Πηγή: www.corior.blogspot.com

By Alan Feuerbacher

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά (για συντομία Μ.τ.Ι), προσπαθούν να υπερασπιστούν τη θρησκεία τους επειδή κατά καιρούς προβαίνουν σε σοβαρές αλλαγές των βασικών διδασκαλιών τους συγκρίνοντας τους εαυτούς τους με τους αρχαίους Ισραηλίτες. Υποστηρίζουν ότι οι Ισραηλίτες ήταν ο 'εκλεκτός λαός του Θεού', αν και διέπραττε διαρκώς λάθη. Έτσι κι εμείς, λένε, μολονότι κάνουμε λάθη παραμένουμε ο 'εκλεκτός λαός του Θεού' σήμερα.

Φυσικά, το απλό αυτό επιχείρημα δεν ευσταθεί. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, οι Ισραηλίτες ήρθαν σε ύπαρξη ως αποτέλεσμα της υπόσχεσης του Θεού προς τον Αβραάμ. Ο Θεός έκανε τους απογόνους του Αβραάμ να αυξηθούν καταπληκτικά και να γίνουν ένας πολυάριθμος λαός. Ήρθαν σε ύπαρξη επειδή ο Θεός το ήθελε και κατηύθυνε έτσι τα πράγματα. Προείπε ότι θα τους καθιστούσε τον 'εκλεκτό του λαό' λόγω της υπόσχεσής του προς τον Αβραάμ. Το ότι ήταν ο εκλεκτός λαός του Θεού δεν είχε να κάνει με τη διαγωγή τους ως ατόμων ή ως έθνοςη σχέση τους με τον Θεό ελάχιστα συνδεόταν με την αξία τους ως ατόμων. Ήταν σχέση που εξυπηρετούσε τους σκοπούς του Θεού, ως επί το πλείστον.

Τελικά, ο Θεός έγινε γνωστός στους Ισραηλίτες ως 'Ιεχωβά', τους οδήγησε στο να τον λατρεύουν, και τους παρέδωσε το Νόμο Του. Ωστόσο, και άλλοι άνθρωποι έξω από τα όρια του έθνους Ισραήλ μπορούσαν επίσης να λατρεύουν τον Ιεχωβά, όπως έκανε ο Ιώβ και οι φίλοι του. Κι όπως γνωρίζουμε, τελικά ο Θεός εγκατέλειψε τους Ισραηλίτες εξαιτίας της απιστίας τους και σχημάτισε τη 'Χριστιανική Εκκλησία'.

Η Χριστιανική Εκκλησία ήταν κατά κανόνα πολύ διαφορετική από την Ιουδαϊκή Εκκλησία. Η τελευταία, δεν ήταν σε θέση να εκλέξει πού θα ανήκει. Ήταν Ιουδαίοι εκ γενετής. Από την άλλη μεριά, στην περίπτωση της Χριστιανικής Εκκλησίας, οι άνθρωποι ώφειλαν να λάβουν μια συνειδητή απόφαση για να συνταυτιστούν με τη Χριστιανική Εκκλησία. Έγιναν ή παρέμεναν Χριστιανοί λόγω της διαγωγής τους και της σχέσης τους με τον Θεό και τον Χριστό. Οι Ισραηλίτες ήταν και παρέμεναν Ισραηλίτες άσχετα με το εάν διέπρατταν άσχημα πράγματα. Αλλά ο Χριστιανός δεν μπορούσε να παραμείνει Χριστιανός για πολλούς λόγους. Στην πραγματικότητα, οι κανόνες που έθεσαν διάφοροι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης αποτελούσαν ένα τέστ της Χριστιανοσύνης. Οποιοσδήποτε παραβίαζε ορισμένους κανόνες διαγωγής, εξ ορισμού, δεν εθεωρείτο Χριστιανός (βέβαια, μιλάμε για χονδροειδείς παραβάσεις για τις οποίες συμφωνούν όλοι όσοι ομολογούν  ότι είναι Χριστιανοί). Οποιοσδήποτε απαρνούνταν τη Χριστιανική πίστη δεν ήταν πλέον Χριστιανός, ενώ εάν ένας Ισραηλίτης απαρνούνταν τη θρησκεία του παρέμενε Ιουδαίος.

Ο Χριστός ίδρυσε τη Χριστιανική Εκκλησία, δηλαδή, ολόκληρο το σώμα των πιστών Χριστιανών και είπε ότι θα ήταν 'μαζί' τους μέχρι την επάνοδό του. Υποθέτοντας ότι αυτό αληθεύει σήμερα, ολόκληρο το σώμα των πιστών Χριστιανών στη γή θα αποτελούσε τη Χριστιανική Εκκλησία. Σ΄αυτό το σημείο οι Μ.τ.Ι. αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα.

Οι Μ.τ.Ι. διδάσκουν ότι αυτοί και μόνο αυτοί αποτελούν τους αληθινούς Χριστιανούς κι ότι 'ολόκληρο το σώμα των πιστών Χριστιανών στη γή', απαρτίζεται από Μ.τ.Ι. Ίσως μερικοί από αυτούς να παραδεχθούν ότι κάποια λίγα άτομα έξω από την οργάνωσή τους μπορεί να είναι αληθινοί Χριστιανοί, αλλά κάτι τέτοιο δεν το ομολογεί η οργάνωση των Μαρτύρων ούτε το διδάσκει μέσω των εντύπων της Εταιρίας. Η ηγεσία τους έχει δηλώσει ρητά ότι η σωτηρία για τους Χριστιανούς δεν μπορεί ν΄αποκτηθεί έξω από την οργάνωση των Μαρτύρων, και ότι αυτή μόνο είναι η 'κιβωτός της σωτηρίας'. Με αυτού του είδους τις διδασκαλίες, οι Μ.τ.Ι. καταδικάζουν όλους τους άλλους Χριστιανούς σαν ψεύτικους, απατεώνες, και μέλη του πονηρού 'Χριστιανικού κόσμου'. Κατά συνέπεια, θα ανέμενε κάποιος ότι οι Μάρτυρες, ως άτομα και ως οργάνωση θα ήταν ανώτεροι από τους άλλους που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί, και θα παρέμεναν τέτοιοι. Εξάλλου, κανένας δεν γίνεται Χριστιανός εκ γενετής, αλλά κατόπιν επιλογής.

Οι Μ.τ.Ι διδάσκουν επίσης, ότι δεν υπήρχαν αληθινοί Χριστιανοί μέχρι τη δεκαετία του 1870, όταν ο ιδρυτής της Εταιρίας Σκοπιά, Κάρολος Τέϊζ Ρώσσελ, ξεκίνησε τις Βιβλικές του μελέτες. Διδάσκουν ότι ο Ρώσσελ ήταν το πρώτο σύγχρονο μέλος των 'χρισμένων' 'της τάξης του πιστού και φρονίμου δούλου'. Ωστόσο, αυτό συγκρούεται με μια άλλη διδασκαλία ότι η 'κάθε μια γενιά χρισμένων της τάξης του δούλου  έτρεφε την επόμενη γενιά'. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ποτέ δεν έδωσαν μια ικανοποιητική εξήγηση αυτής της καταφανούς αντίφασης.

Εν πάση περιπτώσει, οι Μ.τ.Ι. διδάσκουν ότι ο Θεός τους έφερε σε ύπαρξη στα τέλη της δεκαετίας του 1870 ως 'Σπουδαστές της Γραφής' κάτω από την ηγεσία του Ρώσσελ. Μετά το θάνατο του Ρώσσελ, την ηγεσία της Εταιρίας Σκοπιά ανέλαβε ο Ιωσήφ Φ. Ρόδερφορδ, και έκτοτε διδάσκουν ότι το 1919 ο Χριστός έκανε μια επιθεώρηση όλων των Χριστιανικών θρησκειών στη γή όπου βρήκε μονάχα τους Σπουδαστές της Γραφής να πληρούν τα κριτήρια των αληθινών Χριστιανών, απορρίπτοντας όλους τους άλλους, και εξέλεξε τους ηγέτες της Σκοπιάς για να είναι υπεύθυνοι πάνω 'σε όλα τα υπάρχοντα του Χριστού'. Συνεπώς, διαπιστώνουμε ότι οι Μ.τ.Ι. διδάσκουν όχι μόνο ότι ο ίδιος ο Θεός ίδρυσε τη θρησκεία τους τη δεκαετία του 1870, και διόρισε τους ηγέτες τους ως τον 'πιστό δούλο', αλλά και ότι ο Χριστός το επιβεβαίωσε αυτό και έδωσε στους ηγέτες τους μεγάλη πνευματική εξουσία  πάνω σε ολόκληρο το σώμα των Χριστιανών παγκοσμίως το 1919.

Πού στηρίζουν οι Μ.τ.Ι πραγματικά αυτό το συλλογισμό, πέρα από την αμφίβολη ερμηνεία τους πάνω στις Γραφές; Στον ισχυρισμό τους ότι αυτοί και μόνον αυτοί ήταν τόσο καλύτεροι από όλες τις Χριστιανικές ομάδες, ώστε ο Χριστός διόρισε ειδικά τους ηγέτες τους το 1919 να αναλάβουν πνευματική εξουσία πάνω σε όλα τα υπάρχοντά του, περιλαμβανομένων όλων των Χριστιανών! Με άλλα λόγια, στηρίζουν αυτούς τους ισχυρισμούς πάνω στην αξίωσή τους ότι η διαγωγή τους ήταν και παραμένει ανώτερη από κάθε άλλον και ότι οι διδασκαλίες τους, στην ουσία, είναι παρόμοιες με εκείνες των πρώτων Χριστιανών!

Συνοπτικά, οι Μ.τ.Ι. διδάσκουν ότι αποτελούν σήμερα τον 'εκλεκτό λαό του Θεού' λόγω της διαγωγής τους και των διδασκαλιών τους, ενώ οι Ισραηλίτες ήταν οι 'εκλεκτοί του Θεού' εκ γενετής. Αυτές οι δυό καταστάσεις δεν μπορεί να είναι συγκρίσιμες μεταξύ τους.

Είναι φυσικό αυτό να αφήνει τους Μάρτυρες εκτεθειμένους σε αρνητική κριτική. Τι γίνεται αν οι ισχυρισμοί τους ότι είναι τόσο καλοί Χριστιανοί δεν είναι αληθινοί; Τι γίνεται αν η ίδια η ηγεσία τους αποδειχθεί άπιστη στο Θεό, αφού χρησιμοποιεί ψεύδη στο όνομα του Θεού; Θα τους καθιστούσε κάτι τέτοιο ανάξιους να είναι οι 'εκλεκτοί του Θεού'; Και βέβαια θα τους καθιστούσε ανάξιους! Η αλήθεια για το βασικό ισχυρισμό των ηγετών των Μαρτύρων ότι μιλάνε εκ μέρους του Θεού δεν υποστηρίζεται από την άλλη πλευρά, από την πλευρά του Θεού. Είναι ένας αναπόδεικτος ισχυρισμός. Εφόσον ο Θεός δεν απαντά σε ερωτήσεις αυτού του είδους, οι άνθρωποι πρέπει να παρατηρήσουν τους Μ.τ.Ι. και να κρίνουν οι ίδιοι εάν έχουν τα προσόντα που επικαλούνται. Και αυτό συμβαίνει μεταξύ των παρατηρητών που ερευνούν και εξετάζουν τις αξιώσεις των Μαρτύρων σε όλο τον κόσμο.

Στο φόρουμ αυτό αλλά και σε πολλά άλλα, καθίσταται εμφανές ότι  πολλές διδασκαλίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά κι ιδιαίτερα η πιο θεμελιώδης από αυτές δεν μπορούν  να αντιμετωπίσουν με επιτυχία την κριτική. Δεν διαθέτουν τα μέσα να αποδείξουν ότι αυτοί αποτελούν τους 'εκλεκτούς του Θεού'. Το καλύτερο που μπορούν να κάνουν είναι να συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους Ισραηλίτες και να κλαψουρίζουν, 'Ναι, ήταν οι εκλεκτοί του Θεού παρά τα ελαττώματά τους, και το ίδιο συμβαίνει και με εμάς'. Ατομικά οι Μ.τ.Ι. έχουν τόσο έντονα κατηχηθεί μ΄αυτή τη θεμελιώδη διδασκαλία ώστε δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο. Η πίστη τους στην οργάνωση βασίζεται μόνο σε αναπόδεικτους ισχυρισμούς, όχι σε αποδεδειγμένα γεγονότακαι όλοι οι Μ.τ.Ι. το γνωρίζουν αυτό. Γι αυτό πολλοί απ΄αυτούς θυμώνουν όταν αμφισβητείται αυτό το βασικό τους δόγμα.

Οι Μ.τ.Ι. μπορούν κατά βάση να αποδείξουν ότι οι επικριτές τους κάνουν λάθος παρέχοντας απλά πειστικές και απτές αποδείξεις των ισχυρισμών τους. Ωστόσο, για μια ακόμη φορά θα αποδείξουν ότι οι επικριτές τους έχουν δίκιο εάν αποτύχουν να δώσουν ουσιαστικές απαντήσεις στις αμφισβητήσεις και τα ερωτηματικά που έχουν διατυπωθεί. Συνήθως, οι απαντήσεις που δίνει η Εταιρία σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν προσωπικές ύβρεις κατά των διαφωνούντων που κυρίως αποτελούνται  από επιθέσεις κατά των ίδιων των ατόμων και από αστήρικτους ισχυρισμούς. Αυτό το είδος αντίδρασης απλά επιβεβαιώνει περαιτέρω  την άποψή μας ότι οι Μ.τ.Ι. δεν είναι πολύ διαφορετικοί από οποιαδήποτε άλλη Χριστιανική θρησκεία. Αντίθετα, είναι υποκριτές που παριστάνουν τους ανώτερους Χριστιανούς.

Μετάφραση από Συνεργάτη

Διαβάστε επίσης στην Πύλη ενημέρωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά:

• Μια Πτυχή του Νομικισμού των Μαρτύρων του Ιεχωβά.pdf
• Μεταγγίσεις Αίματος- οι Μάρτυρες του Ιεχωβά-και η Εταιρεία Σκοπιά.pdf
• Έγκλημα επί Σκηνής της Εταιρίας Σκοπιά-μέρος 2ο.pdf
• Έγκλημα επί Σκηνής της Εταιρίας Σκοπιά-μέρος 1ο.pdf
• H Εταιρία Σκοπιά και οι Δωρεές.pdf
• Αυτό το άρθρο γράφτηκε από τους Δικηγόρους της Σκοπιάς.pdf
• Πώς Κατάντησε Αυτή η Θρησκεία-Το Τρελοκομείο της Σκοπιάς.pdf
• Ποιοι Είναι οι Αληθινοί Χριστιανοί.pdf
• Η Κατάχρηση της Αποκοπής.pdf
• Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κι ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος.pdf
• Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Αποθαρρύνονται να χρησιμοποιούν το Ιντερνέτ.pdf
• Η Εταιρία Σκοπιά Πλαστογραφεί την Ιστορία της.pdf
• Ραίημοντ Φρανς_Το αποκομμένο πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος!.pdf
• Βιβλιοπαρουσίαση-ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.pdf
• Είναι η Εταιρία Σκοπιά η Μόνη Οργάνωση του Θεού;.pdf
• Βιβλίο- Αποκάλυψη το Μεγαλειωδες Αποκορυφωμα της Πλησιαζει_σελ52.pdf
• Οι Μαρτυρες ρωτουν_Ξέρετε εσείς και δεν ξέρει το Κυβερνών Σώμα;.pdf
• Δεκαπεντάλεπτος Οδηγός Αξιολόγησης της Αλήθειας.pdf
• Επικίνδυνη Σέκτα η Σκοπιά κατά το Πρωτοδικείο των Παρισίων.pdf
• Ο θεός της Σκοπιάς είναι ενας άλλος Θεός.pdf
• ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΩΝ ΣΩΜΑ.pdf
• Ανοιχτή Επιστολή Προς τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.pdf
• Μάρτυρες του Ιεχωβά-Διαγγελείς της Βασιλείας του Θεού.pdf
• Εξοργιστική υποκρισία τής εταιρίας Σκοπιά.pdf
• Είναι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά _οι καλύτεροι άνθρωποι;.pdf
• Βιβλιοπαρουσίαση_ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.pdf
• O πολύς όχλος-τα άλλα πρόβατα-οι 144000.pdf
• Γιατί είναι Επικίνδυνο να Συνταυτιστείτε με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά;.pdf
• Η Εσωτερική Λειτουργία της Εταιρίας Σκοπιά.pdf
• Η Εταιρία Σκοπιά και 'Αυτή η Γενεά'.pdf
• Η Εταιρία Σκοπιά Πλαστογραφεί την Ιστορία της.pdf
• Η Κατάσταση με τους παιδεραστές μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά .pdf
• Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας.pdf
• Η Προσπάθεια του Ρόδερφορδ να Συμβιβαστεί με τον Χίτλερ.pdf
• Η Συνέλευση στο Σίνταρ Πόϊντ του Οχάϊο το 1922.pdf
• Η Υπόθεση Όλιν Μόϊλ και οι Παρατηρήσεις του.pdf
• ΜΠΕΘ-ΣΑΡΙΜ: Ένα Μνημείο Ψευδοπροφητείας.pdf
• Οι Αναδυόμενες Τεχνολογίες του Ιντερνετ Σκοπιά .pdf
• Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά με λίγα λόγια.pdf
• Πίσω Από τους Τοίχους των Αιθουσών Βασιλείας.pdf
• Πιστεύει η Ηγεσία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Δόγμα της για το Αίμα;.pdf
• Πιστός και φρονιμος δουλος.pdf
• Ποιος Έχει την Αλήθεια;.pdf
• Το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά-Ένας Σκύλος- Οδηγός για ένα Τυφλό Άτομο.pdf (SOS!)
• Το Τετελεσμένο Μυστήριο,1917..pdf
• Το Φώς Γίνεται Λαμπρότερο.pdf

www.rwssel.blogspot.com

(δείτε το tag της ανάρτησης!)

Αυτή η μελέτη δείχνει ότι στο ζήτημα των σχέσεων ενός Μάρτυρα του Ιεχωβά με την «εκκλη-σία του» η Εταιρία Σκοπιά έχει θεσπίσει και έχει επιβάλλει ένα μεγάλο αριθμό νομικίστικων κανόνων. Επιπλέον, αυτοί οι κανόνες δεν γνωστοποιούνται με σαφήνεια στα άτομα που γί-νονται Μάρτυρες του Ιεχωβά. Αντίθετα, στον υποψήφιο 'μαθητή' παρουσιάζεται μια ωραιο-ποιημένη κατάσταση μέσα στην Οργάνωση χωρίς ενοχλητικές λεπτομέρειες, και όταν το άτο-μο αντιμετωπίζει αργότερα δυσκολίες με την εκκλησία, οι πραγματικοί κανόνες αναδύονται στην επιφάνεια και προκαλούν σόκ στον μαθητή.

Θα εξετάσουμε αυτά τα ζητήματα αναλύοντας τους όρκους του βαπτίσματος που δίνουν οι υποψήφιοι Μάρτυρες του Ιεχωβά  όταν ενώνονται μ΄αυτή τη θρησκεία. Μέχρι το 1985, αυτοί οι όρκοι θεωρούνταν ως αφιέρωση του ατόμου στον Θεό, ενώ το 1985 η Εταιρία τους άλλαξε και τους μετέτρεψε σε μια δεσμευτική συμφωνία του ατόμου να ακολουθεί τους κανόνες, τους κανονισμούς και τις διαδικασίες που έχει θεσπίσει η Εταιρία Σκοπιά.

Σύμφωνα με τις δηλώσεις που έχουν δημοσιευθεί από την Εταιρία Σκοπιά, οι Χριστιανοί δεν αφιερώνονται σε μια οργάνωση. Στο τεύχος της Σκοπιάς 15 Φεβρουαρίου 1967, σελίδες 123,124, διαβάζουμε:

Ο Ιεχωβά είναι ο δοτήρ της ζωής. «Διότι μετά σού είναι η πηγή της ζωής». (Ψαλμ. 36:9) Δεν μπορούμε να κρατούμε την αιώνια ζωή υπ΄όψι χωρίς να παραμένουμε κον-τά στον Ιεχωβά, την πηγή της ζωής ...; ...;.Αυτό εννοούμε όταν αφιερώνουμε τη ζωή μας στον Ιεχωβά.Δεν αφιερώνουμε τον εαυτό μας σε μια θρησκεία ούτε σ΄ένα άνθρω-πο, ούτε σε μια οργάνωση. Όχι, αφιερώνουμε τον εαυτό μας στον Υπέρτατο Κυρίαρ-χο, στον Δημιουργό μας, στον Ιεχωβά Θεό τον ίδιο. Αυτό καθιστά την αφιέρωση μια πολύ προσωπική σχέση μεταξύ ημών και του Ιεχωβά Θεού.

Το τεύχος της Σκοπιάς 15 Απριλίου 1970, σε άρθρο του στη σελίδα 129 έδινε απάντηση στο ερώτημα 'Ποιο Έρχεται Πρώτο - η Εκκλησία σας ή ο Θεός; Απευθυνόμενο κυρίως σε Καθο-λικούς και Προστετάντες, ανέφερε εν μέρει:

Για μερικούς, ο Θεός έρχεται πρώτα και η εκκλησία των είναι απλώς ένα μέσον που χρησιμοποιούν για να τον λατρεύουν. Για άλλους, η εκκλησία των έχει γίνει αυτός ο ίδιος ο σκοπός, και λαμβάνει προτεραιότητα επάνω από τον Θεό και τον Λόγο του την Βίβλο. Ποια είναι η δική σας στάση; Μέσα στην καρδιά και τη διάνοιά σας, ποιο έρχεται πρώτα - η εκκλησία σας ή ο Θεός;

Κατόπιν το άρθρο περιέγραφε την άποψη του εβδομαδιαίου Γαλλικού περιοδικού Le Nouvel Observateur  (Ο Νέος Παρατηρητής) για τρείς κατηγορίες πιστών:

Ο πρώτος άνθρωπος είναι εκείνος που αισθάνεται άνετα μέσα στα εκ παραδόσεως κτίρια της Εκκλησίας. Ο δεύτερος θα επιθυμούσε να ιδή μερικές αλλαγές να γίνωνται μέσα σ΄αυτά τα κτίρια. Όσον αφορά τον 'τρίτον άνθρωπο΄, αυτός έχει εγκαταλείψει την Εκκλησία, αλλά αθόρυβα, χωρίς να δημιουργή ζητήματα. Εξακολουθεί να πιστεύει στην αξία του Ευαγγελίου, αλλά δεν αναμένει πια βοήθεια από την Εκκλησία. Αποχώ-ρησε, και το πρόβλημα της Εκκλησίας έπαυσε να τον ενδιαφέρη, και για πάντα.

Το άρθρο συνέχιζε και έλεγε κάτω από τον υπότιτλο 'Ερωτήματα για τον 'Πρώτον Άνθρωπο':

Ο 'πρώτος άνθρωπος αντιπροσωπεύει τους πιστούς οι οποίοι παραμένουν πιστοί στην εκκλησία των από νομιμοφροσύνη  στην εκκλησία που ανετράφησαν να πιστεύ-ουν. Η στάσις των είναι: Ορθή ή εσφαλμένη είναι η θρησκεία μου! Μήπως αυτός είναι ο τρόπος που σκέπτεσθε σείς; Αν ναι, τότε ασφαλώς είσθε ένας νομιμόφρων άνθρωπος. Αλλά σε ποιόν οφείλετε μεγαλύτερη νομιμοφροσύνη - στην εκκλησία ή στον Θεό; Με μια τόσο άφθονη δυσπιστία που επικρατεί σ΄όλη τη γή, είσθε άξιος επαίνου , διότι διατηρείτε την πίστη σας, αλλά πού πρέπει να θέσετε την πίστη σας - σε μια θρησκευτική οργάνωση , ή στον Θεό; Γιατί πηγαίνετε στην εκκλησία, Βασικώς δεν είναι μήπως διότι πιστεύετε στον Θεό; Πηγαίνουν στην εκκλησία οι άθεοι; Δεν είναι ο κύριος σκοπός του εκκλησιασμού το να λατρεύση ο άνθρωπος τον Θεόν και να κερδίση την επιδοκιμασία του; Έτσι, αν προέκυπτε σαφώς ότι η εκκλησία σας δεν εκπληρώνει  το βασικό της σκοπό, πιο θα ήταν το πρώτο καθήκον σας.

«Αλλά,» πιθανόν να απαντήσετε, «πώς μπορεί να πή ένας αν η εκκλησία του εκπλη-ρώνει τον σκοπό της;» Φέρνει η εκκλησία σας περισσοτέρους ανθρώπους στον Θεό και τους βοηθεί να τον υπηρετούν; Ή, μήπως, τα καλύτερα και πιο ειλικρινή μέλη της είναι απελπισμένα απογοητευμένα και αποκαρδιωμένα;

Κατόπιν το άρθρο δείχνει πώς ορισμένες συνήθειες δυσαρεστούν τον Θεό, και μετά αναφέρει:

Επί πλέον, για να ευαρεστή τον Θεό, δεν θα έπρεπε η εκκλησία να διδάσκη την αλή-θεια; Μήπως δεν το ετόνισε αυτό ο Ιησούς Χριστός στη Σαμαρείτιδα στο φρέαρ στη Σιχάρ; Της είπε: «Γύναι, πίστευσόν μοι, ...;..έρχεται ώρα και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον πατέρα εν πνεύματι και αληθεία, διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν, εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι».Ιωάν. Δ΄ 21 - 24

Σημειώστε ότι η λατρεία εν «αληθεία» είναι ένα πρέπει! Είναι αδύνατον, επομένως, να λατρεύεται ο Θεός με τρόπο ευπρόσδεκτο χωρίς βαθιά αγάπη της αληθείας.Η αλη-θινή Χριστιανική θρησκεία πρέπει να βασίζεται στην αλήθεια, όχι σε παραδόσεις, σε σύμβολα πίστεως, σε δόγματα και άρθρα πίστεως που συχνά είναι δύσκολο να τα εν-νοήση ένας διότι αποτελούν πρόκλησι εναντίον όλων των ιδιοτήτων λογικεύσεως με τις οποίες μας έχει προικίσει ο Θεός. Αλλά ποιος είναι ο Χριστιανικός κανών για τη με-τρηση της αληθείας; Δεν είναι η Αγία Γραφή; Τότε, αν ήθελε αποδειχθή ότι υπάρχει αντίφασις μεταξύ των διδασκαλιών μιας εκκλησίας η οποία ισχυρίζεται ότι είναι Χρι-στιανική και της σαφούς δηλώσεως της αληθείας που ευρίσκεται στις Άγιες Γραφές, ποιο θα έπρεπε να έλθη πρώτα στη λατρεία σας - η εκκλησία σας ή ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή; Ποια θα είναι η απάντησή σας, αν η ειλικρινής επιθυμία σας είναι

να είσθε όπως «ο Πατήρ ...;.ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν;»

Ο επόμενος υπότιτλος «Ας λογικευθούμε με τον 'Δεύτερον Άνθρωπον'», ανέφερε σχετικά:

Ο «δεύτερος άνθρωπος» που αναφέρεται στο περιοδικό Νέος Παρατηρητής αντι-προσωπεύει εκείνους τους Καθολικούς και Διαμαρτυρομένους, οι οποίοι παραμένουν με την εκκλησία των διότι δεν γνωρίζουν πού αλλού να πάνε. Έχουν διδαχθή ότι η εκ-κλησία των αντιπροσωπεύει τον Θεό, και δεν θέλουν ν΄απομακρυνθούν απ΄αυτήν. Αποδοκιμάζουν τις μεθόδους ή διδασκαλίες πολλών εκκλησιών, αλλά ελπίζουν ν΄ανα-μορφώσουν τη δική των εκκλησία από μέσα της.

Χαρακτηριστικοί αυτού του τύπου ανθρώπων είναι οι 744 Γάλλοι Καθολικοί, οι οποίοι, τον Νοέμβριο του 1968, απέστειλαν μια μακρά ανοιχτή επιστολή  στον πάπα. Σ΄αυτήν έκαναν την εξής δήλωσι: «Σήμερα ο Χριστιανός έχει ανάγκη να ζή σε μια 'αληθινή' έκ-κλησία ...;.Επομένως κάθε τι που είναι ψεύδος, αντίθετο προς το Ευαγγέλιο και σκαν-δαλώδες εντός της Εκκλησίας σήμερα τραυματίζει τον Χριστιανό». Κατόπιν ακολου-θούσε ένας μακρύς κατάλογος παραπόνων κατά της Καθολικής Εκκλησίας και των τρεχουσών διδασκαλιών και μεθόδων της. Εν τούτοις, προς το τέλος,αυτοί οι Καθολι-κοί εξέφραζαν την χωρίς όρους προσκόλλησί των στην εκκλησία των με το να υπαινι-χθούν το εδάφιο Ιωάννης ς΄68 και να δηλώσουν: «Προς τίνα θέλομεν υπάγει; Σ΄αυτήν

[την Ρωμαιοκαθολικήν Εκκλησίαν] ευρίσκομεν Εκείνον, ο οποίος έχει λόγους αιωνίου ζωής».

Αλλά μπορεί να κατοική ο Χριστός σε μια εκκλησία όπου τόσο πολλά είναι ομολογου-μένως «ψεύδη, αντίθετα στο Ευαγγέλιο και σκανδαλώδη»; Μήπως δεν έγραψε ο από-στολος Παύλος: «Τίνα μετοχήν έχει η δικαιοσύνη με την ανομίαν; Τίνα δε κοινωνίαν το φώς προς το σκότος; Τίνα δε συμφωνίαν ο Χριστός με τον Βελίαλ; ...; ...;

Έτσι, έντιμοι Καθολικοί και Διαμαρτυρόμενοι αρχίζουν και αναγνωρίζουν την ανάγκη της εκλογής μεταξύ εκκλησίας και του Χριστού, της εκκλησίας και του Ευαγγελίου. Τι μπορεί να λεχθή για όλους εσάς τους 'δευτέρους ανθρώπους', οι οποίοι ελπίζετε ν΄αναμορφώσετε την εκκλησία σας από μέσα της; Ποιο θεωρείτε πρώτο - την εκκλη-σία σας ή τον Θεό; Πράγματι, τι είναι η εκκλησία του Θεού; Ύστερα από τα λόγια που παρετέθησαν ανωτέρω, ο Παύλος έγραψε σε ειλικρινείς κεχρισμένους Χριστιανούς: «Διότι σείς είσθε ναός Θεού ζώντος, καθώς είπεν ο Θεός, «Ότι θέλω κατοικεί εν αυ-τοίς και περιπατεί, και θέλω είσθαι Θεός αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου»..

Τι παράδειγμα έδωσε ο ίδιος ο Παύλος; ...;..Παρέμεινε ο Παύλος μέσα στην εκ παρα-δόσεως εκκλησία, τη θρησκεία των Ιουδαίων και προσεπάθησε να την αναμορφώση από μέσα της; Όχι! Αντελήφθη ότι ο μόνος τρόπος να λατρεύη και να υπηρετή τον Θεό στο εξής ευπρόσδεκτα ήταν να 'εξέλθη εκ μέσου' των Φαρισαίων και να γίνη μέ-ρος της αληθινής εκκλησίας του Θεού, η οποία, την εποχή εκείνη, ήταν μια μικρή περιφρονημένη αίρεσις.

