο χρόνο στο κήρυγμα.

 

 Μέρα 2

Ο αδελφός Μουστακίδης μας κάλεσε σε μια ειδική συνάθροιση αυτό το πρωινό. Μας ανακοίνωσε ότι οι πρεσβύτεροι τώρα έχουν πλήρως εξουσία πάνω στην κοινότητα μας, μέχρι να έρθουν σε επικοινωνία με τα κεντρικά γραφεία. Όλες οι αποφάσεις που έχουν σχέση με την κοινότητα, κανόνες, διορισμοί και άλλα θέματα, όλα θα υπόκεινται στην απόφαση των πρεσβυτέρων.

Ο Σαμουήλ Ιγνατιάδης διαμαρτυρήθηκε για αυτή την διευθέτηση μέχρι που ο αδελφός Μουστακίδης έδειξε μια επιστολή από την Oργάνωση που την έστειλαν πριν μερικούς μήνες η οποία αναφέρει καθαρά ότι μετά τον Αρμαγεδώνα το τοπικό πρεσβυτέριο θα είναι υπεύθυνο για όλες της τοπικές αποφάσεις μέχρι να έρθουν σε επικοινωνία με την οργάνωση. Έτσι όλοι μας δεχτήκαμε αυτή την διευθέτηση.

Ο πρώτος κανόνας δεν άργησε να έρθει: Όλοι αδελφοί και αδελφές έπρεπε να παρουσιάζονται κάθε πρωί στης 8:00 για να παίρνουν τους διορισμούς τους και της οδηγίες της ημέρας.

 

Μέρα 3

Ο αδελφός Μουστακίδης μου έχει αναθέσει την ταφή των πτωμάτων. Από ότι φαίνεται ανατέθηκε στους περισσότερους ανύπαντρους αδελφούς αυτό το δυσάρεστο καθήκον. Τα νεκρά κορμιά άρχισαν να με ενοχλούν. Αηδιάζω βλέποντας τα πτώματα να κατασπαράζονται από τα ζώα και τα πουλιά. Σήμερα είδα ένα κοράκι να βγάζει ένα μάτι από κάποιο νεκρό. Αηδιαστικό! Ο Ροβέρτος Ιωάννου κατάφερε να ξεκινήσει μια μπουλντόζα και άνοιξε λάκκο για ένα κοινό τάφο. Η δουλειά μου ήταν να φορτώνω τα σώματα σε ένα βαν.

 

Μέρα 4

Σήμερα είχαμε την πρώτη μας δικαστική ακρόαση. Ο Λάμπρος και Σοφία Χειμώνα έπρεπε να μετακομίσουν από την έπαυλη στην Γλυφάδα. Το πρόβλημα ήταν η αδελφή Μουστακίδη η οποία είχε είδη βάλει στο μάτι την οικία και σαν σύζυγος του προεδρεύον υπολόγισε ότι αυτή έπρεπε να είχε τον πρώτο λόγο στην επιλογή. Ο αδελφός Μουστακίδης είπε ότι δεν μπορούν να διεκδικούν τίποτε χωρίς την έγκριση του πρεσβυτερίου, και έπρεπε να εγκαταλείψουν την έπαυλη μέχρι να νυχτώσει, όπου έτσι και έγινε.

 

Μέρα 5

Στην πρωινή συνάθροιση μας ανακοίνωσαν ότι το ζεύγος Μουστακίδη θα μετακόμιζαν στην έπαυλη στην Γλυφάδα. Το ζεύγος Χειμώνα έδειξε να εκνευρίζεται, αλλά δεν είπαν τίποτε. Επίσης ανακοινώθηκε ότι η επαύλεις στην περιοχή δόθηκαν στους πρεσβυτέρους. Η θέση σου παρέχει προνόμια ακόμα και στην Νέα Τάξη.

Μερικοί από τους αδελφούς ονόμασαν την περιοχή «Πρεσβυτέριος Λόφος». Επίσης μας ανακοινώθηκε αν θέλαμε κάποιο σπίτι θα έπρεπε πρώτα να κάναμε γραπτή αίτηση στους πρεσβυτέρους. Αποφάσισα να μείνω στο σπίτι μου γιατί δεν το θεωρούσα σωστό να πάω και να ζήσω σε κάποιου άλλου ατόμου, ακόμα και αν αυτό ήταν κοσμικό. Με λυπεί το γεγονός να βλέπω της φωτογραφίες και τα προσωπικά αντικείμενα αυτών που ζούσαν εκεί. Οι πιο πολλοί όμως δεν νιώθουν έτσι, και δεν τους πειράζει να λαφυραγωγούν τους νεκρούς.

Μέρα 8

Οι πρεσβύτεροι μας ανακοίνωσαν το καινούργιο πρόγραμμα συναθροίσεων. Την Κυριακή θα έχουμε την δημόσια ομιλία και μελέτη Σκοπιάς από τα παλιά τεύχη, μέχρι η Οργάνωση να τυπώσει καινούργια. Την Τρίτη νύκτα θα έχουμε μελέτη βιβλίου. Η θεοκρατική σχολή και συνάθροιση υπηρεσίας και αγρού  καταργούνται. Θα αντικατασταθούν με μια συνάθροιση που θα μας δείχνει πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε στην Νέα Τάξη Πραγμάτων. Το καλύτερο είναι ότι δεν θα υπάρχει κήρυγμα.

 

Μέρα 10

Η εργασία ταφής αρχίζει και μου γίνετε ανυπόφορη. Δεν μπορώ να βλέπω τόσες ανθρώπινες ζωές χαμένες. Γιατί ο Ιεχωβά δεν βρήκε κάποιο τρόπο ώστε να σώσει αυτές της ζωές; Τα μικρά παιδιά είναι το χειρότερο, και δεν αντέχω να βλέπω άλλο τα μικρά κορμιά τους διασκορπισμένα εδώ και εκεί. Δεν το νομίζω να παρουσιαστώ για εργασία αύριο.

 

Μέρα 11

Δεν πήγα δουλειά σήμερα. Ο αδελφός Μουστακίδης ήρθε σήμερα και με ρώτησε γιατί δεν παρουσιάστηκα αυτό το πρωί. Του είπα ότι δεν ένιωθα καλά, αλλά αυτός απάντησε ότι όλοι πρέπει να νιώθουν καλά στην Νέα Τάξη Πραγμάτων. Επίσης μου ανάφερε ότι η κατάθλιψη ανήκουν στο παρελθόν. Φυσικά αυτός δεν είναι αναγκασμένος να θάβει τους νεκρούς.

 

Μέρα 14

Έχουν περάσει δύο εβδομάδες. Άρχισα να πεθυμώ το ρεύμα και τρεχούμενο νερό. Διερωτούμαι αν θα καταφέρουμε ποτέ να βάλουμε αυτά τα πράγματα σε λειτουργία. Μαζί με τον Ροβέρτο Ιωάννου βρήκαμε μια γεννήτρια πετρελαίου και την ξεκινήσαμε. Ενώσαμε το βίντεο και τηλεόραση στο ρεύμα και είδαμε λίγα επεισόδια της σειράς «Ταξίδι στο Διάστημα» και ορισμένα παιχνίδια της Εθνικής στον EURO 2004. Άρχισα να πεθυμώ την τηλεόραση

Μέρα 15

Στην πρωινή συνάντηση ο αδελφός Μουστακίδης μας επέπληξε δημόσια γιατί είδαμε τηλεόραση. Μετά από αυτό η πρεσβύτεροι αποφάσισαν να απαγορέψουν να βλέπουμε βίντεο, γιατί δεν πρέπει να επιτρέψουμε να μολυνθεί ο Νέος Κόσμος από τον παλιό. Ο αδελφός Μουστακίδης είπε ότι μια μέρα θα έχουμε την δική μας θεοκρατική τηλεόραση.   

Μέρα 20

Ακόμα να έχουμε μήνυμα από την Οργάνωση. Μιλήσαμε με αντιπροσώπους των τριγύρω εκκλησιών αλλά κανένα νέο από την Οργάνωση  και οι πρεσβύτεροι μας απαγόρεψαν να ταξιδέψουμε. Η Καρολίνα Πελεκάνου ήθελε να επισκεφτεί την αδελφή της στην γειτονική πόλη για να δει αν κατάφερε να επιβιώσει αλλά ο αδελφός Μουστακίδης της απαγόρεψε να ταξιδέψει αφού της είπε ότι θα έχει αρκετό χρόνο να δει την αδελφή της αργότερα. Νομίζω ήταν σκληρό από  μέρους του να την αφήσει να αγωνιά.

 

Μέρα 35

Τελικά τελειώσαμε με το θάψιμο. Πραγματικά έχω ανακουφιστεί. Τα κοράκια και τα άλλα πουλιά ακόμα είναι τριγύρω. Πόσο μισώ αυτά τα παχιά αηδιαστικά πλάσματα. Ένα αναθεματισμένο μου επιτέθηκε σήμερα, νομίζω ότι εθίστηκαν με την γεύση της ανθρώπινης σάρκας.

 

Μέρα 45

Αρκετοί αδελφοί και αδελφές άρχισαν να κουράζονται με τον δικτατορικό τρόπο που τους κυβερνούν οι πρεσβύτεροι. Μοιάζουν σαν αφέντες χωραφιών βαμβακιού και εμείς είμαστε οι σκλάβοι τους. Τώρα μου έχουν αναθέσει εργασία στην κοινοτική φάρμα. Είναι σκληρή δουλειά αλλά σίγουρα την προτιμώ από το θάψιμο. Ο Σαμουήλ Τριανταφυλλίδης οργάνωσε επιτροπή για να μιλήσει στους πρεσβυτέρους για τα προβλήματα και παράπονα που έχουμε.

 

Μέρα 47

Η πρεσβύτεροι ανακάλυψαν για την απόπειρα στασιασμού του Σαμουήλ Τριανταφυλλίδη. Στην πρωινή συνάντηση ελέγχθηκε δημόσια και του ζητήθηκε να έχει ταπεινό πνεύμα. Κανείς δεν θα του μιλήσει μέχρι να δείξει πραγματική μετάνοια για την στάση του ...;Δεν το πιστεύω! Τελικά αποκόπτουν και στον Νέο Κόσμο.

 

Μέρα 51

Επιτέλους σήμερα έφτασε αγγελιαφόρος της οργάνωσης. Ο Πέτρος Βασιλειάδης έφτασε καβάλα σε ένα άλογο. Μας είπε ότι η οργάνωση μετακόμισε τα κεντρικά της γραφεία στο Πάτερσον μετά την ολοκληρωτική καταστροφή της Νέας Υόρκης. Επίσης λάβαμε και το πρώτο τεύχος της Σκοπιάς μετά τον Αρμαγεδώνα.

Πολλοί από εμάς ελπίζαμε να δούμε κάποια πληροφορία που θα μας έδινε περισσότερη ελευθερία, αλλά απογοητευτήκαμε όταν διαβάσαμε ότι έπρεπε να ακολουθούμε πιστά της οδηγίες των τοπικών πρεσβυτέρων μέχρι νεοτέρας ειδοποιήσεως. Επίσης έδωσε και το νέο εγχειρίδιο πρεσβυτέρων με τίτλο ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ, φυσικά δεν επιτράπηκε σε κανένα από εμάς να το δούμε.

 

Μέρα 69

Ο καλύτερος μου φίλος σήμερα παντρεύτηκε, σε ένα γάμο αστραπή. Ο Ροβέρτος και Σοφία Κανάρη πιάστηκαν στα πράσα να φιλιόνται παθιασμένα. Η μπλούζα της Σοφίας ήταν ξεκουμπωμένη και το χέρι του Ροβέρτου κρατούσε το εκτεθειμένο στήθος της. Μετά την δικαστική συνεδρία, ο αδελφός Μουστακίδης ανακοίνωσε ότι τώρα είναι παντρεμένοι, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε τελετή. Ο Ροβέρτος έφερε σθεναρή ένσταση για αυτή την απόφαση, εξηγώντας στην δικαστική επιτροπή ότι δεν έκαναν σεξ. Παρόλα αυτά ο αδελφός Μουστακίδης διακήρυξε ότι η απόφαση του ήταν βασισμένη στο νέο εγχειρίδιο των πρεσβυτέρων. Η Σοφία είναι χαρούμενη σε αντίθεση με τον Ροβέρτο που ήταν σε κατάσταση σοκ. Θυμάμαι που μου ανάφερε ότι του άρεσε το σώμα της Σοφίας, αλλά δεν έχει κουκούτσι  μυαλό. Τώρα είναι παντρεμένος για πάντα μαζί της. Θα πρέπει να θυμάμαι από τώρα και στο εξής να μην βγάζω τα χέρια μου από της τσέπες μου όταν θα βγαίνω ραντεβού με αδελφές.

 

Μέρα 80

Τα νιόπαντρα δεν τα παν καλά. Τσακώνονται συνέχεια, και ο Ροβέρτος μου είπε ότι ζήτησε από το πρεσβυτέριο να ακυρώσει τον γάμο τους. Του απάντησαν ότι σύμφωνα με τους κανονισμούς  που αναφέρονται στο εγχειρίδιο της Οργάνωσης δεν επιτρέπονται τα διαζύγια για κανένα λόγο. Μάλιστα όλοι οι γάμοι θα εγκρίνονται από τους τοπικούς πρεσβύτερους.

 

Μέρα 81

Ο Σαμουήλ Τριανταφυλλίδης επανεντάχθηκε σήμερα, αλλά δεν φαίνεται ευτυχισμένος, και αποφάσισε να κρατήσει τις σκέψεις του για τον εαυτό του.

 

Μέρα 89

Σήμερα όλοι μας είμαστε σε κατάσταση σοκ. Ο Ροβέρτος αυτοκτόνησε! Μάλλον η ιδέα να περάσει την αιώνια ζωή του με την Σοφία δεν ήταν αποδεκτή για αυτόν. Οι πρεσβύτεροι αρνήθηκαν να του κάνουν τελετή κηδείας. Ο αδελφός Μουστακίδης μου ζήτησε να τον θάψω σε ένα κοινό τάφο μαζί με τους κοσμικούς. Κανείς δεν ήρθε στην ταφή, ούτε και η χήρα του. Είπα μια προσευχή για τον φίλο μου που θα μου λείψει πολύ.

 

Μέρα 100

Η ζωή έγινε ανυπόφορη για πολλούς από εμάς. Οι πρεσβύτεροι μας βάζουν καθημερινά και νέους κανόνες. Μας είπαν ότι πρέπει να ζούμε άγια ζωή με υποταγή, υπηρεσία και υπακοή. Απαγορεύονται οι συζητήσεις και απορίες. Φαίνεται ότι πριν τον Αρμαγεδώνα απολαμβάναμε περισσότερη ελευθερία. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα νοσταλγούσα τον παλιό κόσμο.

 

Μέρα 111

Δεν αντέχω άλλο. Θα ταξιδέψω στην πόλη του αδελφού μου που απέχει 100 χιλιόμετρα από εδώ. Περπατώντας θα μου πάρει όπως υπολογίζω 5 μέρες. Μακάρι να είχα βενζίνη στο αυτοκίνητο μου. Θα φύγω κρυφά γιατί οι πρεσβύτεροι δεν δίνουν άδεια για ταξίδι. Πήρα και το αναγκαίο φαγητό και θα φύγω απόψε νύκτα, μετά την απαγόρευση της κυκλοφορίας. Ελπίζω να ζει ο αδελφός μου, και ίσως να έχει νέα από τους γονείς μας, αν είναι εντάξει.

 

Μέρα 112

Έφυγα από την πόλη σήμερα. Αναρωτιέμαι αν είδαν ότι λείπω. Η καταστροφή στην εξοχή είναι φοβερή. Πώς θα τα ξανακτίσουν; Αναρωτιέμαι. Είδα και αρκετούς σκελετούς, και από ότι φαίνεται υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει μέχρι να κάνουμε την γη παράδεισο.

 

Μέρα 113

Έπεσα πάνω σε μια ομάδα από αδελφούς της γειτονικής εκκλησίας. Έχω συλληφθεί από την οπλοφορούσα περίπολο που έκαναν για να με συλλάβουν, αφού πρώτα τους ειδοποίησε ο αδελφός Μουστακίδης ότι το έσκασα. Είμαι έξω φρενών. Γιατί να μην μπορώ να δω τον αδελφό μου;

 

Μέρα 114

Ο αδελφός Μουστακίδης μαζί με δυο διακονικούς υπηρέτες έφτασαν σήμερα για να με συνοδέψουν πίσω σπίτι. Όλοι τους οπλοφορούσαν.

 

Μέρα 115

Μετά την απόπειρα απόδρασής μου και αρκετά πειθαρχικά παραπτώματα από άλλους αδελφούς οι πρεσβύτεροι τώρα οργάνωσαν μια αστυνομική δύναμη που θα οπλοφορεί. Περιττό να πω ότι αποκόπηκα σήμερα. Η νέα μου υπηρεσία ήταν ο καθαρισμός τουαλετών.

 

Μέρα 116

Μου ζήτησαν να παρουσιαστώ στην αίθουσα βασιλείας και περαιτέρω οδηγίες. Είδα τον Σαμουήλ Τριανταφυλλίδη μαζί με άλλους ταραξίες εκεί. Μας έκαναν γραφική μελέτη για μια ώρα, με τα συνηθισμένα, δηλαδή να είμαστε υποταχτικοί, ταπεινό πνεύμα, και να μην σκεφτόμαστε πάρα πολύ, απλά να υπακούμε της οδηγίες που μας δίνουν. Μας είπαν την ερχόμενη εβδομάδα θα κάναμε το ίδιο.

 

Μέρα 123

Τα θαλάσσωσα σήμερα. Είπα του Μουστακίδη ότι τον έχω βαρεθεί να το παίζει θεοκρατικός Χίτλερ. Του είπα ότι θέλω να φύγω από την κοινότητα και καλύτερα να μην προσπαθήσει να με σταματήσει. Λάθος μου. Ο Μουστακίδης κάλεσε την αστυνομία του και με έχουν συλλάβει. Τώρα είμαι κρατούμενος στο υπόγειο της αίθουσας που το έκαναν φυλακή.

 

Μέρα 124

Αύριο θα είναι η δικαστική μου ακρόαση. Ο Σαμουήλ Τριανταφυλλίδης ήρθε να με δει. Μου είπε όταν δεν άκουγαν οι ένοπλοι φρουροί μου, ότι επικοινώνησε με την Οργάνωση σχετικά με την στάση των πρεσβυτέρων της εκκλησίας μας, αλλά αυτό που του απάντησαν είναι ότι πρέπει να υπακούμε στους πρεσβυτέρους χωρίς συζήτηση. Ο Σαμουήλ νιώθει άσχημα για αυτή την κατάσταση.

 

Μέρα 125

Η δικαστική ακρόαση μου έγινε σήμερα. Ο Μουστακίδης ήταν ο κύριος κατήγορος μου. Φυσικά δεν είχα δικηγόρο για υπεράσπιση και ούτε μάρτυρες. Μετά την μυστική δίκη έχω κατηγορηθεί σαν αμετανόητος αποστάτης, και σύμφωνα με το βιβλίο ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ η τιμωρία για αποστασία είναι λιθοβολισμός μέχρι θανάτου. Η εκτέλεση μου θα γίνει αύριο.

 

Μέρα 126

Σήμερα είναι το τέλος. Θα οδηγηθώ για λιθοβολισμό μέχρι θανάτου. Θα προτιμούσα τον πυροβολισμό αλλά η Οργάνωση έχει στόχο με τον λιθοβολισμό να διδάξει και κάποιο αντικειμενικό μάθημα σε μελλοντικούς αποστάτες. Μακάρι να μπορούσα να έριχνα και στον Μουστακίδη καμιά πέτρα από αυτές που θα μου ρίξουν. Το παράξενο είναι ότι δεν νιώθω τόσο άσχημα που θα πεθάνω. Αυτή η Νέα Τάξη Πραγμάτων δεν είναι για μένα ο ιδανικός τόπος για να περάσω την αιωνιότητά μου και σίγουρα δεν θέλω να ζήσω για πάντα με τέτοια άτομα. Από τον χαμένο παράδεισο στον αποκαταστημένο παράδεισο και ξανά στον χαμένο.

 

Επίλογος

Όλοι εμφανίστηκαν στον λιθοβολισμό μου, ακόμα και τα παιδιά. Ο Μουστακίδης ανακοίνωσε την θανατική μου καταδίκη, διάβασε ένα γραφικό εδάφιο που έλεγε να μην αφήσουν "το μάτι τους να λυπηθεί καθόλου".  Και όντως κανείς δεν λυπήθηκε. Το μόνο που με πείραξε κάπως ήταν το γεγονός ότι τα χέρια μου ήταν δεμένα, και δεν μπορούσα να τους επιστρέψω μερικές από της πέτρες που μου έριχναν. Κάπως αντιαθλητικό δεν φαίνεται; Το τελευταίο που είδα πριν πεθάνω ήταν την αρρωστημένη έκφραση του Μουστακίδη.

Μετά ξύπνησα αλλού. Και εκεί ήταν ένας άγγελος. "Καλώς όρισες στον Παράδεισο παιδί μου", μου είπε καθώς με πήρε από το χέρι.

Συγχυσμένος του είπα: "-Μα νόμιζα ότι ο παράδεισος ήταν πίσω στην γη με τους Μάρτυρες!"

" -Όχι!"  μου απάντησε, "Εκεί ήταν η Κόλαση!"

 

Μετάφραση Η. Χ.


http://www.oodegr.com/paratir/diafora/meta_ton_armag1.htm



TRUTH BE TOLD, το νέο ντοκυμαντέρ με θέμα τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

Νέο πλήγμα στους γέρους του Μπρούκλυν..

Δεν φτάνει ο χείμαρος ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ πληροφόρησης μέσω Ίντερνετ για αυτά που κρύβουν κάτω από το χαλί, έρχεται τώρα το πολυαναμενόμενο

ντοκυμαντέρ TRUTH BE TOLD (σε ελεύθερη μετάφραση..." ΝΑ ΕΙΠΩΘΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ή ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ"

Περισσότερα στην ιστοσελίδα της ταινίας/ντοκυμαντέρ

Και κλάμα στο Μαρούσι

http://www.hereliesthetruth.com

διαδώστε το παντού όπου μπορείτε





Ο ίδιος ο Τζήμερος ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά

Και σας το λέμε ΕΜΕΙΣ, το μπλογκ που εκπροσωπεί ότι πιό εχθρικό απέναντι στην απάτη που λέγεται Εταιρεία Σκοπιά (Watchower) τον νομικό βραχίονα της παραθρησκευτικής αυτής οργανώσεως.


Αυτό βέβαια απέχει πολύ από το να έχει θέσεις ως κόμμα που να υποστηρίζει τους σκοπούς της οργάνωσης. Ο κύριος Τζήμερος όμως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ να είναι ΜτΙ!!


Είναι γνωστό ότι μεχρι και πριν 10 περίπου χρόνια, οι νεαροί ΜτΙ δήλωναν άρνηση να πάρουν όπλο και δικάζονταν σε πολυτείς ποινές από τα Στρατοδικεία εκτείοντας τις στον Αυλώνα όταν λειτουργούσαν εκεί οι Στρατιωτικές φυλακές (ΣΦΑ) όπως επίσης και στην Θεσσαλονίκη (αν δεν κάνουμε λάθος στον Χορτιάτη;). Το ΠΑΣΟΚ εισήγαγε την νομοθεσία περί "εναλλακτικής" αοπλης θητείας διπλής διάρκειας και πλέον οι ΜτΙ υπηρετούν ουσιαστικά πολιτική θητεία.


Για να κλείσει το θέμα, οι ΜτΙ δεν ασχολούνται με την πολιτική, ούτε καν ψηφίζουν κόμμα, είναι γνωστό....




Ε, όχι και Μάρτυρας του Ιεχωβά ο Τζήμερος (Δημιουργία Ξανά)

Ανόητες φημολογίες περί του ότι ανήκει στην παραθρησκεία αποκλείεται να ευσταθούν, καθ'όσον είναι γνωστό ότι


α. Δεν συμμετέχουν στην πολιτική (ΟΛΟΙ οι ΜτΙ είτε ψηφίζουν άκυρο είτε απέχουν)

β. Δεν πάνε στρατιώτες


κλπ κλπ


ας σοβαρευτούμε σε αυτή τη χώρα!

Τώρα αν διατηρεί κάποιες περίεργες σχέσεις με τηνπαραθρησκεία, αυτό δεν το γνωρίζει κανείς


"ΑΝΤΙΧΙΛΙΑΣΤΙΚΟΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ"

http://eleftheros-aitos.blogspot.de


Πολύ ενδιαφέρον, αξίζει την επίσκεψή σας




Η διεφθαρμένη ηγεμονία τού "δικαστή" Ρόδερφορδ

Διαφημίστε το Βασιλιά και τη Βασιλεία του

Η διεφθαρμένη ηγεμονία τού "δικαστή" Ρόδερφορδ

Άρθρο του Leonard Chretien

Πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά

1. Πώς εγκατέστησε την εξουσία του στη Σκοπιά ο καταχραστής Ρόδερφορδ

Μετά τον θάνατο του Καρόλου Τέϊζ Ρώσσελ, η αφήγηση της ιστορίας της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά αρχίζει ν' ακούγεται περισσότερο σαν εποχική νουβέλα, με ένα πρωταγωνιστή ισάξιο του Έλμερ Γκάντρυ ή του Γκρέητ Γκάτσμπυ. Η ταραχώδης δεκαετία του 1920 και η Μεγάλη Οικονομική Κρίση του 1929 διαμορφώνουν ένα σκηνικό γεμάτο πισώπλατα μαχαιρώματα και μηχανορραφίες που περιλαμβάνει ένα χαρισματικό θρησκευτικό ηγέτη που ζει με αυτοκρατορική χλιδή, και ένα μαζικό κίνημα δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που αναζητούν ελπίδα.

 

Το πρόσωπο-κλειδί σ' αυτή την 25ετή περιπετειώδη αφήγηση είναι ο Ιωσήφ Φράνκλιν Ρόδερφορντ, ο οποίος μετέτρεψε την Εταιρία Σκοπιά στην αυστηρά ελεγχόμενη ιεραρχική οργάνωση που είναι σήμερα. Ήταν ένας ψηλός επιβλητικός άνδρας που έμοιαζε περισσότερο με Γερουσιαστή απ' ότι έδειχναν οι πραγματικοί Γερουσιαστές. Η δυνατή επιτακτική φωνή του μαζί με τον στομφώδη τρόπο ομιλίας του τον έκαναν μια αυταρχική και αγέρωχη προσωπικότητα. Το 1896 χρησιμοποίησε τις ρητορικές του ικανότητες στην ανεπιτυχή εκστρατεία του Ουίλλιαμ Τζένιγκς Μράϋαν για τη διεκδίκηση της προεδρίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Υιοθέτησε το ενδυματικό στυλ του Μπράϋαν με το πουκάμισο κολλάρο προς τιμήν του πολιτικού του ήρωα και διατήρησε αυτή την ξεχωριστή αμφίεση μέχρι το θάνατό του το 1942, δεκαετίες μετά την εγκατάλειψη αυτής της μόδας από όλους εκτός από τους εκκεντρικούς τύπους σαν τον Ρόδερφορντ.

 

Ο Ρόδερφορντ ελκύσθηκε από τις διδασκαλίες του Ρώσσελ το 1894 σε ηλικία 25 ετών, αλλά δεν ενώθηκε με το κίνημα μέχρις ότου φτάσει το 1906, δώδεκα χρόνια μετά. Μέχρι τότε είχε αναπτύξει μια επιτυχημένη σταδιοδρομία ως νομικός με την ιδιότητα του δημόσιου κατήγορου. Σε τέσσερις περιπτώσεις αντικατέστησε σε τοπικό δικαστήριο έναν δικαστή που δεν ήταν σε θέση να δικάσει και έκτοτε έγινε γνωστός ως ο «Δικαστής Ρόδερφορντ». Σύντομα μετά τη συνταύτισή του με την Εταιρία έγινε νομικός της σύμβουλος και απέκτησε φήμη μεταξύ των Σπουδαστών της Γραφής υπερασπιζόμενος τον Ρώσσελ και το Σύλλογο σε πολυάριθμες νομικές υποθέσεις. Έτσι τέθηκαν οι βάσεις για να θέσει υποψηφιότητα ως δεύτερος πρόεδρος του Συλλόγου μετά τον θάνατο του Ρώσσελ.

 

Η πραγματική εκλογική διαδικασία ήταν υπόθεση που κρίθηκε στα πίσω δωμάτια. Με απίστευτες μανούβρες οργάνωσε την απομάκρυνση τεσσάρων διευθυντών και δυσφήμησε την υποψηφιότητα ισχυρών ανταγωνιστών του για το αξίωμα του προέδρου. Με τους κύριους αντιπάλους του εκτός μάχης εξελέγη πρόεδρος στις 6 Ιανουαρίου 1917. (J. Penton, σελ.4954)

 

Μετά την εκλογή του Ρόδερφορντ τα πράγματα εξελίχθηκαν με ταχύτητα. Έδωσε εντολή για την εκτύπωση του 7ου Τόμου των Γραφικών Μελετών με τίτλο 'Το Τετελεσμένο Μυστήριο'. Ουσιαστικά ήταν ένα σχολιολόγιο εδάφιο προς εδάφιο των βιβλίων της Αποκάλυψης, του Ιεζεκιήλ και του Άσματος του Σολομώντος. Ήταν φαινομενικά το μεταθανάτιο έργο του Κ.Τ. Ρώσσελ. Μολονότι χρησιμοποιήθηκαν κάποιες σημειώσεις του Ρώσσελ, στην πραγματικότητα γράφτηκε από τους C.J. Woodworth και G.H. Fisher.

 

Ήταν το πιο αντιφατικό βιβλίο που τυπώθηκε ποτέ από την Εταιρία Σκοπιά. Οι φανταστικές εξηγήσεις και οι αστείες ερμηνείες των Γραφικών εδαφίων έκαναν τον αναγνώστη να αναρωτιέται αν οι συγγραφείς ήταν ξύπνιοι και νηφάλιοι ή ονειροπολούσαν. Ο Ρόδερφορντ κυκλοφόρησε το βιβλίο στις 17 Ιουλίου 1917 στη διάρκεια του γεύματος στην τραπεζαρία των κεντρικών γραφείων της Σκοπιάς στο Μπρούκλυν. Ξέσπασε απερίγραπτο πανδαιμόνιο ανάμεσα στο προσωπικό του Μπέθελ. Η υποβόσκουσα εκρηκτική διαφωνία που υπήρχε μετά την εκλογή του Ρόδερφορντ ήρθε τελικά στην επιφάνεια. Ο Πωλ Τζόνσον, οι καθαιρεθέντες διευθυντές, και άλλοι υποστηρικτές εξαπέλυσαν σφοδρές κατηγορίες εναντίον του Ρόδερφορντ και μια πικρή φιλονικία σε έντονο τόνο διήρκεσε 5 ολόκληρες ώρες! Η συζήτηση εκφυλίσθηκε σε οχλοκρατία, ενώ οι συμμετέχοντες έσειαν τις γροθιές τους και εκσφενδόνιζαν αντικείμενα κατά του Ρόδερφορντ, εικόνα που δεν συνάδει, βέβαια, με τον ισχυρισμό ότι η θρησκεία της Σκοπιάς αποτελεί τον 'αγωγό του Θεού'. (Οράματα Δόξης, Χάρρισον,1978, σελ. 170)

 

Λίγες ημέρες αργότερα, ο δικαστής Ρόδερφορντ διέταξε τους καθαιρεθέντες διευθυντές να εγκαταλείψουν τον οίκο Μπέθελ. Επειδή αυτοί αρνούνταν να φύγουν εκλήθη η αστυνομία για να τους πετάξει έξω από τα γραφεία του Συλλόγου. Τα θλιβερά αυτά γεγονότα είναι τόσο πολύ γνωστά και τα έχουν περιγράψει σε γραπτά κείμενά τους τόσοι πολλοί από τους αυτόπτες μάρτυρες εκείνης της ημέρας, ώστε ακόμη και το βιβλίο της Εταιρίας 'Διαγγελείς', (1993), τα παραδέχεται πλήρως. Αυτά τα γεγονότα έθεσαν τον τόνο της προεδρίας Ρόδερφορντ και προκάλεσαν σοβαρή διάσπαση. Οι στατιστικές της Σκοπιάς δείχνουν απώλεια του 20% των μελών της αφού τα γεγονότα έγιναν αιτία να δημιουργηθούν πολλά σχισματικά κινήματα μεταξύ των Σπουδαστών της Γραφής.

 

Είναι ειρωνικό ότι η δύναμη που σταμάτησε την αθρόα έξοδο των μελών και επικύρωσε την εξουσία του Ρόδερφορντ, ήταν η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Η χώρα είχε εμπλακεί βαθιά στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο και ο πατριωτισμός βρισκόταν σε έξαψη όταν η Εταιρία δρομολόγησε μια προσβλητική και δηκτική εκστρατεία εναντίον του κλήρου για την από μέρους του υποστήριξη του πολέμου. Το Τελεσμένο Μυστήριο και άλλα έντυπα περιείχαν δηλητηριώδεις επιθέσεις κατά του κλήρου (τον οποίο ο Ρόδερφροντ στόλιζε με τον χαριτωμένο τίτλο 'Γουρουνίσια τάξη') και της στρατιωτικής υπηρεσίας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, ο Ρόδερφορντ και έξη διευθυντές της Σκοπιάς να καταδικασθούν σε 20 χρόνια φυλάκιση ο καθένας εκτός ενός που καταδικάσθηκε σε 10 χρόνια. Μετά την καταδίκη τους μεταφέρθηκαν στο Ομοσπονδιακό Αναμορφωτήριο στην Ατλάντα, προς έκτιση της ποινής τους. Τελικά, ο Δικαστής και οι έξι διευθυντές αποφυλακίσθηκαν με χρηματική εγγύηση τον Μάρτιο του 1919, εννέα μήνες μετά τη φυλάκισή τους. Ένα χρόνο αργότερα, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών απέσυρε όλες τις κατηγορίες.

 

Ο Ρόδερφορντ βγήκε από τη φυλακή σαν μαινόμενος ταύρος, ακόμη πιο αποφασισμένος να διεξάγει πόλεμο εναντίον του τρίπτυχου, κλήρος, πολιτικοί, μεγάλο εμπόριο, το οποίο πίστευε ότι ευθυνόταν για τη φυλάκισή του. Επέστρεψε στα κεντρικά γραφεία σαν ηρωϊκός μάρτυρας ενώ η θέση του σταθεροποιήθηκε στις τάξεις των πιστών.

 

Για να αναζωογονήσει την ετοιμοθάνατη οργάνωση, συγκάλεσε μια γενική συνέλευση στο Σήνταρ Πόϊντ του Οχάϊο, από 17 Σεπτεμβρίου 1919. Ισοδυναμούσε με 'πρόσκληση στα όπλα' για τα 6000 άτομα που παραβρέθηκαν. Η επίσημη ιστορία της Σκοπιάς, συνηθισμένη στις πλαστογραφίες της, παρουσιάζει αυτή τη συνέλευση ωσάν να συγκλόνισε τη γη σε σπουδαιότητα και ισχυρίζεται ότι τα μέλη έλαβαν το 'φύλλο πορείας' από τον Ιεχωβά.

 

Σύντομα μετά απ' αυτό οργανώθηκε μια παγκόσμια εκστρατεία με επίκεντρο το εντυπωσιακό σλόγκαν 'Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων Ουδέποτε Θέλουσιν Αποθάνει'. Ένα βιβλιάριο με τον ίδιο τίτλο έγινε το 'μπεστ σέλερ' της Εταιρίας. Μ' αυτό ο κόσμος λάβαινε την προειδοποίηση ότι θα καταστρεφόταν το 1925. Αλλά εκείνοι που θα ενώνονταν με την οργάνωση της Σκοπιάς θα γλύτωναν. Αναφερόταν επίσης ότι ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ και άλλοι πιστοί υπηρέτες του Θεού της προχριστιανικής εποχής θα ανασταίνονταν το ίδιο έτος για να εισέλθουν σε μια δίκαιη κυβέρνηση υπό την αιγίδα της Εταιρίας Σκοπιά. (Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων, σελ. 88)

 

Με μια αυθαίρετη όσο και περίπλοκη εξήγηση των Γραφών υποστηρίχθηκε ότι το παγκόσμιο σύστημα θα τερματιζόταν το 1925 και θα άρχιζε η 'Αποκατάσταση'.

 

«Βασιζόμενοι στα επιχειρήματα που εκτέθηκαν προηγουμένως, λοιπόν, ότι αυτή η παλαιά τάξη πραγμάτων, ο παλαιός κόσμος τελειώνει, και ως εκ τούτου παρέρχεται, και ότι έρχεται η νέα τάξη, και ότι το 1925 θα σημειώσει την ανάσταση των αρχαίων αριστέων της αρχαιότητας και την έναρξη της ανοικοδόμησης, είναι λογικό να συμπεράνουμε ότι εκατομμύρια άνθρωποι που είναι τώρα στη γη, θα είναι ακόμη στη γη το 1925. Βασιζόμενοι, λοιπόν, στις υποσχέσεις που εκτίθενται στο θείο λόγο, πρέπει να φτάσουμε στο βέβαιο και αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα ότι εκατομμύρια ήδη ζώντων δεν πεθάνουν ποτέ» (Εκατομμύρια, σελ. 97)

 

2. Το Εναρκτήριο Λάκτισμα για την Πώληση Προϊόντων

Το άγγελμα ήταν επίκαιρο και ηλέκτριζε τους ανθρώπους στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Ο κόσμος είχε μόλις βγει από μια επώδυνη μάχη, τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο που είχε αφαιρέσει εκατομμύρια ζωές και είχε καταστρέψει ολόκληρες πόλεις. Τα πλήθη υπέφεραν από την πείνα, και εκατομμύρια πέθαιναν από την επιδημία της ισπανικής γρίπης προς το τέλος του πολέμου. Οι άνθρωποι ήταν έτοιμοι ναι πιαστούν από ένα μήνυμα ελπίδας.

 

Η ώθηση από το άγγελμα επιταχύνθηκε από μια διαφημιστική προσπάθεια μεγάλης κλίμακας. Ο Δικαστής οραματιζόταν μια παγκόσμια οργάνωση που θα επισκίαζε οτιδήποτε είχε επιτευχθεί από τον Ρώσσελ. Για να αποκτήσει τα μεγάλα χρηματικά ποσά που χρειαζόταν, ο Ρόδερφορντ στηρίχθηκε στην ιδέα μια τεράστιας διαφημιστικής εκστρατείας για να πουλήσει έντυπα που εξέδιδε η Εταιρία Σκοπιά. Αυτό θα το επιτύγχανε έχοντας πρόθυμους εθελοντές γυρολόγους που θα πουλούσαν αυτά τα προϊόντα από πόρτα σε πόρτα. Το εναρκτήριο λάκτισμα δινόταν με τη συνέλευση του Σεπτεμβρίου 1922, στο Σήνταρ Πόϊντ του Οχάϊο.

 

Ο Ρόδερφορντ εκφώνησε τη βασική ομιλία με τίτλο «Η Βασιλεία», επιφορτίζοντας το ακροατήριο με την ευθύνη να προειδοποιήσουν τον κόσμο για την επερχόμενη καταστροφή του 1925. Τερμάτισε την ομιλία του διακηρύττοντας:

 

«Το πιστεύετε αυτό;  Πιστεύετε ότι ο Βασιλιάς της δόξης είναι παρών από το 1874; Κοιτάξτε, ο Βασιλιάς βασιλεύει! Εσείς είσθε οι διαφημιστές του. Γι αυτό Διαφημίστε, Διαφημίστε, Διαφημίστε το Βασιλιά και τη βασιλεία του». (Οι ΜτΙ στο Θείο Σκοπό, σελ. 102)

 

Μόλις ο Ρόδερφορντ έκανε αυτή τη δήλωση, πίσω από το κεφάλι του αναρτήθηκε ένα πανώ 12 μέτρων που έλεγε: «ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕ ΤΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ». Η ανταπόκριση ήταν θετική, και το δραστήριο έργο ξεκίνησε αμέσως.

 

Αυτή η συνέλευση αποδείχθηκε ένα επιτυχημένο υπερθέαμα προώθησης πωλήσεων της οργάνωσης της Σκοπιάς. Το κίνημα απέκτησε την ορμή ενός ναυλωμένου τραίνου. Ταμπέλες, τεράστια πανώ, επιγραφές, φέϊγ βολάν, φυλλάδια, βιβλιάρια, διαφημίσεις σε εφημερίδες και ραδιοφωνικοί σταθμοί διεκήρυτταν το άγγελμα 'Εκατομμύρια ήδη ζώντες ουδέποτε θέλουσιν αποθάνει'.

 

Αλλά ο ακούραστος εργάτης από πόρτα σε πόρτα παρέμενε το ζωτικό στοιχείο αυτού του σχεδίου. Πολλά μέλη της Σκοπιάς πούλησαν τα σπίτια τους και τις επιχειρήσεις τους, πήραν τους δρόμους και έγιναν πλανόδιοι πωλητές. Ζώντας μέσα σε αυτοκίνητα, φορτηγά και τρέϊλερ πήγαιναν από πόρτα σε πόρτα, σε χωριά και σε πόλεις διαδίδοντας το λόγο του Ρόδερφορντ.

 

Δύο καινοτόμοι εργάτες πλήρους απασχόλησης ήταν ο Ρόϊ και η Μάουντ Γκούντριτς, οι οποίοι ταξίδευαν στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Ζούσαν μέσα σ' ένα στέϊσον αυτοκίνητο μάρκας 'Φόρντ Τ', που χρησίμευε σαν σπίτι τους. Ήταν τόσο αποτελεσματικοί στην πώληση βιβλίων ώστε ο Δικαστής τους χρησιμοποιούσε σαν παράδειγμα στις συνελεύσεις για να υποστηρίξει ότι μπορούσαν να ζουν πουλώντας βιβλία αντί αυγών, πουλερικών και άλλων αναγκαίων ειδών. Αλλά 20 χρόνια αργότερα κατήγγειλαν την οργάνωση της Σκοπιάς για προώθηση τσαρλατάνικων μεθόδων θεραπείας ασθενειών. Η ανταμοιβή τους για την επιθυμία τους 'να διατηρήσουν την οργάνωση καθαρή', ήταν να αποκοπούν. Ανάλωσαν τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής τους προσπαθώντας να εκθέσουν το χάσμα αξιοπιστίας της οργάνωσης.

 

 

3. Η Μομφή Αποδίδεται στον Διάβολο

Το κύριο διδακτικό μέσο της Εταιρίας, η Σκοπιά, συνεχώς τόνιζε την ακρίβεια της χρονολογίας του 1925. Για παράδειγμα, το τεύχος της 15 Ιουλίου 1924, (στην Αγγλική), ανέφερε στη σελίδα 211:

 

«Το 1925 είναι μια χρονολογία που σημειώνεται οριστικά και ξεκάθαρα στις Γραφές, ακόμη πιο ξεκάθαρα από το 1914».

 

Η πίστη των μελών σ' αυτή τη χρονολογία ήταν τόσο καθολική ώστε πολλοί αγρότες δεν έσπειραν τις σοδειές τους την άνοιξη του 1925! Ο γράφων άκουσε προσωπικά δύο παραδείγματα. Στη μια περίπτωση ο Μάρτυρας μας είπε ότι ο παππούς του προχώρησε και έσπειρε τις σοδειές του την άνοιξη, παρόλο που άλλα μέλη της εκκλησίας του δεν το έκαναν. Οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας επέπληξαν αυτόν τον άνδρα για έλλειψη πίστης. Εκείνο το χειμώνα ο παππούς ζήτησε τη βοήθεια εκείνων που δεν είχαν σπείρει στα χωράφια τους γιατί είχε μεγάλη σοδειά!

 

Ωστόσο, ο Δικαστής είχε γίνει πιο προσεκτικός. Το τεύχος της Σκοπιάς 1 Ιανουαρίου 1925, ανέφερε στη σελίδα 3:

 

«Το 1925 ήλθε. Με μεγάλη προσδοκία οι Χριστιανοί απέβλεψαν σε αυτό το έτος. Πολλοί προσδοκούσαν με εμπιστοσύνη ότι όλα τα μέλη του σώματος του Χριστού θα μεταλλαχθούν σε ουράνια δόξα κατά τη διάρκεια αυτού του έτους. Αυτό ίσως εκπληρωθεί. Ίσως όχι [sic]. Στον δικό του κατάλληλο καιρό ο Θεός θα εκπληρώσει το σκοπό του σχετικώς με το λαό του. Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να ενδιαφέρονται τόσο πολύ για το τι θα συμβεί κατά τη διάρκεια αυτού του έτους με αποτέλεσμα να αποτύχουν να εκτελέσουν χαρούμενα αυτό που ο Κύριος έχει αναθέσει σ' αυτούς να επιτελέσουν».

 

Βέβαια, το έτος 1925 ήλθε και παρήλθε. Οι προσδοκίες δεν εκπληρώθηκαν. Αντίθετα, οι ταραχές της δεκαετίας του 1920 ήταν στο φόρτε τους. Ενώ οι πιστοί συνέχιζαν να πουλάνε βιβλία και να προειδοποιούν τον κόσμο, πολλοί απογοητεύθηκαν. Ο αριθμός των μελών έπεσε κατακόρυφα στα επίπεδα του 1920. (J. Penton, σελ. 61) Ο Ρόδερφορντ με μια κλασσική μανούβρα μετάθεσης των ευθυνών σε άλλους, απέδωσε τη μομφή στο Διάβολο για την απογοήτευση που διογκωνόταν μεταξύ των ακολούθων του. Ανέφερε στη Σκοπιά 1 Σεπτεμβρίου 1925, στη σελίδα 262:

 

«Αναμένεται ότι ο Σατανάς θα προσπαθήσει να ενσταλάξει στις διάνοιες των καθαγιασμένων τη σκέψη ότι το 1925 θα πρέπει να δει το τέλος του έργου, κι ότι ως εκ τούτου, δεν θα είναι αναγκαίο γι αυτούς».

 

Σήμερα η οργάνωση της Σκοπιάς προσπαθεί να αποφύγει κάθε αναφορά στην πανωλεθρία του 1925 χαρακτηρίζοντας την όλη υπόθεση ως εικοτολογία μελών της που επέδειξαν υπερβάλλοντα ζήλο:

 

«Η Άννα Μακντόναλντ θυμάται: Το 1925 ήταν ένα θλιβερό έτος για πολλούς αδελφούς. Μερικοί απ' αυτούς πρόσκοψαν. Οι ελπίδες τους συντρίφθηκαν. Είχαν την ελπίδα ότι θα δουν να ανασταίνονται μερικοί από τους 'αρχαίους αριστείς'. Αντί αυτό να θεωρηθεί ως 'πιθανότητα', αυτοί το διάβασαν ως 'βεβαιότητα', και μερικοί προετοιμάσθηκαν να δουν τους προσφιλείς τους να ανασταίνονται».Βιβλίο του Έτους 1975, σελ. 146, στην Αγγλική

 

Αυτή η δήλωση είναι μια άνανδρη πλαστογραφία της ιστορίας που είναι συνηθισμένη να διαπράττει η Εταιρία Σκοπιά. Είναι λυπηρό που μια θρησκεία που καμώνεται πως κατέχει τη «μοναδική αλήθεια», αντί να αναλαμβάνει την ευθύνη που της αναλογεί ρίχνει τα βάρη στα αθώα θύματά της.

 

 

4. Γυρολόγοι του Παραδείσου

Χρειάσθηκαν μερικά χρόνια στην Εταιρία για ν' ανακάμψει από την πανωλεθρία του 1925 και ν' αποκτήσει εκ νέου την ορμή της εκστρατείας 'Εκατομμύρια ήδη ζώντων ουδέποτε θέλουσιν αποθάνει'.

 

Η Εταιρία Σκοπιά επενδύει σε κάθε καταστροφή, είτε προέρχεται από άνθρωπο είτε από φυσικά αίτια, για να προσελκύσει οπαδούς. Η Μεγάλη Οικονομική Κρίση του 1929, δημιούργησε μια μεγάλη δεξαμενή δυσαρεστημένων πολιτών. Ήταν κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της Σκοπιάς. Εφόσον πολλοί από τους νεοεισερχομένους ήταν άνεργοι, ελκύσθηκαν από την υπηρεσία σκαπανέα. Οι σκαπανείς, βασικά, ήταν μικροπωλητές βιβλίων οι οποίοι λάβαιναν μια μικρή έκπτωση στα έντυπα που αγόραζαν και κατόπιν τα πουλούσαν από πόρτα σε πόρτα σε ολόκληρη την Αμερική και σε άλλες χώρες στις οποίες η Εταιρία είχε πατήσει πόδι.

 

Χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους ζήλου που χρησιμοποίησε στην εκστρατεία των 'εκατομμυρίων', το άγγελμα του επερχόμενου τέλους διεδίδετο παντού. Χρησιμοποιήθηκε οποιοσδήποτε βολικός και αποτελεσματικός τρόπος προσηλυτισμού ή διάθεσης εντύπων. Πολλά μέλη έφτιαξαν τροχόσπιτα με προσχέδια που παρείχε η Εταιρία και κατόπιν ξεχύθηκαν στην ενδοχώρα. Το κριτήριο της πνευματικότητας και της αφοσίωσης στον Ιεχωβά μετριόταν με τον αριθμό των ωρών που δαπανούνταν στον αγρό και με την ποσότητα των πωληθέντων εντύπων.

 

Εν τω μεταξύ, τι έπραττε ο πρόεδρος της Εταιρίας για να υποστηρίξει τις αυτοθυσιαστικές προσπάθειες των πιστών; Ιδού τι έπραττε: Το 1929 ο Δικαστής Ρόδερφορντ αγόρασε ένα μεγάλο οικόπεδο σε περιοχή αποκλειστικής κατοικίας στο Σαν Ντιέγκο. Έδωσε εντολή να ανεγερθεί μια βίλλα-παλάτι εμβαδού 1680 τετραγωνικών μέτρων και διάλεξε έναν από τους πιο φημισμένους αρχιτέκτονες, τον Ρίτσαρντ Ρέκουα, για να κάνει τα σχέδια της βίλλας. Η κατασκευή κόστισε πάνω από 75.000 δολάρια. Το ποσόν αυτό με τα σημερινά κριτήρια μπορεί να φαίνεται μικρό, αλλά τότε ήταν πολύ σημαντικό αν σκεφτεί κανείς πως μπορούσε να αγοράσει ένα πολύ καλό και μεγάλο σπίτι στην τιμή των 3000 έως 5000 δολαρίων.

 

Η βίλλα ολοκληρώθηκε μέσα σ' ένα χρόνο, και από το 1930 ο Δικαστής περνούσε εκεί τους χειμώνες του μέχρι τον θάνατό του το 1942. Η βίλλα ονομάσθηκε Μπεθ Σαρίμ, που στην Εβραϊκή σημαίνει 'Οίκος Αρχόντων'. Παρά την αποτυχία του 1925, ο Ρόδερφορντ συνέχισε να τονίζει ότι το τέλος ήταν κοντά και ότι οι πιστοί άνδρες της αρχαιότητας, 'οι αριστείς', αναμένονταν ανά πάσα στιγμή. Ο Ρόδερφορντ έκανε το συλλογισμό ότι αφού το κλίμα στο Σαν Ντιέγκο ήταν παρόμοιο με εκείνο της Παλαιστίνης, θα ήταν κατάλληλο να οικοδομήσει έναν Οίκο για τους Άρχοντες που σύντομα αναμενόταν να αναστηθούν. Προφανώς ο Δικαστής νόμιζε ότι κατείχε κάποια εσωτερική γνώση πως τάχα ο Θεός θα διάλεγε το Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας ως τον τόπο της αναστάσεως των πιστών ανδρών της αρχαιότητας!

 

Για να καταστήσει ακόμη πιο αυθεντική αυτή την ιδέα, ο Ρόδερφορντ συνέταξε πιθανώς την πιο ασυνήθιστη συμβολαιογραφική πράξη ακίνητης περιουσίας που έχει καταχωρηθεί ποτέ στην Αμερική. Το ακίνητο παραχωρήθηκε στη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά με δικαιούχους αυτούς τους 'αρχαίους αριστείς'. Ο οίκος θα μεταβιβαζόταν σ' αυτούς άμα τη εμφανίσει τους και εφόσον επιβεβαίωναν την ταυτότητά τους! (Ημερομηνία Συμβολαίου 721930). Για να καταστήσει βέβαιο, ότι ο καθένας κατανοούσε ποιοι ήταν αυτοί οι αντιπρόσωποι του Θεού, κατονόμασε αυτά τα άτομα. Ανέφερε λοιπόν τα ονόματα του Δαβίδ, του Γεδεών, του Βαράκ, του Ιεφθάε και του Σαμουήλ. Στο συμβόλαιο υπήρχε η πρόνοια ότι επιτρεπόταν στον Δικαστή η αποκλειστική χρήση του ακινήτου καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του.

 

Προκειμένου οι 'Αρχοντες' να έχουν το κατάλληλο μέσο μεταφοράς στη διάρκεια της εκεί διαμονής τους, μια καινούργια 16κύλινδρη Κάντιλακ κουπέ στάθμευε στο γκαράζ. Το πώς ταίριαζε αυτό το γυαλιστερό κίτρινο κουπέ στους 'Άρχοντες' δεν εξηγήθηκε ποτέ. Για να αντιληφθούμε την αξία αυτού του αυτοκινήτου, μια καινούργια Φορντ το 1931 κόστιζε κατά προσέγγιση 600 δολάρια. Μια 16κύλινδρη Κάντιλακ κόστιζε από 5400 έως 9200 δολάρια ανάλογα με το μοντέλο και τον εξοπλισμό. Μια ακόμη V16 Κάντιλακ Κονβέρτιμπλ Σεντάν φυλασσόταν στα κεντρικά γραφεία του Μπρούκλυν. Και τα δύο αυτοκίνητα χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από τον Δικαστή Ρόδερφορντ.

 

Ο Ρόδερφορντ αρέσκονταν να απεικονίζει τους κληρικούς ως άτομα που είχαν τα χέρια τους μέσα στις τσέπες των ανθρώπων και το μεγάλο κεφάλαιο σαν άπληστους εμπόρους που εκμεταλλεύονταν τους εργαζόμενους, Στην πραγματικότητα, ο ίδιος ο Ρόδερφορντ ήταν ένοχος των ίδιων εγκλημάτων. Την ίδια ώρα που οι κήρυκες της Σκοπιάς έσερναν τα βήματά τους από πόρτα σε πόρτα πουλώντας τα πολλά συγγράμματά του, ο Δικαστής ζούσε ζωή μεγιστάνα της βιομηχανίας. Περνούσε τους χειμώνες του στο Μπεθ Σαρίμ και κάθε καλοκαίρι ταξίδευε με ατμόπλοιο στην Ευρώπη όπου έκανε περιοδείες. Στα κεντρικά γραφεία του Μπρούκλυν διατηρούσε πολυτελές διαμέρισμα στον τελευταίο όροφο. Το ίδιο συνέβαινε στο Λονδίνο και το Μαγδεμβούργο της Γερμανίας. Όλα αυτά συνέβαιναν την εποχή της Μεγάλης Οικονομικής Κρίσης όταν εκατομμύρια Αμερικανοί καθόντουσαν στην ουρά για ένα πιάτο σούπα! Το ειρωνικό είναι ότι ενώ ο Ρόδερφορντ παρότρυνε από τις στήλες της Σκοπιάς τους ευαγγελιζόμενους να καλύπτουν οπωσδήποτε τον τομέα τους 4 φορές το εξάμηνο (!), ο ίδιος δεν πήγε ποτέ στο έργο από πόρτα σε πόρτα με τη δικαιολογία ότι δεν του επέτρεπαν τα υψηλά του καθήκοντα. Όργιο υποκρισίας!