Συνεπώς, αν η εκκλησία σας διδάσκη και πράττη πράγματα αντίθετα προς την Αγία Γραφή και τα οποία δυσαρεστούν τον Θεό, το καθήκον σας ως Χριστιανού είναι σαφές: Μιμηθήτε τον Παύλο και 'λατρεύετε τον Πατέρα και Θεόν σας' εντός της αληθι-νής θρησκείας, την οποίαν δεν είναι εκπληκτικόν ότι οι εκκλησίες συχνά «λέγουσιν αί-ρεσιν».

Ο τελικός υπότιτλος 'Καθησυχαστικά Νέα Για Τον «Τρίτον Άνθρωπον», έλεγε:

Αυτό μας φέρνει στον «τρίτον άνθρωπον», που αντιπροσωπεύει τους απογοητευμέ-νους, οι οποίοι έχουν παύσει τελείως ν΄ασκούν τη θρησκεία των κι εν τούτοις εξακο-λουθούν να διακρατούν την πίστι των στον Θεό. Μολονότι αυτό το άρθρο δεν έχει γραφή πρωτίστως γι αυτούς, εφόσον έχουν ήδη εκλέξει να εγκαταλείψουν τα εκκλησι-αστικά συστήματα του «Χριστιανικού κόσμου», εν τούτοις έχομε μερικά καλά νέα γι΄αυτούς.

Το άρθρο κατόπιν καταλήγει με μια πρόσκληση που απευθύνεται στον «Τρίτο Άνθρωπο» να γίνει ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά.

Το ζήτημα τώρα είναι πως, ενώ η Εταιρία έχει δηλώσει ότι οι Χριστιανοί δεν αφιερώνονται σε μια Οργάνωση, λέει στους Μάρτυρες ότι η σωτηρία δεν μπορεί να επιτευχθεί μακρυά από την Οργάνωση της Σκοπιάς.Για παράδειγμα, η Σκοπιά 1 Ιουνίου 1979, σελίδα 18, ανέφερε τα εξής:

Οι αφιερωμένοι μάρτυρες διακράτησαν την πίστι τους στην οργάνωσι του Ιεχωβά. Γνωρίζουν ποια οργάνωση στη γή χρησιμοποιεί ο Παντοδύναμος Θεός για να δώση τη μεγαλύτερη μαρτυρία για το όνομά του και τη βασιλεία του σε όλη τη Χριστιανική ιστορία ...;..Υπάρχει καμμιά αιτία που να μας κάνη να χάσωμε την πίστι μας στην ορα-τη οργάνωση του Ιεχωβά λόγω των αυξανομένων δυσκολιών σ΄ αυτόν τον κόσμο; Εκείνοι που πιστεύουν ότι ο Ιεχωβά ποτέ δεν θα εγκαταλείψη τους πιστούς μάρτυρές του απαντούν, Απολύτως Όχι!  Σε εκδήλωση αυτής της πίστεως θα παραμείνωμε προσκολλημένοι σ΄ αυτήν και θα εξακολουθήσωμε να εργαζώμεθα χωρίς να χαλαρώ-σωμε. Η ακλόνητη πίστις μας θ΄ανταμειφθή με νίκη και με τον στέφανον της ζωής.

Σε αρμονία με αυτές τις απόψεις, το 1985 η Εταιρία άλλαξε τους όρκους του βαπτίσματος έτσι ώστε οι νέοι Μάρτυρες του Ιεχωβά να αφιερώνονται, όχι μόνο στον Θεό όπως γινόταν επί ένα αιώνα πρίν, αλλά στην ίδια την Εταιρία Σκοπιά. Αυτό είναι καταφανές από τους όρκους του βα-πτίσματος που καθιερώθηκαν από το 1985 και μετά.

Ερωτήσεις βαπτίσματος από τη Σκοπιά 15 Νοεμβρίου 1966, σελ. 689:

Α.-- Ανεγνωρίσατε τον εαυτό σας ενώπιον του Θεού ως αμαρτωλό, ο οποίος έχει ανά-γκη σωτηρίας, και έχετε ομολογήσει σ΄αυτόν ότι αυτή η σωτηρία προέρχεται από αυ-τον, τον Πατέρα, μέσω του Υιού του Ιησού Χριστού;

Β.Βάσει αυτής της πίστεως στον Θεό και στην προμήθειά του για σωτηρία, έχετε αφιερώσει τον εαυτό σας ανεπιφύλακτα στον Θεό να κάνετε στο εξής το θέλημά του καθώς σας το αποκαλύπτει μέσω του Ιησού Χριστού κάτω από τη διαφωτιστική δύνα-μη του αγίου πνεύματος;

Ερωτήσεις βαπτίσματος από τη Σκοπιά 15 Αυγούστου 1970, σελ. 500:

Α.-- Έχετε αναγνωρίσει τον εαυτό σας ως αμαρτωλό, που έχει ανάγκη σωτηρίας από τον Ιεχωβά Θεό; Και έχετε παραδεχθή ότι αυτή η σωτηρία προέρχεται από αυτόν και μέσω του λυτρωτού του Χριστού Ιησού;

Β. - Με βάσι αυτή την πίστη στον Θεό και στην προμήθειά του για απολύτρωση, έχε-τε αφιερώσει ανεπιφύλακτα τον εαυτό σας στον Ιεχωβά Θεό, να κάνετε στο εξής το θέλημά του όπως αυτό το θέλημα σας αποκαλύπτεται μέσω του Χριστού Ιησού και μέσω του Λόγου του Θεού καθώς σας το καθιστά σαφές το άγιο πνεύμα του;

Ερωτήσεις βαπτίσματος από τη Σκοπιά 1 Αυγούστου 1973, σελ. 471:

Α. - Έχετε μετανοήσει για τις αμαρτίες σας και μεταστραφή αναγνωρίζοντας ενώπιον του Ιεχωβά ότι είσθε ένας καταδικασμένος αμαρτωλός ο οποίος έχει ανάγκη σωτηρίας

και έχετε ομολογήσει σ΄αυτόν ότι αυτή η σωτηρία προέρχεται απ΄αυτόν τον Πατέρα μέσω του Υιού του Ιησού Χριστού;

Β. - Με βάση αυτή την πίστη στον Θεό και στη διάταξή του για σωτηρία έχετε αφιερω-

θή ανεπιφύλακτα στον Θεό για να κάνετε στο εξής το θέλημά του καθώς σας το απο-καλύπτει μέσω του Ιησού Χριστού και μέσω της Αγίας Γραφής με τη διαφωτιστική δύ-ναμη του αγίου πνεύματος;

Ερωτήσεις βαπτίσματος από τη Σκοπιά 1 Ιουνίου 1985  (Αγγλική):

Α. - Με βάση τη θυσία του Ιησού Χριστού, έχετε μετανοήσει από τις αμαρτίες σας και έχετε αφιερώσει τον εαυτό σας στον Ιεχωβά για να κάνετε το θέλημά του;

Β.Κατανοείτε ότι η αφιέρωσή σας και το βάπτισμα σάς προσδιορίζουν ως έναν από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά σε συνταύτιση με την από το πνεύμα του Θεού κατευθυνόμενη οργάνωσή του;

Αντιπαραβάλλετε τις τελευταίες ερωτήσεις με τις δηλώσεις της Σκοπιάς 15 Νοεμβρίου 1966, σελίδα 689.

Τελικά, συγκρίνετε αυτές τις δηλώσεις με εκείνες που κάνει η Σκοπιά 15 Οκτωβρίου 1992,σελί-δα 19:

Έτσι, για το Χριστιανό, το βάφτισμα που ακολουθεί την αφιέρωση επικυρώνει μια στε-νή σχέση με τον Ιεχωβά Θεό, τον Γιό του, τον Ιησού Χριστό, και το άγιο πνεύμα ...; ...;

Με το να αναγνωρίζουμε την εξουσία του Θεού, τον πλησιάζουμε και δημιουργούμε μια σχέση μαζί του (Εβραίους 12: 9   Ιακώβου 4: 7,8). Γινόμαστε ιδιοκτησία του Θεού ως δούλοι του, αγορασμένοι με την τιμή της λυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού.( 1 Κορινθίους  3: 23). Επίσης, ο απόστολος Παύλος είπε στους Χριστιανούς του πρώ-του αιώνα ότι ανήκαν στον Ιησού Χριστό, όχι σε κάποιους ανθρώπους από τους οποί-ους μπορεί να έμαθαν την αλήθεια ...;..

Το βάφτισμα στο όνομα του Γιού του υποδηλώνει το να αναγνωρίζει κανείς αυτό το γεγονός και να αποδέχεται τον Ιησού ως 'την οδό και την αλήθεια και τη ζωή' ...;..

Επομένως, τον καιρό της αφιέρωσης και του βαφτίσματος πρέπει να αναλογιζόμαστε με προσευχή το τι περιλαμβάνει η καινούργια μας σχέση. Απαιτεί υποταγή στο θέλη-μα του Θεού, όπως αυτό έγινε φανερό από το παράδειγμα και την προμήθεια του λύ-τρου από τον Ιησού Χριστό, το οποίο θέλημα επιτελείται μέσω του αγίου πνεύματος, καθώς αυτό κατευθύνει όλους τους δούλους του Θεού παγκόσμια σε αγάπη και ενό-τητα.

Η τελευταία αυτή δήλωση είναι εξαιρετικά ασυνήθιστη κατά το ότι δεν αναφέρει ότι το έργο το κατευθύνει ο 'πιστός και φρόνιμος δούλος'. Σε κάθε περίπτωση, η Εταιρία έχει καταφέρει να προσελκύσει νέα μέλη, στην ουσία, σαν να συνταυτίζονται με μια κοσμική λέσχη, και οποιαδή-ποτε στιγμή αυτή τη σχέση μπορεί να την τερματίσει με την αποκοπή τους, ενώ ταυτόχρονα τα έχει πείσει ότι έχουν αφιερωθεί στο Δημιουργό τους. Υπάρχει πιο δόλια ενέργεια;

Το γεγονός ότι η Εταιρία άλλαξε τους όρκους του βαπτίσματος ώστε να προστατεύσει νομικά τον εαυτό της αποδεικνύεται από τις επιστολές που στέλνει σε άτομα που την απειλούν με νο-μικές ενέργειες επειδή προσπαθεί να τους επιβάλλει τις απόψεις της ενώ αυτά πίστευαν ότι εί-χαν αφιερωθεί μόνο στον Ιεχωβά. Μια τέτοια επιστολή αναφέρει:

Από την ημερομηνία που βαπτιστήκατε και συνταυτιστήκατε με την οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ομολογήσατε τη Χριστιανική πίστη, συμφωνήσατε να προ-σκολληθείτε στα δόγματα των Μαρτύρων του Ιεχωβά και συμφωνήσατε να υποταχθή-τε στους κανόνες και τις διαδικασίες της εκκλησιαστικής διακυβέρνησης των Μαρτύ-ρων του Ιεχωβά.

Μιλήσατε για νομικισμό; Είναι καταφανές ότι ένας μεγάλος αριθμός ατόμων ποτέ δεν θα γίνον-ταν Μάρτυρες του Ιεχωβά από την αρχή εάν τους αναφέρονταν ρητά όπως ανωτέρω οι πιθα-νές μελλοντικές συνέπειες.

Για να δείξουμε περαιτέρω τη νομικίστικη προσέγγιση των όρκων του βαπτίσματος, παραθέ-τουμε  αποσπάσματα  από  μια  μακρά  επιστολή την οποία συνέταξε στις αρχές της δεκαετίας

του 1990 ο δικηγόρος της Σκοπιάς Φίλιπ Μπρούμλεϋ (Philip Brumley) και απέστειλε σε κά-ποιο άτομο που αμφισβήτησε το νομικό δικαίωμα της Εταιρίας να προβαίνει σε αποκοπές:

Εκπροσωπώ τη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Νέας Υόρκης Inc. τη μη-τρική Οργάνωση των εκκλησιών των Μαρτύρων του Ιεχωβά σε ολόκληρες τις Ηνωμέ-νες Πολιτείες. Μέσω των πολυάριθμων επιστολών και τηλεφωνημάτων σας σ΄αυτό το γραφείο, έχω πληροφορηθεί ότι παύσατε να είσθε μέλος των θρησκευτικών Οργανώ- σεων των Μαρτύρων του Ιεχωβά όταν αποκοπήκατε από την εκκλησία [xyztown] της Μασσαχουσέτης ...; ...;

Η σχέση μεταξύ της εκκλησίας και του μέλους της είναι συναινετική και για τα δύο με-ρη. Μια εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά είναι ένας εθελοντικός σύλλογος ή ένω-ση. Αμφότερα τα μέρη, και το μέλος και η εκκλησία έχουν το δικαίωμα να αποφασί-σουν εάν θα παραμείνουν ενωμένοι. Το μέλος έχει το δικαίωμα να αποσυνταυτίσει τον εαυτό του ή τον εαυτό της από την εκκλησία. Η εκκλησία, επίσης, έχει το δικαίωμα να χωριστεί από ένα μέλος εάν αυτό αποφασιστεί από ένα εκκλησιαστικό δικαστήριο το οποίο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ονομάζουν 'δικαστική επιτροπή', εάν το μέλος δεν διάγει τη ζωή του σύμφωνα με τα δόγματα της θρησκείας

Α. Εάν το μέλος δεν επιθυμεί πλέον να είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά, τότε μπορεί να α-ποσυνταυτιστεί από την εκκλησία. Ο όρος 'αποσυνταύτιση' εφαρμόζεται όταν ένα μέλος, μολονότι είναι βαπτισμένο μέλος της εκκλησίας, αποκηρύσσει τη Χριστιανική του υπόσταση, απορρίπτοντας την εκκλησία, δηλώνοντας ότι αυτός ή αυτή δεν επιθυ-μεί πλέον να αναγνωρίζεται ή να είναι γνωστός ως Μάρτυρας του Ιεχωβά. Μια σύντο-μη ανακοίνωση θα πληροφορήσει την εκκλησία ότι το άτομο έχει εθελουσίως αποσυν-ταυτίσει τον εαυτό του από την εκκλησία.

Β. Εάν ένα άτομο κατηγορηθεί για αδικοπραγία και επιθυμεί να εξακολουθήσει να είναι ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά, τότε αυτό το άτομο πρέπει να υποβληθεί σε ακροάσεις μιας δικαστικής επιτροπής. Εάν οι κατηγορίες για αδικοπραγία φερθούν στην προσοχή του σώματος των πρεσβυτέρων μιας εκκλησίας, αυτοί τότε διερευνούν τις κατηγορίες. Εάν επιβεβαιωθεί το περιεχόμενο των κατηγοριών και υπάρχουν αποδείξεις που δείχνουν ότι ίσως έχει διαπραχθεί μια όντως σοβαρή αμαρτία, το σώ-μα των πρεσβυτέρων της εκκλησίας θα διορίσει μια δικαστική επιτροπή, απαρτιζόμε-νη συνήθως από τρείς πρεσβυτέρους για να χειριστεί το ζήτημα ...;..

ΙΙ. Ο ΚΟΣΜΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ

C. Η σχέση μεταξύ της εκκλησίας και των μελών της. Αποτελεί αξίωμα ότι η ουσία της σχέσεως μιας θρησκευτικής εταιρίας με τα μέλη της θεωρείται από τα δικαστήρια ότι είναι μια συμφωνία των μερών, και γενικώς μια ομολογία πίστεως, προσκόλλησης στα δόγματα της θρησκευτικής εταιρίας  και υποταγής στη διακυβέρνησή της. 76 CJS

Θρησκευτικές Εταιρίες 11 (1952). Ένα μέρος έχοντας συναινέσει εθελοντικά να γίνει μέλος της εκκλησίας, με τον τρόπο αυτό υποτάσσεται στους υφιστάμενους κανόνες και διαδικασίες της εν λόγω εκκλησίας  και δεν δύναται να αρνηθεί την ύπαρξή τους. Όλοι όσοι ενώνονται με μια τέτοια εθελοντικής φύσεως οργάνωση το πράττουν με την αυτονόητη συναίνεση σ΄αυτή τη διακυβέρνηση και δεσμεύονται να υποτάσσονται σε αυτήν ...; ...;.

Εφόσον δεν αποσυνταυτίζεστε από την οργάνωση, τότε κατά το νόμο, παρέχετε αυ-τονόητη συναίνεση στη διακυβέρνησή της υποτασσόμενος στους υφιστάμενους κανό-νες και διαδικασίες και δεσμεύεσθε νομικά να υποτάσσεσθε σ΄ αυτές. Η θεοκρατική διακυβέρνηση της εκκλησίας στην οποία έχετε νομικά υποταχθεί περιλαμβάνει συγκε-κριμένα το νομικό όργανο των Μαρτύρων του Ιεχωβά, γνωστό ως Βιβλική και Φυλλα-δική Εταιρία Σκοπιά της Νέας Υόρκης και όλους τους κατάλληλα διορισμένους εκπρο-

σώπους της, περιλαμβανομένων των πρεσβυτέρων της εκκλησίας με την οποία είσθε

συνταυτισμένοι. Οι κανόνες και οι διαδικασίες στις οποίες έχετε υποταχθεί περιλαμβά-νουν και εκείνες της διευθέτησης των δικαστικών επιτροπών όπως εκτίθενται ανωτέ-ρω λεπτομερώς ...; ...;.

Σημειώστε ότι η ανωτέρω δικηγορική γλώσσα στην ουσία λέει ότι από τη στιγμή που ένα άτομο ενώνεται με τους Μάρτυρες, έχει δύο μόνο επιλογές εάν θελήσει να αποχωρήσει: Την αποσυ-νταύτιση ή την αποκοπή. Αυτές οι δύο επιλογές ενισχύονται από τον Αμερικανικό νόμο. Ωστό-σο, ακόμη κι αν ο δικηγόρος έχει περιγράψει ορθά τα ζητήματα, απέφυγε να αναφέρει τη περί-πτωση ενός τέκνου που βαπτίζεται και υποτάσσεται στον 'εκκλησιαστικό νόμο'. Σύμφωνα με το νόμο, τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να εισέλθουν σε δεσμευτικές συμφωνίες. Επομένως, σύμφωνα με το νόμο, τα άτομα που βαπτίσθηκαν όταν ήταν μικρά παιδιά έχουν μια τρίτη επι-λογή, επιβεβλημένη νομικά, όταν θελήσουν να αποχωρήσουν: Απλά 'να φύγουν', χωρίς να αποσυνταυτιστούν  και χωρίς να υποβληθούν στις διαδικασίες κάποιας δικαστικής επιτροπής ή

'εκκλησιαστικού δικαστηρίου'. Βεβαίως, η Εταιρία Σκοπιά δεν θα πληροφορήσει τους ανθρώ-πους γι αυτή τη δυνατότητα.

Από την ανωτέρω εκτενή αναφορά του ζητήματος από το δικηγόρο της Σκοπιάς (η πλήρης επιστολή του περιέχει δεκάδες σελίδες), καθίσταται ολοφάνερο ότι τα άτομα που γίνονται Μάρ-τυρες του Ιεχωβά δεν είναι πλήρως ενημερωμένα για τους κανόνες και τις υποχρεώσεις στις οποίες αναμένεται να υπακούν. Για παράδειγμα, ένα απλό μέλος, ένας ευαγγελιζόμενος ανα-μένεται να υπακούει πλήρως σε κάποιον πρεσβύτερο εφόσον οι πρεσβύτεροι είναι κατάλληλα 'διορισμένοι εκπρόσωποι' της Εταιρίας Σκοπιά.

Η Εταιρία έχει προβεί σε δηλώσεις προς τα μέσα ενημέρωσης που υποδηλώνουν σαφώς ότι εάν ένα άτομο θέλει να αποχωρήσει από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά το μόνο που έχει να κάνει

είναι να απομακρυνθεί ήσυχα και αθόρυβα και να συνεχίσει τη ζωή του ανενόχλητο. Οι δηλώ-σεις αυτές είναι απολύτως ψευδείς!

Από το υλικό που παρουσιάσθηκε σ΄αυτή τη μελέτη καθίσταται απολύτως σαφές ότι η μητρική Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, η Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά, είναι καθ΄όλα

νομικίστικη, Φαρισαϊκή και απατηλή Οργάνωση. Προσηλυτίζει μέλη με ψευδή προσχήματα και τα εξαναγκάζει να παραμένουν σ΄αυτήν με νομικίστικα και απατηλά μέσα. Κανένα άτομο που θέλει να είναι καλός Χριστιανός δεν πρέπει να ανέχεται τέτοιες μεθόδους.

Μετάφραση από Συνεργάτη

Θα το βρείτε και εδώ σε μορφή pdf για εύκολη εκτύπωση και αρχειοθέτηση..

Ήρθε η ώρα να τεκμηριώσουμε μια και καλή με αναντιμετώπιστα επιχειρήματα (πλέον και στα Ελληνικά) πάνω σε πολύ σοβαρά δογματικά θέματα τα οποία ξεφεύγουν από την απλή «θεολογική» συζήτηση, διότι αφορούν πάρα πολύ σοβαρά κοινωνικά θέματα-ακόμη και την ίδια την ύπαρξη της ζωής .Προς το παρόν τόσο το μπλόγκ μας όσο και η Πύλη ενημέρωσης για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά , δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε ατέρμονες «θεολογικές» συζητήσεις περί του τι ερμηνεία πρέπει να δώσουμε στο τάδε χωρίο της Π.Δ. ή στο δείνα χωρίο της Κ.Δ.. Οι πιστοί μας αναγνώστες το γνωρίζουν ήδη αυτό.

Στο παρόν κείμενο, το οποίο πρέπει να διαβάσετε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, δεν μιλάμε εμείς!. Συγγραφέας είναι ο Ρέημοντ Φραντς ( Raymond Franz ) o οποίος υπήρξε για 50 σχεδόν χρόνια Μάρτυρας του Ιεχωβά και τα 9 από αυτά μέλος του ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τους, γνωστό ως « Κυβερνών Σώμα » ( Governing Body ). Το παρακάτω κείμενο που θα διαβάσετε είναι το 9 ο κεφάλαιο από το 2 ο βιβλίο του (βλέπε σχετικό αρχείο βιβλιοπαρουσίασης εδώ ) με τίτλο « Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία » (" In Search of Christian Freedom ") το οποίο κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις εκδόσεις ΜΟΡΦΗ . Πρόκειται για μια ανεπίσημη μετάφραση που προϋπήρξε της επισήμου εκδόσεως του βιβλίου τον Δεκέμβριο του 2009.

(Σημείωση: To παρόν κεφάλαιο έχει ανανεωθεί στην έκδοση 2007 του βιβλίου αυτού, αντικατοπτρίζοντας τις πρόσφατες ΑΛΛΑΓΕΣ της Εταιρείας Σκοπιά [!]και μπορείτε να το διαβάσετε στα Ελληνικά αγοράζοντας το βιβλίο που κυκλοφορεί).

ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΖΩΗ, ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

Το γράμμα θανατώνει, αλλά το πνεύμα δίνει ζωή.

2 Κορινθίους 3:6, Νέα Αναθ. Στερεότυπη Μετάφραση

Αυτά που συζητούνται τώρα δεν υπονοούν με κανένα τρόπο ότι η χρήση του αίματος δεν συνεπάγεται σε μεγάλο βαθμό ένα σοβαρό κίνδυνο. Το ότι υπάρχει κίνδυνος είναι ένα απλό γεγονός. Ούτε υπονοούν με οποιονδήποτε τρόπο ότι το άτομο που κάνει μια προσωπική, δίχως εξαναγκασμό, επιλογή να αποφύγει μεταγγίσεις (ή να δεχθεί συστατικά ή κλάσματα του αίματος, γι' αυτό το ζήτημα) για καθαρά θρησκευτικούς λόγους, ενεργεί ακατάλληλα. Ακόμη και πράξεις που είναι κατάλληλες αυτές καθ' εαυτές καθίστανται λανθασμένες εάν γίνονται με κακή συνείδηση. Όπως το θέτει ο απόστολος: "Θεωρείστε ευτυχισμένο τον άνθρωπο που μπορεί να αποφασίζει χωρίς να πηγαίνει ενάντια στη συνείδησή του ...; ...; ...;κάθε πράξη που γίνεται με κακή πίστη είναι αμαρτία."(Ρωμ.14:22,23- JB ) Εν όψει των απ o δείξεων που θα παρουσιαστούν , εάν ορισμένοι ενδοιασμοί σχετικά με το αίμα αντανακλούν μιαν αδύναμη ή ισχυρή συνείδηση, αφήνω στον αναγνώστη να το κρίνει.

Ταυτόχρονα, η σοβαρότητα της ευθύνης μιας οργάνωσης που επιβάλλει τις απόψεις της στη συνείδηση ενός ατόμου σε τέτοια κρίσιμα ζητήματα δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται. Αυτά που έχουν συμβεί με την Εταιρία Σκοπιά στον τομέα του αίματος αντικατοπτρίζουν με ισχυρό τρόπο το πώς η αυστηρή προσκόλληση στο νόμο, ο νομικισμός, μπορεί να οδηγήσει μια οργάνωση σε ένα βάλτο ασυνεπειών, με σοβαρή πιθανότητα να υποφέρουν τα μέλη της οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις προκύπτουν.

Ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του 1940,η Οργάνωση ανήγγειλε μιαν απόλυτη απαγόρευση αποδοχής αίματος σε κάθε μορφή, πλήρη ή κλασματική. Κατόπιν, με το πέρασμα των ετών προσέθετε νέους κανόνες οι οποίοι υπεισέρχονταν σε όλο και περισσότερες τεχνικές πτυχές του ζητήματος. Ο χάρτης που ακολουθεί παρουσιάζει την τρέχουσα θέση της Οργάνωσης (το 1991) για τη χρήση του αίματος.

Απαγορευμένα συστατικά αίματος Επιτρεπόμενα συστατικά αίματος

και πρακτικές και πρακτικές

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

--Πλήρες αίμα --Λευκωματίνη

--Πλάσμα --Ανοσοσφαιρίνες

--Λευκά αιμοσφαίρια --Αιμοφιλικά σκευάσματα

(Λευκοκύτταρα) (παράγων VIII IX )

--Ερυθρά αιμοσφαίρια --Εκτροπή του αίματος του ασθενούς

--Αιμοπετάλια μέσω καρδιοπνευμονικής συσκευής

--Αποθήκευση αίματος του (αντλίας) ή άλλη εκτροπή όπου η εξω-

ασθενούς για επακόλουθη σωματική κυκλοφορία δεν διακόπτεται.

Μετάγγιση

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η Οργάνωση τώρα κατατάσσει τα στοιχεία του αίματος είτε σε "πρωτεύοντα" συστατικά είτε σε "δευτερεύοντα" συστατικά (το αποτέλεσμα αυτού του διαχωρισμού εμφανίζεται στον χάρτη που παρουσιάζεται). Αυτή καθ' εαυτή η κατηγοριοποίηση αντανακλά την αυθαίρετη φύση, καθώς και την ασυνέπεια, τέτοιων κανόνων. Πού έδωσε ο Θεός σε ανθρώπους την εξουσία να προβαίνουν σε ένα τέτοιο διαχωρισμό; Σε ποια βάση το διαχωρίζουναπλά σε μια ορισμένη αναλογία του συνόλου, κι' αν έτσι, ποιό είναι το σημείο καμπής στην αναλογία που διαχωρίζει τα "πρωτεύοντα" από τα "δευτερεύοντα"; Ή το διαχωρίζουν στη βάση του πόσο ζωτικός είναι ο ρόλος που παίζει κάθε συστατικό; Εάν είναι έτσι, πώς αξιολογούν και καθορίζουν τη σχετική σπουδαιότητα αυτού του ρόλου;

Σε ιδιωτική συζήτηση, ακόμη και ο πρώην επικεφαλής του ιατρικού προσωπικού των Κεντρικών Γραφείων, διπλωματούχος γιατρός παθολόγος, ανεγνώρισε τη δυσκολία στην ταξινόμηση ενός στοιχείου αίματος στα πρωτεύοντα ή τα δευτερεύοντα, εν όψει του γεγονότος ότι εάν ένα άτομο χρειάζεται ένα ιδιαίτερο στοιχείο αίματος για να σώσει τη ζωή του τότε εκείνο το στοιχείο σαφώς είναι πρωτεύον γι' αυτόν. (Μολαταύτα, ο Δρ Λόουελ Ντίξον υποστηρίζει την πολιτική της Σκοπιάς και είναι ο συγγραφέας ή συνεργαζόμενος συγγραφέας διαφόρων άρθρων πάνω στο ζήτημα του αίματος που δημοσιεύονται στις εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά.) Αλλά στην πραγματικότητα η ασυνέπεια προχωρεί πολύ περισσότερο.

Όταν τίθεται το ερώτημα γιατί δεν απαγορεύει τη χρήση όλων των συστατικών του αίματος , η εταιρία Σκοπιά έχει εξηγήσει την πολιτική των αλλαγών που επιτρέπουν τη χρήση των καταχωρημένων στον κατάλογο κλασμάτων του αίματος, λέγοντας ότι αυτά χρησιμοποιούνται "σε πολύ μικρές ποσότητες" και αυτό τοποθετεί τη χρήση τους εντός του πεδίου της ατομικής συνείδησης. Εάν, όμως, κάποιος το εξετάσει προσεκτικά, βρίσκει αποδείξεις που δείχνουν άγνοια, ή συγκάλυψη γεγονότων, γεγονότων που με ισχυρό τρόπο εκθέτουν τη θέση της οργάνωσης ως θέση χωρίς νόημα. Εξετάστε τα ακόλουθα:

Οι σθεναρές δηλώσεις της εταιρίας Σκοπιά ενάντια στη χρήση "πλήρους αίματος", ηχούν πολύ εντυπωσιακές σε πολλούς Μάρτυρες. Παρότι ήταν κοινές στις δεκαετίες του '50 και του '60, τέτοιες μεταγγίσεις "πλήρους αίματος" σήμερα, στην πραγματικότητα, είναι αξιοσημείωτα σπάνιες. Στις περισσότερες περιπτώσεις στον ασθενή δίδεται το ιδιαίτερο συστατικό του αίματος που αυτός ή αυτή χρειάζεται. Τον καιρό που διαχωρίζεται, η μεγαλύτερη ποσότητα αίματος διαχωρίζεται σε ένα αριθμό συστατικών (πλάσμα, λευκά αιμοσφαίρια, ερυθρά αιμοσφαίρια κ.ο.κ.) και αποθηκεύονται για μελλοντική χρήση. Τα περισσότερα αποστέλλονται σε διάφορες ιατρικές υπηρεσίες. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, λοιπόν, όταν ένας Μάρτυρας έρχεται αντιμέτωπος με το ζήτημα της μετάγγισης, το θέμα που τίθεται δεν είναι η χρήση πλήρους αίματος αλλά κάποιου συστατικού του αίματος.

Η ασυνέπεια της πολιτικής της εταιρίας Σκοπιά ως προς την αποδοχή ή μη αποδοχή συστατικών αντικατοπτρίζεται στην πολιτική της ως προς το πλάσμα. Όπως μπορεί να φανεί στο χάρτη που έχει παρθεί από το τεύχος του Ξύπνα! 22 Οκτωβρίου 1990,το πλάσμα αποτελεί το 55% τοις εκατό, περίπου, του όγκου του αίματος. Είναι φανερό ότι τοποθετείται από την εταιρία Σκοπιά στον κατάλογο των απαγορευμένων "πρωτευόντων συστατικών" με βάση τον όγκο του. Στην πραγματικότητα, όμως, το πλάσμα είναι απλό νερό σε ποσοστό 93% τοις εκατό! Ποιά είναι τα συστατικά του εναπομένοντος 7% τοις εκατό; Τα κύρια είναι λευκωματίνη, σφαιρίνες, (των οποίων οι ανοσοσφαιρίνες είναι τα πιο ουσιώδη μέρη) ιωνοδογόνοι και πηκτικοί παράγοντες (που χρησιμοποιούνται σε αιμοφιλικά σκευάσματα). Αυτά ακριβώς είναι τα συστατικά που η οργάνωση κατατάσσει στα επιτρεπόμενα για τα μέλη της! Το πλάσμα είναι απαγορευμένο, εντούτοις, τα κύρια συστατικά του είναι επιτρεπτά με την προϋπόθεση ότι εισάγονται στο σώμα ξεχωριστά . Όπως κάποιο άτομο παρατήρησε, είναι ωσάν ένα άτομο να λαβαίνει εντολή από το γιατρό να σταματήσει να τρώει σάντουϊτς με χοιρινό και τυρί, αλλά του επιτρέπεται να παραμερίζει το σάντουϊτς και να τρώει το ψωμί το χοιρινό και το τυρί ξεχωριστά, όχι ως σάντουϊτς.