 

Ο Δικαστής είχε μια καταπληκτική όρεξη για αλκοολούχα ποτά και δυσαρεστήθηκε τα μέγιστα όταν ψηφίσθηκε ο νόμος της Ποτοαπαγόρευσης. Με άρθρο του στη Σκοπιά εξαπέλυσε αστραπές και βροντές εναντίον αυτού του νόμου τον οποίον χαρακτήρισε Σατανικό. Καταφέρθηκε επίσης εναντίον του νόμου σε ένα βιβλιάριο με τίτλο 'Η Απαγόρευση και η Κοινωνία των Εθνών'. Σ' αυτό έγραφε: 'Ας γίνει σαφώς κατανοητό ότι δεν υποστηρίζω την παραβίαση του νόμου (ενώ τον παραβίαζε με λόγια και με έργα) της Ποτοαπαγόρευσης'. Ο Δικαστής, βέβαια, τέτοιους νόμους τους έγραφε στα παλιά του τα παπούτσια. Παρήγγειλε στον Επίσκοπο Τμήματος του Καναδά Γ.Φ. Σάλτερ να του στέλνει παράνομα από τα σύνορα κάσες με ουίσκυ, μπράντυ, μπύρες και άλλα ποτά. Μερικά χρόνια αργότερα, σε μια καυστική επιστολή του προς τον Δικαστή, ένας απηυδισμένος Σάλτερ αποκάλεσε τον τρόπο ζωής του Ρόδερφορντ και την κατανάλωση ποτών «διασπάθιση των χρημάτων της Εταιρίας». (Επιστολή Σάλτερ 1 Απριλίου 1937)

 

Σε μια συνέλευση του 1931, ο Δικαστής Ρόδερφορντ ανήγγειλε ένα νέο όνομα για τους Σπουδαστές της ΓραφήςΜάρτυρες του Ιεχωβά. Αυτή η αλλαγή του ονόματος είχε αξιοσημείωτη επίδραση. Μετά το σχίσμα του 1917 και τις αποσκιρτήσεις μετά την αποτυχία του 1925, δημιουργήθηκαν διάφορες μικρές ομάδες που αναφέρονταν ως Σπουδαστές της Γραφής. Ο Ρόδερφορντ τις στιγμάτισε ως 'τάξη του Ιούδα' και 'πονηρούς δούλους', και ήθελε να διαφοροποιηθεί από αυτές. Είχε ήδη εγκαταλείψει μερικές από τις πεποιθήσεις του Ρώσσελ, περιλαμβανομένης της διδασκαλίας για τη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας. Τώρα με την αλλαγή του ονόματος ήταν έτοιμος να πραγματοποιήσει την αυτοκρατορική του 'Θεοκρατία'.

 

Τη δεκαετία του 1930 ειπώθηκε στους Μάρτυρες του Ιεχωβά ότι δεν όφειλαν να υποτάσσονται στις κυβερνητικές εξουσίες. Ο Ρόδερφορντ στήριξε αυτή την άποψη σε μια ριζική επανερμηνεία του 13ου  Κεφαλαίου της προς Ρωμαίους επιστολής. Σ' αυτή την περικοπή ο Παύλος γράφει ότι ο καθένας «πρέπει να υποτάσσεται στις ανώτερες εξουσίες». Είναι ξεκάθαρο ότι ο Παύλος μιλάει για τις κυβερνητικές εξουσίες, αναφέροντας , 'επειδή δια τούτο πληρώνετε φόρους, διότι υπηρέται του Θεού είναι εις τούτο ενασχολούμενοι» (Ρωμ.13: 6) Η νέα ερμηνεία του Ρόδερφορντ υποστήριζε ότι αυτοί οι υπηρέτες δεν ήταν οι κυβερνητικές εξουσίες και οι πολιτικοί ηγέτες τους, αλλά μάλλον, ο Ιεχωβά Θεός και ο Γιός του Ιησούς Χριστός. Αυτό το δόγμα παρέμεινε σε ισχύ μέχρι το 1962, όταν η Εταιρία δέχθηκε και πάλι την παραδοσιακή Χριστιανική κατανόηση του Ρωμαίους 13 κεφάλαιο. Εντωμεταξύ, η ερμηνεία του Δικαστή δημιούργησε πολλά προβλήματα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Τοπικοί νόμοι συχνά απαιτούσαν την έκδοση άδειας για τη διανομή εντύπων και περιοδικών από πόρτα σε πόρτα. Χρησιμοποιώντας την από μέρους του Ρόδερφορντ ερμηνεία του Ρωμαίους 13, αρνούνταν να ζητήσουν και να λάβουν τέτοιες άδειες με αποτέλεσμα να βρίσκονται συνεχώς στα δικαστήρια.

 

Ένα νέο τέχνασμα εισάχθηκε το 1934η χρήση φορητού φωνογράφου οι οποίοι κατασκευάζονταν από την Εταιρία Σκοπιά και πωλούνταν στους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Οι Μάρτυρες χτυπούσαν την πόρτα και παρουσίαζαν μια σύντομη ηχογραφημένη ομιλία του Δικαστή Ρόδερφορντ. Αντικειμενικός σκοπός ήταν να πουλήσουν στον οικοδεσπότη ένα βιβλίο όταν τελείωνε το ηχογραφημένο μήνυμα. Επιπρόσθετα, αυτοκίνητα εφοδιασμένα με μεγάφωνα γύριζαν τις γειτονιές και διασάλπιζαν τις διατριβές του Δικαστή, και κατόπιν καλούσαν το κοινό να προσέλθει σε μια δημόσια διάλεξη σ' ένα συγκεκριμένο τόπο και χρόνο.

 

Ως αποτέλεσμα όλων αυτών των εμπορικών μεθόδων που χρησιμοποίησε η Εταιρία Σκοπιά εκείνο τον καιρό, πολλοί κληρικοί, δημοσιογράφοι και άλλοι τους χαρακτήρισαν σαν απάτη.

 

Ακόμη και πολλοί ακόλουθοι του Ρόδερφορντ απογοητευμένοι, παραπονέθηκαν ότι «αυτά τα καμώματα με τα βιβλία είναι σκέτο εμπόριο βιβλίων». Σαν αντίδραση ο Ρόδερφορντ έβαλε τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να παρελαύνουν στους δρόμους και μπροστά στις εκκλησίες τις Κυριακές φέροντας πλακάτ με το σύνθημα «Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΔΑ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗ». Αυτό ξεσήκωσε τα αισθήματα του κοινού και είχε σαν αποτέλεσμα να ξεσπάσει διωγμός κατά των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Σε μερικές περιπτώσεις οι Μάρτυρες δέχθηκαν επιθέσεις από όχλους και κτυπήθηκαν ή διαπομπεύθηκαν.

 

 

5. 'Ένα Σακί με Κόκκαλα και Μια Πομπίνα Μαλλιών'

Η τελευταία εμφάνιση του Δικαστή σε συνέλευση ήταν αξιομνημόνευτη και έγινε στο Σαίν Λούϊς του Μιζούρι, τον Αύγουστο του Ι941. Στη διάρκεια μιας από τις ομιλίες του εξέφρασε την πεποίθηση ότι δεν ήταν μόνο ανόητο αλλά και ιδιοτελές για ένα Μάρτυρα να παντρευτεί επειδή θα τον εμπόδιζε να αναλάβει την ολοχρόνια υπηρεσία και θα κατέληγε σε «θλίψη της σαρκός». Για να τονίσει το σημείο ο Ρόδερφορντ παρέφρασε τον Κίπλινγκ που είπε για τις γυναίκες ότι δεν ήταν τίποτε περισσότερο από «ένα σακί με κόκκαλα και μια πομπίνα με μαλλιά». Η δήλωση αυτή ενθάρρυνε το ακροατήριο να ξεσπάσει σ' ένα άγριο χειροκρότημα στο οποίο συμμετείχαν και γυναίκες! (Οράματα Δόξης, Χάρρισον, 1978, σελ. 74) Ο Ρόδερφορντ υπενθύμισε στο ακροατήριο την ιδέα ότι ο γάμος και η απόκτηση παιδιών ήταν πράξη απιστίας για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

 

Σ' εκείνη τη συνέλευση κυκλοφόρησε ένα νέο βιβλίο με τίτλο 'Τέκνα'. Περιελάμβανε μια ιστορία δύο πιστών νεαρών Μαρτύρων που ονομάζονταν Τζών και Ευνίκη, οι οποίοι αν και αγαπιούνταν βαθιά δεν θα παντρευόντουσαν γιατί «η θύελλα του Αρμαγεδδώνος ήταν πολύ κοντά». Ήθελαν να αφιερώσουν όλη τους την ενεργητικότητα σ' αυτό το μεγάλο έργο. Τώρα θα υπηρετούσαν τον Κύριο και θα περίμεναν να παντρευτούν και να αποκτήσουν παιδιά στη Νέα Τάξη. Αν ο Τζων και η Ευνίκη ήταν πραγματικά πρόσωπα, τώρα θα ήταν στα 90 τους, άγαμοι και άτεκνοι περιμένοντας ακόμη τον Αρμαγεδδώνα!

 

Ο συγγραφέας του παρόντος έχει συναντήσει μερικά άτομα που είχαν ασπασθεί αυτή την ιδέα. Σε μερικές περιπτώσεις, ζευγάρια που ήταν έτοιμα να παντρευτούν, χώρισαν τους δρόμους τους πηγαίνοντας προς διαφορετικές κατευθύνσεις για να υπηρετήσουν τον Ιεχωβά σε απομονωμένα μέρη του κόσμου και δεν ειδώθηκαν ποτέ ξανά. Σε μια περίπτωση ρώτησα έναν ηλικιωμένο ευγενικό Μάρτυρα γιατί είχε παραμείνει άγαμος. Η απάντησή του ήταν ότι ήθελε να υπηρετήσει τον Ιεχωβά και «δεν επιθυμούσε να χάσει το χρόνο του με γυναίκες».

 

Όπως συνέβη και με τον προκάτοχό του Κ.Τ. Ρώσσελ, ο Δικαστής Ρόδερφορντ εγκαταλείφθηκε από τη σύζυγό του. Η Μαρία και ο γιός της Μάλκολμ, μετακόμισαν στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Στο βιβλίο του για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά «Η Αποκάλυψη Καθυστέρησε», ο Τζέϊμς Πέντον αναφέρει τους λόγους για τους οποίους το ζευγάρι αποξενώθηκε: ήταν η φτωχή υγεία της Μαρίας μαζί με «την πικρόχολη ιδιοσυγκρασία του Δικαστή, την τάση αυτοδικαίωσής του και το φανερό σε όλους πρόβλημα του με τον αλκοολισμό». (Τζ. Πέντον, σελ. 72)

 

Ο Δρ Τζέρρυ Μπέργκμαν, συγγραφέας του βιβλίου 'Η Διανοητική Υγεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά', μας ανέφερε προσωπικά, ότι σε μια από τις πολλές ιδιωτικές συζητήσεις που είχε κάνει με τον πασίγνωστο νομικό σύμβουλο της Εταιρία Σκοπιά και πρώην αντιπρόεδρό της Χάϊντεν Κάβινγκτον (πολύ στενό συνεργάτη του Ρόδερφορντ επί σειρά ετών), τον ρώτησε: 'Χάϊντεν, κυκλοφορούν ιστορίες ότι ο Ρόδερφορντ ήταν γυναικάς και είχε σαν φιλενάδες νεαρές κυρίες'. Ο Χάϊντεν κάθησε στην καρέκλα του στητός. Κοιτάζοντας τον συνομιλητή του στα μάτια, είπε: «Αν η γυναίκα σου ήταν ανάπηρη και εσύ ήσουν στην ακμή της ηλικίας σου, τι θα έκανες;»

 

Θα μπορούσε ο Ρόδερφορντ και οι ακόλουθοί του να δικαιολογήσουν τέτοια διαγωγή; Ναι, θα μπορούσαν να την δικαιολογήσουν διότι δίδασκαν ότι όλες οι πολιτικές εξουσίες και ο κλήρος ήταν κάτω από την επιρροή του Διαβόλου και ως εκ τούτου, οι Μάρτυρες δεν τους είχαν ανάγκη για να εισέλθουν σε σχέση γάμου. Συνεπώς, μερικοί Μάρτυρες, αντί να νυμφευθούν επίσημα εισήλθαν σε σχέσεις κοινής συναίνεσης που θεωρούνταν ολότελα αποδεκτές από τον Ρόδερφορντ!  (Τζέϊμς Πέντον, σελ. 266, 356).

 

 

6. Οι Τελικές Ευχές

Ο Δικαστής Ρόδερφορντ πέθανε από καρκίνο του εντέρου στις 8 Ιανουαρίου 1942, στο  Μπεθ Σαρίμ. Η τελευταία του επιθυμία ήταν να ταφεί στο κτήμα που είχε αγοράσει (πάνω από 400 στρέμματα) κοντά στη βίλλα του στο Σαν Ντιέγκο. Αυτή η προοπτική προκάλεσε τη γενική κατακραυγή των κατοίκων της κοινότητας, οι οποίοι φοβούνταν ότι ένα νεκροταφείο στην περιοχή τους θα είχε δυσάρεστα αποτελέσματα στην αξία των ακινήτων τους. Διεξήχθησαν παρατεταμένες συζητήσεις και ακροάσεις ενώπιον της Περιφερειακής Επιτροπής Σχεδιασμού και στο Συμβούλιο των Εποπτών του Σαν Ντιέγκο, ενώ το σώμα του Ρόδερφορντ βρισκόταν σ' ένα τοπικό νεκροθάλαμο. Η τελική απόφαση ήταν υπέρ των κατοίκων της περιοχής. Η Εταιρία Σκοπιά αναφέρει επίσημα ότι τρείς μήνες μετά τον θάνατό του, το σώμα του Ρόδερφορντ μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη και ετάφη στο κοιμητήριο Γούντροου στο Στάτεν Άϊλαντ. Ωστόσο, ιδιωτικοί ψίθυροι αναφέρουν ότι η Εταιρία δεν αρνήθηκε να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία του Δικαστή. Το γεγονός ότι στην κηδεία του παρέστησαν μόνο 4 άτομα αφήνει πολλά περιθώρια εικασιών. Σημειωτέον ότι ο Ρόδερφορντ είχε κατασκευάσει ένα τεράστιο Μαυσωλείο στο παρακείμενο στον οίκο Μπεθ Σαρίμ κτήμα για την ταφή του εκεί.

 

Οι περισσότεροι Μάρτυρες του Ιεχωβά σήμερα δεν γνωρίζουν ούτε την ύπαρξη ούτε τη σημασία του Μπέθ Σαρίμ. Κι αν μνημονεύεται κάποια φορά από την Εταιρία Σκοπιά, αναφέρεται έμμεσα ως το χειμερινό καταφύγιο του προέδρου Ρόδερφορντ για λόγους υγείας, βέβαια. Η βίλλα πουλήθηκε σιωπηρά από τη Σκοπιά το 1948.

 

«Σχετικά με το Μπέθ Σαρίμ, ο Ρόδερφορντ ανέφερε κάποτε: 'Ο οίκος έχει εξυπηρετήσει σαν μαρτυρία σε πολλά άτομα σ' ολόκληρη τη γη, και ενώ οι άπιστοι έχουν χλευάσει σχετικά μ' αυτό και έχουν μιλήσει με αυθάδεια, εντούτοις, στέκεται εκεί σαν μαρτυρία στο όνομα του Ιεχωβά. (Σωτηρία, 1939, σελ. 311)

 

Η παραπάνω δήλωση αποτελεί απλά ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Η μόνη μαρτυρία που προσέφερε ο οίκος ήταν πως επρόκειτο για μια ακόμη αλαζονική εικασία του Ρόδερφορντ και μια κολοσσιαία απάτη εις βάρος των αθώων ακολούθων της Εταιρίας Σκοπιά.

 

Τι μπορούμε να πούμε για τους 'άρχοντες' που επρόκειτο να κατοικήσουν στη βίλλα; Η πόρτα της 'ντουλάπας με τον σκελετό' έκλεισε το 1950, όταν ο τότε αντιπρόεδρος Φρεντ Φρανς έδωσε μια ομιλία με τίτλο 'Νέο Σύστημα Πραγμάτων', στη διάρκεια μιας συνέλευσης στο Στάδιο Γιάνκη. Εξήγησε ότι οι 'άρχοντες' δεν ήταν άλλοι από τους υπεύθυνους με ηγετικές θέσεις ανάμεσα στις εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Με λίγες επιδέξιες φράσεις η 57άχρονη προφητική εικοτολογία της Σκοπιάς πετάχθηκε στα σκουπίδια.

 

Ο Ρόδερφορντ, μολονότι ποτέ δεν διορίσθηκε δικαστής, ενεργούσε στην πράξη και στον τίτλο σαν Δικαστής, ενώ ταυτόχρονα ασκούσε κριτική στον κλήρο για τους τίτλους του. Καταφερόταν εναντίον του κλήρου για τις ταξικές διαιρέσεις του και τα αξιώματά του, ενώ ο ίδιος ασκούσε έλεγχο και διακυβέρνηση πάνω στους Μ.τ.Ι. όμοια με του Πάπα της Ρώμης. Επέκρινε δριμύτατα τον πολιτικό κόσμο, ενώ ο ίδιος χρησιμοποιούσε τις ίδιες τακτικές των πίσω δωματίων. Η ρητορική του εναντίον του 'απληστου εμπορίου' ήταν γεμάτη υβριστικά κοσμητικά επίθετα, ενώ ο ίδιος ζούσε με αυτοκρατορική χλιδή που θα τους έκανε να τον ζηλεύουν. Ο Δικαστής έδειχνε το δάκτυλό του σ' ένα καταδικασμένο κόσμο διεφθαρμένων ανθρώπων, ενώ ο ίδιος απολάμβανε εξαίρετο λικέρ, παλιό ουίσκυ, τσιγάρα και πούρα ποιότητος και τη συντροφιά όμορφων γυναικών που ταξίδευαν μαζί του. Ενεργούσε σαν προφήτης του Θεού προβλέποντας το τέλος του κόσμου και την ανάσταση τον Αρχόντων το 1925. Οικοδόμησε ένα παλάτι για να φιλοξενήσει τους Άρχοντες που θα επέστρεφαν σύντομα, αλλά τελικά, αυτός ο ίδιος ήταν ο μοναδικός Άρχοντας που το κατοίκησε ποτέ. Ή ήταν ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ή αλλιώς είχε ψευδαισθήσεις που ξεπερνούσαν αυτές του Ρώσσελ. Η πιθανή αλήθεια είναι ότι κατείχε και τα δύο γνωρίσματα.

 

Μετάφραση Ν.Π.


http://www.oodegr.com/paratir/istoria/diafimisate_1.htm



Αποκαλυπτικό εξώφυλλο-σοκ Σκοπιάς του 1930:

wt30-edit.jpg


Και τώρα αναρωτήσου φίλε "Μάρτυρα του Ιεχωβά":


1. Είναι δυνατόν το 1930, πολλά - πολλά χρόνια αφού "επιλέχθηκε" από τον Χριστό (στην φαντασία των τότε ηγετίσκων της "θρησκείας")

ως ο "Πιστός και Φρόνιμος Δούλος", να εκδίδει ΤΕΤΟΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΑ;


2. Θα διαβάζατε ΣΗΜΕΡΑ ένα περιοδικό με τέτοιο εξώφυλλο;

3. Θα πηγαίνατε στο "έργο από σπίτι σε σπίτι" κλπ, με ένα ΤΕΤΟΙΟ εξώφυλλο περιοδικού;


Πλέον είσαι αδικαιολόγητος ότι σου συμβεί από δω και πέρα, έχεις ενημερωθεί για το ΣΚΟΤΕΙΝΟ, ΜΑΥΡΟ παρελθόν της Σκοπιά..

Μην πεις δεν ήξερα!

Καλές αποφάσεις!


ΥΓ. Στους γνωστούς γρηγορόστομους που θα πουν ότι είναι πλαστό, έχει επάνω ημερομηνία, πηγαίντε βρείτε γνήσιο δικό σας αντίγραφο και αν δεν είναι ίδιο έχετε 1,000,000 ευρώ


Θ ΖΙΩΓΑΣ - Μ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣ 'ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΙΕΧΩΒΑ''1994


Λεπτομερειακή ανάλυση των Στατιστικών της Σκοπιά (Μάρτυρες του Ιεχωβά)

Jehovah's Witness Statistics

Since 1995, statistics for the Watchtower Society have rapidly become less encouraging in almost every indicator. Most dramatic have been the increase in people leaving and the number of hours preaching required to gain one additional publisher.

American studies show that Jehovah's Witnesses now have the highest turnover of any religion,1 as supported by Watchtower figures presented in this section. This dramatic change in growth of Jehovah's Witnesses coincides with the change of the generation teaching in 1995, and access to information via the Internet.

number that leave Jehovah's witnesses each year

In the 10 years from 1996 to 2005 there were 2,968,732 baptisms, yet the increase in average publishers was only 1,439,672. This shows 1,529,060 stopped publishing. Even accounting for the average death rate, over 1 million Witnesses left in a 10 year period.

There are limitations to how much can be read into each individual statistic. For instance "hours preaching required per baptism" is limited in that it can not be determined how many baptisms were newly interested people from the territory, and how many were children raised as Jehovah's Witnesses. Neither can it be determined if a person that becomes a publisher goes on to be baptised. Furthermore, the Watchtower has changed criteria over the years, such as reducing the minimum time to be counted a publisher to just 15 minutes for some individuals and reducing the hours required to be considered a pioneer. What is readily apparent is that the trends show a significant drop in growth and increase in the percentages leaving.

(Click here for the data table used in these graphs, taken from Watchtower reports. Click here for the extrapolations. For the Global publisher reports click 2007, 2008, 2009, 2010, or 2011.)

Average publishers

The most important statistics are percentage growth rates; these show a significant drop since 1995.

In the 5 years prior to 1975 the number of publishers was increasing at an average of 15% per year. During the 1980s and early 1990s growth continued at over 5% per year. This has fallen to between 1 - 3%, hardly more than the world's population growth of 1.2%. A large number of new publishers are teenagers that were raised as Jehovah's Witnesses. This indicates that almost 2 billion hours of preaching a year only brings enough new people to the Watchtower Society to replace the children that leave.

alt alt alt

The following graph highlights the consequence of such a decrease on the number of Jehovah's Witnesses, and powerfully demonstrates the effect of compounding growth. The rate of growth of publishers has dropped from an average 5.64% per annum over the 15 years prior to 1995, to 2.55% in the 15 years after 1995. Had growth remained above 5%, the 4,950,344 Witnesses in 1995 would have exceeded 11 million in 2010. Instead, there were only 7 million in 2010 - a difference of 4 million people. Factors on conversion and retention, such as Internet education, resulted in growth of 2 million instead of 6 million, just one third of that expected in 1995.

alt

Click here for the figures used in this graph.

Note:

  • Publisher growth tends to spike in times of uncertainty, such as after the events of September 11, 2001, earthquakes or global recession, but these spikes are short lived.
  • The Watchtower Society artificially increased numbers in 20022 by allowing publishers to report 15-minutes preaching in one month.

Baptisms

The number of baptisms reached a high of over 375,000 in 1997. Since then there has been a rapid fall of 30% to an average of 250,000 per year. When comparing baptisms to the increase in average publishers there is one to two hundred thousand people unaccounted for each year. This figure is examined in more detail later.

alt

Baptisms have halved as a percentage over the last decade. Strikingly, as shown later, since 1997 the rate of baptisms has been around double the publisher growth rate, meaning that for every two people baptised almost one is leaving.

alt

In 1969 there was one baptism for every 1,983 hours of preaching. During the 1980s it had risen to 3,000 hours. From 1990 to 2005 the number of hours preaching required per baptism increased from 3000 to 5000, an increase of 60%.

More significant is the number of hours required for an additional publisher. Due to the large increase in Witnesses leaving the religion, the number of hours preaching required per additional publisher has doubled from 4,000 in the early 1990's to over 8,000 since 2000. The difference from 1991 and 2005 from 4,000 to 16,000 is 400%.

alt alt

Growth compared to total publishers

This graph highlights the low growth rate proportional to total publishers.

alt

Number Leaving

Subtracting the increase in average publishers from the number baptised each year can be used to determine the number of Jehovah's Witnesses that leave each year.

alt

After factoring in those that have died, the number that stop publishing each year trends around 80,000. This is an aggregate number as the number that stop each year is higher than this, but is compensated for by those that start preaching again after a period of inactivity.

alt

A more detailed analysis appears later to identify factors such as death rate and number disfellowshipped.

Percentage that stopped publishing compared to number baptised

The increase in publishers is only about half the number baptised. For this reason, Jehovah's Witnesses have the highest turnover of any mainstream religion.

"Jehovah's Witnesses are most "mobile." Accounting for less than 1 percent of American adults, one-third of their members leave the group, and two-fifths join from another religion."
(Leadership Currents Shaping Our World: Switched after Birth July 1, 2003 www.ctlibrary.com/le/2003/summer/19.7.html as displayed on 24th January 2007)

The comment in Leadership magazine is supported by the following analysis of Watchtower publisher reports. The number leaving has been calculated by comparing the number baptised with the increase in average publishers. I have taken into account an average death rate of around 0.85% per year, based on 5 yearly average information from cia.gov.au. The percentage leaving is the number that stop publishing, and does not necessarily correlate with the number that stop attending meetings, as it includes:

  • people disfellowshipped/disassociated
  • people that have faded from meetings
  • people that may attend meetings but have become inactive in reporting

There is a timing difference between when a person starts publishing and gets baptised, but this averages out over the time period represented.

alt

After accounting for the death rate it is still generally in excess of 20% each year.

alt

This is one of the most telling graphs, showing that the number of people leaving has tripled from the rate in the early 1990's. For the 10 years from 1986 to 1995 the rate was an average of 12%; for the 10 years from 1996 to 2005 it had risen to 41%.

Inactive and Faders

The number that have stopped publishing includes some that are disfellowshipped and a portion that died. The third category are those that voluntarily stop preaching. This is made up of people that no longer believe it is the truth and fade from meetings without getting disfellowshipped, and others that still believe but become inactive in the preaching work. This category has also seen significant increase since 1995. However, this is also the most volatile group. Many inactive ones are uncertain of their beliefs, and reactivate in times of crisis, out of fear of the imminence of Armageddon.

The negative numbers in some years indicate that a net rejuvenation of publishers, as some that stopped publishing in previous years start to report again. These periods of reactivation are seen to follow times of crisis, such as the terrorist attacks in 2001, or the earthquakes and Global Financial Crisis starting 2009. Once the crises fades from memory, these weak individuals soon fade again from the ministry.

alt

This figure has been calculated in the following way;

  • Baptisms
  • less Growth in publishers
  • less 1.00% disfellowshipped
  • add 0.33% reinstated
  • less death rate = Unaccounted/Inactive

Breakdown of Baptisms, Increases and the number that Leave

1997 was the peak of a long period of year on year growth in baptisms. The following graph shows that not only did the number of baptisms start to drop at that time, but also the number of people that stop preaching. Up until 1995, the number that stopped publishing (the purple section) was a small fraction in comparison to the increase in publishers (yellow column). Since then, the number of people leaving has grown to the point where on occasion it exceeded the increase in average publishers, such as in 1999.

The years 1983/4/5 and 2009 have a negative purple column, indicating more people reactivated than stopped publishing. It is likely the early 1980's result was that some who went inactive after the failure of the 1975 predictions came back to the religion. In 2009 it seems economic uncertainty and end of the world fears brought a number of inactive back.

For the sake of accuracy, this graph takes into account the death rate as discussed earlier.

alt

5 Year Figures

Comparing the figures over 5 year time-frames evens out some of the spikes. Almost 1 million people are unaccounted for every five years, almost two thirds of the number baptised.

Jehovah's witness 5 year growth alt alt
alt alt

Long Term Peak Figures

The highest percentage growth rates were in the 1970's and highest numerical growth in the early 1990's. Long term figures show a dramatic decrease in the percentage growth rates when making comparison of the early 1970's with the 21st century.

alt alt alt

Memorial Attendance

For information on memorial partakers see 1935 and Memorial Partakers

Growth in memorial attendance aligns closely with the growth in publishers, and represents about 2.6 times the number of average publishers. Interestingly, the difference was 2.0 in the 1960's but steadily increased until it stabilised at 2.6 since the 1980's. Many of these attendees may be considered fence sitters, hedging their bets that if Armageddon is real and does occur they will jump back on board.

alt alt

Conclusion

"Jehovah is not slow respecting his promise, as some people consider slowness, but he is patient with YOU because he does not desire any to be destroyed but desires all to attain to repentance." 2 Peter 3:9

The Watchtower explains the Last Days have continued so long as Jehovah desires all to attain to repentance. If only active Jehovahs Witnesses will be saved then this Scripture does not make sense. On average, over 200,000 people are born everyday, but the number of active Jehovah's Witnesses increases by only 224 (2005 daily increase in average publishers). Each day that Armageddon delays requires Jehovah to destroy an extra 200,000 people.

It has been stated that Jehovah is speeding up the growth of the Watchtower Society, with predictions that the momentum would continue.

JEHOVAH is now speeding up the ingathering of sheeplike ones. Surely, then, this is no time for his people to slow down in their Kingdom-preaching and disciple-making work. (Isaiah 60:8, 22; Matthew 24:14; 28:19, 20) Indeed, increased witnessing activity by so many more publishers and pioneers is now stirring up the world field. And the momentum of this joyous ingathering will yet grow.Isaiah 60:11 Watchtower 1988 Jul 15 p.15

Statistics show this no longer holds true. It will take major policy change for the Watchtower Society to have a hope of turning this trend around and start growing at any significant rate.


Notes on how Statistics derived

The following statistical information has been used in the estimation of some figures above:

Number disfellowshipped annually - 1.00%

This is based on the Watchtower 1992 Jul 1 p.19

"In recent years disfellowshippings worldwide have been approximately 1 percent of publishers."

One percent is a conservative estimate. For example, the Watchtower 1986 Jan 1 p.13 stated;

"It is to be noted, also, that during the past year, 36,638 individuals had to be disfellowshipped from the Christian congregation."

In 1985 average publishers were 2,865,183, so 36,638 represented 1.28%.

"Unfortunately, during the 1986 service year, 37,426 had to be disfellowshipped from the Christian congregation." Watchtower 1987 Sep 15 p.13

Of the 3,063,289 publishers in 1986, this represented 1.22%

Number reinstated - 0.33%

I have used an average figure of 1/3 of the number disfellowshipped subsequently being reinstated. This is based on the following comments.

"36,671 persons had to be disfellowshiped for various kinds of serious wrongdoing. Yet, in that same period 14,508 persons were reinstated." Watchtower 1974 Aug 1 p. 466

This equates to 39.6% being reinstated.

"During the service year of 1958-1959 there were 6,552 individuals disfellowshiped by the New World society of Jehovahs witnesses for various reasons ... and there were 1,597 ... Reinstated." Watchtower 1960 December 1 p.728

This equates to only 24% reinstated.

Number died

The CIA World Fact Book has been used for calculations that include the global population death rate, with http://esa.un.org/unpp/index.asp?panel=2 providing the rate averaged over 5 year periods. Where indicated, the above statistics take into account the number of Witnesses that die each year, so as not to over inflate the numbers leaving.

Average versus Peak Publishers

I have used average publishers rather than peak publishers. Peak publishers is an inaccurate figure due to how the Watchtower Society collects this data. For example, if a publisher forgets to report in January and lodges their January and February reports at the end of February, the January report is not adjusted. Both reports are added to February, creating an artificial spike. Using average publishers helps even out this error.


Footnotes:

1 "An even more extreme example of what might be called "masked churn" is the relatively tiny Jehovah's Witnesses, with a turnover rate of about two-thirds. That means that two-thirds of the people who told Pew they were raised Jehovah's Witnesses no longer are - yet the group attracts roughly the same number of converts." America's Unfaithful Faithful David Van Biema (http://news.yahoo.com/s/time/20080225/us_time/americasunfaithfulfaithful February 25 2008)

"Jehovah's Witnesses have the lowest retention rate of any religious tradition. Only 37% of all those who say they were raised as Jehovah's Witnesses still identify themselves as Jehovah's Witnesses." (http://religions.pewforum.org/reports As at March 8 2008)

"Jehovah's Witnesses are most "mobile." Accounting for less than 1 percent of American adults, one-third of their members leave the group, and two-fifths join from another religion." Currents Shaping Our World: Switched after Birth (http://www.ctlibrary.com/le/2003/summer/19.7.html July 1, 2003)

2 "He makes sure that those who are very limited because of advanced age or because of being shut-ins and those who are temporarily limited because of serious illness or injury are aware of the provision that allows them to report field service time in 15-minute increments if they are not able to report a complete hour during one month." Kingdom Ministry 2002 Oct p.8

Recommended Links

Australian Statistics



πηγή: http://www.jwfacts.com/watchtower/statistics.php


Κάρολος Ρώσσελ- Ο Ιδρυτής της Εταιρείας Σκοπιά και των "Μαρτύρων του Ιεχωβά"

220px-Charles_Taze_Russell.jpg

Ο Κάρολος Τέηζ Ρώσσελ, (αγγλικά Charles Taze Russell) (16 Φεβρουαρίου 1852 - 31 Οκτωβρίου 1916), ευρύτερα γνωστός ως Πάστορας Ρώσσελ, ήταν Αμερικανός ευαγγελιστής από το Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας, ο οποίος δημιούργησε το κίνημα των Σπουδαστών της Γραφής. Έγινε γνωστός για την έκδοση του θρησκευτικού περιοδικού Η Σκοπιά της Σιών και Κήρυξ της του Χριστού Παρουσίας το 1879 καθώς επίσης για την ίδρυση μιας από τις πρώτες Βιβλικές Εταιρίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Σιών. Ο διαχωρισμός που συνέβη το 1917 είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των σύγχρονων κινημάτων των Μαρτύρων του Ιεχωβά και όσων παρέμειναν προσκολλημένοι στις δογματικές απόψεις του Ρώσσελ, οι οποίοι ονομάζονται γενικά Συσχετιζόμενοι Σπουδαστές της Γραφής.


Πίνακας περιεχομένων

 [Απόκρυψη

Τα πρώτα χρόνια της ζωή του [Επεξεργασία]

Ο Ρώσσελ γεννήθηκε στο Αλεγκένυ της Πενσυλβανίας των ΗΠΑ από τον Τζόζεφ Λύτελ Ρώσσελ και την Ελίζα Μπίρνυ. Ήταν δεύτερος ανάμεσα σε πέντε παιδιά, και το ένα από τα δυο που έζησαν ώστε να γίνουν έφηβοι. Τα άλλα αδέλφια του ήταν ο Τόμας (1850- 1855) η Μάργκαρετ ("Μέι", το όνομα μετά το γάμο της έγινε Μάργκαρετ Λαντ) που πέθανε λίγο μετά το 1940, η Λουσίντα (1857-1858), και ο Τζόζεφ Λύτελ Τζούνιορ. (1859-1860). Η μητέρα τους πέθανε το 1861 σε ηλικία 29 ετών. Ο πατέρας τους πέθανε το 1897, σε ηλικία 84 ετών.


Διακονία [Επεξεργασία]

Ξεκίνημα [Επεξεργασία]

Από το 1870 εώς και το [1875] η Οικογένεια Ρώσσελ, και άλλοι, έλαβαν μέρος σε μια αναλυτική μελέτη της Βίβλου και της Χρηστιανικής ιδιολογίας, πίστης και παράδοσης. Οι "Μιλλεριτές" αντβεντιστές διάκονοι, Τζωρτζ Στορρς και Τζωρτζ Στέντσον, είχαν επίσης εμπλακεί σε αυτήν την μελέτη. Η ομάδα του Ρώσσελ πίστευε ότι είχαν βρει σημαντικά λάθη στην διαδεδομένη Χριστιανική πίστη. Αποτέλεσμα της μελέτης τους ήταν η από δική τους πλευρά καλύτερη κατανόηση του Χριστιανισμού και γι'αυτό και ξαναβαπτίστηκαν το 1874.

Την άνοιξη τους 1876, χρονική περίοδο που ο Ρώσσελ βρισκόταν στην Φιλαδέλφια για δουλειές, βρήκε ένα αντίτυπο του βιβλίου

Ο γάμος του [Επεξεργασία]

Στις 13 Μαρτίου 1879 ο Ρώσσελ παντρεύτηκε τη Μαρία Φράνσις Άκλυ(1850-1938) μετά από γνωριμία λίγων μηνών. Παρότι εξέφραζαν στοργή ο ένας για τον άλλο, ο γάμος δεν ήταν βασισμένος στη ρομαντική αγάπη αλλά ήταν ένας συνεταιρισμός βασισμένος στην αγαμία, ώστε να κηρύττουν το Ευαγγέλιο. Το 1897 χώρισαν, μετά από διαφωνίες για το ποιος έπρεπε να είναι ο ρόλος της Άκλυ στη διεύθυνση του περιοδικού Σκοπιά της Σιών. Ο Ρώσσελ παρουσίασε τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα στο τεύχος της 15ης Ιουλίου 1906 που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Το 1906 εκείνη ζήτησε διαζύγιο επικαλούμενη διανοητική σκληρότητα, ως άμεσο αποτέλεσμα της γαμήλιας συμφωνίας τους για ισόβια αποχή από σεξουαλικές σχέσεις. Κατά τη διάρκεια της δίκης υπονόησε σεξουαλικές παρεκτροπές του Ρώσσελ με μια στενογράφο της Σκοπιάς, την οποία είχαν ως ψυχοκόρη. Ανέφερε επίσης ότι τον είχε πιάσει στο δωμάτιο της υπηρέτριας. Η εφημερίδα Brooklyn Daily Eagle ισχυρίστηκε ότι είχε τα πρακτικά της δίκης, και δημοσίευσε τμήματα από αυτά, τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η Μαρία Ρώσσελ πέθανε στο St. Petersburg της Φλόριντα του Αύγουστο του 1938 από την ασθένεια του Hodgkin.

Κυριότερες εκδόσεις [Επεξεργασία]

Το έτος 1908, τα βιβλία του είχαν επίσημα αναγνωριστεί ως τρίτα στη σειρά των πιο διαδεδομένων κειμένων σε όλη τη γη, τα οποία ξεπερνούνταν μόνο από το Κινεζικό Άλμανακ και την Αγία Γραφή. Καθώς δέχτηκε ιδιαίτερους επαίνους αλλά και έντονη κριτική κατά τη διάρκεια της δημόσιας διακονίας του, τα γραπτά του και οι απόψεις του έχει τεκμηριωθεί ότι άσκησαν επιρροή σε όλες τις σφαίρες του σύγχρονου Προτεσταντικού και του Δυτικού πολιτισμού.

Θάνατος, επακόλουθα γεγονότα και κληρονομία [Επεξεργασία]

Θεολογία και διδασκαλίες [Επεξεργασία]

Ως αποτέλεσμα της αναλυτικής εξέτασης των Γραφών, ο Ρώσσελ και οι σύντροφοί του κατέληξαν ότι οι διαδεδομένες Χριστιανικές ομολογίες πίστης και οι παραδόσεις περιλάμβαναν επιβλαβή σφάλματα. Επιθυμούσαν να αποκαταστήσουν την αρχική αγνότητα της Χριστιανοσύνης του πρώτου αιώνα. Τέτοιες απόψεις και συμπεράσματα θεωρούνταν ως αιρετικά από πολλούς εκκλησιαστικούς ηγέτες και λόγιους της εποχής τους, αν και έκαναν κάποια από αυτά αποδεκτά μερικές δεκαετίες αργότερα. Ο Πάστορας Ρώσσελ συμφωνούσε με άλλους Προτεστάντες για την πρωταρχική θέση που κατέχει η Αγία Γραφή και τη δικαίωση μόνο μέσω πίστης αλλά πίστευε ότι είχαν υπεισέλθει σφάλματα όσον αφορά την ερμηνευτική τους. Ήταν σύμφωνος με πολλούς Προτεστάντες του 19ου αιώνα, περιλαμβανομένων των Μιλλεριτών, όσον αφορά την ιδέα της Μεγάλης Αποστασίας που ξεκίνησε τον πρώτο αιώνα Κ.Χ. Επίσης, συμφωνούσε με αρκετούς άλλους Προτεστάντες της εποχής του όσον αφορά την πίστη στην επικείμενη Δεύτερη Έλευση του Χριστού και τον Αρμαγεδδώνα. Κάποιες από τις ερμηνείες που διαφοροποιούσαν τον Ρώσσελ και τους συντρόφους του από τις ερμηνείες των Ορθοδόξων, των Ρωμαιοκαθολικών και των περισσότερων Προτεσταντών, περιλάμβαναν τα εξής:

  • Ο Ρώσσελ απέρριψε την δοξασία της πύρινης Κόλασης. Διατηρούσε την άποψη ότι θα υπήρχε ουράνια ανάσταση 144.000 δικαίων, καθώς και ενός "πολύ όχλου", αλλά πίστευε ότι η υπόλοιπη ανθρωπότητα κοιμόταν στον θάνατο, αναμένοντας επίγεια ανάσταση.
  • Δεν αποδεχόταν το χριστιανικό δόγμα σχετικά με την Τριάδα. Ο Ρώσσελ πίστευε στην θειότητα του Χριστού αλλά διέφερε από την διαδεδομένη άποψη διδάσκοντας ότι ο Χριστός έλαβε την αθανασία ως δώρο από τον Πατέρα, μετά τον μαρτυρικό του θάνατο. Δίδασκε επίσης ότι το άγιο Πνεύμα δεν είναι πρόσωπο αλλά η εκδήλωση της δύναμης του Θεού.
  • Ο Ρώσσελ υπολόγισε ότι το έτος 1874 ήταν το έτος της Δεύτερης Έλευσης του Χριστού και μέχρι το θάνατό του διακήρυττε ότι η αόρατη Παρουσία του Χριστού ως Βασιλιά είχε ξεκινήσει από τότε. Είχε προβλέψει ότι η περίοδος των "καιρών των εθνών" θα έληγε το έτος 1914 και ότι τότε θα αναλάμβανε ο Χριστός την εξουσία σε σχέση με τις υποθέσεις της γης. Ερμήνευσε το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ως την έναρξη του Αρμαγεδδώνα, τον οποίο θεωρούσε ότι θα περιλάμβανε τόσο τη σταδιακή επιδείνωση των πολιτισμένων κοινωνιών όσο και μια κλιμακούμενη πολυεθνική επίθεση στο αποκαταστημένο Ισραήλ που θα συνοδεύονταν από παγκόσμια αναρχία.
  • Απέρριψε το διαδεδομένο σύστημα χρονολόγησης της Αγίας Γραφής όπως είχε δημοσιευτεί από τον Επίσκοπο Άσερ και μέσω άμεσης προσέγγισης και επαγωγικού συλλογισμού υπολόγισε τα 6.000 χρόνια από τη δημιουργία του Αδάμ. Κάνοντας συσχετισμούς με προφητικές ερμηνείες, το έτος 1874 θεωρήθηκε ως έτος προφητικής και χρονολογικής σημασίας και θεωρούνταν ως το σημείο έναρξης της αόρατης επανόδου του Χριστού.
  • Ο Ρώσσελ υποστήριξε κάποιους από τους υπολογισμούς του μέσω της πυραμιδολογίας. Ακολουθώντας την άποψη που πρώτοι είχαν διδάξει ο Τζον Τέιλορ και ο Τζόζεφ Σιζ, πίστευε ότι η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας χτίστηκε με θεϊκή κατεύθυνση, με σκοπό να γίνει κατανοητή στη σύγχρονη εποχή. Υιοθέτησε και χρησιμοποίησε την σχετική έκφραση «Γραφή εν λίθοις». Βασιζόμενος σε τμήματα της Αγίας Γραφής όπως το Ησαΐας 19:19, 20 και άλλα, οι διάφορες άνοδοι και κάθοδοι της πυραμίδας θεωρούνταν ως αναπαραστάσεις της πτώσης του ανθρώπου στην αμαρτία, της προμήθειας του Μωσαϊκού Νόμου, του θανάτου του Χριστού και της εξύψωσης των αγίων στον ουρανό. Θεωρούσε ότι υποδηλώνονταν διάφορες ημερομηνίες από τη μελέτη αυτού του μνημείου. [1] Η εξέταση της πυραμίδας εγκαταλείφθηκε στη συνέχεια από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. [2]

Ρώσσελ και Σιωνισμός [Επεξεργασία]

Ο Ρώσσελ ήταν από τους πρώτους Χριστιανούς ιεροκήρυκες που προώθησε αυτό που αργότερα ονομάστηκε Σιωνισμός. Δανειζόμενος ιδέες από τον Νέλσον Μπάρμπουρ δίδαξε το 1879 ότι η χάρη του Θεού επανήλθε στους Ιουδαίους as the result of a prophetic "double" which ended in 1878. (favor from Jacob to Jesus, then disfavor from Jesus to 1878) Το 1910 διοργάνωσε στο Hippodrome Theatre της Νέας Υόρκης ομιλία που παρακολούθησαν χιλιάδες Εβραίοι. Τόσο οι Εβραίοι όσο και οι Χριστιανοί σοκαρίστηκαν από τη διδασκαλία του ότι οι Εβραίοι δεν χρειαζόταν να μεταστραφούν στον Χριστιανισμό. Ο Ρώσσελ πίστευε ότι η Παλαιστίνη ανήκε στην εβραϊκή φυλή, ότι ο Θεός τους καλούσε πίσω στη γη τους, κι ότι θα έπρεπε αυτοί να βρίσκονται στο επίκεντρο της εξουσίας στη γη κατά την βασιλεία του Θεού. Ο Ρώσσελ πίστευε αρχικά ότι οι Εβραίοι θα γύριζαν στην Παλαιστίνη και θα διαμόρφωναν το δικό τους έθνος το 1910, αλλά αυτό δεν έγινε. Λίγο πριν το θάνατό του, χρησιμοποίησε τον εβραϊκό Τύπο για να δηλώσει ότι το 1914 υποδείκνυε προφητικά τον καιρό που όλοι οι Εβραίοι έπρεπε να πάνε στην Παλαιστίνη και να διεκδικήσουν τολμηρά τη χώρα. (Βλ. και Χριστιανικός Σιωνισμός).


Κριτική και διενέξεις [Επεξεργασία]

Υποσημειώσεις [Επεξεργασία]

  1. ‘ Λεπτομερής ανάλυση αυτής της άποψης γινόταν στον Γ' τόμο των Γραφικών Μελετών με τίτλο «Ελθέτω η Βασιλεία Σου», στο δέκατο κεφάλαιο «Η Μαρτυρία του Λιθίνου Μάρτυρος και προφήτου του Θεού, της Μεγάλης Πυραμίδος της Αιγύπτου», στην αγγλική εδώ. Εκεί ο Ρώσσελ αναφέρει ότι «Η Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου είναι ο μεγάλος Μάρτυρας του Ιεχωβά για το παρελθόν και το μέλλον» και ότι, σύμφωνα πάντα με τις ερμηνείες του, το Κάτω Πέρασμα της πυραμίδας που ευθυγραμμίζεται με τον αστερισμό του Δράκοντα συμβολιζει την αμαρτία. Η Μεγάλη Αίθουσα συμβολίζει την εποχή του Ευαγγελίου του Ιησού, το Ψηλό Σκαλί της αίθουσας συμβολίζει την Μεγάλη Θλίψη και την κρίση του Θεού στον χριστιανικό κόσμο, το Δωμάτιο του Βασιλιά συμβολίζει τον Ιησού και την επάνοδο του, το Δωμάτιο της Βασίλισσας την επάνοδο του φυσικού Ισραήλ στον τόπο του.

    Μετρώντας το μήκος της Πυραμίδας, ο Ρώσσελ βγάζει τις εξής χρονολογίες: 1874 επάνοδος του Ιησού, 1878 επάνοδος των φυσικών Ισραηλιτών στην Παλαιστίνη, 1914 Αρμαγεδδών.

  2. ‘ Σχετικά με την εξέλιξη αυτής της άποψης για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, το τεύχος της Σκοπιάς 1 Ιανουαρίου 2000, σελίδα 9, ανέφερε: «Αυτή η αποκαλούμενη «Γραφή εν λίθοις» έχαιρε μεγάλης εκτίμησης μερικές δεκαετίες, μέχρις ότου τα τεύχη της Σκοπιάς 15 Νοεμβρίου και 1 Δεκεμβρίου 1928 (1 και 15 Δεκεμβρίου 1928, στην ελληνική) κατέστησαν σαφές ότι ο Ιεχωβά δεν χρειαζόταν κάποιο λίθινο μνημείο, οικοδομημένο από ειδωλολάτρες φαραώ και γεμάτο δαιμονικά σύμβολα αστρολογίας, για να επιβεβαιώσει τη μαρτυρία που δίνεται στην Αγία Γραφή. Απεναντίας, έγινε φανερό ότι η προφητεία του Ησαΐα είχε πνευματική εφαρμογή».


Βιβλιογραφία [Επεξεργασία]


Εξωτερικές ιστοσελίδες [Επεξεργασία]

Γενικές [Επεξεργασία]

Ειδικές & Βιογραφικές [Επεξεργασία]

  • St. Paul Enterprise Nov 7, 14, 21 and 28, 1916 articles "Regarding the Death and Burial of, and Memorial Services for, Pastor Russell"
  • The Bible Student Movement in the Days of C.T. Russell; by James Parkinson, 1975

Το αποκρυφιστικό ξεκίνημα τής Σκοπιάς

Προώθηση πνευματιστικού βιβλίου!!!

Όσο πιο βαθιά σκάβεις στο παρελθόν της Σκοπιάς τόσο πιο πολλά ανακαλύπτεις για αυτό το σκοτεινό της παρελθόν. Ένα παρελθόν που φρόντισε πολύ καλά να το κρύψει από τα μέλη της. Τα πιο κάτω που θα σας παραθέσουμε είναι αδιάσειστα στοιχεία από τα περιοδικά της Σκοπιάς "Χρυσούς Αιών" και "Σκοπιά" για την ανάμιξη του ιδρυτή και πρώτου προέδρου, της του Κάρολου Ρώσσελ με τον αποκρυφισμό.

Ο Ρώσσελ παρότρυνε τους οπαδούς του να διαβάσουν το βιβλίο ¨Άγγελοι και Γυναίκες¨ (Angels and Women). Ο ίδιος προσωπικά επίβλεψε την συγγραφή αυτού του βιβλίου και ανάφερε ότι ήταν ωφέλιμο γιατί έριχνε φως σε ορισμένα βιβλικά θέματα. Το πρόβλημα του βιβλίου ¨Άγγελοι και Γυναίκες¨, είναι ότι υπαγορεύθηκε από έναν έκπτωτο άγγελο (δαίμονα) σε μία γυναίκα που ασκούσε πνευματισμό (μέντιουμ). Μπορείτε να φανταστείτε ένα χριστιανό πάστορα να έχει σχέση με ένα τέτοιο βιβλίο; 

Αυτή είναι μια δυνατή απόδειξη ότι  οι ρίζες του Ρώσσελ προέρχονται από τον αποκρυφισμό. (Και για αυτούς που μπορεί να μην πιστέψουν αυτά που λέμε, έχουμε τα φωτοαντίγραφα των περιοδικών της Σκοπιάς). Για κάποιους Μάρτυρες του Ιεχωβά αναγνώστες που θέλουν να βεβαιωθούν για αυτά που λέμε,  δεν θα τα βρουν στην βιβλιοθήκη της αίθουσας τους, ακόμα ούτε και στου Μπέθελ της Ελλάδος. Μάλιστα στο Μπρούκλυν, σε αυτές τις παλιές Σκοπιές και Χρυσούς Αιών και στα άλλα βιβλία του Ρώσσελ, δεν έχεις εύκολη πρόσβαση. 

Παρεμπιπτόντως ο δεύτερος πρόεδρος της Σκοπιάς Ιωσήφ Ρόδερφορτ συνέπλευσε με την συμβουλή του προκατόχου του, με το να διαφημίσει αυτό το βιβλίο στο περιοδικό Χρυσούς Αιών, προσφέροντας και έκπτωση στους αναγνώστες του Χρυσούς Αιών που θα ήθελαν να το αγοράσουν. Μάλιστα ένα γράμμα δημοσιεύθηκε στο Χρυσούς Αιών από κάποιον αναγνώστη που το σύστηνε σαν καλό Χριστουγεννιάτικο δώρο ή δώρο γενεθλίων!!! Μερικοί οπαδοί της Σκοπιάς έγραψαν στην Σκοπιά και ρώτησαν: «γιατί να προωθείτε ένα βιβλίο που ήταν φανερά δαιμονικό;». Η Σκοπιά όχι μόνο δεν υπεράσπισε την θέση της αλλά το έκανε πιο προσιτό στους αναγνώστες της με δωροκουπόνια!!!

Είναι φανερό ότι ο Ρώσσελ και οι διάδοχοί του, προωθούσαν τον αποκρυφισμό και δαιμονισμό. Εμείς θέλοντας να σας προβληματίσουμε, θα σας αφήσουμε με ορισμένα ερωτήματα;

1. Αφού η Σκοπιά παραδέχεται ότι ο Ρώσσελ παρασύρθηκε και πίστευε στην πυραμιδολογία (θρησκεία νέας εποχής), γιατί όταν αναφέρεται στην ιστορία της τον έχει σαν την αρχή της αποκατάστασης της ¨αλήθειας¨;

2. Ποια αλήθεια διδάσκει η Σκοπιά, αφού όσα έχει διδάξει ο Ρώσσελ δεν τα πιστεύει πλέον η οργάνωση; Πως είναι δυνατόν να περηφανεύεται για τον Ρώσσελ, την στιγμή που δεν αποδέχεται τις περισσότερες διδασκαλίες του; 

3. Πως είναι δυνατόν ο Ιησούς Χριστός να διάλεξε ένα άτομο σαν τον Ρώσσελ με φανερή ανάμιξη στον αποκρυφισμό/πνευματισμό για την αποκατάσταση της ¨αληθινής λατρείας¨;

Η έρευνα μας αυτά τα χρόνια, μας έχει οδηγήσει σε ορισμένα συμπεράσματα:

Για να συνεχίζει η Σκοπιά να αναγνωρίζει τον ιδρυτή της τον Ρώσσελ, σημαίνει ότι δεν έχει αποκοπεί από το σκοτεινό παρελθόν της και οι ρίζες της παραμένουν στον αποκρυφισμό.  Ακόμα ίσως είναι συνδεδεμένη με τον Μασονισμό και πιθανόν να είναι ένα από τα προπύργια του Μασονισμού μαζί με τους Μορμόνους, για να επιβάλουν στον κόσμο την Νέα Τάξη Πραγμάτων, ένα όρο καθόλου τυχαίο, που για χρόνια χρησιμοποιεί η Σκοπιά. Σε ένα βιβλίο που διάβασα στα αγγλικά, του χριστιανού ιερέα Φριτζ Σπρίνγμαϊερ που μάχεται ενάντια σε αυτές τες δυνάμεις, με τίτλο: «Η Σκοπιά και οι Μασόνοι» παρουσιάζει τα κοινά στοιχεία που έχουν αυτοί οι δύο, καθώς και για τις Μασονικές ρίζες του Ρώσσελ. Θα προσπαθήσουμε να επικοινωνήσουμε μαζί του για να εξασφαλίσουμε την άδεια του για να δημοσιεύσουμε ορισμένα θέματα από το βιβλίο του.

Για μας τα κομμάτια του παζλ που λέγεται: «Σκοπιά», σιγά - σιγά βρίσκονται και ενώνονται και σχηματίζουμε μια πλήρη εικόνα. Ένα κομμάτι από εδώ, ένα από εκεί, αργά αλλά σταθερά έχουμε αρχίσει να βλέπουμε την εικόνα. Μια εικόνα πολύ διαφορετική από αυτή που για τόσα χρόνια οι ηγέτες της Σκοπιάς προσπαθούσαν να μας πουλήσουν με τα ψέματα τους. Μια Οργάνωση με ένα σκοτεινό παρελθόν που προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν είναι κερδοσκοπική, ενώ την ίδια στιγμή βρίσκεται στην θέση 34 στον κατάλογο των πρώτων 100 πιο πλούσιων Εταιριών της Νέας Υόρκης, κτίζοντας μια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων δολαρίων με το αίμα των αθώων θυμάτων της.  Οι απαντήσεις είναι εκεί, αρκεί να ψάξεις. Καθώς θα ψάχνουμε αυτά που θα βρίσκουμε σαν μέλη της ΟΟΔΕ, θα σας τα παρουσιάζουμε χωρίς φόβο και πάθος γιατί εμείς δεν έχουμε να κερδίσουμε από τους αναγνώστες μας απολύτως τίποτε. Κάποιοι από αυτή την ομάδα έχουμε δικά μας πρόσωπα που αγαπούμε, φυλακισμένα στους Πύργους της Σκοπιάς. Και εμείς οι ίδιοι έχουμε πληρώσει και ακόμα πληρώνουμε πολύ ακριβά το τίμημα της απελευθέρωσής μας από την Σκοπιά. Το μόνο κέρδος που έχουμε, είναι η σωτηρία της ψυχής μας και των προσώπων που τόσα χρόνια είχε και έχει φυλακισμένους η Σκοπιά και η προσκόλληση μας στην αλήθεια του Ιησού Χριστού. Με αυτό το αίσθημα ευθύνης, ό,τι αναφέρουμε σε αυτή την σελίδα είναι με αποδεικτικά στοιχεία, με στόχο να βοηθήσουμε άλλους να ξεφύγουν από την πλάνη της Σκοπιάς.  Για ακόμα μία φορά θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους Ράνταλ Ουώτερς που έχει την καλύτερη ιστοσελίδα για την Σκοπιά www.freeminds.org καθώς και τον Κεντ Στάουνπεργκ που έχει κι αυτός μια από της καλύτερες ιστοσελίδες www.watchtower.observer.org  Χωρίς την άδεια τους θα μας ήταν αρκετά δύσκολο να σας παρουσιάζαμε αυτή την πληθώρα θεμάτων.