Τα λευκοκύτταρα, που συχνά αποκαλούνται "λευκά αιμοσφαίρια", απαγορεύονται επίσης. Στην πραγματικότητα, ο όρος "λευκά αιμοσφαίρια" είναι μάλλον παροδηγητικός. Και αυτό διότι τα περισσότερα λευκοκύτταρα του σώματος ενός ατόμου, στην πραγματικότητα, βρίσκονται έξω από το αιματολογικό σύστημα. Το σώμα ενός ατόμου περιέχει περίπου 2 με 3 κιλά λευκοκύτταρα και μόνο το 2-3 τοις εκατό απ' αυτά βρίσκονται μέσα στο αιματολογικό σύστημα. Το άλλο 97-98 τοις εκατό διαχέεται σε ολόκληρο τον σωματικό ιστό,σχηματίζοντας το αμυντικό (ή ανοσοποιητικό) του σύστημα.

Αυτό σημαίνει ότι ένα άτομο που δέχεται μια μεταμόσχευση οργάνου ταυτόχρονα δέχεται στο σώμα του περισσότερα ξένα λευκοκύτταρα από ότι αν είχε δεχθεί μια μετάγγιση αίματος . Αφού η οργάνωση της Σκοπιάς τώρα επιτρέπει τις μεταμοσχεύσεις οργάνων, η ανυποχώρητη στάση της εναντίον των λευκοκυττάρων, ενώ επιτρέπει άλλα συστατικά του αίματος, είναι χωρίς νόημα. Μπορεί μόνο να αμύνεται με τη χρήση περίπλοκων συλλογισμών

ασφαλώς, όμως, όχι πάνω σε οποιαδήποτε ηθική ή λογική βάση. Η αυθαίρετη διαίρεση του αίματος σε "πρωτεύοντα" και "δευτερεύοντα" συστατικά φαίνεται να είναι χωρίς έγκυρη βάση. Η οργάνωση προφανώς απαγορεύει το πλάσμα--παρότι είναι κυρίως νερό--λόγω του όγκου του (55% του αίματος)εντούτοις, απαγορεύει τα λευκοκύτταρα τα οποία, όπως δείχνει ο χάρτης του Ξύπνα! αποτελεί μόνο το ένα δέκατο (1/10) του 1% (.001) του αίματος!

Η απουσία ηθικής ή λογικής βάσεως γι' αυτή τη θέση φαίνεται επίσης από το ότι το ανθρώπινο γάλα περιέχει λευκοκύτταρα, περισσότερα λευκοκύτταρα, στην πραγματικότητα, από όσα βρίσκονται σε μια συγκρίσιμη ποσότητα αίματος. Το αίμα περιέχει περίπου 4.000 έως 11.000 λευκοκύτταρα ανά κυβικό χιλιοστό του μέτρου ( milmeter ), ενώ στο γάλα μιας μητέρας τους πρώτους λίγους μήνες του γαλακτισμού (της περιόδου θηλασμού) μπορεί να περιέχει έως 50.000 λευκοκύτταρα ανά κυβικό χιλιοστόμετρο. Αυτό ισοδυναμεί με πέντε έως δώδεκα φορές μεγαλύτερη ποσότητα από ό,τι στο αίμα!

Αυτό αφήνει τα ερυθροκύτταρα (ερυθρά αιμοσφαίρια) και τα αιμοπετάλια να παραμένουν στον απαγορευμένο κατάλογο. Τι μπορούμε να πούμε για τα επιτρεπόμενα συστατικά;

Ένας πρωτεύων παράγοντας που πρέπει να'χουμε κατά νού είναι ότι η επιχειρηματολογία της οργάνωσης της Σκοπιάς αντλεί υποστήριξη από τις πρόνοιες του Μωσαϊκού νόμου που προστάζει το αίμα των σφαγμένων ζώων να χύνεται κάτω, κάτι που η οργάνωση χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει την αντίθεσή της σε οποιαδήποτε αποθήκευση ανθρωπίνου αίματος. Θυμηθείτε επίσης ότι παρουσιάζει τα συστατικά του αίματος που επιτρέπει να απαρτίζονται μόνο από αμελητέα ποσότητα αίματος. Εξετάστε κατόπιν αυτούς τους παράγοντες σχετικά με τα συστατικά τα οποία ταξινομεί ως επιτρεπόμενα.

Ένα από αυτά είναι η λευκωματίνη. Οι λευκωματίνες χρησιμοποιούνται πρωτίστως σε σχέση με εγκαύματα και έντονη αιμορραγία. Ένα άτομο με εγκαύματα τρίτου βαθμού στο 30 έως 50 τοις εκατό του σώματός του θα χρειαζόταν περίπου 600 γραμμάρια λευκωματίνη. Η πολιτική της εταιρίας Σκοπιά θα το επέτρεπε αυτό.Πόσο αίμα θα χρειαζόταν για να εξαχθεί αυτή η ποσότητα; Θα απαιτούσε 10 έως 15 λίτρα αίματος για να παραχθεί αυτη η ποσότητα λευκωματίνης. Αυτό δύσκολα μπορεί να χαρακτηρισθεί "μικρή ποσότητα". Επίσης είναι φανερό ότι τα λίτρα του αίματος από το οποίο εξήχθη ήταν αποθηκευμένα, "δεν χύθηκαν κάτω".

Παρομοίως και με τις ανοσοσφαιρίνες (σφαιρίνες γάμμα). Για να παραχθεί επαρκής ποσότητα σφαιρίνης γάμμα για μια ένεση με σύριγγα (έναν εμβολιασμό που πρέπει να κάνουν τα άτομα που ταξιδεύουν σε ορισμένες νότιες χώρες ως προστασία κατά της χολέρας, περιλαμβανομένων και των Μαρτύρων του Ιεχωβά) χρειάζονται κοντά 3 λίτρα αίματος ως πηγή εφοδιασμού. Αυτό είναι ακόμη περισσότερο αίμα από ό,τι γενικά χρησιμοποιείται για μια κοινή μετάγγιση αίματος. Και πάλι, η σφαιρίνη γάμμα αντλείται από αίμα που είναι αποθηκευμένο, που "δεν χύθηκε κάτω".

Απομένουν τα αιμοφιλικά σκευάσματα (παράγοντες VIII IX ). Πρίν αυτά τα σκευάσματα έλθουν σε χρήση, ο μέσος όρος ζωής ενός αιμοφιλικού την δεκαετία του 1940,ήταν 16.5 χρόνια. Σήμερα, η ζωή ενός αιμοφιλικού μπορεί να φτάσει το φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής, πράγμα που οφείλεται σ' αυτά τα σκευάσματα που εξάγονται από το αίμα. Για να παραχθούν σκευάσματα που χρειάζονται για να διατηρηθεί ένας αιμοφιλικός στη ζωή όλη αυτή την περίοδο εκτιμάται ότι θα απαιτούσε την εξαγωγή του από 100.000 λίτρα αίματος. Παρότι τα αιμοφιλικά σκευάσματα καθ' εαυτά αντιπροσωπεύουν μόνο ένα κλάσμα του συνόλου, όταν αναλογιστούμε την πηγή τους πρέπει να ρωτήσουμε πώς είναι δυνατόν να θεωρείται ότι περιλαμβάνει μια "μικρή ποσότητα" αίματος; (Αυτή η εκτίμηση είναι πολύ συντηρητική. Ο πραγματικός αριθμός πρέπει να είναι μεγαλύτερος. Η Σκοπιά 15-6-1985 σελ.30, αναφέρει ότι "κάθε παραλαβή του παράγοντα VIII παράγεται από πλάσμα που συγκεντρώνεται από 2.500 δωρητές αίματος ").

Η χρήση οποιουδήποτε από αυτά τα συστατικά αίματος υποδηλώνει καταφανώς αποθήκευση μεγάλων, ακόμη και μαζικών ποσοτήτων αίματος. Η οργάνωση της εταιρίας Σκοπιά, από τη μια μεριά κρίνει ως επιτρεπτή τη χρήση αυτών των συστατικών αίματος--και συνεπώς την αποθήκευση που συνεπάγεται η εξαγωγή και η παραγωγή τους--ενώ από την άλλη μεριά δηλώνει ότι αντιτίθεται στην αποθήκευση του αίματος ως Γραφικώς καταδικασμένης. Αυτή είναι η μόνη αιτιολογία που δίνουν για την απαγόρευση της χρήσης αυτόλογου αίματος ενός Μάρτυρα (δηλαδή,την αποθήκευση του αίματος ενός ατόμου και κατόπιν την επιστροφή του στο κυκλοφορικό του σύστημα κατά τη διάρκεια μιας μεταγενέστερης εγχείρησης).Είναι σαφές ότι οι θέσεις που διατυπώνονται είναι αυθαίρετες, ασυνεπείς και αντιφατικές. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι οι διαμορφωτές και οι συγγραφείς επίσης των εξηγήσεων και της υπεράσπισης, αυτής της πολιτικής, αγνοούν τόσο τα γεγονότα ώστε να μη διακρίνουν την ασυνέπεια και την αυθαιρεσία που περιλαμβάνεται. Εντούτοις, μόνον έτσι θα μπορούσε η τοποθέτηση αυτή να γλυτώσει τον χαρακτηρισμό της ανέντιμης θέσης.

Το να θέτουμε κανόνες σε ζητήματα υγείας και ιατρικής θεραπείαςαπαγορεύοντας τούτο και επιτρέποντας εκείνο--ισοδυναμεί με το να περπατάμε σε επικίνδυνο έδαφος. Στη μια περίπτωση ίσως αποδειχθούμε ένοχοι δημιουργίας παράλογου φόβου, και στην άλλη ίσως δημιουργούμε μια εσφαλμένη αίσθηση ασφάλειας. Η πορεία της σοφίας--και της ταπεινότητας--είναι να αφήνουμε την ευθύνη της απόφασης σε τέτοιες διαφορές εκεί που κατά πρώτον ανήκει, στη συνείδηση του ατόμου.

Διάφορα άρθρα της εταιρίας Σκοπιά στο θέμα του αίματος τονίζουν την "ασυμβίβαστη" θέση που λαμβάνει η οργάνωση, συχνά επαινώντας την πολιτική της ως διαφυλάττουσα την υγεία και τη ζωή των μελών της. Σπάνια, όμως, διαβάζουμε οποιαδήποτε πληροφορία ή εμπειρίες δυσμενείς ως προς την πολιτική αυτή.

Πρόσφατα άρθρα ισχυρίζονται ότι η πολιτική της οργάνωσης έχει προστατεύσει τα μελη της από το να προσβληθούν από AIDS .Τον ισχυρισμό αυτόν τον προβάλλει το Ξύπνα! της 8 ης Οκτωβρίου 1988.Το ίδιο άρθρο επισημαίνει, στη σελίδα 11 ότι, "από το 1985 περισσότεροι από 10.000 Αμερικανοί με σοβαρή αιμοφιλία μολύνθηκαν με τον ιό του AIDS . To τεύχος του Ξύπνα! 22 Οκτωβρίου 1990,σελίδα 8,επανέρχεται στο θέμα λέγοντας: " Αιμοφιλικοί, οι περισσότεροι από τους οποίους χρησιμοποιούν ένα πηκτικό παράγοντα που έχει βάση το πλάσμα για να αντιμετωπίσουν την ασθένειά τους αποδεκατίστηκαν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το 60 έως και 90 τοις εκατό απ' αυτά τα άτομα προσβλήθηκε από AIDS πρίν ακόμα εφαρμοστεί η υποβολή του φαρμάκου σε θερμική επεξεργασία για την απαλλαγή του από τον HIV ." Παρομοίως, η Σκοπιά 15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1985,σε ένα άρθρο με τίτλο "Η Βρετανία, το Αίμα και το AIDS " αναφέρει στη σελίδα 30 ότι, "κάπου 70 εκατομμύρια μονάδες συμπυκνωμένου παράγοντα VIII " εισήχθησαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την θεραπεία Βρετανών αιμοφιλικών και συνεχίζει λέγοντας: "φαίνεται ότι με την εισαγωγή αυτού του προϊόντος του αίματος ο ιός του AIDS μεταφέρθηκε στα Βρετανικά αποθέματα".

Ενώ αυτά τα άρθρα περιέχουν πολλούς επαίνους για την προστατευτική αξία της πολιτικής της οργάνωσης στο ζήτημα του αίματος, υπάρχει ένα πράγμα που όλα αυτά τα άρθρα δεν επισημαίνουν στους αναγνώστες τους. Και αυτό είναι ότι εκείνοι οι αιμοφιλικοί που μολύνθηκαν μ' αυτόν τον τρόπο απέκτησαν αυτή την μόλυνση από μια πηγή αίματος την οποία η εταιρία Σκοπιά έχει επίσημα ανακηρύξει ως επιτρεπτή: τον παράγοντα VIII , αιμοφιλικό σκεύασμα που εξάγεται από πλάσμα. Όπως δείχνει το Ξύπνα! 22 Οκτωβρίου 1990 στις σελίδες 7 και 8,κάποια περιστατικά μόλυνσης με AIDS προήλθαν από μεταμοσχεύσεις ιστών οι οποίες, παρομοίως, ανεκηρύχθησαν επιτρεπτές από την οργάνωση.

Όλα αυτά αντικατοπτρίζουν το πόσο ανόητο και τελικά λάθος είναι για μια οργάνωση να ισχυρίζεται ότι έχει τη σοφία και τη θεία εξουσία να δρομολογεί την ανάπτυξη ενός πολύπλοκου συνόλου κανόνων και τεχνικών διαχωρισμών, και κατόπιν να τους επιβάλλει ως υποχρεωτικό ηθικό κώδικα, αποφασίζοντας για τους άλλους σε ποια περίπτωση και υπό ποιες περιστάσεις ένα ζήτημα μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι εντός ή εκτός του πεδίου της ατομικής συνείδησης. Οι κίνδυνοι που υπάρχουν στις μεταγγίσεις αίματος και συστατικών του αίματος ή κλάσματος είναι πραγματικοί. Ταυτόχρονα είναι επίσης αλήθεια ότι οι άνθρωποι μπορεί να πεθάνουν σε μια εγχείριση εξαιτίας ακατάσχετης αιμορραγίας. Η χρήση του δικού του αίματος κάποιου, που αποθηκεύεται μέχρι τον χρόνο της εγχείρησης, λογικά απευθύνεται σε άτομα που ενδιαφέρονται για την πιθανότητα μόλυνσης από αίμα. Εντούτοις όπως έχει φανεί, η οργάνωση θεωρεί ότι έχει την εξουσία να αποφαίνεται ότι αυτό βρίσκεται εκτός του πεδίου της προσωπικής απόφασης, απαγορεύοντας ακόμη και την "ενδοεγχειρητική" συλλογή αίματος (όπου, στη διάρκεια της εγχείρισης, κάποια ποσότητα αίματος αντλείται σε ένα πλαστικό δοχείο και κατόπιν επιστρέφεται στο σώμα).Και πολλές χιλιάδες άτομα είναι πρόθυμα να αρνούνται το δικαίωμά τους να παίρνουν την δική τους απόφαση σε τέτοια κρίσιμα ζητήματα, επιτρέποντας σε μια οργάνωση να αποφασίζει γι' αυτούς , ακόμη κι' αν η ιστορία της χαρακτηρίζεται από απροθυμία να αναγνωρίζει την ευθύνη της για τη ζημιά που μπορεί να προκαλέσει η πολιτική της. Τροφοδοτούμενοι σχεδόν αποκλειστικά από εκείνες τις εμπειρίες και τις δηλώσεις που είναι ευνοϊκές, σπάνια τους αναφέρονται αρνητικοί παράγοντες.

Εξετάστε ένα μόνο παράδειγμα, παρμένο από το περιοδικό Ντισκάβερ ( Discover ) του Αυγούστου 1988. Μια γυναίκα Μάρτυρας, αρχίζοντας από την ηλικία των 42,είχε κάνει επανειλημμένα χειρουργική αφαίρεση επανεμφανιζόμενων όγκων κύστεως για κάποια περίοδο μερικών ετών. Αυτή την τελευταία φορά έπρεπε να περιμένει υπερβολικά πολύ καιρό για να δεί το γιατρό της, αιμορραγούσε βαριά, και ήταν πολύ αναιμική. Επέμενε να μη δεχτεί μετάγγιση κι' αυτή η άρνησή της έγινε σεβαστή. Επί μια εβδομάδα οι ουρολόγοι προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να σταματήσουν την αιμορραγία. Η τιμή του αίματός της συνέχιζε να πέφτει. Η γιατρός γράφοντας το άρθρο περιγράφει τι συνέβη:

Σταδιακά, καθώς η τιμή του αίματός της έπεφτε περισσότερο, οι ανάσες της κας Πέϋτον έγιναν σύντομες. Τα όργανα του σώματος χρειάζονται μια ορισμένη ποσότητα οξυγόνου για να λειτουργήσουν. Αυτό το οξυγόνο μεταφέρεται από τους πνεύμονες στην περιφέρεια μέσω μορίων αι μοσφαιρίνης στα ερυθροκύτταρα ...; ...; ...;..Η ιατρική ομάδα έδωσε στην κα Πέϋτον συμπληρωματικό οξυγόνο μέσω μιας μάσκας μέχρι που ανέ- πνεε ουσιαστικά καθαρό ΟΖ.Τα λίγα ερυθρά κύτταρα που είχε ήταν πλή- ρως φορτωμένα--αλλά δεν υπήρχαν αρκετά μέσα μεταφοράς στη διάθε- σή της για να μεταφέρουν την καύσιμη ύλη που χρειαζόταν το σώμα. Η επιθυμία της για αέρα αυξανόταν.Ο ρυθμός της αναπνοής της ανέβαινε. Γινόταν όλο και περισσότερο αδύναμη, εξαντλημένη και τελικάαναπό- φευκτα--οι μυϊκές ίνες της καρδιάς της διαδήλωσαν την απελπιστική τους ανάγκη για οξυγόνο. Ανέπτυξε συντριπτικό, έντονο πόνο στο στήθος.

Η γιατρός γράφοντας το άρθρο περιγράφει τα αισθήματά της φτάνοντας στο δωμάτιο της

ασθενούς:

Καθώς περπατούσα μέσα στο δωμάτιο ...;..τρόμαξα από την σκηνή που ήταν μπροστά μου. Στο επίκεντρο της προσοχής όλων ήταν μια μεγαλόσωμη γυναίκα με μάσκα οξυγόνου ασθμαίνοντας για αέρα, ανασαίνοντας γρηγορότερα από ό,τι φαινόταν ανθρωπίνως δυνατόν. Στο κεφάλι του κρεβατιού ήταν τρείς φίλες ομόπιστοι (Μάρτυρες) φροντίζοντάς την ...;Στο πλευρό της ήταν διάφοροι γιατροί--ένας ήλεγχε την πίεση του αίματος που έπεφτε, ένας άλλος αποσπούσε κάμποσο αίμα από μια αρτηρία. Το υγρό που αργά γέμιζε την σύριγγα είχε την πυκνότητα Χαβανέζικου Πάντς (ποτό με χυμό φρούτων και λικέρ) τα τέστ σ' αυτό απεκάλυψαν τιμή ερυθροκυττάρων μόνο 9 (το φυσιολογικό έπρεπε να ήταν 40). Από τον αναρτήρα του κρεβατιού κρεμόταν μια σακκούλα με κόκκινα ούρα. Η γυναίκα πέθαινε. Το καρδιογράφημα χάραζε βαθιές κοιλάδες, σημάδι ότι η καρδιά βασανιζόταν. Ήταν ζήτημα ωρών, η ζημιά που αντιπροσώπευαν οι ενδείξεις να γίνει αναντίστρεπτη.

Η γυναίκα έπεσε σε καρδιακή αναστολή.Μια ομάδα γιατρών και νοσο- κόμων άρχισαν προσπάθεια καρδιοπνευμονικής αναβίωσης, χορήγησαν επινεφρίνη και ατροπίνη, και έκαναν ηλεκτροσόκ στην καρδιά. Επανήλ- θε σε δραστηριότητα, μετά σταμάτησε πάλι. Περισσότερη CPR , περισσό- τερη επινεφρίνη και ατροπίνη, κι' άλλο ηλεκτροσόκ, περισσότερη CPR . Αυτό συνεχίστηκε για μια ώρα έως ότου δεν υπήρχε πλέον καμιά ελπίδα ή σκοπός. Η ασθενής ήταν νεκρή πέρα από κάθε δυνατότητα ανάκαμ- ψης.

Η παθολόγος που κάνει αυτή την περιγραφή δεν χαρακτήρισε τη γυναίκα απλά

φανατική. Γράφει:

Ήταν μια νοήμων γυναίκα μου είπαν, η οποία κατανοούσε πλήρως τις συνέπειες της απόφασής της. Αλλά μου φάνηκε ότι η κρίση της προέ- κυψε από μια τυφλή θέση που επιβλήθηκε από την πίστη της.

(Ελίζαμπεθ Ρόσεντλ, άρθρο με τίτλο " Τυφλωμένη από το Φώς ", περιοδικό Ντισκόβερ

Αύγουστος 1988, σελίδες 28-30)

Εδώ ήταν μια γυναίκα που είχε επαναλαμβανόμενο πρόβλημα που απαιτούσε περιοδική εγχείρηση. Γνωρίζοντάς το αυτό μπορούσε να της προταθεί η αποθήκευση δικού της αίματος ως μια σφαλής, ενδεδειγμένη διαδικασία. Ο "θεοκρατικός νόμος", ωστόσο, το εμπόδιζε αυτό. Η υπακοή στον "θεοκρατικό νόμο" δεν της άφηνε καμιά προσωπική επιλογή στο ζήτημα.

Εάν η πολιτική της οργάνωσης ήταν πραγματικά Γραφικώς εδραιωμένη, τότε οποιεσδήποτε κακουχίες μπορούσαν να προκύψουν από την προσκόλληση σ' αυτή την τακτική--τέτοιες όπως η επιζήμια αναβολή ή η αποφυγή της εγχείρησης οφειλόμενη στο ενδιαφέρον ή την αβεβαιότητα για ζητήματα αίματος, ακόμη και η πραγματική απώλεια της ζωής λόγω της αίσθησης ότι βρισκόμαστε κάτω από θεία υποχρέωση να απορρίψουμε τα πάντα, ακόμη και τα "επιτρεπόμενα" συστατικά του αίματος--όλα θα μπορούσαν να θεωρηθούν κακουχίες που ένας υπηρέτης του Θεού πρέπει να είναι πρόθυμος να αντιμετωπίσει.

[ Το 1970,η σύζυγός μου υπέστη ακατάσχετη αιμορραγία έως θανάτου όταν

τα αιμοπετάλιά της από το όριο των 200.000 έως 40.000 ανά κυβικό χιλιοστό-

μετρο έπεσαν στα 15.000 ανά κυβικό χιλιοστόμετρο. Μετά από μέρες έντονης

αιμορραγίας εισήλθε σε ένα νοσοκομείο στο Μπρούκλυν και αμφότεροι,αυτή

κι' εγώ καταστήσαμε σαφή την απόρριψη των αιμοπεταλίων ή οποιωνδήποτε

άλλων προϊόντων που εξάγονται από το αίμα (περιλαμβανομένων και εκείνων

που από τότε κρίθηκαν από την οργάνωση "επιτρεπόμενα") Ευτυχώς,μετά από

παραμονή δύο εβδομάδων και συνεχή θεραπεία με στεροειδή, αυτή ανέκαμψε.

Αυτά, λοιπόν, που αναφέρω σ' αυτό το βιβλίο δεν είναι απόδειξη οποιασδήποτε

προσωπικής απροθυμίας να αντιμετωπίσω απώλεια εάν πίστευα ότι η προσκόλ-

ληση στο θέλημα του Θεού την απαιτούσε]

Πολλοί από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι πολύ ειλικρινείς στην προσκόλλησή τους στους κανόνες της οργάνωσής τους σχετικά μ' αυτό. Μερικοί απ' αυτούς έχουν δεί τα παιδιά τους να πεθαίνουν ως αποτέλεσμα αυτού και θα ήταν πολύ άδικο να υπονοήσουμε ότι αυτό οφείλεται στην έλλειψη πατρικής αγάπης από μέρους τους. Απλά έχουν αποδεχθεί ότι οι αρχές και η τακτική της οργάνωσης--παρότι περίπλοκα, ή ακόμη και συγκεχυμένα--θεμελιώνονται Γραφικώς και ως εκ τούτου είναι θεόδοτα. Παρ΄όλα αυτά, λίγοι ισχυρισμοί ήταν τόσο ασθενώς εδραιωμένοι.

Όπως επισημάνθηκε, μεγάλο μέρος της επιχειρηματολογίας της εταιρίας Σκοπιά επικεντρώνεται γύρω από εδάφια των Εβραϊκών Γραφών, κυρίως από τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου. Ενώ η εταιρία αναγνωρίζει ότι οι χριστιανοί δεν βρίσκονται κάτω απ' αυτό το νόμο, παρατίθεται συχνά η περικοπή στη Γένεση, κεφάλαιο εννέα, εδάφια 1-7.Αυτά λένε:

"Και ο Θεός ευλόγησε τον Νώε και τους γιούς του και τους είπε: Να είστε

καρποφόροι και να πληθυνθείτε και να γεμίσετε τη γη. Φόβος δε και τρόμος

για εσάς θα βρίσκεται πάνω σε κάθε ζωντανό πλάσμα της γης και πάνω

σε κάθε πετούμενο πλάσμα των ουρανών, πάνω σε καθετί που κινείται πάνω

στη γη, και πάνω σε όλα τα ψάρια της θάλασσας. Στο χέρι σας δίνονται τώρα

αυτά. Κάθε κινούμενο ζώο που είναι ζωντανό μπορεί να χρησιμεύει ως τροφή

για εσάς. Όπως έκανα και με τη χλωρή βλάστηση, σας τα δίνω όλα.Αλλά κρέας

με την ψυχή του--το αίμα του--δεν πρέπει να φάτε. Και, εκτός από αυτό, το αίμα

σας των ψυχών σας θα ζητήσω πίσω. Από το χέρι κάθε ζωντανού πλάσματος

θα το ζητήσω πίσω, και από χέρι ανθρώπου ,από το χέρι καθενός που είναι

αδελφός του, θα ζητήσω πίσω την ψυχή του ανθρώπου. Όποιος χύσει αίμα αν-

θρώπου, από άνθρωπο θα χυθεί το αίμα του, γιατί κατά την εικόνα του Θεού

έκανε εκείνος τον άνθρωπο. Εσείς, όμως,να είστε καρποφόροι και να πληθυν-

θείτε και να γεμίσετε τη γη και να πληθυνθείτε σε αυτήν."

Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι, αφού όλοι οι άνθρωποι κατάγονται από τον Νώε και τους γιούς του, αυτές οι εντολές εφαρμόζονται ακόμα σε όλα τα άτομα.Υπονοείται ότι οι διατάξεις που αφορούν το αίμα στον Μωσαϊκό νόμο πρέπει να θεωρούνται ως απλές επαναλήψεις ή πρόσθετες λεπτομέρειες στον βασικό νόμο που τέθηκε αρχικά, κι' ως εκ τούτου έχει ακόμη ισχύ. Από την άλλη πλευρά,αφού οι χριστιανοί δεν βρίσκονται κάτω από τον Μωσαϊκό νόμο, είναι άσκοπο να παρατίθενται εδάφια από αυτόν ως σχετιζόμενα με το ζήτημα. Η Θεία απόφαση που αναφέρθηκε στον Νώε σχετικά με το αίμα ισχυρίζονται ότι έχει αιώνια εφαρμογή.

Εάν είναι έτσι, τότε δεν πρέπει εξίσου να αληθεύει και η εντολή που την συνοδεύει "να είστε καρποφόροι και να πληθυνθείτε και να γεμίσετε τη γη;" Κι' αν έτσι έχει η υπόθεση, πώς είναι δυνατόν η εταιρία Σκοπιά να ενθαρρύνει την αγαμία αλλά ακόμη και την ατεκνία μεταξύ των Μαρτύρων μελών που είναι έγγαμοι; Κάτω από την επικεφαλίδα "Η Τεκνοποίηση στο Λαό του Θεού", η Σκοπιά 1 ης Μαρτίου 1988, στη σελίδα 21, λέει ότι αφού ο λαός του Ιεχωβά έχει στη διάθεσή του μόνο ένα "σύντομο χρονικό διάστημα" για να τελειώσει το έργο που του έχει ανατεθεί, "είναι λοιπόν κατάλληλο να ρωτήσουν οι χριστιανοί τον εαυτό τους πώς ο γάμος ή, αν είναι ήδη παντρεμένοι, η απόκτηση παιδιών, θα επηρεάσει τη συμμετοχή τους σ' αυτό το ζωτικό έργο". Αναγνωρίζει ότι η τεκνοποίηση ήταν μέρος της εντολής του Θεού μετά τον κατακλυσμό, αλλά αναφέρει (σελίδα 20) ότι: " Σήμερα , η τεκνοποίηση δεν αποτελεί συγκεκριμένα μέρος του έργου που έχει αναθέσει ο Ιεχωβά στο λαό του ...; ...;Άρα, λοιπόν, το ζήτημα της τεκνοποίησης σ' αυτόν τον καιρό του τέλους είναι προσωπικό ζήτημα, και το κάθε αντρόγυνο θα πρέπει να αποφασίσει από μόνο του τι θα κάνει σ' αυτό το ζήτημα. Ωστόσο, επειδή "ο επίλοιπος καιρός είναι σύντομος", τα αντρόγυνα καλά θα κάνουν να ζυγίσουν με προσοχή και με προσευχή τα υπέρ και τα κατά που έχει η τεκνοποίηση σ' αυτούς τους καιρούς". Εάν τα λόγια του Ιεχωβά προς τον Νώε σχετικά με την τεκνοποίηση και την καρποφορία μπορεί να παραμερίζονται ως μη εφαρμόσιμα πλέον, πώς μπορεί να υποστηριχθεί με συνέπεια ότι τα λόγια του σχετικά με το αίμα πρέπει να θεωρείται ότι παραμένουν σε ισχύ , και επίσης να χρησιμοποιούνται ως βάση για να δικαιολογηθεί η εφαρμογή των διατάξεων του Μωσαϊκού νόμου σχετικά με το αίμα ωσάν να ισχύουν για τους χριστιανούς σήμερα;

Ωστόσο, ακόμη πιο σημαντικό, είναι ότι αυτά τα λόγια στη Γένεση ερμηνεύονται για να πουν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που πραγματικά λένε. Οποιαδήποτε ανάγνωση της περικοπής καθιστά σαφές ότι ο Θεός εκεί μιλάει για το αίμα, καθ' ολοκληρίαν, σε σχέση με την θανάτωση ζώων και ακολούθως με την θανάτωση ανθρώπων. Στην περίπτωση των ζώων, το αίμα τους χυνόταν σε προφανή αναγνώριση ότι η ζωή που θυσιάστηκε έτσι (για τροφή) πάρθηκε μόνο με θεία άδεια, όχι με φυσικό δικαίωμα. Με τον άνθρωπο, η έκχυση του αίματός του απαιτούσε τη ζωή εκείνου που έκανε την έκχυση αφού η ζωή ήταν δώρο του Θεού και πουθενά δεν υπήρχε εξουσιοδότησή του να αφαιρείται κατά βούλησιν από ανθρώπους. Το χυμένο αίμα των σφαγμένων ζώων και των σφαγμένων ανθρώπων αντικαθιστά την ζωή εκείνων που την έχασαν. Το ίδιο αληθεύει σχετικά με τα εδάφια του Μωσαϊκού νόμου που συχνά παρατίθενται τα οποία απαιτούν να χυθεί το αίμα. Σε όλες τις περιπτώσεις, αυτά ξεκάθαρα αναφέρονται στο αίμα των ζώων που έχουν σφαχτεί. Το αίμα αντιπροσώπευε τη ζωή που πάρθηκε,`όχι την ζωή που είναι ακόμα ενεργός στο πλάσμα.`[Αντίθετα με τους ισχυρισμούς της εταιρίας Σκοπιά,`στις Γραφές το αίμα καθ'εαυτό,`με συνέπεια αντιπροσωπεύει--όχι τη ζωή,`αλλά τον θάνατο--αντικαθιστώντας την ζωή που χάθηκε`ή θυσιάστηκε.`Συγκρίνετε Γένεση 4:10,11--37:22, Έξοδος 12:5-7 με 1 Πέτρου 1:18,19.Έξοδος 24:5-8-Ματθαίος 23:35-26:28-27:24,25`κ.ο.κ.`Όταν λειτουργεί ως μέρος του ζώντος πλάσματος τότε μπορεί να ειπωθεί ότι το αίμα αντιπροσωπεύει τη ζωή ή την ζώσα ψυχή.]

Οι μεταγγίσεις αίματος, ωστόσο, δεν είναι το αποτέλεσμα θανάτωσης είτε ζώων είτε ανθρώπων, διότι το αίμα προέρχεται από ένα δωρητή που εξακολουθεί να ζει. Αντί να αντιπροσωπεύει τον θάνατο κάποιου, αυτό το αίμα χρησιμοποιείται για τον ακριβώς αντίθετο σκοπό, δηλαδή, την διατήρηση της ζωής. Αυτό λέγεται, όχι για να ανακηρύξουμε τις μεταγγίσεις αίματος επιθυμητή πρακτική, ή ότι η καταλληλότητά της είναι αναμφισβήτητη, αλλά απλά για να δείξουμε ότι δεν υπάρχει πραγματική σύνδεση ή αληθινός παραλληλισμός μεταξύ της εντολής στη Γένεση σχετικά με την σφαγή και κατόπιν τη βρώση του αίματος των σφαγμένων ζώων και της χρήσης του αίματος στην μετάγγιση. Απλά δεν υφίσταται παράλληλο.

Τον Δεκέμβριο του 1981,ένας άνδρας που μελετούσε τότε με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, έγραψε στην εταιρία Σκοπιά, εκφράζοντας τη δυσκολία του να εναρμονίσει την πολιτική στις μεταγγίσεις αίματος με τα εδάφια που παρατίθενται ως βάση.

Η ανάλυσή του στα εδάφια αποκαλύπτει συμπεράσματα παρόμοια μ' αυτά που μόλις παρουσιάσθηκαν:

"Συνεπώς, αυτά τα εδάφια που παρατέθηκαν ανωτέρω σε μένα φαίνεται

να καταδεικνύουν ότι οι απαγορεύσεις εναντίον της βρώσης αίματος στην

Αγία Γραφή, αναφέρονται μόνο στην κατάσταση όπου ένας άνθρωπος

σκοτώνει το θύμα και κατόπιν χρησιμοποιεί το αίμα χωρίς να το επιστρέ-

φει στον Θεό, ο οποίος αυτός μόνο έχει το δικαίωμα να αφαιρέσει ζωή."

Ωστόσο, εντυπωσιάσθηκα μ' αυτή την πρόταση που διατυπώθηκε προς το τέλος της επιστολής:

"Ένα άλλο σημείο σε σχέση μ' αυτό το ίδιο ζήτημα που με ενόχλησε είναι

ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά λένε ότι ο Θεός απαγορεύει τη βρώση

αίματος επειδή αυτό συμβολίζει τη ζωή,η οποία έχει μεγάλη αξία

στα μάτια του Θεού,κι ότι θέλει να εντυπώσει στη διάνοια του

ανθρώπου την αξία της ζωής μέσω της απαγόρευσης της βρώσης

αίματος.Και αυτό μου φαίνεται πολύ λογικό.Ωστόσο,δεν μπορώ να

κατανοήσω πώς μπορεί το σύμβολο να είναι μεγαλύτερης αξίας από την

πραγματικότητα που συμβολίζει.

Ομολογουμένως, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μεταγγίσεις αίματος

έχουν μικρή αξία ή είναι πραγματικά βλαβερές, εντούτοις,σε μια μικρή

αναλογία περιπτώσεων ,το αίμα είναι το μόνο δυνατό μέσον διατήρησης

της ζωής μέχρις ότου παρασχεθεί κάποια άλλη θεραπευτική αγωγή,όπως

η ακατάσχετη εσωτερική αιμορραγία που δεν μπορεί να σταματήσει

άμεσα. Μου φαίνεται ότι σ' αυτό το είδος καταστάσεων το να αφήνουμε

έναν άνθρωπο να πεθάνει για να διαφυλάξουμε το σύμβολο της ζωής

είναι μια αντίφαση αυτή καθ' εαυτή και τοποθετεί το σύμβολο σε θέση

μεγαλύτερης σπουδαιότητας από την πραγματικότητα που αυτό συμβο-

λίζει ...; ...; ...; ...;.Πιστεύω ακράδαντα όπως και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά,

ότι ένας αληθινός χριστιανός πρέπει να είναι προετοιμασμένος να δώσει

τη ζωή του για την πίστη του στον Θεό,εάν κληθεί να το κάνει.Αλλά το

να δώσει κάποιος την ζωή του όταν ο Θεός στην πραγματκότητα δεν το

απαιτεί ούτε το επιθυμεί,μου φαίνεται ότι δεν έχει καμία αξία.

[υποσημείωση: Το να θέτει κάποιος τη σπουδαιότητα του αίματος ως

συμβόλου πάνω από την ίδια τη ζωή, είναι σαν να θέτει μεγαλύτερη

σπουδαιότητα στο δακτυλίδι του γάμου (σύμβολο της έγγαμης κατάστασης)

από ό,τι στον ίδιο τον γάμο του ή τη σύζυγό του. Είναι σαν να βρισκόταν

αντιμέτωπος με τη θυσία της συζύγου του ή τη θυσία του δακτυλιδιού του

γάμου του, και να επέλεγε τη σωτηρία του δακτυλιδιού.]

Τελικά, το να χρησιμοποιεί κάποιος νόμους που προστάζουν την έκχυση του αίματος ως βάση για να καταδικάζει την αποθήκευση του αίματος σημαίνει ότι αγνοεί τον δεδηλωμένο σκοπό αυτών των νόμων. Σύμφωνα με τα συμφραζόμενα, οι Ισραηλίτες είχαν εντολή να χύνουν το αίμα των σφαγμένων ζώων για να διασφαλισθεί ότι το αίμα δεν θα τρωγόταν όχι για να διασφαλισθεί ότι δεν θα αποθηκευόταν . Απλά, η αποθήκευση δεν ήταν το επίμαχο ζήτημα. Το να χρησιμοποιεί κάποιος τέτοιους νόμους με τον τρόπο που έχει γίνει είναι και παράλογο και καθαρή χειραγώγηση των αποδείξεων, εκβιάζοντας την άντληση απ' αυτούς μιας έννοιας που ούτε διατυπώθηκε ούτε υπονοήθηκε.

Αφού οι χριστιανοί δεν είναι κάτω από ένα νομικό κώδικα αλλά κάτω "από τον βασιλικό νόμο της αγάπης" και τον "νόμο της πίστεως", αυτά τα σημεία ασφαλώς αξίζουν σοβαρή σκέψη και στοχασμό. Αποτελεί αληθινή απόδειξη εκτίμησης για την πολυτιμότητα της ζωής να επιτρέπουμε σε αυθαίρετες πρακτικές να επιβάλλονται σε κρίσιμες καταστάσεις; Εκδηλώνει αυτό αγάπη για τον Θεό ή αγάπη για τον πλησίον χωρίς ξεκάθαρες δηλώσεις στον Λόγο του Θεού για υποστήριξη;

Αναμφίβολα, η κύρια Γραφική περικοπή που χρησιμοποιείται στην επιχειρηματολογία της εταιρίας Σκοπιά είναι εκείνη στις Πράξεις 15:28,29.Αυτά τα εδάφια περιέχουν την απόφαση ενός συμβουλίου στην Ιερουσαλήμ και περιλαμβάνουν τα λόγια: "να απέχετε από πράγματα θυσιασμένα στα είδωλα και από αίμα και από πνιχτά και από πορνεία". Η Γραφική απόδειξη ότι αυτά δεν διατυπώθηκαν υπό την μορφή νομικώς δεσμευτικής διακήρυξης συζητείται αργότερα σ' αυτό το κεφάλαιο. Αυτό το ζήτημα είναι κρίσιμο και καθοριστικό αφού αυτή είναι η κύρια βάση για το επιχείρημα της εταιρίας ότι οι διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου μπορεί να μετατεθούν στην Χριστιανοσύνη. Ενώ αυτό το σημείο εξετάζεται αργότερα μπορεί να λεχθεί εδώ ότι η προτροπή "να απέχετε από αίμα" σαφώς αναφέρεται στη βρώση του αίματος. Η Σκοπιά 15 Ιουνίου 1978 (σελ.23) πράγματι, παραπέμπει στον καθηγητή Έντουαρντ Μάγερ να δηλώνει ότι η σημασία του αίματος σ' αυτήν την περικοπή ήταν "η μετάληψη του αίματος που ήταν απαγορευμένο μέσω του νόμου (Γέν.9:4) που επεβλήθη στον Νώε και συνεπώς σε όλο το ανθρώπινο γένος". Αυτή η μετάληψη γινόταν με τη βρώση.[Σημείωση:Η Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1958, σελίδα 575, αναφέρει ότι," κάθε φορά που η απαγόρευση του αίματος μνημονεύεται στις Γραφές αυτό γίνεται σε σχέση με τη λήψη του ως τροφής και έτσι είναι μια θρεπτική ουσία και μας ενδιαφέρει που είναι απαγορευμένο".Αυτή φαίνεται ότι παραμένει ακόμη η βασική θέση και έτσι η Εταιρία ακόμη υποστηρίζει ότι μια μετάγγιση αίματος είναι το ίδιο με τη βρώση του αίματος, βάζοντάς το στο σώμα ως τροφή .]

Ένα πρωτεύον ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι η μετάγγιση αίματος είναι "βρώση αίματος" όπως η Σκοπιά υποστηρίζει. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει έγκυρη βάση για ένα τέτοιο ισχυρισμό. Υπάρχουν, βεβαίως, ιατρικές μέθοδοι "ενδοφλέβιας διατροφής" με τις οποίες ειδικά παρασκευασμένα υγρά που περιέχουν θρεπτικές ουσίες, όπως η γλυκόζη εισάγονται στις φλέβες και παρέχουν διατροφή. Ωστόσο, όπως γνωρίζουν οι ιατρικές αυθεντίες, και όπως και η εταιρία Σκοπιά κατά καιρούς έχει αναγνωρίσει, η μετάγγιση αίματος δεν είναι ενδοφλέβια σίτιση . Στην πραγματικότητα είναι μεταμόσχευση, (ενός ρευστού ιστού) όχι έκχυση μιας θρεπτικής ουσίας.

[υποσημείωση: Ξύπνα! 22 Οκτωβρίου 1990,σελίδα 9.Στην προσπάθειά τους να επικα-

λεστούν και να προβάλλουν ιατρική υποστήριξη για την άποψή τους ότι το μεταμοσχευό-

μενο αίμα είναι σίτιση του σώματος,οι εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά έχουν καταφύγει σε

γνώμες από κάποια ιατρική πηγή κάποιου προηγούμενου αιώνα ,όπως του Φρέντσμαν

Ντινάϊς του 17 ου αιώνα! (Δείτε για παράδειγμα τη Σκοπιά 15 Απριλίου 1958,σελ.13) Δεν

μπορούν να παραθέσουν έστω και μία μόνο σύγχρονη αυθεντία προς υποστήριξη αυτής

της άποψης]

Σε μια μεταμόσχευση νεφρού,το νεφρό δεν τρώγεται ως τροφή από το νέο σώμα στο οποίο εισέρχεται. Παραμένει νεφρό με την ίδια μορφή και λειτουργία. Το ίδιο αληθεύει για το αίμα . Δεν τρώγεται ως τροφή όταν "μεταμοσχεύεται" σε ένα άλλο σώμα. Παραμένει ο ίδιος ρευστός ιστός, με την ίδια μορφή και λειτουργία. Τα κύτταρα του σώματος δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσουν αυτό το μεταμοσχευμένο αίμα ως τροφή. Για να γίνει αυτό, το αίμα θα έπρεπε να περάσει από το πεπτικό σύστημα , να διασπαστεί και να προπαρασκευαστεί ώστε να μπορούν τα κύτταρα να το απορροφήσουν--έτσι θα έπρεπε πραγματικά και κατά γράμμα να φαγωθεί για να εξυπηρετήσει ως τροφή.

[υποσημείωση:Η εταιρία Σκοπιά, κατά καιρούς έχει συγκρίνει μια μετάγγιση

με την έκχυση αλκοόλ στις φλέβες.Αλλά το αλκοόλ είναι ένα πολύ διαφορετι-

κό υγρό,το οποίο ήδη είναι σε μορφή που τα κύτταρα του σώματος μπορούν

να απορροφήσουν ως θρεπτική ουσία.Το αλκοόλ και το αίμα είναι εντελώς

διαφορετικά απ' αυτήν την άποψη.]

Όταν αυτοί που ασκούν ιατρικό επάγγελμα πιστεύουν ότι υπάρχει ανάγκη για μετάγγιση αίματος αυτό δεν γίνεται επειδή ο ασθενής υποσιτίζεται . Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό γίνεται επειδή ο ασθενής έχει έλλειψη, όχι θρεπτικών ουσιών, αλλά οξυγόνου και αυτό οφείλεται στην έλλειψη επαρκών φορέων για την μεταφορά επαρκούς προμήθειας οξυγόνου, δηλαδή ερυθρών κυττάρων που μεταφέρουν το οξυγόνο του σώματος. Σε μερικές άλλες περιπτώσεις χορηγείται αίμα εξαιτίας της ανάγκης για άλλους παράγοντες, όπως είναι οι πηκτικοί παράγοντες (για παράδειγμα τα αιμοπετάλια), ανοσοφαιρίνες που περιέχουν αντισώματα, ή άλλα στοιχεία, αλλά πάλι όχι ως το μέσον για την χορήγηση τροφής.

Η εταιρία Σκοπιά, στην προσπάθειά της να παρακάμψει τις αποδείξεις ότι η μετάγγιση αίματος δεν είναι βρώση, και ο σκοπός της δεν είναι η "διατροφή του σώματος", συχνά προσπαθεί αυθαίρετα να διευρύνει το ζήτημα, συνδέοντας ή και αντικαθιστώντσς τον όρο "να διαθρέψει" με την έκφραση "να συντηρήσει τη ζωή" .Αυτή η παραπλανητική τακτική εξυπηρετεί ένα μόνο σκοπό: Να προκαλέσει σύγχυση στο ζήτημα . Η διατροφή του σώματος με τη βρώση και η συντήρηση της ζωής δεν είναι πανομοιότυπα πράγματα ούτε ισότιμα. Η βρώση είναι μόνο ένα από τα μέσα συντήρησης της ζωής. Συντηρούμε τη ζωή με πολλούς άλλους τρόπους εξίσου ζωτικούς, όπως μέσω της εισπνοής αέρα, μέσω της λήψης νερού ή άλλων υγρών, μέσω της διατήρησης του σώματος ζεστού εντός μιας βιώσιμης θερμοκρασιακής διακύμανσης, και μέσω ύπνου ή ανάπαυσης. Στις αναφορές τους στο αίμα, οι ίδιες οι Γραφές δεν ασχολούνται με την ευρεία διάσταση της "συντήρησης της ζωής", αλλά με την συγκεκριμένη πράξη της βρώσεως αίματος, και ξεκάθαρα με τη βρώση του αίματος ζώων που έχουν σφαχτεί. Όταν ένας Ισραηλίτης έτρωγε κρέας που περιείχε αίμα, δεν βασιζόταν πάνω στο αίμα για "να συντηρήσει τη ζωή του"--το κρέας και μόνο του εκπλήρωνε αυτήν την ανάγκη είτε με το αίμα είτε χωρίς το αίμα. Το εάν η ζωή του "συντηρείτο" από τη βρώση του αίματος ή όχι, απλά δεν ήταν το επίμαχο ζήτημα. Η πράξη της βρώσης αίματος ήταν απαγορευμένη και το κίνητρο ή οι τελικές συνέπειες της βρώσης δεν αναφέρονταν στους νόμους για το αίμα.

Η σύγχυση στο ζήτημα που προκλήθηκε με την αναξιόπιστη εισαγωγή της ιδέας της "συντήρησης της ζωής" επιτρέπει στην οργάνωση της Σκοπιάς να επιβάλλει στα μέλη της την ιδέα ότι οποιοσδήποτε δέχεται μια μετάγγιση αίματος δείχνει περιφρόνηση στην ζωοσωτήρια εξαγορά που επιτελέσθηκε από το λύτρο, με την σωτήρια δύναμη του χυθέντος αίματος του Χριστού στη θυσία του. Η δολιότητα σ' αυτή τη γραμμή λογίκευσης φαίνεται από το ότι τα κλάσματα αίματος που η οργάνωση της Σκοπιάς επιτρέπει στα μέλη τηςνα δέχονται, συχνά χορηγούνται ακριβώς για να σώσουν ή "να συντηρήσουν" τη ζωή του ατόμου, όπως στην περίπτωση του παράγοντα VIII , που χορηγείται στους αιμοφιλικούς ή των ανοσοσφαιρίνων οι οποίες εισάγονται με ένεση για την προστασία εναντίον ασθενειών που απειλούν τη ζωή ή για να εμποδίσουν τον θάνατο ενός παιδιού που οφείλεται στην ασυμβατότητα στο Rh . Είναι άδικο και άστοργο να αμφισβητείται το κίνητρο εκείνων που επιζητούν να διατηρήσουν τη ζωή τους, ή τη ζωή των αγαπημένων τους, επειδή δεν υποστηρίζουν ορισμένους κανονισμούς και απαγορεύσεις που προέρχονται από μια θρησκευτική οργάνωση, αποδίδοντας άρνηση πίστεως στα κίνητρά τους, όταν απλούστατα δεν υπάρχει στέρεη βάση, Γραφική ή άλλη, για να ενεργούν έτσι. Είναι μια προσπάθεια να τους φορτώσουν ένα αίσθημα ενοχής που επιβάλλεται από ανθρώπινους κανόνες, και όχι από θεία εντολή.

ΑΠΕΧΕΤΕ ΑΠΟ ΑΙΜΑ

-------------------------------

Η επιστολή που απεστάλη από τους αποστόλους και τους πρεσβυτέρους της Ιερουσαλήμ, και είναι καταχωρημένη στις Πράξεις κεφάλαιο 15,χρησιμοποιεί τον όρο "απέχετε σε σχέση με πράγματα θυσιασμένα στα είδωλα, από αίμα, από πνιχτά κι' από την πορνεία". Ο Ελληνικός όρος που χρησιμοποίησαν [απέχομαι] έχει τη βασική έννοια " μένω σε απόσταση ". Οι εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά υπαινίσσονται ότι, σε σχέση με το αίμα, έχει καθολική σημασία. Επομένως, η έκδοση " Μπορείτε να Ζείτε για Πάντα στο Παράδεισο στη Γη ", λέει στη σελίδα 216: Το να απέχετε από αίμα σημαίνει να μη το βάζετε καθόλου στο σώμα σας. Παρομοίως, η Σκοπιά 1 ης Μαϊου 1988, λέει στη σελίδα 17:"Για να περπατά κανείς στα ίχνη του Χριστού δεν θα έπρεπε να βάζει αίμα στο σώμα του, ούτε από το στόμα ούτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο." Μεταφέρει αυτός ο όρος, όμως, όπως χρησιμοποιείται στις Γραφές την απόλυτη σημασία την οποία αυτές οι εκδόσεις υπαινίσσονται; Ή αντίθετα , μπορεί να έχει σχετική σημασία, που αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη και περιορισμένη εφαρμογή;

Το ότι μπορεί να εφαρμόζεται όχι με μια καθολική σημασία που περιλαμβάνει τα πάντα αλλά με ένα περιορισμένο, συγκεκριμένο τρόπο, μπορεί να φανεί από τη χρήση της σε εδάφια όπως το 1 Τιμοθ.4:3 . Εκεί ο απόστολος Παύλος προειδοποιεί ότι μερικοί καθ' ομολογία Χριστιανοί θα εισήγαγαν διδασκαλίες επιβλαβούς φύσεως "που απαγορεύουν το γάμο, που διατάζουν την αποχή από τροφές τις οποίες δημιούργησε ο Θεός για να τις τρώνε με ευχαριστία". Σαφώς εδώ δεν εννοούσε ότι αυτά τα άτομα θα διέταζαν άλλους να απέχουν ολοκληρωτικά, με οποιονδήποτε τρόπο, από όλες τις τροφές που δημιούργησε ο Θεός. Αυτό θα σήμαινε καθολική νηστεία και θα οδηγούσε στο θάνατο. Είναι φανερό ότι αναφερόταν στην απαγόρευση συγκεκριμένων τροφών, προφανώς σε εκείνες που απαγορεύονταν κάτω από τον Μωσαϊκό νόμο.

Παρομοίως, στην 1 Πέτρου 2:11,ο απόστολος συμβουλεύει: "Αγαπητοί, σας προτρέπω ως ξένους και προσωρινούς κατοίκους να απέχετε από σαρκικές επιθυμίες, οι οποίες είναι αυτές που συγκρούονται με την ψυχή".

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι, σε τι πλαίσιο χρησιμοποίησε ο Ιάκωβος και το αποστολικό συμβούλιο την έκφραση " να απέχετε από αίμα "; Το ίδιο το συμβούλιο ασχολήθηκε συγκεκριμένα με την προσπάθεια ορισμένων να απαιτήσουν από τους Εθνικούς Χριστιανούς όχι μόνο να περιτέμνωνται αλλά επίσης και να "τηρούν τον νόμο του Μωϋσέως". Αυτό ήταν το επίμαχο ζήτημα με το οποίο καταπιάστηκε ο Πέτρος:Τήρηση του Μωσαϊκού νόμου, τον οποίον περιέγραψε ως επαχθή "ζυγό". Όταν ο Ιάκωβος μίλησε ενώπιον της σύναξης και περιέγραψε την πρότασή του για τα πράγματα από τα οποία οι Εθνικοί Χριστιανοί έπρεπε να προτρέπονται να απέχουν, πράγματα μολυσμένα από είδωλα, πορνεία, πνιχτά και αίμα--συνέχισε με την δήλωση:

"Διότι από τους αρχαίους καιρούς ο Μωϋσής έχει σε κάθε πόλη εκείνους

που τον κηρύττουν, επειδή διαβάζεται μεγαλόφωνα στις συναγωγές κάθε

Σάββατο".

Συνεπώς , σαφέστατα έλαβε υπ' όψιν της εκείνα που οι άνθρωποι άκουγαν "όταν διαβαζόταν ο Μωϋσής στις συναγωγές. Ο Ιάκωβος γνώριζε ότι στους αρχαίους καιρούς υπήρχαν Εθνικοί, "άνθρωποι από τα έθνη" οι οποίοι ζούσαν στη γη του Ισραήλ, κατοικώντας ανάμεσα στην Ιουδαϊκή κοινότητα. Ποιές ήταν οι απαιτήσεις που είχαν τεθεί σ' αυτούς από τον Μωσαϊκό νόμο; Δεν απαιτείτο να περιτέμνωνται αλλά απαιτείτο να απέχουν από ορισμένες συνήθειες και αυτές περιγράφονται στο βιβλίο του Λευϊτικού κεφάλαια 17 και 18. Αυτός ο νόμος καθόριζε ότι, όχι μόνο οι Ισραηλίτες αλλά και οι "πάροικοι" μεταξύ αυτών έπρεπε να απέχουν από τη συμμετοχή σε ειδωλολατρικές θυσίες, (Λευϊτ.17:7-9) από βρώση αίματος , περιλαμβανομένων και των ψόφιων ζώων (Λευϊτ.17:10-16), και από συνήθειες σεξουαλικώς ανήθικες (περιλαμβανομένης της αιμομιξίας και των ομοφυλοφιλικών πράξεων).Λευϊτ.18:6-26.

Ενώ η γη του Ισραήλ καθ'εαυτή, ήταν τώρα κάτω από τον έλεγχο Εθνικών, και μεγάλοι αριθμοί Ιουδαίων ζούσαν έξω σε διάφορες χώρες (και εκαλούντο η "διασπορά" που εσήμαινε "οι διασκορπισμένοι"), ο Ιάκωβος γνώριζε ότι σε πολλές πόλεις σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Ιουδαϊκή κοινότητα ήταν σαν ένας μικρόκοσμος αντανακλώντας την κατάσταση της Παλαιστίνης στους αρχαίους καιρούς, στο ότι ήταν πολύ κοινό για τους Εθνικούς να παρακολουθούν συνάξεις στη συναγωγή των Ιουδαίων κι' έτσι να αναμιγνύονται με αυτούς. Και οι πρώτοι Χριστιανοί, Ιουδαίοι και Εθνικοί Χριστιανοί, εξακολούθησαν να συχνάζουν σε τέτοιες συνάξεις στις συναγωγές και όπως γνωρίζουμε ο Παύλος και άλλοι έκαναν το μεγαλύτερο μέρος του κηρύγματός τους και της διδασκαλίας τους εκεί. Η αναφορά του Ιακώβου στην ανάγνωση του Μωϋσέως στις συναγωγές από πόλη σε πόλη, ασφαλώς παρέχει τη βάση να πιστεύουμε ότι, όταν ανέφερε τα πράγματα που είχε πρίν κατονομάσει, είχε κατά νού τις αποχές για τους Εθνικούς που είχε διατυπώσει ο Μωϋσής μέσα στην Ιουδαϊκή κοινότητα στους αρχαίους χρόνους. Όπως έχουμε δεί, ο Ιάκωβος συγκαταρίθμησε όχι μόνο τα ίδια ακριβώς πράγματα που βρίσκονται στο βιβλίο του Λευϊτικού, αλλά το έκανε και με την ίδια σειρά : Αποχή από ειδωλολατρική θυσία , αίμα , πνιχτά , και από την σεξουαλική ανηθικότητα . Πρότεινε την τήρηση εκείνων των ίδιων αποχών εκ μέρους των Εθνικών πιστών και ο προφανής λόγος γι' αυτή την αποχή ήταν οι περιστάσεις που επικρατούσαν, δηλαδή, της ανάμειξης Ιουδαίων και Εθνικών στις Χριστιανικές συνάξεις και της ανάγκης να διατηρηθεί η ειρήνη και η αρμονία μέσα σ' αυτή την συγκυρία .Όταν οι Εθνικοί Χριστιανοί προτρέπονταν να "απέχουν από αίμα" αυτό έπρεπε ξεκάθαρα να κατανοηθεί όχι με κάποια καθολική έννοια αλλά με την συγκεκριμένη σημασία της αποφυγής από τη βρώση του αίματος, κάτι που ήταν απεχθές για τους Ιουδαίους. Το να θέσουμε το ζήτημα πέραν αυτού του πλαισίου και να προσπαθήσουμε να καταστήσουμε το αίμα ένα είδος "ταμπού" σημαίνει ότι μετακινούμε το ζήτημα έξω από το Γραφικό και ιστορικό του πλαίσιο και του "επιβάλλουμε" μια σημασία που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει εκεί.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Ιάκωβος δεν συγκαταρίθμησε ζητήματα όπως ο φόνος και η κλοπή μεταξύ των αποχών που προέτρεψε . Αυτά τα πράγματα κατεδικάζοντο ήδη τόσο μεταξύ των Εθνικών γενικά, όσο και μεταξύ των Ιουδαίων. Αλλά οι Εθνικοί ανέχονταν την ειδωλολατρεία, ανέχονταν τη βρώση αίματος και τη βρώση ψόφιων ζώων και ανέχονταν την σεξουαλική ανηθικότητα, είχαν δε ακόμη και "πόρνες ναών" συνδεδεμένες με τόπους λατρείας. Οι προταθείσες αποχές, λοιπόν, επικεντρώνονταν σε αυτές τις συνήθειες των Εθνικών που ήταν πολύ πιθανό να δημιουργήσουν μεγάλη δυσαρέσκεια και να προσβάλλουν τους Ιουδαίους καταλήγοντας σε προστριβές και αναταραχή. Ο Μωσαϊκός νόμος δεν απαιτούσε την περιτομή των ξένων κατοίκων ως προϋπόθεση ώστε να μπορούν να ζουνειρηνικά μέσα στον Ισραήλ και ούτε ο Ιάκωβος το προέτρεψε.

Η επιστολή που προέκυψε από την πρόταση του Ιακώβου απευθύνθηκε συγκεκριμένα στους Εθνικούς Χριστιανούς, στους ανθρώπους "από τα έθνη", στην Αντιόχεια,τα η Συρία, και την Κιλικία, (σε περιοχές παρακείμενες στα βόρεια του Ισραήλ) και, όπως έχουμε δεί, κατάπιάστηκε με το συγκεκριμένο ζήτημα της προσπάθειας να απαιτηθεί από τους Εθνικούς πιστούς "η τήρηση του νόμου του Μωϋσέως". Καταπιάστηκε με κείνους τους τομείς διαγωγής που ήταν πολύ πιθανό να δημιουργήσουν δυσκολίες μεταξύ Ιουδαίων και Εθνικών πιστών. Όπως θα αποδειχθεί αργότερα, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η επιστολή αποσκοπούσε στο να θεωρηθεί ως "νόμος", λες και οι τέσσερις προταθείσες αποχές αποτελούσαν ένα "Τετράλογο" αντικαθιστώντας τον "Δεκάλογο" ή τις Δέκα Εντολές του Μωσαϊκού Νόμου. Ήταν συγκεκριμένη συμβουλή για μια συγκεκριμένη συγκυρία που επικρατούσε εκείνη την περίοδο της ιστορίας .

ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

Ενώ βρισκόμουν ακόμα στο Κυβερνών Σώμα δεν μπορούσα να μην αισθάνομαι ότι υπάρχει σε ένα μέτρο μεροληπτική εφαρμογή αυτής της πολιτικής ευνοώντας εκείνους που βρίσκονταν σε προνομιακή θέση. Οι δάσκαλοι μπορούσαν να διδάσκουν την Εξέλιξη ως αντικείμενο, κάνοντάς το αυτό από μια "καθαρά αντικειμενική θέση", κατά προτίμηση εξηγώντας στη τάξη την διαφορετική τους άποψη. Όπως είναι γνωστό, οι δικηγόροι μπορούν να υπηρετούν στα εκλογικά κέντρα. Ίσως το πιο αξιοσημείωτο απ' όλα, είναι ότι οι γιατροί μπορούν όχι μόνο να ανήκουν σε ιατρικές οργανώσεις που επιδοκιμάζουν τέτοιες πρακτικές όπως οι μεταγγίσεις αίματος και οι εκτρώσεις αλλά επίσης μπορούν να κάνουν μια μετάγγιση αίματος σε ένα ασθενή ο οποίος δεν είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά και ο οποίος την ζητά. Αυτό διακιολογείται στη βάση του ότι και ο Μωσαϊκός Νόμος επέτρεπε στους Ισραηλίτες να πωλούν στους ξένους κρέας από ζώα που είχαν πεθάνει χωρίς να χυθεί το αίμα τους. Παρ' όλα αυτά, το αίμα σ' αυτά τα ζώα ήταν ακόμη στα σώματά τους, δεν είχε εξαχθεί και αποθηκευτεί--μια διαδικασία που η οργάνωση καταδικάζει ως ένδειξη περιφρόνησης του νόμου του Θεού. Όλη η έντονη προτροπή, να επιδεικνύεται "βαθύς σεβασμός για την ιερότητα του αίματος", όλες οι προειδοποιήσεις για την ενοχή αίματος που αποδίδεται για κάθε κατάχρηση του αίματος, όλη η επιχειρηματολογία που καταδικάζει οποιαδήποτε αποθήκευση του αίματος ως ένδειξη περιφρόνησης του νόμου του Θεού, ξαφνικά χάνουν την ισχύ τους όταν περιλαμβάνονται χειρουργοί Μάρτυρες.

Με κάθε ειλικρίνεια, και χωρίς να θέλω να μειώσω οποιονδήποτε, όταν ανασκοπώ όλες τις διάφορες οργανωτικές διατάξεις, κανονισμούς, πολιτικές και τεχνικές λεπτομέρειες που έχουν εξεταστεί, δεν μπορώ παρά να πιστεύω ότι εάν ένα άτομο επρόκειτο να χρησιμοποιήσει στις πιο συνηθισμένες υποθέσεις της καθημερινής ζωής το είδος της λογικής που αντανακλάται σ' αυτές τις θέσεις και κανονισμούς, οι άνθρωποι θα ήταν αναγκασμένοι να θέσουν υπό αμφισβήτηση την υγεία αυτού του ατόμου.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Στην εποχή του ο απόστολος Παύλος μίλησε για εκείνους που "ήθελαν να είναι κάτω από νόμο".(Γαλάτες 4:21) Και σήμερα πολλοί το επιθυμούν αυτό. Ανόμοια με τους Ιουδαϊζοντες των ημερών του Παύλου, οι άνθρωποι μπορεί να μη συνηγορούν υπέρ της υποταγής στο Μωσαϊκό νόμο, αλλά με μια νομικίστικη προσέγγιση της Χριστιανοσύνης την μετατρέπουν σε νομικό κώδικα, ένα σώμα νόμων. Δημιουργούν μια μορφή δουλείας σε κανονισμούς και παραδοσιακές πρακτικές οι οποίες διαφεντεύουν τη σχέση των ανθρώπων με τον Θεό.

Αλλά γιατί οι άλλοι υποτάσσονται σ' αυτόν τον εξαναγκασμό; Τι είναι εκείνο που κάνει τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν την πολύτιμη ελευθερία να ασκούν τη δική τους ηθική κρίση ακόμη και στους πιο προσωπικούς τομείς της ζωής; Τι τους κάνει να υποτάσσονται στις ερμηνείες και τους κανόνες ατελών ανθρώπων, ακόμη και με τον κίνδυνο να χάσουν την εργασία τους, να υποφέρουν φυλάκιση, να θέτουν τη γαμήλια σχέση τους κάτω από μεγάλη ένταση, διακινδυνεύοντας ακόμη και τη ζωή τους την ίδια ή των αγαπημένων τους;

Εδώ εισέρχονται πολλοί παράγοντες .Ίσως είναι οι κοινωνικές και οικογενειακές πιέσεις και η συμμόρφωση να αποτελεί τον μόνο τρόπο να αποφευχθεί η διαφωνία, ακόμη και η σύγκρουση. Ίσως είναι ο ολοκληρωτικός και παραλυτικός φόβος της θείας απόρριψης και της τελικής καταστροφής εάν κάποιος πεθάνει έξω από την "κιβωτό" της οργάνωσης . Αλλά υπάρχει κι' ένας άλλος λόγος, ίσως ο πιο βασικός, ο οποίος συχνά βρίσκεται στη ρίζα του ζητήματος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αρέσκονται να διατυπώνονται τα πράγματα σε μαύρο-άσπρο, όπως το να είναι τα ζητήματα εύτακτα καταχωρημένα γι' αυτούς είτε ως ορθά είτε ως εσφαλμένα. Το να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις βασισμένες στη δική τους συνείδηση μπορεί να είναι δύσκολο, κατά καιρούς αγωνιώδες. Πολλοί προτιμούν να μη κάνουν αυτή την προσπάθεια, προτιμούν απλά να αφήνουν κάποιον να μιλάει γι' αυτούς, να είναι η συνείδηση γι' αυτούς. Είναι αυτό που επέτρεψε την ανάπτυξη του Ραββινικού ελέγχου και του συνόλου της Ραββινικής παράδοσης στις ημέρες του Ιησού. Αντί να αποφασίζουν κάτι στη βάση του Λόγου του Θεού και της ατομικής συνείδησης αυτό έγινε υπόθεση του "ρώτα τον Ραββίνο". Χωρίς αμφιβολία, μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά αυτό έχει γίνει: " ρώτα την οργάνωση ",ή απλά," ρώτα το Μπρούκλυν ".

Ένας άλλος λόγος είναι ο έξυπνος τρόπος με τον οποίο αυτή η νομικίστικη λογική και οι ερμηνείες έχουν προωθηθεί και επιβληθεί. Η θρησκευτική έμφαση στο νόμο, ο νομικισμός, χαρακτηρίζεται σταθερά από τη χρήση τεχνικών και σοφισμάτων, λογίκευση που δεν είναι μόνο διακριτική και έξυπνη αλλά και ευλογοφανής, ενίοτε ακόμη και εύστροφη, κι' εντούτοις λανθασμένη. Το να ξετυλίξει κάποιος μια τέτοια λογίκευση και να κατανοήσει περί τίνος πραγματικά πρόκειται απαιτεί προσπάθεια, μια προσπάθεια που οι περισσότεροι δεν φροντίζουν να κάνουν και που άλλοι απλά φαίνονται ανίκανοι να ολοκληρώσουν.

Εξετάστε μόνο δύο παραδείγματα από αρχαίες Ραββινικές πηγές. Στην παλιά εποχή, "δάσκαλοι του νόμου" προσπάθησαν να κάνουν την εντολή στην Έξοδο 16:29 "κανείς ας μη βγεί από το μέρος όπου βρίσκεται την έβδομη ημέρα" πιο σαφή. Απεφάσισαν ότι ένας άνθρωπος θα μπορούσε να περπατήσει το Σάββατο μόνο μια ορισμένη απόσταση (περίπου 1000 μέτρα) από το εξωτερικό σύνορο της πόλης του. Αυτή η διαδρομή ονομαζόταν "οδοιπορεία Σαββάτου". (Μια έκφραση που ήταν σε χρήση την εποχή του Ιησού. Βλέπε Πράξεις 1:12).Εντούτοις υπήρχε ένας τρόπος για να κάνει ένας άνθρωπος μια μεγαλύτερη πορεία απ' αυτή και, από την Ραββινική άποψη να είναι ακόμη "νόμιμος".Πώς;

Μπορούσε, στην ουσία, να "δημιουργήσει" μια δεύτερη κατοικία σε ένα σπίτι ή σε ένα μέρος μακριά από τον τόπο του (αλλά εντός των ορίων των 1000 μέτρων) τοποθετώντας σε κείνη την τοποποθεσία μια ημέρα πρίν το Σάββατο προμήθειες που επαρκούσαν τουλάχιστον για δύο γεύματα. Τότε, το Σάββατο μπορούσε να περπατήσει μέχρι εκείνη τη δεύτερη "κατοικία" και κατόπιν να επεκτείνει τη διαδρομή του για χίλια ακόμη μέτρα.

Η δήλωση του Ιερεμία 17:22,η οποία απαγορεύει τη μεταφορά "φορτίου από τα σπίτια σας την ημέρα του Σαββάτου" παρομοίως επεκτάθηκε .Οι δάσκαλοι του νόμου σκέφθηκαν ότι δεν υπήρχε απαγόρευση κατά της μεταφοράς πραγμάτων από το ένα μέρος του σπιτιού στο άλλο, ακόμη κι' αν το σπίτι κατοικείτο από περισσότερες από μια οικογένειες. Έτσι, απεφάσισαν ότι οι άνθρωποι που ζούσαν μέσα σε ένα ορισμένο τομέα (όπως εκείνοι που ζούν σε σπίτια κτισμένα γύρω από μια κοινή αυλή) μπορούσαν να φτιάξουν μια "νόμιμη" είσοδο για όλο το τομέα φτιάχνοντας κουφώματα στην είσοδο του δρόμου προς τον τομέα.

Τώρα, όλος ο τομέας εθεωρείτο σαν να ήταν μια "κατοικία" και έτσι μπορούσαν να μεταφέρονται πράγματα από το ένα σπίτι στο άλλο εντός του τομέα χωρίς να παραβιάζουν το νόμο. Συγκρίνατε τώρα αυτόν τον τρόπο λογίκευσης και τη χρήση τεχνικών με τη μέθοδο που χρησιμοποιεί η εταιρία Σκοπιά στην εφαρμογή των κανόνων της σχετικά με ορισμένες πλευρές της ιατρικής πρακτικής. Η Σκοπιά 1 ης Μαρτίου 1989, στο τμήμα Ερωτήσεις από Αναγνώστες , συζητάει τη μέθοδο άντλησης αίματος από έναν ασθενή πρίν από μια εγχείρηση την αποθήκευσή του και την επαναχορήγησή του σε μια επακόλουθη εγχείρηση. Κατόπιν αναφέρει κατηγορηματικά ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά " ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ αυτή τη διαδικασία ". Ο λόγος; Το αίμα"δεν είναι πλέον μέρος του ατόμου". Παρατίθεται το εδάφιο Δευτερονόμιο 12:24 το οποίο λέει ότι το αίμα ενός σφαγμένου ζώου πρέπει να χύνεται στο έδαφος. Με κάποιο τρόπο επικρατεί η λογική ότι αυτός ο νόμος σχετικά με την σφαγή ζώων θεωρείται ότι παρουσιάζει μια παράλληλη κατάσταση με την αποθήκευση του αίματος ζωντανών ανθρώπων όπως μόλις πρίν περιγράφηκε.

Αλλά κατόπιν το άρθρο συνεχίζει και συζητάει μιαν άλλη μέθοδο, όπου, κατά τη διάρκεια της εγχείρησης, το αίμα του ασθενούς εκτρέπεται σε μια καρδιοπνευμονική αντλία ή μηχάνημα αιμοδιάλυσης (συσκευή τεχνητού νεφρού) για την οξυγόνωση ή φιλτράρισμα του αίματος του ασθενούς πρίν την επανεισαγωγή του. Το άρθρο πληροφορεί τους αναγνώστες του ότι, ανόμοια με την άλλη μέθοδο αυτή η μέθοδος μπορεί να θεωρηθεί ως αποδεκτή. Γιατί; Διότι ο Χριστιανός μπορεί να την θεωρεί ως επέκταση του κυκλοφορικού του συστήματος, έτσι ώστε το αίμα να περνά μέσω ενός τεχνητού οργάνου και έτσι να αισθάνεται ότι το αίμα σ' αυτό το "κλειστό κύκλωμα" ειναι ακόμη μέρος του εαυτού του και δεν χρειάζεται να χυθεί.

Πόσο διαφορετική είναι αυτή η τεχνητή "επέκταση" του κυκλοφορικού συστήματος από τον Ραββινικό νομικισμό που επέτρεπε την επέκταση της απόστασης μιας "οδοιπορείας Σαββάτου" μέσω της επινόησης μιας τεχνητής δεύτερης κατοικίας; Ή πώς η τεχνητή διοχέτευση του αίματος σε ένα "κλειστό κύκλωμα" είναι διαφορετικό πράγμα από την αρχαία νομικίστικη δημιουργία ενός "κλειστού κυκλώματος" αποτελούμενο από ένα αριθμό σπιτιών μέσω μιας τεχνητής εισόδου; Ο ίδιος τρόπος σοφικίστικης λογίκευσης χρησιμοποιείται και στις δύο περιπτώσεις αρχαία και σύγχρονη.

Πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά μέσα στην καρδιά τους μπορεί να αισθάνονται ότι η πρώτη μέθοδος, της αποθήκευσης αυτόλογου αίματος ενός ανθρώπου, στην πραγματικότητα, δεν είναι περισσότερο αντιγραφική από τη δεύτερη μέθοδο, που διοχετεύει το αίμα σε μια καρδιοπνευμονική αντλία και συσκευή. Εντούτοις δεν είναι ελεύθεροι να ακολουθήσουν τη δική τους συνείδηση. Η ζωή ενός ατόμου μπορεί να βρίσκεται στη ζυγαριά αλλά πρέπει να τηρήσει την ερμηνευτική λογική και τις τεχνικές μεθόδους της εταιρίας Σκοπιά διότι αποτελούν μέρος "του μεγάλου σώματος του Θεοκρατικού νόμου". Εάν δεν υπακούσει θα διακινδυνεύσει την αποκοπή του.

Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Ο νόμος συχνά παράγει μια εξωτερική εμφάνιση που καλύπτει εκείνο που είναι μέσα του ο άνθρωπος.Την εποχή του Ιησού, επέτρεπε στους θρησκευτικούς ηγέτες που ζούσαν με λεπτομερείς κανόνες να φαίνονται στους ανθρώπους απ' έξω σαν αγαθοί, έντιμοι ανθρωποι, αλλά μέσα ήταν πλήρεις υποκρισίας και ανομίας. Αυτό λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο στην εποχή μας.

Ο νόμος, λοιπόν, είναι ελάχιστα αποτελεσματικός σε εκείνους τους τομείς που σχετίζονται στενά με την καρδιά.Ο νόμος μπορεί να αναγνωρίσει και να τιμωρήσει ένα κλέφτη. Αλλά δεν μπορεί να κάνει το ίδιο για έναν άνθρωπο που είναι νομοταγής μεν, αλλά είναι επίσης άπληστος, και του οποίου η απληστία και η τσιγγουνιά κάνει άλλους να υποφέρουν.Ο νόμος μπορεί να καταδικάσει ακόμη και να εκτελέσει τον δολοφόνο. Αλλά ο νόμος μπορεί να κάνει λίγα πράγματα για να "διώξει" τον άνθρωπο που μισεί, στον οποίο φωλιάζει η ζήλεια, ο φθόνος,η μνησικακία και ο οποίος επιζητεί εκδίκηση--ιδιαίτερα εάν αυτό το κάνει προσεκτικά με "νόμιμα" μέσα. Γνωρίζω ανθρώπους αυτού είδους, περιλαμβανομένων ανθρώπων σε υψηλές θέσεις.

Μπορούμε να δούμε μια ετυπωσιακή αντίθεση μεταξύ της νομικίστικης προσέγγισης του ελέγχου μέσω πολιτικής κανόνων και κανονισμών,και την προσέγγιση που υιοθετεί ο απόστολος Παύλος στη συμβουλή που δίνει κατά της αδικοπραγίας.Η έκκλησή του με σταθερότητα έδινε κύρια έμφαση,όχι στο νόμο,αλλά στην αγάπη.Έτσι, στην επιστολή του προς Ρωμαίους,γράφει:

"Μην οφείλετε σε κανέναν τίποτα απολύτως,παρά μόνο το να αγαπάτε

ο ένας τον άλλο,διότι αυτός που αγαπάει το συνάνθρωπό του έχει εκπλη-

ρώσει το νόμο.Διότι ο νομικός κώδικας,"Δεν πρέπει να μοιχεύσεις,Δεν

πρέπει να διαπράξεις φόνο,Δεν πρέπει να κλέψεις,Δεν πρέπει να έχεις

πλεονεξία",και οποιαδήποτε άλλη εντολή υπάρχει,συνοψίζεται σε αυτόν

το λόγο,δηλαδή στο "Πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυ-

το σου".Η αγάπη δεν εργάζεται το κακό στον πλησίον,άρα η αγάπη από-

τελεί εκπλήρωση του νόμου." Ρωμαίους 13:8-10

Ο Παύλος εφάρμοσε αυτήν την προσέγγιση στον χειρισμό προβλημάτων από μέρους του. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι εκείνο του ζητήματος της βρώσης κρέατος που είχε προσφερθεί σε είδωλα (ένα από τα τέσσερα πράγματα που περιλαμβάνει η επιστολή που καταγράφεται στις Πράξεις κεφάλαιο 15).Στην Κόρινθο,μερικοί χριστιανοί πήγαιναν σε ειδωλολατρικούς ναούς όπου τέτοιο κρέας που είχε θυσιαστεί μαγειρευόταν και σερβίρον-ταν (με κάποιο αντίτιμο) στον περίβολο του ειδωλολατρικού ναού.Το να φάει ένας χριστιανός εκεί, στα μάτια των ομοπίστων του--ιδαίτερα εκείνων με Ιουδαϊκό υπόβαθρο--αναμφιβόλως θα μπορούσε να συγκριθεί με τον τρόπο που οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θα έβλεπαν ένα από τα μέλη τους σήμερα να συμμετέχει σε ένα εκκλησιαστικό δείπνο, που αποτελούνταν από τροφή που προηγουμένως είχε ευλογηθεί από ιερείς και είχε σερβιριστεί στον Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό ναό του Αγίου Πατρικίου στη Ν.Υόρκη,και τα χρήματα να πηγαίνουν στην εκκλησία. Παρότι η άποψη μπορεί να είναι συγκρίσιμη,το ζήτημα αυτό καθεαυτό είναι πολύ πιο σοβαρό. Πώς, λοιπόν,ο απόστολος χειρίστηκε το ζήτημα;

Απείλησε εκείνους που έτρωγαν αυτό το κρέας προειδοποιώντας τους για δικαστικές διαδικασίες και πιθανή αποκοπή; Έκανε έκκληση στο νόμο, σε ένα σύνολο κανόνων, ως το μέσον για την χαλιναγώγηση αυτής της συνήθειας; Τουναντίον, έδειξε ότι η ενέργεια αυτή καθεαυτή δεν ήταν καταδικάσιμη. Αλλά θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπιθύμητες,ακόμη και τραγικές συνέπειες. Συμβουλεύοντας με βάση,όχι τον νόμο αλλά την αγάπη, έγραψε:

"Σχετικά με τις τροφές που έχουν προσφερθεί στα είδωλα,ξέρουμε ότι

όλοι έχουμε γνώση.Η γνώση κάνει κάποιον να φουσκώνει από υπερη-

φάνεια,αλλά η αγάπη εποικοδομεί.Αν κανείς νομίζει ότι έχει αποκτήσει

γνώση για κάτι,δεν το γνωρίζει ακόμη όπως πρέπει να το γνωρίζει.Αλ-

λά αν κανείς αγαπάει τον Θεό,Εκείνος τον γνωρίζει αυτόν.

Σχετικά με τη βρώση των τροφών που έχουν προσφερθεί στα είδωλα,

ξέρουμε ότι το είδωλο δεν είναι τίποτα στον κόσμο και ότι δεν υπάρχει

κανένας άλλος Θεός παρά μόνο ένας.Διότι ακόμη και αν υπάρχουν

εκείνοι που αποκαλούνται "θεοί",είτε στον ουρανό είτε στη γη,όπως

υπάρχουν πολλοί "θεοί" και πολλοί "κύριοι",για εμάς,όμως,υπάρχει έ-

νας Θεός,ο Πατέρας,από τον οποίο είναι τα πάντα,και εμείς για αυτόν,

και υπάρχει ένας Κύριος,ο Ιησούς Χριστός,μέσω του οποίου είναι τα

πάντα,και εμείς μέσω αυτού.

Παρ'όλα αυτά,δεν υπάρχει αυτή η γνώση σε όλους,αλλά μερικοί,καθώς

ήταν συνηθισμένοι μέχρι τώρα στο είδωλο,τρώνε τροφή ως κάτι που

έχει θυσιαστεί σε είδωλο,και η συνείδησή τους,που είναι αδύναμη,μο-

λύνεται.Αλλά η τροφή δεν θα μας συστήσει στον Θεό.Αν δεν φάμε,δεν

υστερούμε,και αν φάμε,δεν έχουμε κανένα κέρδος.Αλλά να προσέχετε

μήπως αυτή η εξουσία σας γίνει πρόσκομμα για εκείνους που είναι α-

δύναμοι.Διότι αν κανείς δεί εσένα,που έχεις γνώση,να πλαγιάζεις για

γεύμα σε ειδωλολατρικό ναό,δεν θα οικοδομηθεί η συνείδηση εκείνου

που είναι αδύναμος μέχρι του σημείου να τρώει τροφές που έχουν

προσφερθεί σε είδωλα;Πραγματικά,με τη δική σου γνώση καταστρέ-

φεται αυτός που είναι αδύναμος,ο αδελφός σου για χάρη του οποίου

πέθανε ο Χριστός.Αλλά όταν αμαρτάνετε με αυτόν τον τρόπο ενάντια

στους αδελφούς σας και τραυματίζετε τη συνείδησή τους που είναι

αδύναμη,αμαρτάνετε ενάντια στον Χριστό. 1 Κορινθ.8:1-12

Το αν θα έτρωγε κάποιος ή όχι δεν εξαρτάτο, συνεπώς, από τον νόμο ή το ενδιαφέρον για να μη βρεθεί ένοχος παραβίασης του νόμου. Εξαρτάτο από την αγάπη και το ενδιαφέρον να μη βλάψει τον αδελφό του "για τον οποίο πέθανε ο Χριστός"--μια αληθινά ανώτερη προσέγγιση που έκανε τον χριστιανό να αποκαλύψει τι βρίσκεται στην καρδιά του--όχι απλά η συμμόρφωση σε ένα κανόνα.

Αυτή η ίδια συμβουλή αποδεικνύει επίσης ότι ο απόστολος δεν θεωρούσε την απόφαση στην οποία κατέληξαν οι απόστολοι και άλλοι στην Ιερουσαλήμ (που είναι καταχωρημένη στις Πράξεις κεφάλαιο 15) ως "νόμο". Εάν ήταν νόμος,ο Παύλος ποτέ δεν θα έγραφε όπως έγραψε στους χριστιανούς στην Κόρινθο, αναφέροντας με ειλικρίνεια ότι η βρώση κρεάτων που είχαν προσφερθεί στα είδωλα ήταν ζήτημα συνειδήσεως,με καθοριστικό παράγοντα το αν η βρώση θα έκανε τους άλλους να προσκόψουν ή όχι.Το να δούμε την επιστολή της Ιερουσαλήμ ως νόμο,και πάνω σε αυτή τη βάση,να ισχυρισθούμε ότι η αναφορά της στο αίμα δείχνει ότι οι χριστιανοί παραμένουν κάτω από τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου σχετικά με το αίμα,σημαίνει ξεκάθαρα ότι αγνοούμε τις δηλώσεις του Παύλου στο ζήτημα "του κρέατος που έχει προσφερθεί στα είδωλα",δείχνοντας ότι αυτή η λογίκευση είναι άκυρη.

[ υποσημείωση : Σε σχέση με τη σεξουαλική ανηθικότητα (ή πορνεία) που

αναφέρεται στην επιστολή της Ιερουσαλήμ,πουθενά δεν λέει ο απόστολος

ότι είναι κάτι που μπορεί να είναι ορθό ή εσφαλμένο στη βάση του αν προ-

καλεί πρόσκομμα.Είναι φανερό πως θεωρούσε ότι δεν υπάρχουν παράγον-

τες που να την δικαιολογούν.Παρ' όλα αυτά δεν παρουσιάζεται ως νομικός

κανόνας απαραίτητος για να αναγνωρίζει ο χριστιανός την ανάγκη να αποφεύ-

γει την σεξουαλική ανηθικότητα.Όπως παρατηρεί ο απόστολος Παύλος στην

1 Κορ.6:13-19,εάν το άτομο καθοδηγείται από τον νόμο της αγάπης θα το

θεωρήσει ανεπίτρεπτο,αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για κατάχρηση του σώ-

ματός του,το οποίο είναι ενωμένο με τον Χριστό.(2 Θεσσαλ.4:3-6)

Εάν δεν ήταν πιθανό κάποιο πρόσκομμα τότε κανένας δεν θα μπορούσε να κρίνει ορθά τον Παύλο ή οποιονδήποτε άλλο χριστιανό για τη βρώση τέτοιου κρέατος.Όπως αναφέρει ο Παύλος:

"Συνείδηση λέω,όχι τη δική σου,αλλά του άλλου.Διότι για ποιο λόγο να

κρίνεται η ελευθερία μου από τη συνείδηση κάποιου άλλου;"

1 Κορινθ.10:29

ΠΟΣΟ ΓΝΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ;

Είναι αλήθεια ότι η καθιέρωση ενός νομικού ελέγχου πάνω στους άλλους μπορεί να επιτύχει μια μορφή ενότητας και τάξης.Αλλά πόσο γνήσια είναι; Δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για ενότητα και τάξη βασισμένη στην ομοιομορφία και τη συμμόρφωση; Από την άλλη μεριά,η άρνηση να επιτραπεί στους ανθρώπους να ασκούν τον έλεγχο της προσωπικής τους ζωής--μέσω νομικίστικης ερμηνείας--δεν λειτουργεί κατά της αληθινής ενότητας και συνοχής; Σημαίνει αυτό ότι κάθε άτομο που χαράσσει τη δική του πορεία είναι ισχυρογνώμον, ανεξάρτητο και αυτάρεσκο; Δεν είναι αναγκαίο ούτε πρέπει--εάν το άτομο δέχεται γνήσια την ηγεσία Εκείνου που δίνει τέτοια ελευθερία.

Όπως κάποιος δεν μπορεί να αγαπά τον αόρατο Θεό και ταυτόχρονα να μισεί τον πλησίον του, έτσι κάποιος δεν μπορεί να παραμένει ενωμένος με τον αόρατο Γιό του Θεού και να διαφωνεί ή να αποσυνδέεται απ'όλους τους άλλους που παραμένουν ενωμένοι μ' αυτόν και υποτάσσονται ταπεινά στην ίδια ηγεσία. Σύμφωνα με τις Γραφές, είναι η αγάπη, όχι η συμμετοχή σε κάποια οργάνωση, που είναι ο τέλειος δεσμός της ενότητας, διότι η αγάπη είναι μακρόθυμη, αγαθή, δεν είναι ζηλότυπη, δεν επαίρεται, δεν υπερηφανεύεται ούτε αποβλέπει στα δικά της συμφέροντα, αλλά επιζητεί το καλό των άλλων.

Η αγάπη δεν πιέζει τους άλλους σε μια συνεκτική σχέση, αλλά τους ενώνει. Οποιαδήποτε άλλη προβαλλόμενη χριστιανική ενότητα στηριγμένη σε άλλη βάση είναι πλασματική, όχι γνήσια, και μπορεί να διατηρηθεί μόνο με αντιχριστιανικά μέσα.

Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Ένα απίστευτα πολύπλοκο σύστημα κανόνων είναι σήμερα σε λειτουργία μεταξύ των Μαρτύρων του Ιεχωβά το οποίο τους αποστερεί το δικαίωμα άσκησης της ατομικής συνείδησης σε ένα πολύ ευρύ πεδίο της ζωής και της διαγωγής, και τους καθιστά υποτελείς σε μια εκκλησιαστική νομοθετική εξουσία και σε ένα ανώτατο δικαστήριο που αποτελείται από ατελείς ανθρώπους. Ως πρώην μέλος αυτού του δικαστηρίου και νομοθετικής εξουσίας είμαι πεπεισμένος ότι η ρίζα όλων των προβλημάτων βρίσκεται στην μη αναγνώριση της αλήθειας ότι, ως χριστιανοί δεν είμαστε πλέον κάτω από νόμο αλλά κάτω από την ελεήμονα καλοσύνη μέσω του Χριστού. Μέσω του Γιού του Θεού μπορούμε να απολαμβάνουμε ελευθερία από την τήρηση κάποιου νόμου, να απολαμβάνουμε την δικαιοσύνη που είναι προϊόν, όχι της τήρησης του νόμου, αλλά της πίστεως και της αγάπης.

Η αποτυχία να εκτιμήσουν αυτή τη θεία προμήθεια, η αμφιβολία ότι είναι πραγματικά δυνατό για ένα αόρατο πρόσωπο να ασκεί αποτελεσματική ηγεσία και κατεύθυνση των ακολούθων του στη γη χωρίς κάποιο πολύ οργανωμένο ορατό οικοδόμημα εξουσίας που λειτουργεί ως θρησκευτικό δικαστήριο, και η απροθυμία να πιστέψουν ότι οι άνθρωποι μπορούν να προστατευθούν κατά της αδικοπραγίας χωρίς να περιβάλλονται από ένα "φράχτη" νόμων, κανόνων και ψηφισμάτων--αυτό είναι που κάνει πολλά, ίσως τα περισσότερα άτομα να σοκάρονται στη σκέψη να μη βρίσκονται κάτω από νόμο και την απορρίπτουν, όχι μόνο ως μη πρακτική, αλλά επικίνδυνη και ολέθρια που προωθεί την ασέβεια και την ανηθικότητα. Τους κάνει να επηρεάζονται εύκολα και να πείθωνται από τα επιχειρήματα εκείνων οι οποίοι θέλουν να εισαγάγουν και να επιβάλλουν--για να χρησιμοποιήσω τους όρους της Σκοπιάς--"μια νομική διευθέτηση ελέγχου" η οποία θα επιβάλλεται και θα εφαρμόζεται από ένα θρησκευτικό δικαστικό σύστημα.

Είναι διότι το άγιο πνεύμα του Θεού που δίδεται μέσω του Ιησού Χριστού, έχει ανώτερη ισχύ απ' αυτόν τον νόμο, και μέσω της δύναμής του υποκινεί τον χριστιανό να αγαπά τον Θεό και τον πλησίον, που κάνει τον απόστολο να λέει:

"Αν οδηγείστε δε από το πνεύμα,δεν είστε κάτω από νόμο ...; ...; ...; ...; ...; ...;..

οι καρποί του πνεύματος είναι:αγάπη,χαρά,ειρήνη,μακροθυμία,καλοσύνη,

αγαθότητα,πίστη,πραότητα,εγκράτεια.Εναντίον τέτοιων πραγμάτων δεν

υπάρχει νόμος." Γαλ.5:18,22,23

Αυτή είναι η μεγαλοσύνη της χριστιανικής ελευθερίας, να γνωρίζει κάποιος ότι μπορεί να απολαμβάνει την ελευθερία και την αυθόρμητη και αβίαστη άσκηση των θείων ιδιοτήτων χωρίς καμία θρησκευτική εξουσία να έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει και να ακυρώνει τέτοιες εκδηλώσεις αγάπης ή καλοσύνης ή πραότητας ή οποιασδήποτε άλλης ιδιότητας. Μπορούν να το κάνουν αυτό ελεύθεροι από ανησυχία, γνωρίζοντας ότι "δεν υπάρχει νόμος", δεν υπάρχει κάποιο σύνολο κανόνων που να τους εμποδίζει να κάνουν αυτό για το οποίο είναι πεπεισμένοι στη καρδιά τους ότι είναι ορθό και καλό πράγμα να κάνουν, τα αγαθά και στοργικά πράγματα που επιδοκιμάζει ο Θεός, ακόμη κι' αν δυσαρεστούν ορισμένους ανθρώπους.