Πιο κάτω είναι τα 3 φωτοαντίγραφα των περιοδικών «Χρυσούς Αιών»  και «Σκοπιά», που αποδεικνύουν την καθαρή ανάμιξη της Σκοπιάς με τον πνευματισμό:

alt


alt

 

alt

   Έρευνα - Κείμενο Μορφέας

http://www.oodegr.com/paratir/istoria/apokryf2.htm


Ακόμα και αν είναι πλανημένη η Σκοπιά, εγώ ο απλός "Μάρτυρας" τι φταίω;


Έχεις βολευτεί στην οργάνωση τής Σκοπιάς. "Τι σημασία έχει αν υπάρχουν και κάποια στραβά πράγματα;" σκέφτεσαι, και απολαμβάνεις μακαρίως τη ζωή σου μέσα σ' αυτή. Νομίζεις ότι είσαι ανεύθυνος. Γιατί, στο κάτω - κάτω, τι φταις εσύ για τα λάθη τής ηγεσίας; "Αυτοί που έχουν την ευθύνη θα δώσουν λόγο στο Θεό για τα σφάλματα" σκέφτεσαι. ΚΙ ΟΜΩΣ ΓΕΛΙΕΣΑΙ!

Βγαίνεις από την πόρτα σου, κι ένας κουρλής γερο-ζητιάνος σου απλώνει το χέρι για βοήθεια. Εσύ κάνεις πως δεν τον βλέπεις, και συνεχίζεις το δρόμο σου, με την καθησυχαστική για τη συνείδησή σου σκέψη: "Κάποιος θα βρεθεί να τον χορτάσει".

Πιο πέρα ένας τυφλός αγωνίζεται να περάσει το δρόμο, όμως εσύ είσαι πολύ βιαστικός για να σταματήσεις. "Κάποιος θα τον περάσει απέναντι" σκέφτεσαι και συνεχίζεις.

Ένα δυστύχημα σου κλείνει το δρόμο, όμως εσύ λυπάσαι το καινούργιο σαλόνι τού αυτοκινήτου σου, και δεν βοηθάς τον τραυματία. "Κάποιος θα βρεθεί να τον βοηθήσει" σκέφτεσαι, και συνεχίζεις χωρίς τύψεις.

Όταν όμως ο ζητιάνος, ο τυφλός, ο τραυματίας είσαι εσύ, τότε η απελπισία και η αγανάκτηση θεριεύουν μέσα σου βλέποντας την αδιαφορία τών άλλων. Και νομίζεις ότι αυτή η αγανάκτηση θ' αφήσει το Θεό ασυγκίνητο;

Στα παραπάνω παραδείγματα, ο απαθής περαστικός, δεν έκανε τίποτα κακό. Δεν έβλαψε κανέναν. Βάδιζε στο δρόμο του. Κι όμως φίλε μου, είμαι βέβαιος ότι μέσα σου ένιωσες ότι δεν ήταν τόσο ανεύθυνος όσο πίστευε.

ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ, ΑΝ ΕΙΧΕ ΚΛΕΨΕΙ ΤΟ ΖΗΤΙΑΝΟ, ΑΝ ΕΙΧΕ ΣΠΡΩΞΕΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟ, ΑΝ ΕΙΧΕ ΔΕΙΡΕΙ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑ!

Έχεις εμπιστευτεί τη ζωή σου στην οργάνωση τής Σκοπιάς, και επαναπαύεσαι στη σκέψη αυτή. Λες: "Η ευθύνη να με περάσουν στον Παράδεισο είναι δική τους. Εγώ είμαι ένας απλός επιβάτης τού πλοίου τής οργάνωσης. Ας προσέξει ο καπετάνιος". Δεν τολμάς, (ούτε καν διανοείσαι) να αμφισβητήσεις τις διδασκαλίες της. Ξέρεις καλά βέβαια ότι κάθε τόσο αλλάζει διδασκαλίες. Ξέρεις ότι από την εποχή τού Ρώσσελ, είναι στα δόγματα κυριολεκτικά αγνώριστη. Και ξέρεις, ότι και στο μέλλον, θα αλλάξουν πολλά από αυτά που σήμερα διδάσκει ως "αλήθειες". Ανυπομονείς μάλιστα να ακούσεις κάποια νέα αλλαγή, γιατί το θεωρείς "Νέο Φως".

Παρ' όλα αυτά, πηγαίνεις και λες στου άλλους "εμείς έχουμε την αλήθεια!" κι ας αλλάζει αυτή η "αλήθεια" κάθε τόσο. Λες και η αλήθεια είναι λάστιχο, για να την τραβάει ο καθένας στα μέτρα του. Και δεν συλλογίζεσαι, ότι αν αυτά που σήμερα διδάσκεις, αλλάξουν αύριο, (και ξέρεις καλά ότι θα αλλάξουν), εσύ θα είσαι ένας κήρυκας ψεύδους. Και γίνεσαι αίτιος να πιστέψουν συνάνθρωποί σου στο ψέμα, σε διδασκαλίες ασταθείς και μεταβαλόμενες. Εκεί έξω, ένας ζητιάνος τής αλήθειας, σου ζητάει να χορτάσει με αλήθεια, κι εσύ του δίνεις μολυσμένο φαγητό. Ένας τυφλός σου ζητάει να περάσει το δρόμο, κι εσύ τον στέλνεις σε λάθος κατεύθυνση.

Εκεί κοντά στο σπίτι σου, μένει κάποια οικογένεια. Κάποιοι εκεί μέσα, είναι ομόθρησκοί σου. Όμως εκεί υπάρχει και κάποιος που δεν έρχεται πια στις συναθροίσεις. Κάποτε ήταν "αδελφός" σου. Τώρα τον ονομάζεις "αποστάτη". Έχεις ακούσει βέβαια, ότι διαφώνησε με κάποια δόγματα τής οργάνωσης, ότι ήταν πολύ υπερήφανος για να δεχτεί ταπεινά την "αλήθεια" τής Σκοπιάς. Ότι "δεν περίμενε την οργάνωση, αλλά έψαχνε μόνος του, κι έφαγε το κεφάλι του". Βέβαια, ξέρεις καλά ότι αυτά που εκείνος βρήκε και θεωρήθηκαν "αιρετικά" από τη Σκοπιά, ίσως μετά από λίγα χρόνια θα τα διδάσκει η ίδια η οργάνωση ως "νέο φως". Όμως για εσένα δεν έχει σημασία αυτό. Σημασία έχει το αν δεχόταν ή όχι με κλειστά τα μάτια, όσα του σερβίριζε η οργάνωση. Έπρεπε αν πιστεύει και να μην ερευνάει! Γι' αυτό, ακούς τις συμβουλές τής οργάνωσης, και δεν του μιλάς πια. Στο δρόμο τον αποφεύγεις, όσο κι αν "τον αγαπάς".

Αναρωτήθηκες ποτέ, τι προβλήματα έχει δημιουργήσει στην οικογένεια αυτού τού ανθρώπου η αποκοπή του; Αναρωτήθηκες αν η στάση τής οργάνωσης απέναντι στους αποκομένους έχει κλονίσει τη σχέση του με τη γυναίκα του; Αν τα παιδιά του ανησυχούν για τη συνοχή τής οικογενείας τους; Αν αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα λόγω τού διαιρεμένου τους σπιτιού; Αναρωτήθηκες πόσα δάκρυα έχυσε η "αδελφή" σου (η γυναίκα του), επειδή δεν μπορεί να ζήσει μια Χριστιανική οικογενειακή ζωή μαζί του, λόγω τής αποκοπής του;

Αναρωτήθηκες άραγε: "Αν ο άνθρωπος αυτός έχει τόσα προβλήματα εξ' αιτίας τής αποκοπής του, γιατί άραγε επιμένει στην αποστασία του;" Λες να είναι μόνο από υπερηφάνεια;

Και έχεις εκεί κοντά στο σπίτι σου έναν άνθρωπο ψυχικά πληγωμένο, όμως ποτέ δεν σταμάτησες να τον ρωτήσεις αν πονάει, και να μάθεις το λόγο που βρέθηκε στο πρόβλημα αυτό. Λυπήθηκες να μη χαλάσει η "καθαρότητα" τής θρησκευτικής σου ζωής, αν ανακαλύψει η οργάνωση ότι μιλάς μαζί του. Ακόμα και αν υποψιάζεσαι, ότι ίσως ο άνθρωπος αυτός έχει δίκιο, και υποφέρει χάριν τής αλήθειας!

Κάπου στον κόσμο, υπάρχει ένας πληγωμένος πατέρας. Κάποτε είχε ένα παιδί, όμως αυτό το παιδί σήμερα δεν ζει. Γιατί άραγε; Γιατί κάποτε πίστεψε στη Σκοπιά, και αρνήθηκε να του κάνει μια μεταμόσχευση. Και ύστερα από χρόνια, η Σκοπιά, σαν να μη συνέβαινε τίποτα, τον πληροφόρησε, ότι "είχαμε κάνει λάθος. Μπορούσε να γίνει η μεταμόσχευση"!

Κάπου αλλού, μια μάνα κλαίει ακόμα το παιδί της που πέθανε, επειδή ποτέ δεν δέχτηκε να του κάνει μετάγγιση, γιατί αυτό ήταν το φως τής Σκοπιάς. Και δεν θέλει καν να σκέφτεται, ότι ίσως μετά από λίγα χρόνια, η Σκοπιά θα της πει έτσι απλά: "είχαμε κάνει λάθος. Μπορείς να κάνεις μετάγγιση".

Πιο πέρα, σε άλλο μέρος, μία γριούλα κλαίει που δεν την βλέπουν πια τα παιδιά της, γιατί είναι αποκομένη.

Αλλού μια οικογένεια συνθλίβεται μέρα με την ημέρα, επειδή οι κανόνες τής αποκοπής την έχουν διχάσει.

Αγανάκτηση και οργή πλανιέται στον ορίζοντα. Από διαρκώς αυξανόμενες χιλιάδες αδικοσκοτωμένους, από διαρκώς αυξανόμενες χιλιάδες αποκομένους και τις οικογένειές τους. Αγανάκτηση και οργή συσσωρεύεται στον ορίζοντα, φτάνει ως τον ουρανό, και προετοιμάζει τους ανέμους τής κρίσης.

Όταν βουλιάξει το καράβι φίλε μου, όχι μονο ο καπετάνιος, αλλά και ο επιβάτης θα πνιγεί. Κι όταν η οργή τού Θεού θα φτάσει στο κατακόρυφο, όχι μόνο η ηγεσία, αλλά και ο απλός "Μάρτυρας" θα πληγεί.

ΓΙΑΤΙ ΦΤΑΙΣ!

Φταις που πιστεύεις χωρίς έρευνα ό,τι σου δίνουν, και που αλλάζεις γνώμες σαν τα πουκάμισα, ανάλογα με το κάθε προχειροφτιαγμένο άρθρο τής Σκοπιάς.

Φταις που καλείς και άλλους στην οργάνωση, τάζοντάς τους αλήθεια, ενώ γνωρίζεις ότι αυτά που τους λες σε 10 - 20 χρόνια θα θεωρούνται "ξεπερασμένο παλιό φως".

Φταις που με τις εισφορές σου συντηρείς αυτή την οργάνωση, και της δίνεις δύναμη να συνεχίζει το ανθρωποκτόνο έργο της.

Φταις για εκείνη τη μοναχική αποκομένη γριούλα, για την κραυγή αγανάκτησης τού αποκομένου αδελφού σου, για τα δάκρυα τής ομόπιστής σου γυναίκας του, για τη σύγχυση τών παιδιών του, γιατί κι εσύ αποδέχεσαι ή ανέχεσαι τους παράλογους κανόνες τής αποκοπής.

Φταις γιατί είσαι από εκείνους που γεμίζουν τις συναθροίσεις τής Σκοπιάς, που συμπληρώνουν τις θέσεις τών συνελεύσεων, που αυξάνουν τους αριθμούς τών στατιστικών τους. Είσαι από εκείνους που δίνουν εξουσία στους δικτατορίσκους τού Κυβερνώντος Σώματος, να ζμπαραλιάζουν τις ζωές τών συνανθρώπων σου. Γιατί αν εσύ δεν δώσεις "δελτίο έργου", αν εσύ δεν γεμισεις τις συναθροίσεις τους, αν εσύ δεν δώσεις το παρών στις συνελεύσεις τους, σε ποιον θα είναι ηγέτες; Αν εσύ δεν μοιράζεις τα περιοδικά τους, αν εσύ δεν καλείς νέους οπαδούς, σε ποιον θα κάνουν κουμάντο; Αν εσύ δεν σκύβεις το κεφάλι σε κάθε τους εντολή, αν εσύ δεν ισοπεδώνεσαι μπροστά τους, ποιους θα διατάζουν;

Τι λέει άραγε η ίδια η οργάνωση για την ψεύτικη θρησκεία; Δεν τονίζει το εδάφιο που λέει: "Εξέλθετε εξ' αυτής ο λαός μου, για να μη συγκοινωνήσετε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβετε εκ τών πληγών αυτής"; Αν λοιπόν η οργάνωση εφαρμόζει αυτό το εδάφιο στην ψεύτικη θρησκεία, δεν θα εφαρμοσθεί άραγε και σ' εσένα, αν ανήκεις σε μια τέτοια ψεύτικη θρησκεία;

Ως πότε λοιπόν θα μένεις εκεί μέσα; Ως πότε θα συμμετέχεις στην ευθύνη για τον πόνο και το θάνατο τών συνανθρώπων σου; Ως πότε θα κλείνεις τα μάτια σου στην αδικία και στο ψέμα;

Ως πότε θα διατηρείς τις οικογένειές μας διαιρεμένες με την απάθειά σου; Ως πότε θα ρίχνεις αλάτι στις πληγές μας;


http://www.oodegr.com/paratir/erwt/ftais.htm




Η Προσπάθεια του Ρόδερφορδ να Συμβιβαστεί με τον Χίτλερ.pdf

http://rwssel.pblogs.gr/files/300532-%CE%97%20%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%AC%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%B5%CF%81%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B4%20%CE%BD%CE%B1%20%CE%A3%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%20%CE%BC%CE%B5%20%CF%84%CE%BF%CE%BD%20%CE%A7%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%B5%CF%81.pdf



!!


Επίθεση σε συνάθροιση Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Θεσσαλονίκη!

Άγνωστοι δράστες στις 2:10 τα ξημερώματα παραβίασαν την πόρτα σε χώρο συνάθροισης Μαρτύρων του Ιεχωβά, στην οδό Λαγκαδά 351 έριξαν εύφλεκτο υλικό και τράπηκαν σε φυγή.


Στην περιοχή έσπευσαν δύο οχήματα της πυροσβεστικής υπηρεσίας με έξι άνδρες και έθεσαν αμέσως υπό έλεγχο την περιορισμένης έκτασης φωτιά. Από την εμπρηστική επίθεση προκλήθηκαν υλικές ζημιές στο χώρο.


http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63641573



ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ!

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ 500 ΒΙΒΛΙΑ "ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ"!


Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ως Προτεστάντες

Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν παραδέχονται ότι η οργάνωσή τους είναι απλώς ένα από τα πολλά παρακλάδια του προτεσταντισμού, παρά το ότι οι θρησκευτικές καταβολές του ιδρυτή τους, Κάρολου Ρώσσελ, αποτελούν μια μετεξέλιξη των ιδεών της προτεσταντικής κίνησης των Αντβεντιστών.

Για την πορεία των αντβεντιστικών ιδεών και υπολογισμών της δευτέρας παρουσίας, και τη σύνδεσή τους με τον Κ. Ρώσσελ, μπορείτε να δείτε αναλυτικά εδώ: http://www.oodegr.com/paratir/istoria/proist.htm.

Όμως, εκτός από αυτά, όλα τα βασικά χαρακτηριστικά των ΜτΙ είναι προϊόντα του προτεσταντισμού και προέρχονται από τις προτεσταντικές ρίζες τους.

Ας τα δούμε εν συντομία:

1) Η ιδέα ότι η μόνη πηγή της χριστιανικής αλήθειας είναι η Αγία Γραφή. Πρόκειται για το θεμελιώδες δόγμα του προτεσταντισμού, το περίφημα Sola Scriptura («Μόνο Γραφή»). Το δόγμα αυτό επινοήθηκε αναγκαστικά από το Λούθηρο, για να μπορέσει να παρακάμψει το κύρος των ερμηνευτών που ανήκαν στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ιδιαίτερα εκείνων που θεωρούνταν άγιοι. Έτσι όμως, χωρίς να καταλαβαίνει το μέγεθος του σφάλματός του, απέρριψε και το κύρος των Πατέρων της Εκκλησίας, που ήταν όντως άγιοι και που αποτελούν τους πνευματικούς διδασκάλους των χριστιανών ήδη αμέσως μετά τους αποστόλους. Αυτούς, ο Λούθηρος και κατόπιν όλοι οι προτεστάντες τους απέρριψαν συλλήβδην, αρνούμενοι το θείο φωτισμό τους και τιτλοφορώντας τις διδασκαλίες τους «παραδόσεις ανθρώπων», συνεπώς σχετικές και στερημένες της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.

Το Sola Scriptura βέβαια η ίδια η Αγία Γραφή δεν το δέχεται, αφού:

α) σε πάρα πολλές περιπτώσεις οι άγιοι που πρωταγωνιστούν στην Αγία Γραφή (προφήτες και απόστολοι) λαμβάνουν αποκάλυψη απευθείας από το Θεό και όχι μελετώντας τις Γραφές, ενώ β) ο απόστολος Παύλος λέει στο Β΄ Θεσσαλονικείς, 2, 15: «Άρα ουν, αδελφοί, στήκετε, και κρατείτε τας παραδόσεις ας εδιδάχθητε είτε διά λόγου είτε δι' επιστολής ημών» - άρα κατά τον Παύλο ο χριστιανισμός έχει μεταδοθεί και προφορικά και όχι μόνο μέσω κειμένων.

Ο τρόπος που λειτουργούσαν ή νήστευαν οι πρώτοι χριστιανοί π.χ. δεν περιγράφεται στην Αγία Γραφή! Άρα μήπως «δε λειτουργούσαν» και «δε νήστευαν»; Όχι, και τα δύο αναφέρεται ότι τα έπρατταν (Πράξεις, 13, 2), χωρίς όμως να τα έχουν παραλάβει μέσω κάποιου «ιερού βιβλίου». Αποτελούσαν πρακτικές που είχαν μεταδοθεί από τους αποστόλους στην πράξη και δε χρειάζονταν να καταγραφούν στα αποστολικά κείμενα, δηλ. εκείνα που κατόπιν αποτέλεσαν την Καινή Διαθήκη. Το ίδιο ισχύει και για ερωτήματα όπως: μήπως οι πρώτοι χριστιανοί δεν είχαν ιερείς; μήπως δεν πίστευαν στην Αγία Τριάδα; μήπως δεν τιμούσαν το σταυρό, την Παναγία και τους αγίους; μήπως, μήπως ...; κ.τ.λ.

Βέβαια, οι προτεστάντες επέλεξαν το Sola Scriptura ως τη μόνη ασφαλή βάση για να βρουν την αυθεντική εκδοχή του χριστιανισμού, επειδή τους χώριζε ένα χάσμα 15 αιώνων από την πρωτοχριστιανική εποχή. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δε χωρίζεται από την πρωτοχριστιανική εποχή με κανένα χάσμα, αλλά ενώνεται μέσω της αδιάσπαστης αλυσίδας των αγίων της, από τους ίδιους τους αποστόλους και τους άμεσους μαθητές τους μέχρι σήμερα. Γι' αυτό και σ' εμάς δεν τίθεται θέμα «διαφωνίας» και «αντίθεσης» μεταξύ Αγίας Γραφής και παράδοσης: και τα δύο παραδόθηκαν στους ανθρώπους από τους αποστόλους και διαφυλάχτηκαν μέσα στους αιώνες.

 

2) Για να παρακάμψει τη διδασκαλία των αγίων, ο προτεσταντισμός επινόησε και το επόμενο δόγμα του, την «αποστασία της Εκκλησίας αμέσως μετά το θάνατο των αποστόλων», και τη νόθευση του αυθεντικού (βιβλικού) χριστιανισμού από τους Πατέρες της Εκκλησίας, ακόμη και το 2ο αι. μ.Χ., με ειδωλολατρικές και φιλοσοφικές επιρροές.

Βέβαια, τίθεται το θέμα πώς μια τέτοια «αποστατική» Εκκλησία μπόρεσε να συγκροτήσει ένα γνήσιο κανόνα της Αγίας Γραφής, ώστε να τον παραλάβουν οι προτεστάντες, ενώ «σε όλα τα άλλα ζητήματα» έκανε μονίμως λάθος ...; Έτσι, εν πάση περιπτώσει, οι προτεστάντες απέρριψαν όλα τα στοιχεία της εκκλησιαστικής παράδοσης και επέστρεψαν με ένα ιστορικό άλμα σε αυτό που νόμιζαν πως είναι η πρωτοχριστιανική αυθεντικότητα.

Φυσικά, η ιδέα ότι η Εκκλησία αποστάτησε (ολόκληρη!) είναι αυθαίρετη. Επιχειρείται η τεκμηρίωσή της σε σημεία της Καινής Διαθήκης όπου γίνεται λόγος για τη μεγάλη αποστασία των τελευταίων ημερών, αλλά εκεί - ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι μιλάει για μια περίοδο κρίσης που αρχίζει αμέσως μετά τους αποστόλους, αφού από την ανάσταση του Χριστού και μετά ήδη μπαίνουμε στις έσχατες μέρες - σε καμία περίπτωση δεν αναφέρεται συνολική αποστασία της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού με κεφαλή το Χριστό, αλλά μόνο συγκεκριμένων προσώπων.

Ολόκληρη η Εκκλησία δεν είναι δυνατόν να αποστάτησε, γιατί τότε το Άγιο Πνεύμα απέτυχε στο έργο του, οι «πύλες του άδη» νίκησαν την Εκκλησία (αντίθετα με τη διαβεβαίωση του Ιησού στο Ματθ. 16, 18), ενώ δε φαίνεται να εκπληρώνεται πουθενά η υπόσχεση του Κυρίου ότι θα είναι με τους χριστιανούς «όλες τις ημέρες μέχρι τη συντέλεια του αιώνων» (Ματθ. 28, 20). Εξάλλου, η ίδια η Εκκλησία, όπως είπαμε, είναι σώμα Χριστού με κεφαλή το Χριστό (ο Χριστός είναι μέλος της Εκκλησίας και μάλιστα το σημαντικότερο, το κεφάλι), συνεπώς δε γίνεται να αποστάτησε, ώστε να υπάρχει κενό πίστης από τους αποστόλους μέχρι τον εκάστοτε προτεστάντη ιδρυτή κάποιας εκκλησιαστικής οργάνωσης, που φαντάζεται ότι ο ίδιος και η οργάνωσή του διασώζουν τη χριστιανική αλήθεια - κοινός τόπος σε όλα τα προτεσταντικά παρακλάδια.

Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, οι προτεστάντες επινόησαν την ιδέα της «αόρατης Εκκλησίας», στην οποία περιλαμβάνονται όλοι οι «αληθινοί χριστιανοί» όλων των ιστορικών παραλλαγών του χριστιανισμού, που όμως είναι ετερόκλητοι και «άγνωστοι», άρα δε μπορούν να χρησιμεύσουν ως άγιοι διδάσκαλοι των χριστιανών. - έτσι, οι χριστιανοί δεν έχουν οδηγούς, παρά «μόνο την Αγία Γραφή». Ακόμη κι αν ανάμεσά τους τοποθετούνται κάποιοι γνωστοί άγιοι, είτε ορθόδοξοι είτε ρωμαιοκαθολικοί (δηλ. άνθρωποι που φαίνονται ειλικρινείς πιστοί), δεν τους αναγνωρίζεται καμιά αυθεντικότητα στην προσέγγιση του Θεού, ενώ αναγνωρίζεται με σεβασμό το κύρος των ερμηνευτών που ερμήνευσαν τη Βίβλο κάνοντας φιλολογικές έρευνες ή μαθηματικούς υπολογισμούς ...;

Όμως «αόρατη Εκκλησία» δε μπορεί να υπάρχει, γιατί δε συγκεντρώνεται στο κυριακό δείπνο, δηλ. στη θεία μετάληψη (την οποία οι ΜτΙ και γενικά οι προτεστάντες έχουν ερμηνεύσει αλληγορικά ως προς τις βιβλικές αναφορές και τροποποιήσει κατά βούλησιν). Η Εκκλησία οφείλει να είναι πάντα ορατή και συγκεκριμένη, έστω κι αν περιλαμβάνει και ανάξιους (και η Εκκλησία των αποστολικών χρόνων είχε αρκετούς), και συγκροτημένη σε ένα σώμα με κέντρο την ευχαριστία (θεία μετάληψη). Σ' αυτήν περιλαμβάνονται και οι άγγελοι και ο Χριστός, γι' αυτό και ποτέ δεν αποστατεί, αλλά πάντα είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας», όπως γράφει ο απόστολος Παύλος στο Α΄ Τιμόθεον, 3, 15.

Επίσης, οι διδάσκαλοι της Εκκλησίας αμέσως μετά τους αποστόλους είναι οι ίδιοι οι μαθητές των αποστόλων, που εκείνοι επέλεξαν και τοποθέτησαν στις θέσεις τους. Ανάμεσά τους είναι ο Τίτος, ο Τιμόθεος, ο Κλήμης, οι ευαγγελιστές Λουκάς και Μάρκος κ.π.ά. Αποστάτες ήταν όλοι αυτοί; Ή μήπως αποστάτες είναι μόνο ο Ιγνάτιος και ο Πολύκαρπος, αφού από τα γραπτά τους συνάγεται ότι η Εκκλησία του 2ου αι. μ.Χ. είναι ίδια με Εκκλησία των επόμενων αιώνων και τελικά με την Ορθόδοξη; Τα γραπτά αυτών των αγίων δε μπορεί να γίνουν αποδεκτά χωρίς πρόβλημα από τους προτεστάντες. Όμως, αν αυτοί οι άγιοι υπήρξαν αποστάτες, πού είναι οι αντιδράσεις όλων των υπολοίπων και πώς είναι δυνατόν να κατάφεραν ν' αλλάξουν ολόκληρη τη φυσιογνωμία του χριστιανισμού;

Για κάθε ειλικρινή μελετητή, τα κείμενα των αγίων του 2ου αι. μ.Χ. διασώζουν την αυθεντικότητα της Εκκλησίας, αυτά που οι άγιοι παρέλαβαν από τους άμεσους διδασκάλους τους, τους αποστόλους και μαθητές του Χριστού. Γι' αυτό και πολλοί προτεστάντες, μελετώντας τα, έχουν μεταστραφεί στην Ορθοδοξία, ενώ οι υπόλοιποι, όσοι τα μελετούν, προτιμούν να τα θάψουν κάτω απ' το χαλί τιτλοφορώντας τα «προϊόντα αποστασίας».

 

3) Η χρήση του εβραϊκού (Μασοριτικού) κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης αντί για τη Μετάφραση των 70 (Ο΄) που χρησιμοποιούσε και χρησιμοποιεί πάντα η Εκκλησία. Ο Λούθηρος απέρριψε τους Ο΄ και υιοθέτησε το Μασοριτικό, νομίζοντας πως έτσι ανακαλύπτει την αρχαιότερη και άρα γνησιότερη εκδοχή της Παλ. Διαθήκης. Έτσι, έπαθε τα εξής: α) απέρριψε 10 ολόκληρα βιβλία της Παλ. Διαθήκης, που ήταν γραμμένα απ' ευθείας στα ελληνικά και δεν περιελήφθησαν ποτέ στην Εβραϊκή Βίβλο! β) ήρθε σε αντίθεση με την ίδια την Καινή Διαθήκη, γιατί εκεί οι παραπομπές στην Παλαιά γίνονται με εδάφια των Ο΄!

Αρκετά στοιχεία για το πρόβλημα μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.oodegr.com/oode/grafi/evrys_kanwn1.htm.

Οι ΜτΙ δεν αποδέχτηκαν αυτούσιο το Μασοριτικό, αλλά κατασκεύασαν ένα νέο κείμενο της Αγίας Γραφής, τη «Μετάφραση Νέου Κόσμου», όπου όμως - όπως ήταν αναμενόμενο - η Παλαιά Διαθήκη έχει ως βάση το εβραϊκό κείμενο. Είναι μια «επιστημονική» μετάφραση της Βίβλου, τροποποιημένη κατά τις απόψεις τους.

Πάντως, πρέπει να τονίσουμε ότι είναι παράδοξο μια οργάνωση «μελετητών των Γραφών» να θεωρεί εγκυρότερες τις απόψεις σύγχρονων φιλολόγων, όσες περγαμηνές κι αν εμφανίζουν, από τις απόψεις των ίδιων των συγγραφέων της Καινής Διαθήκης, που παρέθεταν από τους Ο΄, το κείμενο των οποίων αποτελεί από την αρχή και για όλους τους αιώνες την Παλαιά Διαθήκη των αληθινών χριστιανών, δηλαδή της Εκκλησίας ανατολής και δύσης (στη δύση η χρήση του διατηρήθηκε από τους Ρωμαιοκαθολικούς, παρότι ο ρωμαιοκαθολικισμός δεν αποτελεί συνέχεια της πίστης των αρχαίων δυτικών χριστιανών, αλλά αίρεση με πάρα πολλές αποκλίσεις που εμφανίστηκε γύρω στο 1000 μ.Χ.).

 

4) Με αποκλίσεις, ανάλογα με τον προτεσταντικό κλάδο όπου ανήκουν, οι προτεστάντες απορρίπτουν την ειδική ιεροσύνη, υποβιβάζουν τα μυστήρια σε απλές συμβολικές τελετές, δεν κάνουν το σταυρό τους, ακόμη κι όταν τον χρησιμοποιούν ως χριστιανικό σύμβολο (ενώ οι ΜτΙ ούτε κι αυτό το κάνουν), ενώ συλλήβδην δεν αναγνωρίζουν την ιερότητα των εικόνων, δεν τιμούν την Παναγία και τους αγίους, ούτε μιλάνε με αυτούς, ούτε και προσεύχονται για τους νεκρούς, νομίζοντας πως οι ψυχές κοιμούνται κατά το διάστημα από το σωματικό θάνατο μέχρι την τελική ανάσταση.

Όλες αυτές οι δοξασίες των ΜτΙ είναι προϊόντα των προτεσταντικών καταβολών τους, για τα οποία στη συνέχεια αναζητήθηκαν βιβλικά ερείσματα και, για να βρεθούν, επανερμηνεύτηκαν ως σύμβολα, αλληγορίες και οράματα χωρίς αληθινό περιεχόμενο όλα τα σημεία της Αγίας Γραφής που φανερώνουν το αντίθετο.

Μάλιστα την τιμή προς την Παναγία και το σταυρό οι ΜτΙ τη χαρακτηρίζουν «λατρεία» («της Μαρίας» και του σταυρού) και την πίστη στη ζωή των ψυχών μετά το θάνατο τη χαρακτηρίζουν «αθανασία της ψυχής», για να δείξουν πως πρόκειται για επιδράσεις από την ειδωλολατρία και την αρχαία φιλοσοφία. Στην πραγματικότητα, αυτά δεν έχουν καμία σχέση, αλλά αποτελούν διδασκαλίες των χριστιανών εξ αρχής, θεμελιωμένες σε πολλά σημεία της Καινής Διαθήκης, αλλά και στην πραγματική εμπειρία των αγίων χριστιανών των πρώτων γενεών και, κατόπιν, όλων των αγίων όλων των εποχών.

Οι προτεστάντες ωστόσο, μεταξύ αυτών και οι ΜτΙ, την ερμηνεία των σχετικών σημείων της Αγίας Γραφής από την Εκκλησία την απορρίπτουν, ενώ την εμπειρία των αγίων από τη θεία χάρη και τον ουράνιο κόσμο τη θεωρούν πλάνη (γιατί «έρχεται σε αντίθεση με τη Βίβλο» - όπως την ερμηνεύουν αυτοί βέβαια) και επίσης την απορρίπτουν.

 

5) Και απομένουν δύο στοιχεία: ο εσχατολογικός προσανατολισμός των ΜτΙ και η χρήση του ονόματος Ιεχωβά ως «του θείου ονόματος».

Ο εσχατολογικός προσανατολισμός υπάρχει και σε άλλες προτεσταντικές ομάδες, όπως οι Αντβεντιστές, από τους οποίους γεννήθηκαν οι αρχικές δοξασίες των ΜτΙ. Φυσικά, όλοι οι χριστιανοί είμαστε εσχατολογικά προσανατολισμένοι, αλλά στους ΜτΙ διακρίνω δύο διαφορές από την Ορθοδοξία, εκτός φυσικά από την εμμονή τους με τον ακριβή καθορισμό της χρονολογίας της Δευτέρας Παρουσίας:

α) Φαίνεται να ενδιαφέρονται κατά κύριο λόγο για τις πράξεις του Θεού πάνω στο σύνολο της ανθρωπότητας (σα να πρόκειται για ένα πολιτικό πρόγραμμα) και δευτερευόντως για την προσωπική σωτηρία κάθε ανθρώπου. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου, για αντανάκλαση της ιουδαϊκής νοοτροπίας σχετικά με τον περιούσιο λαό. Στην Παλαιά Διαθήκη ο Κύριος καθοδηγούσε το λαό Του ως σύνολο, κι έτσι οι ΜτΙ, που, ως προτεστάντες, είναι υπερβολικά προσκολλημένοι στην Παλ. Διαθήκη, παραβλέπουν τον προσωπικό χαρακτήρα της εν Χριστώ αποκάλυψης.

Αυτό ωστόσο θεωρώ πως έχει σχέση και με την τακτική της «αποκοπής»: ο «λαός του Θεού» γίνεται αυτοδύναμο, που υπερβαίνει τα μέλη του και είναι, ως σύνολο, πιο σημαντικός απ' αυτά, κι έτσι ένα πρόσωπο που «παρεμποδίσει» το σκοπό του Θεού μπορεί να αποβληθεί σαν σάπιο φρούτο, χωρίς να ενδιαφερόμαστε πλέον για τη σωτηρία του.

β) Οι ορθόδοξοι, όπως και οι αρχαίοι χριστιανοί, έχουμε την πρόγευση των εσχάτων ήδη από αυτή τη ζωή, στο βαθμό που ο άνθρωπος ενώνεται με το Θεό εν Χριστώ, μετέχει στη θεία χάρη, γίνεται άγιος. Πρόκειται για την πρώτη ανάσταση, που αναφέρεται στην Αποκάλυψη. Οι προτεστάντες, για να μην υποχρεωθούν να αναγνωρίσουν αγίους (άρα και θεόπνευστους διδασκάλους και ερμηνευτές που θα πρέπει να ακολουθήσουν), μεταθέτουν τα πάντα για το τέλος, με εξαίρεση τους πεντηκοστιανούς, που έχουν πέσει στην αντίθετη πλάνη και φαντάζονται ότι, με τις εκστασιακές τους επιδόσεις, πραγματώνουν το χαρισματική κατάσταση των πρώτων χριστιανών (χωρίς όμως κι αυτοί να αναγνωρίζουν τις γνήσιες χαρισματικές καταστάσεις που συμβαίνουν στους αγίους όλων των εποχών).

 

Η χρήση του «θείου ονόματος» είναι μια εξειδικευμένη συνέπεια της υπερβολικής έμφασης όλων των προτεσταντών στην Παλαιά Διαθήκη, υπό το φως της οποίας κατανοούν την Καινή Διαθήκη, αντί για το αντίθετο.

Έτσι, οι ΜτΙ χρησιμοποιούν για το Θεό ένα όνομα που έχει αποκαλυφθεί στην Παλαιά Διαθήκη και απορρίπτουν την άποψη ότι το όνομα, με τον οποίο Τον αποκάλυψε ο Χριστός, είναι «Πατήρ» (μάλιστα εισήγαγαν στη «μετάφραση» της Καινής Διαθήκης τον όρο Ιεχωβά σε όλη την έκταση του κειμένου, θεωρώντας ότι, από «επιστημονική» άποψη, «θα έπρεπε» να υπάρχει), ενώ απορρίπτουν εντελώς και την πίστη στην ύπαρξη της Αγίας Τριάδας («της Τριάδας»), αφού κατανοούν την Παλαιά Διαθήκη ιουδαϊκά (τυπικό προτεσταντικό χαρακτηριστικό). Έτσι, όλα τα σημεία της Παλαιάς Διαθήκης όπου φαίνεται το πολυπρόσωπο του Θεού (πρώιμες υποδηλώσεις της τριαδικότητας), καθώς και τα σημεία της Καινής Διαθήκης όπου γίνονται αναφορές στην Αγία Τριάδα (όπως στην κατακλείδα του κατά Ματθαίον), οι ΜτΙ τα ερμηνεύουν έτσι ή αλλιώς, ώστε να ταιριάζουν με τις πεποιθήσεις τους, και απορρίπτουν την ερμηνεία και τις πεποιθήσεις των αγίων, ακόμη και του πρώτου αιώνα, ως ...;αντιγραφικές (αντίθετες προς την Αγία Γραφή)!

Η ερμηνεία της Βίβλου από τους ΜτΙ φυσικά είναι καθαρά φιλολογική, αφού δεν έχουν αγίους που να θεωρηθούν αυθεντικοί ερμηνευτές. Ως γνήσιοι προτεστάντες, θεωρούν ότι ο δρόμος που οδηγεί στη σωστή ερμηνεία της Βίβλου είναι ο δρόμος της λογικής και όχι ο δρόμος της θείας χάριτος. Η ίδια η μελέτη της Βίβλου «είναι πηγή χάριτος», τουλάχιστον για έναν «ειλικρινή μελετητή». Τα ίδια λένε όλοι οι προτεστάντες (δες π.χ. το βιβλίο Διψώντας για το Θεό, του πρώην προτεστάντη πάστορα Ματθαίου Γκάλλατιν, που μεταστράφηκε στην Ορθοδοξία όταν ανακάλυψε και μελέτησε τους Πατέρες της Εκκλησίας της αμέσως μετά τους αποστόλους γενιάς, δηλ. τους μαθητές των αποστόλων - «Αποστολικούς Πατέρες»).

Το παραπάνω βιβλίο, καθώς και το βιβλίο του π. Πήτερ Γκίλκουϊστ Καλώς ήλθατε στο σπίτι σας (όπου εξιστορείται η μεταστροφή στην Ορθοδοξία μιας ολόκληρης προτεσταντικής κοινότητας των ΗΠΑ, μετά από έρευνα των αρχαίων χριστιανικών πηγών) ίσως μπορούν να βοηθήσουν έναν ΜτΙ να κατανοήσει τις πραγματικές ρίζες της διδασκαλίας της Οργάνωσής του και ίσως να καταλάβει για ποιο λόγο η Ορθοδοξία έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και απόψεις στο ένα ή το άλλο ζήτημα, καθώς και πώς σχετίζονται αυτά με τις πρωτοχριστιανικές καταβολές και την ίδια την Αγία Γραφή.

 

Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης


πηγή: http://www.oodegr.com/paratir/genika/protestantes_1.htm


ΣΟΚ! Η Ναζιστική δήλωση νομιμοφροσύνης της Σκοπιάς (Μάρτυρες του Ιεχωβά)

Γνωρίζετε ότι η Εταιρία Σκοπιά προσπάθησε να συμμαχήσει με το Χίτλερ, κάνοντάς του έγγραφη δήλωση νομιμοφροσύνης προς το 3ο Ράιχ; Το ότι οι οπαδοί τής Σκοπιάς διώχθηκαν στη Γερμανία, δεν ήταν το αποτέλεσμα τής "ουδετερότητάς τους" απέναντι στον Χίτλερ. Απλώς ο Χίτλερ δεν αποδέχθηκε το "γλύψιμο" που του έκανε τότε η Σκοπιά, καθώς προτίμησε να συμμαχήσει με τους Παπικούς εχθρούς της, που ήταν ισχυρότεροι από μια μικρή αίρεση.

Τα όσα θα διαβάσετε στη συνέχεια, είναι μια ιστορία δόλου και απάτης, ενδεικτικά τής τυχοδιωκτικής πολιτικής τής Σκοπιάς, και τής σχέσης της με τις θηριώδεις εξουσίες αυτού τού κόσμου...

Όπως θα γνωρίζετε, η Σκοπιά κάνει μεγάλο "ντόρο" για τα μέλη της στη Γερμανία που υπήρξαν κρατούμενοι σε Γερμανικά στρατόπαιδα συγκέντρωσης. Και πράγματι, προσπαθεί να εκμεταλλευθεί οτιδήποτε μπορεί, ώστε να πείσει τους οπαδούς της, ότι δεν είναι μέρος τού κόσμου, ότι δεν είναι μέρος τής πολιτικής εξουσίας, και ότι δήθεν παρέμεινε ως "οργάνωση τού Θεού" μακρυά από τις διαμάχες αυτού τού κόσμου, και ότι ήταν το "θύμα" τών κακών τού κόσμου.

Η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική! Τα παρακάτω ντοκουμέντα θα δείξουν το πραγματικό πρόσωπο τής Σκοπιάς, όσο απίστευτο κι αν φανεί σε αυτούς που έχουν συνηθίσει να τη θεωρούν ως "πολιτικά και στρατιωτικά ουδέτερη". Γιατί όχι μόνο "Μάρτυρες τού Ιεχωβά" πολέμησαν στο πλευρό τού Χίτλερ, αλλά ο ίδιος ο Ρόδερφορδ έκανε εκ μέρους τής Σκοπιάς, δήλωση νομιμοφροσύνης προς το 3ο Ράιχ!!! Μια δήλωση, που σήμερα η Σκοπιά αποκρύπτει με κάθε τρόπο, και προσπαθεί να "ρίξει" στις πλάτες άλλων. Όμως τα στοιχεία υπάρχουν, και θα τα παρουσιάσουμε εδώ, και για τον πιο δύσπιστο.

1. Η πρώτη επιστολή τού Ρόδερφορδ προς τον Χίτλερ

Το 1933, η Εταιρία Σκοπιά έστειλε την παρακάτω επιστολή στον Χίτλερ:

alt

Στο βιβλίο τού έτους 1985, σελ. 111, η ίδια η Εταιριά Σκοπιά, μεταφράζει ένα τμήμα τής επιστολής που έστειλε στον Χίτλερ, ως εξής:

"Η προεδρεία τού Μπρούκλιν τής Εταιρίας Σκοπιά είναι και ήταν πάντοτε εξαιρετικά φιλική προς τη Γερμανία. Το 1918 ο πρόεδρος τής Εταιρίας και εφτά μέλη τού Σώματος τών Διευθυντών στην Αμερική καταδικάσθηκαν σε φυλάκιση 80 ετών για το λόγο ότι ο πρόεδρος αρνήθηκε να επιτρέψει σε δύο περιοδικά, τα οποία εξέδιδε στην Αμερική, να χρησιμοποιηθούν σε πολεμική προπαγάνδα εναντίον τής Γερμανίας".

Η συνέχεια τής επιστολής αυτής προς τον Χίτλερ, δεν δημοσιεύεται από την Εταιρία Σκοπιά, γι' αυτό θα σας την παρουσιάσουμε εμείς εδώ, σε μετάφραση Α. Αλεβιζόπουλου (βιβλίο "Η λατρεία τής Σκοπιάς" τόμος Α΄ σελ. 112):

"...Αυτά τα δύο περιοδικά, "Η Σκοπιά" και "Σπουδαστής τής Βίβλου", ήταν τα δύο μοναδικά περιοδικά τής Αμερικής που αρνήθηκαν να κάνουν πολεμική προπαγάνδα εναντίον τής Γερμανίας και γι' αυτό το λόγο στη διάρκεια τού πολέμου απαγορεύτηκαν και καταπιέστηκαν.

Κατά τον ίδιο τρόπο τρόπο το προεδρείο τής εταιρείας στη διάρκεια τών τελευταίων μηνών, όχι μόνο αρνήθηκε να λάβει μέρος στη φρικτή προπαγάνδα εναντίον τής Γερμανίας, όπως υπογραμμίζεται και στη συνημμένη διακήρυξη με την αναφορά στο ότι οι κύκλοι που κατεύθυναν τη φρικτή προπαγάνδα στην Αμερική (οι Εβραίοι έμποροι και οι Καθολικοί) είναι και οι αδιάλλακτοι διώκτες τού έργου τής εταιρείας μας και τού προεδρείου της".

Για όποιον αμφιβάλλει για τη γνησιότητα τών παραπάνω κειμένων, δεν έχει παρά να τα δει από την ίδια την Εταιρία Σκοπιά, στο Βιβλίο τού έτους 1934, Ελβετική έκδοση, σελ. 94, 95.

Παρατηρούμε, ότι με το έγγραφο αυτό, η Εταιρία Σκοπιά, θεωρεί την προπαγάνδα κατά τού Χίτλερ "φρικτή". Δεν θεωρεί όμως φρικτό το διωγμό τών Εβραίων από το Χίτλερ. Μάλιστα δεν παραλείπει να υπονοήσει ότι συμφωνεί με αυτή, ως προς κοινό εχθρό!!!

Για όποιον οπαδό τής Σκοπιάς σήμερα, προσπαθήσει να μας δικαιολογήσει την "μη ανάμιξη" αυτή τής Σκοπιάς κατά τού Χίτλερ, ως "ουδετερότητα", θα του υπενθυμίσουμε ότι ΣΗΜΕΡΑ Η ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ, (κατόπιν εορτής), δημοσιεύοντας πλήθος άρθρα εναντίον του, και κυκλοφορώντας ακόμα και βιντεοκασέτες που περιγράφουν το "πώς ο Χίτλερ βασάνιζε τους ανθρώπους στα στρατόπαιδα". Όταν όμως έγραφαν στο Χίτλερ, τους σύμφερε η ουδετερότητα. Τότε έχαιραν για τους διωγμούς τών Εβραίων, και αποζητούσαν την επιδοκιμασία τού Χίτλερ. Σήμερα δεν είναι πια ουδέτεροι!!! Πώς γίνεται να είναι δικαιολογημένη αυτή η ασυνέπεια;

Μα τότε, πίστευαν ότι ίσως ο Χίτλερ νικούσε στον πόλεμο, και ήθελαν να τον έχουν σύμμαχο. Τώρα πια που όλοι τον βρίζουν, τον βρίζουν κι αυτοί, και δεν είναι πια ουδέτεροι! Γιατί σήμερα δεν είναι πια ουδέτερη η Σκοπιά όσον αφορά τον Χίτλερ; Και αν σήμερα δεν είναι πια ουδέτερη, γιατί τότε έπρεπε να είναι;

Στην πραγματικότητα όμως, όχι μόνο δεν ήταν ουδέτερη ως προς τον Χίτλερ, αλλά ΣΥΜΦΩΝΟΥΣΕ ΤΟΤΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ!!!

Στην ίδια επιστολή (μετάφραση Α. Αλεβιζόπουλου στο βιβλίο "Η λατρεία τής Σκοπιάς" τόμος Α΄ σελ. 127), αναφέρεται ότι:

"οι Σπουδαστές τής Γραφής στη Γερμανία αγωνίζονται για τους ίδιους υψηλούς ηθικούς σκοπούς και τα (υψηλά), ιδεώδη, τα οποία η εθνική κυβέρνηση τού γερμανικού ράιχ προβάλλει αναφορικά με τη σχέση τού ανθρώπου με το Θεό, δηλαδή την εντιμότητα τού δημιουργήματος απέναντι στον Δημιουργό!".

Εδώ θα πρέπει να τονισθεί, ότι όλα όσα έγραψε η εταιρία Σκοπιά στον Χίτλερ, ήταν υποκριτικά ψέματα, στην προσπάθειά της να συμμαχήσει μαζί του. Γιατί είναι γνωστό ότι στα έντυπά της, στη διάρκεια τού 1ου παγκ. πολέμου, όχι μόνο δημοσίευε επιστολές στρατιωτών Σπουδαστών τής Γραφής από το μέτωπο, αλλά και αναμίχθηκε ενεργά με άλλες δημοσιεύσεις. Γι' αυτά όμως θα μιλήσουμε σε ξεχωριστό αρχείο με ντοκουμέντα.

2. Δήλωση νομιμοφροσύνης προς το 3ο Ράιχ

Μαζί με την παραπάνω επιστολή, στάλθηκε ταυτόχρονα στον Χίτλερ από τη Σκοπιά, και μια "Διακήρυξη", (δημοσιεύθηκε στο Βιβλίο Έτους 1934, Ελβετική έκδοση, σελ. 89 - 96), που αποτελεί δήλωση νομιμοφροσύνης προς το 3ο Ράιχ!!! Πρόκειται για τη "Διακήρυξη" που υιοθετήθηκε από τη συνέλευση 7.000 "Μαρτύρων τού Ιεχωβά" στο Βερολίνο, στις 25 Ιουνίου 1933.

alt

Στη διακήρυξη, αναφερόταν μεταξύ άλλων, ότι:

"Αντί να εναντιονόμαστε στις βασικές αρχές που εκπροσωπεί η γερμανική κυβέρνηση, υπερασπιζόμαστε πλήρως αυτές τις βασικές αρχές και αναφέρουμε πώς ο Ιεχωβά Θεός θα φέρει δια τού Χριστού Ιησού την πλήρη πραγματοποίηση αυτών τών βασικών αρχών..."

..."Μια προσεκτική εξέταση τών βιβλίων και εντύπων μας θα δείξει πώς τα υψηλά ιδεώδη που έθεσε ως στόχο και προβάλλει η εθνική κυβέρνηση, εκτίθενται, επικροτούνται και υπογραμμίζονται ιδιαίτερα και στις δικές μας εκδόσεις. Εκτός από αυτό, τα βιβλία μας αποδεικνύουν ότι ο Ιεχωβά Θεός θα φροντίσει, ώστε όλοι όσοι αγαπούν την δικαιοσύνη και υπακούουν στον Ύψιστο, να φθάσουν σε καθορισμένο καιρό αυτά τα υψηλά ιδεώδη. Τα έντυπά μας και η δραστηριότητά μας δεν απειλούν τις βασικές αρχές τής εθνικής κυβερνήσεως. Αντίθετα, αυτά τα υψηλά ιδεώδη υποστηρίζονται πολύ σ' αυτά. Γι' αυτό και ο Σατανάς, ο εχθρός όλων όσων αγαπούν τη δικαιοσύνη, θα προσπαθήσει να δυσφημίσει τη δραστηριότητά μας και να την εμποδίσει σ' αυτή τη χώρα..." (Μετάφραση Α. Αλεβιζόπουλου στο βιβλίο "Η λατρεία τής Σκοπιάς" τόμος Α΄ σελ. 127, 129).

Παρατηρήστε πώς η Σκοπιά, (η "ουδέτερη και αμμέτοχη, και αντίθετη προς τις θηριώδεις κοσμικές εξουσίες" όπως ισχυρίζεται), εκθειάζει τα "υψηλά ιδεώδη" τού 3ου ράιχ!!! Παρατηρήστε πώς ταυτίζει τα ιδεώδη τού Θεού, με τα ιδεώδη τού Χίτλερ!!!

3. Ανέντιμη επίρριψη ευθύνης σε έναν νεκρό

Από τη δημοσίευσή της αυτή στο Ελβετικό βιβλίο τού έτους το 1934, ως το 1985, η εταιρία Σκοπιά, κράτησε "σιγή ιχθύος", σαν να μην υπήρξαν ποτέ αυτά τα κατάπτυστα κείμενά της προς το Χίτλερ. Ώσπου, τα στοιχεία που διαρκώς αποκαλύπτονταν, την ανάγκασαν να ξαναμιλήσει για το θέμα αυτό, στο "Βιβλίο τού Έτους 1985" σελ. 110 - 111. Εκεί παραδέχεται τη γνησιότητα τών κειμένων αυτών, αλλά ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΠΑΤΗ. Εκεί υποστηρίζει, ότι το πρωτότυπο κείμενο τών εγγράφων αυτών που είχε συνταχθεί από τον Ρόδερφορδ, αλλοιώθηκε από τον υπεύθυνο τμήματος τής Γερμανίας, τον "αδελφό Μπάλτζεραϊτ". Επί τόσα χρόνια, η θρασύδειλη ηγεσία τής Σκοπιάς, περίμενε υπομονετικά το θάνατο τού Μπάλτζεραϊτ, για να τον κατηγορήσει ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ για απάτη και προδοσία, και να του επιρρίψει τις ευθύνες για το "γλύψιμο" που έκανε στο Χίτλερ σαν πιστό σκυλί, όσο προσπαθούσε να τον κάνει σύμμαχό της. Γιατί ως γνωστόν οι νεκροί δεν μιλούν...

4. Η δεύτερη επιστολή τού Ρόδερφορδ στον Χίτλερ

ΟΜΩΣ το ότι τα κείμενα αυτά τα έγραψε ο Ρόδερφορδ που εκείνο τον καιρό βρισκόταν στο Βερολίνο, και όχι ο Μπάλτζεραϊτ, αποδεικνύει και μια δεύτερη επιστολή προς το Χίτλερ, υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον "Πρόεδρο Ρόδερφορδ", με ημερομηνία 9-2-1934. Εκεί μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής:

"Αξιότιμε κύριε Ράιχσκαντσλερ (Καγκελάριε τού τρίτου ράιχ)... Εχθροί τών μαρτύρων τού Ιεχωβά διέδωσαν αυτήν την κακόβουλο συκοφαντία και βρωμερά ψεύδη γι' αυτούς, για να παρακινήσουν την κυβέρνηση να τους βλάψει. Για να έχει τη δυνατότητα η κυβέρνηση να ενημερωθεί πάνω στα πραγματικά γεγονότα, 7.000 μάρτυρες τού Ιεχωβά συναθροίσθηκαν στις 25 Ιουνίου 1933 στο Βερολίνο και μ' αυτή την ευκαιρία εξέδωσαν μία διακήρυξη, στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα σχετικά με τη δραστηριότητά των στη Γερμανία. Αυτή η Διακήρυξη δόθηκε σε όλους τους ανωτάτους αξιωματούχους τής κυβερνήσεώς σας και διανεμήθηκε σε εκατομμύρια αντίτυπα στο λαό".

"Αυτή η Διακήρυξη, από την οποία επισυνάπτεται ένα αντίτυπο, παρακαλούσε την κυβέρνηση να φροντίσει, ώστε αυτοί οι ειλικρινείς άνθρωποι, που είναι μάρτυρες τού Ιεχωβά, να δύνανται να ακολουθήσουν χωρίς δυσκολία τις εντολές τού Θεού..."

alt

Η παραπάνω επιστολή δημοσιεύτηκε από τον υπεύθυνο τμήματος Ελβετίας τής εταιρείας Σκοπιά Franz Zurcher στο βιβλίο του με τίτλο: "Σταυροφορία εναντίον τού Χριστιανισμού" (γερμανική, Ζυρίχη 1938, σελ. 184 - 185). Το βιβλίο αυτό γράφτηκε για να υποστηρίξει την υπόθεση τής εταιρίας Σκοπιά.

Στο κείμενο τής δεύτερης αυτή επιστολής τού Ρόδερφορδ, βλέπουμε ότι ο ίδιος ο Ρόδερφορδ, καλύπτει πλήρως το κείμενο τής "Διακηρύξεως τού 1933, το επισυνάπτει μάλιστα στην επιστολή του προς τον Χίτλερ, και υπογραμμίζει το περιεχόμενό του!!! Αν το κείμενο ήταν τού δήθεν "προδότη" Μπάλτζεράιτ, πώς ο Ρόδερφορδ το αποδέχθηκε; Μα τότε είναι και αυτός εξ' ίσου προδότης!!!

Ο Μπάλτζεράιτ, όπως και ο Zurcher που δημοσίευσε το κείμενο αυτό, ενεργούσαν στην πραγματικότητα όπως όφειλαν, ως "θεοκρατικοί σαρίμ", δηλαδή "άρχοντες" πυο πρέπει να είναι πάντοτε σε αρμονία με τις οδηγίες τής οργανώσεως". (Σκοπιά 1954, σελ. 363).

5. Οι Ελβετοί Μάρτυρες στη διάρκεια τού πολέμου

Ο επόμενος πρόεδρος τής Σκοπιάς Νάθαν Νορρ, δεν κράτησε διαφορετική στάση από τον τυχοδιώκτη προκάτοχό του, τον Ρόδερφορδ. Με ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ τής Ελβετίας, κατάφερε να διασώσει το εκεί τμήμα της, ώστε να το χρησιμοποιήσει ως ορμητήριο για ολόκληρη την Ευρώπη, μετά τη λήξη τού πολέμου, καθώς όλα τα άλλα τμήματα τής Σκοπιάς είχαν κλείσει.

Για να το πετύχει αυτό, στο περιοδικό "Παρηγορία" (γερμανική έκδοση Βέρνης 1/10/1943) δημοσίευσε στα Γερμανικά και Γαλλικά την εξής ειδική "Διακήρυξη":

alt

Η παραπάνω διακήρυξη, μεταξύ άλλων λέει τα εξής (μετάφραση π. Α. Αλεβιζόπουλου βιβλίο "Η λατρεία τής Σκοπιάς" τόμος Α΄ σελ. 188):

"Δηλώνουμε κατηγορηματικά πώς ο σύλλογός μας ούτε απαγορεύει, ούτε συνιστά, ούτε παρακινεί με οποιοδήποτε τρόπο σε δράση εναντίον στρατιωτικών κανονισμών. Τέτοιου είδους ζητήματα δεν αναλύονται στις συναθροίσεις μας, ούτε στα έντυπα που εκδίδονται από το Σύλλογο... εκατοντάδες μελών μας και φίλων τής πίστεώς μας εξεπλήρωσαν και συνεχίζουν να εκπληρώνουν τα στρατιωτικά των καθήκοντα...

...Παρακαλούμε τα μέλη μας και τους φίλους τής πίστεως, όπως πάντοτε, και στο εξής να περιορίζονται στο κήρυγμα τού ευαγγελίου τής βασιλείας (Ματθ. κδ' 14), και ν' αποφεύγουν κάθε τι που θα μπορούσε να δώσει αφορμή παρερμηνείας, σαν πρόκληση ανυπακοής σε στρατιωτικούς κανονισμούς".

Αν λοιπόν κάποιος Μάρτυς τού Ιεχωβά μας πει ότι η Εταιρία Σκοπιά παρέμεινε ουδέτερη στον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο, είναι σαν μας λέει, ότι η ηγεσία τής Σκοπιάς που έγραψε την παραπάνω διακήρυξη, ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟΙ ΨΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ. Αν πάλι πράγματι οι Μάρτυρες στην Ελβετία πολέμησαν υπέρ τού Χίτλερ, δεν μπορεί να μας μιλάει για ουδετερότητα τής οργάνωσης στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο! Διαλέξτε φίλοι Μάρτυρες: Η Σκοπιά διοικείτο από Ναζιστές, ή από Ψεύτες και Απατεώνες; Αποφασίστε τι από τα δύο είναι οι άνθρωποι στους οποίους εμπιστεύεστε να σας οδηγήσουν στη σωτηρία!!!

Όταν λοιπόν ο πόλεμος τελείωσε, η παραπάνω διακήρυξη εξέθετε την Εταιρία Σκοπιά, και αποδείκνυε ότι πολέμησε υπέρ τών Ναζιστικών στρατευμάτων. Έτσι, κατά τη συνήθη τυχοδιωκτική της τακτική, η Σκοπιά στη Συνέλευση τών "Μαρτύρων τού Ιεχωβά" το 1947 στη Ζυρίχη, υπογράμμισε:

"Το Γραφείο τής Ελβετίας, στο τεύχος τής 1ης Οκτωβρίου 1943 τού "Παρηγορία"... δηλαδή στη διάρκεια τής αυξανόμενης πιέσεως τού τελευταίου παγκοσμίου πολέμου, όταν η πολιτική ουδετερότητα τής Ελβετίας φαινόταν πως απειλείται, πήρε την ευθύνη να δημοσιεύσει μια Διακήρυξη, στην οποία μία φράση ανέφερε: "εκατοντάδες μελών μας και φίλων τής πίστεώς μας εξεπλήρωσαν και συνεχίζουν να εκπληρώνουν τα στρατιωτικά των καθήκοντα"

Αυτή η δήλωση που αποκοίμιζε, εδημιούργησε ανησυχία τόσο στην Ελβετία, όσο και σε ορισμένες περιοχές τής Γαλλίας. Ο αδελφός Νορρ, ως πρόεδρος, δήλωσε θαρραλέα κάτω από ζωηρές επευφημίες, πως οι λέξεις αυτές δεν εκφράζουν την άποψη τής εταιρείας, και δεν βρίσκονται σε αρμονία με τις βασικές αρχές, όπως σαφώς εκτίθενται στη Γραφή" (Σκοπιά 1948, σελ. 146 - 147).

Πότε είχε λοιπόν το "θάρρος" ο "αδελφός Νορρ" ως πρόεδρος να δηλώσει "θαρραλέα" ότι δεν αποδεχόταν αυτές τις λέξεις; ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!!! Πού ήταν το θάρρος του τόσα χρόνια; Αφού είχε τέτοιο θάρρος, γιατί δεν είχε αποκηρύξει τις λέξεις αυτές ενωρίτερα, επί 5 χρόνια μετά τη διακήρυξη; Μάλλον δεν επρόκειτο για θάρρος, αλλά για άφθονο ΘΡΑΣΟΣ!!!

Φίλοι οπαδοί τής Σκοπιάς,

καταλαβαίνω την ταραχή σας, τη ντροπή σας, το πόσο εκτεθειμένοι και προδομένοι αισθάνεστε από την ηγεσία τής Σκοπιάς. Ειδικά εγώ ο γράφων, που φυλακίστηκα για τη στρατιωτική μου ουδετερότητα κάποτε, ως ένας "Μάρτυς τού Ιεχωβά", με την κατηγορία τής "ανυπακοής".

Παρακολουθήσατε ένα δείγμα μόνο, τής γλοιώδους συμπεριφοράς τής οργάνωσης αυτής προς τις "κρατούσες ισχυρές κοσμικές εξουσίες, προς τους ζωντανούς, ακόμα και προς τους νεκρούς οπαδούς της, προκειμένου να βγάλουν από την οργάνωση το φταίξιμο και να το φορτώσουν σ' αυτούς.

Μετά απ' όλα αυτά, εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι αυτοί διαχρονικοί ψεύτες, αυτοί οι απατεώνες, είναι ο αγωγός τού Θεού επί τής γής;

Πάντως εμείς, θα συνεχίσουμε να εκθέτουμε την πλάνη και την υποκρισία τής οργάνωσης αυτής, με όλο και περισσότερα ντοκουμέντα, με την ελπίδα ότι κάποιοι από εσάς, μπορείτε ακόμα να δείτε την αλήθεια, και να ζητήσετε την αληθινή λατρεία τού Θεού, όχι "εν υποκρισία και ψεύδος" τής Σκοπιάς, αλλά "εν Πνεύματι και αληθεία".

Παραμένουμε στη διάθεσή σας.

6. Σκοπιά και Χίτλερ

Μήπως νομίζετε ότι η επιστολές τού Ρόδερφορδ προς τον Χίτλερ, ότι: "οι Σπουδαστές τής Γραφής στη Γερμανία αγωνίζονται για τους ίδιους υψηλούς ηθικούς σκοπούς και τα (υψηλά) ιδεώδη, τα οποία η εθνική κυβέρνηση τού γερμανικού ράιχ προβάλλει", ήταν απλώς τέχνασμα τού Ρόδερφορδ για να κερδίσει την υποστήριξη τού Χίτλερ; Δυστυχώς η αλήθεια είναι πικρή. Μια ματιά στις παρακάτω ομοιότητες και συγκρίσεις, μεταξύ τής Σκοπιάς και τού Χίτλερ, θα σας δείξουν τη γυμνή αλήθεια για την οργάνωση τής Σκοπιάς και τις μεθόδους της:

Χίτλερ Σκοπιά
  1. Θεωρούσε τη δική του εξουσία ως τη μόνη νόμιμη εξουσία σε όλο τον κόσμο.
  2. Πίστευε ότι όποιος δεν δέχεται τη δική του διακυβέρνηση, αξίζει να πεθάνει.
  3. Φερόταν σκληρά και βάναυσα στους εχθρούς του.
  4. Μιλούσε για μια "νέα τάξη" ευτυχίας που θα εγκαθιδρύετο με τη βία, με το θάνατο τών αντιφρονούντων.
  5. Απαιτούσε απόλυτη υποταγή από τους υποτελείς του.
  6. Χρησιμοποιούσε "σπιούνους" για να παρακολουθούν και να "καταδίδουν" τους λαούς.
  7. Πίστευε ότι οι Εβραίοι ήταν ο μεγάλος του εχθρός.
  8. Πρόδιδε τους συμμάχους του όταν δεν τους χρειαζόταν (π.χ. Ιταλία)
  9. Καμάρωνε για το μεγάλο του στράτευμα.
  10. Πίστευε σε μια μελλοντική Χιλιετή διακυβέρνηση τού 3ου Ράιχ.
  1. Θεωρεί τη δική της εξουσία, ως τη μόνη νόμιμη εξουσία σε όλο τον κόσμο.
  2. Πιστεύει ότι όποιος δεν δέχεται τη δική της θρησκεία, αξίζει να πεθάνει στον Αρμαγεδδώνα.
  3. Φέρεται σκληρά και βάναυσα στα πρώην μέλη της.
  4. Μιλάει για μια "νέα τάξη" ευτυχίας που θα εγκαθιδρυθεί με το θάνατο τών αντιφρονούντων.
  5. Απαιτεί απόλυτη υποταγή από τους οπαδούς της.
  6. Χρησιμοποιεί "σπιούνους" για να παρακολουθούν και να καταδίδουν τους αμαρτάνοντας οπαδούς.
  7. Ο Ρόδερφορδ έγραψε στον Χίτλερ ότι οι Εβραίοι ήταν ο μεγάλος του εχθρός.
  8. Προδίδει τους συνεργάτες της για να τους ρίξει δικές της ευθύνες (π.χ. Μπάλτζεραϊτ).
  9. Καμαρώνει για τους πολλούς της Ευαγγελιζόμενους.
  10. Πιστεύει σε μια μελλοντική Χιλιετή βασιλεία δικής της διακυβέρνησης.

N. M.


Μάρτυρες του Ιεχωβά-Αναζητώντας την αλήθεια

Ομιλία Ν. Μαυρομάγουλου, προσωπική μαρτυρία-ποταμός!



ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΟΜΟΛΟΓΙΑ πρώην Μάρτυρος του Ιεχωβά

ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΟΜΟΛΟΓΙΑ
Χρυσούλας Νικολοπούλου, πρώην Μάρτυρος του Ιεχωβά
κατοίκου Κάτω Διμηνιού Κορινθίας

Ορθόδοξοι Έλληνες και Ελληνίδες.

Προσέξτε τούς Μάρτυρες του Ιεχωβά. Τους έζησα από κοντά και υπήρξα θύμα τους για αρκετά χρόνια, τρέχοντας από σπίτι σε σπίτι και από πεζοδρόμιο σε πεζοδρόμιο,
για τα συμφέροντα της οργανώσεως, διότι είχα και εγώ πιστέψει ότι έτρεχα για τα συμφέροντα του Ιεχωβά.
Μέσα στο όλο κύκλωμα της χιλιαστικής οργανώσεως δίνουν και παίρνουν οι αναφορές, οι παρακολουθήσεις, τα δελτία, οι ώρες εργασίας, το εμπόριο των βιβλίων και
περιοδικών, και τα φακελώματα των Χριστιανικών οικογενειών.
Μέσα στο πρόγραμμα, οι Γιαχωβίτες έχουν και τις συστηματικές συκοφαντίες των Κληρικών, τις όποιες αφού κατασκευάσουν, στην συνέχεια τις μεταφέρουν έντεχνα
στον Ελληνικό Λαό.
Η αγάπη των Μαρτύρων του Ιεχωβά, είναι οι ξυλοδαρμοί, οι συκοφαντίες, το μίσος και οι τραμπουκισμοί.
Μέσα στα βιβλία και τα περιοδικά τους, επικρατούν οι αλλοιώσεις των εδαφίων της Αγίας Γραφής, διότι με αυτές η οργάνωση ξεγελάει τα θύματα της (όπως και εμένα),
και νομίζουν ότι διδάσκονται διδασκαλίες της Άγιας Γραφής.
Βαπτίσθηκα χιλιάστρια, φοίτησα και δίδαξα στην Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας τους, διότι είχα τυφλωθεί και δεν μπορούσα να ελέγξω την κατάσταση.
Ορθόδοξοι Χριστιανοί προσέξτε. Το να γίνει κανείς Μάρτυρας του Ιεχωβά, ή μάλλον να παρασυρθεί κανείς στην οργάνωση τους, είναι εύκολο. Το να φύγει όμως είναι
πολύ δύσκολο.
Όταν συνέλθεις και γνωρίσεις την αλήθεια, τότε για να μην ανοίξεις το στόμα σου, και κάνεις αποκαλύψεις, θα αντιμετωπίσεις, στην αρχή τις υποσχέσεις
και στην συνέχεια τις απάνθρωπες απειλές τους.
Έλληνες και Ελληνίδες προσέξτε. Στην αρχή θα εμφανισθούν για να σε παρασύρουν με την Άγια Γραφή στα χέρια. Στην συνέχεια αφού υποκύψεις και γίνεις όργανο τους,
θα σε τρελάνουν με τις διδασκαλίες του μίσους και της εκδικήσεως. Θα φθάσεις στο σημείο να αρνηθείς Θρησκεία, Πατρίδα και Οικογένεια, και θα πετάγεσαι και στον ύπνο σου,
βλέποντας εφιάλτες από μάχες, σφαγές, αίμα, γιαταγάνια, νεκροκεφαλές. Πάνω απ' όλα θα βλέπεις έναν Θεό σαδιστή. Έναν Θεό σφαγέα και εκδικητή. Έτσι θα σε κρατούν
κάτω από τον πλήρη έλεγχο τους.
Σταθήτε πιστοί στον Τριαδικό Θεό της Άγιας Γραφής και στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό της Χριστιανικής Εκκλησίας, διότι μόνον εκεί βρίσκεται η αλήθεια, Στην Ορθοδοξία
και μόνον στήν Όρθοδοξία καί όχι στις ξενοκίνητες οργανώσεις.


Με Χριστιανική αγάπη
Χρυσούλα Νικολοπούλου
(πρώην Μάρτυς του Ιεχωβά)


Παρακάτω σας παραθέτω σε φωτογραφία το επίσημο έγγραφο με την υπογραφή της ιδίας

http://xristianos.gr/forum/viewtopic.php?t=2346




Ιστοσελίδα Μαρτύρων του Ιεχωβά (πολύ γέλιο)

migreek στο blogspot


Σχετικά με Εμάς,



Στόχος της ιστοσελίδα μας είναι να φέρουμε αληθείς πληροφορίες και ειδήσεις μέσω του πλήθους προς στους αδελφούς παγκόσμια για την υποστήριξη των watchtower.org και JW-media.org
Δυστυχώς ... στις ημέρες μας, όταν κάνετε αναζήτηση για Ιεχωβά, κλπ. .. μέσω του Google ... πολλές αποστατικές ιστοσελίδες 'πετάγονται' ....  (πχ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΤΩΡΑ ΕΝΝΟΕΙ)
Σπρώχνουμε σιγά-σιγά αυτούς τους άλλους δικτυακούς τόπους στην άκρη με την βοήθειά σας.(ΤΡΑΓΟΥΔΑ, ΟΥΤΕ ΣΕ 1914 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ)
Στόχος μας είναι να είμαστε ακριβώς κάτω από τις επίσημες ιστοσελίδες που το κυβερνών σώμα χρησιμοποιεί στο Google και σε άλλες μηχανές αναζήτησης. (ΧΑΧΑΧΑΧΑ)
Εάν είστε και "τεχνίτης" που καταλαβαίνει αυτά τα πράγματα καλύτερα από μένα ... Θα μπορούσα πάντα να χρησιμοποιήσω τη βοήθειά σας.
Σας αρέσει η δουλειά που κάνουμε εδώ; Παρακαλούμε βοηθήστε μας να μένουμε σε σύνδεση:
Δεν χρειαζόμαστε και πολλά χρήματα για να το κάνουμε να δουλέψει ...; αλλά ορισμένα από τα προγράμματα μας κοστίζουν ... Αν επιθυμείτε να βοηθήσετε λίγο ...
Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την υποστήριξή σας.

ΜΕΓΑΛΕ, ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΚΑΨΕΙ ΕΤΣΙ? ΜΕ ΤΙ ΚΟΤΣΙΑ ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙΣ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "RWSSEL" ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ "OODEGR.COM"?
ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ?

ΗΡΘΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ, ΠΛΕΟΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΜΕ 1-3 ΚΛΙΚ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ...

ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ  ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΕΙΝΟΥΣ ΚΟΠΡΙΤΕΣ, ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ, ΚΩΛΟΓΕΡΟΥΣ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΡΟΥΚΛΥΝ, ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥΣ, ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΑΥΤΏΝ ΤΩΝ ΑΛΗΤΩΝ

ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΑΛΗΤΩΝ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΤΕΣ, ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΤΟΥ (ΟΠΩΣ ΟΣΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ) ΠΑΡΑΠΛΑΝΑ ΚΟΣΜΟ, ΔΙΑΛΥΕΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ, ΣΤΕΛΝΕΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ (ΑΡΝΗΣΗ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗΣ) ΚΛΠ



Αγιογραφική αναίρεση τής "Ανάμνησης" τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

αφιερωμένο στον ανορθόγραφο αυτιστικό πελάτη του μπλογκ πανίκα



Έφαγε ο Ιησούς Χριστός άζυμα στον Μυστικό Δείπνο;

Τού Γεωργίου Τσιμπιρίδη





Μάρτυρες του Ιεχωβά: Μια κομπογιαννίτικη θρησκεία

Ανασκόπηση τής αποτυχημένης πορείας τού αιρεσιάρχη Ρώσσελ


Του Leonard Chretien

Πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά


1. Ξεκίνημα σε έναν δογματικά ταραγμένο αιώνα

Ο δέκατος ένατος αιώνας ήταν μια σημαντική περίοδος αλλαγών και μεταβολών για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η νεαρή Δημοκρατία χρησιμοποιούσε και δοκίμαζε ένα πολύ αξιοσημείωτο έγγραφο το Σύνταγμα. Το έθνος ήταν μια κυψέλη δραστηριότητας, ένα πείραμα που το παρακολουθούσε όλος ο κόσμος. Η βιομηχανοποίηση εξαπλωνόταν με ταχύτητα. Ισχυρά ατμόπλοια διέσχιζαν τα ποτάμια της χώρας, ενώ ο ατμοκίνητος σιδηρόδρομος ωθούσε τα σύνορα του έθνους προς τη Δυτική ακτογραμμή.

 

Η επιχειρηματική δράση ευημερούσε σ' αυτό το κλίμα δημιουργικότητας και αλλαγών. Οι τεχνίτες και οι γεωργοί έβρισκαν μια έτοιμη αγορά για τα προϊόντα τους. Ήταν μια πραγματική 'γη της επαγγελίας' στην οποίαν κατέφθαναν οι μετανάστες κατά χιλιάδες για να εργαστούν και να λατρέψουν τον Θεό με ειρήνη και ασφάλεια. Η χώρα ήταν ανοιχτή σε νέες ιδέες καθώς οι παλιές παραδόσεις, οι ιδεολογίες και η ορθότητα του κάθε πράγματος δοκιμαζόταν σε κάθε αλλαγή.

 

Μέσα σ' αυτό το θορυβώδες περιβάλλον εμφανίσθηκε ένας μοναδικός Αμερικάνικος χαρακτήρας με την άμαξά του στους χωματόδρομους της χώρας. Κουβαλούσε τα αυτοσχέδια φάρμακα και τα ελιξήρια στα χωριά και τις πόλεις της Αμερικής. Τα προϊόντα του υπόσχονταν ότι θεράπευαν τα πάντα, από δαγκώματα φιδιών μέχρι σκωληκοειδίτιδα. Τα εξωτικά υγρά και οι αλοιφές του έβρισκαν μιαν έτοιμη και ανοιχτή αγορά ανάμεσα στους όχλους. Αυτός ο ανορθόδοξος θεραπευτής ήταν ένας πλανόδιος γιατρός ή κομπογιαννίτης επαγγελματίας. Η λίγη αλήθεια που υπήρχε στην πραμάτεια του ήταν αρκετή για να προσελκύσει τον αθώο και τον αφελή. Πολλοί εύπιστοι άνθρωποι πέθαναν επειδή έθεσαν την εμπιστοσύνη τους σ' αυτούς τους απαίδευτους και απεριποίητους θεραπευτές.

 

Στη διάρκεια αυτής της περιόδου πολλά άτομα άρχισαν ν' αμφισβητούν τη θρησκευτική τους εκπαίδευση και την ίδια την πίστη τους. Η Δαρβινική θεωρία της εξέλιξης έγινε δημοφιλής και η ορθόδοξη Χριστιανοσύνη αμφισβητήθηκε από όλα τα κοινωνικά στρώματα, από τους διανοούμενους μέχρι τους αγρότες. Η λεγόμενη 'ανώτερη κριτική' έφτασε στο αποκορύφωμά της καθώς η φιλελεύθερη θεολογία διαδόθηκε σ' όλη τη χώρα επιτιθέμενη στην αυθεντία των Γραφών. Ως αποτέλεσμα, η πίστη πολλών ανθρώπων καταστράφηκε.

 

Οι κύριες Αμερικανικές αιρέσεις που υπάρχουν σήμερα δημιουργήθηκαν σ' αυτή τη μήτρα των αλλαγών και της αναταραχής. Όπως οι αυτοσχέδιοι κομπογιαννίτες γιατροί βρήκαν μια έτοιμη αγορά για τα γιατροσόφια τους, η Αμερική ήταν το κατάλληλο έδαφος για να δεχθεί ένα κύμα από θρησκευτικά γιατροσόφια. Ο δέκατος ένατος αιώνας παρήγαγε θρησκευτικούς ηγέτες σαν τον Ιωσήφ Σμιθ, την Έλλεν Γουάϊτ, την Μέρυ Μπέϊκερ Έντυ, τον Κάρολο Τέϊζ Ρώσσελ κι ένα σωρό άλλους μικρότερους φωστήρες. Πολλά από αυτά τα άτομα ίδρυσαν κινήματα που θα διαδίδονταν από την Αμερική σε πολλά μέρη του κόσμου.

 

Ο Κάρολος Τέϊζ Ρώσσελ, ιδρυτής και πρόεδρος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά (τώρα γνωστής ως Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά της Πενσυλβανίας) γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1852, στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας. Οι γονείς του Ιωσήφ Λ. Ρώσσελ και Ελίζα Μπάρνεϋ Ρώσσελ ήταν Σκωτο-Ιρλανδοί απόγονοι και βαθιά θρησκευόμενοι Πρεσβυτεριανοί. Η μητέρα του Ρώσσελ πέθανε όταν αυτός ήταν μόλις εννέα ετών. Μολονότι είχε ενθαρρύνει το νεαρό Ρώσσελ να εξετάσει (ως σταδιοδρομία) τη Χριστιανική διακονία, αυτός σε ηλικία 11 ετών συμμετείχε στις επιχειρήσεις του πατέρα του. Ο πρεσβύτερος Ρώσσελ κατείχε ένα κατάστημα ανδρικών ενδυμάτων το οποίο επεκτάθηκε για να γίνει μια μικρή αλυσίδα καταστημάτων υπό την διεύθυνση του συνεταιρισμού πατρός και υιού. Ο νεαρός Ρώσσελ εργαζόταν λίγες ώρες στην επιχείρηση ενώ αποκτούσε μια μέτρια δημόσια σχολική εκπαίδευση την οποία συμπλήρωνε με ιδιωτικά φροντιστήρια. Στην ηλικία των 15 ετών η επιχειρηματική του εμπειρία ήταν τέτοια ώστε άρχισε να ταξιδεύει κάνοντας αγορές για την επεκτεινόμενη αλυσίδα καταστημάτων τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν ο Ρώσσελ είχε επικεντρωθεί στις επαγγελματικές του δραστηριότητες θα μπορούσε να είχε κάνει πολύ μεγάλη πρόοδο στον κόσμο των επιχειρήσεων. Ωστόσο, αυτή η πρώτη επαγγελματική εκπαίδευση θα τον βοηθούσε αρκετά σ' αυτό που τελικά θα ερχόταν.

 

2. Αντβεντιστική ανανέωση

Ως έφηβος, ο Ρώσσελ εγκατέλειψε την Πρεσβυτεριανή Εκκλησία και έγινε Κογκρεγκασιοναλιστής. Η θρησκευτική του περιέργεια τον έκανε να εξετάσει και ν' αμφισβητήσει πολλά αποδεκτά ορθόδοξα δόγματα. Αυτός ο σκεπτικισμός του έφτασε σ' ένα κρίσιμο σημείο όταν διαπίστωσε πως δεν ήταν σε θέση να υπερασπισθεί τις πεποιθήσεις του έναντι ενός 'άπιστου', τον οποίον προσπαθούσε να μεταστρέψει. Γι' αυτή τη περίοδο της ζωής του Ρώσσελ, η Σκοπιά λέει:

 

«Το δόγμα του προκαθορισμού και των αιωνίων βασάνων τού δημιουργούσε ιδιαίτερη δυσκολία, και όταν ήταν δεκαεπτά ετών είχε γίνει ένας αναγνωρισμένος σκεπτικιστής απορρίπτοντας τη Βίβλο και τα δόγματα των εκκλησιών». Σκοπιά 1 Ιανουαρίου 1955, σελ.7, Αγγλική.

 

Ερευνώντας για κάτι στο οποίο θα μπορούσε να πιστέψει, ο Ρώσσελ ξεκίνησε μια μελέτη των κύριων Ανατολικών θρησκειών, αλλά δεν τον ικανοποίησαν. Ο ίδιος αφηγείται τι συνέβη όταν κάποιο βράδυ βγήκε έξω για ένα περίπατο:

 

«Κατά σύμπτωσιν φαίνεται, μίαν εσπέραν, διωλίσθησα είς τινα πλήρη κονιορτού και ακάθαρτον αίθουσαν εν Αλλεγκένη, ένθα παρηκολούθησα την θρησκευτικήν λατρείαν, προς τον σκοπόν όμως όπως ίδω εάν η εκεί συναθροιζόμενη μικρή ομάς είχεν άλλο τι καλλίτερον να προσφέρη από εκείνα τα οποία προσέφερον αι μεγάλαι εκκλησίαι. Εκεί κατά πρώτην φοράν ήκουσα τας θεωρίας των Αδβεντιστών παρά του Ιωάννου Ουένδελλ, όστις προ μακρού είχε ήδη αποθάνει. Και τοιουτοτρόπως ομολογώ κάποιαν υποχρέωσιν προς τους Αδβεντιστάς, καθώς και προς τους άλλους σπουδαστάς των Γραφών. Τετελεσμένο Μυστήριο, σελ. 63, Ελληνική.

 

Αφού άκουσε αυτόν τον Αντβεντιστή κήρυκα, το θρησκευτικό ενδιαφέρον του Ρώσσελ αναζωογονήθηκε και ευθυγραμμίστηκε με τις θεωρίες των Ανβεντιστών οπαδών της Χιλιετηρίδας. Ενώ ήταν ακόμη ένα νεαρό παλληκάρι 18 ετών άρχισε να διαμορφώνει ένα θρησκευτικό σύστημα πεποιθήσεων το οποίο θα τρόχιζε και θα επιδιόρθωνε σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Το βασικό του θεμέλιο θα ήταν 'η επάνοδος του Χριστού' και 'το τέλος του αιώνος'.

 

3. Θεωρητική ερμηνεία

Ενώ επί αιώνες οι Χριστιανοί ανέμεναν την επάνοδο του Χριστού και την απελευθέρωση από την πονηρία, ο ίδιος ο Χριστός προειδοποίησε ότι δεν ανήκε στους ανθρώπους να γνωρίζουν την ημέρα και την ώρα. Ο Ιησούς είπε: «Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας ουδείς γινώσκει, ουδέ οι άγγελοι των ουρανών, ουδέ ο υιός, ειμή ο Πατήρ μου μόνος». (Ματθ. 24:36) Ο Ιησούς, για να αποθαρρύνει τον πιθανό προσδιορισμό χρονολογιών, προειδοποίησε στο Μάρκος 13:33, «Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε, διότι δεν εξεύρετε πότε είναι ο καιρός». Σε μια τελική του προειδοποίηση πριν την ανάληψή του, ο Κύριός μας ανέφερε: «Δεν ανήκει εις εσάς να γνωρίζητε τους χρόνους και τους καιρούς τους οποίους ο Πατήρ έθεσεν εν τη ιδία αυτού εξουσία» (Πράξεις 1: 7) Παρά τις ξεκάθαρες αυτές εξηγήσεις, ο δέκατος ένατος αιώνας έβριθε από προφητικές θεωρίες και προσδιορίσθηκαν πολλές χρονολογίες για την επάνοδο του Χριστού. Αυτές οι ιδέες κυκλοφόρησαν πρώτα στη Βρετανία και στην Ηπειρωτική Ευρώπη, και κατόπιν ταχέως διέσχισαν τον Ατλαντικό για να τις ενστερνισθούν Αμερικανικοί θεολογικοί κύκλοι. Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι, 1983, Κεφάλαιο 1, στην Αγγλική.

 

Το όλο θεολογικό σχήμα περιστρεφόταν γύρω από τα 'αποκαλυπτικά' βιβλία του Δανιήλ και της Αποκάλυψης του Ιωάννου και της ερμηνείας των επτά καιρών, των εβδομήκοντα εβδομάδων, των 1260 ημερών, των 1290 ημερών και των 2300 ημερών. Αυτοί οι χρονολογικοί προσδιορισμοί των καιρών του τέλους είχαν την προέλευσή τους πολύ πίσω στον πρώτο αιώνα και διατηρούνταν καθ' όλον τον μεσαίωνα μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα, οπότε και άνθησαν πλήρως. Ο δέκατος ένατος αιώνας είδε όχι λιγότερους από 26 ερμηνευτές που δημοσίευσαν την ιδέα ότι οι Καιροί των Εθνών του Λουκά 21:24 (η Ιερουσαλήμ θέλει είσθαι πατουμένη υπό εθών, εωσού εκπληρωθώσιν οι καιροί των εθνών) ήταν μια περίοδος 2520 ετών που τελείωναν στο τέλος του δεκάτου ενάτου αιώνος ή στις αρχές του εικοστού, όταν θα λάβαινε χώρα η δεύτερη έλευση του Χριστού. Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι, 1983, σελ. 38,39, στην Αγγλική

 

4. Αόρατη Έλευση

Ο Ρώσσελ και μια ομάδα φίλων και συντρόφων στο Πίτσμπουργκ σχημάτισαν μια τάξη μελέτης της Γραφής στην οποία εξέταζαν θεολογικά ζητήματα και εφάρμοζαν ό,τι μάθαιναν στο τέλος του Ευαγγελικού Αιώνος και στο σχέδιο του Θεού για το ανθρώπινο γένος. Εξέτασαν λεπτομερώς τις αποτυχημένες προφητείες του Ουίλιαμ Μίλλερ, ο οποίος είχε διδάξει ότι ο κόσμος θα τελείωνε το 1843 ή το 1844, καθώς και τις χρονολογίες 1873 και 1874, τις οποίες ασπάζονταν πολλοί Αντβεντιστές της Δευτέρας Έλευσης. Ανεπηρέαστος από αυτές τις αποτυχίες, ο νεαρός Ρώσσελ, τότε στα είκοσί του χρόνια, συνέγραψε ένα βιβλιάριο 64 σελίδων με τίτλο 'Ο Σκοπός και ο Τρόπος της Επανόδου του Κυρίου μας'. Αυτή η έκδοση ήταν ένα ενδιαφέρον αμάλγαμα ιδεών, μερικές από τις οποίες ήταν κοινές στα Σχολιολόγια του Χριστιανικού κόσμου εκείνης της εποχής.

 

Ο Ρώσσελ είχε δυο Αντβεντιστές μέντορες, τον Τζορτζ Στορς και τον Τζορτζ Στέτσον, και φαίνεται πως δανείσθηκε πολλές ιδέες από τον Στορς. Ένας άλλος μέντορας του Ρώσσελ ήταν ο Ιωσήφ Σάϊς, εκδότης των 'Προφητικών Καιρών'. Μια απ' τις ιδέες που είχε ενστερνισθεί ο Ρώσσελ ήταν ότι ο Χριστός θα ήταν αόρατα παρών πριν εκτελέσει το θυμό του στον Αρμαγεδδώνα. Δεν θα υπήρχε ορατή επάνοδος. Ο Μπένζαμιν Ουίλσον στη Γενεύη του Ιλλινόϊς, μέλος της Εκκλησίας του Θεού, εξέδωσε μια Διάστιχη Μετάφραση της Καινής Διαθήκης που ονομαζόταν 'Εμφατικό Δίγλωττο'. Αυτή η Μετάφραση είχε κυκλοφορήσει αρχικά το 1864, και ο κ. Ουίλσον απέδιδε το Ματθαίος 24:3 ως εξής: «Ποιο θα είναι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του αιώνος;» Ισχυριζόταν ότι η Ελληνική λέξη παρουσία θα μπορούσε κατάλληλα να μεταφρασθεί εμφάνιση παρά έλευση. Ο Ρώσσελ συνέλαβε αυτή την ιδέα και διατύπωσε το δόγμα της αόρατης παρουσίας του Χριστού σε δύο στάδια. Η θεωρία του ήταν ότι ο Ιησούς θα επέστρεφε αόρατα για να εκλέξει και να συνάξει την εκκλησία του. Η εκκλησία θα 'ηρπάζετο' και θα ελάμβανε χώρα το δεύτερο στάδιο ή αποκάλυψη στο τέλος του κόσμου. Μια εξέταση της εσχατολογίας του Ρώσσελ αποκαλύπτει ότι ήταν ένας αχόρταγος αναγνώστης, κι αν όχι λογοκλόπος, ασφαλώς ήταν δοσμένος στη δημιουργική διασκευή. Η παρούσα ηγεσία της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά αρέσκεται να προβάλλει την αξίωση ότι έχει πνευματική εξουσία από τον Θεό της οποίας τα ίχνη φτάνουν μέχρι τον Ρώσσελ. Η επιθυμία τους είναι να πιστεύει ο κόσμος ότι ο Ρώσσελ κατανοούσε με μοναδικό τρόπο τους καιρούς και τους χρόνους στους οποίους έζησε, κι ότι οδηγήθηκε από τον Θεό να κατανοήσει τα στοιχεία της χρονολογίας που αποτελούν τη σπονδυλική στήλη του θρησκευτικού συστήματος των πεποιθήσεών τους μέχρι σήμερα. Μολονότι η μεγάλη πλειονότητα των χιλιαστικών ομάδων τελικά εγκατέλειψαν τις θεωρίες τους, το σύστημα της Σκοπιάς βασικά είναι ο παρωχημένος φορέας των Αντβεντιστικών πεποιθήσεων του 19ου αιώνος.

 

Ο Ρώσσελ χρειαζόταν μια χρονολογία για να στηρίξει τις θεωρίες του. Το 1876 ήρθε στην κατοχή του ένα αντίτυπο του 'Κήρυκα της Πρωίας', ένα περιοδικό που υποστήριζε ότι η παρουσία του Κυρίου άρχισε το 1874, και ότι ο Θερισμός είχε αρχίσει! Εκδότης ήταν ο Δρ Νέλσον Χ. Μπάρμπουρ, από τη Νέα Υόρκη, ένας μεσήλικας άνδρας που υπήρξε οπαδός του Μίλλερ και τώρα ήταν ανεξάρτητος Αντβεντιστής κήρυκας. Όπως και ο Ρώσσελ, ο Μπάρμπουρ και ο σύντροφός του Τζον Χ. Πάτον, πίστευαν στην αόρατη παρουσία, στο θερισμό και στη συντέλεια του αιώνος, εκτός του ότι είχαν προσδιορίσει συγκεκριμένο χρόνο για το ανάπτυξη αυτών των γεγονότων.

 

Ο νεαρός Κάρολος Ρώσσελ έγραψε αμέσως στον Μπάρμπουρ και τον πληροφόρησε για τα κοινά σημεία που διακρατούσαν σχετικά με τον σκοπό και τον τρόπο της επανόδου του Κυρίου, ενώ αμφισβήτησε τις αποδείξεις που υποδείκνυαν το 1874 ως το συγκεκριμένο έτος της επανόδου του. Μετά την ανταλλαγή κάποιας αλληλογραφίας συμφώνησαν να πληρώσει ο Ρώσσελ τα έξοδα για να συναντηθούν στη Φιλαδέλφεια. Αποδείχθηκε μια πολύ ευοίωνη συνάντηση. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία Μπάρμπουρ γρήγορα έπεισε τον νεαρό Ρώσσελ για το χρονολογικό του σύστημα.

 

Ο Μπάρμπουρ είχε ενστερνισθεί τη θεωρία ότι οι αποκαλούμενοι 'Καιροί των Εθνών' είχαν αρχίσει το 606 π.Χ. και θα τελείωναν το 1914 μ.Χ. με την πλήρη εγκαθίδρυση της Βασιλείας του Χριστού πάνω σε όλη τη γη και την αποκατάσταση των Ιουδαίων στην εύνοια του Θεού. Ο Ρώσσελ πήρε φωτιά με τις πληροφορίες που σταχυολόγησε από τον Μπάρμπουρ κι αμέσως ρίχθηκε στην προφητική αρένα. Σε ένα αυτοβιογραφικό κείμενο ο Ρώσσελ ανέφερε:

 

«Τότε έλαβον την απόφασιν να περικόψω τας εμπορικάς μου μερίμνας, και να παραδώσω τον χρόνο μου ως και τους πόρους μου εις το μέγα έργον του Θερισμού. Συμφώνως προς την απόφασιν ταύτην, εξαπέστειλα οίκαδε τον κ. Μπάρμπουρ αφού πρώτον εφωδίασα αυτόν δια χρημάτων και οδηγιών όπως ετοιμάση επίτομον βιβλίον περί των χαράς ευαγγελίων, καθόσον ταύτα κατενοούντο τότε, και να συμπεριλάβη εντός αυτού και τους χρονολογικούς πίνακας, ενώ εγώ έκλεισα τας εν Φιλαδελφεία επιχειρήσεις μου, όπως ετοιμασθώ δια την επίδοσίν μου εις το έργον, ταξιδεύων και κηρύττων.

 

Το εξ 196 σελίδων ετοιμασθέν βιβλιάριον ωνομάσθη 'Οι Τρείς Κόσμοι', και ενώ ήμην εις θέσιν να προσφέρω χρόνον τινα και σκέψιν δια την ετοιμασίαν αυτού εξεδόθη υφ' ημών αμφοτέρων εμφανιζομένων των ονομάτων ημών εις το εσσώφυλλοναν και κυρίως γραφέν υπό του κ. Μπάρμπουρ».Σκοπιά της Σιών, ανατυπώσεις, σελ. 3822

 

Το βιβλίο εγράφη από τον Μπάρμπουρ, όπως παραδέχεται ο Ρώσσελ. Αυτό δεν είναι κάποια ασήμαντη λεπτομέρεια, αφού στην ουσία, η χρονολογία που χρησιμοποιούσε ο Μπάρμπουρ, οι αποκαλούμενοι ΄Καιροί των Εθνών', είναι η ίδια που χρησιμοποιεί ακόμη και σήμερα η Εταιρία Σκοπιά. Όλες οι προφητικές θεωρίες της είναι βασισμένες στη θεωρία του Μπάρμπουρ. Επιπλέον, οι χρονολογικοί υπολογισμοί των 'Καιρών των Εθνών' είναι βασικό στοιχείο ολόκληρου του δογματικού υπεροικοδομήματος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά, περιλαμβανομένου και του αστείου ισχυρισμού της περί ειδικού διορισμού από τον Θεό το 1919, που θα εξετάσουμε αργότερα.

 

Οι Τρείς Κόσμοι περιείχαν μπόλικη 'δημιουργική διασκευή', διότι και η 'χρονολογία' του Μπάρμπουρ δεν ήταν εξ ολοκλήρου δική του! Στήριζε τους υπολογισμούς του για το μήκος των 'καιρών των εθνών' στους υπολογισμούς του Τζών Ακουίλα Μπράουν από το Λονδίνο της Αγγλίας. Ο Μπράουν ήταν ο πρώτος ερμηνευτής που εξήγησε τους προφητικούς 'επτά καιρούς' του Δανιήλ που αφορούσαν τον Ναβουχοδονόσορα και αναφέρονται στο βιβλίο του Δανιήλ 4: 23: «Και μετά των θηρίων του αγρού ας είναι η μερίς αυτού, εωσού παρέλθωσιν επτά καιροί επ' αυτού', ως περίοδο 2520 ετών. Ήταν επίσης ο πρώτος που εφάρμοσε τις 2300 ημέρες-έτη του Δανιήλ 8: 14 στην περίοδο από το 457 π.Χ. έως το 1843 μ.Χ. Αυτή η ερμηνεία υπήρξε η βάση της διδασκαλίας του Ουίλλιαμ Μίλλερ ότι ο κόσμος θα τελείωνε το 1843 ή το 1844.

 

Βέβαια, αυτή η χρονολογία είχε παρέλθει, ένα γεγονός το οποίο ο Μπάρμπουρ εξήγησε γράφοντας το ευφυολόγημα ότι ανέμεναν λάθος πράγμα στο σωστό καιρό, ενώ η αλήθεια είναι ότι ανέμεναν λάθος πράγμα στον λάθος καιρό! Συνεπώς, το 1843/1844 διατηρούσε την αξία του στο χρονολογικό προφητικό σχήμα

 

5. Ο καιρός είναι εγγύς

Ο Μπάρμπουρ διόρθωσε το σημείο έναρξης των 'επτά καιρών' και των 'καιρών των εθνών' και έτσι έγινε μια περίοδος 2520 ετών που άρχιζε το 606 π.Χ. (και όχι το 604) και τελείωνε το 1914 μ.Χ. Τούτο εσήμαινε ότι επρόκειτο να συμβούν πολλά μεταξύ των ετών 1874 και 1914. Υποστήριζαν ότι ο Χριστός είχε έρθει αόρατα το 1874, ο Θερισμός είχε αρχίσει, οι άγιοι θα ζούσαν τη 'μεταλλαγή' τους, και ο κόσμος θα βίωνε έναν καιρό θλίψης και αναταραχής και ουαί, τέτοιας έκτασης και έντασης που δεν θα είχαν δει ποτέ πριν. Όλα αυτά θα κορυφώνονταν το 1914, όταν η Βασιλεία του Χριστού θα εξουσίαζε πλήρως.

 

Συνεπώς, ήταν το 1877 που ο Ρώσσελ σε ηλικία 25 ετών, υιοθέτησε και διασκεύασε το εσχατολογικό του σύστημα παρμένο από τον Δρα Ιωσήφ Σάϊς και τον Νέλσονα Μπάρμπουρ μαζί με κάποιες ιδέες από άλλους υποδεέστερους συγγραφείς εκείνης της εποχής. Έχοντας συγκεντρώσει τη 'θεολογική του σαλάτα', ο Ρώσσελ άρχισε να πληροφορεί και να προειδοποιεί τον κόσμο. Για να πετύχει αυτό το σκοπό ο Ρώσσελ δημιούργησε ένα νέο περιοδικό το οποίο ονόμασε 'Σκοπιά της Σιών και Κήρυξ της του Χριστού Παρουσίας', τον Ιούλιο του 1879. Σήμερα αυτό περιοδικό ονομάζεται 'Η Σκοπιά'. Ο Ρώσσελ χρησιμοποίησε αυτό το περιοδικό για να διακηρύττει τις απόψεις του ότι ο κόσμος εισήλθε στον καιρό του τέλους το 1799, ότι ο Χριστός είχε επανέλθει αόρατα το 1874, ότι ο μέγας Θερισμός ήταν εν προόδω, η 'μεταλλαγή' ήταν επικείμενη, και ότι ο κόσμος θα τελείωνε το 1914!

 

Αυτό το άγγελμα θα ήταν το θέμα και η ώθηση του έργου του Ρώσσελ για τα επόμενα 35 χρόνια. Αυτός και οι ακόλουθοί του διέδιδαν ακούραστα τον Λόγο, και γρήγορα οργανώθηκαν εκκλησίες ή 'ομάδες' σε διάφορες πόλεις. Ακολούθησαν πιστά το πρότυπο της εκκλησίας του Πίτσμπουργκ, από την οποία ο Ρώσσελ εκλέχθηκε 'Πάστορας' (Ποιμένας).

 

Το 1879, ο Ρώσσελ νυμφεύθηκε τη Μαρία Φράνσις Άκλεϋ. Ήταν μια όμορφη μικροκαμωμένη γυναίκα, η οποία απεδείχθη πολύ ικανή και ευφυής σύντροφος. Η Μαρία έγραφε άρθρα για τη Σκοπιά της Σιών και βοηθούσε στην απάντηση των πολλών επιστολών που κατέφθαναν. Ήταν μια 'άγαμη' σχέση (χωρίς σεξουαλική επαφή), κι ως εκ τούτου χωρίς τέκνα που μετετράπη σε μια θυελλώδη συμμαχία η οποία τελείωσε με χωρισμό το 1897. Μια πικρή δίκη νομιμοποίησε το χωρισμό τους το 1906. Ωστόσο, η Μαρία υπηρέτησε ως πιστή υποστηρίκτρια του Καρόλου Ρώσσελ στη διάρκεια των καλύτερων ετών του γάμου τους και ήταν γραμματέας-ταμίας της Εταιρίας Σκοπιά, η οποία έγινε καταχωρημένο σωματείο το 1884.

 

Ο Ρώσσελ, αφού καθόρισε το δικό του 'τέλος του αιώνος' και τη διδασκαλία της 'αόρατης παρουσίας', άρχισε να αναπτύσσει μια συστηματική θεολογία που περιελάμβανε δόγματα στην πλειονότητά τους ανορθόδοξα. Απέρριψε την αθανασία της ψυχής και το δόγμα της Κόλασης. Το 1882, απέρριψε ανοιχτά την Τριάδα. Δίδαξε ότι η 'Εκκλησία' ή 'Νύμφη' του Χριστού, περιοριζόταν σε 144.000 μέλη. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα αποκτούσαν σωτηρία ως δευτερεύουσα ουράνια τάξη και θα επιζούσαν του τέλους του αιώνος για να ζήσουν σε μια παραδεισιακή γη.

 

Οι σύγχρονοι Μάρτυρες πιστεύουν ότι ο Ρώσσελ εξελέγη και χρησιμοποιήθηκε από τον Θεό λόγω της κατανόησής του των διαφόρων πτυχών της επανόδου του Κυρίου και του τέλους του αιώνος. Οι αποδείξεις αποκαλύπτουν διαφορετικά πράγματα. Το δογματικό σύστημα που ανέπτυξε δεν ήταν τίποτε περισσότερο από αναμάσημα ιδεών και πεποιθήσεων δανεισμένων από άλλους ανθρώπους των οποίων οι θεωρίες υπήρχαν προ πολλού. Ίσως το μοναδικό γνήσιο χαρακτηριστικό του Ρώσσελ ήταν ότι πήρε όλες αυτές τις δανεικές ιδέες και εφάρμοσε έξυπνες εμπορικές μεθόδους για να τις διαδώσει παντού. Η εμπειρία του ως επιτυχημένου επιχειρηματία τον βοήθησε να διακηρύξει το άγγελμά του, το οποίο ένιωσε χρέος του να το διαδώσει.

 

6. Η καταιγίδα της σύναξης των αγίων

Ο Κάρολος Τέϊζ Ρώσσελ ήταν πραγματικά ένας ονειροπόλος και σαν τέτοιος ήταν προετοιμασμένος να αναλώσει και την ενεργητικότητά του και τους πόρους του γι' αυτό το σκοπό. Πίστευε ότι η εκστρατεία του κηρύγματος θα τερματιζόταν το 1914 με τη συντέλεια του αιώνος και έτσι αφιέρωσε το χρόνο του και τα κεφάλαιά του για το προκείμενο έργο. Ο Ρώσσελ αντιλαμβανόταν ότι ο στόχος της σύναξης των εκλεκτών και η προειδοποίηση του κόσμου ήταν ένα τεράστιο εγχείρημα για τον ίδιο και τους στενούς συνεργάτες του, έτσι το 1881 έκανε μια έκκληση για κήρυκες.

 

Η ανταπόκριση ήταν καταπληκτική. Η αναγγελία ότι συνάζονταν οι 'εκλεκτοί' κι ότι ο κόσμος θα τελείωνε το 1914 προσήλκυσε εκατοντάδες ευαγγελιστές. Με μεγάλο ενθουσιασμό ξεχύθηκαν στους δρόμους φορτωμένοι με περιοδικά, βιβλία, και φυλλάδια τα οποία πουλούσαν χρησιμοποιώντας μέρος των εσόδων για να συντηρούνται. Κατά μεγάλο μέρος αυτό το έργο γινόταν από εργένηδες ή άτεκνα ζευγάρια. Μέσα σε λίγους μήνες από την έκκληση για κήρυκες ανέφερε ότι όλοι όσοι ήθελαν να πάνε στον ουρανό έπρεπε να γίνουν κήρυκες, εξασφαλίζοντας έναν μεγάλο αριθμό ευαγγελιστών.

 

Για να διατηρήσει τον εθελοντικό στρατό των ζηλωτών κηρύκων εξοπλισμένο με έντυπη ύλη για διάθεση στο κοινό, άρχισε να γράφει ένα τεράστιο αριθμό άρθρων, φυλλαδίων, βιβλίων και ομιλιών. Το πρώτο από μια σειρά βιβλίων που επρόκειτο να γίνει η σπονδυλική στήλη της θεολογίας της Σκοπιάς για δεκαετίες ήταν ο 1ος Τόμος της Σειράς 'Η Χαραυγή της Χιλιετηρίδας' ονομαζόμενο το 'Θείο Σχέδιον των Αιώνων'. Σ' αυτό το βιβλίο ο Ρώσσελ παρείχε το πρώτο πραγματικό θεμέλιο επάνω στο οποίο βασίστηκε όλη η θεολογία που βαθμιαία αναπτύχθηκε. Κυκλοφόρησε το 1886, και η σειρά απέκτησε έξη τόμους. Ο τελευταίος κυκλοφόρησε το 1904 οπότε και μετονομάσθηκε σε 'Γραφικές Μελέτες' . Μετά το θάνατο του Ρώσσελ παρήχθη ο 7ος Τόμος, το 1917, με τίτλο 'Το Τετελεσμένο Μυστήριο', το οποίο ήταν δήθεν 'το μεταθανάτιο έργο του Ρώσσελ'.

 

7. Ο λίθινος μάρτυρας του Θεού

Μια νέα προσθήκη ενσωματώθηκε στη θεολογική σούπα του Ρώσσελ το 1881, όταν εκθείασε τη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας ως ένα 'Λίθινο Θαύμα', που 'δεν σχεδιάσθηκε από ανθρώπους αλλά είναι έργο του Θεού'. (Σκοπιά της Σιών, ανατυπώσεις, σελ. 224). Διεκήρυξε ότι η Πυραμίδα επιβεβαίωνε τις Γραφές κι ότι οι διαστάσεις του μεγάλου Διαδρόμου επιβεβαίωναν τις προφητικές του χρονολογίες!

 

Ήταν μια νέα διαφωτιστική αποκάλυψη; Όχι. Στην πραγματικότητα, η πυραμιδολογία ήταν της μόδας για κάμποσο καιρό. Ο Τζων Τέιλορ μαζί και ο Κάρολος Πιάτσι Σμιθ, Βασιλικός Αστρονόμος της Σκωτίας, ήταν οι συγγραφείς δημοφιλών βιβλίων πάνω σ' αυτό το θέμα στα μέσα του 19ου αιώνος. Ο Κάρολος Ρώσσελ, ένας αχόρταγος αναγνώστης και σπουδαστής ψευδοθρησκευτικών θεωριών, χωρίς αμφιβολία επηρεάσθηκε από τον μέντορά του Δρα Ιωσήφ Σάϊς, ο οποίος περιέγραψε τις ιδέες του για τις πυραμίδες σ' ένα βιβλίο με τον τίτλο 'Η Μεγάλη Πυραμίδα: Ένα Λίθινο Θαύμα', γραμμένο το 1877.

 

Ο Ρώσσελ αφιέρωσε ένα ολόκληρο κεφάλαιο για την Πυραμίδα στον 3ο Τόμο των Γραφικών Μελετών του (1891). Μετρώντας τους διαφόρους Διαδρόμους της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας και μετατρέποντας τις ίντσες σε έτη, προτάθηκε στους αναγνώστες του μια νέα ιδέα του χρονολογικού σχήματος που είχε υιοθετήσει. Ένα παράδειγμα της λογικής που εφάρμοσε βρίσκεται στη σελίδα 342 του 3ου Τόμου των Γραφικών Μελετών:

 

«Κατόπιν μετρώντας προς τα κάτω τον 'Διάδρομο της Εισόδου', από εκείνο το σημείο για να βρούμε την απόσταση μέχρι την είσοδο της 'Στοάς', που αντιπροσωπεύει τη μεγάλη θλίψη και την καταστροφή με την οποία τερματίζεται αυτός ο αιών, όταν ο πονηρία θα ανατραπεί από την εξουσία, βρίσκουμε ότι είναι 3416 ίντσες, που συμβολίζουν 3416 έτη από την ανωτέρω χρονολογία 1542 π.Χ. Αυτός ο υπολογισμός υποδεικνύει το 1874 μ.Χ. ως σημειώνον την έναρξη της περιόδου της θλίψεως. Διότι 1542 π.Χ συν 1874 μ.Χ. ισούνται με 3416 έτη. Συνεπώς η Πυραμίδα μαρτυρά ότι το τέλος του 1874 ήταν η χρονολογική αρχή του καιρού της θλίψεως, τέτοιας που δεν υπήρξε αφότου υπήρξε έθνοςούτε θα υπάρξει».

 

Σε μεταγενέστερες εκδόσεις της Σκοπιάς χρησιμοποιήθηκε ένα 'τεντωτήρι ιντσών' για να αλλάξει τις ίντσες ώστε να ταιριάζει στη χρονολογία όταν αυτή αργότερα άλλαξε. Οι 3416 ίντσες εύκολα (και ανεξήγητα) έγιναν 3457 ίντσες και, πολύ γρήγορα, το 1874 έγινε 1915! Η αλλαγή των χρονολογιών για να προσαρμόζονται στις αποτυχίες τους παραμένει παράδοση της Σκοπιάς μέχρι σήμερα!

 

Η πίστη ότι η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας αποτελούσε 'έργο του Θεού' ήταν κεντρικό δόγμα της Σκοπιάς που διατηρούνταν πεισματικά επί 50 χρόνια στην ιστορία της. Διατυπωνόταν ξεκάθαρα στη Σκοπιά 15 Μαρτίου 1911, σελ. 4790:

 

«Χωρίς αμφιβολία όλοι οι αναγνώστες μας έχουν διαβάσει τον Τρίτο Τόμο των Γραφικών Μελετών, το τελευταίο κεφάλαιο του οποίου περιγράφει την Πυραμίδα και εκθέτει πολλές από τις θαυμάσιες συμβολικές διδασκαλίες που καταδεικνύει η κατασκευή της. Καταδεικνύει ότι η Πυραμίδα είναι σε πλήρη αρμονία με την Αγία Γραφή. Πράγματι, μερικοί, αφού ανάγνωσαν αυτόν τον Τόμο έχουν αναφερθεί στη Μεγάλη Πυραμίδα ως 'Την Βίβλο σε Πέτρα'.