Ασφαλώς, λοιπόν, το ότι δεν βρισκόμαστε κάτω από νόμο, αλλά κάτω από την ελεήμονα αγαθότητα του Θεού, με κανένα τρόπο δεν μικροποιεί την αίσθηση της ευθύνης μας ως ελεύθερων ανθρώπων του Χριστού. Στην πραγματικότητα την αυξάνει. Διότι γνωρίζουμε ότι "έτσι πρέπει να μιλάμε και έτσι να ενεργούμε, όπως εκείνοι που πρόκειται να κριθούν (όχι από κάποιο νομικό κώδικα ή από ένα σύνολο διατάξεων που έχει επιβληθεί από ανθρώπους) με τον νόμο της ελευθερίας, διότι αυτός που δεν πράττει έλεος θα λάβει κρίση χωρίς έλεος". Αυτός ο "νόμος της ελευθερίας" είναι αυτός που ο μαθητής Ιάκωβος είχε μόλις μνημονεύσει στην επιστολή του ως τον "κυρίαρχο νόμο" ή "ανώτερο νόμο", δηλαδή," πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου".

Η γνώση ότι το αν θα ευαρεστήσουμε τον ουράνιο Πατέρα μας δεν καθορίζεται απ' το αν ζήσαμε τη ζωή μας σύμφωνα με τον νόμο, ένα σύνολο κανόνων, αλλά από τον αν έχουμε ζήσει σύμφωνα με την αγάπη, έχει μια εξαγνιστική επίδραση που ενισχύει την καρδιά. Ο Γιός του Θεού, η Κεφαλή και Κύριός μας, ο οποίος μας ελευθερώνει από την τήρηση κάποιου νόμου--και από ανθρώπους που επιβάλλουν τον θρησκευτικό νόμο και μας εξαναγκάζουν--έδωσε το παράδειγμα αυτής της αγάπης για μας. Συνεπώς, δεν έχουμε ανάγκη να επικεντρώνουμε την προσοχή μας στην απομνημόνευση κάποιου πολύπλοκου συνόλου οργανωτικών κανόνων και πρακτικών, ούτε καν να σκεφτόμαστε με όρους κάποιων νόμων. Μάλλον επικεντρώνουμε την προσοχή μας στον Γιό του Θεού και σε εκείνα που μάθαμε γι' αυτόν μέσω του Λόγου του Θεού και πιστά επιζητούμε να θέτουμε τη ζωή του ως παράδειγμα για μας.

1. Καύχηση για τον εντοπισμό τής Παρουσίας τού Χριστού

Το βασικό χαρακτηριστικό τής εταιρίας Σκοπιά, και κατ' επέκτασιν τών οπαδών της Μαρτύρων τού Ιεχωβά, είναι ότι σε ολόκληρη την ιστορία τους, κηρύττουν ένα "τέλος" που διαρκώς διαψεύδεται, και πλήθος ημερομηνιών που διαρκώς αναβάλλονται. Ποιος δεν ξέρει τις ψευδοπροφητείες τής οργάνωσης αυτής, από την εποχή τού Ρώσσελ ακόμα, για το τέλος τού θα ερχόταν το 1874, το 1878, το 1881, το 1914, το 1918, το 1920, το 1925, το 1975, το τέλος τής γενιάς τού 1914... Ποιος δεν έχει ακούσει να επιμένουν κάθε φορά για μία απ' αυτές τις ημερομηνίες, και μετά τη διάψευσή τους, να ρίχνουν το φταίξιμο στην... προοδευτική κατεύθυνση τού... Θεού για την οργάνωση τής Σκοπιάς; Λες και ο Θεός είναι αυτός που τους ενέπνευσε να ψευδοπροφητεύουν και να παροδηγούν τόσα εκατομμύρια ανθρώπων;

Είναι χαρακτηριστικός ο ισχυρισμός τους, ότι είναι δήθεν "οι μόνοι" που εντόπισαν ότι ο Χριστός ήλθε το 1914 ως... "αόρατος" βασιλιάς, γι' αυτό και τους επέλεξε μεταξύ όλων τών άλλων θρησκειών, επειδή δήθεν διέκριναν την... αλήθεια για την ΑΟΡΑΤΗ παρουσία Του το 1914 ως "πιστός και φρόνιμος δούλος". Μάλιστα, αποκρύπτοντας ότι αυτοί περίμεναν ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΗ, γράφουν ψευδώς ότι το περίμεναν για τον ουρανό, και καυχώνται για την... οξυδέρκειά τους, γράφοντας στη «Σκοπιά» της 15ης Φεβρουαρίου του 1961 στη σελίδα 98: «από το 1877, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και προφορικώς και εντύπως, εφιστούσαν ήδη την προσοχή στο τέλος των επτά καιρών των εθνών στο 1914, οπότε θα εγίνετο πλήρης εγκαθίδρυσις της βασιλείας του Θεού στα χέρια του Χριστού στους ουρανούς».

Στη «Σκοπιά» της 1ης Μαρτίου του 1970 στη σελίδα 143 διαβάζουμε: «δεν τους άρεσε να λάβουν υπό σημείωσιν (σημ. ΟΟΔΕ: δεν άρεσε στους χριστιανούς των άλλων δογμάτων και ομολογιών), ότι οι καιροί των Εθνών είχαν τελειώσει το έτος 1914 και ότι αυτοί οι Μάρτυρες (του Ιεχωβά) είχαν δικαιωθεί από τα παγκόσμια γεγονότα, υποδεικνύοντας αυτό το έτος (σημ. το 1914), πριν από δεκαετίες ήδη, ως το έτος που η βασιλεία του Θεού δια του Χριστού θα ελάμβανε πλήρη εξουσία στους ουρανούς».

Όπως βεβαίως έχουμε αποδείξει, άλλα περίμεναν αυτοί, και άλλα έγιναν. Παρ' όλα αυτά, αυτοί δεν παύουν να καυχώνται για την... επιτυχία τους, τη μοναδική μεταξύ όλων τών άλλων θρησκειών, ως προς τον εντοπισμό τής έλευσης τού Κυρίου!

Μάλιστα ακόμα και το όνομα τού βασικού περιοδικού τους, "η Σκοπιά", υποδηλώνει αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό τους: Στέκονται φρουροί για να εντοπίσουν πότε... θα επιστρέψει ο Κύριος! Αυτό δηλαδή που στην κοινή γλώσσα ονομάζουμε: "τσιλιαδόροι"! Μάλιστα ολόκληρο το όνομα τού περιοδικού τους, όπως ήταν όταν ξεκίνησε, αυτό ακριβώς υποδηλώνει: "Η Σκοπιά τής Σιών και κήρυξ τής του Χριστού Παρουσίας". Στέκονται δηλαδή "φρουροί", όχι για άλλο λόγο, αλλά για να εντοπίσουν πότε θα έρθει ο... Κύριος! Αυτό είναι το κήρυγμά τους, το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ "ευαγγέλιο" προς τον κόσμο. Το ότι ο Κύριος ήρθε "αόρατα", και ότι θα επιστρέψει μέσα στο χρονικό διάστημα, ή κατά το έτος που προσδιορίζουν αυτοί κάθε φορά, με την βεβαιότητα τού... αγωγού τού Θεού, που με το Πνεύμα Του γνωρίζει να ερμηνεύει τις άγιες Γραφές με εγκυρότητα για το πότε θα επιστρέψει ο Κύριος! Αλλά έχει η Σκοπιά τόση εγκυρότητα, που δεν κατάφερε ούτε μία φορά να επιτύχει τη σωστή ημερομηνία τού ερχομού Του!

Η Σκοπιά στο βιβλίο της "Χιλιετής Βασιλεία", στη σελ. 355 γράφει: " Κατά την επιθεώρηση του υπολοίπου των χρισμένων μαθητών του το έτος 1919 μ.Χ., ο Βασιλιάς Ιησούς Χριστός που είχε αρχίσει να βασιλεύει βρήκε πραγματικά τον διορισμένο «δούλο» πιστό και φρόνιμο στη διατροφή των 'οικιακών υπηρετών' του. Συνεπώς, διόρισε αυτή την τάξη του «δούλου» πάνω σ' όλα τα υπάρχοντα του. Η διευρυμένη υπεύθυνη θέση τους τώρα ήταν να υπηρετούν για την εκπλήρωση των προφητειών της Βασιλείας που είχε έρθει τώρα ο καιρός να λάβουν χώρα. "

Ποια ακριβώς ήταν η "τροφή" που έδινε ο "Πιστός και Φρόνιμος Δούλος" τού Μπρούκλιν στους συνδούλους του;

Φυσικά ΔΕΝ ήταν η Θεία Κοινωνία. Ήταν ένα "δογματικό πακέτο" με ερμηνείες τού Ρώσσελ, στηριγμένο εξ ολοκλήρου σε χρονολογικούς υπολογισμούς και σε αποκρυφιστικούς αριθμολογικούς υπολογισμούς Πυραμίδων, για το πότε θα ερχόταν ο Ιησούς Χριστός, γεμάτο από αποτυχημένες ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ για το τέλος. Αυτή ήταν "η εν καιρώ τροφή" που τόσο εκτίμησε ο Κύριος Ιησούς Χριστός, κατά τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά! Το να κρατούν "τσίλιες" για το πότε θα... επιστρέψει, και μάλιστα με τόσο απόλυτο ποσοστό αποτυχίας!

2. Πότε κάποιος "κρατάει τσίλιες";

Όπως είναι γνωστό, οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, θεωρούν ότι εκπληρώνουν την προφητεία τού Χριστού για τον Πιστό και Φρόνιμο Δούλο, που αναφέρεται στην παραβολή τού Χριστού στην Αγία Γραφή, στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, 24/κδ: 45-51: " Τις άρα εστίν ο πιστός δούλος και φρόνιμος, ον κατέστησεν ο κύριος αυτού επί της θεραπείας αυτού του διδόναι αυτοίς την τροφήν εν καιρω; 46 μακάριος ο δούλος εκείνος ον ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ποιούντα ούτως. 47 αμήν λέγω υμίν ότι επί πάσι τοις υπάρχουσιν αυτού καταστήσει αυτόν. 48 εάν δε είπη ο κακός δούλος εκείνος εν τη καρδία αυτού, χρονίζει ο κύριός μου ελθείν, 49 και άρξηται τύπτειν τους συνδούλους αυτού, εσθίη δε και πίνη μετά των μεθυόντων, 50 ήξει ο κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ωρα ή ου γινώσκει, 51 και διχοτομήσει αυτόν, και το μέρος αυτού μετά των υποκριτών θήσει· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων ".

Ας σταθούμε όμως να παρατηρήσουμε μερικά σημεία αυτής τής παραβολής, και να τα αντιπαραβάλλουμε με την ιστορία και τις πρακτικές τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, για να δούμε κατά πόσον το παράδειγμά τους, εναρμονίζεται με το παράδειγμα ενός "Πιστού και Φρόνιμου Δούλου", ή αντιθέτως, με το παράδειγμα ενός "Πονηρού  και Κακού Δούλου".

Και πρώτα, ας εξετάσουμε, από την εμπειρία μας, το εξής πολύ σημαντικό ερώτημα: Πότε ένας Δούλος "κρατάει τσίλιες", για το πότε θα επιστρέψει ο Κύριός του;

Όσοι έχουμε εμπειρία από εργάτες επιχειρήσεων, (μια και δούλοι δεν υπάρχουν πλέον), γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο κάποιος μπορεί να ασχολείται διαρκώς (και σε βάρος τής εργασίας του), με το πότε θα γυρίσει ο εργοδότης του, είναι επειδή έχει τη φωλιά του λερωμένη, και φοβάται μην τον πιάσει το αφεντικό του να παραμελεί τη δουλειά του! Γιατί ο εργάτης εκείνος που εργάζεται ενσυνείδητα, και κάνει σωστά αυτό που οφείλει να κάνει, και αυτό που του ανατέθηκε, δεν ενδιαφέρεται ΚΑΘΟΛΟΥ, για το ΠΟΤΕ θα έρθει το αφεντικό! Ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμος να τον συναντήσει, όσο ξαφνικά επιστρέψει αυτός, χωρίς να έχει κάτι κακό να απολογηθεί ή να κρύψει. Αντιθέτως, ο εργάτης εκείνος που ΠΑΡΑΜΕΛΕΙ ή ΔΕΝ ΕΚΤΕΛΕΙ σωστά το έργο που του ανατέθηκε, είναι αυτός που χρειάζεται να κρατάει "τσίλιες", μήπως ο εργοδότης του επιστρέψει ξαφνικά και τον πιάσει να τεμπελιάζει!

Μήπως αυτό λέει πολλά για το "ποιόν" μιας οργάνωσης σαν τής Σκοπιάς, που διαρκώς ασχολείται με το "πότε θα επιστρέψει ο Κύριος";

3. Το θέλημα τού Κυρίου περί τής γνώσης τής έλευσής Του

Μήπως όμως τους αδικούμε; Μήπως το θέλημα τού Κυρίου, είναι να γνωρίζουν οι δούλοι Του το πότε θα επιστρέψει, και καλώς ασχολούνται οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά και άλλοι όμοιοι με αυτούς, με τις ημερομηνίες τού τέλους; Τι έχει φανερώσει γι' αυτό ο Ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός;

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το παράδειγμα που ο Ίδιος ανέφερε, στην παραβολή που είδαμε, από το βιβλίο τού Ματθαίου 24/κδ: 45-51.

Λέει λοιπόν η παραβολή, ότι ο Κύριος αυτός, (ο Ιησούς Χριστός), έφυγε αφήνοντας τους δούλους Του χωρίς να τους έχει πει πότε θα γυρίσει. Και ότι αυτό δεν θα τους το απεκάλυπτε ως το τέλος. Γι' αυτό λέει ότι: " ήξει ο κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ωρα ή ου γινώσκει", δηλαδή θα γυρίσει ΞΑΦΝΙΚΑ, και έτσι θα γίνει φανερό ποιος από τους δούλους του ήταν πονηρός και δεν έκανε το θέλημά Του, και ποιος ήταν ο " μακάριος ο δούλος εκείνος ον ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ποιούντα ούτως", δηλαδή να φροντίζει τους συνδούλους του και να μην τους κακομεταχειρίζεται όπως ο Πονηρός Δούλος τής παραβολής.

Είναι προφανές από την παραβολή αυτή, ότι ο Κύριος ΕΠΙΤΗΔΕΣ δεν φανερώνει τον καιρό τής επιστροφής Του, για να έρθει ξαφνικά και απροσδόκητα. Για να γίνουν έτσι φανεροί οι πίστοί και φρόνιμοι δούλοι, από τη συνέπεια με την οποία θα τους βρει να εργάζονται στον οίκο τής πίστεως, αλλά να γίνουν επίσης φανεροί και οι πονηροί και κακοί δούλοι, ΟΙ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΙ, που τους ενδιαφέρει μόνο ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ότι κάνουν το θέλημά Του, ενώ κάνουν τα δικά τους θελήματα, αντίθετα από το θέλημα τού Κυρίου. Πρόκειται για τους Κακούς και Πονηρούς εκείνους δούλους σαν την ηγεσία τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, που δεν τρέφουν το ποίμνιό τους με την "εν καιρώ τροφή", τη Θεία Κοινωνία, διδάσκοντας ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ το Σώμα και το Αίμα τού Κυρίου, αλλά για λίγους μόνο τών οποίων ο αριθμός συμπληρώθηκε! Πρόκειται για τους Κακούς εκείνους δούλους, που χωρίς να έχουν την παραμικρή εξουσία γι' αυτό, ΔΕΡΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥΣ με σκληρές μεθόδους ελέγχου τής ζωής τους και τών συνειδήσεών τους, μέσω απειλών αποκοπής και αιωνίου θανάτου δήθεν εκ μέρους τού Θεού. Πρόκειται για τους Πονηρούς και Κακούς εκείνους δούλους, που αντί να φροντίσουν να διδάξουν τους συνδούλους τους με αλήθεια και δικαιοσύνη, ενδιαφέρονται απλώς να τους απασχολούν με ψευδοπροφητείες διαρκών και αποτυχημένων "συναγερμών" επιστροφής τού Κυρίου, και που μόνο με αυτό ασχολούνται: Με το να κρατούν "τσίλιες" για το πότε θα επιστρέψει ο Κύριος, και αυτό διδάσκουν, και αυτό κηρύττουν, αντί για τον λόγο τής αληθείας.

Τέτοιοι πονηροί ψευδοπροφήτες - δούλοι, κηρύττουν εσχατολογικές ημερομηνίες που ΠΟΤΕ ο Κύριος δεν τους είπε να κηρύξουν, και κάνουν τέτοιες ερμηνείες καταστάσεων και φαινομένων, με τρόπο που ΟΛΑ όσα κηρύττουν, να περιστρέφονται γύρω από από την ημερομηνία επιστροφής τού Κυρίου τους! Λες και αν ο Κύριος ήθελε κάτι τέτοιο, δεν θα το έλεγε!

Αντιθέτως, ο Κύριος ξεκαθάρισε: " Περί δε της ημέρας εκείνης και ώρας ουδείς γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, παρά μόνο ο Πατέρας μου μόνος" (Ματθαίος 24/κδ: 36). Και: "Δεν ανήκει σ' εσάς, να γνωρίζετε τους χρόνους και τους καιρούς που ο Πατήρ έθεσε στη δική Του εξουσία" (Πράξεις 1/α: 7). Και: " Αλλά για τους χρόνους και τους καιρούς αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφει κάποιος. Επειδή εσείς γνωρίζετε ακριβώς, ότι η ημέρα τού Κυρίου, έρχεται σαν κλέφτης στη νύχτα" (Α΄ Θεσσαλονικείς 5/ε: 1,2). Και: "Να, έρχομαι σαν κλέφτης! Μακάριος αυτός που βρίσκεται σε γρήγορση!" (Αποκάλυψις 16/ιστ: 15).

Και τι μπορεί να λεχθεί για τα λόγια τού Κυρίου στον Ιωάννη 15/ιε: 14,15, που είπε: " εσείς φίλοι μου είστε, εάν κάνετε όσα εγώ σας δίνω εντολή. 15 Δεν σας λέω πια δούλους, επειδή ο δούλος δεν γνωρίζει τι κάνει ο κύριός του· αλλά εσάς σας είπα φίλους, επειδή όλα όσα άκουσα από τον Πατέρα μου σας τα έκανα γνωστά"; Μήπως αυτό σημαίνει, ότι ο Κύριος θα φανέρωνε σε κάποιους δούλους του (κατά την παραβολή), τον καιρό τής επιστροφής Του;

Προσέξτε τη διατύπωση τού Κυρίου: Λέει ότι αυτοί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΟΙ ΑΛΛΑ ΦΙΛΟΙ Του! Και σ' αυτούς θα έλεγε όλα όσα απεκάλυψε ο Πατέρας Του στην ανθρώπινη φύση Του Υιού. Γιατί την ημέρα και την ώρα, ούτε καν ο Ίδιος ο Κύριος ως άνθρωπος δεν γνώριζε, λέγοντας: "Όσο για την ημέρα εκείνη και την ώρα δεν γνωρίζει κανένας ούτε οι άγγελοι, που είναι στον ουρανό, ούτε ο Υιός, παρά μονάχα ο Πατέρας" (Μάρκος 13/ιγ: 32). Αυτό είναι κάτι ανάλογο με αυτό που τους είπε αργότερα, λίγο πριν αναληφθεί: "Δεν ανήκει σ' εσάς, να γνωρίζετε τους χρόνους και τους καιρούς που ο Πατήρ έθεσε στη δική Του εξουσία" (Πράξεις 1/α: 7). Τον καιρό τού τέλους, ο Πατήρ δεν τον απεκάλυψε ούτε στον άνθρωπο Χριστό Ιησού, αλλά είναι κάτι που βρίσκεται στην εξουσία τού Πατρός. Γι' αυτό και ο Υιός, ο Ιησούς Χριστός, μέχρι τη στιγμή που αναλήφθηκε στον ουρανό, ΔΕΝ την απεκάλυψε στους φίλους Του και Μαθητές Του.

Ακόμα όμως και αν υποθέσουμε ότι κάποτε στο μέλλον, ως Θεός, θα την απεκάλυπτε σε κάποιους φίλους Του, μόνο και μόνο επειδή είναι φίλοι Του, και πάλι αυτό θα ήταν κάτι που θα έπρεπε να παραμείνει ΜΕΤΑΞΥ ΦΙΛΩΝ. Γιατί πώς αλλιώς θα ερχόταν "ως κλέφτης", για να εκτεθούν οι κακοί του δούλοι; Τα μυστικά που λέει ο Κύριος στους φίλους Του, ειδικά αυτά που "δεν ανήκει στους ανθρώπους να τα γνωρίζουν", δεν είναι μυστικά που θα τα διαδώσουν οι φίλοι Του στους δούλους. Αλλά μυστικά μεταξύ φίλων. Η δε παραβολή που εξετάζουμε, μιλάει για ΔΟΥΛΟΥΣ και ΟΧΙ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ. Και οι δούλοι τής παραβολής είναι βέβαιο ότι ως το τέλος δεν θα γνώριζαν την έλευση τού Κυρίου Τους.

Εάν υποθέσουμε ότι ο Κύριος απεκάλυπτε τον καιρό τής επιστροφής Του σε κάποιους φίλους Του, το να πάνε αυτοί και να την αποκαλύψουν στους δούλους Του, όχι μόνο δεν θα ήταν σύμφωνο με το θέλημα τού Κυρίου τους, αλλά θα ήταν και ΑΝΤΙΘΕΤΟ προς αυτό! Πολύ δε περισσότερο αν αυτό το διέδιδαν και το κήρυτταν, ως βασικό τους παγκόσμιο άγγελμα! ένα τέτοιο άγγελμα, θα ήταν από μόνο του ΕΧΘΡΙΚΟ προς τον Κύριο που τους εμπιστεύτηκε ένα τέτοιο μυστικό, και θα τους καθιστούσε αυτομάτως ΚΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ!

Ξεκάθαρα λοιπόν, ο Κύριος ουδέποτε είχε σκοπό να ασχολούνται οι δούλοι του με τον καιρό τής επιστροφής Του. Ουδέποτε τους ανέθεσε το "έργο" να κρατούν τσίλιες για το πότε θα επιστρέψει, να κηρύττουν ο ένας στον άλλο ψευδοπροφητείες για την έλευσή του, και να παραμελούν τα πραγματικά καθήκοντά τους, στον οίκο τής πίστεως. Γιατί ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να γνωρίζει ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος τον καιρό τής επιστροφής τού Κυρίου του. Επειδή είναι πάντα σε εγρήγορση και σε ετοιμότητα, και ανά πάσα στιγμή μπορεί να σταθεί μπροστά Του με θάρρος για να Του επιδείξει το καλό του έργο. Ούτε χρειάζεται να θέτει ημερομηνίες και προβλέψεις για την έλευση τού Κυρίου στους συνδούλους του, γιατί όσοι απ' αυτούς είναι συνεπείς με το έργο που τους ανατέθηκε, θα είναι και αυτοί επίσης έτοιμοι και άγρυπνοι για να Τον συναντήσουν, οποτεδήποτε και αν ο Κύριος επιστρέψει ή τους ζητήσει λόγο. Και επειδή όσοι αμελούν το έργο Του, οι κακοί δούλοι, δικαίως πρέπει να πιασθούν ανέτοιμοι και να εκτεθούν στον Κύριο που θα επιστρέψει απροσδόκητα.

Το να κρατάει "τσίλιες" λοιπόν κάποιος, για το πότε θα επιστρέψει ο Κύριος, και να ενημερώνει τους συνδούλους του διαρκώς και ειδικά πάνω στο θέμα αυτό, όχι μόνο δεν είναι σύμφωνο με το θέλημά Του, αλλά αποτελεί και καταφανή ΑΝΤΙΘΕΣΗ με το θέλημά Του, που είναι να επιστρέψει ΞΑΦΝΙΚΑ και να αποδώσει στον καθένα κατά τα έργα του. Πολύ δε περισσότερο, αν αυτός ο δούλος που υποτίθεται ότι πήρε την πληροφορία αυτή από τον Κύριό του, είχε κατ' επανάληψιν εξαγγείλει απανωτές ημερομηνίες για την επιστροφή τού Κυρίου του, και είχαν ΟΛΕΣ αποτύχει! Κάτι τέτοιο, θα αποδείκνυε ότι τέτοιοι άνθρωποι, σε καμία περίπτωση δεν έχουν επαφή με τον Κύριο, γι' αυτό και δεν γνωρίζουν το παραμικρό για τον καιρό τής επιστροφής Του! Τέτοιοι άνθρωποι μόνο ως ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ μπορούν να χαρακτηρισθούν, αν ισχυρίζονται ότι ο Κύριος με το Πνεύμα Του, μόνο σε αυτούς, τους απεκάλυψε τον καιρό τής έλευσής Του, επειδή τους θεωρεί "φίλους" Του. Γιατί αν ήταν πράγματι φίλοι Του, θα πετύχαιναν ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ φορά να εντοπίσουν τη σωστή ημερομηνία έλευσής Του, (αν υποθέσουμε ότι υπήρχε τέτοια ημερομηνία), και κάθε αποτυχία, θα πρόδιδε την ΨΕΥΔΗ ΑΥΘΑΔΕΙΑ ενός τέτοιου δούλου προς τους συνδούλους του, καθώς προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ του, εξαπατώντας τους, ενώ είναι απλός δούλος, (ίσως ούτε καν δούλος αυτού τού σπιτικού). Και θα πρέπει να είναι εξαιρετικά ανόητοι εκείνοι οι σύνδουλοί του, που μετά από τόσες αποτυχίες, εξακολουθούν να δίνουν σημασία στα λόγια του!

Τέτοιου είδους προβλέψεις, μετά από τόσες αποτυχίες, θα έχαναν πλέον κάθε νόημα και κάθε αξιοπιστία. Και ακόμα και αν πράγματι ο Ίδιος ο Κύριος είχε αναθέσει σε έναν τέτοιο δούλο την αποστολή να εξαγγείλει την επιστροφή του, μετά από τόσες αποτυχίες, ο λόγος του θα είχε τόση αναξιοπιστία, που κάθε άλλο παρά θα γινόταν δεκτός από τους συνδούλους του! Θα ήταν λοιπόν ποτέ δυνατόν, ο ΠΡΟΓΝΩΣΤΗΣ Κύριος Ιησούς Χριστός, να αναθέσει την εξαγγελία τής επιστροφής Του, σε έναν δούλο, ο οποίος θα αποτύγχανε αμέτρητες φορές στον εντοπισμό τής έλευσής Του, ακυρώνοντας έτσι κάθε αξιοπιστία τού οποιουδήποτε αγγέλματός του, και της οποιασδήποτε σχέσεως που υποτίθεται ότι έχει μαζί Του;

4. Λόγοι για τις ψευδείς εξαγγελίες τής επιστροφής από τους Πονηρούς Δούλους

Εάν λοιπόν έχουν έτσι όλα αυτά, τι κάνει την εταιρία Σκοπιά και ορισμένους άλλους κακούς δούλους, να εξακολουθούν αδιάκοπα να προσδιορίζουν όρια και ημερομηνίες για την έλευση τού Κυρίου;

Είναι προφανείς οι λόγοι!

Σκεφθείτε: Εάν σε ένα σπιτικό, γεμάτο δούλους, κατά την απουσία τού Κυρίου, κάποιος από τους εργαζόμενους ισχυρίζεται ότι έχει με τον Κύριό του μια ειδική σχέση, σχέση όχι απλώς "κυρίου και δούλου", αλλά σχέση "Κυρίου και Φίλου", πώς θα του συμπεριφέρονταν οι άλλοι δούλοι τού σπιτιού; Δεν θα πρόσεχαν ιδιαίτερα τη σχέση τους μαζί του; Δεν θα ήταν ευγενέστεροι απέναντι στον ΦΙΛΟ τού Αφεντικού; Δεν θα του συμπεριφέρονταν σαν σε ΑΝΩΤΕΡΟ, και δεν θα πρόσεχαν πολύ να κάνουν αυτά που τους ζητάει;

Εάν πάλι τους έλεγε ότι μόνο αυτός γνωρίζει πότε θα επιστρέψει ο Κύριος τού σπιτιού, όλοι αυτοί που θα ήθελαν να είναι έτοιμοι να τον συναντήσουν, χωρίς προβλήματα, δεν θα φρόντιζαν "να τον έχουν από κοντά", για να μάθουν κάτι τόσο σημαντικό, και να τους βρει έτοιμους όταν επιστρέψει; Και ποιος δούλος θα τολμούσε να αντιταχθεί και να συγκρουσθεί και να μην υπακούσει τον Φίλο τού Κυρίου του; Και αυτός ο δούλος, ο δήθεν φίλος τού Κυρίου, θα κορδωνόταν, και θα καυχιόταν για την ιδιαίτερη σχέση του με τον Κύριό του, και θα ηγεμόνευε στους συνδούλους του, και θα τους μεταχειριζόταν κατά τις επιθυμίες του!

Εδώ είναι λοιπόν το μυστικό τών ισχυρισμών τής Σκοπιάς. Ένα μυστικό που και η ίδια δεν αρνείται, όταν λέει ότι το κριτήριο με το οποίο ο Κύριος "θα χωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια" κατά την κρίση, είναι δήθεν το πώς αυτά συμπεριφέρθηκαν στους "αδελφούς Του", δηλαδή στην δήθεν "χρισμένη" ηγεσία τών... Μαρτύρων τού Ιεχωβά!!!

Έτσι η εταιρία Σκοπιά, ως Πονηρός Δούλος, έχει καταφέρει σήμερα που γράφονται αυτά, να εξουσιάζει πάνω σε 7 εκατομμύρια ανθρώπους, να τους διατάζει με εξουσία, να καυχιέται σ' αυτούς ως δήθεν "φίλος" τού Κυρίου, να κατευθύνει και να ελέγχει τις ζωές τους, να τους βάζει να εργάζονται χωρίς μισθό για την ανάπτυξή της, να κηρύττουν τις διδασκαλίες της και να της συμπεριφέρονται ως "αγωγό τού Θεού". Με τέτοια εξουσία που να διατάζει ακόμα και μέλη οικογενειών να συμπεριφέρονται απάνθρωπα στα οικεία τους πρόσωπα που δεν αποδέχονται τη δική της εξουσία, και να απομονώνει τα θύματά της, από όλους όσους θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να απεξαρτηθούν από την απατηλή της εξουσία.

Κάποτε όμως θα έρθει η ώρα που " ήξει ο κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα ή ου προσδοκά και εν ωρα ή ου γινώσκει, 51 και διχοτομήσει αυτόν, και το μέρος αυτού μετά των υποκριτών θήσει· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων" ( Ματθαίος 24/κδ: 50,51).

Ν. Μ.

http://oodegr.com/paratir/psevdop/tsiliadoroi_1.htm

Με υλικό από το βιβλίο "Αναζητώντας την Χριστιανική Ελευθερία"..

Θα αναρτηθεί και στην Πύλη μας :  www.rwssel.blogspot.com

Θέλω να το διαβάσουν κυρίως οι φίλοι μας ενεργοί Μάρτυρες του Ιεχωβά καθώς και όσοι ασχολούνται στους κλάδους της Ιατρικής/Νοσηλευτικής/Ψυχολογίας

Ελπίζω φίλε Πέτρο να είσαι καλά στην υγεία σου.