 

Η σημασία της αποδοχής της πυραμιδολογίας απ' τον Ρώσσελ και τους ακολούθους του έχει ένα δυσοίωνο απόηχο. Η πίστη στη Μεγάλη Πυραμίδα εμφανίζεται έντονα σε πολλές Μεσαιωνικές και Αναγεννησιακές αιρέσεις, και ιδιαίτερα στις παραδόσεις των Ερυθροσταυριτών και άλλων αποκρυφιστικών αιρέσεων. (Μανίες και Πλάνες στο Όνομα της Επιστήμης, Ν. Υόρκη, 1957, σελ. 174)

 

Σε ποιο βαθμό επηρεάσθηκε ο Ρώσσελ από τη μελέτη των Ανατολικών θρησκειών όταν ήταν έφηβος; Η επιρροή της αποκρυφιστικής λατρείας στη θεολογία του Ρώσσελ ίσως είναι ισχυρότερη απ' ό,τι συνειδητοποιούν οι περισσότεροι άνθρωποι. Τυπωμένος με χρυσό στο εξώφυλλο των Γραφικών Μελετών είναι ένας φτερωτός ηλιακός δίσκος. Αυτό το σύμβολο προέρχεται από την αρχαία Αίγυπτο, όπου ήταν το ουσιαστικότερο σύμβολο του θεού του ήλιου, Χόρους. Ο φτερωτός δίσκος χρησιμοποιούνταν σε όλους τους αιώνες αντιπροσωπεύοντας τον υπέρτατο θεό άλλων παγανιστικών αιρέσεων και κοινωνιών. Ήταν το σύμβολο των Βααλικών θεών κατά τη βασιλεία της Ιεζάβελ, καθώς και του θεού της Ζωροαστρικής αίρεσης που ιδρύθηκε από τον Ζωροάστρη, τον Πέρση θρησκευτικό προφήτη, για τον οποίον ο Ρώσσελ έγραφε και μιλούσε με μεγάλο θαυμασμό.

 

Όλα αυτά αποκτούν μεγαλύτερη σημασία όταν εξετάσουμε ότι η Εταιρία Σκοπιά προβάλλει την πομπώδη αξίωση ότι ο Θεός τη χρησιμοποιεί κατά ένα μοναδικό τρόπο από την έναρξή της. Μολονότι οι σύγχρονοι Μάρτυρες δεν διδάσκονται πλέον τη θεωρία των πυραμίδων, ίσως εκπλαγούν αν μάθουν ότι ορισμένες από τις σημερινές διδασκαλίες της Εταιρίας έχουν τις ρίζες τους σε τέτοιες θεωρίες. Ο Ρώσσελ χρησιμοποιούσε την Πυραμίδα της Γκίζας προς επιβεβαίωση του έτους 1914, το οποίο είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στο δογματικό σύστημα των Μαρτύρων.

 

Το 1928, περίπου 47 χρόνια αφότου ο Ρώσσελ ενστερνίσθηκε το δόγμα ότι η Μεγάλη Πυραμίδα ήταν «η Βίβλος σε Πέτρα» και ένας «Λίθινος Μάρτυρας του Θεού», ο δεύτερος πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά, Ιωσήφ Ρόδερφορντ, διεκήρυξε ότι αυτή δεν ήταν ούτε έργο ούτε εντολή του Θεού. Στο τεύχος της Σκοπιάς 15 Νοεμβρίου 1928, στη σελίδα 334, ο Ρόδερφορντ έγραφε:

 

«Είναι πιο λογικό να συμπεράνουμε ότι η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας, καθώς και οι άλλες πυραμίδες εκεί γύρω, κι επίσης η Σφίνγξ, κατασκευάσθηκαν από τους κυβερνήτες της Αιγύπτου και κάτω από την κατεύθυνση του Σατανά του Διαβόλου».

 

Παρότι η πυραμιδολογία εγκαταλείφθηκε το 1928, μέχρι το 1944 η οργάνωση της Σκοπιάς εξακολουθούσε να πουλάει βιβλία που περιείχαν αυτή την ψευδή διδασκαλία. Στον τάφο του Καρόλου Ρώσσελ στην Πενσυλβάνια, στέκεται μια ογκώδης πέτρινη πυραμίδα βάρους μερικών τόνων ως μια ανάμνηση των εσφαλμένων προφητικών θεωριών του και του δογματικού συστήματος που ανέπτυξε προκαλώντας ακόμη και σήμερα την αμηχανία της Εταιρίας.

 

8. Ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος

Στο Ματθαίος 24: 45, ο Ιησούς έκανε στους μαθητές του μια ρητορική ερώτηση: «Τις λοιπόν είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος, του οποίου ο κύριος αυτού κατέστησεν επί των υπηρετών αυτού, δια να δίδη εις αυτούς την τροφήν εν καιρώ;» Ο Ιησούς έθεσε αυτό το ερώτημα για να υπενθυμίσει στους μαθητές του να είναι πιστοί και επιμελείς στα καθήκοντά τους ως υπηρέτες του Χριστού.

 

Από το 1879 έως το 1895 ο Ρώσσελ διακρατούσε την άποψη ότι ο 'δούλος' ήταν η εκκλησία των 144.000 μελών. Μολονότι η εξουσία του αμφισβητούνταν από μερικούς εξέχοντες Σπουδαστές των Γραφών (όπως ονομάζονταν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μέχρι το 1931), άρχισε να βλαστάνει η ιδέα του μονού υπηρέτη ή 'δούλου'. Καρποφόρησε το 1894, όταν μερικά εξέχοντα μέλη αποσκίρτησαν από το κίνημα του Ρώσσελ, εξαιτίας του ζητήματος της εξουσίας του Ρώσσελ. Σε μια προσπάθεια να υπερασπισθεί το σύζυγό της από τις κατηγορίες τους, η Μαρία Ρώσσελ επανέφερε και ενίσχυσε την ιδέα ότι ο κ. Ρώσσελ ήταν πραγματικά 'αυτός ο υπηρέτης'. Μέσα σε λίγο καιρό, οι περισσότεροι Σπουδαστές των Γραφών αποδέχθηκαν την ιδέα ότι ο Ρώσσελ ήταν ο ειδικός εκπρόσωπος του Θεού, ο αγωγός που παρείχε πνευματική τροφή στην εκκλησία. Ωστόσο, ο τύπος και το ευρύτερο κοινό δεν πείσθηκαν. Ειρωνικά αποκάλεσαν τους ακολούθους του 'Ρωσσελιστές'.

 

Ένα χρόνο μετά το θάνατό του η Εταιρία Σκοπιά έγραψε σχετικά μ' αυτή την ειδική θέση:

 

«Κατά το 1878 η οικονομία των πραγμάτων του Θεού, αφηρέθη από τον κλήρον, όστις εφάνη άπιστος εις την οικονομίαν αυτού, και εδόθη εις τον Πάστορα Ρώσσελ ...; Τότε δε κατά το 1881 εγένετο ούτος Φρουρός του Θεού επί παντός του Χριστιανικού κόσμου, και ήρχισε το γιγαντιαίον αυτού έργον της μαρτυρίας». Τετελεσμένο Μυστήριο, σελ.482, Ελληνική

 

Επιπλέον, αναφέρθηκε ότι ο Ρώσσελ ήταν ο μεγαλύτερος υπηρέτης τον οποίον είχε η Εκκλησία του Θεού από την εποχή του αποστόλου Παύλου. Συγκαταλέχθηκε μαζί με τον 'Παύλο, τον Ιωάννη, τον Άρειο, τον Ουαλδώ, τον Ουίκλιφ, και τον Λούθηρο', ενώ χαρακτηρίσθηκε ο έβδομος άγγελος προς την Εκκλησία. (Τετελεσμένο Μυστήριο, σελ. 453, Ελληνική). Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, για να πείσουν τον κόσμο για τη χειροτονία του Ρώσσελ στο έργο που επιτελούσε, το Τετελεσμένο Μυστήριο αναγράφει: «Εις πάσας αυτού τας προτροπάς, δεν ηξίου ότι αυτός έγραψε τα βιβλία του. Πάντα ταύτα προήρχοντο εκ του Θεού, δια της επιλάμψεως του Αγ. Πνεύματος» Τετελεσμένο Μυστήριο, σελ. 483, Ελληνική

 

9. Η Γραφή κατά διασκευασμένον τρόπον

Αυτά που διδάσκονταν οι Σπουδαστές των Γραφών ήταν κάτι παραπάνω από τις Γραφές και διακηρύχθηκαν ως του αυτού επιπέδου ή και ανώτερα των Γραφών. Οι έξι Τόμοι των Γραφικών Μελετών ονομάζονταν από την Εταιρία Σκοπιά «Η Γραφή κατά διασκευασμένον τρόπον». Στους Σπουδαστές των Γραφών γινόταν συχνά η υπενθύμιση ότι οι Γραφικές Μελέτες ήταν το κλειδί για τη Γραφική κατανόηση, αντικαθιστώντας ακόμη και την ίδια τη Γραφή. Χωρίς αυτές θα οδηγούνταν στο σκοτάδι:

 

«Εάν οι έξ τόμοι των Γραφικών Μελετών, είναι πραγματικώς η Γραφή κατά χωρία διατεταγμένη, με τα γραφικά χωρία και τας παραπομπάς, τότε δυνάμεθα καταλλήλως να ονομάσωμεν τους τόμουςΓραφήν, κατά διασκευασμένον τρόπον. Δηλαδή, οι τόμοι δεν είναι απλά σχόλια της Γραφής, αλλ' είναι πραγματικώς αυτή η Γραφή ...;

 

«Εξ άλλου, ουχί μόνον ευρίσκομεν ότι οι άνθρωποι δεν δύνανται να ίδωσι το θείον σχέδιον, οπόταν μελετώσιν αυτήν την Γραφήν, αλλά βλέπομεν επίσης, ότι εάν τις θέση κατά μέρος τας Γραφικάς Μελέτας, έστω και εάν ακόμη τας εχρησιμοποίησεν, έστω και εάν τας εγνώριζεν, έστω και εάν επί δέκα έτη τας ανεγίνωσκεν, εάν τις λοιπόν θέση αυτάς κατά μέρος, και τας περιφρονήση, και λάβη εις τας χείρας του μόνον την Γραφήν, καίτοι κατενόη την Γραφήν επί δέκα έτη, η πείρα μας διδάσκει, ότι ο τοιούτος εντός δύο ετών θα απέλθη εις το σκότος. Εξ άλλου, εάν ένας ανεγίνωσκεν απλώς μόνον τας Γραφικάς Μελέτας μετά των παραπομπών αυτών, και δεν ανεγίνωσκεν ουδεμίαν σελίδα εκ της Γραφής, ο τοιούτος θα ήτο εν τω φωτί εις το τέλος των δύο ετών, διότι θα είχε το φως των Γραφών».

 

Είναι θλιβερό ότι 90 χρόνια μετά το θάνατο του Ρώσσελ υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που ακόμη βλέπουν αυτά τα συγγράμματα με τον ίδιο μεγάλο σεβασμό! Μολονότι η Σκοπιά προ πολλού έχει εγκαταλείψει τις πιο αστείες ερμηνείες και θεωρίες των Γραφικών Μελετών, μερικές ομάδες παραμένουν προσκολλημένες στις πεποιθήσεις και τη δομή τους. Είναι γνήσιοι 'Ρωσσελιστές'.

 

10. Το τέλος είναι πλησίον

Μέχρι το 1908 οι εγκαταστάσεις της Εταιρίας στο Πίτσμπουργκ είχαν μεγαλώσει πολύ αλλά δεν αρκούσαν και έτσι απεφασίσθη η μεταφορά των κεντρικών γραφείων στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όπου το μέρος ήταν πιο κατάλληλο για τις ανά τον κόσμο αποστολές εντύπων και την επικοινωνία. Αγόρασαν το παλαιό «Πλύμουθ Μπέθελ» στην οδό Χικς και το μετονόμασαν σε «Σκηνή του Μπρούκλιν». Στον δεύτερο όροφο είχε μια αίθουσα με 800 καθίσματα. Το ισόγειο τροποποιήθηκε για να γίνουν τα γραφεία διαχείρισης της Εταιρίας ενώ στο υπόγειο τοποθετήθηκε ένα μικρό τυπογραφείο, μια αποθήκη και το τμήμα αποστολών. Αγοράσθηκε μια γειτονική παλαιά κατοικία στην Κολούμπια Χάϊτς για να φιλοξενήσει τα παραπάνω από 30 μέλη του προσωπικού πλήρους απασχόλησης των κεντρικών γραφείων. Τρία χρόνια αργότερα προστέθηκε ένας ευρύχωρος κοιτώνας. Όλα αυτά ήταν το πρελούδιο για την ανατροπή που θα ακολουθούσε στην περιοχή του ιστορικού Μπρούκλιν.

 

Οι Σπουδαστές των Γραφών υπέστησαν πολλές προφητικές απογοητεύσεις σαν αποτέλεσμα των διδασκαλιών του Ρώσσελ. Ωστόσο, η μεγαλύτερη απογοήτευση ήταν η θεωρία του σχετικά με το τέλος του κόσμου το 1914 (σύμφωνα με την οποία είχε προλεχθεί η μεταλλαγή σε ουράνια ζωή των ακολούθων του όταν θα εγκαθίστατο η βασιλεία του Θεού). Οι πληροφορίες που ελάβαιναν οι Σπουδαστές των Γραφών απευθείας από τον εκπρόσωπο του Θεού (τον Ρώσσελ), τους υπενθύμιζαν αδιάκοπα την εγγύτητα «της μάχης της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοκράτορος» και του τέλους του κόσμου. Όλα αυτά είχαν παρουσιασθεί όχι ως εικασίες του Ρώσσελ, αλλά σαν γεγονός που προσδιοριζόταν από τη Γραφή. Στις 15 Ιανουαρίου του 1892, ο Ρώσσελ έγραφε:

 

«Η χρονολογία του τέλους αυτής της μάχης σημειώνεται οριστικά στη Γραφή ως ο Οκτώβριος του 1914. Είναι ήδη σε εξέλιξη, η έναρξή της χρονολογείται από τον Οκτώβριο του 1874»

 

Οι Ρωσσελιστές διδάσκονταν ότι η εγκαθίδρυση της Βασιλείας του Θεού είχε αρχίσει, και ότι η παρούσα τότε κοσμική τάξη είχε σχεδόν παρέλθει. Σύμφωνα με τον 2ο Τόμο των Γραφικών Μελετών του 1889:

 

«Μην εκπλαγείτε λοιπόν, όταν στα επόμενα κεφάλαια παρουσιάσουμε τις αποδείξεις ότι η εγκαθίδρυση της Βασιλείας του Θεού έχει ήδη αρχίσει να ασκεί την εξουσία από το 1878 μ.Χ. και ότι η μάχη της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοκράτορος (Αποκ. 16: 14) η οποία θα τελειώσει με την πλήρη ανατροπή της παρούσης διακυβέρνησης της γης, έχει ήδη αρχίσει». 2ος Τόμος των Γραφικών Μελετών, σελ. 101, Αγγλική

 

Μερικοί από τους αναγνώστες των εκδόσεων της Σκοπιάς έγραψαν για να ρωτήσουν αν υπήρχε πιθανότητα λάθους στους υπολογισμούς. Η ακόλουθη δήλωση στο τεύχος της Σκοπιάς της Σιών 15 Ιουλίου 1894, επαναβεβαίωνε την ορθότητα των προβλέψεων:

 

«Δεν βρίσκουμε το λόγο ν' αλλάξουμε τους αριθμούς ούτε θα μπορούσαμε να τους αλλάξουμε. Πιστεύουμε ότι είναι χρονολογίες του Θεού όχι δικές μας. Όμως, να έχετε κατά νου ότι το τέλος του 1914 δεν είναι η χρονολογία της έναρξης αλλά της λήξης του καιρού της θλίψης».

 

11. Παιχνίδι Απάτης

Σήμερα η Εταιρία Σκοπιά αποκρύπτει ή συγκαλύπτει αυτές τις προρρήσεις. Υποδεικνύει μόνο μερικές προειδοποιητικές δηλώσεις που τελικά ο Ρώσσελ άρχισε να διατυπώνει καθώς πλησίαζε το 1914. Σε μεταγενέστερες εκδόσεις των Γραφικών Μελετών οι χρονολογίες ή τροποποιήθηκαν ή απαλείφθηκαν. Σαν τον πηλό, τα γεγονότα παραποιήθηκαν και διαμορφώθηκαν έτσι που να ταιριάζουν στο χρόνο.

 

Σε μια σπάνια ομολογία, ο δεύτερος πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά, έγραψε στον πρώτο τόμο 'ΦΩΣ' που εκδόθηκε το 1930, στη σελίδα 194:

 

«Όλοι απ' τον λαό του Θεού απέβλεπαν στο 1914 με χαρούμενη προσδοκία. Όταν αυτός ο καιρός ήλθε και παρήλθε υπήρξε μεγάλη απογοήτευση, πικρία και πένθος, και ο λαός του Θεού κατηγορήθηκε πολύ. Γελοιοποιήθηκαν ιδιαίτερα από τον κλήρο και τους συμμάχους τους, που τους έδειξαν περιφρόνηση, επειδή είχαν πει τόσα πολλά για το 1914, για το τι θα συνέβαινε, και οι προφητείες τους δεν είχαν εκπληρωθεί».

 

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι πολλοί Σπουδαστές των Γραφών στην προ του 1914 περίοδο, πούλησαν τα σπίτια τους και διευθέτησαν τις υποθέσεις τους με επίκεντρο αυτή τη χρονολογία. Οι Μάρτυρες θα έκαναν ακριβώς το ίδιο όταν οι ηγέτες τους τόλμησαν και πάλι να κάνουν απερίσκεπτα νέες προβλέψει για το τέλος του κόσμου το 1925 και το 1975.

 

Οι εκκεντρικές πεποιθήσεις και απόψεις του Ρώσσελ θα ήταν αστείες εάν δεν επρόκειτο για τις ζωές των ανθρώπων που εμπλέκονταν. Επιδοκίμασε μερικές κομπογιαννίτικες ιατρικές θεραπείες και τις διαφήμισε στη Σκοπιά θεραπείες για την πνευμονία, τη γρίπη, τον τύφο, τον καρκίνο του δέρματος, οι οποίες δεν ήταν παρά αυθαίρετες 'λαϊκές' μέθοδοι ή σκέτος τσαρλατανισμός.

 

Ο Κάρολος ΤέΙζ Ρώσσελ άφησε μια κληρονομιά προφητικών θεωριών, ψευδοπροφητικής θεολογίας, ψευδοεπιστημονικών υποδείξεων με παραϊατρικά γιατροσόφια που συνεχίζεται μέχρι σήμερα από την οργάνωση της Σκοπιάς, η οποία πιστή στον ονειροπόλο ιδρυτή της εξακολουθεί να κάνει διαρκώς αλλαγές και διασκευές κατά πώς τη βολεύει κάθε φορά, χωρίς δογματική συνέπεια. Στη ζωή του, ο Ρώσσελ, αντιμετώπισε μηνύσεις, διαρκείς διαμάχες, ένα διαλυμένο γάμο και την αποτυχία όλων των προφητειών του. Στη διάρκεια της ζωής του έπαιξε πολλούς ρόλους, μερικοί από τους οποίους περιγράφηκαν από τους ακολούθους του επιχειρηματίας, οραματιστής, συγγραφέας, δάσκαλος, ερμηνευτής της Βίβλου, λόγιος, ιστορικός, ιατρικός σύμβουλος, πάστορας και, πάνω απ' όλα, προφήτης του Θεού.

 

Στις 31 Οκτωβρίου 1916, ενώ ταξίδευε με τραίνο επιστρέφοντας από μια περιοδεία ομιλιών στη Δυτική Ακτή, ο Ρώσσελ ήταν πολύ άρρωστος και ένιωσε ότι ο θάνατος ήταν πολύ κοντά. Έδωσε εντολή στους βοηθούς του να του φτιάξουν (από τα σεντόνια του κρεβατιού του) μια Ρωμαϊκή τήβεννο. Αφού φόρεσε την αυτοσχέδια τήβεννο και ημιθανής έκειτο στο κρεβάτι του, οι βοηθοί του προσκάλεσαν τον οδηγό και τον θυρωρό του Πούλμαν, και είπαν προς αυτούς: «Έλθετε να ίδητε πώς αποθνήσκει ένας μέγας άνθρωπος του Θεού». Λίγες μέρες αργότερα η μεγάλη ευλάβεια που είχαν οι Σπουδαστές της Γραφής προς τον Ρώσσελ αποτυπώθηκε σε μια ευχή και ευλογία που δόθηκε στην κηδεία του.

 

...;οπως οι μαθητές της αρχαιότητας οι καρδιές μας καίγονταν εντός μας καθώς ακούγαμεν την ωραίαν ανάπτυξιν του Λόγου του Θεού. Και έτσι εμάθαμεν ότι καθήμεθα στους πόδες του Θεού, κι επίσης του μεγαλυτέρου Βιβλικού λογίου από τις ημέρες των αποστόλων ...;» Σκοπιά, ανατυπώσεις, σελ. 6009

 

 

Μετάφραση Ν. Χ.




πηγή: 

http://www.oodegr.com/paratir/istoria/kompogiannites_1.htm#1.




What Would I Say if a Jehovah’s Witness Knocked on My Door Today?

Today is a Saturday, and this morning I was sitting in my open garage doorway working on the rear brakes on my pickup. The above thought suddenly occurred to me: What would I say if a carload of Jehovah's Witnesses (JWs) pulled into the yard and a couple got out to talk with me? I'd been one of those Witnesses in the past, out in service, making friendly conversation with some guy working on his vehicle in his garage. I could picture quite clearly. So, how would I handle that? What would I say to them? How would I want that conversation to go?

Now, I probably wouldn't have to say anything, as I'm still living in the territory of the congregation where I spent 35 years as a Witness. I'm still pretty well known by the congregation where I served as a Ministerial Servant and elder for two decades. The one time a car load of JWs pulled into the yard and saw me watering our garden, they slammed on the brakes and quickly backed out!

But, I thought, what if a Witness who didn't know me actually came to my door, or tried to Witness to me informally, what would I say? How would I proceed? I don't want to leave it to chance. I want to be prepared for that, and a few things came quickly to mind. I remembered exactly what caused me to leave the Witnesses.

First, I'd take control of the conversation by asking them questions.

I'd be very calm, polite and kind, not angry or sarcastic, and I'd want to try to get them to think. I'd smile and get them to laugh. I'd make it a conversation, not a confrontation. But I would keep us absolutely on topic, and be persistent in getting my questions answered and not ignored.

I'd also not argue Witness doctrine with them. The Bible is their comfort zone. I would take them out of their comfort zone. As many of you know that have been reading my stuff for the past few years, to me, arguing from the Bible whether Jesus is God or if there is a hell makes as much sense as arguing what The Night Before Christmas says about Santa Claus.

I'd start by asking questions about how they view the Bible, seeing if they agreed that the Witnesses are a literalist religion, taking parts of the Bible, especially Genesis, as literally true, making them old earth creationists, with an actual Adam and Eve as the very first humans. I'd ask them if they had a date for Adam's creation, which they do, in the fall of 4,025 BCE.

At this point I have a number of questions I'd use, depending on how the conversation was going. So, if the Bible is true here in Genesis, there couldn't have been any other humans prior to Adam's creation 6,034 years ago, right? Isn't part of the importance of this the fact that the Bible says Adam sinned and passed sin and death down to all of humankind? This ties in with Jesus supposedly being our redeemer, correct? How does that work?

The answers are first-study book obvious - Humans were created perfect and would live forever. Then Adam sinned and passed sin and death on to his offspring, so all of us are sinners, and sin is the only reason we all die. It's as simple as the old "a dented bread pan will always produce a dented loaf" illustration the Watchtower Society (WTS) has used for decades. It's one of the very first parts of Witness theology any new study learns. The first Adam sold humankind into slavery to sin, the second Adam, Jesus, gave his life as the ransom sacrifice, buying back humanity and giving us a way to a relationship with God and once again having everlasting life through our having faith in Jesus and his sacrifice.

The Genesis story is absolutely vital to Christianity, because without a literal first Adam, there is no need or reason for a redeeming second Adam. For Jehovah's Witnesses and other Christian fundamentalists, there has to be a literal Adam and Eve as the first humans. It is the bedrock of the entire faith.

But, for any thinking person, it is also the deadly flaw in fundamentalist and biblical literalist doctrine. Without a literal Adam and Eve, the central concept of Christ as redeemer, collapses like a house of cards, and the evidence against a literal Adam and Eve is overwhelming.

Once I'd established the importance of the Genesis story to their beliefs, I'd proceed with some variation of these questions: So, in order for what you are teaching to be true, there couldn't have been any humans on Earth prior to Adam being created some 6,000 years ago, right? So, if there were humans on Earth prior to that, you'd have to really examine what you teach, don't you think? I mean, don't you even refer to yourselves as "being in the Truth?" That holds you to quite a high standard in making sure of what you're teaching, don't you think?

From this point, I'd start with a small handful of concrete examples of humans living long before Adam was supposedly created. The ones that I researched while still a JW that took me out of the religion include the cave paintings of Lascaux, France, where bone and carbon radiometry date the paintings to 16,000 years ago. Then there are the thousands of Chauvet Cave paintings in Southern France that date to 30,000 years ago, the skeleton of the Kennewick Man, discovered in Washington State, dated to 9,300 years ago, and verified by dating a stone projectile head found lodged in the body. The Oya skeleton discovered in Japan has been dated to 11,000 years old. Some 200 skeletons discovered at the Grotte des Pigeons excavation cave site in Oujda, Morrocco have been dated back to at least 11,000 years, and the cave has been occupied by humans going back at least 100,000 years.

In fact, there are tens of thousands of human skulls and skeletons, human artifacts and paintings from all over the globe, that have been accurately dated to tens of thousands of years before Adam was supposedly created 6,000 years ago.

And what would be the Witness response to that? We were always taught to question the dating method, and so over the years, Watchtower Society literature has attacked Carbon-14 dating, noting where it can have shortcomings. What WTS literature fails to ever discuss is the fact I discovered when I first took the time to really study the science behind dating. That's when I learned that there are really numerous dating methods used by geologists, paleontologists and archaeologists, and these methods are being improved and made more accurate every year.

There is stratigraphy, seriation, dendrochronology, radio carbon, luminescence, of which the most common is thermoluminescence. There are several forms of radiometric dating which use various isotope pairs like potassium-argon or argon-argon, there is obsidian hydration which works with stone projectile heads, there are various forms of fission track dating, there is oxidized carbon dating and accelerator mass spectrometry, there is racemization, and there is archaeomagnetic and paleomagnetic dating.

It pays to take some time to at least understand in general the principles behind these techniques.

All dating methods have shortcomings and limitations. Carbon-14 dating works well from a few hundred years back until about 60,000 years ago, which means that its accuracy has been consistently proven using materials of a known age. Some methods, like radiometric potassium-argon dating work from 50,000 to a couple of billion years back. The point is that there are over a dozen quite different methods of dating things, and they work well in overlapping time periods from a few hundred to a few billion years. Scientists attempt to establish dates using more than one method.

Now, how would I fit all this into the discussion with the Jehovah's Witnesses standing at my door? I'd make it simple. I'd say that there are over a dozen different dating methods used by scientists. Sure, a sample or even a few samples from a site can be contaminated, but that would be discovered when dozens of samples from a site are tested using a variety of methods. Contaminated samples would be out of the norm and could be rejected. When three or four entirely different dating techniques are used and they all come up with the same date, over and over again, that is proof beyond any reasonable doubt. Dating is based on repeated and careful testing and consideration of all this data, preferably using several different dating techniques. The result? Repeated cross testing of radiometric dates confirm their validity.

The dates can be trusted. In fact, current dating techniques are up to 99 percent accurate, according to Dr. Michael Benton, Ph.D, a vertebrate paleontologist at the University of Bristol in the United Kingdom. There are hundreds of thousands of pieces of evidence proving that humans were around tens of thousands of years before the Bible says Adam was created. It's been proven beyond doubt. That is the final thought I'd leave with my Witness callers.

The seeds of doubt. If the Genesis story is simply not true, and the evidence proving Genesis is a myth is absolutely overwhelming, then the whole of Christian theology, especially as understood by biblical literalists and fundamentalists like Jehovah's Witnesses, is a massive house of cards.

I am no scientist, but as I wrote in an earlier blog, here, http://www.freeminds.org/blogs/a-freethinker-s-journal/jehovahs-witnesses-a-tools-for-making-sense-of-science.html there are two basic principles I use in researching something, whether it's how to adjust a carburetor or how to date a fossil:

1. Find where the preponderance of expert opinion and evidence is.

2. Find out what the majority of experts in the field see the evidence as supporting.

And a third point, always be wary of someone with an ax to grind, a point to prove, a pre-conclusion about what they feel the evidence should support.

I'm sure this discussion would float over the heads of many a die-hard JW, but I also remember that for years, these very sort of questions deeply troubled me. A reasoned, calm, conversation like this would have had a serious impact on me, even if I wouldn't have admitted it. I know there are a lot of still active Witnesses who have expressed doubts about WTS teachings when they've heard information like this.

I've meant to create a mental outline of how I'd talk with a Witness if given the opportunity, and now that's what I've done, using the very issues that eventually made me walk away from The Watchtower.

The amount of information on evolution hitting the media this year due to it being Darwin's 200th birthday and On the Origin of Species' 150th anniversary is just mind-boggling.

That has got to be having some kind of impact on thinking JWs.

Written by Robert F. Smith

http://www.freeminds.org/index.php?option=com_content&view=article&id=496:what-would-i-say-if-a-jehovahs-witness-knocked-on-my-door-today&catid=71:a-freethinkers-journal&Itemid=626






Γνωστή και "αγνωστη" ιστορία της Σκοπιάς (Μάρτυρες του Ιεχωβά)

Η άγνωστη προϊστορία της Σκοπιάς

Η Αληθινή ιστορία της Σκοπιάς

Το αποκρυφιστικό ξεκίνημα της Σκοπιάς

Είχε ο Θεός "πάντοτε μια οργάνωση";

Ντοκουμέντα από την ιστορία της Σκοπιάς

Εγκληματικά ντοκουμέντα με ευθύνη αίματος τής Σκοπιάς


Worlds Apart (2008) DvdRip (ΟΣΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ)

http://rwssel.blogspot.com/2012/02/worlds-apart-2008-dvdrip.html


ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ταινία για όλους τους πρώην ΜτΙ που διαβάζουν αυτές τις γραμμές!!

Λαϊκή και ανάλαφρη απεικόνιση της επιρροής που ασκεί η φιλοσοφία των μαρτύρων του Ιεχωβά στη ζωή μίας νεαρής κοπέλας και των μελών της οικογένειάς της. Βασισμένη σε αληθινά περιστατικά, η ιστορία αποκαλύπτει την θρησκευτική χειραγώγηση, την επιβολή θρησκειών και αιρέσεων στην σκέψη και το νου, αλλά κυρίως την άσκηση στρατηγικής με αποκλειστικά μέσα την αποβλάκωση και την άρνηση της λογικής.

Μόνο που ο Niels Arden Oplev χτυπάει το καθεστώς χρησιμοποιώντας πούπουλα. Η χαλαρή και ανάλαφρη αναπαράσταση, η art house αισθητική, η αλαφροΐσκιωτη σε στιγμές αντιμετώπιση σοβαρών καταστάσεων, από την επίσης αλαφροΐσκιωτη συμπεριφορά της πρωταγωνίστριας, και η φευγαλέα αναφορά σε ιδεώδη και ψευδοπροφητείες, στερούν από αυτή την ισορροπημένη σκηνοθετικά δημιουργία την δυνατότητα να μιλήσει περισσότερο για θέματα ουσίας. Ο Oplev στο αποκορύφωμα των γεγονότων, που βιώνει η πρωταγωνίστρια, κουμπώνεται αρνούμενος να αποδεχτεί την αναμενόμενη ένταση, την μαχητικότητα αλλά κυρίως την άσκηση αρνητικής κριτικής. Και ενώ καθίσταται ορμητικός και αποκαλυπτικός, διστάζει να πάει ένα βήμα παραπέρα.
Η ταινία είναι μία απλή διαμαρτυρία με στόχο την υποκρισία και τη θρησκευτική μαζικοποίηση. Θα απαξιωθεί αλλά και θα προκαλέσει. Δε θα αλλάξει τίποτα, ιδιαίτερη τροφή για σκέψη δε νομίζω να αποτελέσει, ενώ σίγουρα δε θα ενοχλήσει και κανέναν.

Worlds Apart (2008)
EΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:Οσα μας Χωρίζουν
Δραματική | 116'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Δανέζικα

EΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ

format avi
Διάρκεια ταινίας 1:49:05
Μέγεθος Αρχείου 825 mb
Ανάλυση 656 x 288
Υπότιτλοι: Ελληνικοί ενσωματωμένοι


http://greekddl.com/movies/2000-2010/foreign-movies/142250-worlds-apart-2008-.html

Δημοσιευμένες Αντιαιρετικές Μελέτες Γεωργίου Τσιμπιρίδη

http://www.i-m-sidhrokastrou.blogspot.com/2012/01/blog-post.html



  1. Η πλάνη τής Σκοπιάς εις τα άζυμα τού Αναμνηστικού Δείπνου τού Κυρίου (ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΕΤΗ)
    Η μελέτη που απέδειξε την ΜΙΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ εορτή τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά ως καθαρά αντιγραφική!
    Εις την μελέτη μας αυτή διεξήχθη επί έναν μήνα διάλογος με δύο (2) αντιφρονούντες τα ψευδώνυμα τών οποίων είναι 'Δήκτης' και 'Αντίχειρας' εκ τών οποίων ο δεύτερος είναι Μάρτυρας τού Ιεχωβά! Μετά από εξήμισι μήνες οι Μάρτυρες του Ιεχωβά απήντησαν εις τη συγκεκριμένη μελέτη με δική τους έρευνα που εδημοσιεύθη εδώ. Επιφυλασσόμεθα για δική μας απάντηση.
    Η συγκεκριμένη μελέτη δημοσιεύθηκε επίσης κι εδώ: [ΟΟΔΕ] [Scribd] και εδώ η Αγγλική της μετάφραση από μεταφραστικό πρόγραμμα.

  2. Κοινώνησε ο Χριστός τον Ιούδα; Προγνώριζε το ηθικό ποιον του; Τί κρύβεται πίσω από την άρνηση τής Σκοπιάς; (ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΕΤΗ)
    Γιατί, ενώ το Ευαγγέλιο μαρτυρεί ξεκάθαρα ότι ο Ιούδας μετέσχε τών Εμβλημάτων τής Αναμνήσεως, η Εταιρία Σκοπιά το αρνείται πεισματικά; Τί κρύβεται πίσω από αυτήν την άρνηση;

  3. Είναι 'ο Υιός τού Θεού' Θεός Αληθινός; Ποία η έννοια τής ονομασίας 'ο Υιός τού Θεού'; (ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΕΤΗ) [Scribd]
    Ο Χριστός ως Υιός τού Θεού είναι απλά και μόνον άνθρωπος ή ταυτοχρόνως και Θεός Αληθινός; Ποιά είναι η πραγματική σημασία τής έννοιας 'Υιός τού Θεού';

  4. Η προσκύνηση τού αγγέλου από τον Απόστολο Ιωάννη

  5. Απαγορεύει ο Μέγας Αθανάσιος την τιμητική προσκύνηση κτισμάτων;
    Ερμηνεία τού δυσκόλου, γριφώδους κι αινιγματικού λόγου Κατά Αρειανών τού Μεγ.Αθανασίου: «Ει γαρ ως υπερέχων τη δόξη προσεκυνείτο, έδει και έκαστον τών υποβεβηκότων τον υπερέχοντα προσκυνείν. Αλλ' ουκ έστιν ούτω? κτίσμα γαρ κτίσματι ου προσκυνεί, αλλά δούλος δεσπότην, και κτίσμα Θεόν».

  6. Ποία είναι η ορθή έννοια τού πορευθέντες μαθητεύσατε... βαπτίζοντες...διδάσκοντες;
    Η συγκεκριμένη μελέτη αποδεικνύει, ότι όχι μόνο το συγκεκριμένο χωρίο είναι κατά τού Νηπιοβαπτισμού, όπως πιστεύουν οι ετερόδοξοι, αλλά αντιθέτως ενισχύει και υποστηρίζει τον Νηπιοβαπτισμό!

  7. Η Τριαδικότης τού Θεού κατά τα μυστηριώδη ΙΗ και ΙΘ κεφάλαια τής Γενέσεως. Ο περίφημος 'Άγγελος Κυρίου' τής Παλαιάς Διαθήκης και οι εμφανίσεις αυτού.
    Η μελέτη που αναδεικνύει και αποδεικνύει το μυστήριον τής Τριαδικότητος τού Θεού εις τα περίφημα και μυστηριώδη κεφάλαια ΙΗ και ΙΘ τής Γενέσεως
    Η τελευταία αφορά Ορθόδοξο αναγνωστικό κοινό, η καθαρώς αντιαιρετική (με παραπομπές δηλαδή εις έντυπα τής Εταιρίας Σκοπιά) ευρίσκεται εδώ και εδώ.

  8. «Ουχ αρπαγμόν ηγήσατο το είναι ίσα Θεώ» (ΦΙΛΙΠ. Β:6)
    Συντακτικές παρατηρήσεις επί τού ανωτέρω χωρίου τής Αγίας Γραφής, που αναδεικνύουν την πραγματική του έννοια και αναιρούν την παραχάραξη και διαστρέβλωσή του από τούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά.

  9. Χριστός, ο Κύριος (ή Γιαχβέ) τού οποίου η οδός ητοιμάσθη υπό τού Προδρόμου
    Η μελέτη που αποδεικνύει την ταύτιση τού Χριστού με τον Γιαχβέ τής Παλαιάς Διαθήκης. Αποδεικνύει δηλαδή ότι ο Χριστός είναι ο Γιαχβέ τής Παλαιάς Διαθήκης που έγινε άνθρωπος. Άρα ο Χριστός είναι Αληθινός Θεός!

  10. Η εσφαλμένη χρονολόγηση τής Σκοπιάς εις το αστρονομικό ημερολόγιο VAT 4956 (Μέρος Α΄)
    Το «μοντάζ» που επεχείρησε να εφαρμόσει η Σκοπιά για να εξαπατήσει τούς αναγνώστες, όσον αφορά τα Αστρονομικά Ημερολόγια VAT 4956 και ΒΜ 38462 για να αποδείξει, ότι η Ιερουσαλήμ κατεστράφη το 607 π.Χ., κι έτσι να επιβεβαιώσει την δήθεν Β΄ Παρουσία τού Χριστού εις το 1914!

  11. Η εσφαλμένη χρονολόγηση τής Σκοπιάς εις το αστρονομικό ημερολόγιο VAT 4956 (Μέρος Β΄)
    Η σύγχυση τού εμπνευστή τών άρθρων τής Σκοπιάς Rolf Furuli, ως προς την ημερομηνία τού συγκεκριμένου Αστρονομικού Ημερολογίου.

  12. Περί Αγγέλων και Γιγάντων: Συμβολή εις την ερμηνείαν τής μυστηριώδους ενότητος ΓΕΝ. ΣΤ:1-4 (ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΕΛΕΤΗ)
    Aυτό είναι το πρώτο μας βιβλίο εις το οποίο, με την χάρη τού Θεού, προσεγγίσαμε, εμβαθύναμε κι ερμηνεύσαμε, με έναν εντελώς διαφορετικό και πρωτότυπο τρόπο, την όντως μυστηριώδη ενότητα τών τεσσάρων πρώτων χωρίων τού έκτου κεφαλαίου τής Γενέσεως η οποία δυστυχώς έχει κυριολεκτικά κατακρεουργηθεί από Έλληνες και ξένους ερμηνευτ

607 π.Χ. - 1914 μ.Χ. Γιατί είναι λάθος οι προφητείες τής Εταιρίας Σκοπιά;

607 - 1914

To 1914 είναι θεμελιώδης χρονολογία για την ύπαρξη της Εταιρίας Σκοπιά, καθώς από αυτήν αντλεί την ιδέα ότι ο Ιησούς εξέλεξε την εταιρία Σκοπιά το 1919 ως την οργάνωσή του και μοναδικό αγωγό σωτηρίας. Εάν το 1914 είναι ανακριβές δεν υπάρχει ανάγκη να γίνει κάποιος Μάρτυρας του Ιεχωβά για να επιβιώσει στον επικείμενο πόλεμο του Αρμαγεδδώνα. Για το λόγο αυτό, η ακόλουθη πληροφορία για το αν ο Ιησούς άρχισε την αόρατη διακυβέρνησή του το 1914 είναι κρίσιμη πληροφορία για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

 

Αυτό το άρθρο δείχνει ότι το 4ο κεφάλαιο της προφητείας του Δανιήλ δεν αποδεικνύει ότι ο Ιησούς άρχισε να κυβερνά το 1914 για τους παρακάτω λόγους:

 

·         Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ είχε αυτές τις δύο εκπληρώσεις ούτε ότι αποτελεί μια προφητεία του τέλους.

·         Η Ιερουσαλήμ δεν έπεσε το 607 π.Χ.

·         Η μεθοδολογία ερμηνείας αυτής της προφητείας από την εταιρία Σκοπιά είναι ασυνεπής και ελαττωματική σε πολλούς τομείς.

 

Ένα άτομο οφείλει να είναι ρεαλιστικό σχετικά με την ικανότητα της εταιρίας Σκοπιά να ερμηνεύει προφητείες. Η Εταιρία έχει μια προϊστορία αποδεδειγμένων χρονολογικών αποτυχιών στις προφητικές προβλέψεις της σε ποσοστό 100%. Όπως έχει αναλυθεί σε άλλες μελέτες η εταιρία Σκοπιά χρησιμοποίησε τη Βιβλική προφητεία για να εξηγήσει ότι οι παρακάτω χρονολογίες είχαν ιδιαίτερη σημασία: 1780, 1799, 1829, 1844, 1846, 1872, 1874, 1875, 1878, 1880, 1881, 1891, 1906, 1914, 1915, 1918, 1920, 1925 και 1975.

 

Η κάθε μια από αυτές τις ερμηνείες είναι τώρα παραδεκτό από την ίδια την εταιρία Σκοπιά ότι ήταν λάθος! Ακόμη και το 1914 και το 1918 δεν εκπληρώθηκαν οι προσδοκίες που είχαν διατυπωθεί και στη συνέχεια δόθηκαν διαφορετικές ερμηνείες. Εμπνέει αυτό το γεγονός εμπιστοσύνη ότι η τρέχουσα κατανόηση για το 1914 είναι σωστή και ότι το Άγιο Πνεύμα καθοδηγεί την προφητική ερμηνεία της Σκοπιάς;

 

Το 4ο Κεφάλαιο του Δανιήλ δεν έχει τη δεύτερη εκπλήρωση

Η κάθε μια από τις προφητείες που περιέχει το βιβλίο του Δανιήλ έχει μια εκπλήρωση και όμως η Σκοπιά ισχυρίζεται ότι το Δανιήλ 4: 9-32 πρέπει να έχει και δεύτερη εκπλήρωση.

 

Δανιήλ κεφ. 2: Μια τεράστια εικόνα που αντιπροσωπεύει Βασιλείες.

 

Δανιήλ κεφ. 4: Οι επτά καιροί αντιπροσωπεύουν τον Ναβουχοδονόσορα.

 

Δανιήλ κεφ. 5: Η γραφή στον τοίχο προλέγει την άμεση καταστροφή της Βαβυλώνας.

 

Δανιήλ κεφ. 7: Τέσσερα θηρία αντιπροσωπεύουν Παγκόσμιες Δυνάμεις.

 

Δανιήλ κεφ. 9: Εβδομήντα εβδομάδες που προεσκίαζαν τον έρχομό του Μεσσία.

 

Δανιήλ κεφ. 11: Οι Βασιλείς του Βορρά και του Νότου.

 

Το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ προφητεύει ότι ο Ναβουχοδονόσορ θα συμπεριφερόταν σαν θηρίο επί επτά χρόνια. Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε δεύτερη εκπλήρωση και χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να συμπεράνει κάποιος ότι υποδεικνύει την εποχή μας.

 

«Βαλτασάσαρ, αρχηγέ των μάγων ιερέων, επειδή εγώ γνωρίζω καλά ότι το πνεύμα των αγίων θεών είναι σε εσένα και ότι δεν υπάρχει κανένα μυστικό που να σε προβληματίζει, πές μου τα οράματα του ονείρου μου, το οποίο είδα, και την ερμηνεία του.

 

10 Έβλεπα, λοιπόν τα οράματα του κεφαλιού μου στο κρεβάτι μου, και ορίστε! Ένα δέντρο στο μέσο της γής, το ύψος του οποίου ήταν τεράστιο. 11 Το δέντρο μεγάλωσε και έγινε ισχυρό, και το ύψος του έφτασε τελικά ως τους ουρανούς, και ήταν ορατό ως την άκρη ολόκληρης της γής. 12 Το φύλλο του ήταν ωραίο και ο καρπός του άφθονος, και υπήρχε τροφή για όλους σε αυτό. Κάτω από αυτό ζητούσαν ίσκιο τα ζώα του αγρού, και στα κλαριά του κατοικούσαν τα πουλιά των ουρανών, και από αυτό τρεφόταν κάθε σάρκα. 13 Συνέχιζα να βλέπω, στα οράματα του κεφαλιού μου στο κρεβάτι μου, και ορίστε! ένας επιτηρητής, ένας άγιος, που κατέβαινε από τους ουρανούς. 14 Φώναζε δυνατά και έλεγε τα εξής: «Κόψτε το δέντρο και αποκόψτε τα κλαριά του. Τινάξτε το φύλλωμά του και σκορπίστε τους καρπούς του. Ας φύγουν τα ζώα από κάτω του και τα πουλιά από τα κλαριά του. 15 Το στέλεχος των ριζών του, όμως, αφήστε το στη γη, και μάλιστα με δεσμά σιδερένια και χάλκινα μέσα στο χορτάρι του αγρού, και με τη δροσιά των ουρανών ας βρέχεται και με τα ζώα ας είναι η μερίδα του μέσα στο χόρτο της γής. 16 Η καρδιά του ας αλλάξει από ανθρώπινη και ας του δοθεί καρδιά ζώου, και εφτά καιροί ας περάσουν από πάνω του. 17 Με διάταγμα επιτηρητών είναι το πράγμα και με λόγο αγίων είναι αυτό που ζητείται, προκειμένου να γνωρίσουν αυτοί που ζούν ότι ο Ύψιστος είναι ΄Αρχοντας στη βασιλεία των ανθρώπων και ότι σε όποιον θέλει τη δίνει και εγκαθιστά σε αυτήν ακόμη και τον πιο ασήμαντο των ανθρώπων. «18 Αυτό ήταν το όνειρο που είδα εγώ, ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ, και εσύ, Βαλτασάσαρ, πές ποια είναι η ερμηνεία, εφόσον όλοι οι σοφοί του βασιλείου μου δεν μπορούν να κάνουν γνωστή την ερμηνεία σε εμένα. Αλλά εσύ είσαι ικανός, γιατί το πνεύμα των αγίων θεών είναι σε εσένα.

 

19 Τότε ο Δανιήλ, του οποίου το όνομα είναι Βαλτασάσαρ, έμεινε κατάπληκτος για μια στιγμή και οι σκέψεις του τον τρόμαξαν. Ο βασιλιάς αποκρίθηκε και είπε: «Βαλτασάσαρ, ας μη σε τρομάζει το όνειρο και η ερμηνεία». Ο Βαλτασάσαρ αποκρίθηκε και είπε: «Κύριέ μου, είθε το όνειρο να εφαρμοστεί σε εκείνους που σε μισούν και η ερμηνεία του στους αντιδίκους σου.

 

20 «Το δέντρο το οποίο είδες, που έγινε μεγάλο και ισχυρό και το ύψος του έφτασε τελικά ως τους ουρανούς και ήταν ορατό σε όλη τη γή, 21 και το φύλλωμά του ήταν ωραίο και ο καρπός του άφθονος και υπήρχε σε αυτό τροφή για όλους, κάτω από το οποίο κατοικούσαν τα ζώα του αγρού και στα κλαριά του φώλιαζαν τα πουλιά των ουρανών, 22 είσαι εσύ, βασιλιά, επειδή εσύ έχεις γίνει μεγάλος και ισχυρός και το μεγαλείο σου αυξήθηκε και έφτασε ως τους ουρανούς, και η εξουσία σου για διακυβέρνηση ως την άκρη της γής. 23 Και επειδή ο βασιλιάς είδε έναν επιτηρητή, έναν άγιο που κατέβαινε από τους ουρανούς, ο οποίος και έλεγε: «Κόψτε το δέντρο και καταστρέψτε το. Το στέλεχος των ριζών του, όμως, αφήστε το στη γή, αλλά με δεσμά σιδερένια και χάλκινα, μέσα στο χορτάρι του αγρού, και με τη δροσιά των ουρανών ας βρέχεται και με τα ζώα του αγρού ας είναι η μερίδα του, ώσπου να περάσουν εφτά καιροί από πάνω του», 24 αυτή είναι η ερμηνεία, βασιλιά, και το διάταγμα του Υψίστου είναι εκείνο που θα έρθει πάνω στον κύριό μου το βασιλιά. 25 Και εσένα θα σε διώξουν από τους ανθρώπους, και με τα ζώα του αγρού θα είναι η κατοικία σου, και χόρτο θα σου δίνουν να τρώς όπως οι τράγοι, και με τη δροσιά των ουρανών θα βρέχεσαι, και εφτά καιροί θα περάσουν από πάνω σου, ώσπου να γνωρίσεις ότι ο Ύψιστος είναι Άρχοντας στη βασιλεία των ανθρώπων και ότι σε όποιον θέλει τη δίνει. 26 «Και επειδή ειπώθηκε να αφήσουν το στέλεχος των ριζών του δέντρου, η βασιλεία σου θα είναι βέβαιη για εσένα αφού γνωρίσεις ότι οι ουρανοί κυβερνούν. 27 Γι' αυτό, βασιλιά, ας σου φανεί καλή η συμβουλή μου και αφαίρεσε τις αμαρτίες σου μέσω δικαιοσύνης και την αδικία σου δείχνοντας έλεος στους φτωχούς. Ίσως να υπάρξει παράταση στην ευημερία σου.

 

«28 Όλα αυτά ήρθαν πάνω στον Ναβουχοδονόσορα το βασιλιά. 29 Αφού πέρασαν δώδεκα σεληνιακοί μήνες, περπατούσε πάνω στο βασιλικό ανάκτορο της Βαβυλώνας. 30 Και αποκρίθηκε ο βασιλιάς και είπε: «Δεν είναι αυτή η Βαβυλώνα η Μεγάλη, την οποία εγώ έχτισα για το βασιλικό οίκο με την ισχύ της κραταιότητάς μου και για την αξιοπρέπεια της μεγαλειότητάς μου; «31 Ενόσω ο λόγος ήταν ακόμη στο στόμα του βασιλιά, μια φωνή ήρθε από τους ουρανούς: «Σε εσένα αναγγέλεται Ναβουχοδονόσορ βασιλιά: «Η βασιλεία σου έφυγε από εσένα, 32 και σε διώχνουν από τους ανθρώπους, και με τα ζώα του αγρού θα είναι η κατοικία σου. Χόρτο θα σου δίνουν να τρως όπως οι ταύροι, και εφτά καιροί θα περάσουν από πάνω σου, ώσπου να γνωρίσεις ότι ο Ύψιστος είναι Άρχοντας στη βαλεία των ανθρώπων και ότι σε όποιον θέλει τη δίνει».

 

Υπάρχει κάτι για να συμπεράνουμε ότι πρέπει να υπάρχει αυτή η δεύτερη εκπλήρωση; Δεν υπάρχει καμιά αναφορά σε δεύτερη εκπλήρωση, ούτε αναφορά σε «καιρούς των εθνών», ούτε αναφορά σε «έσχατες ημέρες», ούτε αναφορά στους Ισραηλίτες. Παρ' όλα αυτά, η «προφητεία των επτά καιρών» είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στα πιστεύω της εταιρίας Σκοπιά και η μόνη Γραφική περικοπή που χρησιμοποιείται για να αποδείξει ότι ο Ιησούς άρχισε να κυβερνά συγκεκριμένα το έτος 1914!

 

Η τρέχουσα κατανόηση της Σκοπιάς είναι ότι αυτή η προφητεία υποδηλώνει ότι το 607 π.Χ. τερματίστηκε η διακυβέρνηση των Ιουδαίων από τον Θεό με την ολοκληρωτική καταστροφή της Ιερουσαλήμ από την Βαβυλώνα. Τα επόμενα 2520 χρόνια ήταν ο καιρός της απρόσκοπτης διακυβέρνησης των εθνών έως ότου ο Θεός εγκαθίδρυσε εκ νέου τη Βασιλεία του στον ουρανό το 1914.

 

Η ερμηνεία έχει ως εξής:

 

Η κοπή του δέντρου αντιπροσωπεύει την καταστροφή του βασιλείου του Ιούδα από τον Ναβουχοδονόσορα το 607 π.Χ.

 

Οι επτά καιροί απαρτίζονται από 2520 χρόνια, επτά σεληνιακά έτη 360 ημερών το καθένα.

 

Η αρχή «μία ημέρα αντί ενός έτους» μετατρέπει τις 2520 ημέρες σε 2520 χρόνια.

 

Τα 2520 χρόνια των «καιρών των εθνών» τελείωσαν το 1914, συμπίπτοντας με την έναρξη της ουράνιας διακυβέρνησης του Ιησού.

 

Ακόμη κι' αν το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ επρόκειτο να έχει μια δεύτερη εκπλήρωση κάθε σημείο βασίζεται σε παρανοήσεις.

 

Το 607 π. χ. είναι εσφαλμένη χρονολογία

Η Ιερουσαλήμ έπεσε μεταξύ του 586 και 587 π.Χ. Έτσι λένε όλες οι εγκυκλοπαίδειες του κόσμου και αυτό υποστηρίζεται από ένα συντριπτικό όγκο πληροφοριών. Η Σκοπιά, για να φτάσει στο 1914, ισχυρίζεται ότι αυτό είναι λάθος και ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 607 π.Χ. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Εάν οι καιροί των εθνών δεν τελείωσαν το 1914 τότε η εταιρία Σκοπιά δεν εξελέγη από τον Ιησού το 1919, και η εξουσία που υποτίθεται ότι της ανέθεσε ο Ιησούς δεν είναι απλά μετέωρη, είναι ανύπαρκτη.

 

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που χρησιμοποιούνται για να καθοριστεί ότι η Ιερουσαλήμ έπεσε το 587 π.Χ. Αυτοί περιλαμβάνουν τον Κανόνα του Πτολεμαίου, το Χρονικό του Ναβονίδη, της Χαράν, την στήλη της Χιλλά και τον συγχρονισμό με την Αιγυπτιακή χρονολογία. Το Λεξικό της Βιβλικής Αρχαιολογίας, σελίδα 24, αναφέρει: Οι αρχαιολογικές αποδείξεις για την καταστροφή του [Ιουδαϊκού] βασιλείου το 586 π.Χ. προέρχονται από την Ιερουσαλήμ, τη Λαχείς, το Τέλ Μπάϊτ Μιρσίμ και άλλες τοποθεσίες. Δεκάδες χιλιάδες λεπτομερών οικονομικών, διαχειριστικών και νομικών πήλινων εγγράφων έχουν ανασκαφεί που περιγράφουν τα καθημερινά, μηνιαία και ετήσια συμβάντα κατά τη διάρκεια της Νέο-Βαβυλωνιακής περιόδου που καλύπτει μόνο 87 χρόνια από το 625 έως το 539 π.Χ. Μνημειώδης είναι η εργασία που ολοκλήρωσε και εξέδωσε σε βιβλίο ο Σουηδός Μάρτυρας του Ιεχωβά Κάρλ Όλαφ Γιόνσον. Στο βιβλίο του με τίτλο «Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι» (1983) αναλύει 17 ανεξάρτητες σειρές αποδείξεων ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 586-587 π.Χ.

 

Η ιστορική προσωπογραφία καθιστά την εκ μέρους της Σκοπιάς προσθήκη είκοσι (20) ετών Βαβυλωνιακής ιστορίας απίθανη διότι επεκτείνει τη διάρκεια ζωής των Βαβυλώνιων βασιλέων που έχουν ανακαλυφθεί. Μια σύγκριση της χρονολογίας της Σκοπιάς με την επαγγελματική δραστηριότητα του Βαβυλωνιακού εμπορικού οίκου Εγκίμπ, για παράδειγμα, θα απαιτούσε οι άνθρωποι που μνημονεύονται σ' αυτά τα αρχεία να εργάζονταν μέχρι την ηλικία των 100 ετών και πάνω. Παρόμοια η στήλη Αντάντ-Γκούπι, θα απαιτούσε η μητέρα του Ναβονίδη να είχε ζήσει μέχρι την ηλικία των 121 ετών.

 

Η απόλυτα προβλεπτή φύση των κινήσεων των άστρων και των πλανητών καθιστά τις αστρονομικές παρατηρήσεις ανεκτίμητες στη χρονολόγηση προηγούμενων γεγονότων. Οι Βαβυλώνιοι απέδιδαν μεγάλη σημασία στην αστρολογία και τα χιλιάδεε πήλινα αρχεία που ανακαλύφθηκαν αποδεικνύουν με ακρίβεια τα έτη και τις χρονολογίες της βασιλείας των Βαβυλώνιων βασιλέων. Ο VAT 4956 (πήλινη επιγραφή) παρέχει 30 παρατηρήσεις 5 από τις οποίες τοποθετούν το 37ο έτος της βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα στο 586-587 π.Χ. καθιστώντας το απόλυτη χρονολογία. Αυτό είναι πολύ σημαντικό καθώς το 2 Βασιλ. 25: 2, 8 τοποθετεί «το ενδέκατο έτος του βασιλιά Σεδεκία» στο «δέκατο ένατο έτος του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα», αποδεικνύοντας πέραν πάσης αμφιβολίας τη χρονολογία για την πτώση της Ιερουσαλήμ.

 

Η ανασκευή της Σκοπιάς

Η Σκοπιά προβάλλει την αξίωση ότι όλες αυτές οι αποδείξεις είναι άνευ σημασίας και εσφαλμένες, τις οποίες δεν μπορεί κάποιος να εμπιστευθεί, «διότι διαφωνούν με την ερμηνεία της προφητείας» (που δίνει η Σκοπιά φυσικά).

 

«Εάν ακολουθήσουμε την ακριβή χρονομέτρηση του Ιεχωβά Θεού όπως καταγράφεται στο Λόγο του, βλέπουμε ότι η ερήμωση του Ιούδα διήρκεσε από το 607 έως το 537 Π.Κ.Χ., και ως εκ τούτου, αποφεύγουμε να κάνουμε το λάθος των χρονολόγων του Χριστιανικού κόσμου οι οποίοι αγνοούν την προφητεία της εβδομηκονταετούς ερήμωσης και χρονολογούν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 587 Π.Κ.Χ. Αυτοί περιορίζουν την ερήμωση της Ιερουσαλήμ και της γής του Ιούδα σε μόλις πενήντα χρόνια, αποδεχόμενοι τους αναξιόπιστους υπολογισμούς ειδωλολατρών ιστορικών μάλλον, παρά τον αλάνθαστο Λόγο του Θεού. «Σκοπιά 15-9 1965, σ. 569.

 

«Εντούτοις, όταν η ερμηνεία αυτών των ανακαλύψεων συγκρούεται με σαφείς δηλώσεις της Αγίας Γραφής, εμείς δεχόμαστε με πεποίθηση αυτά που λένε οι Άγιες Γραφές, είτε σχετίζονται με ζητήματα που αφορούν τη χρονολόγηση είτε με οποιοδήποτε άλλο θέμα» Σκοπιά 15 Μαρτίου 1989, σελ. 22.

 

Αυτή η αβάσιμη επιχειρηματολογία είναι αναποτελεσματική, καθώς η Σκοπιά στηρίζεται στα ίδια ιστορικά υπομνήματα για να φτάσει στο 607 π.Χ.

 

Το 607 μπορεί 'μόνο' να καθοριστεί χρησιμοποιώντας ιστορικά αρχεία που υπολογίζουν πότε έπεσε η Βαβυλώνα. Τα αρχαιολογικά τεκμήρια που υπάρχουν για να αποδείξουν ότι η καταστροφή της Ιερουσαλήμ έγινε το 586-587 π.Χ. είναι τα ίδια τεκμήρια που χρησιμοποιεί η εταιρία Σκοπιά για να αποδείξει ότι το 539 έγινε η καταστροφή της Βαβυλώνας.

 

Επιπλέον, ο ισχυρισμός ότι το 587 συγκρούεται με τη Βιβλική προφητεία είναι ένα άσχετο επιχείρημα, καθώς υπάρχουν ιστορικά αποδεκτοί τρόποι που συμφιλιώνουν την προφητεία με την ιστορία όπως θα καταδειχθεί περαιτέρω.

 

Δεν εκπλήσσει, λοιπόν, το γεγονός ότι πληροφορίες που εκτίθενται στα περιοδικά Σκοπιά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δείξουν ότι το 607 είναι λάθος, εφόσον η Σκοπιά στηρίζεται σε ιστορικές αποδείξεις για να καθορίσει πότε έπεσε η Βαβυλώνα.

 

Απλός υπολογισμός

Ακολουθεί ένας απλός υπολογισμός του πότε έπεσε η Ιερουσαλήμ, παρμένος μόνο από έντυπα της Σκοπιάς. Ανασκοπώντας τον υπολογισμό να θυμάστε ότι όλα πηγαίνουν προς τα πίσω όταν υπολογίζουμε χρόνια π.Χ.

 

Η Βαβυλώνα έπεσε «Η Βαβυλώνα έπεσε το 539 π.Χ. «Βιβλίο «Η Βαβυλώνα η Μεγάλη Έπεσε--Η Βασιλεία του Θεού Κυβερνά» 539 π.Χ.

 

Ναβονίδης «Επί τη βάσει σφηνοειδών επιγραφών πιστεύεται ότι κυβέρνησε κάπου δέκα επτά χρόνια» Βοήθημα προς Κατανόηση Της Βίβλου, Ναβονίδης, σελ. 1195 17 έτη.

 

Λαμπασί-Μαρντούκ «Ο Λαμπασί--Μαρντούκ ...;ήταν ένας βίαιος νέος, και μέσα σε εννέα μήνες ένας δολοφόνος του έκοψε το λαιμό. «Η Βαβυλώνα η Μεγάλη Έπεσε-η Βασιλεία του Θεού Κυβερνά, σελ. 184. 1 έτος.

 

Νεριγκλισσάρ «Ο Νεριγκλισσάρ ...;.. βασίλευσε τέσσερα χρόνια» Η Βαβυλώνα η Μεγάλη Έπεσε ...; σελ. 184. 4 έτη.

 

Εβίλ-Μερωδάχ «Αφού βασίλευσε δύο χρόνια ο βασιλιάς Εβίλ-Μερωδάχ δολοφονήθηκε» Η Βαβυλώνα η Μεγάλη Έπεσε ...;. σελίδα 184. 2 έτη

 

Ναβουχοδονόσορ «Ο Ναβουχοδονόσορ κυβέρνησε σαν βασιλιάς επί 43 χρόνια. «Ενόραση στις Γραφές, Τόμος 2, σελ. 480. 43 έτη.

 

Έναρξη βασιλείας Ναβουχοδονόσορα Υπολογίζεται με την πρόσθεση των ανωτέρω ετών βασιλείας ενός εκάστου βασιλέως. 606 π.Χ.

 

Μείον 19 έτη βασιλείας 2 Βασιλέων 25: 8-9 «Στο δέκατο ένατο έτος του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα ...;. ο υπηρέτης του βασιλιά της Βαβυλώνας, ήρθε στην Ιερουσαλήμ. Και έκαψε τον οίκο του Ιεχωβά».

 

Με τον ανωτέρω απλό υπολογισμό έτος καταστροφής της Ιερουσαλήμ: 587 π.Χ.

 

Λεπτομερής υπολογισμός

Το εδάφιο 2 Βασιλέων 34: 1 καταγράφει ότι ο Ιωακείμ έδινε φόρο υποτελείας στη Βαβυλώνα επί τρία έτη. Το Βαβυλωνιακό υπόμνημα (τα αρχεία) επιβεβαιώνει αυτό το γεγονός για τα έτη 604, 603 και 602 π.Χ. με τον φόρο να συλλέγεται το Νοέμβριο/Δεκέμβριο. Όταν ήρθε ο καιρός να συλλέξει το φόρο το επόμενο έτος, η Αίγυπτος και ο Ιούδας στασίασαν. Τα Βαβυλωνιακά αρχεία δείχνουν ότι αρχίζοντας το Νοέμβριο του 601 π.Χ. ο Ναβουχοδονόσορ έκανε μεγάλο πόλεμο με την Αίγυπτο, τον οποίο ίσα που κέρδισε, με βαριές απώλειες και για τις δύο πλευρές. Ήταν τότε που η Βαβυλώνα ήταν σε αδύναμη κατάσταση όταν ο Ιωακείμ επαναστάτησε εναντίον του Ναβουχοδονόσορα, όπως αναφέρεται στο 2 Βασιλέων 24: 1, 2.

 

«Στις ημέρες του ανέβηκε ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, και ο Ιωακείμ έγινε υπηρέτης του επί τρία χρόνια. Ωστόσο, στράφηκε και στασίασε εναντίον του. Και ο Ιεχωβά άρχισε να στέλνει εναντίον του ληστρικές ομάδες από Χαλδαίους και ληστρικές ομάδες από Συρίους και ληστρικές ομάδες από Μωαβίτες και ληστρικές ομάδες από γιούς του Αμών, και τους έστελνε εναντίον του Ιούδα για να τον καταστρέψει, σύμφωνα με το λόγο του Ιεχωβά τον οποίο είχε πεί μέσω των υπηρετών του των προφητών».

 

Καθώς ο Ναβουχοδονόσορ ήταν προσωπικά απασχολημένος με τον πόλεμο κατά της Αιγύπτου, χρησιμοποιήθηκαν τα υποτελή σ' αυτόν έθνη της Συρίας και της Παλαιστίνης για να τιμωρήσουν την Ιερουσαλήμ εξαιτίας της επανάστασης του Ιωακείμ. Η καταστροφή που προκάλεσαν αυτά στον Ιούδα το Νοέμβριο/Δεκέμβριο του 601 π.Χ. ήταν αρκετά σοβαρή ώστε ειπώθηκε ότι είχαν εκπληρωθεί τα λόγια των προφητών ότι η Ιερουσαλήμ θα καταστρεφόταν. Αυτή ήταν η πρώτη καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τη Βαβυλώνα. Η πασίγνωστη δεύτερη και τελική καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τη Βαβυλώνα έγινε δέκα επτά χρόνια αργότερα, το 587 π.Χ.

 

Το 601 π.Χ. θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως η χρονολογία καταστροφής της Ιερουσαλήμ, μολονότι γενικά χρησιμοποιείται το 587 π.Χ. καθώς τότε καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Σε κάθε περίππτωση το 607 π.Χ. είναι αστήρικτο. Εάν η Εταιρία αποφάσιζε να χρησιμοποιήσει τη μια ή την άλλη χρονολογία θα έπρεπε να μετακινήσει την έναρξη των Εσχάτων Ημερών είτε στο 1920 είτε στο 1934.

 

Οι εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να καταδειχθεί ότι η χρονολογία καταστροφής της Ιερουσαλήμ είναι το 587 π.Χ. απλά προσθέτοντας το μήκος των βασιλειών των Βασιλέων της Βαβυλώνας που αυτές οι ίδιες έχουν δώσει.

 

«Ο Αμέλ-Μαρντούκ (Εβίλ-Μερωδάχ) ως ο μεγαλύτερος γιός διεδέχθη τον Ναβουχοδονόσορα στον θρόνο το 581 Π.Κ.Χ. Αυτός έκανε μια πράξη καλοσύνης σε έναν από τους αιχμαλώτους του Ιούδα με την οποία καλοσύνη ακούσια εκτέλεσε το σκοπό του Ιεχωβά. Το Δεύτερο Βασιλέων 25: 27-30 αναφέρει: «Εν δε τω τριακοστώ εβδόμω έτει της μετοικεσίας του Ιωαχείν βασιλέως του Ιούδα, τον δωδέκατον μήνα (το 580 Π.Κ.Χ.) ...;.. ο Εβίλ Μερωδάχ βασιλεύς της Βαβυλώνος, κατά το έτος καθ' ό εβασίλευσεν, ύψωσε εκ της φυλακής την κεφαλή του Ιωαχείν βασιλέως του Ιούδα, και ελάλησεν ευμενώς μετ' αυτού, και έθεσεν τον θρόνον αυτού επάνωθεν του θρόνου των βασιλέων των μετ΄αυτού έν Βαβυλώνι, και ήλλαξε τα ιμάτια της φυλακής αυτού και έτρωγεν άρτον πάντοτε μετ' αυτού πάσας τας ημέρας της ζωής αυτού. «Ο Ιωαχείν (ή Ιεχονίας) είχε επτά γιούς στη Βαβυλώνα, περιλαμβανομένου του Σαλαθιήλ, του οποίου ο γιός Ζοροβάβελ έγινε Κυβερνήτης της ανοικοδομημένης Ιερουσαλήμ, και μέσω της γενεαλογικής του γραμμής ήλθε ο Χριστός. (1 Χρον. 3: 17-19 Αγγαίος 1: 1, και 2: 23, Έσδρας 5: 1, 2 Ματθ. 1: 12) Ο Εβίλ Μερωδάχ βασίλευσε δύο χρόνια και δολοφονήθηκε από τον κουνιάδο του Νεριγκλισσάρ, ο οποίος βασίλευσε τέσσερα χρόνια, διάστημα που δαπάνησε σε οικοδομικά έργα. Ο ανήλικος γιός του Λαμπασί-Μαρντούκ, ένας βίαιος νέος, τον διεδέχθη και δολοφονήθηκε μέσα σε εννέα μήνες. Ο Ναβονίδης, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως Κυβερνήτης της Βαβυλώνος και ο οποίος ήταν ο ευνοημένος θετός γιός του Ναβουχοδονόσορος έλαβε τον θρόνο και είχε μια δίκαιη και ένδοξη βασιλεία μέχρις ότου η Βαβυλων έπεσε το 539 Π.Κ.Χ. «Σκοπιά 1 Ιανουαρίου 1965, σελ. 29.

 

Αυτό το άρθρο δείχνει ότι η εταιρία Σκοπιά αποδέχεται τη λόγια άποψη της βαβυλωνιακής γραμμής των Βασιλέων. Τον Ναβουχοδονόσορα διαδέχθηκαν οι:

* Εβίλ Μερωδάχ 2 έτη.

* Νεριγκλισσάρ 4 έτη.

* Λαμπασί--Μαρντούκ 9 μήνες.

* Ναβονίδης μέχρι το 539 π.Χ.

 

Εκεί που η εταιρία Σκοπιά διαφέρει με την ιστορία είναι ότι λέει πως ο Ναβουχοδονόσορ παρέδωσε το θρόνο το 581 π.Χ. Η ιστορία δείχνει ότι αυτό έγινε το 562 π.Χ. Συνεπώς οι δύο χρονολογικές γραμμές είναι:

 Βασιλείς

Διακυβέρνηση Σκοπιάς

Χρονομέτρηση Σκοπιάς

Διακυβέρνηση ιστορίας

Χρονομέτρηση Ιστορίας

Ναβουχοδονόσορ

43 έτη

624 - 581

43 έτη

605 - 562

Εβίλ-Μερωδάχ

2 έτη

581 - 579

2 έτη

562 - 560

Νεριγκλισσάρ

4 έτη

579 - 575

4 έτη

560 - 556

Λαμπασί-Μαρντούκ

9 μήνες

575 - 575

9 μήνες

556 - 556

Ναβονίδης

36 έτη υποθ.

575 -539

17 έτη

556 - 539

 

Για να είναι σωστή η χρονολογική γραμμή της Σκοπιάς θα πρέπει ο Ναβοβίδης να έχει κυβερνήσει επί 36 χρόνια, εντούτοις, η Εταιρία παραδέχεται ότι η αρχαιολογία δείχνει ότι κυβέρνησε μόνο 17 χρόνια.

 

«Άλλοι ερευνητές λένε αυτό: «Το Χρονικό το Ναβονίδη ...;. αναφέρει ότι η Σιπάρ έπεσε στις Περσικές δυνάμεις VII/14/17 (υποσημειώσεις) Τον 7ο Εβραϊκό μήνα Τισρί, την 14η ημέρα, το 17ο έτος της βασιλείας του Ναβονίδη (10 Οκτωβρίου 539), ότι η Βαβυλώνα έπεσε VII/16/17 (12 Οκτωβρίου), και ότι ο Κύρος εισήλθε στη Βαβυλώνα VII/3/17 (29 Οκτωβρίου). Αυτό προσδιορίζει το τέλος της βασιλείας του Ναβονίδη και την αρχή της βασιλείας του Κύρου». Σκοπιά 15 Αυγούστου 1968, σελ. 491.

 

«Ναβονίδης. Ο τελευταίο ανώτατος μονάρχης της Βαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας και πατέρας του Βαλτάσαρ. Βάσει ορισμένων κειμένων σφηνοειδούς γραφής πιστεύεται ότι κυβέρνησε περίπου 17 χρόνια. (556-539 Π.Κ.Χ.) Επιδόθηκε στα γράμματα, στις τέχνες και στη θρησκεία». Ενόραση, Τόμος Β΄, σελ. 411 (Ελληνική).

 

Υπάρχει ένα επιπλέον πρόβλημα που δημιουργείται από την χρονολογική γραμμή της Σκοπιάς. Το παρακάτω απόσπασμα προχωρεί και λέει ότι υπήρχαν δύο Ναβονίδηδες εξαιτίας επιγραφών που δείχνουν ότι ο Ναβονίδης κυβερνούσε πάνω σε μια πόλη στο όγδοο έτος του Ναβουχοδονόσορα. Ο λόγος για τον οποίο η Σκοπιά αναγκάσθηκε να δημιουργήσει έναν ανεπιβεβαίωτο δεύτερο Ναβονίδη ήταν ο ισχυρισμός της ότι ο Ναβουχουδονόσορ άρχισε να κυβερνά το 624 π.Χ. καθιστώντας τον Ναβονίδη πολύ νέο για να κυβερνά εκείνη την εποχή. Ωστόσο, εφόσον η αρχαιολογία δείχνει ότι ο Ναβουχοδονόσορ άρχισε να κυβερνά το 605 π.Χ. γίνεται απόλυτα αποδεκτό ότι ο Ναβονίδης μπορεί να κυβερνούσε μια πόλη το 597 π.Χ. και να είναι ακόμη ζωντανός το 539 π.Χ.

 

«Πινακίδες σφηνοειδούς γραφής από το όγδοο έτος του Ναβουχοδονόσορα (Νισάν 617--Νισάν 616 Π.Κ.Χ.) αναφέρουν κάποιον Ναμπού-νάϊντ τον οποίον χαρακτηρίζουν «κυβερνήτη της πόλης», και μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι αυτός είναι ο ίδιος Ναβονίδης που έγινε αργότερα βασιλιάς, Κάτι τέτοιο, όμως, θα σήμαινε πως ο Ναβονίδης ανέλαβε πολύ νέος αυτή τη διοικητική θέση και πως, όταν έπεσε η Βαβυλώνα, περίπου 77 χρόνια αργότερα (539 Π.Κ.Χ.), ήταν πολύ ηλικιωμένος». «Ενόραση», Τόμος Β΄, σελ. 457, Ελληνική.

 

Είναι εκπληκτικό ότι ακόμη και με την πληροφόρηση που παρέχει η εταιρία Σκοπιά μπορεί να φανεί ότι το 607 π.Χ. δεν είναι το έτος που έπεσε η Ιερουσαλήμ. Υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός τεκμηρίων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αποδείξουν ότι αυτή η χρονολογία είναι λανθασμένη. Από το 1929 ο Ρέϊμοντ Φίλιπ, στο βιβλίο του 'Ναβονίδης και Βαλτάσαρ' (Yale University Press), σελίδα 10, έδειξε ότι η γνώση για τη διάρκεια των βασιλειών αυτών των βασιλέων «βασίζεται πάνω σε περισσότερα από δύο χιλιάδες χρονολογημένα έγγραφα σφηνοειδούς γραφής. Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει αποδεκτή ως το τελικό κριτήριο για τον καθορισμό των Νέο-βαβυλωνιακών ζητημάτων».

 

539 π.Χ.

Ο Ρώσσελ πίστευε ότι το τέλος των εβδομήντα ετών ήταν το 536 π.Χ.

 

«ΤΑ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΗΜΩΣΗΣ. Αυτό μας φέρνει στην περίοδο ερήμωσης της γής η οποία διήρκεσε εβδομήντα χρόνια, και τελείωσε με την αποκατάσταση του λαού του από τη Βαβυλώνα, το πρώτο έτος του Κύρου, το 536 π.Χ. «Γραφικές Μελέτες, τόμος 2, 'Ο Καιρός Είναι Εγγύς', σελ. 51.

 

Ο Ρώσσελ μέτρησε 70 χρόνια πίσω και κατέληξε στο 606 π.Χ. Όταν η Σκοπιά κατήργησε στους υπολογισμούς της το έτος μηδέν στα μέσα της δεκαετίας του '40, διατήρησε το 1914 μετακινώντας την ερήμωση της Ιερουσαλήμ από το 606 π.Χ. στο 607 π.Χ. Αυτό απαιτούσε από την εταιρία Σκοπιά να τελειώνει τα 70 χρόνια το 537 π.Χ. από το 536 π.Χ. Ωστόσο, μέχρι το '40 οι ιστορικοί είχαν αποδείξει ότι η Βαβυλώνα είχε πέσει το 539 και η Σκοπιά έπρεπε να συμφωνήσει ότι αυτή η χρονολογία ήταν ιστορικά ένα έτος καμπής. Αντί να αλλάξει την έναρξη των 70 ετών στο 609 π.Χ. διατήρησε το 1914 διατυπώνοντας την εξήγηση ότι οι Ιουδαίοι προφανώς απελευθερώθηκαν δύο χρόνια μετά τη πτώση της Βαβυλώνας. Ωστόσο, αν λάβουμε υπ' όψη τα λόγια του Ιερεμία 25: 12 πρέπει να δεχτούμε το έτος 539 π.Χ. Αυτά αναφέρουν ότι τα εβδομήντα χρόνια θα συμπληρώνονταν όταν θα κετεστρέφετο η Βαβυλώνα, και όχι το έτος που θα απελευθερώνονταν, κατ' εκτίμηση, οι Ιουδαίοι. Αλλά για τη Σκοπιά το φλέγον ζήτημα ήταν να διατηρήσει πάση θυσία τη φόρμουλα 537+70=607+2520=1914 μ. Χ.

 

Ιερεμίας 25: 12, «Και όταν συμπληρωθούν εβδομήντα χρόνια, θα ζητήσω λογαριασμό από το βασιλιά της Βαβυλώνας, και από εκείνο το έθνος, λέει ο Ιεχωβά, «για το σφάλμα τους, από τη γή των Χαλδαίων», και θα την κάνω να είναι ερημότοπος στον αιώνα».

 

Ο Ιώσηπος συμφωνεί με τις αρχαιολογικές πηγές και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδειχθεί ότι η Ιουδαϊκή καταστροφή έγινε το 587 π.Χ.

 

Αναφέρει ότι η Ιερουσαλήμ ήταν ερημωμένη μόνο για 50 χρόνια, στο 1ο βιβλίο του «Κατά Απίωνος», κεφάλαιο 21, όπου λεέι:

 

«Ο Ναβουχοδονόσορ, στο δέκατο όγδοο έτος της βασιλείας του, ερήμωσε το Ναό μας και τον έθεσε σε κατάσταση αφανισμού για πενήντα χρόνια, αλλά στο δεύτερο έτος της βασιλείας του Κύρου ετέθησαν τα θεμέλιά του, και ολοκληρώθηκε πάλι στο δεύτερο έτος του Δαρείου».

 

Προκαλεί έκπληξη ότι η εταιρία Σκοπιά προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τον Ιώσηπο για να αποδείξει ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 607 π.Χ.

 

Στο Παράρτημα της έκδοσης της Σκοπιάς «Ελθέτω η Βαιλεία Σου» παραθέτει από το βιβλίο του Ιώσηπου αριθμός ΧΙ «Αρχαιότητες των Ιουδαίων, Κεφάλαιο Ι (μολονότι το απόσπασμα είναι από το βιβλίο Χ):

 

«Όλη η Ιουδαία και η Ιερουσαλήμ, και ο ναός, εξακολούθησαν να είναι μια έρημος για εβδομήντα χρόνια».

 

Και ο Ιώσηπος «Κατά Απίωνος», Βιβλίο Ι, κεφ. 19:

 

«Η πόλη μας ήταν ακατοίκητη κατά το διάστημα των εβδομήντα ετών, μέχρι τις ημέρες του Κύρου». (τα πλάγια γράματα της Σκοπιάς).

 

Τονίζοντας τη λέξη ακατοίκητη η Σκοπιά αποκρύπτει τη σημασία της πρότασης. Εάν η έμφαση μετακινηθεί στη φράση κατά το διάστημα τότε η πρόταση δείχνει ότι ο Ιώσηπος υπονοούσε πως ήταν ακατοίκητη μόνο σε ένα τμήμα αυτής της περιόδου.

 

Η ερμηνεία της Σκοπιάς καθιστά τα έργα του Ιώσηπου αντιφατικά. Δεν υπάρχει αντίφαση όταν κατανοήσουμε αυτές τις δηλώσεις ότι σήμαιναν πως η Ιερουσαλήμ θα ήταν ακατοίκητη για μια περίοδο 50 ετών κατά τη διάρκεια της εβδομηκονταετούς ερήμωσης των γύρω εθνών. Τότε θα συμφωνεί και με τη Βιβλική προφητεία, με την ανωτέρω εξήγηση των 70 ετών, και επίσης με την ιστορία.

 

Προέβλεψε η Εταιρία Σκοπιά το 1914 ή το 1874 μ.Χ.;

Οι τρέχουσες εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά δεν περιγράφουν με ειλικρίνεια την ιστορία της σχετικά σχετικά με την ερμηνεία που είχε δοθεί στο 1914. Και πρίν και μετά το 1914, ανέφεραν σταθερά επί πενήντα και πλέον χρόνια ότι η βασιλική διακυβέρνηση του Ιησού άρχισε το 1874 μ.Χ.

 

Τώρα ισχυρίζεται ότι πρίν το 1914, η Σκοπιά έλεγε ότι αυτή ήταν η ημερομηνία (το 1914) που θα άρχιζε η διακυβέρνηση και η παρουσία του Ιησού. Φυσικά, αυτό δεν είναι αληθές όπως αποδεικνύουν τα παρακάτω αποσπάσματα που είναι λίγα από τα χιλιάδες που υπάρχουν στις διάφορες εκδόσεις της Σκοπιάς:

 

«Ο Κύριός μας, ο διορισμένος βασιλεύς, είναι τώρα παρών από τον Οκτώβριο του 1874 μ.Χ. σύμφωνα με την μαρτυρία των προφητών, προς εκείνους που έχουν αυτιά για να ακούσουν, και τα επίσημα εγκαίνια του βασιλικού αξιώματος χρονολογούνται από τον Απρίλιο του 1878 μ.Χ.». Γραφικές Μελέτες, Τόμος 4, (1897) σελ. 621.

 

«Η Γραφική απόδειξη είναι ότι η Δευτέρα παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού άρχισε το 1874 μ. Χ.».

 

«Από το 1874 και εντεύθεν είναι ο καιρός της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω ...;.. η απόδειξις της επίσημης Παρουσίας του είναι τα φυσικά γεγονότα, και είναι απόδειξις επιβεβαιωτική της Παρουσίας του Κυρίου από το 1874.

 

... Η Παρουσία του αρχίζουσα από το 1874 έχει εκπλρώσει το έργο του θερισμού από το 1874 και εντεύθεν. «Η Επάνοδος του Κυρίου μας (1929) σελίδες 27, 33, 37.

 

Ο Ρώσσελ και ο Ρόδεφορδ πίστευαν ότι η αόρατη Παρουσία του Ιησού άρχισε το 1874 και η βασιλική του διακυβέρνηση από το 1878. Το τέλος των Καιρών των Εθνών θα υποδήλωνε ότι η Βασιλεία του Θεού θα αναλάμβανε εκ νέου την αόρατη διακυβέρνηση της γης, που θα άρχιζε με τον Αρμαγεδδώνα. Αυτό ίσχυε μέχρι την ημέρα που στο περιοδικό «Χρυσούς Αιών» του 1930, σελ. 503, ο Ρόδερφορδ ανέφερε για πρώτη φορά ότι η επάνοδος και η παρουσία του Χριστού έγινε το 1914 αντί του 1874. Αυτή η νέα ερμηνεία δεν μνημονεύθηκε πάλι μέχρι το 1943. Από το 1943 και εντεύθεν αναφέρεται σταθερά ότι η έναρξη των Εσχάτων Ημερών και η αρχή της Παρουσίας και της διακυβέρνησης του Ιησού σημειώθηκαν το 1914.

 

Γνωρίζοντας αυτές τις εξελίξεις της «κατανόησης», είναι αποκαλυπτικό να βρίσκουμε άρθρα της Σκοπιάς που ισχυρίζονται ότι η Οργάνωση πάντοτε κατανοούσε ότι το 1914 ήταν το έτος που άρχισε η Παρουσία του Ιησού και η διακυβέρνησή του.

 

«Γιατί, λοιπόν, τα έθνη δεν αναγνωρίζουν και δεν αποδέχονται ότι το αποκορύφωμα της κρίσης πλησιάζει; Είναι διότι δεν έχουν προσέξει την παγκόσμια διακήρυξη και διαφήμιση της Επανόδου του Χριστού και της Δευτέρας Παρουσίας του. Πολύ καιρό πρίν τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υπέδειξαν το 1914 ως τον καιρό κατά τον οποίον το μεγάλο αυτό γεγονός θα συνέβαινε». (Σκοπιά 15 Ιουνίου 1954, σελ. 370).

 

«Παρόμοια, με θεϊκή πρόνοια, μια προφητεία έγινε αιτία να βρίσκονται σε αναμονή ειλικρινείς σπουδαστές της Αγίας Γραφής που ζούσαν τον 19ο αιώνα. Συνδέοντας τους «επτά καιρούς» του εδαφίου Δανιήλ 4: 25 με τους «καιρούς των εθνών», αυτοί ανέμεναν ότι ο Χριστός θα λάβαινε βασιλική δύναμη το 1914». [Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1998, σελ. 15, (Ελληνική)].

 

Ποια εντύπωση προκαλούν οι προηγούμενες αναλήθειες για την εντιμότητα και ακεραιότητα της εταιρίας Σκοπιά; Εάν η Εταιρία δεν έχει ενδοιασμούς να παραποιεί και να διαστρεβλώνει τη δική της ιστορία τότε δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι αγνοεί ή και παραποιεί τα ιστορικά γεγονότα σχετικά με τη χρονολογία του 607 π.Χ. για να τα ταιριάξει στα δόγματά της.

 

Η αρχική προσδοκία ότι ο Ιησούς επέστρεψε αόρατα το 1874, και ότι η αόρατη επάνοδός του θα σημείωνε το τέλος των καιρών των εθνών ήταν πολύ πιο λογική από την τρέχουσα άποψη ότι αυτή άρχισε αόρατα. Εάν η προφητεία των επτά καιρών επρόκειτο να υποδηλώσει τον καιρό του τέλους της αόρατης διακυβέρνησης του Θεού, τότε επίσης, θα ανεμένετο ότι θα υποδήλωνε τον καιρό που η ορατή διακυβέρνηση του Θεού θα αντικαθιστούσε τους βασιλείς της γής. Με την τρέχουσα ερμηνεία, δεν υπάρχει τρόπος να αποδειχθεί εάν η ορατή βασιλεία του Θεού άρχισε να κυβερνά ή όχι.

 

Ιούλιο ή Οκτώβριο;

Πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι η έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου σημείωσε το τέλος των Καιρών των Εθνών και την έναρξη των Εσχάτων Ημερών. Μετά την πτώση του Σατανά από τον ουρανό στη γή, ο Σατανάς άρχισε να προκαλεί «ουαί στη γη» ξεκινώντας τον πόλεμο, μια σαφής ένδειξη ότι τώρα ήταν περιορισμένος στη γη. Αυτό είναι ανακριβές.

 

Η εταιρία Σκοπιά διδάσκει ότι ο Ιησούς άρχισε να κυβερνά στις 2 Οκτωβρίου 1914 μ.Χ.

 

«Αυτός ήταν ένας καιρός μεγάλου ενδιαφέροντος διότι λίγοι από εμάς πίστευαν σοβαρά ότι επρόκειτο να πάμε στον ουρανό στη διάρκεια της πρώτης εβδομάδος εκείνου του Οκτωβρίου. «Βιβλίο του Έτους 1975, σελ. 72.

 

Ωστόσο, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε 2 μήνες πριν από αυτό. Γενικά θεωρείται ότι άρχισε στις 28 Ιουλίου. Συνεπώς, η έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως σημείο της Παρουσίας του Ιησού καθώς αυτός άρχισε πρίν την έναρξη των Εσχάτων Ημερών.

 

Η εταιρία Σκοπιά δίνει την εξήγηση ότι η έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένα «προπέτασμα καπνού» εκ μέρους του Σατανά ώστε να εκτρέψει την προσοχή από την έλευση της Βασιλείας του Χριστού. Αυτό δεν προκαλεί αίσθηση καθώς η Βασιλεία του Ιησού είναι προς το παρόν αόρατη. Εκείνη την περίοδο, λοιπόν, δεν συνέβαινε τίποτε ορατό στη γη ώστε να χρειάζεται κάποιο «προπέτασμα καπνού». Και αυτή η λογική δεν διαθέτει Γραφική υποστήριξη καθώς η Αποκάλυψη λέει ότι θα υπήρχαν «ουαί στη γη και τη θάλασσα» μετά την πτώση του Σατανά, όχι πριν από αυτήν.

 

Οι Εβδομήντα Εβδομάδες και οι Επτά Καιροί

Οι 70 Εβδομάδες είναι μια προφητεία του Δανιήλ που χρησιμοποιήθηκε για υποδείξει το χρόνο που ο Χριστός επρόκειτο ν' αρχίσει τη διακονία του. Μερικοί Μάρτυρες αισθάνονται ότι δεν μπορούν να εμπιστεύονται την ερμηνεία για τους Επτά Καιρούς διότι σ' αυτήν εφαρμόζεται η ίδια ερμηνευτική μέθοδος όπως και στην προφητεία των 70 Εβδομάδων.

 

Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι μετέωρος και δεν υπάρχει λογική βάση αφού ο υπολογισμός των δύο προφητειών διαφέρει αξιοσημείωτα. Εκείνο που είναι κοινό μεταξύ τους είναι ότι χρησιμοποιούν την ίδια φόρμουλα αντικατάστασης της μιας ημέρας από ένα έτος. Μετά απ' αυτό οι μεθοδολογίες χωρίζουν τους δρόμους τους.

 

ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ. Η εταιρία Σκοπιά αποδέχεται την κοινή Χριστιανική κατανόηση ότι οι 70 Εβδομάδες υποδείκνυαν τον Ιησού. Απ' την άλλη μεριά, η ερμηνεία της Σκοπιάς για τους «επτά καιρούς», συναντάται μόνο σε μικρό αριθμό αιρέσεων, που όλες έχουν τις ρίζες τους στο Κίνημα των Αντβεντιστών του 19ου αιώνα.

 

ΜΟΝΑΔΙΚΗ «ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ». Η εταιρία Σκοπιά συμφωνεί ότι η προφητεία των Εβδομήντα Εβδομάδων είχε μία μόνο εκπλήρωση, την έλευση του Μεσσία, ενώ ισχυρίζεται ότι οι Επτά Καιροί πρέπει να έχουν δύο εφαρμογές. Οι Επτά Καιροί σαφώς εκπληρώθηκαν με την επταετή παραφροσύνη του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα. Η Σκοπιά είναι μια απ' τις λίγες θρησκείες που προσπαθούν εφαρμόσουν μια δεύτερη εκπλήρωση και σημασία σ' αυτήν.

 

ΑΣΥΝΕΠΕΣ ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Το μήκος των Εβδομήντα Εβδομάδων εύκολα υπολογίζεται ότι είναι 490 ημέρες και κατόπιν εφαρμόζεται η αρχή «μια ημέρα αντί για ένα έτος» για να επεκταθεί στα 490 χρόνια. Οι Επτά Καιροί δεν υπολογίζονται μ' αυτή τη μέθοδο. Με παραπομπές σε άλλα εδάφια ένας «καιρός» λέγεται ότι αντιπροσωπεύει ένα σεληνιακό έτος 360 ημερών ή 365 ημερών ανάλογα με το αποτέλεσμα που επιθυμεί να επιτύχει. Στους Επτά Καιρούς χρησιμοποιείται ένα σεληνιακό ημερολόγιο για να φτάσει στα 2520 χρόνια, αλλά κατόπιν εφαρμόζει ένα ηλιακό ημερολόγιο για να φτάσει στο 1914.

 

ΑΝΕΠΙΒΕΒΑΙΩΤΗ. Ο Ιησούς ήταν ορατά παρών τον καιρό που υπεδείχθη από την προφητεία των 70 Εβδομάδων και έτσι η εκπλήρωσή της είναι επιβεβαιωμένη. Υπολογίζεται τώρα ότι η εκπλήρωση των Επτά Καιρών έλαβε χώρα με τρόπο αόρατο, και ως τέτοια δεν μπορεί να παρατηρηθεί ή να επιβεβαιωθεί από κανέναν άλλον εκτος από τους ακολούθους των διδασκαλιών του Ρώσσελ.

 

Σεληνιακή ημέρα για ένα Ηλιακό Έτος

Η αρχή «μία ημέρα αντί ενός έτους» εχρησιμοποιείτο τακτικά από τον Ρώσσελ αλλά μόνο περιστασιακά στους προφητικούς υπολογισμούς του Ρόδερφορδ. Για παράδειγμα, οι προφητείες του Δανιήλ για τις 1260, 1290 και 1355 ημέρες, επί του παρόντος λέγεται ότι υποδηλώνουν «μία ημέρα για μία ημέρα». Όχι «μία ημέρα για ένα έτος». Προηγουμένως ο Ρώσσελ είχε ερμηνεύσει αυτές τις προφητείες σύμφωνα με την αρχή «μία ημέρα για ένα έτος», με αποτελέσματα εντελώς άσχετα με την τρέχουσα ερμηνεία.

 

Τα 2520 χρόνια υπολογίζονται με τη χρήση ενός σεληνιακού ημερολογίου 360 ημερών, με την υποστήριξη της σύγκρισης χρονικών πλαισίων του Δανιήλ με την Αποκάλυψη. Κατόπιν, όμως, η Σκοπιά εφαρμόζει τα 2520 σεληνιακά έτη σε ένα ηλιακό ημερολόγιο 365 1/4 ημερών για να φτάσει στο 1914. Αυτό αντιστοιχεί σε 2556 σεληνιακά έτη. Μερικοί λόγιοι προτιμούν τη συνεπή χρήση του σεληνιακού ημερολογίου και μετατρέπουν τα 2520 σεληνιακά έτη σε 907.200 ημέρες. Οι 907.200 ημέρες από το 607 π.Χ. τελείωσαν το 1878 μ.Χ.

 

Τι ήταν τα 70 χρόνια;

Η εταιρία Σκοπιά υποστηρίζει ότι εάν δεχτούμε ότι η Ιερουσαλήμ έπεσε το 587 π.Χ. πρέπει να συμβιβάσουμε τη Βιβλική προφητεία. Άλλοι, όμως, πιστοί Χριστιανοί είναι σε θέση να συμφιλιώσουν την 70ετή περίοδο με τη Βιβλική προφητεία χωρίς την επινόηση του έτους 607.

 

Διάφοροι Βιβλικοί συγγραφείς αναφέρονται σε μια 70ετή περίοδο, και μια προσεκτική ανάγνωση δείχνει ότι υπήρχαν περισσότερες από μία περίοδοι 70 ετών που αναφέρονται. Συνιστάται η ανάγνωση διαφόρων μεταφράσεων για να γίνει κατανοητή η σημασία των παρακάτω περικοπών, καθώς η Μετάφραση Νέου Κόσμου περιλαμβάνει ιδιαίτερες παρεκκλίσεις για να υποστηρίξει την επιθυμητή συγκεκριμένη κατανόηση κατά περίπτωση.

 

Το 25ο κεφάλαιο του Ιερεμία εφαρμόζει τα 70 έτη και στα γύρω έθνη και στην Ιερουσαλήμ. Τα 70 έτη ήταν ολόκληρη η περίοδος που οι Βαβυλώνιοι είχαν κατακτήσει «αυτά τα έθνη».

 

«Ιερεμίας 25: 11, 12 «Και όλη αυτή η γή θα γίνει ερημωμένος τόπος, αντικείμενο κατάπληξης, και αυτά τα έθνη θα υπηρετήσουν το βασιλιά της Βαβυλώνας εβδομήντα χρόνια. Και όταν συμπληρωθούν εβδομήντα χρόνια θα ζητήσω λογαριασμό από το βασιλιά της Βαβυλώνας και από εκείνο το έθνος. «Ο Ιερεμίας λέει ότι τα 70 έτη τελειώνουν «όταν ζητηθεί λογαριασμός από το βασιλιά της Βαβυλώνας». Η Βαβυλώνα έπεσε το 539 π.Χ. δείχνοντας ότι η έναρξη αυτής της 70ετούς περιόδου εναντίον «αυτών των εθνών» μπορούσε να είναι το 609 π.Χ.

 

Σε μια ξεχωριστή περικοπή ο Ιερεμίας στο 29:10 αναφέρει ότι οι Ισραηλίτες θα δαπανούσαν 70 χρόνια στη Βαβυλώνα. Μια ανάγνωση από το εδάφιο 1 δείχνει ότι αυτά περιλαμβάνουν την περίοδο χρόνου κατά την οποίαν οι Ισραηλίτες είχαν μεταφερθεί στη Βαβυλώνα πρίν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Οι Ιστορικοί συμπεραίνουν ότι αυτό συνέβη το 605 π.Χ.

 

Το Ζαχαρίας 1: 12 και 7: 4, 5, το 2 Χρονικών 36: 20-23 και το Δανιήλ 9: 2, όλα αναφέρονται σε μια περίοδο 70 ετών.

 

Δανιήλ 9: 2 «Το πρώτο έτος της βασιλείας του, εγώ ο Δανιήλ διέκρινα από τα βιβλία τον αριθμό των χρόνων σχετικά με τα οποία είχε έρθει ο λόγος του Ιεχωβά στον Ιερεμία τον προφήτη για τη συμπλήρωση των ερημώσεων της Ιερουσαλήμ, δηλαδή, εβδομήντα χρόνια» 7 Ο Δανιήλ μπορεί να υπονοούσε την περίοδο από την πρώτη καταστροφή το 601 π.Χ. Εναλλακτικά, 70 έτη ήταν το μήκος της περιόδου που ο ναός ήταν σε φάση επισκευών, από τη έναρξη της πολιορκίας της Ιερουσαλήμ το 589 π.Χ. ως την ολοκλήρωση του νέου ναού το 519 π.Χ.

 

Οποιαδήποτε κι' αν είναι η περίοδος αυτή, καμία από αυτές δεν υποδεικνύει το 607 π.Χ. και όμως η Βιβλική προφητεία μπορεί να συνεχίσει να επαληθεύεται αποδεχόμενη την καλά υποστηριζόμενη κοσμική ιστορία. Δεδομένου ότι το Δανιήλ κεφάλαιο 4 δεν ειναι μια προφητεία του καιρού του τέλους δεν έχει σημασία η ακριβής έναρξη και η λήξη των 70 ετών.

 

Ο πραγματικός λόγος για τον οποίον η Σκοπιά απορρίπτει το 587 π.Χ. είναι απλά διότι αυτό υπονομεύει τη βάση της για το 1914. Ως απόδειξη ότι το μοναδικό κίνητρο της αξίωσης για μια κατά γράμμα 70ετή περίοδο είναι η ευκολία της, εξετάστε το διαφωτιστικό κομμάτι του τρόπου σκέψης της Σκοπιάς όταν εξηγεί γιατί η προφητευθείσα 70ετής ερήμωση της Τύρου, που συμπίπτει ακριβώς με αυτήν της Ιερουσαλήμ, δεν ήταν κατά γράμμα 70ετής.

 

«Ο Ησαϊας προφητεύει στη συνέχεια: «Εκείνη την ημέρα η Τύρος θα ξεχαστεί επί εβδομήντα χρόνια, όσες είναι οι ημέρες ενός βασιλιά. «(Ησαϊας 23: 15α)... Λέει: «αυτά τα έθνη θα υπηρετήσουν το βασιλιά της Βαβυλώνας εβδομήντα χρόνια». (Ιερεμίας 25: 8-17, 22, 27). Ομολογουμένως, η νησιωτική πόλη της Τύρου δεν παραμένει υποτελής στη Βαβυλώνα επί 70 πλήρη χρόνια, εφόσον η Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία πέφτει το 539 Π.Κ.Χ. Φαίνεται ότι τα 70 χρόνια αναφέρονται στην περίοδο κατά την οποία η Βαβυλωνία ασκεί τη μεγαλύτερη κυριαρχία--όταν η Βαβυλωνιακή βασιλική δυναστεία καυχιέται ότι έχει υψώσει το θρόνο της ακόμη και πάνω από τα άστρα του Θεού». Διάφορα έθνη έρχονται κάτω από αυτή την κυριαρχία σε διάφορες εποχές. Αλλά στο τέλος των 70 χρόνων, αυτή η κυριαρχία θα συντριφτεί». «Η Προφητεία του Ησαϊα» Τόμος Α', σελ. 253.

 

Πρόκειται για την ίδια 70ετή περίοδο με αυτή της Ιερουσαλήμ. Πρόκειτα για τον ίδιο κατακτητή, τη Βαβυλώνα. Με το ίδιο τέλος, την πτώση της Βαβυλώνας το 539 π.Χ. Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτή η ίδια εξήγηση να μην εφαρμοστεί και στην Ιερουσαλήμ, εκτός από το ότι θα υπονόμευε το δόγμα του 1914. Αυτήν την εξήγηση δίνουν όλοι οι λόγιοι και για την Ιερουσαλήμ. Αυτή την εξήγηση δίνει η Σκοπιά για την Τύρο αλλά την αρνείται για την Ιερουσαλήμ. Ο νοών νοήτω.

 

 

Η ιστορία της προφητείας

Δεν είναι το Άγιο Πνεύμα που απεκάλυψε την κατανόηση των Επτά Καιρών στον Πάστορα Ρώσσελ. Η κατανόηση αυτή προωθήθηκε στη διάρκεια του 19ου αιώνα πρώτα από τον Ακουίλα Μπράουν, και μετά από τον Ουίλιαμ Μίλλερ, τον Ε. Β. Έλιοτ, τον Ρόμπερτ Σίλεϊ, τον Ιωσήφ Σάϊς και τον Νέλσονα Μπάρμπουρ.

 

Το 1823 ο Ακουίλα Μπράουν δημοσίευσε στο THE EVEN-TIDE ότι οι «επτά καιροί» του 4ου κεφαλαίου του Δανιήλ ήταν προφητικοί αποτελούμενοι από 2520 χρόνια που διαρκούν από την αρχή της βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα το 604 π.Χ. έως το 1917 μ.Χ. Δεν τους ταύτισε με το τέλος των Καιρών των Εθνών που ανέφερε ο Ιησούς. Τη δεκαετία του 1830 ένας γεωργός ονόματι Ουίλιαμ Μίλλερ εξήγησε ότι ένας αριθμός προφητειών επρόκειτο να τελειώσουν το 1843, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι και το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ θα εκπληρωνόταν το 1843. Για να γίνει αυτό ισχυρίσθηκε ότι οι «επτά καιροί» άρχισαν όταν ο Μανασσής, σύρθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα το 677 π.Χ. Οι «καιροί αυτοί» υποδήλωναν τον «καιρό του τέλους», την καταστροφή της Μεγάλης Βαβυλώνας και το πότε θα ανασταίνονταν οι νεκροί. Ο Απολλώς Χέιλ και ο Συλβέστερ Μπλις διόρθωσαν αυτή την χρονολογία αφαιρώντας το έτος μηδέν που ο Μίλλερ είχε χρησιμοποιήσει στον υπολογισμό του, προωθώντας το έτος 1844 ως τον καιρό του τέλους. Με εισήγηση του Μίλλερ ο Σάμιουελ Σνόου υπολόγισε ότι το τέλος θα έφτανε στις 22 Οκτωβρίου. Αυτό έγινε για να αντιστοιχεί με τη δέκατη ημέρα του έβδομου Ιουδαϊκού μήνα, την Ημέρα της Εξιλεώσεως του 1844. Αντί να χρησιμοποιήσει το ισχύον Ιουδαϊκό ημερολόγιο χρησιμοποίησε ένα αρχαιότερο ημερολόγιο που επινοήθηκε από τους Καραϊτες Ιουδαίους. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά χρησιμοποιούν ακόμη το ημερολόγιο των Καραϊτών στους υπολογισμούς τους, περιλαμβανομένης και της ημέρας της Ανάμνησης.

 

Το 1840 ο Τζων Ντόουλινγκ προέβλεψε ότι η προφητεία του Μίλλερ δεν θα επαληθευόταν το 1843/1844. Στη διατριβή του «Μια Αναλυτική Παρουσίαση των Προφητειών--Των Υποτιθέμενων Προβλέψεων του Ουίλιαμ Μίλλερ για την Δευτέρα Έλευση του Χριστού το 1843», έγραψε τα εξής που εφαρμόζονται εξίσου και στην εταιρία Σκοπιά:

 

«Ο κ. Μίλλερ δεν είναι ο πρώτος κήρυκας μιας προφητείας που προσπάθησε δογματικά να προσδιορίσει το ίδιο το έτος της έλευσης του Χριστού. Δεν θα δαπανήσω αυτές τις σελίδες για να αναφερθώ στις ατομικές ιστορίες των συγκεκριμένων σοφών ερμηνευτών των προφητικών καιρών που έχουν προηγηθεί του κ. Μίλλερ στον καθορισμό του έτους της Κρίσεως. Οι ιστορίες τους ήταν όλες ίδιες. Πέτυχαν όπως και ο κ. Μίλλερ να ξυπνήσουν ένα συναγερμό στα στήθη μερικών απλών ανθρώπων, οι οποίοι ξέχασαν ότι ο Χριστός έχει πει πως «περί εκείνης της ημέρας και της ώρας ουδείς άνθρωπος γνωρίζει» ...;. Ο καιρός πλησίασε, το έτος ήρθε και πέρασε και ο προφήτης και το δόγμα του ξεχάστηκαν ...;.. Ο αναγνώστης που δεν είναι πλήρως εξοικειωμένος με την ιστορία του κόσμου, και δεν είναι ενήμερος του τρόπου με τον οποίον ο κ. Μίλλερ συνεχίζει να κάνει τους υπολογισμούς του που όλοι συμπίπτουν στο έτος 1843, μελετώντας το βιβλίο του νομίζει ότι υπάρχουν κάποιες εντυπωσιακές συμπτώσεις και διεγείρεται αρκετά αν δεν πείθεται κιόλας ...;.. Ας μελετήσει ο αναγνώστης και την περικοπή και το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ από το οποίο είναι παρμένη, και ας φανταστεί αν μπορεί, με ποια υπερβολή της επινοητικότητας ο κ. Μίλλερ αντλεί από αυτήν απόδειξη της έλευσης του Χριστού για Κρίση το 1843... Τότε κοιτάζει μέσα στη Βιβλική χρονολογία, και βρίσκει ότι το έτος 677 π.Χ. ένας απ' τους βασιλείς του Ιούδα, ονόματι Μανασσής, φέρθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα και λέει, 'Τώρα πρέπει να αρχίζει η τιμωρία των «επτά καιρών».

 

Όταν το 1844 απεδείχθη εσφαλμένη προφητεία, την επεξεργάστηκαν εκ νέου οι Αντβεντιστές όπως ο Μπάρμπουρ και αργότερα προωθήθηκε από τον Ρώσσελ. Η χρονολογία έναρξης μετακινήθηκε στο 606 π.Χ. και η χρονολογία του τέλους στο 1914 μ.Χ. Αναμενόταν να καταλήξει στον Αρμαγεδδώνα. Όταν το τέλος δεν ήλθε το 1914 οι περισσότερες ομάδες των Αντβεντιστών συνειδητοποίησαν ότι το 4ο κεφάλαιο του Δανιήλ δεν είχε, ούτε υπονοούσε κάποια δεύτερη εκπλήρωση, και έπαυσαν να αναφέρονται σ' αυτό.

 

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα προέκυψε σωρός αποδείξεων που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η καταστροφή της Ιερουσαλήμ συνέβη μεταξύ του 586 και 587 π.Χ. Μια αντικειμενική ανάγνωση της Αγίας Γραφής και της ιστορίας καθιστά αυτό το συμπέρασμα αποδεκτό χωρίς δυσκολία. Η εταιρία Σκοπιά έχει ένα κεκτημένο συμφέρον για το 1914 και συνεπώς και για το 607, και έτσι, με έντονο τρόπο προσπαθεί να ξεφορτωθεί οποιαδήποτε απόδειξη υπέρ του αντιθέτου.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όλες οι παραπομπές είναι από Αγγλικές εκδόσεις εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.

http://www.oodegr.com/oode/istoria/ierus2.htm





Περί Χριστιανικής κλίσης Μέρος 2ο:

Η Χριστιανική κλήση και ο "Πολύς Όχλος"

Μιχάλης Μαυροφοράκης

 
 
Απομαγνητοφώνηση από εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας, της σειράς εκπομπών: "Ορθοδοξία και Αίρεση", του Β΄ Βιβλικού και των συνεργατών του.
 

Ομιλία Νο 9.(ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ // ΕΠΟΜΕΝΗ)

(Εκφωνήθηκε για πρώτη φορά: 26/7/1991).

Κατεβάστε την από την ΟΟΔΕ και σε ηχητικό αρχείο MP3

1. Σύνδεση με το προηγούμενο

Ξεκινήσαμε να εξετάζουμε το θέμα αυτό εξ αφορμής της κακοδοξίας των Μ.τ.Ι., ότι δήθεν υπάρχουν δύο διαφορετικές χριστιανικές κλήσεις η με άλλα λόγια, προσκλήσεις. Η μία απευθύνεται μόνον σε 144.000 χριστιανούς όλων των εποχών, από τους οποίους όσοι έζησαν τα τελευταία 100 χρόνια είναι όλοι τους Μ.τ.Ι., και οι οποίοι προσκαλούνται σε ουράνια ελπίδα, αιώνιας, άφθαρτης και αθάνατης ζωής.

Η άλλη κλήση, απευθύνεται μέσω του κηρύγματος των Μ.τ.Ι.  σε όλους τους υπολοίπους ανθρώπους που ζουν σήμερα. Η πρόσκληση αυτή είναι για μια επιβίωση από τον Αρμαγεδδώνα και για μια ζωή επίγεια, δηλαδή επάνω στη γη που βλέπουμε, όχι απαλλαγμένη από την φθορά και τον θάνατο. Όσοι μετέχουν σ' αυτήν την κλήση ελπίζουν σε μια αισθητή απόλαυση των υλικών αγαθών της γης.

Αυτή λοιπόν την πρωτοφανή και ανίερη αλλοίωση του Χριστιανικού Ευαγγελίου και της Χριστιανικής κλήσεως έχουμε ξεκινήσει από την προηγούμενη εκπομπή ήδη να εξετάζουμε, και θα συνεχίσουμε και σήμερα. Άλλωστε, η πλάνη των Μ.τ.Ι. όσον αφορά το ζήτημα της Χριστιανικής κλήσεως, απετέλεσε και το πρώτο βήμα του ανθρώπου που εξετάσαμε στην προηγούμενη σειρά εκπομπών στο δύσκολο δρόμο της επιστροφής από την αίρεση στο χώρο της γνήσιας και αυθεντικής Χριστιανικής Εκκλησίας.

Είδαμε στην προηγούμενη εκπομπή, ότι οι Μ.τ.Ι. προσπαθούν να υποστηρίξουν την επίγεια κλήση πάνω σε τρεις κυρίως ερμηνευτικούς ισχυρισμούς.