Παλαϊκή απαίτηση να μας σχολιάσεις τις νέες αναρτήσεις. ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Του Β.Τζ.Κότγουολ
Η Εταιρία Σκοπιά συχνά επέκρινε τις άλλες θρησκείες επειδή περιέφεραν δίσκο για συνεισφορές στις συναθροίσεις τους. Θρησκείες που οργάνωναν Μπίνγκο, πάρτι με παιχνίδια και άλλες προσπάθειες συλλογής χρημάτων έχουν καταδικαστεί επανειλημμένα. Την ίδια στιγμή η Εταιρία Σκοπιά ετόνιζε ότι αυτή δεν έκανε φορτικές εκκλήσεις για δωρεές ή συνεισφορές! Σχόλια όπως τα ακόλουθα βρίσκονταν συχνά στα έντυπα της Εταιρίας τη Σκοπιά και το Ξύπνα! πρίν το 1990.
[οι τονισμοί δικοί μας]
Σκοπιά 1-12-1987,σελ.30,31 (Ελληνική)
«Από πού προέρχονται αυτά τα χρήματα; Αναρωτιώνται πολλοί. Ανόμοια με τις εκκλησίες του λεγόμενου Χριστιανικού κόσμου, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν περιφέρουν δίσκο ούτε στέλνουν επιστολές κάνοντας εκκλήσεις για δωρεές. Αντίθετα, στις Αίθουσες Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά υπάρχουν κουτιά συνεισφορώνσαν τα κιβώτια συνεισφορών των Βιβλικών Χρόνων».
Ξύπνα! 8-2-1976,σελ.26 (Ελληνική)
«Αλλά δεν είναι ανακουφιστικό γι΄αυτούς να γνωρίζουν ότι στην τοπική εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά ποτέ δεν θα υποχρεωθούν να καταβάλουν ένα ποσόν από τα έσοδά τους; Ούτε θα τους επιβληθούν αντιγραφικοί τρόποι συγκεντρώσεως χρημάτων. Στην Αίθουσα Βασιλείας, σε μια όχι εμφανή θέση, βρίσκεται ένα κουτί συνεισφορών για χρήση εκείνων που επιθυμούν εκουσίως να δώσουν χρήματα για να υποστηρίξουν το έργο της εκκλησίας. Δεν ζητούνται επίσης οι δωρεές που στέλνονται ταχυδρομικώς στα Κεντρικά Γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά, αλλά είναι εντελώς εκούσιες».
Σκοπιά 15-9-1974,σελ.559 (Αγγλική)
Οι Αίθουσες Βασιλείας αυτής της ευτυχισμένης ομάδας είναι ανοιχτές σε σας και μπορείτε να παρευρίσκεστε χωρίς καμιά υποχρέωση, χωρίς να νιώσετε αμηχανία από εκκλήσεις για συνεισφορές ή την περιφορά δίσκου.
Σκοπιά 15-8-1971,σελ.506 (Αγγλική)
«Η έμφασις για συνεισφορές μεταξύ των Μαρτύρων είναι ότι αυτές πρέπει να είναι εθελοντικές και αυθόρμητες, από την καρδιά. Στην πραγματικότητα, από τις πρώτες κιόλας μέρες των σύγχρονων Μαρτύρων του Ιεχωβά ήταν πολιτική τους ότι ποτέ δεν πρέπει να περιφέρεται δίσκος ή να γίνονται παρόμοιες εκκλήσεις για χρήματα».
Κομπασμοί όπως οι ανωτέρω σταμάτησαν μετά το 1990. Γιατί; Επειδή η Εταιρία Σκοπιά έκτοτε άρχισε να δημοσιεύει ανοιχτές εκκλήσεις για δωρεές και συνεισφορές
___________________________________________________________________________________
από τους δικούς τους ανθρώπους αλλά και από το κοινό στη δράση από πόρτα σε πόρτα, όχι μόνο τις Κυριακές αλλά κάθε μέρα. Πώς συνέβη αυτό;
Το Συμβούλιο Εξομοίωσης της Καλιφόρνια ήθελε να επιβάλει φόρους στις πωλήσεις βιβλίων, ταινιών και άλλων ειδών στη θρησκευτική Διακονία Jimmy Swaggart. H Eταιρία Σκοπιά έκανε μια φιλική νομική παρέμβαση (amicus curiae) υποστηρίζοντας τη θέση Jimmy Swaggart ότι μια θρησκευτική Οργάνωση πρέπει να εξαιρείται από τέτοια φορολόγηση. ( Η ειρωνία είναι ότι η Εταιρία Σκοπιά θεωρεί ότι όλες οι άλλες θρησκείες βρίσκονται κάτω από την επιρροή του Διαβόλου, αλλά σε αυτήν την περίπτωση έδωσε τα χέρια με τον Διάβολο).Στις 17 Ιανουαρίου 1990,το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση του Συμβουλίου Εξομοίωσης της Καλιφόρνια κατά των Διακονιών Jimmy Swaggart, απεφάσισε κατά του Swaggart.
Ένα μήνα μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η Εταιρία Σκοπιά ανήγγειλε μια νέα πολιτική. Ενώ μέχρι τότε τα έντυπά της πωλούνταν με μια συγκεκριμένη τιμή πώλησης, τώρα θα προσφέρονταν δωρεάν στο κοινό και έκανε έκκληση για συνεισφορές και δωρεές.
Είναι εμφανές ότι η Εταιρία Σκοπιά εισήγαγε αυτή τη νέα διευθέτηση για την αποφυγή καταβολής φόρων στις πωλήσεις των εντύπων της, κάνοντας τώρα εκκλήσεις για δωρεές και συνεισφορές που επί ένα αιώνα καταδίκαζε.
Επιπλέον, στα έντυπά της άρχισαν να εμφανίζονται λεπτομερείς εκκλήσεις για δωρεές προκαλώντας πικρόχολα σχόλια μεταξύ των Μαρτύρων. Εξετάστε με ποιο τρόπο καλύπτονται όλες οι πιθανές εκδοχές συνεισφορών και δωρεών:
Πώς Συνεισφέρουν Μερικοί για το Έργο Κηρύγματος της Βασιλείας
ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΡΓΟ:
Πολλοί βάζουν στην άκρη και συγκεντρώνουν ένα ποσόν που ρίχνουν στα κουτιά με την ένδειξη«Κουτιά Συνεισφορών για το Παγκόσμιο Έργο-Ματθαίος 24: 14». Κάθε μήνα οι εκκλησίες προωθούν αυτά τα ποσά στα Κεντρικά Γραφεία στο Μπρούκλυν, Ν.Υόρκης, ή στο πλησιέστερο Γραφείο Τμήματος.
ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΕΣ:
Εθελοντικές χρηματικές συνεισφορές μπορούν να σταλούν απευθείας στη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Πενσυλβανίας, Κολούμπια Χάϊτς,Μπρούκλυν,Ν.Υόρκη,11201-2483 ή στο Γραφείο της Εταιρίας που εξυπηρετεί τη χώρα σας. Κοσμήματα ή άλλα πολύτιμα αντικείμενα μπορούν επίσης να δωρηθούν. Μια σύντομη επιστολή που θα δηλώνει ότι αυτή είναι μια απευθείας δωρεά μπορεί να συνοδεύει αυτές τις συνεισφορές.
ΔΩΡΕΑ ΥΠΟ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ:
Χρήματα μπορούν να δοθούν στην Εταιρία Σκοπιά που κρατούνται εκεί μέχρι το θάνατο του δωρητή, με την προϋπόθεση ότι σε περίπτωση προσωπικής ανάγκης, θα επιστραφούν στο δωρητή.
ΑΣΦΑΛΙΣΤΗΡΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ:
Η Εταιρία Σκοπιά μπορεί να κατονομαστεί ως δικαιούχος Ασφαλιστήριων Ζωής ή κάποιου Συνταξιοδοτικού Προγράμματος. Η Εταιρία θα πρέπει να πληροφορηθεί για οποιαδήποτε διευθέτηση αυτού του είδους.
___________________________________________________________________________________ 3/4
ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ:
Τραπεζικοί Λογαριασμοί, Πιστοποιητικά καταθέσεων ή ατομικοί Συνταξιοδοτικοί Λογαριασμοί μπορεί να κατατεθούν ή να αποδοθούν στην Εταιρία Σκοπιά μετά το θάνατο, σύμφωνα με τις τοπικές τραπεζικές απαιτήσεις και προϋποθέσεις. Η Εταιρία πρέπει να πληροφορηθεί για οποιαδήποτε διευθέτηση αυτού του είδους.
ΟΜΟΛΟΓΑ ΚΑΙ ΜΕΤΟΧΕΣ:
Ομόλογα και Μετοχές μπορούν να δωρηθούν στην Εταιρία Σκοπιά είτε σαν απευθείας δωρεά είτε με την προϋπόθεση ότι τα έσοδα θα συνεχίζονται να αποδίδονται στον δωρητή.
ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ:
Ακίνητη Περιουσία που δύναται να πωληθεί μπορεί να δωρηθεί στην Εταιρία Σκοπιά είτε σαν απευθείας δωρεά, διευθετώντας να ωφελεί τον δωρητή στη διάρκεια της ζωής του και με τη δυνατότητα να κατοικεί σ' αυτήν. Το άτομο πρέπει να έρθει σε επαφή με την Εταιρία πριν παραχωρήσει ακίνητη περιουσία σ΄αυτήν.
ΔΙΑΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑΤΑ:
Περιουσιακά στοιχεία ή χρήματα μπορούν να κληροδοτηθούν στη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Πενσυλβανίας, μέσω μιας νόμιμα εκτελεσμένης διαθήκης, ή η Εταιρία μπορεί να κατονομαστεί ως δικαιούχος μιας συμφωνίας καταπιστεύματος. Ένα καταπίστευμα προς όφελος μιας θρησκευτικής Οργάνωσης μπορεί να παρέχει κάποια φορολογικά πλεονεκτήματα. Αντίγραφο της Διαθήκης ή της Συμφωνίας του Καταπιστεύματος πρέπει να σταλεί στην Εταιρία.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΔΩΡΕΕΣ:
Η Εταιρία έχει συγκεντρώσει πληροφορίες για τις Προγραμματισμένες Δωρεές. Εκείνοι που σχεδιάζουν να κάνουν μια ειδική δωρεά στην Εταιρία τώρα, ή να αφήσουν κάποιο κληροδότημα μετά το θάνατό τους ίσως βρούν αυτές τις πληροφορίες χρήσιμες. Αυτό αληθεύει ιδιαίτερα αν αυτοί επιθυμούν να εκπληρώσουν κάποιον οικογενειακό στόχο ή σχεδιασμό για την περιουσία τους ενώ χρησιμοποιούν φορολογικά οφέλη για να ελαχιστοποιήσουν το κόστος της δωρεάς ή του κληροδοτήματος. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν ν΄αποκτηθούν γράφοντας στην Εταιρία στην παρακάτω διεύθυνση. (Μετάφραση από την Αγγλική Σκοπιά 1-12-1994,σελ.19)
Με ξεδιάντροπες εκκλήσεις όπως η ανωτέρω αναρωτιέται κάποιος πώς τολμούσε η Εταιρία Σκοπιά να επικρίνει τις άλλες θρησκείες. Επίσης, είναι να αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν τόσοι πολλοί Μάρτυρες να δωρίζουν τα λιγοστά αποκτήματά τους στην πάμπλουτη πολύ-δισεκατομμυριούχο Εταιρία Σκοπιά αφήνοντας απέξω τα εξαρτώμενα απ΄αυτούς άτομα.
Ένα επιπλέον σημείο είναι ότι 6,5 εκατομμύρια Μάρτυρες του Ιεχωβά προσφέρουν το χρόνο τους για τη διάθεση των εκδόσεων της Εταιρίας Σκοπιά από πόρτα σε πόρτα σ΄αυτό που χαρακτηρίζεται ως «υπηρεσία αγρού», «μαρτυρία» ή «διακονία αγού». Αυτή η δραστηριότητα λέγεται ότι είναι «εθελοντική»,αλλά οι ΜΤΙ διδάσκονται ότι αυτοί που δεν συμμετέχουν είναι «δειλοί» που θα εκτελεστούν στον Αρμαγεδδώνα! Έτσι, ασκούνται αφόρητες πιέσεις σ΄αυτούς να δραστηριοποιούνται σ΄αυτό το είδος κηρύγματος. Οι ΜΤΙ που παραλείπουν να συμμετέχουν στην «υπηρεσία αγρού», αντιμετωπίζουν ταπεινωτική συμπεριφορά από τους Πρεσβυτέρους και (ειδικά) από τους Επισκόπους Περιοχής ή και εξοστρακισμό από τις εκκλησίες τουςκαι αν προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν τη στάση τους πιθανόν να αντιμετωπίσουν και αποκοπή (σε σπάνιες περιπτώσεις).
Μολονότι οι συγγραφείς των εντύπων της Εταιρίας Σκοπιά υπονοούν ότι η κύρια πηγή των εσόδων της είναι τα «κουτιά συνεισφορών» στις Αίθουσες Βασιλείας, τα περισσότερα έσοδα προέρχονται από τις
___________________________________________________________________________________
προσπάθειες των 6,5 εκατομμυρίων ΜΤΙ οι οποίοι κοπιάζουν στους δρόμους και χτυπούν τις πόρτες για να προσφέρουν τα έντυπα της Εταιρίας Σκοπιά. Επιπλέον, αυτοί οι ίδιοι οι Μάρτυρες είναι υποχρεωμένοι να αγοράζουν τα προσωπικά τους έντυπα από όλα τα περιοδικά και τα βιβλία που εκδίδει η Εταιρία Σκοπιά. Η Εταιρία Σκοπιά έχει 6,5 εκατομμύρια αιχμάλωτους αγοραστές που αναμένεται να αγοράσουν όλα τα έντυπα χωρίς καν να δούν πρίν το περιεχόμενό τους!
Η Εταιρία Σκοπιά παράγει τα έντυπά της με ελάχιστο κόστος. Οι πρώτες ύλες αγοράζονται μαζικά και κάθε στάδιο παραγωγής εξυπηρετείται από εθελοντές. Συνεπώς, είναι βέβαιο ότι από τη διάθεση των εκατοντάδων εκατομμυρίων περιοδικών, βιβλίων, ταινιών, CD κ.λ.π. προκύπτει ένα γιγαντιαίο όφελος που συσσωρεύεται στα ..ταμ€ία της Εταιρία$.
Μετάφραση από φίλο αναγνώστη του ιστολογίου μας

"Αλλά οι Μάρτυρες είναι αφιερωμένοι στον Θεό, όχι σε κάποιο νομικό όργανο"

Σκοπιά 15/3/98 σελ.19,παρ.3

" ...;.οι όροι νομικό σωματείο και "πιστός και φρόνιμος δούλος" δεν αντικαθιστούν ο ένας τον άλλον.

Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρίας Σκοπιά εκλέγονται, ενώ οι Μάρτυρες που αποτελούν

τον "πιστό δούλο" χρίονται από το πνεύμα του Ιεχωβά".

Π ερισσότερα εδώ

Περισσότερα εδώ

Η Εταιρία Σκοπιά δεν αφήνει καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη για να τονίζει στους οπαδούς της την ανάγκη να κρατούν αποστάσεις από τους 'δήθεν αποστάτες', και να τους αποτρέπει να επιχειρήσουν οποιαδήποτε έρευνητική προσπάθεια ώστε να μά-θουν ΤΙ ΛΕΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ. Εξετάστε τώρα με ποιο τρόπο ένα πρόσφατο τεύχος της Σκοπιάς ( 15 Δεκεμβρίου 2009, σελίδες 14,15, παρ.16 17) αποθαρρύνει τους Μάρτυρες να κάνουν οποιαδήποτε έρευνα:

Η Αγάπη και η Πίστη Είναι Ουσιώδεις

16  Κατά την παραμονή του Τιμόθεου στην Έφεσο, η πίστη του δοκιμάστηκε. Ορισμένοι προωθούσαν δόγματα που δεν εναρμονίζονταν με τη Χριστιανική αλήθεια. Άλλοι διέδιδαν «ψεύτικες ιστορίες» ή έκαναν έρευνα για ιδέες που δεν είχαν τίποτε να προσφέρουν στην πνευματικό-τητα της εκκλησίας. (Διαβάστε 1 Τιμόθεο 1:3,4) Ο Παύ-λος είπε ότι τέτοια άτομα ήταν «φουσκωμένα από υπε-ρηφάνεια, καθώς δεν κατανοούσαν τίποτα, αλλά ασθε-νούσαν διανοητικά σχετικά με ερωτήματα και διαφωνίες γύρω από λέξεις». (1 Τιμ. 6: 3, 4) Θα ήταν ασφαλές να εξετάσει ο Τιμόθεος έστω και από περιέργεια τις επιβλαβείς ιδέες που είχαν αρχίσει να διεισδύουν στην εκκλησία; Όχι, διότι ο Παύλος παρότρυνε τον Τιμόθεο 'να αγωνίζεται τον καλό αγώνα της πίστης' και να απομακρύνεται 'από τα κενά λόγια που βεβηλώ-νουν ό,τι είναι άγιο και από τις αντιλογίες της ψευδώς αποκαλούμενης 'γνώσης'. ( 1 Τιμ.6: 12, 20, 21) Δεν υ-πάρχει αμφιβολία ότι ο Τιμόθεος ακολούθησε τη σοφή συμβουλή του Παύλου.1 Κορ. 10:12

17

Είναι ενδιαφέρον ότι ο Παύλος είπε στον Τιμόθεο πως «σε μεταγενέστερες χρονικές περιόδους μερικοί θα έπε-φταν από την πίστη, δίνοντας προσοχή σε παροδηγητι-κούς εμπνευσμένους λόγους και διδασκαλίες δαιμόνων'

( 1 Τιμ. 4:1) Όλοι στην εκκλησία, περιλαμβανομένων και όσων έχουν θέσεις ευθύνης, χρειάζεται να είναι σαν τον

Τιμόθεο εκδηλώνοντας ισχυρή, ακλόνητη πίστη. Λαβαί-νοντας σταθερή στάση και δραστικά μέτρα ενάντια στην αποστασία, μπορούμε να κάνουμε την πρόοδό μας φανερή και να είμαστε παραδείγματα πίστης.

Τι παρατηρούμε σ΄αυτές τις δύο παραγράφους; Κανένα επιχείρημα!! Μόνον αναπόδεικτοι ισχυρισμοί!! Η Εταιρία Σκοπιά βεβαιώνει με περισσή υποκρισία ότι ούτε για τον Τιμόθεο ήταν ασφαλές να εξετάσει  έστω και από περιέργεια τις ιδέες των άλλων! Τι λέει, όμως η

Σκοπιά να κάνουν οι ακόλουθοι των άλλων θρησκειών; Διαβάστε το ακόλουθο απόσπα-σμα από το μπέστ σέλλερ βιβλίο της Εταιρίας 'Η Αλήθεια που Οδηγεί στην Αιώνια Ζωή', σελίδα 12, παράγραφο 4 και 5:

Εφόσον δεν θέλομε να είναι μάταιη η λατρεία μας, είναι σπουδαίο να εξετάση ο καθένας μας τη θρησκεία του.

Είναι ανάγκη να εξετάσωμε, οχι μόνο τι πιστεύομε εμείς προσωπικά, αλλά και τι διδάσκεται από οποιαδήποτε θρησκευτική οργάνωση, με την οποία μπορεί να είμεθα συνταυτισμένοι. Είναι οι διδασκαλίες της σε πλήρη αρμονία με τον λόγον του Θεού, ή βα-ίζονται στις παραδόσεις ανθρώπων; Αν αγαπούμε την αλήθεια ΔΕΝ ΕΧΟΜΕ ΤΙΠΟΤΕ ΝΑ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗ. Πρέπει ν' αποτελή την ειλικρινή επιθυμία του καθενός από μας να μάθη ποιο είναι το θέλημα του Θεού για μας και κατόπιν να το πράξη.

Κατόπιν όλων αυτών, εμείς απλά θέλουμε να ρωτήσουμε την Εταιρία Σκοπιά: Αν, όπως ισχυρίζεται, έχει την 'αλήθεια', ΓΙΑΤΙ  ΦΟΒΑΤΑΙ  ΝΑ  ΤΗΝ  ΕΡΕΥΝΗ ΣΟΥΝ  ΟΙ  ΟΠΑΔΟΙ  ΤΗΣ;

Από Συνεργάτη

10-2-2010

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κι ο Πιστός και Φρόνιμος Δούλος.pdf

Η Κατάχρηση της Αποκοπής.pdf

Ποιοι Είναι οι Αληθινοί Χριστιανοί.pdf

www . freeminds . org

Η σκληρή πρακτική της αποκοπής είναι μέρος της πολιτικής πολλών θρησκειών.

Παραδείγματος χάρη, επί χιλιάδες χρόνια ο λαός της Ινδίας ήταν χωρισμένος σε τέσσερις κύριες κληρονομικές τάξεις ή κάστες στις οποίες ήταν διαιρεμένη η κοινωνία των Ιντού. Η πιο χαμηλή από αυτές τις τάξεις ήταν οι 'ανέγγιχτοι' ή παρίες και θεωρούνταν μολυσματική επιρροή, κι΄έτσι τα μέλη των ανωτέρων τάξεων δεν έπρεπε να τους συναναστρέφονται. Ακόμη και το απλό άγγιγμα της σκιάς ενός 'ανέγγιχτου' θεωρούνταν μολυσματικό. Οι 'ανέγγιχτοι' έπρεπε να αποφεύγονται πάση θυσία. Μολονότι η Ινδία απαγόρευσε αυτή τη συμπεριφορά προς τους ανέγγιχτους από τη δεκαετία του 1950, η προσβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτών των ανθρώπων συνεχίζε-ται σε μερικές περιοχές.

Η προσβλητική συμπεριφορά και η απομόνωση συγκεκριμένων ανθρώπων επιβλήθηκε σ΄ένα πολιτικό σύστημα της Νότιας Αφρικής γνωστού ως Απαρτχάϊντ, γεγονός που προκάλεσε το παγ-κόσμιο ενδιαφέρον επειδή μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων ήταν διαχωρισμένοι και απομονωμένοι και τους μεταχειρίζονταν σαν υπανθρώπους.

Εάν κάποια μέλη των Μαρτύρων του Ιεχωβά θελήσουν να αποχωρήσουν επίσημα από τη θρησ-σκεία τους, υπόκεινται σε αποκοπή από την επικοινωνία απ΄ όλα τα μέλη της πίστεως. Αυτό περιλαμβάνει την οικογένεια, και τους στενούς φίλους οι οποίοι τους θεωρούν πλέον νεκρούς ή τουλάχιστον 'ανέγγιχτους'.

Οι Μάρτυρες δεν είναι μοναδικοί σ΄αυτή την ακραία και καταστροφική πρακτική της πλήρους απομόνωσης των πρώην μελών τους. Οι Μορμόνοι, οι Σαϊεντολόγοι, οι Άμις, οι Μενονίτες και οι Μοραβιανοί Αναβαπτιστές απομονώνουν και αποφεύγουν επίσης τα μέλη που παραβιάζουν τους

κανόνες της θρησκείας τους.

Στις μη-Χριστιανικές θρησκείες, όπως έχουμε δείξει, η ακραία, απόλυτη απομόνωση επιβάλλεται στα πλαίσια του Ινδουϊσμού, αλλά επίσης κι από τη θρησκεία Μπαχάϊ και του Ιουδαϊσμού πρίν από πολλά χρόνια. Φυσικά, υπάρχουν πολύ περισσότερες ομάδες που εφαρμόζουν την πρακτική της αποφυγής και απομόνωσης πρώην μελών τους, μολαταύτα, πιστεύουμε ότι το σημείο έγινε κατανοητό.

Δικαιολόγηση της Αποκοπής και της Απομόνωσης

Χωρίς αμφιβολία, οι περισσότερες από αυτές τις οργανώσεις αισθάνονται δικαιολογημένες για την πολιτική της αποκοπής και της απομόνωσης που εφαρμόζουν. Εντούτοις, όταν εξωτερικοί παρατηρητές εκφράζουν την αποδοκιμασία τους καθώς μαθαίνουν ότι διαλύονται οικογένειες και φιλίες μιας ζωής λόγω της πολιτικής της αποκοπής, αυτοί που την εφαρμόζουν κραυγάζουν υποκριτικά ότι 'διώκονται'!

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ισχυρίζονται ότι είναι στοργικοί και ελεήμονες και τάχα δεν κηρύττουν ούτε διδάσκουν το 'μίσος' επειδή το άγγελμά τους είναι μήνυμα 'αγάπης'. Εντούτοις, η ηγεσία της Σκοπιάς ανέφερε στο περιοδικό η Σκοπιά της 5 Ιουνίου 1955, σελίς 5, τα ακόλουθα στο άρθρο 'Τέλος στο Μίσος Παγκόσμια': (Αγγλική)

Η προφορική παράδοση των Ιουδαίων ήταν εκείνη που υποστήριζε ότι το σωστό ήταν 'να μισεί κάποιος τον εχθρό'. Ωστόσο, ο Ιησούς είπε πως 'πρέ-πει να αγαπάμε τον εχθρό μας', όχι μόνο το φίλο μας.Αυτό είναι δύσκολο αλλά όχι αδύνατον.

Οι Ιουδαίοι της εποχής του Ιησού είχαν ένα προτιμώμενο αντικείμενο μίσους: Τους Σαμαρείτες.

Τόσο ισχυρά ήταν τα αντι-Σαμαρειτικά αισθήματα ώστε μερικοί Ιουδαίοι μάλι-στα καταριούνταν δημόσια τους Σαμαρείτες στις συναγωγές και προσεύχονταν καθημερινά να μη χαριστεί στους Σαμαρείτες αιώνια ζωή.-Σκοπιά 15 Σεπτεμ-βρίου 1993, σελ, 4,(Ελληνική)

Η άδικη μεταχείριση χρησιμοποιήθηκε σαν παράδειγμα σ' αυτό το τεύχος της Σκοπιάς, της τρομε-ρής προκατάληψης και των διακρίσεων που επεδείκνυαν οι Ιουδαίοι στους Σαμαρείτες. Είναι βέ-βαιο, ότι κανένας Μάρτυρας του Ιεχωβά δεν θα ήθελε να τον μεταχειρίζονται με τον ίδιο τρόπο. Μολαταύτα, οι Μάρτυρες δεν ενοχλούνται να ακούν την κατηγορία ότι επιδεικνύουν την ίδια ακρι-βώς στάση σε εκείνους που παραπλανητικά αποκαλούν 'αποστάτες'.

Η υποχρέωση να μισούμε την ανομία εφαρμόζεται επίσης σε όλες τις δραστη-ριότητες των αποστατών. Η στάση μας προς τους αποστάτες θα πρέπει να εί-ναι όμοια με του Δαβίδ, ο οποίος διακήρυξε: 'Μη δεν μισώ, Ιεχωβά, τους μισούντας σε, Και δεν αγανακτώ κατά των επανισταμένων επί σε; Με τέλειον μίσος μισώ αυτούς, δια εχθρούς έχω αυτούς'. (Ψαλμ. 139! 21,22) Σκοπιά 15 Ιουλίου 1992, σελ.12, 19 (Ελληνική)

Πρέπει να μισούμε με την πιο αληθινή έννοια, δηλαδή, να το βλέπουμε με άκρα και ενεργή απέχθεια, να το θεωρούμε απαίσιο, αηδιαστικό και ακάθαρτο, να το αποστρεφόμαστε. Ασφαλώς, όσοι μισούν τον Θεόν δεν είναι κατάλληλο να ζήσουν στην όμορφη γή του. (Σκοπιά 1 Οκτωβρίου 1952, σελ, 599, παρ.11 στο άρθρο 'Ένα Ισχυρό Καταφύγιο', στην Αγγλική)

Όπως μπορούμε να παρατηρήσουμε σ΄αυτά τα αποσπάσματα, η παλιά Ιουδαϊκή παράδοση του να μισούμε οτιδήποτε μη Ιουδαϊκό, είναι ζωντανή ανάμεσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά.Οι ηγέτες τους στο Μπρούκλυν το θεωρούν 'υποχρέωση' να μισούν τους αποστάτες. Ρίξτε μια ματιά στο επόμενο απόσπασμα από τη Σκοπιά και σημειώστε πόσο καλά ταιριάζει στους η-γέτες των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Η Διεθνής Στερεότυπη Εγκυκλοπαίδεια της Βίβλου ( The International Bible Encyclopaedia), σχολιάζοντας τη στάση που τηρούσαν οι Ιουδαίοι απέναντι στους Εθνικούς, δηλώνει: «Στους χρόνους της Κ[αινής] Δ[ιαθήκης] βρίσκουμε τις πιο ακραίες μορφές απέχθειας, περιφρόνησης και μίσους. Αυτοί [οι Εθνικοί] θεωρούνταν άτομα ακάθαρτα με τα οποία ήταν άνομο να έχουν οποιαδήποτε φιλική σχέση. Ήταν οι εχθροί του Θεού και του λαού του, στους οποίους αρνούνταν τη γνώση του Θεού, εκτός αν γίνονταν προσήλυτοι και,ακόμη τότε, δεν μπορούσαν να γίνουν δεκτοί σε πλήρη σχέση, όπως γινόταν στους αρχαίους χρόνους. Οι Ιουδαίοι δεν επιτρεπόταν να τους συμβουλεύουν, και αν ρωτούσαν κάτι σχετικό με τα θεία έπρεπε να τους καταριούνται».

Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1993, σελ.5, Ελληνική

Τώρα παρακαλούμε ρίξτε μια ματιά στο επόμενο απόσπασμα και συγκρίνατέ το με το προηγού-μενο.

Θέλουμε να έχουμε την οσιότητα την οποία επέδειξε ο Βασιλιάς Δαβίδ όταν είπε: 'Μη δεν μισώ, Ιεχωβά, τους μισούντας σε; Και δεν αγανακτώ [αισθάνομαι απέχθεια,ΜΝΚ] κατά των επανισταμένων επί σε; Με τέλειον μίσος μισώ αυτούς, δια εχθρούς έχω αυτούς. (Ψαλμ. 139: 21,22) Δεν θέλουμε να έχουμε φιλικές σχέσεις με κανέναν εκούσιο αμαρτωλό, διότι δεν υπάρχει τίποτε το κοι-νό ανάμεσά μας. Δεν θα μας εμπόδιζε η οσιότητα προς τον Θεό να έχουμε κοι-νωνικές σχέσεις με οποιουσδήποτε τέτοιους εχθρούς του Ιεχωβά, είτε προσω-πικά είτε μέσω της τηλεόρασης; Σκοπιά 15 Μαρτίου 1996, σελ.16, Ελληνική.

Η Εταιρία Σκοπιά αρέσκεται να καταφεύγει στις Εβραϊκές Γραφές όπως στους Ψαλμούς 139:21,22 και να χρησιμοποιεί αυτά τα εδάφια σαν δικαιολογία για τη γεμάτη μίσος πρακτική της αποκοπής και της απομόνωσης. Όταν το κάνει αυτό, όμως, παραμερίζει εντελώς τη διδασκαλία του Χριστού, όπως την παρακάτω:

Ακούσατε ότι ελέχθη, «Πρέπει να αγαπάτε τον πλησίον σας και να αγαπάτε τον εχθρό σας».