Πρώτον, στα «άλλα πρόβατα» της παραβολής του Καλού Ποιμένος, που αναφέρεται στο 10ο κεφ. του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου‡ δεύτερον, στον «πολύ όχλο» που αναφέρεται σε ένα όραμα του 7ου κεφαλαίου του βιβλίου της Αποκαλύψεως του Ιωάννου, και τρίτον, στην «νέα γη», που αναφέρεται αλληγορικά σε χωρία της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, προκειμένου να περιγραφεί με κατανοητό τρόπο η κατάσταση της πνευματικής μακαριότητας που θα επικρατεί στον Μέλλοντα αιώνα.

Την περασμένη φορά εξετάσαμε με αρκετή λεπτομέρεια το πρώτο σκέλος, δηλαδή τα χωρία που αφορούσαν το μικρό ποίμνιο και τα άλλα πρόβατα. Σήμερα θα ασχοληθούμε αναλυτικά με το δεύτερο σκέλος. Έτσι, η σημερινή εκπομπή έχει τίτλο «Η χριστιανική κλήσις και ο πολύς όχλος της Αποκαλύψεως».

 

2. Οι ρευστές δογματικές θέσεις τών ΜτΙ για τον Πολύ Όχλο

Όπως και στο προηγούμενο θέμα περί άλλων προβάτων, έτσι και σήμερα, θα ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας αναπτύσσοντας πρώτα τις δογματικές θέσεις των Μ.τ.Ι. τις οποίες στη συνέχεια θα αναιρέσουμε μία προς μία. Βέβαια, η ανάπτυξη των δογματικών θέσεων των Μ.τ.Ι. για οποιοδήποτε θέμα, αλλά ιδιαίτερα για το ζήτημα του «πολύ όχλου» δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα, διότι κάθε τόσο τις αλλάζουν. Δεν έχουν σταθερή δογματική, αλλά κάθε τόσο αναιρούν τις προηγούμενες απόψεις τους και τις αντικαθιστούν με νέες, πολλές φορές αντιδιαμετρικά αντίθετες με τις πρώτες. Κάτι τέτοιο είναι οφθαλμοφανώς απαράδεκτο για την γνήσια χριστιανική Εκκλησία, η οποία άπαξ και αποφανθεί εν σώματι για κάτι, όπως για παράδειγμα στην Αποστολική Σύνοδο, δεν είναι δυνατόν ύστερα να το αναιρέσει. Το Πνεύμα το Άγιο που βρίσκεται στην Εκκλησία δεν είναι δυνατόν να ψευσθεί. Μόνον ανθρώπινες οργανώσεις ψεύδονται. Ας μην μας διαφεύγει το γεγονός, πως η Εκκλησία είναι «ο οίκος του Θεού» και ο «στύλος και το εδραίωμα της αληθείας» (Α΄ Τιμ. γ΄ 15). Παρόλα αυτά, οι Μ.τ.Ι. όπως και το σύνολο των Χριστιανικών αιρέσεων, όχι μόνο δεν αισχύνονται να αλλάζουν κάθε τόσο δογματικές απόψεις σε μεγάλα και μικρά θεολογικά και πρακτικά ζητήματα, αλλά θρασύτατα δικαιολογούν αυτή τους την πράξη επικαλούμενοι το εδάφιο στις Παροιμίες (δ΄ 18), ότι το φως λάμπει «επί μάλλον και μάλλον». Το εδάφιο όμως αυτό κάθε άλλο παρά άλλοθι τους παρέχει, διότι είναι άσχετο με την εφαρμογή που θέλουν να του δώσουν. Συγκεκριμένα λέει τα εξής: «η οδός όμως των δικαίων είναι ως το λαμπρόν φως το φέγγον επί μάλλον και μάλλον εωσού γίνει τελεία η ημέρα». Είναι σαφές ότι το χωρίο αυτό αφορά την προσωπική πορεία ζωής του κάθε ανθρώπου που ακολουθεί τον δρόμο της δικαιοσύνης, και όχι την ιστορική πορεία της Χριστιανικής Εκκλησίας και τα θεμελιώδη της δόγματα πίστεως τα οποία «άπαξ» παρεδόθησαν «τοις αγίοις» (Ιούδ. 3). (5:14/37:36).

Δεν μπορεί κανείς ευσεβής να στηρίζεται σ' αυτό το εδάφιο και να αλλοιώνει το χριστιανικό Ευαγγέλιο και την χριστιανική πρόσκληση και ελπίδα. Αλλά, κι αν είχαν έτσι τα πράγματα, όπως τα θέλουν οι Μ.τ.Ι., πάλι το εδάφιο αυτό δεν δικαιολογεί τις αυθαιρεσίες τους. Διότι όλοι γνωρίζουμε, ότι όταν το φως φέγγει περισσότερο και περισσότερο, εκείνο που κάνει είναι να αποκαλύπτει περισσότερες λεπτομέρειες στο αντικείμενο που φωτίζει, και όχι να το αναιρεί τελείως και στη θέση του να παρουσιάζει ένα νέο. Για παράδειγμα, όταν χαράζει η αυγή και το φως είναι λιγοστό, οι άνθρωποι που παρατηρούν ένα σπίτι βλέπουν το περίγραμμά του αλλά δεν διακρίνουν τις λεπτομέρειες. Όταν φέξει λίγο περισσότερο, τότε διακρίνουν και πόσα παράθυρα έχει, και ούτω καθ' εξής. Όταν πια βγει ο ήλιος, τότε βλέπουν όλες τις λεπτομέρειες (6:12), π.χ. το χρώμα του, αν τα παράθυρα είναι ξύλινα η πλαστικά κ.τ.λ. Δεν βλέπουν την μία στιγμή σπίτι, την άλλη μια γάτα και την τρίτη ένα βουνό. Όμως οι αλλαγές που έχουν κάνει οι Μ.τ.Ι. στην δογματική τους είναι τραγικότερες απ' αυτό το παράδειγμα. Έτσι, έχουν δηλώσει στο παρελθόν, ότι ο Αβαδδών ο άγγελος της αβύσσου που αναφέρεται στο Αποκάλυψις (θ, 11) είναι ο διάβολος, ο άρχων της εξουσίας του αέρος (Γραφικές Μελέτες τόμ. Ζ, σ. 199). Ύστερα που έλαμψε περισσότερο φως το άλλαξαν, και έλεγαν ότι είναι ο Χριστός (Σκοπιά 1970, σ.143). Δηλαδή, από το μαύρο στο άσπρο.

Υπάρχουν πάμπολλα τέτοια παραδείγματα στην δογματική ιστορία της εταιρείας «Σκοπιά». Μάλιστα, σε μερικά από αυτά επιστρέφουν και πάλι αργότερα στις παλαιές απόψεις (7:16), όπως στην περίπτωση του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Στην αρχή έλεγαν πως είναι ο Χριστός. Μετά έλεγαν πως είναι ο Αντίχριστος, και ύστερα πάλι ξαναλένε, πως είναι ο Χριστός. Ας μην πλανώμεθα. Δεν μπορεί ποτέ η χριστιανική Εκκλησία να κάνει τέτοια τρομερά λάθη και τέτοιες παλινδρομήσεις. Τον άγγελο να τον κάνει Χριστό, μετά να τον κάνει αντίχριστο και μετά να τον ξανακηρύττει για Χριστό. Ας κλείσουμε όμως εδώ αυτή την παρένθεση, μια και θα έπρεπε να αφιερώσουμε ολόκληρη εκπομπή ή εκπομπές για να αναφερθούμε στην πληθώρα αυτών των δογματικών αλληλοαναιρέσεων και αντιθέσεων που έχουν υπάρξει στην ιστορία της δογματικής των Μ.τ.Ι., και ας περιοριστούμε σε ό,τι αφορά το θέμα μας.

Έτσι, πληροφοριακά αναφέρουμε, ότι στο παρελθόν οι Μ.τ.Ι. δεν κήρυτταν δύο κλήσεις αλλά τέσσερεις. Δύο επίγειες και δύο ουράνιες. Μάλιστα, η μία από αυτές αφορούσε τον πολύ όχλο που μας ενδιαφέρει, ο οποίος τότε ονομαζόταν «μεγάλη ομάς» και για τον οποίο εδήλωναν ότι έχει ουράνια ελπίδα (Γρ. Μελ. τ. Ζ΄, σ. 726). Μάλιστα υποστήριζαν πως τα μελη του είναι «αι μωραί παρθένοι» και πως «εις μίαν παραβολήν ο Κύριος ονομάζει την τάξιν ταύτην «πονηρόν και οκνηρόν δούλον» (Γρ. Μελ. Ζ΄, σ169).

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει και λένε, ότι ο «πολύς όχλος» έχει επίγεια ελπίδα και ταυτίζεται με το σύνολο σχεδόν των Μ.τ.Ι. Για να δούμε λοιπόν αναλυτικά την τρέχουσα διδασκαλία τους και να την αναιρέσουμε σημείο προς σημείο στη συνέχεια. Θα προστρέξουμε στο τελευταίο τους βιβλίο για το θέμα αυτό που έχει τίτλο «Αποκάλυψη. Το μεγαλειώδες αποκορύφωμά της πλησιάζει» εκδ. 1988.

 

3. Το εξεταζόμενο χωρίο

Πριν όμως από αυτό ας αναγνώσουμε το επίμαχο κομμάτι της Αγ. Γραφής από την Αποκάλυψη  (Απ. ζ΄, 1-17): «ΚΑΙ μετά τούτο είδον τέσσαρας αγγέλους εστώτας επί τας τέσσαρας γωνίας της γης, κρατούντας τους τέσσαρας ανέμους της γης, ίνα μη πνέη άνεμος επί της γης μήτε επί της θαλάσσης μήτε επί παν δένδρον. και είδον άλλον άγγελον αναβαίνοντα από ανατολής ηλίου, έχοντα σφραγίδα Θεού ζώντος, και έκραξε φωνή μεγάλη τοις τέσσαρσιν αγγέλοις, οις εδόθη αυτοίς αδικήσαι την γην και την θάλασσαν, λέγων‡ μη αδικήσητε την γην μήτε την θάλασσαν μήτε τα δένδρα, άχρις ου σφραγίσωμεν τους δούλους του Θεού ημών επί των μετώπων αυτών. Και ήκουσα τον αριθμόν των εσφραγισμένων‡ εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες εσφραγισμένοι εκ πάσης φυλής υιών Ισραήλ‡ εκ φυλής Ιούδα δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμένοι, εκ φυλής Ρουβήν δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Γάδ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Ασήρ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Νεφθαλείμ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Μανασσή δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Συμεών δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Λευί δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Ισσάχαρ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Ζαβουλών δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Ιωσήφ δώδεκα χιλιάδες, εκ φυλής Βενιαμίν δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμένοι.

Μετά ταύτα είδον, και ιδού όχλος πολύς, ον αριθμήσαι αυτόν ουδείς εδύνατο, εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών, εστώτας ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του αρνίου, περιβεβλημένους στολάς λευκάς, και φοίνικες εν ταις χερσίν αυτών‡ και κράζουσι φωνή μεγάλη λέγοντες‡ η σωτηρία τω Θεώ ημών τω καθημένω επί του θρόνου και τω αρνίω. και πάντες οι άγγελοι ειστήκεισαν κύκλω του θρόνου και των πρεσβυτέρων και των τεσσάρων ζώων, και έπεσαν ενώπιον του θρόνου επί τα πρόσωπα αυτών και προσεκύνησαν τω Θεώ λέγοντες‡ αμήν‡ η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμις και η ισχύς τω Θεώ ημών εις τους αιώνας των αιώνων‡ αμήν. Και απεκρίθη εις εκ των πρεσβυτέρων λέγων μοι‡ ούτοι οι περιβεβλημένοι τας στολάς τας λευκάς τίνες εισί και πόθεν ήλθον; και είρηκα αυτώ‡ κύριέ μου, συ οίδας. και είπέ μοι‡ ούτοί εισιν οι ερχόμενοι εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του αρνίου. δια τούτό εισιν ενώπιον του θρόνου του Θεού και λατρεύουσιν αυτώ ημέρας και νυκτός εν τω ναώ αυτού. και ο καθήμενος επί του θρόνου σκηνώσει επ αυτούς. ου πεινάσουσιν έτι ουδέ διψήσουσιν έτι, ουδ ου μη πέση επ αυτούς ο ήλιος ουδέ παν καύμα, ότι το αρνίον το ανά μέσον του θρόνου ποιμανεί αυτούς, και οδηγήσει αυτούς επί ζωής πηγάς υδάτων, και εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον εκ των οφθαλμών αυτών». (9:40-13:10).

Αυτή λοιπόν την περικοπή από την Αποκάλυψη έχουν πάρει οι Μ.τ.Ι. για να υποστηρίξουν τις δύο χριστιανικές κλήσεις που κηρύττουν, λέγοντας χονδρικά πως οι πρώτοι 144.000 Ισραηλίτες που σφραγίζονται είναι κατά γράμμα 144.000 άνθρωποι, που όμως δεν είναι κατά γράμμα Ισραηλίτες, αλλά ανήκουν στον πνευματικό Ισραήλ, δηλαδή στην χριστιανική Εκκλησία. Μόνο αυτοί έχουν ουράνια πρόσκληση. Ο πολύς όχλος που εμφανίζεται στην επόμενη εικόνα του οράματος, λένε ότι είναι όλοι οι Μ.τ.Ι. που θα επιβιώσουν της μάχης του Αρμαγεδδώνος και ισχυρίζονται ότι αυτοί θα ζήσουν στην γη απολαμβάνοντας τα υλικά αγαθά.

 

4. Χρήση ασαφών χωρίων

Καταρχήν θέλουμε να παρατηρήσουμε, ότι οι Μ.τ.Ι. προκειμένου να υποστηρίξουν θεολογικά ένα τόσο σημαντικό δόγμα που αφορά μια επιπλέον χριστιανική κλήση, επικαλούνται χωρία της Αγ. Γραφής, τα οποία είναι ασαφή‡ όπως τμήματα και λεπτομέρειες παραβολών, όπως για τα άλλα (14:14) πρόβατα, η προφητικές εικόνες και μάλιστα από το δυσερμήνευτο βιβλίο της Αποκάλυψης, προκειμένου για τον πολύ όχλο. Αγνοούν τα τόσο σαφή, αδιαμφισβήτητα, τελεσίδικα και πάμπολλα συνάμα χωρία της Κ.Δ., και καταφεύγουν σε ελάχιστα αλληγορικά και παραβολικά χωρία που είναι ασαφή και δυσερμήνευτα. (14:38) Αυτά τα διαστρεβλώνουν για να ικανοποιήσουν τους σκοπούς τους. Μας έρχεται στον νου το εδάφιο στην Β΄ Πέτρου, γ΄ 16, μεταξύ των οποίων είναι «ως και εν πάσαις ταις επιστολαίς λαλών εν αυταίς περί τούτων, εν οις εστι δυσνόητά τινα, α οι αμαθείς και αστήρικτοι στρεβλούσιν ως και τας λοιπάς γραφάς προς την ιδίαν αυτών απώλειαν». Εκεί βέβαια ο απόστολος Πέτρος αναφερόταν κυρίως στις επιστολές του απ. Παύλου, αλλά ισχύουν κατά μείζονα λόγον για την Αποκάλυψη.

 

5. Ένα οικοδόμημα χωρίς κολώνες

Η δεύτερη γενική παρατήρηση που έχουμε να κάνουμε, είναι ότι εάν διαβάσει κανείς αβίαστα το κείμενο περί πολλού όχλου οδηγείται φυσιολογικά στο συμπέρασμα, ότι αυτή η τάξη δεν είναι επίγεια αλλά ουράνια. Ο Ιωάννης την βλέπει ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του Αρνίου, όπως βλέπει και τους αγγέλους που είναι κύκλω του θρόνου του Θεού, και τους πρεσβυτέρους και τα τέσσερα ζώα. Αντίθετα, στην προηγούμενη εικόνα δεν είδε τους 144.000, οι οποίοι ήταν ακόμη στη γη. Εύλογα λοιπόν μπορεί κανείς να αναρωτηθεί και να πει: «τότε γιατί οι Μ.τ.Ι. ισχυρίζονται ότι ο Ιωάννης τους είδε στη γη και ότι πρόκειται για επίγεια τάξη;». Από που το συμπεραίνουν; Η απάντηση είναι απλή και ταυτόχρονα κωμικοτραγική.

Παλαιότερα, δεσμευμένοι βέβαια από την θέση που είχαν ότι οι 144.000 είναι ο κατά γράμμα αριθμός των πνευματικών Ισραηλιτών, και αντιμετωπίζοντας το μεγάλο πλήθος της επόμενης εικόνας, πήραν τα εδάφια 16 και 17, όπου ο πρεσβύτερος χρησιμοποιεί ορισμένες προφητικές εικόνες από τον Ησαία για να προσδιορίσει στον Ιωάννη την ταυτότητα αυτού του πλήθους, λέγοντάς του ότι δεν θα πεινάσουν και δεν θα διψάσουν πλέον, και τα ερμήνευσαν κατά γράμμα. Είπαν δηλαδή, ότι ναι μεν θα διψούν και θα πεινάνε, αλλά ο Χριστός θα τους τρέφει και θα τους ποτίζει, δηλαδή θα τους καλύπτει αυτές τις υλικές τους ανάγκες (16:45). Άρα λοιπόν, θα ζουν επί της γης που βλέπουμε σήμερα. Πρόκειται δηλαδή για μια επίγεια τάξη. Τραγικό ερμηνευτικό σφάλμα. Βέβαια, τώρα τελευταία, δηλαδή πριν από 3 η 4 χρόνια, έπαψαν να ερμηνεύουν τα εδάφια 16 και 17 κατά γράμμα, και αυτό φαίνεται στο βιβλίο που προηγουμένως αναφέραμε. Ωστόσο, κράτησαν ολόκληρο τον υπόλοιπο συλλογισμό.

Το δόγμα λοιπόν του «πολλού όχλου» μοιάζει με ένα κτίριο που κατασκεύασε η εταιρεία «Σκοπιά», το στήριξε ολόκληρο πάνω σε μία κολώνα, και στη συνέχεια γκρέμισε αυτήν την κολώνα. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο καλά στηρίζεται. Επ' αυτού όμως θα επανέλθουμε να το εξετάσουμε αναλυτικότερα, όταν θα έλθει η σειρά αυτών των εδαφίων.

 

6. Μετά ταύτα

Και ας αρχίσουμε από το πρώτο εδάφιο που αναφέρεται στον πολύ όχλο, δηλαδή το Αποκ. ζ΄ 9. «Μετά ταύτα είδον, και ιδού όχλος πολύς, ον αριθμήσαι αυτόν ουδείς εδύνατο, εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών, εστώτας ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του αρνίου, περιβεβλημένους στολάς λευκάς, και φοίνικες εν ταις χερσίν αυτών».

Στον στίχο αυτό περιγράφεται η εικόνα που είδε ο αγαπημένος Μαθητής ο Ιωάννης, σε σχέση με τον «πολύ όχλο». Ο στίχος ξεκινά με την φράση «μετά ταύτα». Οι Μ.τ.Ι. λένε ότι το «μετά ταύτα» δείχνει, ότι ο πολύς όχλος συγκεντρώνεται, αφού πρώτα έχουν σφραγιστεί, δηλαδή συγκεντρωθεί οι 144.000 που περιγράφονται στους προηγούμενους στίχους 1-8. Αυτό όμως είναι εσφαλμένο (18:35), διότι το «μετά ταύτα» υπάρχει και στον στίχο 1, δηλαδή πριν την σφράγιση των 144.000. «ΚΑΙ μετά τούτο είδον τέσσαρας αγγέλους ..» κ.τ.λ., στους οποίους λέει ο πέμπτος άγγελος στον στίχο 3: «μη βλάψητε μη αδικήσητε την γην μήτε την θάλασσαν μήτε τα δένδρα, άχρις εως ου σφραγίσωμεν τους δούλους του Θεού ημών επί των μετώπων αυτών».  Αλλά τι αναφέρεται πριν από αυτό το «μετά ταύτα»; Ας διαβάσουμε από το εδάφιο 12 του προηγουμένου κεφαλαίου «Και είδον ότε ήνοιξε την σφραγίδα την έκτην, και σεισμός μέγας εγένετο, και ο ήλιος μέλας εγένετο ως σάκκος τρίχινος, και η σελήνη όλη εγένετο ως αίμα και οι αστέρες του ουρανού έπεσαν εις την γην, ως συκή βάλλουσα τους ολύνθους αυτής, υπό ανέμου μεγάλου σειομένη, και ο ουρανός απεχωρίσθη ως βιβλίον ελισσόμενον, και παν όρος και νήσος εκ των τόπων αυτών εκινήθησαν». Και στη συνέχεια αναφέρει τον κοπετό όλων των ανθρώπων, διότι «ήλθεν η ημέρα η μεγάλη της οργής αυτού. Και τις δύναται να σταθή».

Για να προσδιορίσουμε αυτήν την χρονική στιγμή ακριβέστερα, ας διαβάσουμε το παράλληλο χωρίο από το κατά Ματθ. ευαγγέλιο κδ΄ 29-30 και εξής. «Ευθέως δε μετά την θλίψιν των ημερών εκείνων ο ήλιος σκοτισθήσεται και η σελήνη ου δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες πεσούνται από του ουρανού, και αι δυνάμεις των ουρανών σαλευθήσονται. και τότε φανήσεται το σημείον του υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ, και τότε κόψονται πάσαι αι φυλαί της γης και όψονται τον υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής». Είναι λοιπόν φανερό, ότι αυτά συμβαίνουν μετά την μεγάλη θλίψη. Οι Μ.τ.Ι. όμως αρνούνται ότι οι 144.000 σφραγίζονται μετά την μεγάλη θλίψη. Έτσι οδηγούνται σε αντίφαση. Το «μετά ταύτα» λοιπόν που αναφέρεται στους στίχους 1 και 9, δεν δηλώνει χρονολογική ακολουθία ιστορικών γεγονότων, αλλά απλώς χρονολογική ακολουθία προφητικών εικόνων. Το όραμα που είδε για τους 144.000, το ακολούθησε το όραμα για τον «πολύ όχλο». Δεν συγκεντρώνεται ο «πολύς όχλος» μετά το σφράγισμα των 144.000.

 

7. Αναρίθμητο σπέρμα

Το πρώτο χαρακτηριστικό του «πολλού όχλου» είναι ότι "ουδείς ηδύνατο να τον αριθμήσει", και το δεύτερο, ότι προερχόταν «εκ παντός έθνους και φυλών και γλωσσών» στ.9. (21:31)

Λέγουν λοιπόν οι Μ.τ.Ι., ότι αυτοί δεν ανήκουν στην Χριστιανική Εκκλησία, δεν είναι χρισμένοι, σύμφωνα με την ορολογία τους, διότι αυτοί είναι αναρίθμητοι, ενώ οι χρισμένοι είναι μόνο 144.000. Αλλά ας δούμε, αν έτσι έχουν τα πράγματα. Με τις φράσεις αυτές μας έρχεται στον νου η Αβραμιαία επαγγελία. Την διαβάζουμε από την Γένεση, κεφ. κβ΄ και στίχοι 16-18: « ...; ώμοσα, λέγει Κύριος, ου είνεκεν εποίησας το ρήμα τούτο, και ουκ εφείσω του υιού σου του αγαπητού δι εμέ, η μην ευλογών ευλογήσω σε, και πληθύνων πληθυνώ το σπέρμα σου, ως τους αστέρας του ουρανού και ως την άμμον την παρά το χείλος της θαλάσσης, και κληρονομήσει το σπέρμα σου τας πόλεις των υπεναντίων‡ και ενευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γης ...;».

Παρατηρούμε λοιπόν, ότι ο Θεός αναφέρει για ένα σπέρμα το οποίο αφενός θα επληθύνετο και θα γινόταν αναρίθμητο σε πλήθος όπως η άμμος η παρά το χείλος της θαλάσσης και επίσης μέσω αυτού θα ευλογούντο όλα τα έθνη της γης, και αφετέρου ότι αυτό το σπέρμα θα κυρίευε τις πύλες των εχθρών του. Μια παραλλαγή της επαγγελίας αναφέρεται στο Γένεσις κδ΄ 60: «και ευλόγησαν Ρεβέκκαν και είπαν αυτή‡ αδελφή ημών ει‡ γίνου εις χιλιάδας μυριάδων, και κληρονομησάτω το σπέρμα σου τας πόλεις των υπεναντίων». Βλέπουμε και εδώ τα δύο στοιχεία, μόνο που το αναρίθμητο εδώ εκφράζεται σαν χιλιάδες μυριάδων, δηλαδή δεκάδες εκατομμυρίων και όχι μόνο 144.000, όπως θέλουν οι Μ.τ.Ι. Όλα τα έθνη της γης τα οποία ευλογούνται μέσω του σπέρματος του Αβραάμ δεν είναι επίγεια τάξη, όπως ισχυρίζονται οι Μ.τ.Ι., αλλά οι ευλογίες που παίρνουν είναι για επουράνια ελπίδα. Αυτή την ερμηνεία και εφαρμογή έκανε ο απ. Πέτρος σε μια ομιλία του προς τους Ιουδαίους λίγο μετά την Πεντηκοστή στην Ιερουσαλήμ λέγοντας: «υμείς εστε υιοί των προφητών και της διαθήκης ης διέθετο ο Θεός προς τους πατέρας ημών, λέγων προς Αβραάμ‡ και εν τω σπέρματί σου ενευλογηθήσονται πάσαι αι πατριαί της γης. Υμίν πρώτον ο Θεός αναστήσας τον παίδα αυτού Ιησούν απέστειλεν αυτόν ευλογούντα υμάς εν τω αποστρέφειν έκαστον από των πονηριών υμών» (Πράξ. γ. 25 και 26).

Βλέπουμε λοιπόν, ότι ο απ. Πέτρος λέγει ότι το σπέρμα είναι ο Ιησούς Χριστός δια του οποίου ευλογούνται όλα τα έθνη της γης. Και πρώτο έθνος είναι οι Ιουδαίοι.

Ας δούμε όμως την εφαρμογή της Αβραμιαίας επαγγελίας, αυτήν την φορά όμως από τον απ. Παύλο. «Γινώσκετε άρα ότι οι εκ πίστεως, ούτοί εισιν υιοί Αβραάμ. προϊδούσα δε η γραφή ότι εκ πίστεως δικαιοί τα έθνη ο Θεός, προευηγγελίσατο τω Αβραάμ ότι ενευλογηθήσονται εν σοί πάντα τα έθνη. ώστε οι εκ πίστεως ευλογούνται συν τω πιστώ Αβραάμ» (Γαλ. γ΄ 7-9). Παρατηρούμε και εδώ ότι τα έθνη που ευλογούνται είναι εκείνοι που τελικά γίνονται υιοί Αβραάμ. Γίνονται όμως και υιοί Θεού «πάντες γαρ υιοί Θεού εστε δια της πίστεως εν Χριστώ Ιησού‡» (Γαλ. γ΄ 26).

Όσο για το σπέρμα του Αβραάμ αυτός είναι ο Χριστός. «Προς δε το Αβραάμ ελαλήθησαν αι επαγγελίαι και προς το σπέρμα αυτού». Δεν λέγει και προς τα σπέρματα, ως περί πολλών, αλλά ως περί ενός, και προς το σπέρμα σου, όστις είναι  ο Χριστός (Γαλ. γ΄ 16). Όποιοι λοιπόν από τα έθνη πιστέψουν στον Χριστό, χωρίς χρονικό η αριθμητικό περιορισμό, έρχονται σ' αυτούς οι ευλογίες και γίνονται «υιοι του Αβραάμ» και «υιοι του Θεού». Έτσι γίνονται και αυτοί, δευτερευόντως πλεόν, «σπέρμα του Αβραάμ», και σαν τέτοιοι γίνονται και κληρονόμοι. «Εάν δε είστε του Χριστού, ...; (Γαλ. γ΄ 29).

Έτσι λοιπόν παρατηρούμε, (26:14) από τα πρώτα κιόλα χαρακτηριστικά της ταυτότητάς τους, ότι αυτοί που αποτελούν τον πολύ όχλο, που είναι αναρίθμητοι και προέρχονται από όλα τα έθνη, δεν είναι άλλοι από το σπέρμα του Αβραάμ και οι κατά την επαγγελία κληρονόμοι.

 

8. Ενώπιον τού θρόνου

Το επόμενο χαρακτηριστικό τους είναι ότι «ίστανται ενώπιον του θρόνου» και «ενώπιον του αρνίου» (Αποκ. ζ΄ 9). Εδώ για να αποφύγει η εταιρεία Σκοπιά το γεγονός ότι  ο Ιωάννης είδε τον «πολύ όχλο» μπροστά στον θρόνο του θεού που είναι στον ουρανό, και κατά συνέπεια να παραδεχθεί ότι ο «πολύς όχλος» είναι ουράνια και όχι επίγεια τάξη, ακούστε σε τι σοφιστείες καταφεύγει. Υποστηρίζει ότι το «ενώπιον» εδώ σημαίνει μπροστά στα μάτια και άρα είναι κάτω από την εποπτεία του Θεού. Βέβαια, ακόμη και αυτό δεν αποδεικνύει ότι είναι στην γη, απλώς προσπαθούν να αναιρέσουν το κατάδηλο γεγονός ότι ο Ιωάννης τους βλέπει στον ουρανό. Βέβαια αγνοούν το γεγονός ότι ο Ιωάννης βλέπει μια εικόνα, ένα όραμα. Η φυσική και αβίαστη ερμηνεία του «ενώπιον», όταν πρόκειται για περιγραφές έχει την έννοια του «εμπρός από».

Ας δούμε όμως κάποιο ακριβώς ανάλογο χωρίο που δηλώνει ότι το ενώπιον του θρόνου σημαίνει στον ουρανό. Διαβάζοντας από το ιδ΄ κεφ. τους στίχους 2 και 3. «και ήκουσα φωνήν εκ του ουρανού ως φωνήν υδάτων πολλών και ως φωνήν βροντής μεγάλης‡ και η φωνή ην ήκουσα, ως κιθαρωδών κιθαριζόντων εν ταις κιθάραις αυτών. και άδουσιν ωδήν καινήν ενώπιον του θρόνου και ενώπιον των τεσσάρων ζώων και των πρεσβυτέρων‡...». Υπάρχουν πάρα πολλές τέτοιες εικόνες στην Αποκάλυψη όπου το «ενώπιον του θρόνου» σημαίνει μπροστά στον θρόνο του Θεού, στον ουρανό. Πιστεύουμε πως και αυτό το σημείο είναι ένα από τα πολλά για τα οποία, ή θα πρέπει να κατηγορηθεί η εταιρεία Σκοπιά για άγνοια της ελληνικής γλώσσας, ή για δόλο. Για να γίνει όμως αυτό σαφέστερο επιτρέψτε μας ένα σύντομο παράδειγμα. Εάν κάποιος σας περιγράφει ένα σπίτι και τον κήπο του, και σας πει: «Ενώπιον της οικείας υπάρχουν τρεις μηλιές», τι θα υποθέσετε; Ότι προ οφθαλμών του σπιτιού, αλλά στο φεγγάρι ήταν οι μηλιές; Ή θα εννοήσετε ότι ήταν μπροστά από το σπίτι; Καταλαβαίνετε λοιπόν πώς ερμηνεύουν οι Μ.τ.Ι τις Γραφές.

 

9. Ντυμένοι με λευκές στολές

Το επόμενο χαρακτηριστικό είναι ότι ο πολύς όχλος ήταν "ενδεδυμένοι στολάς λευκάς" (εδάφιο 9). Μάλιστα  στο εδάφιο 14 ο πρεσβύτερος διευκρινίζει στον Ιωάννη ότι « ...; και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του αρνίου». Οι λευκές στολές αποτελούν μεγάλο πρόβλημα για τους ΜτΙ, διότι συμβολίζουν δικαίωση την οποία προσδίδουν μόνο στους 144.000 χρισμένους. Έτσι το αντιπαρέχονται με μισόλογα και ασάφειες. Η Αγ. Γραφή όμως, και ιδιαίτερα η Αποκάλυψη, είναι σαφείς για τις λευκές στολές. Καταρχήν, στολές λευκές λαμβάνουν όλοι οι Χριστιανοί Μάρτυρες:

«Και ότε ήνοιξε την πέμπτην σφραγίδα, είδον υποκάτω του θυσιαστηρίου τας ψυχάς των εσφαγμένων δια τον λόγον του Θεού και δια την μαρτυρίαν του αρνίου ην είχον‡ ...; και εδόθη αυτοίς εκάστω στολή λευκή, και ερρέθη αυτοίς ίνα αναπαύσωνται έτι χρόνον μικρόν, έως πληρώσωσι και οι σύνδουλοι αυτών και οι αδελφοί αυτών οι μέλλοντες αποκτέννεσθαι ως και αυτοί.» (Αποκ. στ΄, 9, 11).

Τις βρίσκουμε επίσης στις υποσχέσεις του Χριστού προς τις Εκκλησίες «Ο νικών ούτος περιβαλείται εν ιματίοις λευκοίς, και ου μη εξαλείψω το όνομα αυτού εκ της βίβλου της ζωής, και ομολογήσω το όνομα αυτού ενώπιον του πατρός μου και ενώπιον των αγγέλων αυτού.» (Αποκ. γ΄5). Είναι φανερό, ότι ο νικών με τα λευκά ιμάτια δεν καλείται σε επίγεια ζωή. Ταυτόχρονα όμως έχουμε μια πολύ ισχυρή μαρτυρία για τις λευκές στολές που βρίσκεται στο τελευταίο κεφ. της Αποκάλυψης, στο κβ΄ εδάφιο 14. « Μακάριοι οι πλύνοντες ...;», δηλαδή στην άνω Ιερουσαλήμ η οποία είναι επουράνια. Βλέπουμε λοιπόν καθαρά, πως και μόνο από τις λευκές στολές, μπορούμε να προσδιορίσουμε ότι ο «πολύς όχλος» έχει ουράνια ελπίδα, και όχι επίγεια.

 

10. Μέσα στον Ναό

Αν και πιστεύουμε πως έχει γίνει πλέον ξεκάθαρο πως και στην περίπτωση του πολλού όχλου οι ΜτΙ έχουν τελείως εσφαλμένες αντιλήψεις, ωστόσο ας σταθούμε σε ένα ακόμη χαρακτηριστικό αυτής της τάξης:

«Λατρεύουσιν αυτώ ημέρας και νυκτός εν τω ναώ αυτού».

Άλλο ένα εδάφιο που πονάει την εταιρεία Σκοπιά. Κατά την άποψή τους μόνον η ιερατική τάξις έχει πρόσοδο στον Ναό, και επομένως μόνον οι 144.000 χιλιάδες, οι οποίοι θεωρούνται από τους ΜτΙ, σαν οι βασιλείς και οι ιερείς της Κ.Δ. Με αυτό όμως το σκεπτικό έρχονται σε σύγκρουση και σε αντίφαση με τα λεγόμενά τους. Για να παρακάμψουν λοιπόν αυτή την κακοτοπιά, τι σοφίστηκαν; Λένε, πως ο «πολύς όχλος» δεν λατρεύει τον Θεό μέρα και νύχτα μέσα στον Ναό, αλλά στην αυλή του. Και μάλιστα στην έξω αυλή, την αυλή των εθνικών. Εύλογα κάποιος θα αναρωτηθεί, "μα το κείμενο λέει, στον Ναό «εν τω Ναώ», δεν λέει στην εξωτερική αυλή του Ναού".

 

11. Η απάτη με την έννοια τής λέξης: "ναός"

Το πρόβλημα είναι ότι οι ΜτΙ πολλές φορές ερμηνεύουν την Αγ. Γραφή πολύ πρόχειρα. Έτσι διαβάζοντας το εδάφιο στα αγγλικά συνήντησαν την λέξη «temple» με την οποία όμως μεταφράζονται δύο ελληνικές λέξεις. Η λέξη ναός και η λέξη ιερό. Δεν κοίταξαν λοιπόν το πρωτότυπο, αλλά με προχειρότητα θεώρησαν ότι εννοείται το ιερό, που σαν έννοια περιλαμβάνει τον Ναό και τα περί αυτού οικοδομήματα. Όταν αντιλήφθηκαν το λάθος τους προσπάθησαν απεγνωσμένα και με νέες σοφιστείες να υποστηρίξουν τα αστήριχτα. Έτσι λοιπόν, υπαινίχτηκαν ότι η ελληνική λέξη ναός χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει και ολόκληρο το οικοδομικό συγκρότημα, δηλαδή ότι είναι ταυτόσημος  με τη λέξη ιερόν. Κάτι τέτοιο βεβαία είναι επίσης ανυπόστατο και εσφαλμένο.

Όλα τα σημεία οπού χρησιμοποιείται η λέξη ναός στην Κ.Δ είναι ξεκάθαρο ότι αναφέρονται στο καθαυτό κτίριο του ναού και όχι στα υπόλοιπα τμήματα του ιερού. Ωστόσο οι ΜτΙ ισχυρίζονται ότι σε δύο περιπτώσεις χρησιμοποιείται η λέξη με την ευρύτερη έννοια του ιερού που περιλαμβάνει και τις αυλές. Το πρώτο εδάφιο είναι το Ματθ. κζ΄ 5. «και ρίψας τα αργύρια εν τω ναώ ανεχώρησε, και απελθών απήγξατο» (33:31). Ισχυρίζονται λοιπόν ότι επειδή ο Ιούδας δεν ήταν ιερέας δεν μπορούσε να μπει στο κτίριο του ναού για να τα ρίξει. Αυτό βέβαια, όχι μόνο δεν αποδεικνύει ότι οι δύο λέξεις είναι ταυτόσημες, αλλά για μια ακόμη φορά κάνει φανερή την άγνοια που έχουν γύρω από τη γλώσσα της Κ.Δ., ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι έχουν επιχειρήσει μετάφρασή της και δογματίζουν και θεολογούν με τις έννοιες, με έννοιες που παρερμηνεύουν. Στο εδάφιο που αναφέραμε προηγούμενα υπάρχουν οι λέξεις «ρίψας» και η πρόθεση «εις».  Η πρόθεση «εις» δηλώνει κατεύθυνση και όχι στάση εντός. Στη δεύτερη περίπτωση έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί η πρόθεση «εν». Επί παραδείγματι, όταν λέμε «πηγαίνω εις το στάδιον», δεν εννοούμε ότι: «βρίσκομαι μέσα στο στάδιο», αλλά μπορεί να είμαι 50 χιλιόμετρα μακριά και να κατευθύνομαι προς τα εκεί. Ταυτόχρονα χρησιμοποιείται η λέξη «ρίψας», που σημαίνει ρίψη. Όταν λέμε «έριξε τον κουβά στο πηγάδι» δεν εννοούμε ότι κατέβηκε ο ίδιος στον πάτο του πηγαδιού και άφησε εκεί τον κουβά. Έτσι λοιπόν ο Ιούδας είναι φανερό ότι έριξε τα 30 αργύρια από μία απόσταση προς την κατεύθυνση του ναού και δεν μπήκε ο ίδιος μέσα. Παρατηρούμε λοιπόν, άλλο ένα σφάλμα ερμηνευτικό της εταιρείας Σκοπιά, λόγω αγνοίας της ελληνικής γλώσσας.

Δεν μας παίρνει όμως ο χρόνος να επεκταθούμε με περισσότερες λεπτομέρειες το ζήτημα αυτό, που αν μη τι άλλο, θα είχε ιστορικό ενδιαφέρον για τις μεθοδείες της πλάνης. Όσο για τα εδάφια 16 και 17, που αναφέρονται στην εκπλήρωση των προφητειών του Ησαΐα, και τα οποία στην αρχή είχαν παρερμηνεύσει, δίνοντάς τους κατά γράμμα ερμηνεία και αποδεχόμενοι υλική κάλυψη των σαρκικών αναγκών, της πείνας, της δίψας κ.τ.λ., είπαμε λίγα λόγια στην αρχή αυτής της εκπομπής. Λόγω περιορισμένου χρόνου, δεν μας δίνεται η δυνατότητα για μεγαλύτερη ανάλυση. Ωστόσο θέλουμε να προσθέσουμε, ότι ενώ στο πρόσφατο βιβλίο τους που αναφέραμε άλλαξαν αυτήν την άποψη, και έδωσαν πνευματική διάσταση σ' αυτές τις ανάγκες, λέγοντας για παράδειγμα ότι οι «ζώσες πηγές υδάτων» στις οποίες θα τους οδηγήσει το Αρνίον, είναι οι προμήθειες που κάνει ο Θεός για να κερδίσουν αιώνια ζωή, εντούτοις σε μια πολύχρωμη εικόνα - στην ίδια σελίδα - παρουσιάζουν ένα όμορφο τοπίο στο οποίο δεσπόζει ένας καταρράκτης και γύρω του έχουν μαζευτεί μερικοί άνθρωποι που μοιάζουν ευτυχισμένοι. Η λεζάντα της εικόνας αναφέρει επί λέξει: «το αρνί θα οδηγήσει το μεγάλο πλήθος σε πηγές των υδάτων της ζωής». Αφήνουμε τα συμπεράσματα σε σας.

 

Κλείνοντας και την σημερινή εκπομπή, θέλουμε να τονίσουμε, ότι και ο δεύτερος ισχυρισμός των ΜτΙ περί επίγειας κλίσης, δηλαδή ο «πολύς όχλος» της Αποκάλυψης είναι μια τάξη που δεν έχει ουράνια αλλά επίγεια ελπίδα είναι αβάσιμος, ανυπόστατος, παράλογος και έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με την Αγ. Γραφή.

Επομένως ο ισχυρισμός αυτός είναι αντιχριστιανικός και γέννημα της πλάνης και της αίρεσης.

Σας ευχαριστούμε και σήμερα που διαθέσατε την υπομονή σας και τον πολύτιμο χρόνο σας για να μας παρακολουθήσετε.

Απομαγνητοφώνηση π. Κωνσταντίνος Μ.


Ενημερωτικό φυλλάδιο για την εταιρία Σκοπιά τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

Ολόκληρο το νέο βιβλιάριο τής Ι. Μ. Θεσσαλονίκης σε μορφή κειμένου PDF, με συμπυκνωμένες πληροφορίες και δογματική αναίρεση για την εν λόγω αίρεση. Πρόκειται για το πρώτο μέρος αυτού τού έργου


http://www.oodegr.com/paratir/biblia/pdf/mti_a.pdf


Αντιφατικές διδασκαλίες τού Ρόδερφορδ

Η Υπόθεση Όλιν Μόϊλ και οι παρατηρήσεις του

Το μπάχαλο τών αλληλοαναιρούμενων και αντιφατικών δογμάτων τής εταιρίας Σκοπιά δεν είναι κάτι νέο. Ανέκαθεν η οργάνωση αυτή, επεδείκνυε την ίδια προχειρότητα και ασυνέπεια στα δόγματά της, και την ίδια ασέβεια προς την αναλλοίωτη αλήθεια τού Θεού.

Η Υπόθεση Όλιν Μόϊλ και οι παρατηρήσεις του

 

Ο Όλιν Μόϊλ, η σύζυγός του κι ο γιός τους Πήτερ, το 1935, άφησαν το σπίτι τους στο Ουϊσκόνσιν για να ζήσουν στα Κεντρικά Γραφεία στο Μπέθελ της Ν. Υόρκης. Εκεί ο Μόϊλ υπηρέτησε, χωρίς αμοιβή, ως νομικός σύμβουλος της Εταιρίας Σκοπιά επί τέσσερα χρόνια. Ήταν συνταυτισμένος με το κίνημα της Σκοπιάς περισσότερο από είκοσι χρόνια όταν τόλμησε να επικρίνει κάποιες πρακτικές του Δικαστή Ρόδερφορδ (μεθύσια, βωμολοχίες και υβρεολόγια κατά του προσωπικού) σε μια επιστολή παραίτησης με ημερομηνία 21 Ιουλίου 1939. Ο γιός του, Πήτερ Μόϊλ, εξηγεί τι συνέβη:

 

Επειδή ο πατέρας μου τόλμησε να κατακρίνει ορισμένα ζητήματα πολιτικής, στιγματίσθηκε σαν προδότης, σαν Ιούδας Ισκαριώτης, και εξαναγκάσθηκε να φύγει από την οργάνωση. Εφόσον η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά δημοσίευσε στο περιοδικό της Η ΣΚΟΠΙΑ ορισμένες προσβλητικές και υποτιμητικές παρατηρήσεις εις βάρος του πατέρα μου, αυτός μήνυσε την εταιρία για λιβελογραφία. Η δίκη έλαβε χώρα στο Μπρούκλυν της Ν. Υόρκης και στον πατέρα μου επιδικάσθηκε αποζημίωση 30.000 $ δολαρίων. Η εταιρία άσκησε έφεση και το ποσόν της αποζημίωσης μειώθηκε στα 15.000 $ δολάρια, αλλά η αρχική καταδίκη υποστηρίχθηκε σε άλλους τομείς.

 

Ενώ όλα τα πρακτικά της δίκης έχουν ενδιαφέρον, εδώ θα παρατεθεί ένα μόνο μέρος, το τμήμα, "Πειστήριο D". Σ' αυτό το υπόμνημα ο Μόϊλ παραθέτει 13 παραδείγματα αλληλοσυγκρουόμενων δογματικών τοποθετήσεων του Δικαστή Ρόδερφορδ, γραμμένων από το δικό του χέρι σε βιβλία, βιβλιάρια, φυλλάδια και στο περιοδικό Η ΣΚΟΠΙΑ, οι οποίες, η μια μετά την άλλη, διαψεύσθηκαν σε μεταγενέστερες εκδόσεις που συνέγραψε ο ίδιος. Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι όλα αυτά δημοσιεύονταν ως προερχόμενα από τον Ιεχωβά Θεό. Τρία αποσπάσματα καταδεικνύουν παραστατικά αυτό το σημείο.

 

Στο βιβλίο του Ρόδερφορδ 'Ιεχωβά', (1934), αναφέρεται:

 

Δεν είναι η Σκοπιά ο διδάσκαλος του λαού του Θεού. Η Σκοπιά απλά φέρνει στην προσοχή του λαού του Θεού, εκείνα που αυτός έχει αποκαλύψει, και αποτελεί προνόμιο ενός εκάστου και όλων των τέκνων του Θεού να αποδείξουν από το Λόγο του Θεού εάν αυτά τα πράγματα προέρχονται από άνθρωπο ή από τον Κύριο. (Ιεχωβά', σελ.191, Σκοπιά 1 Μαΐου 1934, σ. 131) Στο βιβλίο του Ρόδερφορδ 'Πλούτη' (1936), ο αναγνώστης πληροφορείται:

 

Ο Κύριος με την ευσπλαχνία του προμήθευσε για τη δημοσίευση του αγγέλματός του σε μορφή βιβλίων, ώστε οι άνθρωποι να πληροφορηθούν την αλήθεια του. Στις τελευταίες σελίδες αυτού του βιβλίου θα βρείτε κατάλογο αυτών των εκδόσεων ...; Αυτά τα βιβλία δεν περιέχουν τη γνώμη οποιουδήποτε ανθρώπου. Όλα τα δεκαέξι βιβλία του Ρόδερφορδ από την Κιθάρα του Θεού (1921), μέχρι το Πλούτη, περιλαμβάνονται σ' αυτόν τον κατάλογο με τις φωτογραφίες τους. (Πλούτη, σελ. 353, 354).

 

Έξη περίπου μήνες μετά τον θάνατο του Ρόδερφορδ, (8 Ιανουαρίου 1942), οι αναγνώστες της Σκοπιάς πληροφορούνται ότι:

 

Στη διάρκεια των περασμένων είκοσι ετών αυτός [ο Θεός] τους προμήθευσε τον έντυπο αποκαλυμμένο Λόγο του σε μορφή βιβλίων, βιβλιαρίων, περιοδικών και φυλλαδίων ...;

 

Ο Όλιν Μόϊλ, ήταν άριστα ενημερωμένος γι' αυτούς τους ισχυρισμούς των εκδόσεων της Σκοπιάς και η συμπερασματική του δήλωση, που παρατίθεται στο τέλους αυτού του άρθρου, αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι δεν μπορούσε να συμφιλιώσει αυτούς τους συχνά επαναλαμβανόμενους ισχυρισμούς με τις διαθέσιμες αποδείξεις.

 

Πειστήριο D

Ο Θεός δεν Είναι Συγγραφέας Σύγχυσης

Λύτρο

1929: Για όλους. (Βιβλίο 'Ζωή', σελ. 207).

1937. Όχι για όλους. (Βιβλίο 'Εχθροί', σελ.126).

 

Ανάσταση

1938: Δεν θα γίνει στη διάρκεια των 1000 ετών. (Αντιμετωπίστε τα Γεγονότα  σ. 55).

1939: Θα γίνει στη διάρκεια των 1000 ετών. (΄Σωτηρία', σ. 355 και Σκοπιά 15/12/1939, παρ.24).

 

Αποκατάσταση

1921: Για όλους τους ανθρώπους. ('Η Κιθάρα Του Θεού', σελ. 330). (πρώτη έκδοση).

1934: Όχι για όλους τους ανθρώπους. ('Ιεχωβά', σελ. 206).

 

Μεσίτης

1928: Η Εκκλησία δεν χρειαζόταν Μεσίτη. ['Καταλλαγή' (Recοnciliation), 171, 172, 161].

1934: Η Εκκλησία χρειάζεται Μεσίτη. ('Ιεχωβά', σελ. 206).

 

Απολύτρωση του Αδάμ

1929: Απολυτρώθηκε από τον Χριστό. ('Ζωή', σελ 207, 339).

1939: Δεν απολυτρώθηκε από τον Χριστό. ('Σκοπιά 1939, σελ. 149).

 

Ο Πολυμήχανος Ναβουχοδονόσορ

1930: Αντιπροσωπεύει το Σατανά. ('ΦΩΣ', σελ.311-313).

1930: Αντιπροσωπεύει τον Θεό. ('Σκοπιά' 1930, σελ. 131, 134, 137).

 

Η Δοκιμασία του Ιησού

1928: Ο Ιησούς δοκιμάσθηκε και επιδοκιμάσθηκε στην 1η Έλευσή του. ('Κυβέρνησις' σελ. 104).

1930: Ο Ιησούς θα δοκιμασθεί κατά τη Δευτέρα Έλευσή του. ('ΦΩΣ', σελ. 324).

 

Επάνοδος του Ιησού

Επέστρεψε το 1874. ('Προφητεία', σελ. 65).

Επέστρεψε το 1914. ('Διεκδίκησις Ι,' σελ. 287).

 

Πολύς Όχλος

1933: Γεννημένος από το Πνεύμα. ('Προετοιμασία', σελ. 164).

1936: Δεν είναι Γεννημένος υπό του Πνεύματος ('Πλούτη', 324)

 

Ανάπτυξη Χαρακτήρος

1923: Έργο Θεού. (Σκοπιά 1923, σελ. 184).

1927: Έγινε πλάνη του Σατανά. (Σκοπιά 1927, σελ. 195, 196, 201.

 

1925

Το 1924, Η ΣΚΟΠΙΑ ανήγγειλε ότι όλα θα τελείωναν το 1925. (Βλέπε Η ΣΚΟΠΙΑ 1924,σελ.159).

Αλλά το 1926, ανέφερε ότι 'κάποιοι άλλοι' ανέμεναν πως τα πράγματα θα τελείωναν το 1925. (Βλέπε Η ΣΚΟΠΙΑ 1926, σελ. 232).

 

Αρχαίοι Αριστείς

Θα δοκιμάζονταν στη διάρκεια της Χιλιετίας. (Σκοπιά 1925, σελ. 23).

Θα δοκιμάζονταν πλήρως πριν τη Χιλιετία. (Σκοπιά 1926, σελ. 87).

 

Θρησκεία

Η αληθινή θρησκεία ήταν από τον Θεό. ('Πέρα από τον Τάφο', σελ. 12).

1939: Όλες οι θρησκείες ήταν του Σατανά. ('Σωτηρία', σελ. 116).

 

Συμπέρασμα [του Μόϊλ]

Δεν αποτελεί βλασφημία να αποδίδεται όλη αυτή η σύγχυση σ' ένα Πάνσοφο Θεό; Δεν εμφορούνται η Εταιρία Σκοπιά και οι ακόλουθοί της από αλληλοσυγκρουόμενα δόγματα;

 

Μετάφραση από Συνεργάτη


Historical Dictionary of Jehovah's Witnesses

Ένα βιβλίο γραμμένο από τον Έλληνα καθηγητή Χρυσσίδη του Πανεπιστημίου Μπέρμινγκχαμ


http://www.amazon.com/Historical-Dictionary-Dictionaries-Philosophies-ebook/dp/B003Z0BJJ8/ref=sr_1_21?s=books&ie=UTF8&qid=1323506016&sr=1-21


From Wikipedia, the free encyclopedia

Dr George D. Chryssides (born 1945) was a senior lecturer and Head of Religious Studies at the School of Humanities, Languages and Social Sciences of the University of Wolverhampton now working for Birmingham University.

Chryssides holds a M.A. in Philosophy and a B.D. in Systematic Theology from the University of Glasgow and a D.Phil. in Philosophy of Religion from the University of Oxford. He has a particular interest in new religious movements, on which he has published extensively.[1]





Μέλος ηγεσίας παραθρησκευτικής ομάδας προτρέπει νεαρούς να ΜΗΝ σπουδάζουν.Τυχαίο


Τι δεν θα σας πουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά


To βιβλίο Crisis of Concience (Κρίση Συνείδησης) σε ηλεκτρονική μορφή

http://shop.thegodmother.net/product_info.php?products_id=50&language=gr

crise_de_conscience_grec.png

Κρίση συνείδησης (Ε-ΒΟΟΚ)
12.00EUR
Σελίδες: 680 Συγγραφέας: Ρέυμοντ Φραντς (Raymond Franz) Μετάφραση: Μαρία Δημητριάδου Επιμέλεια πιστότητας μετάφρασης: Δημήτριος & Μαρία Κότσανη Σχέδιο εξωφύλλου: Μαρία Νασοπούλου Ηλεκτρονική έκδοση 7,3 mb Για όσους γνωρίζουν το χώρο των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ο Ρέυμοντ Φραντς και το βιβλίο του «Κρίση Συνείδησης» δεν χρειάζονται συστάσεις. Τους είναι γνωστό ότι ο συγγραφέας του είναι ανηψιός του Φρέντερικ Φράντς, τέταρτου προέδρου της Εταιρείας Σκοπιά, ότι γεννήθηκε σε οικογένεια Μαρτύρων του Ιεχωβά και υπηρέτησε την οργάνωση αυτή «σαράντα χρόνια σε ολοχρόνια υπηρεσία, ως σκαπανέας, ειδικός σκαπανέας, επίσκοπος περιφερείας, επίσκοπος περιοχής, ιεραπόστολος, επίσκοπος τμήματος, μέλος της οικογένειας "Μπέθελ" μέλος του Κυβερνώντος Σώματος», μέχρι την παραίτησή του από το Κυβερνών Σώμα το 1980 και την αποκοπή του το 1981. Στο βιβλίο «Κρίση Συνείδησης», την προσωπική του μαρτυρία που κυκλοφορεί σε 12 γλώσσες, και επιτέλους και στα ελληνικά, δεν περιέχονται πρωτίστως προσωπικές του απόψεις. Το βιβλίο είναι περισσότερο μια έκθεση συγκλονιστικών γεγονότων, καλά τεκμηριωμένων με έγγραφα και επιπρόσθετες μαρτυρίες άλλων προσώπων. Η ελληνική έκδοση περιλαμβάνει σχόλια του συγγραφέα για πρόσφατους ελιγμούς της Εταιρεία Σκοπιά σχόλια που δεν υπάρχουν στην παρούσα 4η αγγλική έκδοση του βιβλίου. Το βιβλίο ρίχνει άπλετο φως στη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέσα στην Εταιρεία Σκοπιά, στη στάση της οργάνωσης σε διάφορα σύγχρονα θέματα και στους λόγους που προκαλούν αυτή τη στάση, στη συστηματική καλλιέργεια προσδοκιών για τις έσχατες ημέρες και της εξάρτησης των οπαδών από την οργάνωση, αλλά και στον έλεγχο που ασκεί εν ονόματι του Θεού στις συνειδήσεις και στις ίδιες τις ζωές τους. Η μετάφραση βοηθά ώστε οι μεγάλες προτάσεις και τα πυκνά νοήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας να διαβάζονται άνετα, και περιλαμβάνει επεξηγηματικές υποσημειώσεις για πρόσωπα και πράγματα με τα οποία δεν είναι εξοικειωμένο το ελληνικό αναγνωστικό κοινό. **ΑΥΤΟ EINAI ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΟΣΟΣΤΑ Η ΧΗΡΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ.**



Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας και η λέξη Ιεχωβά:

Απάντηση στις θεωρίες «συνωμοσίας» των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά»

Τού Παναγιώτη

Αναδημοσίευση από: http://antiairetikos.blogspot.com/2011/09/blog-post_11.html

Εισαγωγικά

Είναι γνωστή η εμμονή των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά» (στο εξής Μ.τ.Ι.) με την τεχνητή λέξη «Ιεχωβά» (δείτε και το σχετικό άρθρο στον «Αντιαιρετικό»).

Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι:

«Χωρίς αμφιβολία ο καθένας που γνωρίζετε έχει κάποιο όνομα. Ο Θεός έχει και αυτός ένα προσωπικό όνομα που τον ξεχωρίζει από όλους τους άλλους [ ...;]η λέξη 'Θεός' είναι απλώς ένας τίτλος, όπως ακριβώς οι λέξεις 'Πρόεδρος', 'Βασιλιάς' και 'Δικαστής'»[1].

Όπως είναι αναμενόμενο, οι Μ.τ.Ι. προσπαθούν με κάθε τρόπο να δικαιολογήσουν την εμμονή τους στη λέξη «Ιεχωβά», και έτσι, το κείμενο αυτό γράφτηκε με σκοπό να ενημερώσει τους αναγνώστες για μία από τις τακτικές που ακολουθούν, με στόχο την δημιουργία απατηλής σύγχυσης σε Ορθοδόξους συνομιλητές τους.

Η τακτική αυτή έχει ως εξής:

Σε περίπτωση που κάποιος Ορθόδοξος, ασκήσει κριτική ότι το «Ιεχωβά» δεν έχει καμιά αξία για τη Σωτηρία μας, και είναι ένα όνομα τεχνητό, προϊόν της ανθρώπινης φαντασίας, και χωρίς ερείσματα στις αρχαίες πηγές, οι Μ.τ.Ι. έχουν πρόχειρες δύο φωτοτυπίες με τις οποίες τάχα «αποδεικνύουν» ότι οι Ορθόδοξοι δεν μπορούν να τους κατηγορούν, αφού χρησιμοποιούσαν αρχικά στην Καινή Διαθήκη το όνομα «Ιεχωβά» και κατόπιν το αφαίρεσαν!

 

Βεβαίως, όλ' αυτά, αποτελούν ένα ανούσιο λογοπαίγνιο των Μ.τ.Ι., το οποίο όμως διατυπώνεται με πομπώδη σοβαροφάνεια. Ποιος όμως να ξεγελαστεί; Αν είχαν στα χέρια τους ένα τόσο «συγκλονιστικό» εύρημα, θα έπρεπε να το στηρίξουν επάνω σε μαρτυρίες αρχαίων χειρογράφων που περιέχουν το πρωτότυπο, αρχαίο κείμενο της Καινής Διαθήκης. Εκείνοι όμως, αντιθέτως, μας δείχνουν φωτοτυπίες από την γνωστή ...; μετάφραση του Παναγιώτη Τρεμπέλα με τίτλο, «Η Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας» (εκδόσεις «ο Σωτήρ»)! Οι φωτοτυπημένες αυτές σελίδες, προέρχονται από την 13η έκδοση του 1973 και περιλαμβάνουν μια ερμηνεία τουΤρεμπέλα στο εδάφιΛουκ. 19,14 και την εισαγωγική παράγραφο που προηγείται του 11ου κεφαλαίου της Αποκάλυψης του Ιωάννη, γραμμένη φυσικά πάλι από τονΤρεμπέλα. Στις φωτοτυπίες αυτές φαίνεται η λέξη «Ιεχωβά», η οποία όμως σε κάποια μεταγενέστερη ανατύπωση, αντικαταστάθηκε από τους εκδότες (και πολύ σωστά) με το «Θεός». Όμως, η αλλαγή αυτή και η εμφάνιση-εξαφάνιση της λέξης «Ιεχωβά» από τη μετάφραση, θα μπορούσε να αιφνιδιάσει κάποιον μη ενημερωμένο Χριστιανό και αυτό ακριβώς εκμεταλλεύονται οι Μ.τ.Ι.

Το πρώτο μας σχόλιο επάνω σε αυτά, είναι το εξής: οι Μ.τ.Ι., επειδή διδάσκονται να διαβάζουν τη Γραφή μόνο από τη Μετάφραση του Νέου Κόσμου (δηλ. από την επίσημη μετάφραση της αίρεσης) θεωρούν αυτονόητο ότι μια μετάφραση του κειμένου της Καινής Διαθήκης είναι τόσο σημαντική όσο και το πρωτότυπο κείμενο. Όμως, στην Ορθοδοξία αυτό δεν συμβαίνει. Ουδέποτε μια μετάφραση πήρε ή θα πάρει τη θέση του πρωτοτύπου κειμένου. Βεβαίως, από το 1911 έχει οριστεί πως κάθε επίσημη μετάφραση θα πρέπει να έχει την έγκριση του Πατριαρχείου Κων/πόλεως, και αργότερα (1952) προστέθηκε η επισήμανση ότι η έγκριση μπορεί να προέρχεται και από τηνΕκκλησία της Ελλάδος[2] (ο όρος «επίσημη μετάφραση» δεν περιλαμβάνει έργα με χαρακτήρα ποιητικό-λογοτεχνικό).

Η έγκριση όμως αυτή, της Εκκλησίας της Ελλάδος ή του Πατριαρχείου, δεν θα πρέπει να παρεξηγείται ότι αποφαίνεται περί «αλαθήτου» του κάθε μεταφραστή! Η έγκριση αυτή αποτελεί μια έγκυρη «γνώμη» (όρος που χρησιμοποιείται στις εγκρίσεις αυτές) ότι η μετάφραση δεν περιέχει σοβαρά δογματικά λάθη και «συμβάλλει» (όρος που επίσης χρησιμοποιείται στις εγκρίσεις) στην κατανόηση του κειμένου της Καινής Διαθήκης.

Και βεβαίως, η Εκκλησία, ως κατεξοχήν Λειτουργικό σώμα, ουδέποτε ενέκρινε το προτεσταντικό δόγμα, «Sola Scriptura» (=«Μόνο η Αγία Γραφή»), και όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο καθηγητής Ιωάννης Γαλάνης:

«Η ασφαλέστερη χρήση και ερμηνεία της Αγίας Γραφής γίνεται μέσα στην Εκκλησία και εκφράζεται στη θεία λατρεία και γενικά σε κάθε λατρευτική της εκδήλωση. Όμως και η κατ' ιδίαν χρήση της Αγίας Γραφής εκπληρώνει το σκοπό της, όταν είναι στενά συνδεδεμένη με τη χρήση της και στη θεία λατρεία. Χωρίς αυτή βρίσκεται έξω από το πνεύμα της Εκκλησίας. Η Αγία Γραφή πρέπει ν' αναγινώσκεται, να μελετάται και να κατανοείται κατ' ιδίαν, αλλά παράλληλα να ερμηνεύεται και να βιώνεται με την ενεργό συμμετοχή του πιστού στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας»[3].

Άρα λοιπόν, η «γνώμη» της Ιεράς Συνόδου για τη «συμβολή» μιας μετάφρασης στην κατανόηση του Ιερού Κειμένου, είναι επαρκείς πληροφορίες για εκείνον τον Χριστιανό που συμμετέχει ενεργά στην Λειτουργική και Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, και έτσι σε καμία περίπτωση δεν κινδυνεύει να πλανηθεί, από μια αβλεψία που μπορεί να περιέχει μια εγκεκριμένη μετάφραση.

Από την άλλη, ο Τρεμπέλας και όποιος άλλος στη θέση του, μπορεί να είναι ένας άνθρωπος με επαρκή μαρτυρία καλών προθέσεων, όμως δεν κατέχει το «αλάθητο» και με αυτή τη σκέψη πρέπει να μελετάται οποιοδήποτε κείμενό του. Αυτό, βεβαίως, δεν το λέμε για να υπονοήσουμε ότι η χρήση του «Ιεχωβά» από τονΤρεμπέλα ήταν κάποιο «λάθος»! Σε καμία περίπτωση. Αυτό το θέμα είναι ανάξιο σοβαρής συζήτησης, και ο μόνος λόγος που το σχολιάζουμε είναι η προσπάθεια τωνΜ.τ.Ι. να ξεγελάσουν ανθρώπους.

Με το άρθρο αυτό λοιπόν, θα εξηγήσουμε όλα όσα χρειάζεται ώστε ν' αποκαλυφθεί το απλοϊκό αυτό τέχνασμα, αφού όμως πρώτα αναφερθούμε, σε κάποια βασικά πράγματα που έχουν σχέση με την ιστορία της κατασκευασμένης λέξης «Ιεχωβά».

 

Το τετραγράμματο όνομα και η σημασία του για τους Ορθοδόξους

Όπως είδαμε λοιπόν, οι Μ.τ.Ι. ισχυρίζονται ότι ο Θεός έχει ένα όνομα, όπως όλοι μας, και έτσι πρέπει να τον φωνάζουμε.

Το όνομα αυτό το βρήκαν στη βιβλική διήγηση όπου περιγράφεται η θεοφάνεια στη φλεγόμενη βάτο στο όρος Χωρήβ (Έξοδ. 3,1-16). Στη συγκεκριμένη διήγηση και στα εδάφια Έξοδ. 3,13-14 της εβραϊκής βίβλου[4], ο Μωυσής λέει στον Θεό: «αυτοί όμως [ενν. οι Ισραηλίτες] θα με ρωτήσουν ''ποιο είναι το όνομά του;'' Τι θα τους πω;». Ο Θεός τότε, αυτοπροσδιορίζεται με μια λέξη που (στο εβραϊκό κείμενο εννοείται) αποτελείται από τα τέσσερα εβραϊκά σύμφωνα YHWH (οι Ιουδαίοι δεν χρησιμοποιούσαν φωνήεντα) και η λέξη αυτή, λέγεται αλλιώς και Τετραγράμματο (στα ελληνικά, τα τέσσερα γράμματα αντιστοιχούν στα ΓΧΒΧ).

Όπως εξηγεί ο Ιερεμίας Φούντας:

«Δυστυχώς δεν μας είναι γνωστός ο αρχικός φωνηεντισμός του θείου ονόματος [ ...;] Η άγνοια αύτη προέρχεται εκ του ότι εις τους μετέπειτα χρόνους οι Εβραίοι, ένεκα θρησκευτικού δέους, απέφευγον την εκφώνησιν του ονόματος του Θεού, όπου δε συνήντων εις το ιερόν κείμενον το λεγόμενον τετραγράμματον [ ...;] οι Ραββίνοι εις την θέσιν του τετραγραμμάτου ανεγίνωσκον την λέξιν ''Αδωνάιγ'' (Κύριος)»[5].

Τελικά όμως, με την τακτική αυτή ξεχάστηκε η αρχική προφορά του Τετραγράμματου.

Με το πέρασμα των χρόνων όμως, και με τις διάφορες προσπάθειες προσθήκης φωνηέντων στα τέσσερα σύμφωνα, δημιουργήθηκε και η τεχνητή προφορά «Ιεχωβά» (μαρτυρούμενη μάλλον από το 1270[6]), χωρίς στηρίγματα σε αρχαίες μαρτυρίες, την οποία μάλιστα, σύμφωνα με την «Ιουδαϊκή Εγκυκλοπαίδεια», απορρίπτουν και οι ίδιοι οι Ιουδαίοι:

«Είναι μια χριστιανικής προέλευσης, εσφαλμένη απόδοση του εβραϊκού ΓΧΒΧσχεδόν απόλυτα περιφρονημένη από τους Εβραίους» (στο πρωτότυπο: «JEHOVAH: A mispronunciation (introduced by Christian theologiansbut almost entirely disregarded by the Jewsof the Hebrew 'Yhwh'»). Παραδόξως όμως, και παρά το γεγονός ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας, μας παρέδωσαν κάποιες εκδοχές προφοράς του Τετραγράμματου, η τεχνητή και αυθαίρετη εκδοχή «Ιεχωβά» επέζησε για αρκετούς αιώνες!

Βεβαίως, για τους Ορθοδόξους ουδεμία σημασία έχει κάποια επίκληση του Θεού με εβραϊκές λέξεις. Η επίσημη Παλαιά Διαθήκη των Ορθοδόξων είναι η λεγόμενη «Μετάφραση των Εβδομήκοντα» (ή Μετάφραση των Ο΄), εγκεκριμένη από τον ίδιο τον Ιησού και τους Αποστόλους, οι οποίοι την χρησιμοποίησαν τόσο πολύ μέσα στα Ιερά Κείμενα, ώστε να μπορούμε σήμερα να πούμε ότι «αποτελεί τη Γραφή των συγγραφέων της Καινής Διαθήκης»[7]. Και βεβαίως, ηΜετάφραση των εβδομήκοντα χρησιμοποιήθηκε όλους τους αιώνες, στη Θεία Λατρεία καθώς και στα Πατερικά και Συνοδικά κείμενα της Ορθοδοξίας[8].

Έτσι, στο εδάφιο Έξοδ. 3,14 της Μετάφρασης των εβδομήκοντα, τα τέσσερα εβραϊκά σύμφωνα YHWH αποδόθηκαν με τις ελληνικές λέξεις, «Εγώ ειμί ο Ων», με τις οποίες «εκφράζεται και η παραδοσιακή κατανόηση του θείου Ονόματος, δηλ. η αΐδια ύπαρξη και το αιώνιο παρόν του Θεού, που διατρέχει τη θεολογία στον Ιουδαϊσμό, στην Κ. Διαθήκη και στην παράδοση της Εκκλησίας»[9].

Όπως μας διδάσκει ο Μέγας Αθανάσιος:

«Όταν ακούωμεν 'Εγώ ειμι ο Ων' [ ...;] ουχ έτερόν τι αλλ' αυτήν την απλήν και μακαρίαν και ακατάληπτον του όντος ουσίαν νοούμεν»[10].

 

Αυτό σημαίνει ότι οι Ορθόδοξοι, στο Έξοδ. 3,14 και στο εβραϊκό Τετραγράμματο, δεν βλέπουν κάποιο όνομα με το οποίο πρέπει να φωνάζουμε τον Θεό (όπως π.χ. το Ιωάννης ή το Πέτρος), αλλά βλέπουν τον Θεό να αυτοπροσδιορίζεται οντολογικά:

Ο Θεός είναι «ο αιωνίως υπάρχων»[11], είναι αυτός που Υπάρχει σε αντίθεση με «τους θεούς των άλλων εθνών, οι οποίοι δεν υπάρχουν»[12], ενώδηλώνεται επιπλέον η αυθυπαρξία και η αιωνιότητά Του, σε σχέση με «την φθορά και την αλλοίωση της υλικής πραγματικότητας, που γνωρίζει ο άνθρωπος»[13].

Κάνοντας λοιπόν ένα ακόμα σχόλιο για το θέμα Τρεμπέλας-«Ιεχωβά», μπορούμε να πούμε ότι από τη στιγμή που οι Εβραίοι δέχονται ως Θεό τους μόνο τον Θεό-Πατέρα, και δέχονται ότι αυτοπροσδιορίζεται με το Τετραγράμματο, και εφόσον μία από τις προφορές του Τετραγράμματου (έστω και λάθος) ήταν το «Ιεχωβά», δεν υπάρχει τίποτε το περίεργο στη χρήση του από έναν επιστήμονα. Και βεβαίως, θυμίζουμε ότι η χρήση του «Ιεχωβά» από τον Τρεμπέλα γίνεται κυρίως για να προσδιορίσει την εβραϊκή πίστη στον Θεό, η οποία φυσικά έχει απορριφθεί από την Καινή Διαθήκη (Α΄ Ιωάν. 2,22-23).

Εάν με το Τετραγράμματο, οι Εβραίοι προσδιόριζαν τον Τριαδικό Θεό, δηλαδή, ονόμαζαν με τον τίτλο «ο Ων» (ή Γιαχβέ) και τον Πατέρα, και τον Υιό, και το Άγιο Πνεύμα, τότε η πίστη τους αυτή θα ήταν αποδεκτή από την Καινή Διαθήκη. Η ιουδαϊκή όμως πίστη (και κατ' επέκταση η πίστη των Μ.τ.Ι.) σύμφωνα με την οποία γίνεται αποδεκτό πως το Τετραγράμματο ορίζει μόνο τον Πατέρα, σαφώς απορρίπτεται ως απιστία και αθεΐα:

Διότι, οφείλουν «πάντες τιμώσι τον υιόν καθώς τιμώσι τον πατέρα. ο μη τιμών τον υιόν ου τιμά τον πατέρα» (Ιω. 5,23). Μάλιστα, «ούτός εστιν ο αντίχριστος, ο αρνούμενος τον πατέρα και τον υιόν· πας ο αρνούμενος τον υιόν ουδέ τον πατέρα έχει» (Α΄ Ιωάν. 2,22-23), και ακόμα περισσότερο, «πας ο προάγων και μη μένων εν τη διδαχή του Χριστού θεόν ουκ έχει» (Β΄ Ιωάν. 9).

Άρα, ακόμα και από την άποψη αυτή, οι Μ.τ.Ι. βρίσκονται εκτός χριστιανισμού, αφού υιοθέτησαν ως Θεό τους εκείνον που τους υπέδειξαν οι «αρνούμενοι τον Υιό» Ιουδαίοι! Είναι πράγματι εντυπωσιακό, μία σέκτα που θέλει να ονομάζεται χριστιανική, ν' αναζητά τον Θεό της με βάση τα δεδομένα που της δίνει ένας λαός που δεν δέχτηκε ούτε τον Υιό, ούτε την Καινή Διαθήκη! Πραγματικά, η αντιφατικότητα των Μ.τ.Ι. είναι ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά τους.

 

Η Καινή Διαθήκη ορίζει ότι κανένα απολύτως όνομα δεν επιτρέπεται να θεωρούμε ανώτερο από το «Ιησούς»

Εκτός των παραπάνω, πρέπει να προσθέσουμε ότι σε κανένα απολύτως εδάφιό της Καινής Διαθήκης, δεν συναντάμε το Τετραγράμματο, ούτε κάποια επίκληση του Θεού με το όνομα Ιεχωβά ή έστω Γιαχβέ[14]Πώς λοιπόν μια θρησκευτική ομάδα όπως οι Μ.τ.Ι., που θέλει να ονομάζεται «χριστιανική», επικαλείται ως «σωτήριο» και σημαντικό, ένα όνομα που δεν υπάρχει καν στη διδασκαλία του Χριστού και των Αποστόλων; Από πουθενά (εκτός της φαντασίας των Μ.τ.Ι.) δεν μπορεί να προκύψει ότι οφείλουμε να επικαλούμαστε τον Θεό με το όνομα «Ιεχωβά» (ή έστω τον Θεό-Πατέρα, μια που οι Μ.τ.Ι. αρνούνται την ισοθεΐα Υιού και Αγίου Πνεύματος).

Η διδασκαλία της Καινής Διαθήκης είναι σαφής:

1) «Πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» (Ματθ. 28,19)

Και όχι: «Εις το όνομα του Ιεχωβά και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».

 

2) «Ούτως ουν προσεύχεσθε υμείς· Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς»· (Ματθ. 6,9)

Και όχι: «Ιεχωβά ημών ο εν τοίς ουρανοίς».

 

3) «Όταν προσεύχησθε λέγετε· Πάτερ, αγιασθήτω τό όνομά σου»· (Λουκ. 11,2)

Και όχι: «Ιεχωβά αγιασθήτω το όνομά σου».

 

Άρα, η διαφορά και η απόστασή μας από τους Μ.τ.Ι. είναι μεγάλη.

Εκείνοι λένε:

«Παρότι δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το πώς ακριβώς προφερόταν το όνομα του Θεού, αυτό που έχει σημασία είναι ότι η χρήση του ονόματός του μας φέρνει πιο κοντά σε εκείνον. Θα θέλατε να σας αποκαλούν οι φίλοι σας «κύριε» ή «κυρία», ή σας αρέσει περισσότερο να σας φωνάζουν με το προσωπικό σας όνομα;»[15].

Οι Ορθόδοξοι όμως λένε:

Εκείνοι που ζουν έξω από το σπίτι Του, έξω από την Εκκλησία Του, μπορούν να τον φωνάζουν όπως όλοι οι ξένοι. Εκείνοι όμως που μένουν στο σπίτι Του, στην Εκκλησία Του, και είναι παιδιά Του, τον φωνάζουν με το πιο οικείο όνομα που υπάρχει: Πατέρα.

 

4) Ακόμα και όταν επικαλείται τον Πατέρα στα εβραϊκά, ο Χριστός δεν τον καλεί «Ιεχωβά», αλλά «Ηλί»: «Ηλί, Ηλί λεμά σαβαχθανί;» (Ματθ. 27,46)

Και όχι: «Ιεχωβά, Ιεχωβά, λεμά σαβαχθανί;»

Και μάλιστα, οι ευαγγελιστές αποδεικνύουν ότι καμία υποχρέωση επίκλησης του Θεού στα εβραϊκά δεν έχουμε, και γι' αυτό μας παραδίδουν το εδάφιο και σε μετάφραση:

«Τούτ' έστιν· Θεέ μου Θεέ μου, ινατί με εγκατέλιπες;» (Ματθ. 27,46)

Και όχι: «Ιεχωβά, Ιεχωβά, ινατί με εγκατέλιπες;».

 

5) Άλλωστε, εντολή της Καινής Διαθήκης είναι, ότι κανένα απολύτως όνομα δεν επιτρέπεται να θεωρούμε ανώτερο από το «Ιησούς»:

«Διό και ο θεός αυτόν υπερύψωσεν και εχαρίσατο αυτώ το όνομα το υπέρ παν όνομα, ίνα εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψη» (Φιλ. 2,9-10).

Και από κανένα άλλο όνομα εκτός από το «Ιησούς Χριστός» δεν αναμένουμε τη Σωτηρία:

 « ...; εν τώ ονόματι Ιησού Χριστού τού Ναζωραίου όν υμείς εσταυρώσατε [ ...;] ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία, ουδέ γάρ όνομά εστιν έτερον υπό τόν ουρανόν το δεδομένον εν ανθρώποις εν ώ δεί σωθήναι ημάς» (Πραξ. 4,10-12).

 

Άρα, μόνο το Ιησούς Χριστός είναι το Σωτήριο όνομα που βρίσκεται πάνω απ' όλα τα ονόματα.

 

Η προφορά του Τετραγράμματου στις αρχαίες χριστιανικές πηγές και η λέξη «Ιεχωβά» στην ελληνική βιβλιογραφία κατά τον 19ο και 20ο αιώνα

Προκειμένου να δούμε τους λόγους για τους οποίους ο Παναγιώτης Τρεμπέλας χρησιμοποίησε την λέξη «Ιεχωβά» στα κείμενά του, και για ποιον λόγο αυτή αντικαταστάθηκε αργότερα στην «Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας», χρήσιμο θα ήταν να κάνουμε μια γενική επισκόπηση της θέσης του όρου «Ιεχωβά» στη γραμματεία.

Σε σχέση με τις αρχαίες μαρτυρίες, πραγματικά το «Ιεχωβά» παρουσιάζεται εντελώς αστήρικτο στις πηγές:

«Οι Πατέρες της Εκκλησίας αποδίδουν διαφόρως το τετραγράμματον. Ούτως οι Ειρηναίος [2ος αι.] και Ωριγένης [3ος αι.] έχουν την μορφήν ''Ιαώ''. Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς [2ος - 3ος αι.] ανέγνωσε το όνομα ''Ιαού'' και ο Θεοδώρητος Κύρου [5ος αι.] μαρτυρεί ότι οι Σαμαρείται προέφερον το όνομα ''Ιαβέ''· ομοίως και ο Επιφάνιος [4ος αι.] αναφέρει ότι αίρεσις τις προέφερε το όνομα ''Ιαβέ''»[16].

Και ο Παναγιώτης Τρεμπέλας προσθέτει:

«Ο Κλήμης ... γράφει αυτό ''Ιαουέ ο μεθερμηνεύεται ο Ων και ο εσόμενος''. Ο Ωριγένης προφέρει αυτό Ιαώ ... είναι δε γνωστή εις αυτόν και η ονομασία Ιαωία ή κατ' άλλην γραφήν Ιά ... Ο Επιφάνιος αναφέρει ονομασίας την Ιά και Ιαβέ ''ός ην και έστιν ο αεί Ων''»[17].

Με το πέρασμα του χρόνου, οι ερευνητές επανεξετάζοντας τα δεδομένα, θεώρησαν περισσότερο αυθεντική την προφορά Γιαχβέ, με αποτέλεσμα, «αν και οι χριστιανοί ερευνητές μετά την Αναγέννηση και τη Μεταρρύθμιση χρησιμοποιούσαν τον όρο Ιεχωβά  ...; τον 19ο  και 20ο αι. οι βιβλικοί ερευνητές άρχισαν να χρησιμοποιούν πάλι τον τύπο Γιαχβέ»[18].

Στη χώρα μας πάντως, η τάση αυτή επιστροφής στο «Γιαχβέ» συντελέστηκε προς το τέλος της προαναφερομένης περιόδου. Από προσωπική μας έρευνα, είδαμε ότι κατά τον 19ο αιώνα, στην ελληνική βιβλιογραφία κυριαρχεί η εκδοχή «Ιεχωβά», και μάλιστα, είναι εντυπωσιακή η μαρτυρία του Ειρηναίου Ασωπίου (γνωστός λόγιος, Κέρκυρα 1825-Αθήνα 1905[19]) που σημειώνει:

«Η κατά την μασσορετικήν στίξιν προφορά Iehovha, Ιεχωβά, ως καλείται σήμερον ο θεός των Εβραίων και ή ακολουθούμεν ενταύθα ως τη μάλλον συνήθει, είναι εν χρήσει μόνον από της ΙΖ΄ μ.Χ. εκατονταετηρίδος, δι' ό και ορθώτερος θεωρείται ο σχηματισμός Iahve ή Iahwe, εις την Δ΄ [εκατονταετηρίδα]ανερχόμενος»[20].

Όπως βλέπουμε στην παραπάνω παρατήρηση, οι Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα, χρησιμοποιούν μεν το «Ιεχωβά», γνωρίζουν όμως από τότε, πως θεωρείται ορθότερη η προφορά «Ιαβέ» ή «Ιαχβέ» αφού βρίσκεται πιο κοντά στις αρχαίες μαρτυρίες.

Εφιστούμε την προσοχή του αναγνώστη και στην ορθότατη παρατήρηση του Ειρηναίου Ασωπίου, ότι η τυχόν χρήση του Τετραγράμματου στην ελληνική βιβλιογραφία, γινόταν συνήθως για να προσδιορίσει τον Θεό των Εβραίων και όχι την πίστη των Χριστιανών, όπως την όρισε ο Χριστός.

Επανερχόμενοι λοιπόν στα δεδομένα της βιβλιογραφίας, βλέπουμε ότι τουλάχιστον στη χώρα μας, η λάθος προφορά «Ιεχωβά» κυριαρχεί και στο πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. Λόγιοι όπως ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ο Σπυρίδων Λάμπρος, ο Βασίλειος Ζώτος, στις σπάνιες φορές που αναφέρονται στον Θεό με το τετραγράμματο όνομα, χρησιμοποιούν το «Ιεχωβά», κυρίως -όπως είπαμε- όταν θέλουν να αναφερθούν στην σχέση των Εβραίων με τον Θεό.

Μόνο προς το δεύτερο τέταρτο του 20ου αιώνα αρχίζει μια σταδιακή πορεία επαναφοράς του Γιαχβέ. Για παράδειγμα, ο πρωτοπρεσβύτερος Καλλίνικος Κωνσταντίνος, στα 1921 γράφει «Γιάχβε»[21] (ο τόνος στο «α»), ο σημαντικός λαογράφος και λόγιος, Γεώργιος Μέγας, (1893-1976), στα 1929 χρησιμοποιεί το «Γιαχβέ»[22] και την ίδια προφορά χρησιμοποιεί ο καθηγητής Βασίλειος Βέλλας στα 1935[23].

Εκεί όμως που σύμφωνα με τη δική μας έρευνα διαπιστώνεται η ευρεία αλλαγή, είναι από την δεκαετία του 1950 και εξής. Σε αναζήτηση που κάναμε δειγματοληπτικά, σε (θεολογική κυρίως) ελληνική επιστημονική βιβλιογραφία που εκδόθηκε κατά το διάστημα 1950-1969, βρήκαμε ότι στις περιπτώσεις που κάποιος συγγραφέας αναφέρεται στο Τετραγράμματο, η χρήση του «Γιαχβέ» φτάνει σε ποσοστό 60%, η χρήση του «Ιαβέ» στο 35% και η χρήση του «Ιεχωβά» περιορίζεται σε ποσοστό μόλις 5%.

 

Ο Παναγιώτης Τρεμπέλας και το «Ιεχωβά», το «Γιαχβέ» ή το «Ιαβέ»

Για όποιον διάβασε τα παραπάνω και προκειμένου να κατανοήσει την χρήση του όρου «Ιεχωβά» από τον Παναγιώτη Τρεμπέλα, θα αρκούσε ίσως να πούμε ότι ο πολυγράφος καθηγητής γεννήθηκε στα 1886 και απέκτησε το διδακτορικό του πριν από έναν αιώνα σχεδόν, στα 1908[24]. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι πρόκειται για έναν λόγιο που ανδρώθηκε επιστημονικά μέσα σε ένα περιβάλλον που για το Τετραγράμματο, χρησιμοποιούσε ακόμη την προφορά «Ιεχωβά».

altΌσον αφορά δε, την μετάφραση «Η Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας», αυτή εκδόθηκε αρχικά σε δύο τόμους, κατά τα έτη 1952 και 1953[25]. Όμως, οι αποδόσεις των περισσοτέρων βιβλίων της Καινής Διαθήκης που συμπεριλήφθησαν εκεί, ξεκίνησαν να γράφονται και να εκδίδονται πολύ νωρίτερα: η πρώτη σειρά υπομνημάτων εκδόθηκε στα 1941 («Υπόμνημα εις την προς Εβραίους και τας επτά Καθολικάς») και αρκετά αργότερα ακολούθησαν οι εκδόσεις των υπομνημάτων «εις το κατά Ματθαίον» (1951), «εις το κατά Μάρκον» (1951), «εις το κατά Λουκάν» (1952)[26].

Βεβαίως, όποιος έχει υπόψη του τα μνημειώδη αυτά υπομνήματα, μπορεί να καταλάβει ότι η προετοιμασία τους είναι έργο πολύ προγενέστερο της έκδοσής τους. Ο Τρεμπέλας τα δουλεύει σίγουρα μέσα στη δεκαετία του '40, όντας περίπου 60 ετών. Κατά συνέπεια, το να χρησιμοποιεί τη λανθασμένη λέξη «Ιεχωβά» (συνήθεια που κρατά από τον 19ο αιώνα) ως προσδιορισμό της πίστης των Εβραίων, είναι κάτι αναμενόμενο.

Όμως, ο Τρεμπέλας στην ακαδημαϊκή του πορεία δεν παρουσιάζει κάποια εμμονή ειδικά με το «Ιεχωβά». Εμείς εξετάσαμε ένα μέρος από την πολύ πλούσια βιβλιογραφία του[27]. Σύμφωνα λοιπόν με μια πρόχειρη καταμέτρηση, στα υπό εξέταση βιβλία, από τις 200 περίπου φορές που αναφέρεται στοΤετραγράμματο, σε ποσοστό σχεδόν 55% χρησιμοποιεί το «Ιεχωβά», σε ποσοστό 35% το «Γιαχβέ» και σε ποσοστό 10% το «Ιαβέ» (κυρίως όταν αντλεί από τρίτους).

Άρα, ο Παναγιώτης Τρεμπέλας, παρά το γεγονός ότι είναι ένας παλαιός λόγιος, εντούτοις ακολουθεί τα επιστημονικά βήματα της εποχής του και αποδίδει το Τετραγράμματο όχι μόνο με το «Ιεχωβά», αλλά και με το «Γιαχβέ» (βλ. εικόνα 1[28]), και με το «Ιαβέ» (βλ. εικόνα 2[29]), το οποίο διατηρεί ως έχει, ακόμα και όταν το παράθεμα από τρίτους δεν τίθεται σε εισαγωγικά ως αυτούσιο.

Ποιο είναι λοιπόν το μεγαλειώδες εύρημα των Μ.τ.Ι.;

Και για να μην ονειρεύονται κάποιου είδους «συνωμοσία», καλό είναι να γνωρίζουν ότι την απόδοση που έχουν στη φωτοτυπία τους από το Λουκ. 19,14 θα την βρουν και σήμερα ακόμα στο «Υπόμνημα εις το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον», στις σελίδες 537-538:

«Οι δε συμπολίται του, (οι Ιουδαίοι τουτέστιν) εμίσουν αυτόν (τον Ιησούν) και απέστειλαν επιτροπήν εξ αντιπροσώπων από πίσω του και έλεγαν. Δεν θέλομεν αυτόν να γίνη βασιλεύς μας. (Αύτη ήτο και είναι η περί του Ιησού ευχή των απίστων Ιουδαίων προς τον Ιεχωβά)» (βλ. εικόνα 3).

altΕίναι λοιπόν σαφές ότι το «Ιεχωβά» με τον τρόπο που το χρησιμοποιεί ο Τρεμπέλας δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα για όποιον έχει στοιχειώδεις γνώσεις της ιστορίας του Τετραγράμματου και της διδασκαλίας της «Σκοπιάς».

Αυτές οι γνώσεις όμως δεν είναι δεδομένες για όλους.

Άρα, από τη στιγμή που αυτούσια η εβραϊκή εκφορά του Τετραγράμματου δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο στην πίστη που διδάσκει η Καινή Διαθήκη και η Εκκλησία, και επιπλέον, ειδικά η προφορά «Ιεχωβά» αναγνωρίζεται σήμερα ως διεθνές λάθος, αυτό σημαίνει ότι η αντικατάστασή του μόνο οφέλη προσκομίζει. Διότι, με αυτόν τον τρόπο γίνεται ορθότερη επιστημονικά μια έκδοση και επιπλέον, αφαιρεί μία μέθοδο ξεγελάσματος απλοϊκών ανθρώπων από τους Μ.τ.Ι. οι οποίοι θα μπορούσαν να δείξουν τη λέξη «Ιεχωβά» σε έναν Ορθόδοξο και να πουν, «ξέρεις κάτι;» «και εμείς τα ίδια με εσάς πιστεύουμε».

Πάντως, στα υπόλοιπα συγγράμματα του Τρεμπέλα ουδείς ασχολήθηκε να διορθώσει τα «Ιεχωβά» που χρησιμοποιεί. Όμως, στην «Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας», οι εκδότες μετέγραψαν τα «Ιεχωβά» ως «Θεός», επειδή είναι η πλέον διαδεδομένη έκδοση της μετάφρασής του και βρίσκεται σε όλα τα σπίτια των Ορθοδόξων. Έτσι, με μια απλή αντικατάσταση του «Ιεχωβά» με το «Θεός» που για εμάς είναι ακριβώς το ίδιο πράγμαπήραν μέσα από τα χέρια των αιρετικών μία μέθοδο εξαπάτησης.

altΣοφή λοιπόν, δίχως άλλο, ήταν η απόφαση των εκδοτών, που χωρίς κανένα απολύτως «κόστος» στις έννοιες του κειμένου, άφησαν τουςΜ.τ.Ι. με άδεια χέρια. Και βεβαίως, το επόμενο τέχνασμα που σκέφτηκαν οι αιρετικοί, να βγάζουν δηλαδή φωτοτυπίες και να λένε με επιθετικό τρόπο, «αφαιρέσατε το Ιεχωβά από την Καινή Διαθήκη» τους βοηθά πολύ λιγότερο, διότι η αντιπάθειά τους προς την Εκκλησία είναι τόσο γνωστή, που μια τέτοια επίθεση, δημιουργεί αμέσως στους συνομιλητές τους δικαιολογημένες υποψίες για απάτη.

 

Ένα παράδειγμα από τις παρεμβάσεις της Εταιρείας στο κείμενο της Καινής Διαθήκης

Σε καμία λοιπόν περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί η περιστασιακή αναφορά του Τρεμπέλα στο «Ιεχωβά», με τον βιασμό του βιβλικού κειμένου από τις συνεχείς παρεμβάσεις και προσθήκες που αλλοιώνουν το νόημα της μετάφρασης που έχει εκπονήσει η «Σκοπιά». Ο Τρεμπέλας χρησιμοποιεί το Τετραγράμματο ως προσδιορισμό που παραπέμπει στην εβραϊκή πίστη στον Θεό. Με το Τετραγράμματο άλλωστε δεν προσδιόριζαν και εκείνοι τον Θεό τους; Δεν το χρησιμοποιεί για να παραλλάξει δογματικά το κείμενο όπως κάνουν οι Μ.τ.Ι.

Και αξίζει ν' αναφέρουμε ως εντυπωσιακό, το γεγονός ότι η εμμονή της «Σκοπιάς» είναι τόσο βαθιά, που χωρίς να υπάρχει το παραμικρό στήριγμα στα χειρόγραφααπό μόνοι τους υπέθεσαν ότι το «Ιεχωβά» σίγουρα θα υπήρχε στα πρώτα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης(!), και με βάση αυτή τηφαντασίωση, πρόσθεσαν στη μετάφραση της Καινής Διαθήκης που έφτιαξαν (τη λεγόμενη Μετάφραση Νέου Κόσμου ή ΜΝΚ237 φορές το «Ιεχωβά», με σκοπό να φέρουν την Καινή Διαθήκη στα δογματικά τους μέτρα (διαβάστε και μια ενδιαφέρουσα υποσημείωση σχετικά με την παραχάραξη αυτή)!

Για να γίνει προφανές αυτό, ας δούμε ένα παράδειγμα.

Αναφερόμαστε στο εδάφιο 10,9 και 10,13 της Προς Ρωμαίους Επιστολής όπου το πρωτότυπο κείμενο αναφέρει:

«Εάν ομολογήσης εν τω στόματί σου κύριον Ιησούν και πιστεύσης εν τή καρδία σου ότι ο θεός αυτόν ήγειρεν εκ νεκρών, σωθήση [...] πας γαρ ος αν επικαλέσηται το όνομα κυρίου σωθήσεται» (Ρωμ. 10,9.13).

Το οποίο σημαίνει:

«Αν ομολογήσεις με το στόμα σου πως ο Ιησούς είναι ο Κύριος και πιστέψεις με την καρδιά σου πως ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα βρεις τη σωτηρία [...] Γιατί, οποιοσδήποτε επικαλεσθεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί»[30] (Ρωμ. 10,9.13).

Αν δε, το παραπάνω συνδυαστεί με το:

«Διό και ο θεός αυτόν υπερύψωσεν και εχαρίσατο αυτώ το όνομα το υπέρ παν όνομα, ίνα εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψη» (Φιλ. 2,9-10),

τότε, δεν μένει αμφιβολία ότι «το όνομα του Κυρίου», το οποίο «οποιοσδήποτε επικαλεσθεί», «θα σωθεί», είναι το Ιησούς.

Βεβαίως, αυτό δεν εξυπηρετεί δογματικά τους Μ.τ.Ι. οι οποίοι έχουν υποβαθμίσει τον Ιησού σε ένα απλό κτίσμα και υπηρετικό όργανο του Θεού-Πατέρα. Οπότε, για να υποβάλλουν τη δογματική θέση της Εταιρείας στους οπαδούς τους, οι οποίοι «ενθαρρύνονται» (λέξη που στα περιοδικά των Μ.τ.Ι. έχει περισσότερο την έννοια του «υποχρεώνονται») να διαβάζουν μόνο την Μετάφραση του Νέου Κόσμου, πρόσθεσαν κατά τρόπο αδιανόητο την ανύπαρκτη λέξη Ιεχωβάμέσα στο κείμενο:

«Διότι όποιος επικαλεστεί το όνομα του Ιεχωβά θα σωθεί»! (Ρωμ. 10,13).

Όπως καταλαβαίνουμε, και μόνο η προσθήκη της λέξης «Ιεχωβά» στο σημείο αυτό, δείχνει πως η Εταιρεία φοβάται το εδάφιο. Διότι, το Ρωμ. 10,13 προέρχεται από τον προφήτη Ιωήλ, ο οποίος, στο εβραϊκό κείμενο και στη φράση «πας γαρ ος αν επικαλέσηται το όνομα Κυρίου σωθήσεται» (Ιωήλ 3,5), τη λέξη «Κυρίου» την εκφράζει με το περίφημο Τετραγράμματο. Κατ' αυτό τον τρόπο όμως, δικαιώνεται η αρχαία Εκκλησία που πρέσβευε την ισοθεΐα Υιού(-Γιαχβέ) και Πατρός(-Γιαχβέ) και αυτό η Εταιρεία δεν θέλει να το δουν οι οπαδοί της!

Αρκεί να σκεφτούμε ότι πολύ νωρίς, μόλις στα 150 μ.Χ., ο Ιουστίνος, γράφει πως Εκείνος που παρουσιάστηκε στη φλεγόμενη βάτο στο περίφημο εδάφιο Εξοδ. 3,14, δεν ήταν ο Πατέρας, αλλά ο Υιός:

 «Ούτοι [οι Ιουδαίοι] έχοντες ρητώς γραμμένον εις τα συγγράμματα του Μωϋσέως, ''και έλάλησεν άγγελος του θεού εις τον Μωϋσήν εις φλόγα πυρός εις την βάτον και είπεν, Εγώ είμαι ο Ων [ ...;] λέγουν ότι ο ειπών ταύτα είναι ο Πατήρ [ ...;] Οι Ιουδαίοι λοιπόν νομίζοντες ότι ήτο πάντοτε ο Πατήρ του σύμπαντος εκείνος ο οποίος ωμίλει εις τον Μωϋσήν, ενώ ο ομιλήσας εις αυτόν ήτο ο Υιός του Θεού  ...; δικαίως ελέγχονται και από το προφητικόν Πνεύμα και από αυτόν τον Χριστόν, ότι δεν γνωρίζουν ούτε τον Πατέρα ούτε τον Υιόν» (Ιουστίνου, «Απολογία Α΄» 63,11-15)[31].

Φυσικά, αυτό επαναλαμβάνει και ο Μέγας Αθανάσιος σε άρρηκτη ενότητα με την αρχαία Παράδοση:

«Εκάλεσε Κύριος Μωϋσήν εκ της βάτου λέγων, Εγώ ειμι ο Θεός του πατρός σου, ο Θεός Αβραάμ, και ο Θεός Ισαάκ, και ο Θεός Ιακώβ [...] Α δε λαλεί ο Θεός, πρόδηλον ότι δια του Λόγου λαλεί και ου δι' άλλου. Ο δε Λόγος ου κεχωρισμένος του Πατρός, ουδέ ανόμοιος και ξένος της ουσίας του Πατρός τυγχάνων»[32]

Βλέπουμε λοιπόν πόσο αρχαίες είναι οι μαρτυρίες που ελέγχουν τις κακοδοξίες των Μ.τ.Ι. Άλλωστε έχει από χρόνια εντοπιστεί και κατακριθεί από τη βιβλιογραφία, αυτή η εξώφθαλμη παρέμβαση των Μ.τ.Ι. στο βιβλικό κείμενο:

«Το κλασικό παράδειγμα τέτοιας προκατειλημμένης μετάφρασης είναι η Μετάφραση Νέου Κόσμου που εκδίδεται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Σε πολλά τμήματα, η μετάφραση αυτή προσθέτει λέξεις στο βιβλικό κείμενο»[33].

«Όπως είναι γνωστό, οι Μάρτυρες έκαναν τη μετάφρασή τους, τη Μετάφραση Νέου Κόσμου, στην οποία άλλαξαν την έννοια βασικών εδαφίων για να συμφωνήσουν με το αντιτριαδικό τους δόγμα»[34].

alt«Η Μετάφραση Νέου Κόσμου, δημοσιευμένη από την Βιβλική και Φυλλαδική εταιρεία 'Σκοπιά' στα 1953 [ ...;] δείχνει πώς μια ιδιόμορφη θρησκευτική πίστη (οι Μάρτυρες του Ιεχωβά) μπορεί να μεταφράσει τη Βίβλο ώστε να ταιριάξει με τους σκοπούς της»[35].

Και ερχόμαστε πάλι στον Τρεμπέλα και στην χαρακτηριστικότερη απόδειξη που αναδεικνύει ως ανούσια την προσπάθεια των Μ.τ.Ι.

Τι θέλουν να πετύχουν άραγε με τις φωτοτυπίες που επικαλούνται; Το γεγονός ότι ο Τρεμπέλας γράφει τη λέξη «Ιεχωβά», σημαίνει ότι δεν θεωρεί αιρετικούς τουςΜ.τ.Ι.; Ας δούμε τι λέει ο ίδιος:

«Εν σχέσει δε και προς τους  ...; Σπουδαστάς των Γραφών ή οπαδούς του Ιεχωβά θα είχομεν να παρατηρήσωμεν, ότι ούτοι συνεδύασαν προς τα χιλιαστικά αυτών όνειρα ταύτα και διδασκαλίαν άλλην, επισυναγαγούσαν εις έν, πάσας τας ανέκαθεν αναφανείσας εν τη Εκκλησία και κατακριθείσας υπ' αυτής αιρέσεις [ ...;]απορρίπτουσι την πίστιν εις την αγίαν Τριάδα, τον μεν Κύριον Ιησούν ως αρχάγγελόν τινα του Ιεχωβά και κτίσμα αυτού εκλαμβάνοντες, το δε Άγιον Πνεύμα ως δύναμίν τινα θείαν και ως ενέργειαν απλήν εκδεχόμενοι [ ...;] Υπό της όλης λοιπόν διδασκαλίας αυτών και τα περί χιλιετούς βασιλείας [ ...;] παρουσιάζονται πεπλανημένα και όλως αξιοκατάκριτα»[36].

Άρα λοιπόν, σύμφωνα με τον Τρεμπέλα, οι Μ.τ.Ι.  αποτελούν ένα συνονθύλευμα «πάσας αιρέσεως» του παρελθόντος.

Και βεβαίως, αξίζει να αναρωτηθούμε: έχει μεγαλύτερη σημασία η εξωτερική μορφή μιας λέξης, ή είναι σημαντικότερο το νόημα που της δίνει αυτός που τη χρησιμοποιεί; Διότι υπάρχουν σαφείς παραθέσεις του Τρεμπέλα, στις οποίες μας δίνει το Ορθόδοξο νόημα του «Ιεχωβά», και θέλοντας να εκθέσει την πλάνη και των Εβραίων και φυσικά όλων των ιουδαϊοχριστιανικών αιρέσεων όπως οι Μ.τ.Ι., μας λέει ότι ο Υιός, είναι και αυτός «Ιεχωβά» δηλ. «ο Αιώνιος Θεός»:

alt«Ο προφήτης βλέπει την φοβεράν δόξαν του αοράτου Θεού, αλλ' ο ευαγγελιστής βεβαιών ενταύθα [εδάφιο Ιω. 12,41], ότι είδε την δόξαν του Χριστού, ταυτίζει τον Χριστόν μετά του Ιεχωβά. Το χωρίον λοιπόν τούτο θέτει έξω αμφισβητήσεως, ότι ο Ιησούς Χριστός, ο Λόγος της Κ.Δ., ήτο ο βασιλεύς και Κύριος Σαβαώθ της Π.Δ.»[37] (βλ. εικόνα 4).

Και σε άλλο σημείο (εδάφιο Α΄ Πέτρ. 2,3) γράφει:

«Εν τω Ψαλμώ πρόκειται περί του Ιεχωβά. Ενταύθα όμως ως εμφαίνεται σαφώς εκ των ακολούθων, περί του Χριστού, όστις ως Υιός του Θεού δεν διαφέρει του Ιεχωβά»[38] (βλ. εικόνα 5).

Και αλλού πάλι (εδάφιο Α΄ Κορ. 1,2):

«Μετά την Πεντηκοστήν το όνομα των πιστών υπήρξεν ''οι επικαλούμενοι το όνομα Κυρίου'' [ ...;] αντικατασταθέντος του ονόματος Ιεχωβά υπό του ονόματος του Ιησού Χριστού»[39] (βλ. εικόνα 6).

Τι λένε τώρα οι Μ.τ.Ι. για τον Τρεμπέλα; Το θεωρούν έξυπνη ιδέα να τον επικαλούνται;

Νομίζουμε έγινε κατανοητό πόσο επιπόλαιο είναι το τέχνασμα των Μ.τ.Ι.

Εμείς μάλιστα προτείνουμε, οι Ορθόδοξοι να εκτυπώσουν τις παραπάνω εικόνες που δείχνουν ότι ο Τρεμπέλας θεωρεί ως «Ιεχωβά» και τον Ιησού Χριστό, και όταν θα βρεθούν μπροστά σε κάποιον Μ.τ.Ι. που θα τους δείχνει τις γνωστές φωτοτυπίες, εκείνοι να του δείχνουν τις απόψεις του Τρεμπέλα για την θεολογική σημασία του «Ιεχωβά», αντιστρέφοντας ολοκληρωτικά την αρχική τους προσπάθεια για αιφνιδιασμό...alt

 

 


 

Σημειώσεις

[1] Στο βιβλίο που έχουν εκδώσει οι Μ.τ.Ι. με τίτλο: «Ζείτε για Πάντα» (1993), κεφ. 4 σελ. 41 παρ. 18: «Ο Θεός-Ποιος Είναι;».

[2] Βλ. Βούλγαρης Σπ. Χρήστος, «Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην», τόμ. Β΄, Αθήνα 2003, σελ. 1367-1368.

[3] Ιω. Γαλάνη, «Η κατ' ιδίαν χρήση της Αγίας Γραφής», στο συλλογικό έργο, «Η Μετάφραση της Αγίας Γραφής στην Ορθόδοξη Εκκλησία», Εισηγήσεις Δ΄ Συνάξεως Ορθοδόξων Βιβλικών Θεολόγων (Θες/νίκη, 25-28/10/1986), Θεσσαλονίκη 1987, σελ. 100.

[4] Το εβραϊκό κείμενο της Βίβλου, έτσι όπως το γνωρίζουμε σήμερα, είναι αποτέλεσμα της κριτικής εργασίας των Μασοριτών, δηλ. των Ιουδαίων λογίων που από τον 6ο έως τον 10ο αιώνα μ.Χ., προσπάθησαν να αποκαταστήσουν στην αρχική του μορφή το κείμενο αυτό (Βλ. και σχετικό λήμμα στο Ορθόδοξο Wiki).

[5] Φούντας Ιερεμίας, «Η περί Προϋπάρξεως του Ιησού Χριστού Διδασκαλία της Αγίας Γραφής κατά τον Ιερόν Χρυσόστομον», Αθήνα 2002, σελ. 166.

[6] «Ιαβέ», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια (ΘΗΕ), τόμ. 6 (1965), στ. 592.

[7] Καραβιδόπουλος Δ. Ιωάννης, «Εβδομήκοντα: Η Αγία Γραφή των συγγραφέων της Καινής Διαθήκης», Βιβλικές Μελέτες Δ΄, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 65.

Βεβαίως, αρκετά εδάφια της Καινής Διαθήκης παραπέμπουν και στο εβραϊκό κείμενο της Βίβλου, οπότε για εμάς δεν μπορεί να μην είναι εξίσου σεβαστά και αυτά. Η Παράδοση όμως της Εκκλησίας βαραίνει αναμφίβολα υπέρ της Μετάφρασης των εβδομήκοντα.

[8] Όπως διαβάζουμε στο ομώνυμο λήμμα στο Ορθόδοξο Wiki, στην ενότητα: «Η αξία της Μεταφράσεως των εβδομήκοντα για τους Ορθοδόξους»: 1) Τη Μετάφραση των Ο΄ χρησιμοποίησε ο Ιησούς Χριστός και οι μαθητές του, 2) αυτήν παρέδωσαν στις Εκκλησίες που ίδρυσαν οι Απόστολοι, 3) με τη χρήση της επέστρεψαν από την ειδωλολατρία τα έθνη, 4) από αυτήν προήλθαν οι μεταφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στις ανατολικές Εκκλησίες, 5) αυτή έχει χρησιμοποιηθεί κατά τη θεία λατρεία σε όλους τους αιώνες, 6) αυτή επηρέασε τη θεολογική σκέψη, τη λειτουργική ζωή, την υμνογραφία και την αγιογραφία της Εκκλησίας, η οποία τη χρησιμοποίησε στο ομιλητικό, κατηχητικό και παιδαγωγικό έργο της, 7) την Μετάφραση των Ο΄ χρησιμοποίησαν στα συγγράμματά τους και αυτήν ερμήνευσαν οι Πατέρες της Εκκλησίας, 8) αυτήν χρησιμοποίησαν και επικύρωσαν οι τοπικές και Οικουμενικές Σύνοδοι.

[9] Παπαρνάκης Γ. Αθανάσιος, «Η Επίκληση του Ονόματος του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη», Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006, σελ. 44.

[10] Αθανάσιος Αλεξανδρείας, «Επιστολή περί των γενομένων εν τη Αριμίνω της Ιταλίας», PG 26,753C.

[11] Φούντας Ιερεμίας, «Η περί Προϋπάρξεως ...;», ό.π., σελ. 168.

[12] Παπαρνάκης Γ. Αθανάσιος, «Η Επίκληση ...;», ό.π., σελ. 43.

[13] Παπαρνάκης Γ. Αθανάσιος, «Η Επίκληση ...;», στο ίδιο.

[14] Βλ. στο Ορθόδοξο Wiki το λήμμα «Γιαχβέ» και ειδικά την ενότητα: «Υπήρξε εξαρχής το Τετραγράμματο στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα ή στην Καινή Διαθήκη;».

[15] «Άρρητο Όνομα», περιοδ. «Σκοπιά», 1ο τεύχ. Ιουνίου 2008, σελ. 22.

[16] Φούντας Ιερεμίας, «Η περί Προϋπάρξεως ...;», ό.π., σελ. 167.

[17] Τρεμπέλας Ν. Παν., «Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας», τόμ. Α΄, 3η έκδ., Ο Σωτήρ, Αθήνα 1997, σελ. 166.

[18] «Γιαχβέ», εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τόμ. 17, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005 [CD-ROM].

[19] «Ασώπιος Ειρηναίος», εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τόμ. 12, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005 [CD-ROM].

[20] Ε. Κ. Ασώπιος, «Προκατακλυσμιαία», στο: Ημερολόγιον Σκώκου, τόμ. 19, αρ. 1 (1904), σελ. 18.

[21] Καλλίνικος Κωνσταντίνος (πρωτοπρεσβύτερος), «Ο χριστιανικός ναός και τα τελούμενα εν αυτώ», εκ του Πατριαρχικού Τυπογραφείου, εν Αλεξανδρεία 1921, σελ. 395.

[22] Γεώργιος Μέγας, «Αδάμ και Χριστός εις τας παραδόσεις του λαού», Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος (ιδρυτής, Γεώργιος Δροσίνης), Ι.Ν. Σιδέρης, Αθήναι 1929, σελ. 395.

[23] Βλ. Βασίλειος Βέλλας, «Η σημασία των διπλών μεταφράσεων εν τω κειμένω των Ο΄», Επιστημονική Επετηρίδα Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΕΘΣΑ), Αθήνα 1935-1936, σελ. 97.98.99.

[24] Βλ. βιογραφικό και εργογραφία στο: Θεοδώρου Ευάγγελος, «Παναγιώτης Ν. Τρεμπέλας. Σπουδαί, τίτλοι, δράσις, δημοσιεύματα», ΕΕΘΣΑ, τμήμα Θεολογίας, τόμ. 17, Αθήνα 1971, σελ. ζ΄.

[25] Θεοδώρου Ευάγγελος, «Παναγιώτης Ν. Τρεμπέλας ...;», ό.π., σελ. λστ΄.

[26] Θεοδώρου Ευάγγελος, «Παναγιώτης Ν. Τρεμπέλας ...;», ό.π., σελ. λδ΄. λε΄.

[27] Συγκεκριμένα τα εξής: «Μυστηριακαί Θρησκείαι και Χριστιανισμός» / «Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας» (τόμοι Α΄, Β΄, Γ΄) / «Αρχαί και Χαρακτήρ της Χριστιανικής Λατρείας» (τόμοι Α΄, Β΄, Γ΄) / «Εγκυκλοπαίδεια της Θεολογίας» / «Απολογητι