Παρακαλώ σημειώστε: Οι Ιουδαίοι το έκαναν αυτό με την εφαρμοζόμενη τακτική της αποκοπής και της απομόνωσης, και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θέλουν να κάνετε και σεις το ίδιο με την ίδια τακτική τους. Τώρα ακούστε τα επόμενα λόγια του Ιησού:

Αλλά λέω σε εσάς που ακούτε: Να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να κάνετε καλό σε εκείνους που σας μισούν, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να προσεύχεστε για εκείνους που σας προσβάλλουν. Σε εκείνον που σε χτυπάει στο ένα μάγουλο πρόσφερε και το άλλο, και σε εκείνον που παίρνει το εξωτε-ρικό σου ένδυμα μην αρνηθείς να δώσεις ακόμη και το εσωτερικό ένδυμα. Δίνε σε όποιον σου ζητάει, και από αυτόν που παίρνει τα δικά σου πράγματα μην τα ζητάς πίσω. Λουκάς 6: 27-30, ΜΝΚ

Η Ιστορία της Πρακτικής της Αποκοπής

Οταν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εφαρμόζουν την πρακτική της αποκοπής και της απομόνωσης στα πρώην μέλη τους δεν κάνουν τον κόπο να ρίξουν μια ματιά στην ιστορία για να δούν πού και πότε άρχισε η πρακτική αυτή.Εν συντομία, η πρακτική της αποκοπής και της απομόνωσης των μελών δεν άρχισε στους Χριστιανικούς χρόνους από τον Ιησού, τους αποστόλους του ή από οποιονδήποτε Χριστιανό.

Στο Ξύπνα! της 8 Ιανουαρίου 1947, σε ένα άρθρο σχετικό με την αποκοπή και την απομόνωση, έχει ενδιαφέρον να διαβάσουμε το παγανιστικό ιστορικό της, σύμφωνα με τους Μάρτυρες,και πώς την υιοθέτησε η Καθολική Εκκλησία από τους Δρουίδες. Στο Ιντερνέτ βρέθηκε το παρακά-τω σχόλιο για τους Δρουίδες:

Οι Δρουίδες, σύμφωνα με τον Ιούλιο Καίσαρα, ήταν εκπαιδευμένοι στο 'διεθνή νόμο'. Η κρίση ενός Δρουίδη μπορούσε να εμποδίσει έναν πιθανό πόλεμο μεταξύ φυλών, επειδή η κρίση και η ηθική εξουσία ενός Δρουίδη ήταν ανώτερη από εκείνη του αρχηγού της φυλής. Οι Δρουίδες είχαν την εξουσία να εκδίδουν νομικές αποφάσεις οι οποίες ήταν δεσμευτικές για όλα τα μέρη. Έκριναν συνο-ριακές διενέξεις, κληρονομικά ζητήματα και ποινές για φόνο. Εάν οι αποφάσεις τους δεν εφαρμόζονταν από τη μια ή την άλλη πλευρά, τότε εκείνο το άτομο αποκλειόταν από τις δραστηριότητες της φυλής και της κοινωνίας γενικώτερα. Σύμφωνα με τον Καίσαρα, όλοι οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τη συναναστροφή του, ώστε να αποφευχθεί η παρουσία του και η ομιλία του καθώς φοβούνταν ότι θα υποστούν τις συνέπειες της κακής κατάστασής του. Τέτοια άτομα δεν μπορούν να πάρουν αποζημίωση για βλάβη, και δεν κατέχουν επίσημες τιμητικές θέσεις. Αυτές οι πράξεις αποκλεισμού και απομόνωσης σε μια κοινω-νία που χαρακτηρίζεται από την αλληλεξάρτηση των ανθρώπων, ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη για ένα τέτοιο άτομο.

Φυσικά, το άρθρο του Ξύπνα! του 1947 δημοσιεύθηκε προτού η Εταιρία Σκοπιά υιοθετήσει την πρακτική της αποκοπής, το 1952. Είναι ενδιαφέρον ότι στο άρθρο αυτό γινόταν η σημαντι-κή δήλωση ότι η από μέρους της Καθολικής Εκκλησίας χρήση των εδαφίων 1 Κορινθ. 5:3-5 προς υποστήριξη της πρακτικής της αποκοπής είναι ξένη προς τις διδασκαλίες της Αγίας Γραφής! Τώρα, το Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά δεν βλέπει τίποτε κακό στη χρήση των ίδίων εδαφίων 1 Κορ. 5:3-5 ως βασικών Γραφικών περικοπών για την υποστήριξη της δικής τους εκδοχής της αποκοπής!

Επιπλέον, υπήρχε το Bαβυλωνιακό Ταλμούδ στο οποίο γίνονταν συχνές αναφορές, όπως επίσης υπάρχει το Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ, το οποίο είναι πολύ μικρότερο και ημιτελές αφού δεν έχει διαφυλαχθεί ολόκληρο. Το Bαβυλωνιακό Ταλμούδ περιέχει πάνω από 2.500.000 λέξεις, τρείς φο-ρές περισσότερες από το Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ. Το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ επίσης, περιλαμ-βάνει τουλάχιστον τριάντα πέντε τόμους, και δεν είναι ένα βιβλίο, αλλά ένα αχανές αρχείο ερωτή-σεων, απαντήσεων και επιχειρημάτων παρόμοιο με το αρχείο των πρακτικών μιας δίκης ή των πρακτικών ενός διοικητικού συμβουλίου, και εκτείνεται σε μια περίοδο 1200 ετών (απ΄ τον 5οαιώ-να προ Χριστού έως τον 8οαιώνα μετά Χριστόν).

Είναι ένα μνημειώδες θρησκευτικό αρχείο βασιμένο στις απόψεις 2000 περίπου λογίων-Ραββί. Α-ποτελεί τον 'Προφορικό Νόμο' ή 'τις παραδόσεις των Πρεσβυτέρων-Πατέρων όπως ονομάζονταν την εποχή του Ιησού. Στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ βρίσκεται το υπόμνημα των Ιουδαίων που απο-κόπτονταν και απομονώνονταν εκατοντάδες χρόνια πριν γεννηθεί ο Χριστός. Το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ βρίθει από παραδείγματα αποκομμένων και περιφρονημένων Ιουδαίων, από διαφορετι-κούς Ραββί εκείνης της χρονικής περιόδου.

Τον καιρό που ήταν ο Ιησούς στη γή, τηρούσε την Τορά που καλύπτει τα πρώτα πέντε βιβλία της Αγίας Γραφής, αλλά όσον αφορά τον επιπρόσθετο 'προφορικό νόμο' που οι Ιουδαίοι ονόμαζαν Ταλμούδ, τον απεχθανόταν και παραβίαζε όσους νόμους του μπορούσε σε κάθε ευκαιρία που παρουσιαζόταν.

Ένα παράδειγμα αυτής της στάσης ήταν όταν ο Ιησούς θεράπευσε έναν άνδρα που είχε γεννηθεί τυφλός την ημέρα του Σαββάτου. Θεραπεύοντάς τον ημέρα Σάββατο παραβίαζε έναν από τους πιο ιερούς νόμους του Ισραήλ, καθώς οι παράδοση των Πρεσβυτέρων απαγόρευε σε κάποιον να θεραπεύει το Σάββατο. Το Μισνά, (μέρος του Ταλμούδ), αναφέρει: «Απαγορεύεται να βάλλεις στα μάτια ενός τυφλού κρασί για να τον θεραπεύσεις την ημέρα του Σαββάτου. Απαγορεύεται επίσης, να φτιάξεις λάσπη με σάλιο και να πασαλείψεις τα μάτια του». Μ΄αυτό το θαύμα ο Ιησούς, όχι μό-νο θεράπευσε έναν άνθρωπο σε απαγορευμένο χρόνο, αλλά επίσης, ενήργησε και με απαγορευ-μένο τρόπο! Τι άλλο έκανε, λοιπόν, ο Ιησούς;

Έπειτα από αυτά, βγήκε έξω και είδε έναν εισπράκτορα φόρων ονόματι Λευί να κάθεται στο γραφείο όπου εισπράττονταν οι φόροι και του είπε: «Γίνε ακό-λουθός μου». Και αυτός, αφήνοντας πίσω τα πάντα, σηκώθηκε και τον ακο-λουθούσε. Επίσης, ο Λευί παρέθεσε ένα μεγάλο συμπόσιο για αυτόν στο σπίτι του και υπήρχε μεγάλο πλήθος από εισπράκτορες φόρων και άλλους που ήταν μαζί τους και είχαν πλαγιάσει για το γεύμα. Τότε οι Φαρισαίοι και οι γραμ-ματείς άρχισαν να γογγύζουν στους μαθητές του, λέγοντας: «Γιατί τρώτε και πίνετε με εισπράκτορες φόρων και αμαρτωλούς;» Απαντώντας ο Ιησούς τους είπε: «Δεν χρειάζονται γιατρό οι υγιείς αλλά οι άρρωστοι. Εγώ έχω έρθει να κα-λέσω, όχι δίκαιους ανθρώπους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια». Λουκάς 5:27-32, ΜΝΚ.

Οι Φαρισαίοι και οι δάσκαλοι του νόμου έπαθαν σόκ βλέποντας τον Ιησού στο σπίτι ενός φοροσυλλέκτη να συντρώγει με μερικούς από τους πιο μισητούς και περιφρονημένους αν-θρώπους για τους Ιουδαίους. Έδειξε ο Ιησούς σεβασμό για τους Ιουδαϊκούς νόμους που πρόστα-ζαν να αποφεύγουν κάποιους ανθρώπους; Όχι, δεν επέδειξε σεβασμό.

Ο Ιησούς χρησιμοποίησε τη μια ευκαιρία μετά την άλλη ώστε να φέρει αυτές τις αντιγραφικές παραδόσεις σε πλήρη ανυποληψία κάνοντας ό,τι μπορούσε, για να πάει κόντρα σ΄αυτές δημό-σια, και έτσι να εκθέσει την υποκριτική ανοησία τους.

Τότε προσέρχονται προς τον Ιησούν οι από Ιεροσολύμων γραμματείς και Φα-ρισαίοι, λέγοντες, Διατί οι μαθηταί σου παραβαίνουσι την παράδοσιν των πρε-σβυτέρων; Διότι δεν νίπτονται τας χείρας αυτών όταν τρώγωσιν άρτον.

Ματθαίος 15:1,2

Γιατί αντιτίθεντο στο να φάνε οι μαθητές χωρίς να πλύνουν τα χέρια τους; Το Μισνά λέει γι΄αυτό:

Πρέπει κάποιος να είναι πρόθυμος να πάει τέσσερα μίλια για να βρεί νερό και να πλύνει τα χέρια του παρά να φάει με άπλυτα χέρια ...; ...;Αυτός που αποφεύ-γει να πλύνει τα χέρια του είναι σαν εκείνον ο οποίος είναι φονιάς.

Κάτι τέτοιο, βέβαια, είναι εντελώς γελοίο αλλά εντούτοις είχε γίνει πολύ πιο σημαντικό σε πολλούς Ιουδαίους από τις αληθινές διδασκαλίες των Γραφών, σημαντικότερο κι από την ίδια την παρου-σία του Μεσσία ανάμεσά τους. Η παραβίαση αυτού του κανόνα μπορούσε να επιφέρει αποκοπή και περιφρόνηση στον παραβάτη, αλλά ο Ιησούς δεν επέδειξε κανένα σεβασμό για τον 'προφορι-κό τους νόμο'.

Αυτό που έκανε ο Ιησούς έδειχνε στους ανθρώπους ότι αυτές οι παραδόσεις δεν βρίσκονταν στις Γραφές και στην πραγματικότητα ήταν αντιγραφικές. Οι παραδόσεις των πρεσβυτέρων συγκρί-νονταν επανειλημμένα με τις Γραφές, και ο Ιησούς τις απέρριπτε.

Οι Γραφές, αντί να υποστηρίζουν το υφιστάμενο Ιουδαϊκό σύστημα, έδειχναν ότι τα αποτελέσμα-τά του προκαλούσαν τρόμο, εμφυτεύοντας υπερβολικό φόβο προς την εξουσία. Αντί να βελτιώ-νει τον χαρακτήρα του ανθρώπου με διαπαιδαγώγηση, στην πραγματικότητα τον διέφθειρε και είχε μια εξουθενωτική επίδραση επάνω του.Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι το σύστημα της απομό-νωσης και της περιφρόνησης των ανθρώπων ασκούσε επιζήμια επίδραση στη συνείδηση του Ιουδαϊκού λαού, παρεμποδίζοντας την εκδήλωση της πίστεώς τους.

Παραδείγματα Αυτής της Επίδρασης

Ιωάννης 7: 13 ...;Κανείς δεν μιλούσε δημόσια επειδή είχαν φόβο για τους Ιουδαίους.

Ιωάννης 9: 22 ...;Οι γονείς του τα είπαν αυτά επειδή φοβούνταν τους Ιουδαίους, γιατί

οι Ιουδαίοι είχαν ήδη συμφωνήσει ότι, αν κανείς τους τον ομολογού-

σε ως Χριστό, θα έπρεπε να αποβληθεί από τη συναγωγή.

Ιωάννης 12:42 ...;Παρ΄όλα αυτά, πολλοί ακόμη και από τους άρχοντες έθεσαν πράγ-

ματι πίστη σ΄αυτόν, αλλά εξαιτίας των Φαρισαίων δεν τον ομολο-

γούσαν για να μην αποβληθούν από τη συναγωγή.

Ιωάννης 19:38 ...;Έπειτα απ΄ αυτά,ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία,που ήταν μαθητής του

Ιησού αλλά κρυφός εξαιτίας του φόβου που είχε για τους Ιουδαίους,

ζήτησε από τον Πιλάτο να πάρει το σώμα του Ιησού. Και ο Πιλάτος

του έδωσε την άδεια. Ήρθε, λοιπόν, και πήρε το σώμα του.

1 Ιωάννη 4:18 ...;Δεν υπάρχει φόβος στην αγάπη, αλλά η τέλεια αγάπη διώχνει έξω

το φόβο, επειδή ο φόβος επιδρά ως ανασταλτικός παράγοντας.

Ο Νικόδημος, εξαιτίας του φόβου που ένιωθε για τους Ιουδαίους, αν και πίστευε ότι ο Ιησούς 'είχε έρθει από τον Θεό', περίμενε να βραδυάσει για να τον επισκεφθεί κρυφά.

Πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά αισθάνονται το ίδιο είδος φόβου όταν τους βασανίζουν ερωτηματι-κά που γεννούν αμφιβολίες για την αυθεντικότητα της Οργάνωσης της Σκοπιάς (όχι του Ιεχωβά ή του Χριστού) φόβου μήπως αποκαλυφθούν και αναληφθεί δράση τιμωρίας τους από τη θρησκευ-τική τους εξουσία.

Στην περίπτωση του Νικόδημου και των άλλων που αναφέρθηκαν στις παραπάνω περικοπές υπήρχε ο φόβος των Ιουδαίων και η απειλή της αποβολής από τη συναγωγή και της μετέπειτα απομόνωσής τους από την ηγεσία τους.

Η Σκοπιά 15 Σεπτεμβρίου 1981 αντλεί ιστορικό υλικό από την παραδοσιακή Φαρισαϊκή συμπερι-φορά στην εποχή του Ιησού και κατόπιν επιβάλλει αυτό το υπόδειγμα στη δική της σύγχρονη εκδοχή της αποκοπής.

Το Ιουδαϊκό σύστημα αποκοπής και απομόνωσης είχε διάφορα στάδια τιμωρίας.

1) Νιντούι: Περιορισμένες κοινωνικές επαφές που διαρκούσαν 30, 60, ή 90 ημέρες

2) Χερέν: Αποκλεισμός της κοινωνικής ζωής

3) Σαμάτχα: Αποβολή από τη συναγωγή. Ιωάν.9:22, 12:42 και 16:2

Η αποκοπή και η αποφυγή των αποκομμένων ανάμεσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά, αν και δεν είναι κατ΄ ανάγκην παρόμοια, έχει την ίδια τυπική προσέγγιση.

1) Σημείωμα: Τα μέλη καλούνται να περιορίσουν την κοινωνική συναναστροφή με το άτομο.

2) Επίπληξη: Συνδέεται με μια περίοδο δοκιμής.

3) Αποκοπή: Ολική απόρριψη, πλήρης αποξένωση και αποφυγή.

Το τελικό αποτέλεσμα αυτών των προσεγγίσεων της απομόνωσης και αποφυγής είναι πάντα το ίδιο.

Η Στάση Εκείνων που Εφαρμόζουν τον Αποκλεισμό και την Απομόνωση

των Αποκομμένων

Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά συμμορφώνονται με τις διατάξεις της αποξένωσης και της αποφυ-γής κάποιου στην οικογένειά τους και εν γνώσει τους διαλύουν την ίδια την οικογένειά τους; Η συ-νηθισμένη τους απάντηση είναι, 'Διατηρούμε την Οργάνωση του Θεού καθαρή', ή 'Δεν είναι δικό μας λάθος, το προκάλεσαν μόνοι τους'. Είναι αυτό το είδος της απαντήσεως που θα έδινε ο Ιησούς; Αυτή ήταν απάντηση που έδωσε στην περίπτωση της πόρνης που επρόκειτο να λιθοβολήσουν οι Ιουδαίοι; Μήπως της είπε ο Ιησούς πως, 'Αυτή ήταν υπεύθυνη για αυτή την κατάληξη'; Ή μήπως με το λιθοβολισμό της θα διατηρούσε την Ιουδαϊκή θρησκεία καθαρή; Μάλλον, ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕ τους Ιουδαίους πάνω στο τσάκ με το ανυπέρβλητο επιχείρημα: 'Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΝ ΒΑΛΕΤΤΩ!' Κατόπιν είπε στη γυναίκα να πηγαίνει και να μην αμαρτάνει πιά. Έτσι αισθάνεσθε εσείς για τους αποκομμένους ή προτιμά-τε να είσθε σαν τους Ιουδαίους που ήθελαν να λιθοβολίσουν τη γυναίκα;

Η διανοητική στάση που έντεχνα καλλιεργείται στις διάνοιες των Μαρτύρων του Ιεχωβά είναι να εφαρμόζουν οποιαδήποτε τρέχουσα πολιτική της οργάνωσης, και θα αποκόψουν οποιονδήποτε δεν υπακούει σ΄αυτήν την πολιτική. Το πρώτιστο ενδιαφέρον είναι να είναι υπάκουοι και όσιοι στη

πολιτική της οργάνωσης. Έτσι ακριβώς σκέφτονταν και οι Φαρισαίοι.Ο Ιησούς κατέδειξε επα-νειλημμένα ότι δεν θα υποδουλωνόταν σε ανθρωποποίητους κανόνες και διατάξεις τις οποίες οι θρησκευτικοί ηγέτες της εποχής του επέβαλαν πάνω στο λαό.

Ο Μπλαίην Πασκάλ είπε κάποτε: «Ποτέ οι άνθρωποι δεν πράττουν το κακό με τέτοια απολυτό-τητα και ευδιαθεσία, όπως όταν ενεργούν υποκινούμενοι από θρησκευτική πίστη».

Στην πραγματικότητα, δεν έχει σημασία ποιος εφαρμόζει αυτή την τακτική, είτε είναι οι κάστες στην Ινδία, το Άπαρτχάϊντ στη Νότια Αφρική, οι Μορμόνοι, οι Σαϊεντολόγοι, οι Άμις ή οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι έχουν δίκιο και σε μερικές περιπτώσεις δη-λώνουν ότι ενεργούν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Η αποκοπή και τα δυσμενή επακόλουθά της επηρεάζουν αναρίθμητα άτομα παγκοσμίως προκαλώντας τη διάλυση γάμων και οικογενειών

καταστρέφοντας επιχειρήσεις, σακατεύοντας ζωές και προκαλώντας αυτοκτονίες ατόμων που εγκαταλείφθηκαν από την οικογένειά τους.Στην περίπτωση των Μαρτύρων, δικαιολογημένα εξορ-γίζει η επίσημη άποψη ότι τελικά η αποκοπή 'ωφελεί ακόμη και τους αποκομμένους και απο-ξενωμένους από το φιλικό και συγγενικό περιβάλλον τους!'

Η Βάση της Αποκοπής και της Απομόνωσης Είναι το Μίσος!

Τέτοιες δηλώσεις είναι αναληθείς και προσβάλλουν τη νοημοσύνη όλων. Άσχετα με το ποιος είναι υπεύθυνος για την αποκοπή και την απομόνωση, η βάση της είναι το μίσος. Και οι χώρες, οι οργανώσεις, οι θρησκείες ή οι άνθρωποι που συγχωρούν ή κατά κάποιο τρόπο δικαιολογούν αυτή την πρακτική ως 'Ένδειξη Δικαιοσύνης', και αισθάνονται ότι έχουν καθαρή συνείδηση προκαλώντας τέτοια βλάβη και απομόνωση που μερικές φορές οδηγεί στο θάνατο ανθρώπους οι οποίοι κάποτε αποκαλούνταν Χριστιανοί αδελφοί, θα έπρεπε να ντρέπονται!

Ο Χριστός δεν ανέχθηκε τον εκχριστιανισμό της Ιουδαϊκής τακτικής της αποκοπής και της αποφυ-γής των ατόμων και δεν θα συγχωρούσε την τακτική της αποκοπής που εφαρμόζεται σήμερα απ'

τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, άσχετα με το πόσο 'τη ζαχαρώνουν'. Τα μισητά πράγματα εκτελούν-ται από κακεντρεχείς, γεμάτους μίσος ανθρώπους. Από την άλλη πλευρά, η Χριστιανοσύνη είναι μια θρησκεία αγάπης. Είναι δυνατόν να θεωρούν εαυτούς Χριστιανούς και να αποξενώνουν τα μέλη της οικογένειας, μεταχειρίζοντάς τα ως 'ανέγγιχτους παρίες' και να νομίζουν ότι ενεργώντας έτσι δείχνουν πόσο τα αγαπούν; Αυτά μάθαμε από τον Ιησού; Αυτό μας δίδαξε; Αν αυτό ήταν το άγγελμά του, τότε, γιατί προσήλκυσε τόσους ανθρώπους; Οι άνθρωποι της εποχής του Ιησού ζούσαν σ΄ένα κόσμο σκληρό και άσπλαχνο γεμάτο μίσος. Η εκδήλωση αγάπης προς τους εχθρούς ήταν κάτι ξένο γι΄αυτούς, αλλά αυτό ήταν το μήνυμά του για εμάς.

Η Αγάπη Εναντίον του Νομικισμού

Στην περίπτωση των Φαρισαίων, ο τρόπος σκέψης τους κυριαρχείτο από το νομικισμό. Είχαν ένα ευγενή σκοπό, να ενθαρρύνουν τη θρησκευτική αφοσίωση και την υπακοή στο νόμο του Θεού. Το ενδιαφέρον τους να εκδηλώσουν οσιότητα προς τον Θεό εξελίχθηκε σε ασυγκράτητο νομικι-σμό, ένα νομικισμό που τους έκανε στενόμυαλους και άκαμπτους με αποτέλεσμα να απωλέσουν τη διάκριση της δικαιοσύνης, του ελέους και της αγάπης για τον πλησίον. Ξεκίνησαν με σκοπό να αναλύσουν και να ερμηνεύσουν την Τορά ώστε να αντιμετωπίζεται κάθε ενδεχόμενο απρόοπτο της ζωής. Το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους ήταν ένα τρομερό φορτίο για το συνηθισμένο άνθρωπο. Σημειώστε τι λένε τα εδάφια Ματθαίος 23: 1-5: ΜΝΚ

Τότε ο Ιησούς μίλησε στα πλήθη και στους μαθητές του, λέγοντας: «Οι γραμ-ματείς και οι Φαρισαίοι έχουν καθήσει στη θέση του Μωυσή. Όλα όσα σας λένε

λοιπόν, να τα κάνετε και να τα τηρείτε, αλλά να μην ενεργείτε σύμφωνα με τις πράξεις τους, γιατί λένε αλλά δεν εκτελούν. Δένουν βαριά φορτία και τα βάζουν πάνω στος ώμους των ανθρώπων, αλλά οι ίδιοι δεν είναι διατεθειμένοι να τα κουνήσουν στο ελάχιστο με το δάχτυλό τους. Όλα τα έργα που κάνουν τα κά-νουν για να τους βλέπουν οι άνθρωποι, διότι πλαταίνουν τις θήκες [που περιέ-χουν περικοπές από τις Γραφές], τις οποίες φορούν ως φυλαχτά, και μακραί-νουν τα κρόσια των ενδυμάτων τους.

Αυτοί οι κανονισμοί και οι διατάξεις του Ταλμούδ ή 'Προφορικού Νόμου', καθόριζαν σχεδόν κάθε πιθανή πράξη της ζωής των Ιουδαίων. Αυτοί οι κανόνες αναμίχθηκαν με το νόμο του Θεού και υποδούλωσαν το λαό. Μολονότι η Εταιρία Σκοπιά μιλάει αρνητικά για το Ταλμούδ, οι ηγέτες των Μαρτύρων του Ιεχωβά έχουν αναπτύξει το δικό τους 'σώμα νόμων', στο όνομα της διατήρησης της οργάνωσης καθαρής και χωρισμένης από τον κόσμο, εξασφαλίζοντας έτσι τη δικαιοσύνη της ενώπιον του Θεού.

Συμπερασματικά:

Σημειώστε τι αναφέρει το τεύχος της Σκοπιάς 15 Αυγούστου 1963, (Ελληνική), σελ. 492, στην 25 παράγραφο του άρθρου, Μήπως καταφρονείτε την Παιδείαν;

Στην πρόοδό μας προς την ωριμότητα της κατανοήσεως και της διαγωγής σε αρμονία με τον λόγο του Ιεχωβά, βοηθούμεθα από τις ανεκτίμητες παιδευτικές προμήθειες της κοινωνίας του Νέου Κόσμου. Η Γραφή περιέχει τις εντολές του Θεού, τις προφητείες και την αποκάλυψη του εαυτού του και των αρχών του. Αυτά είναι οδηγός για την κοινωνία Νέου Κόσμου και όλων όσοι βρίσκονται σε αυτήν. Έτσι συμβαίνει ότι, με την εφραμογή από την κοινωνία Νέου Κόσμου των εκτεθειμένων Γραφικών εντολών, παραδειγμάτων κανόνων και αρχών στα ζητήματα και προβλήματα της ζωής, οικοδομείται ένα μεγάλο σώμα θεοκρατι-κού νόμου. Πρέπει να ωφεληθούμε από αυτό. Είναι θεοκρατικό επειδή είναι σε αρμονία με τον Βιβλικό νόμο του Μεγάλου Θεοκράτου, Ιεχωβά Θεού, και βασίζεται σ΄αυτόν. Είναι ανάγκη να κατανοούμε τη Βίβλο του Ιεχωβά και επίσης να σεβώμεθα την κρίσι, την εξουσία και τις οδηγίες της κοινωνίας του Νέου Κόσμου. Θα μας διαπαιδαγωγήσουν οδηγώντας μας σε όλα τα ζητήματα και προβλήματα της ζωής να λάβωμε την πορεία που θα είναι σύμφωνα με τον λόγον του Θεού και όχι προς παράβασίν του.

Στην ουσία, κάθε τομέας της ζωής: Οικογένεια, γάμος, εργασία, κοινωνικές και κοινοτικές σχέσεις καλύπτεται από τις πολιτικές της ηγεσίας των Μαρτύρων. Όλες περιγράφονται με μεγάλη λεπτο-μέρεια. Μπορούν να χαρακτηριστούν σαν σύγχρονο Ταλμούδ. Αυτές οι πολιτικές απολαμβάνουν το σεβασμό ωσάν να προέρχονται απευθείας από τις Γραφές ως θείος νόμος. Οι Μάρτυρες λένε πολύ συχνά: Τι λέει η Σκοπιά; Επειδή δέχονται αυτά που αναφέρει η Σκοπιά σαν νόμο, χωρίς ποτέ να ελέγχουν τι λέει η Αγία Γραφή.

Μήπως υπερβάλλουμε; Ρίξτε μια ματιά μόνοι σας στη Σκοπιά 15 Δεκεμβρίου 2008, στο άρθρο, Κύρια Σημεία από τις Επιστολές του Ιωάννη και του Ιούδα. Εκεί διαβάζουμε:

Η απόκτηση γνώσης για την «αλήθεια»--το σύνολο των Χριστιανικών διδασκα-λιών που έχουν γίνει μέρος της Γραφήςκαι η προσκόλληση σ΄αυτήν είναι ουσιώδης για τη σωτηρία μας.- 3 Ιωάννου 3,4

Βρίσκετε την παραπάνω δήλωση αποδεκτή; Σύμφωνα με τις Γραφές οι ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ σ΄αυτές απαγορεύονται ρητώς. Αυτό ακριβώς ήταν το Ταλμούδ και γι΄αυτό ο Ιησούς το απέρρι-ψε με κατηγορηματικό τρόπο. Οφείλουμε τη σωτηρία μας στον Ιησού. Αυτός είναι εκείνος που έδωσε τη ζωή του για εμάς, όχι κάποια ανθρωποποίητη οργάνωση με το «μεγάλο σώμα θεοκρα-τικού νόμου» που έχει οικοδομήσει, σαν τους Φαρισαίους και τον 'Προφορικό τους Νόμο'.

Όταν εφαρμόζετε την απάνθρωπη και αντιχριστιανική τακτική της απομόνωσης και αποφυγής κάποιων συλλάτρεών σας, δεν ακολουθείτε το νόμο του Θεού, στην ουσία υποστηρίζετε και επι-βάλλετε το μεγάλο σώμα νόμων της οργάνωσης της Σκοπιάς που έχει οικοδομηθεί από αν-θρώπους και ο οποίος διαλύει και αποξενώνει οικογένειες.

Δεν μπορεί κάποιος να λέει ότι η αποφυγή ανθρώπων στην Ινδία είναι λανθασμένη και μισητή, ότι η αποφυγή ανθρώπων στη Νότια Αφρική είναι λανθασμένη και άστοργη, ότι η απομόνωση και αποφυγή ανθρώπων ανάμεσα στους Μορμόνους, τους Σαϊεντολόγους και τους Άμις είναι απο-κρουστική και επιζήμια, αλλά η αποκοπή και η αποφυγή ατόμων ανάμεσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι του ορθού είδους, κάτι στοργικό και ωφέλιμο.

Εάν το να ακολουθείτε την ηγεσία του Ιησού Χριστού είναι πραγματικά σημαντικό για εσάς, τότε, σταματήστε να πράττετε αυτό που εκείνος απέρριψε ολοκληρωτικά. Η απομόνωση και αποφυγή ανθρώπων είναι επιζήμια σε κάθε περίπτωση. Δεν μπορεί να αποτελεί μέρος της ζωής ενός Χρι-στιανού και δεν πρέπει να αποτελεί μέρος και της δικής σας ζωής.

Επιμέλεια άρθρου: Μπάρμπαρα Άντερσον

Μετάφραση από Συνεργάτη

...

...

Περισσότερα στο www.rwssel.blogspot.com

Το Facebook!!
Ναι, το Κυβερνών Σώμα ενδιαφέρεται επειδή πολλοί Μ.τ.Ι. αναζητούν, τάχα, το σέξ μέσω του Facebook! Εκεί συναντούν παλιούς φίλους οι οποίοι δεν είναι Μ.τ.Ι και είναι δήθεν πρόθυμοι να κοιμηθούν μαζί τους!

Είναι φανερό ότι το Κυβερνών σώμα θα ήθελε να πιστεύει το ποίμνιο ότι όταν οι Μ.τ.Ι μπαίνουν στο Facebook και σε άλλους ιστότοπους στο διαδίκτυο, κινδυνεύουν να εμπλακούν σε ανήθικες πράξεις.

.....

Περισσότερα στο www.rwssel.blogspot.com

Περισσότερα στην Πύλη Ενημέρωσης για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά

www.rwssel.blogspot.com

http://antiairetikos.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.html

http://rwssel.blogspot.com/